yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ε.Ε.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ε.Ε.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ ένα update στην σημερινή ευρωπαϊκή ελλάδα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Αν ανήκετε σε αυτούς που παρακολουθούν καθημερινά τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις και την αντίστοιχη επικαιρότητα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενδεχομένως να συλλάβετε τον σημερινό προβληματισμό λίγο πιο εύκολα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η επικαιρότητα είναι τόσο πρωτότυπη που αποκλείονται όλοι οι υπόλοιποι. Γι' αυτό, καλό είναι να δούμε που βρισκόμαστε σήμερα, σαν Ελλάδα στο διεθνές στερέωμα.

Αυτήν την περίοδο στην Ευρώπη επικρατεί ένας πολύ ενδιαφέρον αναβρασμός που ουσιαστικά καλύπτει μερικά φλέγοντα ζητήματα στα εσωτερικά πολλών χωρών λόγω κυρίως επικείμενων εκλογών. Αντ' αυτού έχει ξεκινήσει ένας διπλωματικός πόλεμος εντυπώσεων εναντίον Δύσης και τουρκίας. Οι Γερμανοί απορρίπτουν σχεδόν καθημερινά αιτήματα των τούρκων για διάφορες δραστηριότητες εντός γερμανικών συνόρων, ενώ ήρθαν και οι Ολλανδοί να ζητήσουν απαγόρευση στο Κοράνι (ω! τι Δημοκρατία, Θεέ μου). Την ίδια ώρα, μαντίλες, μπούρκες και όλα τα συναφή μουσουλμανικά... αξεσουάρ διώκονται κανονικά και με το νόμο σε πολλές χώρες ή περιφέρειες πολλών χωρών στην Ευρώπη. Η τουρκία απαντά πάντα με θράσος και έτσι και προχθές έκανε δηλώσεις για μια ναζιστική Γερμανία κλπ.

Αυτά συμβαίνουν λίγο έξω από εμάς, διότι στην Ελλάδα ο χρόνος κυλάει σε έναν διαφορετικό κόσμο. Εμείς, προωθούμε διάταγμα για να μπει η τούρκικη γλώσσα στα σχολεία της Θράκης, ετοιμάζουμε τζαμιά, ασχολούμαστε με το Survivor και εκπομπές ανάδειξης ταλέντου, ζώντας στον δικό μας παράλληλο κόσμο που επισκιάζει την υπερφορολόγηση και ένα νέο ασφαλιστικό ικανό να κλείσει πάνω από τις μισές επιχειρήσεις που έχουν μείνει ανοιχτές.

Αν θέλετε να ξέρετε, αυτήν την περίοδο βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις. Ο πρωθυπουργός δήλωσε άλλωστε πως αυτές βαίνουν προς την ολοκλήρωση τους κι εμείς πρέπει να χαρούμε όταν πλησιάζουμε μία αναθεματισμένη δεκαετία που... διαπραγματευόμαστε και όταν τελικά δεν έχουμε άλλη επιλογή καλούμαστε να νομοθετήσουμε διαλύοντας την εργατική τάξη.

Και επειδή εγώ δεν είμαι παρά ένας τυχαίος αρθρογράφος, γιατί δεν διαβάζετε την έκθεση του Διεθνούς Νομισματιικού Ταμείου που ξεκαθαρίζει πως για να μπει στο πρόγραμμα απαιτεί την μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων. Αυτό δεν χτυπάει κανένα καμπανάκι; Κανείς δεν μπορεί να σκεφτεί γιατί η Ελλάδα έχει μείνει απελπιστικά μόνη να παράγει βαμβάκι και σταφύλια χωρίς να μπορέσει να προσελκύσει ούτε μία επένδυση της προκοπής; Και όλοι -μα όλοι- περιμένουμε την τουριστική περίοδο για να κινηθεί η οικονομία πέντε μήνες!

