yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ ξεφυλλίζοντας το λεύκωμα της προσφυγιάς

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis 
Προσφυγικό «σήμερα», προσφυγικό και «χθες»…

Είναι καιρός τώρα που θέλω να αναφερθώ στο συγκεκριμένο θέμα, ψάχνοντας τον κατάλληλο τρόπο, όντας το ίδιο λίαν λεπτό. Η γιαγιά μου (από την πλευρά του πατέρα μου) ήταν «θύμα» της Μικρασιατικής Καταστροφής και πρόσφυγας, εδώ στην Ελλάδα, από τα Αλάτσατα Σμύρνης. "Αντίστοιχα", οι γονείς της μητέρας μου μετανάστευσαν στο Βέλγιο την περίοδο «τότε» που έφευγε πολύς κόσμος από την χώρα μας αναζητώντας εργασία σε χώρες όπως η Γερμανία ή η Αυστραλία. Πολύ πιθανό είναι και εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο σήμερα, να είσαι ομογενής του εξωτερικού ή να έχεις κάποιον συγγενή ή γνωστό που να κατάγεται από τον Πόντο. Οι περισσότεροι,  νομίζω, συνδεόμαστε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με την ιδέα της «προσφυγιάς». Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι αν δεν έχεις περάσει ο ίδιος μια κατάσταση, μπορείς μόνο να μιλάς θεωρητικά για αυτήν, λέγοντας (ίσως) την άποψη σου ή μεταφέροντας εμπειρίες άλλων. Επίσης, άδικο δεν θα είχε κάποιος να μου πει ότι "άλλο προσφυγας και άλλο μετανάστης" και ότι έχει τεράστια διαφορά. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, σήμερα επιλέγω να «δείξω» και όχι να «μιλήσω», κάνοντας ένα φωτογραφικό ταξίδι στο παρελθόν, με σκοπό να μεταφέρω εμπειρίες άλλων χρησιμοποιώντας εικόνες. Μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις δεν λένε άλλωστε;

Ας δούμε όμως μερικές από τις μορφές που μπορεί να πάρει και τις πτυχές που μπορεί να έχει αυτό το φαινόμενο του "ξεριζωμού".

Πρόσφυγας: "..κάθε άνθρωπος που βρίσκεται έξω από το κράτος του οποίου είναι πολίτης εξαιτίας δικαιολογημένου φόβου.."

Πρόσφυγες λόγω.. πίστης.

Η σφαγή των Γάλλων προτεσταντών την "νύχτα του Αγού Βαρθολομαίου" από τους Καθολικούς. Παρίσι 1572. Η μεταξύ τους διαμάχη είχε πάρει, πλέον, αιματηρές διαστάσεις
Στις αρχές του 18ου αιώνα, το 1/4 των Γάλλων προτεσταντών που έχουν επιζήσει (οι υπόλοιποι σφαγιάστηκαν), καταφεύγουν σε διάφορες Ευρωπαικές χώρες αλλά και σε Αμερική, Αφρική και Ασία.
"Θύματα" της γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ασσύριων και των Ελλήνων του Πόντου

Πέρυσι πέρασαν 100 χρόνια από τον (παραλίγο) ξεκληρισμό ενός ολόκληρου έθνους.
Όσοι επέζησαν από τις "ενέργειες εξόντωσης" από πλευράς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το κίνημα των Νεοτούρκων, διέφυγαν σε άλλες χώρες. "Ενέργειες εξόντωσης" άμεσες όπως...


Ή και έμμεσες...
Αναγκαστικός διωγμός στην έρημο ή σε στρατόπαιδα εξόντωσης.
Τούρκος υπέυθυνος επιδυκνείει ψωμί σε υποσιτισμένα παιδιά.
Χρονικά αφιερώματα των γεγονότων.


Γεγονότα-εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τα οποία δεν έχουν αναγνωρισθεί πλήρως ακόμα.

Επιζήσαντες μιας Καταστροφής.

Στιγμιότυπο από την μεγάλη καταστροφή της Σμύρμης και της πυρκαγιάς που κατακαίει την πόλη.

 
Οι κάτοικοι προσπαθούν να σωθούν καταφεύγοντας στο λιμάνι. Βάρκες βουλιάζουν από υπερβολικό αριθμό επιβατών, ενώ πολλοί πνίγονται στην προσπάθεια τους να κολυμπήσουν όσο πιο μακρυά γίνεται. Όταν ζητούν καταφύγιο σε πλοία των "συμμαχικών" δυνάμεων, λαμβάνουν αρνητική απάντηση...

 
Η πόλη πριν την καταστροφή...
..αλλά και μετά.
 Μαρτυρίες προσφύγων της Μικρασιατικής καταστροφής

 
 

Το επίκαιρο ζήτημα του προσφυγικού/μεταναστευτικού σε λίγο χρονίζει (αν δεν έχει ήδη) και ακόμα λύση δεν έχει βρεθεί. Ο λόγος δημιουργίας των "προβλημάτων" και "επιπλοκών" που το.. επιβραδύνουν τόσο πολύ είναι ο γνωστός άγνωστος. Σαφώς και μη όντας πραγματικός πρόσφυγας αδυνατώ να πλησιάσω στην ψυχολογία ενός τέτοιου ανθρώπου, προσπαθώ, πάραυτα, να την φανταστώ. Κατανοώ ότι όλο αυτό το διάστημα που επικρατεί αυτή η κατάσταση στην χώρα μας, έχει ευαισθητοποιηθεί αρκετός κόσμος (για δικούς του λόγους) κάποιοι περισσότερο, κάποιοι λιγότερο. Ευελπιστώ μέσα από το σημερινό άρθρο, θυμίζοντας και υπενθυμίζοντας πως δεν είμαστε  σαν λαός μακρυά από τέτοιες περιπτώσεις, να βοήθησα ελάχιστα να κινητοποιηθούν περισσότεροι (και αν είναι δυνατόν αυτοί που πρέπει.)

