yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ~ το φιάσκο της συνόδου της ορθοδοξίας (και οι πικρές αλήθειες)

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Περίμενα αυτήν την μέρα πολύ καιρό. Ήθελα να γράψω ένα μακροσκελές άρθρο για την επερχόμενη Μεγάλη Οικουμενική Σύνοδο που θα διεξαχθεί αυτό το σαββατοκύριακο. Η επιθυμία μου αυτή βέβαια ξεκίνησε από όταν η αναγγελία της Συνόδου είχε σαν τόπο διεξαγωγής, τον προφανή: την Κωνσταντινούπολη.

Και κάπου εκεί ξεκινάει η ιστορία που άλλαξε τα πάντα. Βλέπετε εκείνες τις μέρες οι τούρκοι είχαν καταρρίψει το ρώσικο μαχητικό στα σύνορα με τη Συρία κι έτσι η Εκκλησία της Ρωσίας εξέφρασε επιφυλάξεις σχετικά με το ταξίδι του στην Πόλη. Για λόγους ασφαλείας λοιπόν, ζήτησε να αλλάξει η έδρα της Συνόδου. Παρά το γνωστό παρασκήνιο, ότι ο Ρώσος Πατριάρχης θέλει να κυριαρχήσει έναντι του Οικουμενικού, Βαρθολομαίου και ακόμα να μεταφέρει την έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Μόσχα, εγώ πίστεψα πως όντως συνέτρεχαν λόγοι ασφαλείας, άλλωστε οι βόμβες στην τουρκία ισούνται με τις διαδηλώσεις στο Σύνταγμα! Σε κάθε περίπτωση το αίτημα έγινε δεκτό και η Σύνοδος μεταφέρθηκε στην Κρήτη της οποίας η Αρχιεπισκοπή υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Όλα καλά;

Όχι. Βλέπετε, στη συνέχεια οι διάφορες Εκκλησίες που θα συμμετείχαν στην Σύνοδο άρχισαν να εκφράζουν αντιρρήσεις ως προς την θεματολογία της Συνόδου. Η πιο γελοία αντίρρηση που συγκράτησα αφορούσε την προσέγγιση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ξαφνικά, ξεχνάμε ότι είμαστε όλοι Χριστιανοί, ξεχνάμε ότι ο χριστιανισμός διδάσκει την ενότητα και την προσέγγιση της διαφορετικότητας. Ξαφνικά στήσαμε στον τοίχο την... θεματολογία της Συνόδου επειδή θα εξετάσει τις σχέσεις μας με τους.. αιρετικούς Καθολικούς. Είναι αυτοί οι "αντίπαλοί" μας τελικά;

Όχι. Σε μια περίοδο που χριστιανοί σφάζονται από μουσουλμάνους σε όλα τα μήκη της υφηλίου και  με πολλούς διαφορετικούς τρόπους (ακριβώς επειδή είναι χριστιανοί), σε μία περίοδο που εκτός από την μουσουλμανικοί Ανατολή, υπάρχει το νέο κύμα νέο-αθέων που έρχεται από την καρδιά της Δύσης και των χριστιανικών κοινοτήτων, όπως η ελληνική. Γιατί ο κόσμος τείνει να γίνει άθεος; Αυτό όπως έχω ξαναγράψει συμβαίνει εξαιτίας της κάκιστης διαχείρισης της διοίκησης της Εκκλησίας. Τα σκάνδαλα, η αδιαφορία, η μη προβολή του κοινωνικού έργου, η απουσία από την ζωή του ανθρώπου, τον έδιωξαν τελικά. Και σε αυτό φταίνε οι Καθολικοί;

Όχι. Ο νέος πάπας, κάλεσε μουσουλμάνους, ιμάμηδες, άρχοντες του Χριστιανισμού από όλα τα δόγματα. Ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη. Συν-προσευχήθηκε και απλά εφάρμοσε το αυτονόητο που διδάσκει ο Χριστός: Αγαπάτε αλλήλους. Οι... ορθοί ορθόδοξοι κάνουν κάτι παρόμοιο;

Όχι. Στο όνομα της εξουσίας, της διπλωματίας και των διπλωματικών παιχνιδιών, πολλές Εκκλησίες  αποφάσισαν να "αδειάσουν" το Οικουμενικό Πατριαρχείο, να το εκθέσουν στα μάτια των τούρκων που καραδοκούν και ελπίζουν στην αποδυνάμωση του, για να εφαρμόσουν τα σχέδια τους για την Αγία Σοφία και την περαιτέρω καταπίεση των χριστιανών της τουρκίας, κι έτσι δεν θα συμμετέχουν στην Σύνοδο η οποία τελικά, μόνο Οικουμενική δε θα είναι. Είναι αυτό η λάθος απόφαση;

Όχι, αλλά... και Ναι. Εδώ και μήνες οι αχόρταγοι και άσχετοι δημοσιογράφοι γράφουν για ενδεχόμενο "σχίσμα" και ξέρετε, κάτι; Αν οι Ρώσοι και οι υποστηρικτές τους καθόντουσαν αύριο στο τραπέζι της Συνόδου και τελικά συμφωνούσαν ότι διαφωνούν, αυτό κάθε άλλο παρά καλό θα ήταν για την ενότητα της Ορθοδοξίας. Ίσως λοιπόν η απουσία τους να εξασφαλίζει την ειρήνη αν και αυτό είναι ένα μπάλωμα που κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός δεν πρέπει να αποζητά.

Η ιστορική αυτή Σύνοδος είναι για μένα ένα φιάσκο. Δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα και μάλλον και καμία υπόσταση, όταν για παράδειγμα η Ρωσία και η Αντιόχεια θα απουσιάζουν, όταν όλοι γνωρίζουμε ότι αποτελούν δύο από τις βάσεις στις οποίες στηρίζεται το οικοδόμημα της Ορθοδοξίας και πληθυσμιακά και οικονομικά, αλλά και διοικητικά.