Έως τώρα, οι αντιδράσεις ήταν φιλολογικές, έπρεπε να έρθει ο πρώτος ΕΦΚΑ για να ζήσουν όλοι τον τρόμο του νέου ασφαλιστικού. Όταν λέω όλοι αναφέρομαι στους ελάχιστους νόμιμους επιχειρηματίες της Ελλάδας που κόβουν όλες τις αποδείξεις ή δεν έχουν τρόπο να αποκρύψουν έσοδα. Ναι, αυτοί είναι μια ξεχωριστή κατηγορία από μόνη τους που ίσως λάβουν μετάλλιο ανδρείας από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας όταν τελειώσει η κρίση (τα παιδιά τους, γιατί οι ίδιοι δεν θα ζουν).

Ένα παράδειγμα είναι οι πράκτορες του ΟΠΑΠ. Ένας κλάδος που έχει κατηγορηθεί, ποτέ όμως κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει πως στα χρόνια της κρίσης έχει στηρίξει το κράτος όσο κανένας, έχοντας σημαντικούς τζίρους οι οποίοι είναι βεβαιωμένοι κατά 100% και άρα πλήρως φορολογημένοι και πλήρως επιβαρυμένοι με όλα τα νέα τερτίπια του κράτους (ΕΝΦΙΑ, ΕΦΚΑ κλπ. τέλη). Δεν είναι το παρόν άρθρο στο οποίο θα εξετάσουμε την κοινωνική διάσταση των πρακτορείων του ΟΠΑΠ, όχι όσο ο παράνομος τζόγος ανθεί υπό τα αδιάφορα μάτια της τοπικής κοινωνίας, οπότε έχει ενδιαφέρον να δούμε πως αυτός ο κλάδος αφενός πωλήθηκε από το κράτος σε μία τσέχικη εταιρεία στα πλαίσια της αποκρατικοποίησης και αφετέρου τώρα βάλλεται από το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς με μειώσεις προμήθειας και πολλά εξοργιστικά ακόμα.

Ολοκληρώνοντας αυτό το ποτ-πουρί της σημερινής ουσιαστικής επικαιρότητας (αφήνουμε έξω Πόρσε αυτοκίνητα και προσωπικές στιγμές ανθρώπων) δεν είναι να αναρωτηθεί κανείς γιατί δεν έχει σπάσει καμία βιτρίνα και δεν έχει καεί κανένας κάδος στους ελληνικούς δρόμους; Την ίδια ώρα που ο ΕΛΣΤΑΤ αποστόμωσε για τα καλά την κυβέρνηση αφού κατέληξε σε μεγάλη ύφεση της τάξεως του 1,1% αντί της προσδοκούμενης ανάπτυξης το δ΄τρίμηνο το 2016. Επιπροσθέτως, ο νέος ΕΦΚΑ είναι η ταφόπλακα της ελληνικής επιχειρηματικότητας, όμως σε μια κοινωνία που (σχεδόν) ουδείς δηλώνει το πραγματικό του εισόδημα, μάλλον και αυτό θα περάσει στα ψιλά γράμματα... Κι έτσι μπορούμε εδώ στην Ελλάδα να παρακολουθούμε talent show όσο η κυβέρνηση θα... διαπραγματεύεται! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ η εποχή των ατάλαντων πολιτικών

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Μία εβδομάδα έμεινε για τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές και, αν και είμαστε εδώ πολύ απασχολημένοι με τα κανάλια, τον Παππά, το ΣτΕ, τον Τσίπρα, το χρέος, το κούρεμα, τα ελληνοτουρκικά και ούτω καθεξής, οφείλουμε σιγά σιγά να στρέψουμε λίγο το βλέμμα μας και να ασχοληθούμε με το τι συμβαίνει στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, και γιατί μας αφορά άμεσα (η πολιτική, έτσι όπως έχουν δομηθεί τα συστήματα κρατών, έχει πάψει να είναι εθνική υπόθεση του κάθε κράτους), και γιατί αυτό θα μας δώσει την ευκαιρία να κάνουμε κάποιες πολύ ωραίες (;) παρατηρήσεις.