Καλώς ή κακώς, ο Μωυσής του "σήμερα" πρέπει να είμαστε εμείς.
Εις το επανιδείν... +Vaggelis Episkopou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2015

ANΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ~ σχιζοφρένεια

μαθήματα από καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τις ζωές τους

Γεια σας και σήμερα αγαπητοί αναγνώστες από το +yannidakis 

Κάποια στιγμή στην ζωή μας όλοι έχουμε ακούσει την λέξη “σχιζοφρένεια”. Μερικοί μπορεί να την έχουν χρησιμοποιήσει για να αναφερθούν αστειευόμενοι ίσως σε κάποιον γνωστό ή φίλο.

Σχιζοφρένεια όμως στην πραγματικότητα είναι μία από τις δέκα σημαντικότερες αιτίες μακροχρόνιας ανικανότητας των ασθενών παγκοσμίως.  Περίπου το 1% του πληθυσμού εκδηλώνει τη διαταραχή. Μπορεί να επηρεάσει τους άντρες αλλά και τις γυναίκες με την ίδια συχνότητα. Τα συμπτώματα μπορεί να αρχίσουν να εκδηλώνονται μεταξύ 16 και 30 ετών. Είναι σπάνιο να εμφανιστεί νωρίτερα ή αργότερα. Βέβαια άτομα με ιστορικό σχιζοφρένειας στην οικογένεια τους έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για την εκδήλωση της.

Η σχιζοφρένεια είναι μια διαταραχή που επηρεάζει την σκέψη, την συμπεριφορά, την εργασιακή ικανότητα και την γενικότερη λειτουργικότητα του ατόμου.  Τα συμπτώματα που εμφανίζουν τα άτομα που πάσχουν είναι παραληρητικές ιδέες, διαταραχές βούλησης, διαταραχές μνήμης, μείωση της ικανότητας για αυθόρμητο λόγο, κοινωνική απόσυρση και τέλος το κυριότερο σύμπτωμα είναι οι ψευδαισθήσεις δηλαδή πράγματα ή καταστάσεις όπου το άτομο βλέπει, ακούει, πιάνει, γεύεται ή ακόμα μυρίζει τα οποία όμως δεν είναι πραγματικά. Τα συμπτώματα αυτά οδηγούν σε γενικότερη συναισθηματική αποδιοργάνωση και μπορεί να οδηγήσουν στην αύξηση του κυνδύνου κατάχρησης ουσιών. 

Το όργανο του σώματος που επηρεάζεται στην σχιζοφρένεια είναι ο εγκέφαλος. Ο εγκέφαλος δεν λειτουργεί σωστά. Αν και δεν είναι απόλυτα γνωστή η αιτιολογία της σχιζοφρένειας, σήμερα γνωρίζουμε ότι  δεν υπάρχει ένα μοναδικό αίτιο που την προκαλεί, αλλά ότι ένας συνδυασμός παραγόντων παίζει ρόλο στην εκδήλωσή της. Πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν οι γενετικοί παράγοντες όπως επίσης και κάποια δυσλειτουργία στον εγκέφαλο, τραυματισμοί στον εγκέφαλο που συνέβησαν κατά τη γέννηση του ατόμου, προβλήματα στην επικοινωνία μέσα στην οικογένεια, οι εμπειρίες της ζωής του κάθε ανθρώπου. Οι παραπάνω παράγοντες από μόνοι τους δεν μπορούν να προκαλέσουν την ασθένεια καθώς πρέπει να επιδρούν οι γενετικοί παράγοντες όπως ανέφερα και παραπάνω. 

Για τα άτομα που πάσχουν είναι μια πολύ δύσκολη ασθένεια και δεν έχουν την δύναμη να την αντιμετωπίσουν με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε βαριά κατάθλιψη η ακόμα και σε αυτοκτονία. Η αντιμετώπιση της σχιζοφρένειας είναι μια μεγάλη διαδικασία καθώς είναι μια χρόνια ασθένεια. Η θεραπεία πρέπει να ξεκινάει νωρίς με την εκδήλωση των συμπτωμάτων και αυτή είναι ένας συνδυασμός αντιψυχωσικών φαρμάκων και ψυχοθεραπεία. Η αγωγή βοηθάει τα άτομα να αντιλαμβάνονται σωστά την πραγματικότητα, να σκέφτονται καθαρά, να αποφασίζουν ελεύθερα και λογικά και να λειτουργούν φυσιολογικά.Το σημαντικότερο είναι οι ασθενείς να μην διακόπτουν την αγωγή τους. Αυτό πολλές φορές δεν εφαρμόζεται γιατί τα φάρμακα αυτά διακόπτουν το κίνητρο των ασθενών για δραστηριότητες. +entita matsinska 


σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2015

ANΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΙΟΥΛΙΟΥ ~ χαρούμενες οικογενειακές διακοπές

μαθήματα από καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τις ζωές τους

Γεια σας και σήμερα αγαπητοί αναγνώστες από το +yannidakis 

Θέλοντας να ξεφύγω από τις τελευταίες εξελίξεις της επικαιρότητας, σήμερα σκοπό έχω να σας δώσω ιδέες καλοκαιρινής χαλάρωσης.

Ιούλιος μήνας καλοκαιρινός, ζεστός που το μόνο που μας κάνει να σκεφτόμαστε είναι η παραλία, τα μπάνια και οι διακοπές. Για πολλούς σημαίνει ξενοιασιά, ξεκούραση, διασκέδαση, απόλαυση. Για κάποιους που πιθανότατα να έχουν παιδιά διακοπές  σημαίνουν, άγχος, κούραση, ταλαιπωρία μόνο και μόνο γιατί σκέφτονται πόσα πρέπει να ετοιμάσουν και να κουβαλήσουν μαζί τους προκειμένου να είναι έτοιμοι για παν ενδεχόμενο.  Ε λοιπόν αυτό θα αλλάξει σήμερα. Μικρές συμβουλές και μυστικά μπορούν να μας βοηθήσουν να έχουμε ωραίες ξένοιαστες οικογενειακές διακοπές. Το μυστικό είναι στην απλότητα.