Και ξέρετε κάτι; Όταν η Εκκλησία δείχνει διαχωρισμένη και διχασμένη, τότε πως μπορεί να διδάξει το θέλημα του Χριστού, της ειρήνης και της ομόνοιας;  +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ


 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ η νέα μόδα των ημι-χριστιανών κατά το δοκούν

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Μεγάλη Παρασκευή και παρατηρώ πως κάθε χρόνο αυτές οι μέρες ολοένα και λιγότερο επηρεάζουν τους ανθρώπους. Αυτά που ακούμε καμιά φορά στην τηλεόραση ("σε κλίμα κατάνυξης" μπλα μπλα μπλα) αποτελούν τετριμμένες δημοσιογραφικές ατάκες και σε καμία περίπτωση δεν συμβαδίζουν με το πραγματικό κλίμα στην κοινωνία.

Γιατί; Γιατί ο κόσμος δεν επαναπαύεται πια στην πνευματική του φύση; Γιατί η ύλη έχει κατακλύσει τον χρόνο, τους στόχους και τις επιδιώξεις μας με τόσο μεγάλη διαφορά;
  • Ίσως επειδή ο άνθρωπος έγινε πιο χαζός και δεν μπορεί να προσεγγίσει πια ότι δεν βλέπει. Έτσι έγινε υλιστής.
  • Ίσως επειδή έγινε πιο έξυπνος. Θέλει να βασίζεται σε αυτό που έφτιαξε ο ίδιος. Αν ανατρέξουμε όμως στην ιστορία, κάθε κατασκεύασμα του ανθρώπου γνωρίζει την ακμή και στο τέλος την αποκαθήλωση. Τίποτα δεν παραμένει το ίδιο στον χρόνο, γιατί πάντα έρχεται να ανατρέψει το παλιό κ.ο.κ. Δεν υπάρχει σταθερά.
Κι όμως. Δεν είναι μόνο η μία ή η άλλη άποψη. Είναι η απέχθεια της μίας πλευράς ενάντια στην άλλη. Η έλλειψη σεβασμού.

Σήμερα, ο μέσος έλληνας είναι πιστός κατά το δοκούν. Αν τον ρωτήσεις θα σου πει ότι "εγώ πιστεύω με τον δικό μου τρόπο" ή "εγώ έχω την δική μου επικοινωνία με τον Θεό" Ωπα ρε μεγάλε (που λέει κι ένας φίλος μου)! τι είναι ο Θεός; Τι είναι η χριστιανοσύνη; Ένας σύλλογος που επιλέγεις τον τρόπο συμμετοχής σου; Μήπως είναι ένα πρόγραμμα κινητής τηλεφωνίας που το διαμορφώνεις ανάλογα με τα δικά σου συμφέροντα;

Ο Ορθόδοξος Χριστιανός έχει σαφέστατες υποχρεώσεις ανάμεσα στις οποίες είναι η συμμετοχή στα Μυστήρια. Δεν μπορείς να συμμετέχεις σε κάποιο ή κάποια από αυτά επειδή με τα άλλα δε συμφωνείς ή δεν θέλεις. Όπως κάθε ομάδα διέπεται από κανονισμούς έτσι κι εδώ. Δε νομίζω στη δουλειά σου να πηγαίνεις στις εννιά το πρωί αλλά να φεύγεις όποτε εσύ θες.

Αυτή η ελευθερία... είναι κατά τρόπο ειρωνικό και αντιφατικό, χαρακτηριστικό της Ορθοδόξου πίστεως που είναι πράγματι μια θρησκεία βασισμένη στην ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

Τι φταίει λοιπόν; Νομίζω πως φταίει η Εκκλησία. Και είναι κρίμα ένας τόσο τεράστιος οργανισμός με πρόσβαση σε πόρους και δυναμικό να έχει τόσο φτωχό και άθλιο management και διαχείριση. Η Εκκλησία έχει καταφέρει να απολέσει σε μερικές δεκαετίες ένα τεράστιο ποσοστό της δημοφιλίας της! Κατά έναν τρομακτικό τρόπο όλες οι ατασθαλίες που παρατηρούνται στους κόλπους της, φτάνουν να γίνονται πρωτοσέλιδα και να παγιώνονται στις συνειδήσεις των ανθρώπων, την ίδια ώρα που το τεράστιο φιλανθρωπικό και πνευματικό έργο που εκτελείται από αμέτρητους συντελεστές της, αποκρύπτεται αλλά και αμφισβητείται!

Με το παρόν δε θέλω να σας πείσω να επιστρέψετε στην Εκκλησία και στην συμμετοχή στα Μυστήριά της -τελευταία δεν αισθάνομαι άξιος για κάτι τέτοιο- ωστόσο νιώθω ότι πρέπει να εκφράσω τον προβληματισμό μου ή μάλλον την αγανάκτησή μου για αυτούς τους χριστιανούς με πολλά μέτρα και σταθμά. Για τους ανθρώπους του συμφέροντος που μπερδεύουν την ύλη με τ πνεύμα και επειδή πλέον έχουν χάσει την επαφή τους με το δεύτερο, αισθάνονται πιο άνετα (έστω και υποσυνείδητα) να το εχθρεύονται. +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ η άγνωστη (;) ταυτότητα της μαρίας μαγδαληνής

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis 
Όταν την Δευτέρα που πέρασε (προχθές) συνειδητοποίησα ότι ξεκινάει η Μεγάλη Εβδομάδα, άρχισα να σκέφτομαι (πέρα από το πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός!) αν θα έπρεπε να σας προβληματίσω την ερχόμενη Τετάρτη (σήμερα) με κάποιο θέμα που να φέρει θρησκευτικό άρωμα ή όχι. Από την μία σκεφτόμουν ότι ίσως να έχετε "βαρεθεί" να βλέπετε και να διαβάζεται πράγματα σχετικά με το Πάσχα , τον Franco Zeffirelli και όλα τα συναφή, οπότε ίσως να χρειάζεστε κάτι εναλλακτικό, από την άλλη το έβλεπα και σαν μια πρόκληση -να βρω κάτι "ιδιαίτερο" να γράψω πάνω σε αυτό. Παράλληλα, συλλογιζόμουν και το γεγονός ότι οι θρησκευτικές μου γνώσεις είναι αρκετά σκουριασμένες (και μάλλον περιορισμένες)...