πρόεδρος, εκλογές
Διότι τι γίνεται όταν για το τιμόνι μίας από τις πλέον σημαντικές δυνάμεις του κόσμου, ενός ρυθμιστικού παράγοντα με καθοριστική δύναμη, μάχονται δύο αμφιβόλου ποιότητας υποψήφιοι; Και μιλάω για ποιότητα όχι μόνο ηθική, αλλά και πολιτική. Μπορεί στ' αλήθεια κάποιος από τους δύο αυτούς ανθρώπους να επωμιστεί αυτό το φορτίο; Η Χίλαρυ Κλίντον, μία γνήσια εκπρόσωπος του πολιτικού κατεστημένου με ντουλάπα γεμάτη σκελετούς και ο Ντόνταλντ Τραμπ, ένας άνθρωπος που ακροβατεί ανάμεσα στη γραφικότητα και την επικινδυνότητα, διαθέτουν στο ελάχιστο την πολιτική στόφα και την οξυδέρκεια να αναλάβουν τα ηνία και να οδηγήσουν τον πλανήτη, ή έστω τη χώρα τους; Πολύ αμφιβάλλω.

ένωση, γερμανία, γαλλία,
Εκεί που θέλω να καταλήξω, είναι ότι ζούμε στην εποχή των ατάλαντων πολιτικών. Και για να μην στοχοποιούμε μόνο την Αμερική, ας περάσουμε και στα καθ' ημάς. Η Ευρώπη περνά ιστορικά μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της. Μαστίζεται από την οικονομική κρίση, ζει και αναπνέει με το φόβο της τρομοκρατίας, είναι απόλυτα διχασμένη, έχει να αντιμετωπίσει, να προστατέψει, να περιθάλψει και να ενσωματώσει έναν μεγάλο αριθμό προσφύγων και μεταναστών. Κι όλα αυτά, χωρίς κανένα απολύτως πρόγραμμα, με τους... "ηγέτες" της να αναλώνονται σε συναντήσεις επί συναντήσεων, επισκέψεις επί επισκέψεων και δηλώσεις επί δηλώσεων χωρίς καμία ουσία. Είτε επειδή είναι θολωμένοι από την πίστη στην ιδέα της Ευρωπαϊκής ένωσης (χλωμό), είτε επειδή γνωρίζουν ότι δεν τους συμφέρει να θίξουν τις υπάρχουσες καταστάσεις λόγω αδυναμίας ή/και ανικανότητας (καθόλου χλωμό), συνεχίζουν να μεγαλώνουν το χάσμα που έχει καταστήσει την Ευρώπη "Ήπειρο δύο ταχυτήτων", κάνοντας ένα ολέθριο λάθος για το οποίο θα τους καταδικάσει η ίδια η Ιστορία... Πριν από εκείνη όμως, τους καταδικάζουν οι ίδιοι οι λαοί τους: χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, που είδε τη δημοτικότητά του πρόσφατα να αγγίζει πυθμένα.   Για τα δικά μας τα εν Ελλάδι, μη μιλήσουμε καλύτερα.

Όπως ανέφερα και πιο πάνω, ζούμε στην εποχή των ατάλαντων πολιτικών. Όμως αυτό είναι μία αντίφαση. Σήμερα, που έχουμε μπροστά μας πιο καθαρό από ποτέ τον χάρτη της ιστορίας, σήμερα, που οι στρατηγικές της επικοινωνίας και η πολιτική επιστήμη έχουν αναβαθμιστεί και αποτελούν ξεχωριστούς επιστημονικούς κλάδους σ' όλα τα μεγάλα πανεπιστήμια, σήμερα, που η τεχνολογία μας επιτρέπει την πρόσβαση στη γνώση αγόγγυστα και απεριόριστα, σήμερα, που οι πολίτες των κρατών είναι πιο μορφωμένοι και σχετικοί με τα πράγματα από ποτέ, που μπορεί κανείς να συζητήσει παντού πολιτικά, να μπει σε site, να ακούσει, να διαβάσει... Σήμερα, δεν μπορούμε να σταυρώσουμε μία μεγάλη ηγετική πολιτική φυσιογνωμία. Έναν άνθρωπο που θα εκμεταλλευτεί όλα αυτά και θα προσθέσει το ταλέντο του. Λείπει το ταλέντο; Είναι η παιδεία μας παραπάνω απ' όσο πρέπει τεχνοκρατική ή λάθος διαρθρωμένη; Μήπως φταίνε κάποια συμφέροντα που έχουν πάρει στα χέρια τους την πολιτική και την πλάθουν σαν πλαστελίνη;