Ετοιμάζοντας τις βαλίτσες ζητήστε από τα παιδιά σας να συμμετέχουν δίχως να τις φορτώνετε με πολλά πράγματα. Μόνο τα απαραίτητα. Δεν είναι ο σκοπός τα παιδιά να ασχολούνται με τα παιχνίδια που έχουν ούτως η άλλως στο σπίτι τους αλλά να απασχοληθούν με νέες δραστηριότητες και καινούρια ενδιαφέροντα όπως παιχνίδι στην παραλία. Καλό είναι στις διακοπές να προσπαθήσετε να διατηρείτε την ψυχραιμία σας σε καταστάσεις αποδιοργάνωσης των παιδιών και αντί για φωνές να τους αποσπάτε την προσοχή με κάτι που τα ενδιαφέρει. Μιας και είναι καλοκαίρι δεν είναι απαραίτητο το πολύ φαγητό αλλά η ενυδάτωση μέσω φρούτων χυμών και υγρών. Μην καταπιέζετε τα παιδιά να τρώνε αν δεν θέλουν άλλο. Καλό είναι να ενθαρρύνετε τα παιδιά να καταπιαστούν και να δοκιμάσουν νέες δραστηριότητες όπως κολύμπι, ρακέτες, ποδήλατο. Αποθανατίστε τις στιγμές βγάζοντας φωτογραφίες. Οι διακοπές αποτελούν μια καλή ευκαιρία για ανατροπές και αλλαγές. Για παράδειγμα είναι μια καλή ευκαιρία για να κόψουμε τη συνήθεια της πιπίλας σ’ ένα νήπιο, αφού το παιδί μπορεί να μιμηθεί τη συμπεριφορά ενός μεγαλύτερου παιδιού ή να πέφτει για  ύπνο εξουθενωμένο από το παιχνίδι και να μην έχει ανάγκη από το νανούρισμα της πιπίλας.

Τέλος μην ξεχάσετε να αφιερώσετε χρόνο στον εαυτό σας και στον σύντροφό σας καθώς διακοπές σημαίνουν αγάπη, ηρεμία και χαλάρωση.

«Ζήστε το τώρα χτίζοντας αναμνήσεις για το αύριο..»
Καλό καλοκαίρι! +entita matsinska 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

ANΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΙΟΥΝΙΟΥ ~ δύσκολη τρίτη ηλικία

μαθήματα από καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τις ζωές τους

Γεια σας και σήμερα αγαπητοί αναγνώστες από το +yannidakis 

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι ηλικιωμένοι αυξάνονται σε αριθμούς, και αντιπροσωπεύουν ένα ολοένα και μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού. Οι ιατρικές και φαρμακευτικές εξελίξεις βοήθησαν στην επέκταση του προσδόκιμου ζωής των ηλικιωμένων ακόμη και σε μεγάλες ηλικίες. Αυτό από μόνο οδήγησε και σε άλλες συνέπειες τόσο στην ίδια την ψυχολογία των ηλικιωμένων όσο και των φροντιστών τους.
Όταν  τα άτομα νιώθουν πως τους φτάνει η Τρίτη ηλικία αρχίζουν να προβληματίζονται σχετικά με την υγεία τους, το μέλλον, τον σεβασμό που έχουν από τους άλλους. Για να νιώθουν καλύτερα πολλές φορές ανατρέχουν σε γεγονότα της ζωής τους, σε κατορθώματά τους, για τα οποία νιώθουν υπερήφανοι και για ευτυχισμένες στιγμές που έζησαν. Για τους ηλικιωμένους  το παρελθόν αποτελεί πηγή αποθεμάτων, που έχουν συσσωρεύσει πλήθος εμπειριών από όλη τη ζωή τους. Μερικοί άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη ικανότητα σε σχέση με άλλους να χρησιμοποιούν το παρελθόν και τις εμπειρίες τους για να νιώθουν ικανοποίηση και πληρότητα και για να εμπλουτίζουν τα γηρατειά τους. Η αξιολόγηση αυτή όμως δεν έχει για όλους τα ίδια θετικά αποτελέσματα καθώς αντί για τα θετικά, τα άτομα μπορεί να σκεφτούν αρνητικά βιώματα, απογοητεύσεις, αποτυχίες, λύπες που θα τους οδηγήσει στην δυστυχία, την απογοήτευση σχετικά με τον εαυτό τους και μπορεί να μείνουν απαρηγόρητοι. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να απομονώνονται κάποιες φορές από τους άλλους, να βιώνουν απόρριψη και να γίνονται κουραστικοί στους άλλους. Αυτό είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα παράπονα των ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι δεν τους αρέσει να κάνουν παρέα με άτομα της τρίτης ηλικίας.

Για να λειτουργήσει λοιπόν αρμονικά η σχέση ηλικιωμένων και των φροντιστών – συγγενών τους απαιτείται στρατηγική και καλές δεξιότητες επικοινωνίας.  Αρχικά από την μεριά των φροντιστών χρειάζεται υπομονή και συμπόνοια για την κατάσταση που βιώνουν οι ηλικιωμένοι. Με την ενσυναίσθηση μπαίνουμε στην θέση τους και αυτό βοηθάει πολύ στην κατανόηση της κατάστασης. Πχ «θα τον κουράζει πολύ να κινείται τόσο αργά». Δίνοντάς τους το δικαίωμα να αποφασίζουν για απλά πράγματα της καθημερινότητας κάνουμε τους ηλικιωμένους μας να νιώθουν υπολογίσιμοι και να ενισχύεται η αξιοπρέπειά τους. Δίνοντάς τους επιλογές και πρωτοβουλίες  θα ενισχύσουμε το αίσθημα του ελέγχου της ζωής τους από τους ίδιους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ηλικιωμένοι μας είναι οι ίδιοι άνθρωποι που ήταν και νεότεροι απλά τώρα μας έχουν λίγο περισσότερο ανάγκη. +entita matsinska 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

ANΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΜΑΪΟΥ ~ άγχος στις πανελλήνιες εξετάσεις;

μαθήματα από καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τις ζωές τους

Γεια σας και σήμερα αγαπητοί αναγνώστες από το +yannidakis 


Πανελλήνιες εξετάσεις! Μια περίοδος στρες και άγχους για πάρα πολλά παιδιά. Μια περίοδος όπου νιώθουν πως το μέλλον τους και η επαγγελματική τους εξέλιξη κρίνεται από τις εξετάσεις αυτές. Τα λάθη που γίνονται όμως εξαιτίας του άγχους που καταβάλει τους εφήβους μας είναι πολλά, και είναι αυτά που πολλές φορές μπορεί να οδηγήσουν σε απογοητεύσεις και αποτυχίες. Το να έχει κανείς λίγο άγχος δεν είναι απαραίτητα κακό. Το λίγο άγχος είναι ωφέλιμο και κρατά το άτομο σε εγρήγορση και σε συγκέντρωση λόγω της ορμόνης αδρεναλίνης που εκκρίνεται. Το πολύ άγχος όμως φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα και μπορεί να οδηγήσει και στο λεγόμενο σύνδρομο Burnout.

Το μυστικό της επιτυχίας και της αποφυγής λαθών είναι η πολύ καλή οργάνωση τόσο πριν τις εξετάσεις όσο και κατά την διάρκεια των εξετάσεων. 


Πριν τις εξετάσεις τα παιδιά θα μπορούσαν να οργανώσουν  την ύλη τους σε μικρότερα κεφάλαια και να οργανώσουν αντίστοιχα τον χρόνο που θα αφιερώνουν καθημερινά στο διάβασμα. Να ξεκινήσουν την οργάνωση αρκετό καιρό πριν τις εξετάσεις για να μην πιέζονται στο τέλος με πανικό. Να βάζουν μικρούς στόχους και να προσπαθούν να τους πετυχαίνουν, για παράδειγμα σήμερα θα διαβάσω τόσες σελίδες. Να σημειώνουν τα βασικά σημεία της ύλης, ή να τα αντιγράφουν  σε τετράδιο για να έχουν μαζεμένα τα σημαντικά σημεία. Να κάνουν επαναλήψεις πριν προχωρήσουν στο επόμενο κεφάλαιο ή αν μπορούν να κάνουν επανάληψη με φίλους ή συγγενείς που να νιώθουν άνετα με μορφή ερωτήσεων. Να κάνουν συχνά διάλειμμα χωρίς όμως να έχουν το βιβλίο στο χέρι. Το διάλειμμα θα πρέπει να είναι στιγμή ηρεμίας και χαλάρωσης για τον εαυτό του. Η ώρα του φαγητού επίσης είναι πολύ σημαντικό να γίνεται με ηρεμία χωρίς βιβλία στο τραπέζι. Η κατανάλωση πλούσιων σε βιταμίνες τροφίμων βοηθούν στην οχύρωση του οργανισμού, και το πράσινο τσάι στην συγκέντρωση. Πολύ σημαντικός είναι ο βαθύς και ποιοτικός ύπνος για να ξεκουράζονται σώμα και νους. 

Καλό είναι στην ιδιαίτερη αυτή περίοδο των εξετάσεων τα παιδιά να σκέφτονται θετικά και να μην επηρεάζονται από αρνητικές σκέψεις. Ας τονίζουν τα θετικά που προσφέρουν οι εξετάσεις και όχι τα στρεσσογόνα σημεία τους. Για παράδειγμα οι εξετάσεις για μένα είναι πρόκληση για να πετύχω τους στόχους και τα όνειρά μου και όχι μια δύσκολη κατάσταση που θα με κάνει να αποτύχω και να απογοητεύσω εμένα και τους άλλους. Στο σημείο αυτό θέλω να αναφέρω ότι η στήριξη της οικογένειας για έναν έφηβο που δίνει εξετάσεις είναι μεγάλο βάλσαμο. 


Η ημέρα των εξετάσεων έφτασε. Το βράδυ πριν τις εξετάσεις είναι πολύ καλό να οργανώσουν την τσάντα με ότι χρειαστούν να έχουν κοντά τους για να μην έχουν και αυτό στο μυαλό τους το πρωί. Όταν πάρουν τα θέματα στα χέρια τους ας ξεκινήσουν με αυτό που είναι πιο ξεκάθαρο στο μυαλό τους και τα πιο δύσκολα θέματα στο τέλος. Οι βαθιές ανάσες ηρεμίας βοηθούν να έρθουν στο μυαλό λεπτομέρειες που μας ξέφυγαν. 
Τέλος θα ήθελα να πω στα παιδιά που δίνουν εξετάσεις να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό, αλλά ακόμα και αν δεν τα καταφέρουν να περάσουν κάπου δεν έχει τελειώσει τίποτα. Στην ζωή μας έχουμε πολλές ευκαιρίες να καταφέρουμε και να πετύχουμε όλα όσα θέλουμε. +entita matsinska 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

ANΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΑΠΡΙΛΙΟΥ ~ εγώ ο πρόσφυγας

μαθήματα από καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τις ζωές τους

Γεια σας και σήμερα αγαπητοί αναγνώστες από το +yannidakis 

Σήμερα θέλησα να ασχοληθούμε με ένα θέμα επίκαιρο και ιδιαίτερο το οποίο δεν μπορούσα να αφήσω έτσι απλά και να το προσπεράσω. Τις τελευταίες μέρες βλέπουμε συνέχεια στις ειδήσεις τις προσπάθειες διάσωσης των προσφύγων που εισέρχονται στην Ελλάδα υπό πολύ άσχημες συνθήκες και με κίνδυνο της ζωής τους πολλές φορές. Αυτό που αισθάνομαι εγώ βλέποντας τις εικόνες αυτές είναι βαθύτατη θλίψη και πόνο για τους ανθρώπους και τα μικρά παιδιά που με τρόμο στα μάτια περνούν ώρες ή και μέρες πεινασμένοι και τρομοκρατημένοι για το τι τους ξημερώνει την επόμενη μέρα. Τι να νιώθουν άραγε αυτοί οι άνθρωποι; τι να σκέφτονται; τι να άφησαν πίσω τους;

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι μεταναστεύουν, όπως η αναζήτηση εργασίας, οι σπουδές, η επανένωση με την οικογένεια κλπ, αλλά στην περίπτωση των προσφύγων οι λόγοι που τους οδηγούν στην μετανάστευση είναι τραυματικοί.