Ψαχουλεύοντας, όμως, για πληροφορίες σχετικά με την Εβδομάδα των Παθών και ξεκινώντας από την Μεγάλη Τετάρτη, με ενδιαφέρον συνειδητοποίησα ότι η σημερινή ημέρα "είναι αφιερωμένη στην μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας που μετανόησε, πίστεψε στον Χριστό και άλειψε τα πόδια του με μύρο...".(Οι γνώσεις που λέγαμε...). "Εξαιρετικά!", σκέφτηκα, διότι η Μαρία η Μαγδαληνή, αν και πρόσωπο που έχει απασχολήσει πολλές φορές στο παρελθόν, είναι μια από τις πιο αινιγματικές προσωπικότητες και τα μυστήρια που περιβάλλουν το όνομα της αρκετά. Τόσο αινιγματική, που η αμαρτωλή γυναίκα στην οποία γίνεται η αναφορά σήμερα, δεν είναι (μάλλον) η Μαρία η Μαγδαληνή! (Μπερδευτήκατε; Εγώ να δείτε...). Επειδή όμως οι μπερδεμένοι, φαντάζομαι, είμαστε αρκετοί, σήμερα θα γνωρίσουμε μερικές πτυχές από την ζωή αυτής της γυναίκας -της Μαρίας-, που ίσως δεν ξέραμε, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους παρουσιάζεται και αντιμετωπίζεται ανά τις διάφορες πλευρές του θρησκευτικού ή μη κόσμου.

Ποιά ήταν, πραγματικά, η Μαρία Μαγδαληνή; (έλα μου ντε...)

"Η Μαρία η Μαγδαληνή ήταν μια νέα γυναίκα και μαζί με άλλες ακολούθησαν τον Ιησού και τους αποστόλους και βοήθησαν στο έργο τους με κάθε δυνατό τρόπο. Η καταγωγή της ήταν από τα Μάγδαλα, μία μικρή πόλη στα δυτικά της λίμνης Γεννησαρέτ και νότια της πεδιάδας της Γαλιλαίας.

Αναγνωρίζεται ως Αγία από την Ορθόδοξη, την Καθολική, την Λουθηρανική, την Αγγλικανική και μερικές ακόμα Προτεσταντικές εκκλησίες."

Η ημερομηνία γέννησης και κοίμησης της είναι άγνωστες, όμως η ίδια γιορτάζεται στις 22 Ιουλίου και θεωρείται "Ισαπόστολος". Είναι προστάτης της στοχαστικής ζωής, των μετανοημένων αμαρτωλών, των ατόμων που χλευάζονται για την ευσέβεια τους, της εναντίωσης κατά των σεξουαλικών πειρασμών, των γυναικών κλπ. Πέραν αυτών, θεωρείται και προστάτης των αρωματοποιών, των φαρμακοποιών, των κομμωτριών, και των κατασκευαστών γαντιών (?). Ακόμη, είναι πολιούχος των: Kawit στις Φιλιππίνες, όπως επίσης και Atrani και Casamicciola Terme στην Ιταλία.

Πού δημιουργείται όμως η σύγχυση και το μπέρδεμα σχετικά με την ταυτότητα της;

Είμαι σίγουρος ότι πολύς κόσμος, εάν ερωτηθεί σήμερα  τι γνωρίζει για την Μαρία την Μαγδαληνή, θα απαντήσει ότι "Ήταν μία πόρνη η οποία έζησε στην εποχή του Ιησού, η οποία "μετανόησε", πίστεψε και ακολούθησε τον ίδιο, αφήνοντας πίσω της το παρελθόν και το επάγγελμα της...". Παρόλα αυτά, μια τέτοια φράση έρχεται σε αντίθεση με τα πιστεύω της Ορθόδοξης εκκλησίας, αφού εκείνη υποστηρίζει ότι: "...είναι κατασυκοφάντηση και βλάσφημος λόγος εναντίον της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, η ταύτιση της με την αμαρτωλή γυναίκα του Ευαγγελίου...". Επιπλέον καταθέτει χαρακτηριστικά πώς: "Η ίδια υπήρξε δια βίου παρθένος. Και η καθαρότητα της ψυχής της φαινόταν όπως μέσα από καθαρό κρύσταλλο...". Με λίγα λόγια, σύμφωνα με τον ορθόδοξο κόσμο, πρόκειται για δύο διαφορετικά πρόσωπα.

Αντίθετα η Δύση, με μια διαφορετική εκτίμηση των κειμένων υποστηρίζει ότι η αμαρτωλή γυναίκα η οποία άλειψε με μύρο τα πόδια του Ιησού είναι -στην πραγματικότητα- η Μαρία η Μαγδαληνή. Παράλληλα, η Δυτική Εκκλησία έχει συνδέσει και την Μαρία την Μαγδαληνή με την Αγία Μαρία (αδερφή του Αγίου Λαζάρου) -κάτι που θεωρείται λάθος- λόγω 2 περιστατικών: "(α) ο κοινός, για πρώτη φορά, εορτασμός από την Δυτική Εκκλησία στις 4 Μαΐου της ανακομιδής των αγίων λειψάνων του Αγίου Λαζάρου από την Κύπρο και της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής από την Έφεσο, είχε ως αποτέλεσμα στην Δύση η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή να θεωρηθεί το ίδιο πρόσωπο με την αδερφή του Αγίου Λαζάρου, την Αγία Μαρία. (β) Επίσης, επειδή η Αγία Μαρία αδερφή του Αγίου Λαζάρου) μύρωσε τον Ιησού, στο σπίτι κάποιου Σίμωνα, οδήγησε στην ταύτιση της με την ανώνυμη μετανοημένη". (και πάει λέγοντας...).

Και ενώ σε κανένα από τα μυριάδες κείμενα, προερχόμενα από την Αγία Γραφή και με αναφορά στο όνομα της, δεν γίνεται κάποιο πονηρό σχόλιο ή υπαινιγμός για εκείνη, η... "απόκρυφη παράδοση" έχει αντίθετη άποψη. Εκεί, αναφερόμενοι στον Ιησού και την Μαρία την Μαγδαληνή, συναντάμε σχολιασμούς όπως:

"[...]Μαρία λεγόταν η αδελφή του και η μητέρα του και η σύζυγος του",
"Η σύζυγος του ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή. Ο Ιησούς την αγάπησε πολύ [...]",
"Την αγαπούσε περισσότερο από τους άλλους μαθητές και την φιλούσε συχνά στο στόμα"
"Ο Πέτρος είπε στην Μαρία: "Αδελφή, ξέρουμε ότι ο Σωτήρας σε αγαπούσε περισσότερο από τις υπόλοιπες γυναίκες"

Άλλες "απόκρυφες" πηγές χαρακτηρίζουν ευθέως την Μαρία την Μαγδαληνή "ως σύζυγο του Ιησού και μητέρα του αγέννητου παιδιού του..." ενώ υπάρχουν και θεωρίες πως ο Leonardo da Vinci, μέσα από το έργο του "Ο Μυστικός Δείπνος" απεικονίζει την ίδια ως την γυναίκα στα αριστερά του Ιησού. Φυσικά, Ορθόδοξη και Καθολική εκκλησία αρνούνται την οποιαδήποτε βάση σχετικά με τις θεωρίες αυτές, αλλά και τις "ιδιαίτερες" σχέσεις μεταξύ των δύο.
  
Όπως ήταν αναμενόμενο, οι φήμες και οι θεωρίες αυτές επηρέασαν αρκετούς σύγχρονους συγγραφείς όπως (μεταξύ άλλων) ο Νίκος Καζαντζάκης και -πιο πρόσφατα- ο Μίμης Ανδρουλάκης, οι οποίοι παρουσιάζοντας την πλευρά όπου ο Ιησούς είχε "σχέσεις" με την Μαρία την Μαγδαληνή, μέσα από τα βιβλία τους, καταράστηκαν και αφορίστηκαν από την εκκλησία. Πραγματικά, δεν θα ξεχάσω τον σάλο που είχε δημιουργηθεί τότε με το βιβλίο "Μ στη νιοστή" του Μίμη Ανδρουλάκη, με πιστούς να καίνε αντίτυπα του βιβλίου στους δρόμους, ως ένδειξη διαμαρτυρίας.

Και το "μυστήριο" ακόμα παραμένει... "Ποιά ήταν, πραγματικά, η Μαρία η Μαγδαληνή;"

Δεν γνωρίζω αν, τελικά, η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στην ίδια ή σε κάποιο άλλο πρόσωπο και δεν νομίζω ότι μπορούμε να μπούμε στην διαδικασία να αποδείξουμε ποια είναι η "αληθινή εκδοχή". Μπορεί ξεκάθαρη απάντηση να μην δώσαμε σήμερα (και το πιο πιθανό είναι να μην δοθεί ποτέ) όμως -τουλάχιστον- εξετάσαμε περαιτέρω εκδοχές για το ποια θα μπορούσε να ήταν αυτή η γυναίκα, καθώς και τι ρόλο ενδέχεται να έπαιξε στην ζωή του Ιησού. Έτσι, και μιας και οι ημέρες που διανύουμε θεωρούνται "ημέρες πίστεως", πιστεύω ότι ο καθένας έχει το ελεύθερο να επιλέξει ποια θα θεωρήσει ως πραγματική, χωρίς να χρειάζεται κάποια συγκεκριμένη απόδειξη. Αυτό δεν είναι και το ζητούμενο της πίστεως άλλωστε;

Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!

Εις το επανιδείν...  +Vaggelis Episkopou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ χάλκη - μουφτής, σημειώσατε "χ"

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Αυτήν την περίοδο η Ελλάδα και η τουρκία έχουν ένα κοινό: Είναι πολιτικά αδύναμες. Η κυβέρνηση της τουρκίας συνεχίζει τις επιδείξεις δύναμης όσο όμως βάλλεται από την Ευρώπη, τη Ρωσία, τον νότο με τα απανωτά τρομοκρατικά χτυπήματα, αλλά και την υπερσύμμαχο Αμερική! Η Ελλάδα, προσπαθεί να συνέλθει από τα δρώμενα του Ιουλίου όπου η κυβέρνηση έπαιξε την τύχη της χώρας σε μια ζαριά στα Eurogroups και μοιραία, έχασε φέρνοντας μια πρωτοφανή ύφεση στην κοινωνία.

Αν πάμε όμως λίγο πιο πίσω, θα δούμε ότι οι χώρες ενδιαφερόντουσαν περισσότερο για την εξωτερική πολιτική τους με αποτέλεσμα να έχουμε τις γνωστές κόντρες. Ο Ερντογάν μιλούσε ανοιχτά για "τουρκική ενότητα" στη Θράκη και ζητούσε χωρίς προκαταλήψεις το δικαίωμα να διορίζει μουφτή στην Ελλάδα σε αντάλλαγμα για την ενδεχόμενη επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Δυο ανάσες ηρεμίας και...

Ας προσπαθήσουμε να αξιολογήσουμε ψύχραιμα και αντικειμενικά τα παραπάνω. Μήπως ο Ερντογάν έχει λίγα γραμμάρια δίκιου; Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα υπάρχουν μουσουλμάνοι νόμιμοι έλληνες πολίτες που μάλιστα εκλέγονται στην ελληνική Βουλή και υπηρετούν στον ελληνικό στρατό. Γιατί θα πρέπει να τους ορίζεται από αλλόθρησκους ο τοπικός αρχηγός της θρησκείας τους; Προσωπικά μου ακούγεται λίγο άδικο και λίγο άσχετο.

Το ότι αυτό αιτείται στα πλαίσια ενός εκβιασμού με χαλάει πολύ. Βλέπετε, αν ενδώσουμε θα πρόκειται για μία πολιτική ήττα και δεν το θέλουμε αυτό κόντρα στην τουρκία. Μπορεί κάλλιστα λοιπόν να αντιστραφεί η απειλή, αν απαιτήσουμε πρώτα το άνοιγμα της Χάλκης, ειδάλλως πάμε για το θάψιμο της υπόθεσης με την Χάλκη να μένει ένα όνειρο. +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ άγιος παΐσιος ο πνευματικός συσπειρωτής

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Πριν μερικές ημέρες γιορτάσαμε την πρώτη γιορτή του Αγίου Παϊσίου στην Ελλάδα. Πρόκειται για
την τελευταία επίσημη αγιοποίηση ενός σπουδαίου μοναχού που έζησε μέχρι το 1994 και μάλιστα μόνασε ως το τέλος των ημερών του, λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη.

Δεν θα μπω στην διαδικασία πως έγινε Άγιος, γιατί και τι λένε οι κανονισμοί της Εκκλησίας. Όσοι γνώρισαν τον ίδιο ή το έργο του, γνωρίζουν πως πληρούσε κάθε αυστηρή προϋπόθεση που θέτει η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ακριβώς εκεί θέλω να σταθώ. Δεν έχει πολύ καιρό που στην Καθολική Εκκλησία έχουμε Πάπα τον Φραγκίσκο, έναν άνθρωπο που εξ αρχής κέρδισε το ποίμνιο του και έκανε μόνο συμμαχίες ανάμεσα σε άλλες θρησκείες ή δόγματα. Ανάμεσα στ' άλλα ο Φραγκίσκος αγιοποίησε με ταχύτατες διαδικασίες τρεις -αν δεν κάνω λάθος- επισκόπους της Καθολικής Εκκλησίας, αφού αφενός τηρούσαν τις προϋποθέσεις και αφετέρου είδε πως με αυτόν τον τρόπο μπορούσε να φέρει τον κόσμο πιο κοντά στην πίστη και την Εκκλησία πιο κοντά στον κόσμο.

Πολιτική; Ναι. Ατιμία; Όχι. Κανείς δεν χάνει με τις διδαχές του Παΐσιου, του οποίου τα βιβλία είχα την ευκαιρία να διαβάσω. Δεν βγήκα χαμένος, δεν βγήκα αδιάφορος και η είδηση της αγιοποίησής του, αφενός με εξέπληξε δεδομένης της δυσκολίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας να αγιοποιήσει εύκολα και αφετέρου μου κέντρισε το ενδιαφέρον, εμένα, καθώς σε πλήθος πιστών που γνώρισαν, έμαθαν ή διάβασαν τον Πατέρα. Αυτή η εκκλησιαστική αναταραχή δεν είναι επικοινωνιακό τρικ, είναι πνευματική συσπείρωση! +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

προβληματισμός δευτέρας - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΑΡΤΙΟΥ: ΝΗΣΤΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΓΗΤΟ, ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ

Καληνωρίσματα. Ο Μάρτιος είναι ο μήνας που καθιερωμένα ξεκινά η νηστεία της μεγάλης Τεσσαρακοστής που μας οδηγεί τελικά στα σπουδαία γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας και τελικά στο συμβολικό Άγιο Πάσχα. Βέβαια η Τεσσαρακοστή συνδυάζεται με την κύρια δραστηριότητα που αφορά την προετοιμασία του πιστού για το γεγονός της Ανάστασης και αυτή είναι η νηστεία. Τι είναι όμως η νηστεία; Τι πραγματικά είναι και πως πρέπει να αντιμετωπίζεται από τους πιστούς; Βοήθεια στην απάντηση αυτή παίρνουμε από τον θεολόγο, κύριο Σταμάτη Ζουζουράκη.

Κύριε Ζουζουράκη, ολοένα και λιγότερος κόσμος στις μέρες μας και αναφέρομαι περισσότερο στους νέους, νηστεύει και προετοιμάζεται κατάλληλα για το Πάσχα. Έχει να κάνει με τη γενική δυσπιστία του κόσμου προς την Εκκλησία;
Δεν ξέρω αν η λέξη που ψάχνουμε είναι, δυσπιστία.  Ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει αφήσει πολύ λίγο χώρο στην καλλιέργεια του πνεύματος, καθώς οι υλικές ανάγκες καταλαμβάνουν ολοένα και περισσότερο χώρο και χρόνο από την καθημερινότητά μας. Η Εκκλησία αντίθετα, δείχνει ότι δεν μπορεί να συμβαδίσει σε αυτήν την τάση ώστε να προλάβει να προστατεύσει τον άνθρωπο από την κατάχρηση αυτή. Ο άνθρωπος απομακρύνεται από την χριστιανική ζωή και κατ’ επέκταση και από τη νηστεία.

Συνήθως όταν ακούμε από κάποιον ότι νηστεύει, αναφερόμαστε στη στέρηση συγκεκριμένων τροφών όπως του κρέατος, των γαλακτοκομικών κλπ. Είναι η νηστεία η στέρηση από το φαγητό;
Η νηστεία έχει πολλές μορφές και πολλές διαστάσεις. Να αρχίσω λέγοντας πως αποτελεί μία από τις υποχρεώσεις του πιστού. Αν κάποιος θέλει να λέγεται πιστός χριστιανός οφείλει να νηστεύει κάποιο διάστημα. Η Εκκλησία ορίζει συγκεκριμένες μέρες νηστείας, όπως τη σπουδαιότερη που διανύουμε τώρα, τη Σαρακοστή, όμως ο καθένας είναι ελεύθερος να νηστέψει κατά το δοκούν για τις προσωπικές του ανάγκες, την προσευχή και την εκτόνωση. Το φαγητό είναι ένα μέρος της νηστείας. Σημαντικό μεν, αλλά μονάχα ένα μέρος.

Έχω την αίσθηση ότι υπάρχει κόσμος που δεν γνωρίζει τις άλλες μορφές της νηστείας. Θα θέλατε να μας γνωρίσετε τις μορφές της νηστείας;
Η νηστεία είναι η δραστηριότητα της εγκράτειας του πιστού παράλληλα imageμε την προσευχή. Νηστεύω σημαίνει εγκρατεύομαι από τα πάθη μου, από τις υπέρμετρες απολαύσεις και προσεύχομαι ώστε να έχω τη δύναμη να μένω πιστός στην νηστεία αυτή. Η νηστεία μπορεί να γίνει στο κάπνισμα, στην κατανάλωση αλκοόλ, την τιθάσευση της νευρικότητας, την ταπείνωση του εγωισμού, στη συνουσία. Δεν υπάρχει όριο ή περιορισμός. Βλέπετε πως και το φαγητό δεν είναι παρά ένα ακόμα μέρος της νηστείας. Ο πιστός θα επιλέξει ποιά πάθη –και όχι απαραίτητα κακά, αλλά εκείνα που θέλει να ελέγξει για μια δεδομένη περίοδο- θέλει να πατάξει είτε σε ένα προκαθορισμένο χρόνο που ορίζει η Εκκλησία, είτε όταν εκείνος το έχει ανάγκη.

Νηστεία λοιπόν στο μυαλό και την ψυχή πρώτα. Πως ο χριστιανός πρέπει να χειριστεί την νηστεία για φέτος, σε μια τόσο δύσκολη περίοδο για την Ελλάδα, αλλά και για τον πλανήτη με πολέμους και θεομηνίες;
Ο πιστός πρέπει να μάθει να εργάζεται συλλογικά. Ο Θεός αυτό διδάσκει. Πρέπει να νηστέψει, να εγκρατέψει και να προσευχηθεί για το συνάνθρωπο του, για τον κόσμο όλο. Αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος από τη νηστεία.

Ευχαριστώ πολύ. Καλή Σαρακοστή

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΑΦΟΥ ΕΡΜΗΝΕΥΣΕΤΕ ΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΤΡΟΠΟ :[
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

αναδρομές σαββάτου - ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

αναδρομές
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ: 22 Νοεμβρίου 2007
ΤΙΤΛΟΣ: ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
22 Νοεμβρίου σήμερα και χθες ήταν μια μεγάλη γιορτή της ελληνικής ορθοδοξίας. Τα Εισόδια Της Θεοτόκου. Εδώ στην Κρήτη τιμούμαι αυτήν την γιορτή τόσο πολύ ώστε έχει καθιερωθεί να γιορτάζουν οι ελεύθερες (μη παντρεμένες) Μαρίες, Μάριοι κλπ. Γενικά αυτήν την περίοδο του χρόνου συναντάμε τις γιορτές πολλών σπουδαίων Αγίων της Εκκλησίας μας.
Αυτήν την περίοδο, αγαπητοί αναγνώστες διανύουμε τις τελευταίες 40 μέρες πριν την κορυφαία γιορτή των Χριστουγέννων. Κατά την εκκλησία μας, βρισκόμαστε στην περίοδο της Τεσσαρακοστής. Νηστεία δηλαδή, στο φαί, στην ψυχή στους λογισμούς.
Είμαι σίγουρος ότι όλοι θα βιαστείτε να κατηγορήσετε την Εκκλησία, λέγοντας ότι η νηστεία είναι παράλογη δραστηριότητα κ.ο.κ.
Η νηστεία η οποία μας προτείνεται είναι παραπάνω από νηστεία τροφής. Και αν χρειάζεται να συγκρατηθούμε λίγο στην κατανάλωση κρέατος, τότε το σημαντικότερο είναι το κατά πόσο προετοιμαζόμαστε ψυχικά και ηθικά για τον ερχομό της ελπίδας, τον ερχομό του Χριστού.
Προσπαθούμε, αλήθεια να είμαστε πιο ήρεμοι; Πιο καταδεκτικοί, πιο εγκρατείς στις επιθυμίες μας; Ακόμα και πέρα από τη θρησκεία, έχουμε ποτέ προσπαθήσει να τιθασεύσουμε τον εαυτό μας; Να δούμε τις αντοχές μας στον έλεγχο των επιθυμιών μας;
Η αλήθεια είναι ότι ως χριστιανοί οφείλουμε να κάνουμε κάποιες από τις δραστηριότητες που υποδεικνύει η εκκλησία. Ποτέ δεν επιβάλει, προτείνει όμως καθώς αποτελεί την πιο ελεύθερη και «δημοκρατική» θρησκεία. Το θέμα είναι το κατά πόσο εμείς έχουμε τη συνείδηση και την προθυμία να δείξουμε την πίστη μας. Και εννοώ με τον οποιοδήποτε τρόπο. Διότι πιστός δεν είναι μονάχα αυτός που προσεύχεται… μέσα του, μα αυτός που έμπρακτα δείχνει την πίστη του στους άλλους ασκώντας τα της Εκκλησίας, κατά το δυνατόν.
Οδεύουμε προς τα Χριστούγεννα και έχουμε τη μεγάλη ευκαιρία να δείξουμε την πίστη μας, ακολουθώντας την εγκράτεια και τη νηστεία στην ψυχή, το σώμα και το στομάχι μας.
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

yannidakis πέμπτης - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΙΑ ΧΩΡΙΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ

Καληνωρίσματα. Η Ελλάδα ιστορικά αποτέλεσε μια βαθιά θρησκευτική χώρα με την έννοια της προσήλωσης των πολιτών της στο θρήσκευμα της. Ο Χριστιανισμός αποτελεί συνοδοιπόρο του ελληνικού κράτους σε χρόνια δύσκολα, με πολέμους, επαναστάσεις και φτώχια. Η μεταγενέστερη διαφθορά του ελληνικού κράτους συνοδεύτηκε τελικά και από την διαφθορά της εκκλησίας, όμως οι πολίτες στην μεγάλη τους πλειοψηφία παραμένουν πιστοί στις θρησκευτικές παραδόσεις.

Η μειοψηφία που υπολείπεται όμως, ολοένα και μεγαλώνει. Οι πολίτες imageέχουν δεχθεί το διαφορετικό μέσα από τους μετανάστες και τις παραδόσεις, αξίες και θρησκεύματα που μετέφεραν στην Ελλάδα. Αυτό είναι ευχάριστο. Άλλωστε οι Έλληνες φημίζονται για την φιλοξενία και την δημοκρατία τους. Φυσικά αυτό πλέον σε επίπεδο κρατών δεν είναι επιλογή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει τον σεβασμό στη διαφορετικότητα και τις θρησκευτικές ελευθερίες και πλέον συγκεκριμένες πολιτικές προσπαθούν να ανταπεξέλθουν σε αυτές της κατευθύνσεις. Ας μην ξεχνάμε πως η τουρκία στην προσπάθεια της για ένταξη στην Ένωση, επέτρεψε χριστιανική λειτουργία στο μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα και η ελληνική κυβέρνηση προσανατολίζεται στην κατασκευή Τεμένους στην Αθήνα για την εξυπηρέτηση των θρησκευτικών υποχρεώσεων των μεταναστών.

Τι γίνεται όμως ως τότε; Το πρόσφατο παράδειγμα στην πλατεία Αττικής στην Αθήνα όπου χιλιάδες μουσουλμάνοι συναθροίστηκαν για να προσευχηθούν σε κάποια τοπική γιορτή τους “άναψε τα αίματα” όταν οι έλληνες αγανακτισμένοι κάτοικοι του κέντρου και ομάδες εθνικιστικών οργανώσεων προσέγγισαν τον χώρο προσπαθώντας να διαλύσουν την συγκέντρωση. Οι αθηναίοι είναι αγανακτισμένοι με το γκετοποιημένο κέντρο της πόλης τους και έχουν δίκιο. Οι μετανάστες επιθυμούν έναν τρόπο λατρείας σε ειρηνικά πλαίσια και έχουν –κι αυτοί- δίκιο. Ας μην ξεχνάμε πως παντού στο εξωτερικό υπάρχουν όχι απλά χριστιανικές εκκλησίες αλλά και ελληνορθόδοξες εξυπηρετώντας τους εκεί πιστούς μετανάστες.

Προφανώς η λύση είναι η κατασκευή ενός τεμένους ώστε αφενός να εξυπηρετηθούν οι μουσουλμάνοι κάτοικοι της περιοχής και αφετέρου να αποσυμφορήσουν το κέντρο που πρέπει να είναι ελεύθερο για τους μετανάστες, αλλά ελεύθερο και για τους Έλληνες που όχι, δεν είναι δεδομένο ως τώρα.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΓΙΑ ΛΥΣΕΙΣ ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ :[
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

yannidakis - ΗΜΕΡΑ (ΠΡΟΣ)ΕΥΧΩΝ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ: 25/12/2008

Η λειτουργία των Χριστουγέννων έχει τελειώσει. Κάποιοι προετοιμάστηκαν γι’ αυτή τη μέρα με νηστεία, άλλοι όχι. Η ελπίδα γεννήθηκε πριν δυο χιλιάδες χρόνια ή το κάνει κάθε χρόνο.

Για κάποιους σήμερα δεν έχει αλλάξει τίποτα, για κάποιους δεν είναι δα και κάτι σπουδαίο, άλλοι πάλι γεύονται κάθε στιγμή αυτής της γιορτής για να τονίσουν την κοινωνικότητά τους. Οι οικογένειες σμίγουν, οι ευχές περισσεύουν.

Για μένα τα Χριστούγεννα τελείωσαν. Ο Κύριος με αξίωσε να γευτώ το Σώμα και Αίμα Του. Θα φάω με τους δικούς μου και θα απολαύσω μια μέρα χωρίς δουλειά.

Σκέφτομαι όμως ότι κάποιος δεν έχει καταλάβει καν πότε είναι αυτά. Θα γυρεύει συσσίτιο για να βγάλει τη μέρα. Μπορεί να ψάχνει για ένα πιάτο φαΐ, ίσως όμως και για μια τονωτική ένεση αυτοπεποίθησης και ψυχολογικής ανάτασης.

Οι άστεγοι θα παραμείνουν άστεγοι και ίσως να περάσουν και καλύτερα απ’ ότι χθες. Εγώ σήμερα σκέφτομαι εκείνους που τα έχουν όλα, αλλά έχουν χάσει τον εαυτό τους. Γιατί σήμερα δε γιορτάζουν τα φώτα, αλλά η ευλογία που μας προσέφερε η Θεία Γέννηση. Και είναι κάποιοι που έχουν χάσει το δρόμο ή δεν τον βρήκαν ποτέ. Έχουν παρατήσει τη ζωή και νομίζουν πως περνούν μια κρίση (ακόμα κι αν αυτή διαρκεί δεκαετίες).

Άνθρωποι που θα ανταλλάξουν δώρα και θα χαμογελάσουν ανταλλάσοντας άλλες τόσες ευχές. Θα βγουν, θα πιουν και θα ξενυχτήσουν. Μέσα τους όμως η ανάσα θα δυσκολεύει ολοένα και περισσότερο. Γιατί έχουν ανάγκη μια διέξοδο, γιατί είναι εγκλωβισμένοι σε μια κοινωνικότητα που δεν επέλεξαν, γιατί πρέπει να κατανοούν, αλλά ποιος ξέρει πότε θα βρεθεί εκείνος που θα τους κατανοήσει; Κι αν βρεθεί, πως θα ξέρουν να ρίξουν τα τείχη της άμυνας μου δημιουργεί η ανασφάλεια;

Ο άστεγος έχει όλη την πολυτέλεια να προσευχηθεί και να συνειδητοποιήσει τον αγώνα του. Δεν τον φοβάμαι. Σήμερα θέλω να προσευχηθώ για εκείνον που τα έχει όλα μέχρι να κλείσει το φως της λάμπας. Χριστέ μου ευλόγησε. Ας προσευχηθούμε στον Άνθρωπο που σήμερα γεννήθηκε για μας. Έτσι κι αλλιώς, εμείς θα Τον Σταυρώσουμε…
 Διαβάστε περισσότερα.. »

yannidakis - Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΩΣ ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΣΜΟΥ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ: 17/02/2010

Καληνωρίσματα. Όσο κι αν δεν το πιστεύουμε ή δεν μας αντιμετωπίζουν οι άλλοι έτσι, είμαστε πολιτισμός της Δύσης και έτσι φερόμαστε εδώ και πολλά χρόνια. Εδώ που οι παραδόσεις “ξεβάφουν” γιατί η μόδα είναι trendy, θυμάμαι πως υπήρχαν φορές που περνούσα από μια εκκλησία και ντρεπόμουν να κάνω το σταυρό μου μπροστά σε άλλους ανθρώπους. Ύστερα ντράπηκα στο Θεό που Τον αρνήθηκα και εκ τότε η ομολογία αποτελεί αφορμή για ένα σωρό συζητήσεις κυρίως κόντρα σε αντιρρησίες ή δύσπιστους.

Την ίδια ώρα στη Μέση Ανατολή και σε περιοχές της Αφρικής διαβάζουμε στην ειδησεογραφία πως χριστιανοί πέφτουν καθημερινά θύματα θρησκευτικής βίας από συμπολίτες τους, κυρίως μουσουλμάνους. Τα επεισόδια, κακοποίησης, εμπρησμών, βιασμών και δολοφονιών είναι πλέον καθημερινά και η τοπική εκκλησία προσπαθεί να προφυλαχτεί αδυνατώντας να προφυλάξει. Τίποτα απ’ όλα αυτά βέβαια δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση όταν η θρησκευτική βία ποτέ δεν εξαλείφτηκε από την ιστορία. Είτε είχε σχέση με σταυροφορίες, είτε με τη δύση, είτε με τον κουμμουνισμό, τα δόγματα, τις αιρέσεις ή τους φανατισμένους πολιτισμούς της Ανατολής. Φυσικά αυτό προϋποθέτει από τους χριστιανούς να ομολογούν την πίστη τους και να μην φοβούνται ή πολύ περισσότερο ντρέπονται για το θρησκευτικό τους πιστεύω. Έχω διαβάσει μια ιστορία ενός ιερέα αιχμαλώτου σε στρατόπεδο κουμουνιστών. Αρχικά είχε δηλώσει αγρότης, αυτό όμως δεν τον γλίτωσε από άγριους βασανισμούς. Στη μετάθεση του σε άλλη φυλακή ερωτήθηκαν όλοι αν υπάρχει κανείς που να πιστεύει στην ηλιθιότητα του χριστιανισμού. Ο ιερέας σήκωσε αμέσως το χέρι και ακολούθησαν κι άλλοι με αποτέλεσμα να κερδίσουν όλοι λίγο καλύτερες συνθήκες διαβίωσης εξαιτίας της αντρειωμένης ομολογίας τους.

Είναι γεγονός πως η ομολογία της πίστης, της ιδέας, της πεποίθησης αντανακλά έναν άνθρωπο με αυτοπεποίθηση, με δυναμική και με αρχές. Η άρνηση από φόβο ή ανασφάλεια αποτελεί αρνητικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου. Πολύ φοβάμαι πως σήμερα ακόμα και σε πολιτισμένες κοινωνίες, η ομολογία κοντράρεται ή συνδέεται με βία ή χλευασμό, οπότε γιατί να μιλάμε για την Ανατολή :[
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

yannidakis - ΑΛΛΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΘΕΟ

Καληνωρίσματα από την Ευρώπη. Την ήπειρο που για δεκάδες αιώνες αποτελεί το κέντρο του πολιτισμού, των γραμμάτων, του πνεύματος. Πνεύμα που μεσ’ τα χρόνια δέχτηκε πολλές επιρροές όμως αναρωτιέμαι κατά πόσο κλυδωνίστηκε στα πλαίσια του εκσυγχρονισμού και της παγκοσμιοποίησης.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τη θρησκεία. Η Ευρώπη είναι μια κατά βάση «χριστιανική ήπειρος» (δόκιμος ο όρος). Πόλεμοι για τη θρησκεία, άλλοι αμυντικοί όπως στην άλωση της ευρωπαϊκής Κωνσταντινούπολης, άλλοι επιθετικοί όπως οι σταυροφορίες ή η βάναυση ιερά εξέταση. Σήμερα εκατομμύρια μουσουλμάνοι διαμένουν κυρίως ως μετανάστες –νόμιμοι και μη- στα ευρωπαϊκά κράτη έχοντας αφομοιωθεί στην ευρωπαϊκή κουλτούρα και έχοντας προσθέσει τη δική τους σε αυτήν της Ευρώπης. Άλλωστε η Ευρώπη δε συμμετέχει πλέον σε… ιερούς πολέμους.

Να όμως που η έξαρση της τρομοκρατίας τα τελευταία χρόνια με θύτες μουσουλμάνους της Μέσης Ανατολής έχουν αλλάξει τη συμπεριφορά πολλών ευρωπαϊκών περιοχών και δεν αναφέρομαι στην Ελλάδα που με σταθερά βήματα δίνει χώρο με τζαμιά και χώρους λατρείας στους μουσουλμάνους. Το παράδειγμα που σκέπτομαι έρχεται από την Ιταλία, όπου στο βορρά πολλά έχουν αλλάξει τελευταία. Τοπικοί νόμοι απαγορεύουν το ολόσωμο μαγιό(!), αναγκάζουν τα καταστήματα που πωλούν κεμπάπ να κλείνουν αμέσως μετά τη λειτουργία των τζαμιών ή έχουν απαγορέψει εντελώς την ύπαρξη της μαντήλας. Το παράδοξο είναι πως εκεί, κοντά στο Τρεβίζο ουδέποτε οι μουσουλμάνοι κυκλοφορούσαν με μαντήλα, τέτοιοι όμως κανονισμοί έχουν προκαλέσει αντιρατσιστικές αντιδράσεις και πλέον οι μουσουλμανικές οργανώσεις έχουν κινηθεί νομικά ενάντια των νόμων!

Παρατηρώ δεξιές συντηρητικές κυβερνήσεις να επιλέγουν λάθος τρόπο να προστατεύσουν τους πολίτες τους, την ίδια ώρα που οι ίδιοι οι πολίτες διατηρούν αρμονικές σχέσεις συμβίωσης με το ξένο στοιχείο. Εγώ παρατηρώ τις εκάστοτε κυβερνήσεις να προκαλούν εσκεμμένα ή από απλή βλακεία, ρατσιστικό κλίμα, αντί να πράξουν το αυτονόητο. Να οριοθετήσουν την εισροή μεταναστών επενδύοντας στη φιλοξενία τους και εκμεταλλευόμενοι ότι μπορούν να προσφέρουν στον τόπο που αποτελεί το νέο τους σπίτι :[
 Διαβάστε περισσότερα.. »