Δεν ξέρω κι εγώ πραγματικά ποια είναι η απάντηση, μπορώ να κάνω παρά μόνο υποθέσεις. Περιμένω στα σχόλια και τις δικές σας απόψεις. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ καλωσορίζουμε την σλοβακία στην γλάστρα της ευρώπης

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Εδώ και λίγες μέρες το τιμόνι της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει περάσει στην Σλοβακία. Πρόκειται για την εθιμοτυπική δημοσίευση που κάνω κάθε εξάμηνο που αλλάζει η προεδρεύουσα χώρα. Πλέον αυτή η δημοσίευση δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, αφού μπορεί κάθε χώρα να ξεκινάει με προσδοκίες και συγκεκριμένη λίστα στοχεύσεων για το κάθε εξάμηνο προεδρίας της, όμως πάντα οι προτεραιότητες αυτές παραγκωνίζονται από την Κεντρική Διοίκηση και την εκάστοτε θεματολογία που προκύπτει.

Η Σλοβακία φέτος αναλαμβάνει για πρώτη φορά και εκτός αυτού έχει μια σειρά από άλλες μικρομεσαίες χώρες ως συμμάχους από τις οποίες ζητάει να συμβάλλουν στην απόσπαση περισσότερων εξουσιών στα κράτη μέλη της Ένωσης και στον περιορισμό εξουσίας της Κομισιόν. Ο στόχος της Σλοβακίας είναι λογικός και δίκαιος, δεν είναι όμως εφαρμόσιμος.
Ειδικά αυτήν την εποχή που η Ευρώπη βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης με πολλά ανοιχτά μέτωπα, όπως το brexit, την τρομοκρατία, το προσφυγικό και την οικονομική κρίση, κανείς από την κεντρική διοίκηση της Ευρώπης δεν αφήνει απολύτως τίποτα στην τύχη. Όλοι θα πουν πως η Σλοβακία είναι ένας άξιος εταίρος που δεν έχει απασχολήσει αρνητικά την Ευρώπη κλπ. όμως κανένας δεν την εμπιστεύεται να οδηγήσει στ' αλήθεια την Ευρώπη.

Μπορεί να είναι έλλειψη εμπιστοσύνης και άρα προσβολή στους νόμους της ισότητας που υποτίθεται διέπουν την Κοινότητα, μπορεί να είναι όμως και σωστό καθότι είναι αδύνατο να αλλάζει διοικητικά χέρια κάθε έξι μήνες η Ευρώπη. Αυτό θα μπέρδευε και θα οπισθοδρομούσε την Ένωση. Η προεδρία αυτή θα μπορούσε να έχει πολιτιστικούς, ιστορικούς ή τουριστικούς προσανατολισμούς και τότε όλοι θα ήταν ευχαριστημένοι, αλλά ως εκεί, δε νομίζετε; +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ γιατί σίγουρα η ελλάδα θα διασωθεί

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Θα σας πω τι ακριβώς διάβασα σήμερα το πρωί σε γνωστή ιστοσελίδα. Ο τίτλος λέει "Υπομονή δύο χρόνια" και αμέσως μετά αναφέρει: "Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο είναι βασικοί πρωταγωνιστές τους ελληνικού προγράμματος. Με αυτή την έννοια η Ελλάδα η οποία έχει χρηματοδοτηθεί ήδη με περίπου 230 δις ευρώ ευρωπαϊκών πόρων πρέπει απαραιτήτως να πετύχει."