Κάθε στάδιο της μετανάστευσης επιβαρύνει τον ψυχισμό του πρόσφυγα. Πριν την αναχώρηση το άτομο μπορεί να βιώσει την πείνα, τη βία, την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όταν φεύγει, βιώνει την απώλεια σε όλους τους τομείς: οικογένεια, εργασία, κοινωνική θέση, υποστηρικτικά πλαίσια, αλλά και αβεβαιότητα για το μέλλον, ταλαιπωρία, και κινδύνους για την υγεία του, ίσως και για την ίδια του την ζωή κατά την διάρκεια της μετακίνησης. Βιώνει το αίσθημα του ξεριζώματος, του αποχωρισμού και της απώλειας. Όταν εγκαθίσταται στον τόπο προορισμού, υφίσταται μία σοβαρή πολιτισμική αλλαγή στην επικοινωνία, στην εργασία, στον τρόπο ζωής, στη γλώσσα. Βιώνει και πάλι το αίσθημα της υπαρξιακής μοναξιάς, της απώλειας ταυτότητας, νιώθει σαν αντικείμενο διάκρισης και προκατάληψης. Η συχνά βίαιη προσαρμογή του στις συνθήκες του τόπου και της διαμονής του, η ματαίωση των προσδοκιών του, η ανεργία, οι προσωπικοί του φόβοι, η ξενοφοβία, ο ρατσισμός και η εχθρότητα που μπορεί να αντιμετωπίσει, η διαφορετική κουλτούρα τον οδηγούν πολλές φορές σε απόσυρση, ψυχοκοινωνική μειονεξία και διαταραχή της ψυχικής του ισορροπίας. Βιώνει το λεγόμενο «πολιτισμικό σοκ», δηλαδή την έλλειψη κατάλληλων σημείων αναφοράς και την αντιμετώπιση καταστάσεων που δεν περίμενε στην χώρα υποδοχής του.

Ο πρόσφυγας αποτελεί τον «αποδιοπομπαίο τράγο» δηλαδή πάνω του προβάλλονται όλα τα κακά, οι ελλείψεις, οι αδυναμίες και τα προβλήματα μιας κοινωνίας: «Για όλα φταίνε οι πρόσφυγες». Η ρατσιστική αντιμετώπιση του μπορεί να πλήξει σοβαρά την αυτοεκτίμησή του και να τον οδηγήσει στην απελπισία και την απόγνωση.

Φυσικά οι ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες αυτές των μικρών παιδιών δεν μένουν ανεπηρέαστες από την εμπειρία της προσφυγιάς: Συναισθηματικές και ψυχο-σωματικές διαταραχές αλλά και διαταραχές συμπεριφοράς είναι δυνατόν ν΄ αναπτυχθούν σε πολλά παιδιά και να διαταραχθεί έτσι η ψυχο-κοινωνική τους ανάπτυξη.

Προϋπόθεση για την ανακούφιση όλων αυτών των αρνητικών συνεπειών της προσφυγιάς είναι η καταπολέμηση των αιτιών που τις προκαλούν. Η καταπολέμηση του ρατσισμού, η κατοχύρωση των δικαιωμάτων των προσφύγων, το δικαίωμα σε ένα αξιοπρεπές μέλλον, η αναγνώριση ασύλου προσφύγων, η δημιουργία συνθηκών ελεύθερης μετακίνησης όλων των ανθρώπων διαμέσου όλων των συνόρων, η εξασφάλιση δουλειάς, ασφαλιστικής κάλυψης, δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και υγείας.

Ολοκληρώνοντας το σημερινό άρθρο αυτό που θα ήθελα απλά να αναφέρω είναι, πως όλοι μας κρύβουμε μια ιστορία πίσω μας. Άλλοτε γλυκιά μα άλλοτε πικρή. Πριν κρίνουμε εύκολα τους ξένους τις χώρας μας, και πριν γίνουμε και εμείς ένα με αυτούς που απλά κρίνουν και κατακρίνουν ας σκεφτούμε πως θα νιώθαμε εμείς στην δική τους την θέση και πως θα θέλαμε να μας φερθούν. Τότε και μόνο τότε ίσως να αλλάξουν τα πράγματα.

«Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ» (Ψήφισμα Αγανακτισμένων). +entita matsinska 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

ANΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΜΑΡΤΙΟΥ ~ αίσθηση πανικού μπροστά σε τρίτους. τι μπορεί να συμβαίνει;

μαθήματα από καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τις ζωές τους

Γεια σας και σήμερα αγαπητοί αναγνώστες από το +yannidakis 
Άσχημες οι τελευταίες δυο εβδομάδες με τις εξελίξεις της επικαιρότητας. Αφενός με τον τραγικό θάνατο του Βαγγέλη Γιακουμάκη εξαιτίας της βίας που ανεχόταν από συνομιλήκους του και φυσικά απίστευτα θλιβερό το γεγονός πως 150 ζωές έφυγαν στο τραγικό αυτό δυστύχημα του αεροπλάνου Airbus A320 στις Γαλλικές Άλπεις που όπως φαίνεται από τις μέχρι τώρα εξελίξεις μια απόφαση ενός ανθρώπου στέρησε το μέλλον και τα όνειρα τόσων πολλών ανθρώπων και παιδιών. Είναι από τις λίγες φορές που φοβάμαι για το μέλλον μας, που ανησυχώ για το μέλλον των παιδιών μας. Δεν ξέρω που οδηγούμαστε και που θα καταλήξουμε τελικά. Πριν αλλάξω όμως το κλίμα θα ήθελα να αναφέρω πως για το θέμα του σχολικού εκφοβισμού ή αλλιώς bullying έχω αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο στο οποίο μπορείτε να ανατρέξετε πατώντας εδώ.

Το σημερινό θέμα δεν ήθελα να σχετίζεται με τις εξελίξεις των ημερών μόνο και μόνο γιατί έχουν ήδη ακουστεί και ειπωθεί τόσα πολλά αυτές τις μέρες που δεν ήθελα να γίνω κουραστική λέγοντας πάνω κάτω πάλι τα ίδια. Το θέμα μας σήμερα αφορά την κοινωνική φοβία ή αλλιώς κοινωνικό άγχος. Θέλησα να ασχοληθώ με το θέμα αυτό γιατί είναι πολύ ενδιαφέρον και συνήθως πολλοί δεν γνωρίζουν ότι μπορεί και οι ίδιοι να την αντιμετωπίζουν. 
Η κοινωνική φοβία λοιπόν είναι διαταραχή που χαρακτηρίζεται από υπερβολικό φόβο και άγχος στις καθημερινές κοινωνικές καταστάσεις που βιώνει το άτομο το οποίο ανησυχεί ότι υπόκειται σε λεπτομερή εξέταση και αρνητική εκτίμηση από τους άλλους. Οι άνθρωποι με κοινωνική φοβία έχουν ένα χρόνιο, έντονο και επίμονο φόβο ότι παρακολουθούνται και κρίνονται από άλλους. Φοβούνται συνεχώς ότι οι πράξεις τους θα τους φέρουν σε αμηχανία, σε δύσκολες καταστάσεις και ότι θα εξευτελιστούν για αυτό, από τους άλλους. Ο φόβος τους μπορεί να είναι τόσο σοβαρός και έντονος που επηρεάζει αρνητικά την εργασία τους ή τη συμμετοχή τους στο σχολείο και άλλες συνήθεις ή καθημερινές δραστηριότητες. Πολλοί από τους ανθρώπους που έχουν κοινωνική φοβία, μπορεί να αγχώνονται για μέρες ή εβδομάδες πριν από ένα αναμενόμενο γεγονός που το θεωρούν ιδιαίτερα φοβερό. Yπάρχουν δύο τύποι κοινωνικής φοβίας: η περιορισμένη κοινωνική φοβία, που αφορά μία συγκεκριμένη κοινωνική κατάσταση πχ. την εκφώνηση λόγου μπροστά σε κοινό και η γενικευμένη κοινωνική φοβία, που αφορά όλες τις κοινωνικές καταστάσεις, όπου το άτομο ενδέχεται να φανεί κοινωνικά ανεπαρκές στα μάτια των άλλων και να κριθεί αυστηρά για αυτό.  

Η κοινωνική φοβία κινείται πάνω σε τρεις φοβικούς άξονες: α) φόβος μην αποκαλυφθεί κάποιο ψυχικό ή σωματικό μειονέκτημα, β) φόβος μη φανερωθεί κάποιο ενοχοποιητικό μυστικό (πχ. απουσία προηγούμενης ερωτικής εμπειρίας του ατόμου, ενώ βρίσκεται μέσα σε σχέση)  και γ) φόβος μην αποκαλυφθεί κάποια κοινωνική αδεξιότητα ή ανεπάρκεια. Στην πραγματικότητα είναι ο φόβος της απόρριψης από τους άλλους. Αυτός ο φόβος της απόρριψης   προκαλεί την αμηχανία, τη ντροπή και την αίσθηση της διαρκούς εξέτασης από τους άλλους που αισθάνεται ο κοινωνικο-φοβικός. Αυτός όλος ο φοβικός κύκλος κάνει τον πάσχοντα να αισθάνεται "στριμωγμένος στον τοίχο" απέναντι στους άλλους: η γλώσσα και η καρδιά "δεμένες" από το άγχος, τα χέρια να ιδρώνουν και να κρύβονται (σα να φορούν χειροπέδες) από τα εξεταστικά βλέμματα και ο ίδιος ο κοινωνικο-φοβικός να εύχεται "να άνοιγε η γη να τον καταπιεί", προκειμένου να γλυτώσει από τη φοβερή δοκιμασία της έκθεσης του εαυτού του απέναντι στους ανθρώπους-που μέσα στο μυαλό του φαντάζουν σαν οι πιο σκληροί δικαστές και κριτές, έτοιμοι να καταδικάσουν και να ειρωνευτούν κάθε του αδυναμία.

Η συχνότητα για την κοινωνική φοβία δείχνει πως υπάρχει οικογενειακή προδιάθεση και υπάρχουν οικογένειες με αυξημένο αριθμό περιστατικών. Μπορεί επίσης να συνοδεύεται από κατάθλιψη ή αλκοολισμό. Είναι δύο φορές συχνότερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες. Όμως οι άνδρες ζητούν συχνότερα βοήθεια για την αντιμετώπιση του προβλήματος σε σύγκριση με τις γυναίκες. Αρχίζει συνήθως στην παιδική ηλικία ή νωρίς στην εφηβική ηλικία. Σπάνια αρχίζει μετά την ηλικία των 25 ετών. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο υπάρχουν 25 άτομα για κάθε 1000 που πάσχουν από κοινωνική φοβία. 