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε είμαστε ένα βήμα πριν αρχίσουν να εφαρμόζονται τα πιο επώδυνα μέτρα που έχουν ψηφιστεί ποτέ. Τις συνέπειες τους δεν τις έχουμε δει ακόμα και τα αποτελέσματα είναι λίγο-πολύ γνωστά. Περισσότεροι άνθρωποι θα μεταναστεύσουν, περισσότεροι θα αυτοκτονήσουν, ακόμα πιο πολύ θα πέσουν κάτω απ' το όριο της φτώχειας και πάει λέγοντάς.

Ακόμα κι έτσι θα επιζήσουμε (οι περισσότεροι) όπως το κάνουμε εδώ και καμπόσα χρόνια, τρία μνημόνια και αμέτρητες στερήσεις. Και ξέρετε κάτι; Αυτό που γράφει πάνω-πάνω, το πιστεύω. Καμία χώρα δεν συμφέρει να διαλυθεί η Ελλάδα. Δεν είναι θέμα αγάπης, είναι θέμα εξάρτησης. Η Ένωση είναι ήδη υπ' ατμών μετά το Brexit και η διατήρηση της είναι θέμα υψίστης σημασίας. Ούτε η Κύπρος ούτε η Μάλτα υπάρχει το περιθώριο να πάθουν κάτι. Η Ευρώπη είναι υπεύθυνη για την κατάσταση των μελών της και αν χώρες εντός της αρχίσουν να καταρρέουν η αλυσίδα αρνητικών συνεπειών θα είναι τόσο μεγάλη που η Ελλάδα δε θα είναι πια καθόλου σημαντική. Κι αυτό δεν συμφέρει κανένα από τα υφιστάμενα μέλη.

Δε ξέρω αν το 2018 θα συζητήσουμε για σημαντική ελάφρυνση του βάρους που σηκώνουν οι έλληνες, ή αν αυτή η συζήτηση τις παραμονές θα μεταφερθεί στο 2019, 2020 και πάει λέγοντάς. Ξέρω όμως ότι κανείς τους δεν θέλει η Ελλάδα να καταρρεύσει. Καλώς ή κακώς η χώρα είναι μια καθαρά Δυτική δύναμη με έντονο καταναλωτικό ενδιαφέρον και σημαντικό αγοραστικό δυναμικό για το μέγεθος της. Η... διάσωση της, μόνο κέρδη μπορεί να τους προσφέρει και αυτό το ξέρουν και αυτοί και εμείς. Το ξέρουν..; +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ #bremain - #brexit σημειώσατε..;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Ιστορική μέρα σήμερα για την Αγγλία και την Ευρώπη. Ο λαός της Αγγλίας εντελώς δημοκρατικά θα αποφασίσει αν επιθυμεί η χώρα του να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωσή ή να αποχωρήσει από αυτή μετά το 1973. Το τι θα επιλέξει όμως ο λαός της Αγγλίας πρόκειται να επηρεάσει τις ζωές όλων μας.

Όπως σε κάθε δημοψήφισμα η προπαγάνδα δίνει και παίρνει. Ξεχνάτε τι πόλεμο είχε δεχτεί ο
jo cox, bremain
έλληνας σε πρόσφατη δική του συμμετοχή σε παρόμοια κάλπη; Έτσι και στην Αγγλία, διάσημοι οικονομολόγοι, ηθοποιοί, καλλιτέχνες και αθλητές έχουν επιστρατευτεί για να δηλώσουν δημοσίως πως θέλουν η Αγγλία να μείνει στην Ευρώπη. Βολικός τρόπος για να επηρεάσεις την κοινή γνώμη ακόμα κι αν τελικά δεν έδειξε να αλλάζει γνώμη παρά μόνο μετά την δολοφονία της βουλευτή και ένθερμης υποστηρίκτριας του bremain η οποία υποτίθεται πως δολοφονήθηκε από έναν βρετανό εθνικιστή οπαδό του brexit. Δεν ξέρω αν η ευρωπαϊκή προπαγάνδα θα έφτανε στο σημείο να δολοφονήσει μία κοπέλα τριάντα δύο χρονών, όμως δε θα μου έκανε και εντύπωση... και εν προκειμένω ο στόχος δείχνει να έχει επιτευχθεί αφού οι δημοσκοπήσεις πλέον γέρνουν την πλάστιγγα στο bremain.