Η κοινωνική φοβία όσο σκληρή και αν είναι για αυτούς που την βιώνουν ευτυχώς έχει θεραπεία. Υπάρχουν δύο μορφές θεραπείας: Η μια βασίζεται στα φάρμακα ενώ η άλλη στη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία που είναι μια μορφή βραχυπρόθεσμης ψυχοθεραπείας.Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν τα αντικαταθλιπτικά όπως οι αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης, οι αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης και οι βενζοδιαζεπίνες υψηλής ισχύος. Η γνωστική συμπεριφορική ψυχοθεραπεία είναι πολύ χρήσιμη στη θεραπεία της κοινωνικής φοβίας. Στην προσέγγιση αυτή, ο ασθενής με τη βοήθεια του θεραπευτή του, εκτίθεται σταδιακά σε καταστάσεις που του προκαλούν φοβία και βοηθάται στο να ενεργοποιεί μηχανισμούς για να αισθάνεται πιο ασφαλής. Η έκθεση του ασθενούς με κοινωνική φοβία στις καταστάσεις που του προκαλούν τη διαταραχή, γίνεται σε τρία στάδια. Το πρώτο στάδιο είναι η εισαγωγή του ασθενούς στην κατάσταση που προκαλεί τη φοβία. Το δεύτερο στάδιο είναι η αύξηση του κινδύνου αποδοκιμασίας στην εν λόγω κατάσταση έτσι που οι άνθρωποι να αρχίζουν να αποκτούν αυτοπεποίθηση ότι θα μπορούν να είναι σε θέση να χειρίζονται την απόρριψη ή την κριτική. Το τρίτο στάδιο είναι η εκμάθηση στους ασθενείς τεχνικών για να χειρίζονται την αποδοκιμασία. Στο στάδιο αυτό, προτρέπονται να φανταστούν τους χειρότερους τους φόβους και ακολούθως ενθαρρύνονται να αναπτύξουν δημιουργικούς τρόπους αντιμετώπισης των φόβων τους και της αποδοκιμασίας της οποίας πιστεύουν ότι τυγχάνουν.

Χωρίς θεραπεία, η κοινωνική φοβία μπορεί να ταλαιπωρεί τους ασθενείς για όλη τους τη ζωή. Είναι λοιπόν απαραίτητο άτομα που την παρουσιάζουν να μη διστάζουν να ζητούν βοήθεια από ειδικούς που θα τους βοηθήσουν να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά το πρόβλημα τους. +entita matsinska 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

ANΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ~ διαταραχή ταυτότητας φύλου στα παιδιά

μαθήματα από καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τις ζωές τους

Γεια σας και σήμερα αγαπητοί αναγνώστες από το +yannidakis 

Η ιδέα για το σημερινό θέμα, μου δόθηκε όταν μια μέρα χαζεύοντας στο you tube βρήκα ένα video που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Το video λεγόταν “I am Jazz”. Ο Jazz λοιπόν είναι ένα αγόρι που από την πρώτη στιγμή που περπάτησε νιώθει και συμπεριφέρεται σαν κορίτσι. Από πολύ μικρός επέλεγε “κοριτσίστικα” παιχνίδια και ρούχα ενώ η γενικότερη συμπεριφορά του έντυνε περισσότερο σε κορίτσι παρά σε αγόρι. Του άρεσαν τα ροζ φανταχτερά φορέματα, οι γόβες, οι κούκλες, οι γοργόνες ενώ απεχθανόταν να παίξει με οτιδήποτε είχε ρόδες και πυροβολούσε. Στην αρχή οι γονείς του νόμιζαν πως περνούσε μια φάση πειραματισμού. Όταν όμως δεν άλλαζε τίποτα στην συμπεριφορά του καθώς μεγάλωνε απευθύνθηκαν σε ειδικό κέντρο όπου και διαγνώστηκε με Δ.Τ.Φ. (Διαταραχή Ταυτότητας Φύλου). Η Jazz πλέον (όπως θέλει να την φωνάζουν) είναι μια έφηβη κοπέλα που δεν υστερεί σε τίποτα από τα υπόλοιπα κορίτσια της ηλικίας της παρά μόνο σε μια ανατομική “λεπτομέρεια”.  Χάρη στην ιστορία της εκδόθηκε το πρώτο παιδικό παραμύθι που λέγεται “I am Jazz” και το οποίο μιλάει για την διαφορετικότητά της με έναν τρόπο που να μπορεί να βοηθάει παιδιά με Δ.Τ.Φ να αποδέχονται αυτό που είναι και αυτό που νιώθουν χωρίς να ντρέπονται.



Με τον όρο Διαταραχές της Ταυτότητας Φύλου νοούνται όλες οι καταστάσεις στις οποίες το ανατομικό φύλο ενός ατόμου διαφοροποιείται από την αίσθηση του φύλου και τον ρόλο του φύλου. Η διαταραχή ταυτότητας φύλου χαρακτηρίζεται από έντονη και επίμονη ταυτοποίηση με το άλλο φύλο. Τα συμπτώματα εκδηλώνονται συνήθως σε εξαιρετικά νεαρή ηλικία. Τα παιδιά μπορεί να αρνούνται να φορέσουν αντίστοιχα τυπικά αγορίστικα ή κοριτσίστικα ρούχα, να απεχθάνονται να παίρνουν μέρος σε τυπικά αγορίστικα ή κοριτσίστικα παιχνίδια και δραστηριότητες. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό το είδος συμπεριφοράς αποτελεί ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης, αλλά στις περιπτώσεις διαταραχής ταυτότητας φύλου η συμπεριφορά αυτή εξακολουθεί και στη μετέπειτα παιδική και εφηβική ηλικία και κατά την ενηλικίωση.


Μέσα από τις έρευνες προκύπτει ότι η αιτιολογία της Δ.Τ.Φ. είναι πολύπλοκη και οφείλεται στην αλληλεπίδραση βιολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Όσον αφορά τους βιολογικούς παράγοντες θεωρείται πιθανό ότι διάφορες ορμόνες επιδρούν κατά την ενδομήτριο ζωή και διαμορφώνουν αρσενικές και θηλυκές στάσεις και αντιλήψεις εαυτού. Η υπόθεση αυτή είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδειχθεί αντικειμενικά.