brexit
Δεν ξέρω αν όλα όσα ακούγονται θα ισχύσουν σε περίπτωση εξόδου της Αγγλία απ' την Ευρώπη. Δεν ξέρω, αν θα συρρικνωθεί ο ΑΕΠ, θα αυξηθεί η ανεργία, θα υποτιμηθεί  η στερλίνα και θα δυσκολευτούν οι εμπορικές και άλλες συναλλαγές της Αγγλίας με την Ευρώπη, όμως πρέπει να σημειωθεί πως η Αγγλία δεν είναι τυχαίο μέλος που μπορεί να... αποφασίσει να φύγει από την Κοινότητα. Είναι η Αγγλία, το μέλος που ποτέ δεν ήταν αμιγώς ευρωπαϊκό. Είχε πάντα το δικό του νόμισμα, είχε πάντα καλύτερες σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής απ' ότι με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ήταν ο δορυφόρος της πρώτης στην άλλη, ήταν η χώρα που με μαεστρία κατάφερε να μορφοποιήσει κατά τα συμφέροντά της το πόσο μέλος θα είναι. Και εμείς, τόσα χρόνια το ανεχόμασταν! Και ακόμα κι έτσι, οι άγγλοι έχουν το θράσος να μην είναι ευχαριστημένοι και να πατούν το πόδι τους στο πως και αν τελικά θα συμμετέχουν στην Ευρώπη την ίδια ώρα που από όλες τις άλλες χώρες-μέλη επικρατεί στρατιωτική πειθαρχία και αποδοχή.

Αν τελικά οι άγγλοι επιλέξουν τον δρόμο του χωρισμού, πολλά πράγματα θα είναι δύσκολα για αρκετά χρόνια. Σκέφτομαι, τους αμέτρητους έλληνες μετανάστες και φοιτητές, σκέφτομαι τις αμέτρητες πτήσεις από και προς την Αγγλία και γενικά όλες μας τις συναλλαγές σε κάθε τομέα. Όμως αυτό δε σημαίνει πως η Ευρώπη δεν θα προχωρήσει. Δεν σημαίνει πως αν τελικά έρθει το brexit, θα ακολουθήσει το grexit και τέλος πάντων θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου με πολλούς ακόμα να ακολουθούν και να διαλύουν το οικοδόμημα της Ευρώπης. Ένα οικοδόμημα το οποίο ήδη καταρρέει αλλά αυτό δεν σχετίζεται με καμία Αγγλία, με κανένα μεμονωμένο μέλος, παρά με συγκεκριμένες πολιτικές.

bremain, brexit, eu, england
Για να ολοκληρώσω με ένα καθαρά εκλογικό επίλογο, θα σταθώ στις εκτιμήσεις των αναλυτών που λένε πως οι νέοι και η πλειοψηφία της παραγωγικής τάξης στην Αγγλία είναι υπέρ της παραμονής στην Ευρώπη. Αυτό τα λέει όλα. Αν με ρωτήσετε (και για εδώ για την Ελλάδα) δεν θα έπρεπε η γνώμη της παραγωγικής τάξης να ισούται με αυτή των υπολοίπων. Αν η παραγωγική τάξη φτάσει σε αδιέξοδο τότε δεν θα υπάρχει ούτε Αγγλία, ούτε Ελλάδα, ούτε Γαλλία, ούτε τίποτα. Αν λοιπόν εκείνοι επιθυμούν να παραμείνουν, τότε η Αγγλία πρέπει να μείνει. +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ


 Διαβάστε περισσότερα.. »