Περιβαλλοντικοί Παράγοντες. Στους περιβαλλοντικούς παράγοντες περιλαμβάνονται: η προτίμηση των γονιών για το φύλο του παιδιού πριν από τη γέννησή του, τραυματικά γεγονότα ζωής της οικογένειας, η σχέση γονέα – παιδιού. Η σχέση γονέα – παιδιού αποτελεί παράγοντα εξαιρετικής σημασίας τόσο για τα αγόρια όσο και για τα κορίτσια με Δ.Τ.Φ. Στα αγόρια παρατηρείται μια πάρα πολύ στενή σχέση μεταξύ μητέρας και γιου και μια αποστασιοποιημένη σχέση πατέρα – γιου. Ως αποτέλεσμα της στενής σχέσης με τη μητέρα το αγόρι δεν μπορεί να ξεχωρίσει επαρκώς τον εαυτό του από το θηλυκό σώμα και τη θηλυπρεπή συμπεριφορά της. Στην περίπτωση του κοριτσιού μια ποικιλία παραγόντων φαίνεται να εμποδίζουν την ανάπτυξη μιας στενής σχέσης μεταξύ μητέρας – κόρης και σαν συνέπεια αυτής της αποτυχίας προκύπτει μια υποτίμηση της θηλυκότητας και μια υπερεκτίμηση της αρρενωπότητας. Τελευταίος περιβαλλοντικός παράγων είναι αυτός της Κοινωνικής διαμόρφωσης και ενίσχυσης. Υποστηρίζεται από κάποιους ότι οι γονείς ή άλλα σημαντικά πρόσωπα κοινωνικοποιούν ένα παιδί σ’ ένα ρόλο φύλου που χαρακτηρίζει πιο συχνά το αντίθετο φύλο. Π.χ. ντύνουν το αγόρι με κοριτσίστικα ρούχα, εξασφαλίζουν κοριτσίστικα παιχνίδια και ενισχύουν συμπεριφορές κοινωνικές που χαρακτηρίζουν τα κορίτσια ή το αντίθετο εάν πρόκειται για κορίτσια.

Τα παιδιά αυτά συνήθως εκδηλώνουν: Έντονη επιθυμία και επιμονή ότι ανήκουν στο άλλο φύλο.Τα αγόρια εκδηλώνουν προτίμηση για ένδυση με ρούχα του άλλου φύλου ή προσποιούνται ότι φορούν γυναικεία ρούχα. Τα κορίτσια επιμένουν να φορούν μόνο στερεότυπα ανδρικά ρούχα.Έντονη προτίμηση να έχουν στα φανταστικά ή πραγματικά τους παιχνίδια ρόλους του άλλου φύλου ή έχουν έντονες φαντασιώσεις κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ότι ανήκουν στο άλλο φύλο.Έντονη επιθυμία να συμμετέχουν σε στερεότυπα παιχνίδια και τρόπους ψυχαγωγίας του άλλου φύλου. Έντονη προτίμηση για συμπαίκτες του άλλου φύλου. Τα αγόρια με ισχυρίζονται ότι το πέος ή οι όρχεις είναι αηδιαστικά και θα εξαφανιστούν, ότι θα ήταν καλύτερα να μην έχουν πέος, με αποστροφή για άγρια παιχνίδια και απόρριψη των στερεότυπων αγορίστικων παιχνιδιών, αγώνων και δραστηριοτήτων. Τα κορίτσια απορρίπτουν την ούρηση σε καθιστή θέση, με ισχυρισμό ότι έχει ή ότι θα αναπτύξει πέος ή ότι δεν θέλει να αναπτύξει στήθος ή να έχει περίοδο καθώς και με έντονη αποστροφή για το συνηθισμένο θηλυπρεπές ντύσιμο.

Τα άτομα με Δ.Τ.Φ βιώνουν έντονη ενόχληση και προβλήματα στον κοινωνικό, επαγγελματικό ή άλλους σημαντικούς τομείς της λειτουργικότητάς τους. Νιώθουν άγχος, ανασφάλεια, αμφιβολία και σταθερά άβολα συναισθήματα σχετικά με το βιολογικό φύλο στο οποίο γεννήθηκαν.

Για την αντιμετώπιση της Δ.Τ.Φ. απαιτείται θεραπεία. Αυτή έχει καλύτερα αποτελέσματα όταν εφαρμόζεται κατά την παιδική ηλικία παρά στην εφηβεία. Η πιθανότητα μείωσης της δυσφορίας για το φύλο μετά την εφηβεία είναι σχεδόν ανύπαρκτη χωρίς θεραπεία. Το παιδί παραμένει αποκλεισμένο από την ομάδα των συνομηλίκων του και με σημαντικές συνέπειες στην εξέλιξή του και με υπαρκτό τον κίνδυνο να αναπτύξει είτε ομοφυλοφιλία είτε Δ.Τ.Φ. στην ενήλικο ζωή. Έχουν δοκιμαστεί πολλές και διαφορετικές θεραπευτικές τεχνικές για τη θεραπείας της Δ.Τ.Φ. π.χ. θεραπεία συμπεριφοράς, ψυχανάλυση, ψυχοθεραπεία, οικογενειακή θεραπεία ή συνδυασμός αυτών. Η ατομική ψυχοθεραπεία του παιδιού στοχεύει βραχυπρόθεσμα στη μείωση ή την εξαφάνιση του κοινωνικού αποκλεισμού του παιδιού και μακροπρόθεσμα στην πρόληψη της ομοφυλοφιλίας ή της Δ.Τ.Φ. στην ενήλικο ζωή. Σημαντική και απαραίτητη είναι η βοήθεια προς τους γονείς ώστε αυτοί:Να αποδεχθούν τη δυσκολία του παιδιού τους και να χειριστούν σωστά την προβληματική συμπεριφορά του. Να ενισχυθεί ο πατέρας ή άλλο αρσενικό μέλος της οικογένειας σε μια πιο στενή και ενεργητική σχέση με το παιδί στην περίπτωση των αγοριών και να ενθαρρύνουν τη σχέση του παιδιού με ομόφυλους συνομηλίκους. Συχνά είναι απαραίτητη και βοηθά πολύ η ψυχοθεραπεία, ιδιαίτερα της μητέρας.+entita matsinska



σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »