yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΕΘΝΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΕΘΝΙΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ η επίσκεψη ερντογάν μας άφησε μια αδιάφορη μελαγχολία

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Η επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα ήταν ένα ωραίο θέατρο εντυπώσεων. Ο... "σουλτάνος" ήρθε με πολιτική ατζέντα που δεν περιείχε τίποτα σημαντικό. Και σε αυτές τις περιπτώσεις ε, δεν πληρώνεις τζάμπα αεροπορικά εισιτήρια! Έχεις κάποιο σκοπό, κάποια πολιτική επιδίωξη.

Ο Ερντογάν ήρθε στην Ελλάδα για να ασχοληθεί έμμετρα με την Συνθήκη της Λωζάνης και λέω έμμετρα γιατί στο δικό του χωριό το κάνει απροκάλυπτα και χωρίς περιστροφές, το να το κάνει όμως στην γη του... γειτονικού εχθρού ή εχθρικού γείτονα έχει μεγάλη αίγλη. Μία πολύ σημαντική επιδίωξη ήταν να έρθει σε ευρωπαϊκό έδαφος σε μία περίοδο που διανύει πολύ άσχημες σχέσεις με την Ένωση. Αυτό δεν τον βοήθησε και πολύ βέβαια γιατί όταν το πρωί έκανε προκλητικές δηλώσεις για την Λωζάνη, το ίδιο μεσημέρι από τα πιο επίσημα χείλη της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, έγινε ξεκάθαρη υποβάθμιση των δηλώσεων αυτών και συγχρόνως κόπηκαν ενδεχόμενα περιθώρια για να ανοίξει το ζήτημα αυτό ξανά.
Εξάλλου ο πρόεδρος της τουρκίας μετέβη στην Θράκη για να δώσει μία παράσταση στέλνοντας μηνύματα σε ένα μικρό και αδιάφορο κοινό αλλά και παράλληλα για να εκθέσει την ελληνική πολιτεία. Ας μην ξεχνάμε πως "άδειαζε" τον Υφυπουργό Εξωτερικών όταν εκτός προγράμματος ζήτησε να μιλήσει σε κοινό που είχε συγκεντρωθεί και ενώ ο Υφυπουργός του υπενθύμιζε το πρόγραμμα εκείνος και τον αγνόησε και έκανε τελικά την ομιλία του, πετυχαίνοντας μία σημαντική νίκη σε διπλωματικό επίπεδο ή για να μιλήσουμε πιο πρακτικά, αποδεικνύοντας πόσο μεγάλος ηγέτης είναι μπροστά στα ελληνόπουλα πολιτικά στρατιωτάκια της Αριστεράς, της προχειρότητας και της αναρχίας.

Σε λίγες μέρες από τώρα ουδείς θα θυμάται την επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα. Εκείνος έχει πολύ σημαντικότερα πράγματα να σκεφτεί γι' αυτό και ουσιαστικά δεν τον ενδιαφέρει επί της παρούσης να τα βάλει με την Ελλαδίτσα αναζωπυρώνοντας έτσι τις κακές σχέσεις του με τη Δύση και από την άλλη όλοι εμείς θέλουμε να ξεχάσουμε πως ένας πολιτικός επιπέδου Ερντογάν -ενός εκ των τελευταίων ηγετών στον κόσμο- ήρθαν, έκαναν ότι ήθελαν και έφυγαν. Θα ήταν ευχάριστο για τα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης να κάνουν την αυτοκριτική τους, αλλά από την συγκεκριμένη κυβέρνηση εγώ προσωπικά δεν έχω τόσο υψηλές απαιτήσεις+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ κοινωνικό μέρισμα και κρατική λοταρία αποδείξεων ή πως να μετατρέψεις τους πολίτες σε ζητιάνους

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Τις τελευταίες δύο εβδομάδες έχουμε γίνει θεατές μιας ιστορίας που ειλικρινά νομίζω πως δείχνει την κατάντια της ελληνικής κοινωνίας. Οι πάντες αναζητούν τρόπους για να αιτηθούν το περιβόητο Κοινωνικό Μέρισμα και κάπως λιγότερο να ελέγξουν αν ήσαν οι νικητές στην πρώτη κρατική λοταρία από τις ηλεκτρονικές συναλλαγές!

Με άλλα λόγια, το κράτος κατέληξε να έχει ένα υπόλοιπο στον κρατικό του προϋπολογισμό; Ένα πλεόνασμα, ένα... περίσσευμα! Και πως αποφάσισε να το διαχειριστεί; Διεξάγοντας κληρώσεις και αναδιανέμοντας τα χρήματα αυτά. Που τι σημαίνει αυτό; Τα πήρε από κάποιους και τα έδωσε είτε στην τύχη (κλήρωση) είτε με κάποια κριτήρια, σε άλλους;

Πόσο δίκαιο όμως μπορεί να είναι αυτό; Ας πάρουμε για παράδειγμα έναν τύπο σαν εμένα. Δουλεύω σαν το σκυλί κάθε μέρα της εβδομάδας και από τα κέρδη μου το 29% ανήκει στην Εφορία, το 27% στην ασφάλεια (29+27=56) ενώ κάθε χρόνο χρεώνομαι 100% προκαταβολή φόρου, εισφορές αλληλεγγύης (χωρίς να ξέρω σε ποιον προσφέρω την αλληλεγγύη μου...) και άλλα αυξημένα τέλη. Από αυτήν την υπερφορολόγηση και υπερχρέωση προφανώς περίσσεψαν χρήματα τα οποία αντί να τα επιστρέψουν με κάποιον αναλογικό τρόπο σε όλους εκείνους που τα πληρώνουν, αποφάσισαν να τα δώσουν όπως αναφέραμε παραπάνω!

Γιατί; Έχω εμπιστοσύνη στην διαδικασία του κοινωνικού μερίσματος και πιστεύω ότι θα πάει σε τσέπες που τα έχουν ανάγκη, όμως εγώ τα έκλεψα; Εμένα μου περίσσεψαν; Κάποιοι θεώρησαν ότι δεν τα έχω ανάγκη ή ότι δεν δούλεψα αρκετά για να τα κερδίσω;

Και τώρα... εγώ και όλοι οι συμπολίτες μου μαζί, σαν ζητιάνοι, περιμένουμε να δούμε αν δικαιούμαστε κάποιο μέρισμα λες και πρόκειται για συσσίτιο στο προαύλιο κάποιας εκκλησίας ή σταυρώνουμε τα δάχτυλα να είμαστε οι τυχεροί που θα πιάσουμε τα 1000€ της κρατικής λοταρίας. Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι ξεπεσμός. Είναι κοινωνική μιζέρια, πολιτιστική εξαθλίωση και οικονομική εκμετάλλευση.

Αν ωστόσο ανήκεις σε αυτούς που πήραν ή θα πάρουν λεφτά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τότε απλά παρηγορούμαι γιατί τουλάχιστον αυτά θα έρθουν σε εσένα και όχι σε κάποιο γερμανικό πορτοφόλι ή στο χρηματοκιβώτιο κάποιας τράπεζας. +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ πως ο adetokunbo διαφημίζει την ελλάδα δυσφημίζοντας τους έλληνες

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Δεν έχω όρεξη να χαϊδέψω αυτιά ή να τονώσω εθνικά φρονήματα. Όχι σε αυτό το κείμενο. Εδώ και δυο-τρεις δεκαετίες έχουμε λίγο μπερδευτεί με τους όρους υπηκοότητα, ιθαγένεια, αλλά και πατριωτισμός και εθνικιστής.

Ακριβώς επειδή δεν θέλω να προκαλέσω (αλλά να ενώσω) σήμερα, δεν θέλω να αναφερθώ σε παραδείγματα όπου εύκολα δεχτήκαμε αλλοδαπούς για να αγωνίζονται με το εθνόσημο, παίρνοντας χρυσά μετάλλια και υψώνοντας την ελληνική σημαία σε Ολυμπιάδες και Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Την ίδια ώρα όταν ένας αλλοδαπός εγκληματούσε, άνοιγε σε κανάλια και καφενεία το μεγάλο ζήτημα της εισροής μεταναστών στην χώρα. Η συζήτηση με το πέρασμα των χρόνων και των γενιών μετεξελίχθηκε στο αν πρέπει να σηκώνουν τα παιδιά τους την σημαία μας, να λένε τον εθνικό ύμνο και πάει λέγοντας.

Και μια μέρα, ένα παιδί που πριν δύο χρόνια πουλούσε CD και το έδιωχναν οι θαμώνες στις καφετέριες με υποτιμητικά σχόλια, γίνεται αστέρας του παγκόσμιου μπάσκετ και ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους αθλητές παγκοσμίως! Ο παραλίγο νιγηριανός, τελικά έλληνας, Γιάννης Αντετοκούμπο απολαμβάνει ξαφνικά από την απόρριψη, τον χλευασμό και την αγωνία για το φαγητό της ημέρας, την απόλυτη δόξα, σεβασμό και φυσικά... χρήμα! Και ξαφνικά, λίγη ώρα μετά από έναν αγώνα, συμβαίνει αυτό:
Και τότε ξαφνικά όλοι αισθανόμαστε εθνικά περήφανοι, όλοι συγκινούμαστε με την δύναμη της Ελλάδας στο εξωτερικό και στον αθλητισμό, όλοι προσπαθούμε να κερδίσουμε λίγο φως από αυτό που εκπέμπει ένας αστέρας, ακόμα κι αν αυτός είναι αστέρας του μπάσκετ, ακόμα κι αν εκπέμπει μέσα από μαύρο δέρμα και όχι λευκό όπως οι πολλοί έχουμε συνηθίσει.

Γιατί τελικά, είμαστε τόσο υποκριτές! Τόσο λαίμαργοι να νικάμε, τόσο εθνικά υπερόπτες, τόσο ύπουλοι εθνικόφρονες και τόσο επιλεκτικά φιλελεύθεροι όσο και αηδιαστικά ρατσιστές. Γιατί δεχόμαστε το ξένο όταν μας συμφέρει και το απορρίπτουμε όταν δεν μας κάνει. Αυτοί οι έλληνες είμαστε. Είμαστε αυτοί οι έλληνες;  +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ διαβήκαμε στην #κεντροαριστερά και αφού ταυτιστήκαμε αρχίσαμε να απαιτούμε

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Παρακολούθησα με ενδιαφέρον την Κυριακή την κινητοποίηση του κόσμου για την ανάδειξη του νέου προέδρου της νέας παράταξης της Κεντροαριστεράς που φιλοδοξεί να αναγεννηθεί από τις στάχτες του παλιού ΠΑΣΟΚ.

Η συμμετοχή ήταν μεγάλη και η προσέλευση ικανοποίησε τους υποψηφίους. Είμαι σε θέση να γνωρίζω πως ψήφισαν όχι μόνο ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, αλλά και πολλοί του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στην διαδικασία υπήρχαν και αρκετοί από αυτούς που δεν δηλώνουν υποστηρικτές κάποιου κόμματος. Και αυτό είναι πολύ-πολύ σημαντικό. Εκεί όμως που αξίζει να σταθούμε είναι στην συμμετοχή πολιτών που πρόσκεινται στην Νέα Δημοκρατία, με πρώτο τον Παναγιώτη Ψωμιάδη ο οποίος το δήλωσε κιόλας! Εξάλλου πρέπει να σημειώσουμε και τα συγχαρητήρια για την διαδικασία από τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Ένα fair play που έχει ανάγκη η πολιτική.

Η συμμετοχή αυτή λοιπόν, δείχνει πως ο έλληνας ανήκε πάντα στο Κέντρο και Αριστερά, μακριά από δέσμια και περιορισμούς, από χούντες και στρατούς, από αναρχικά στοιχεία που επισκιάζουν την ελευθερία του άλλου. Με κύριο γνώμονα την ελευθερία, την δημιουργικότητα και την δημοκρατία.

Δεν ξέρω αν η νέα παράταξη που προέκυψε χθες, μπορεί να γιγαντωθεί σαν κόμμα. Να αποτελέσει τον νέο πόλο της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Ξέρω πως σε αυτό συμμετέχουν άνθρωποι νέοι και ορεξάτοι. Άνθρωποι που έχουν όρεξη να δείξουν κάτι καινούριο και πιο οργανωμένο.

Όμως αυτό δε σημαίνει ότι θα έχουν και λευκή επιταγή από μένα. Το νέο κόμμα πρέπει να δείξει τα πρώτα δείγματα γραφής του από τώρα. Ως αντιπολίτευση αρχικά πρέπει να δραστηριοποιηθεί με συγκεκριμένες προτάσεις, ξεκάθαρες πολιτικές και ρεαλιστικούς στόχους. Ο κόσμος έχει ωριμάσει. Δεν πέφτει θύμα ωραιοποιημένων υποσχέσεων, όχι μετά από το πατατράκ της απάτης του ΣΥΡΙΖΑ και πλέον είναι μεγάλη ευθύνη για όποιον θέλει να λέει ότι ασχολείται με την πολιτική, να μπορεί να συνδυάζει μαζί με την πολιτική φλυαρία και την αντρίκια ειλικρίνεια.

Όπως βλέπετε, δεν μπαίνω καν στην διαδικασία να ασχοληθώ με τον νικητή ή αν θέλετε τους... φιναλίστ. Αυτό είναι κάτι που θα μας απασχολήσει το επόμενο διάστημα. Για αρχή, τονίζω τις απαιτήσεις μου για κάτι πραγματικά προοδευτικό. +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ το δημοψήφισμα παρωδία της καταλονίας ξεφτίλισε την δημοκρατία

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Στο πρόσφατο παρελθόν είχαμε την ευκαιρία να σχολιάσουμε και να προβληματιστούμε πάνω στο δημοψήφισμα της Σκωτίας για την ανεξαρτητοποίηση της από την Μεγάλη Βρετανία. Τότε, παρά το γεγονός ότι το γενικότερο κλίμα ήταν υπέρ της ανεξαρτησίας, η προπαγάνδα και η άσκηση πίεσης προς τους πολίτες από την κεντρική εξουσίας, σε συνδυασμό με το χαλαρό βρετανικό ταμπεραμέντο, ανέστρεψαν το κλίμα και οι πολίτες ψήφισαν κατά. Τότε γράφαμε πως ο τρόπος που το στρατόπεδο του "Όχι" δραστηριοποιήθηκε, αποτελούσε -στα μάτια μου- ξεκάθαρη βία χωρίς ξύλο.

Σήμερα, που το δημοψήφισμα για μια άλλη ανεξαρτητοποίηση μεταφέρθηκε στον Νότο, η βία ήταν ωμή -όπως ακριβώς την ξέρουμε- καθώς στην περίπτωση της απόσχισης της Καταλονίας από την Ισπανία, τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Από την μία καταπατήθηκε κάθε είδος Δημοκρατίας, αφού η ισπανική κυβέρνηση έστειλε 10.000 αστυνομικούς στην Καταλονία -που να σημειώσω πως κανονικά έχει αυτόνομα σώματα ασφαλείας- οι οποίοι όχι απλά δεν διασφάλισαν την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή, αλλά εισέβαλαν σε εκλογικά κέντρα (σχολεία), τα λεηλάτησαν και προχώρησαν σε εκτεταμένες ζημιές σε αυτά. Παράλληλα άσκησαν σωματική βία σε πολίτες που είτε διαδήλωναν είτε απλά ήθελαν να... ψηφίσουν!!!
Το αποτέλεσμα δεν έχει και τόση σημασία. Η Ισπανική κυβέρνηση δεν το αποδέχεται και το Δημοψήφισμα ουδέποτε αναγνωρίστηκε. Βάση νόμου η ισπανική κυβέρνηση έχει δίκιο αφού κρίθηκε αντισυνταγματικό, όμως ο τρόπος που εμποδίστηκε κατέδειξε αφενός πόσο η κεντρική διοίκηση της Ισπανίας φοβάται τον λαό της Καταλονίας και αφετέρου έστειλε ένα τεράστιο μήνυμα και στην Ισπανία και σε ολόκληρο τον κόσμο, πως η φίμωση του λαού με φασιστικούς τρόπους κάθε άλλο παρά αποτελεσματική είναι.

Κατά την δική μου γνώμη, οι ασκοί του Αιόλου άνοιξαν. Στην Σκωτία (μετά το Brexit) σκέφτονται ήδη να επαναλάβουν το δικό τους δημοψήφισμα ανεξαρτησίας και λίγο πιο πέρα πολλές περιπτώσεις ανά την Ευρώπη περιμένουν την δική τους σειρά για να ωριμάσουν οι συνθήκες και να ετοιμάσουν τις δικές τους δράσεις με στόχο την απόσχιση.  +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ ο τσίπρας επιβεβαίωσε τον χειρότερο μου φόβο και έρχεται φέτος...

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Πάντοτε η ομιλία του εκάστοτε πρωθυπουργού στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ήταν βαρύνουσας σημασίας. Αυτό βέβαια ακόμα και στις μέρες μας αποτελεί μια ανόητη ουτοπία, αφού ξέρουμε πολύ καλά πως ουσιαστικά είναι το Βήμα του ψεύδους. Αμέτρητα ψέματα έχουμε ακούσει εδώ και δεκαετίες από αυτές τις ομιλίες και σε αυτές φυσικά χοροστατεί ο σημερινός μας πρωθυπουργός που λίγο πριν γίνει κυβέρνηση μοίρασε ένα σωρό άτοπες υποσχέσεις οι οποίες και τον οδήγησαν στο Μαξίμου.

Φέτος... οι υποσχέσεις ήταν εξίσου σημαντικές με εκείνη την χρονιά. Ακούσαμε για έξοδο από το Μνημόνιο και για επενδύσεις. Το κόμμα που ήθελε να μας βγάλει από το ευρώ και να διώξει όλους τους επενδυτές επειδή "έτσι θα ξεπουλούσαμε την χώρα μας στους ξένους", σήμερα μετατρέπει το Grexit σε Grinvest και αναζητά επενδυτές για να βρει φρέσκο χρήμα.

Ποτέ δεν διαφώνησα με τα θέλω του Αλέξη Τσίπρα. Ήθελε το καλό της χώρας, ήθελε την σωτηρία των κατώτερων στρωμάτων και την κάθαρση -την όποια κάθαρση- το πρόβλημα μου αφορούσε την ομάδα του που πάντοτε έκρινα πως είναι τόσο άσχετη που καταντάει επικίνδυνη για την χώρα. Θυμηθείτε τον Βαρουφάκη με τα πέτσινα μπουφάν σε συναντήσεις ηγετών ή τις άτοπες δηλώσεις βουλευτών στην Υγεία, την Κοινωνία κλπ.

Αυτό που έγραφα από εδώ, ήταν ότι ο Τσίπρας ήθελε αλλά δεν μπορούσε. Και δεν μπορούσε επειδή δεν ήξερε. Και δεν ήξερε επειδή δεν είχε ανθρώπους να τον πλαισιώσουν έτσι ώστε να του μάθουν και να του καλύψουν την αμάθειά του.

Κατά συνέπεια, ούτε σήμερα μπορώ να αφεθώ στα όμορφα λόγια του για έξοδο από το Μνημόνιο και για τρελές επενδύσεις που θα έρθουν και θα αλλάξουν την εικόνα της χώρας με έργα και μείωση  της ανεργίας. Δύο μέρες μετά τις εξαγγελίες, οι εργαζόμενοι στον χώρο της εξόρυξης, υπάλληλοι ενός εκ των μεγαλύτερων επενδυτών μας εδώ, έμειναν στον δρόμο και η σφαλιάρα των εξαγγελιών ήρθε πολύ πριν καν ο χρόνος της ξεθωριάσει.

Θέλω να σταθώ και σε κάτι ακόμα. Η χώρα θα βγει από το Μνημόνιο και θα μπει στις αγορές, αυτό όμως δεν σημαίνει πως οι έλληνες θα ανασάνουν. Η λιτότητα θα τρώει στο τραπέζι μας και θα κοιμάται στο κρεβάτι μας. Επίσης, δεν μπορώ να ακούω πως η κυβέρνηση Τσίπρα έβγαλε την χώρα από το Μνημόνιο. Η κυβέρνηση Τσίπρα καθυστέρησε την χώρα να βγει από το Μνημόνιο κατά τουλάχιστον ένα χρόνο... Οποιαδήποτε άλλη και να ήταν θα είχε φέρει τα ίδια αποτελέσματα! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ ήρθε η ώρα να γίνουμε όλοι συριζα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Με το σημερινό μου άρθρο, δεν κάνω βήματα πίσω, δεν αλλάζω γνώμη και δεν παραδέχομαι τίποτα. Στο παρόν, θα μιλήσω για την ανάγκη που υπάρχει να ενωθούμε και να παλέψουμε με ομόνοια. Βλέπετε, ακόμα και ο πιο δύσπιστος αναγνώστης μου, δεν θα πίστευε ποτέ ότι θα ερχόταν ότι θα έγραφα σε κείμενό μου υπέρ του Αλέξη Τσίπρα και της χαβαλετζίδικης κυβέρνησής του.

Κι όμως... Έτσι ή αλλιώς (μα πιο πολύ αλλιώς), ήρθε η στιγμή που η Ελλάδα κέρδισε πολιτικά. Ουσιαστικά δεν νίκησε ποτέ μιας και η νίκη αυτή σήμερα έρχεται μετά από απανωτές σφαλιάρες. Πλέον όμως ο Τσακαλώτος πήγε σε ένα Eurogroup ναι μεν με το ίδιο τσαλακωμένο λινό σακάκι (σαν τον Γιάννη Ιωαννίδη ένα πράμα), αλλά με την αυτοπεποίθηση του νικητή. Οι... εταίροι αναγνώρισαν επιτέλους τα πεπραγμένα και για πρώτη φορά μίλησαν οι ίδιοι για ελάφρυνση του χρέους. Για πρώτη φορά, η συμφωνία μιας εκταμίευσης όχι μόνο ήταν άνω του αναμενόμενου αλλά και δεν συνοδεύτηκε από νέα μέτρα (ίσως γιατί αυτά είχαν ήδη ψηφιστεί).

Το μεγάλο κέρδος όμως δεν ήταν τίποτα από τα παραπάνω. Το χειροπιαστό κέρδος για μένα και για σένα, ήταν πως για πρώτη φορά η συμφωνία της εκταμίευσης συνοδεύτηκε από ένα πρόγραμμα που θα εφαρμοζόταν κατ' αντιστοιχία με μέτρα ανάπτυξης. Με προσέλκυση επενδύσεων και με άμεση σύνδεση της ευημερίας και της βιωσιμότητας της χώρας. Γιατί... η Ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν έχει ανάγκη τόσο από αύξηση μισθών και συντάξεων. Δεν έχει ανάγκη τόσο από μείωση της φορολογίας (τρέμουν τα χέρια μου που το έγραψα αυτό) και των εισφορών, όσο έχει ανάγκη από προσέλκυση επενδύσεων για να μειωθεί η ανεργία και να αναστηθεί το εμπόριο, η οικοδομή και η εργασία.

Και τώρα που με κάποιον μαγικό και κωλόφαρδο τρόπο η κυβέρνηση κατάφερε να φέρει την χώρα σε μία κατάσταση στην οποία απαλλαγμένη από νέα μέτρα θα μπορέσει να συγκεντρωθεί σε κυβερνητικό έργο προσέλκυσης επενδύσεων και πολιτικών ανάπτυξης, τώρα πρέπει όλοι να την στηρίξουμε! Πρέπει να συνεργαστούμε ζητώντας της να πράξει τα αυτονόητα. Να φέρει Κεφάλαια με προοπτικές θέσεων εργασίας, να φέρει βιώσιμα σχέδια ανάπτυξης ή διάσωσης οργανισμών που παράγουν. Τώρα δεν έχει νόημα η απεργία και οι κινητοποιήσεις. Τώρα είμαστε όλοι στην ίδια πλευρά και πρέπει να βοηθήσουμε, να διευκολύνουμε αυτήν την κυβέρνηση να πετύχει. Αν δεν τα καταφέρει, τότε... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ δείξε μου τι φοράς να σου πω ποιος είσαι

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Για τη σημασία της χειραψίας θα μπορούσαν να γραφτούν τόμοι. Ξεχνιέται τις τελευταίες δεκαετίες και πολύ περισσότερο, όπως έχει πει η Ελένη Βλάχου για τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς, όταν "οι εποχές είναι τυραννισμενες".

Στη χειραψία σφίγγεις το δεξί χέρι με δύναμη, όχι χλιαρά λες και το χέρι είναι μαραμένο μαρούλι. Με αυτό τον τρόπο δείχνεις ότι δε φοβάσαι να παρουσιαστείς μπροστά σε κάποιον.

Χαριτολογώντας θα πω ότι ένας Έλληνας νεοαριστερός κάτι τέτοια τα αντιπαθεί σφόδρα γιατί τα θεωρεί "κουραφέξαλα". Γενικά, με ενοχλεί να βλέπω καλοντυμένους και  μοσχομυριστους ανθρώπους μόνο τα βράδια του Σαββάτου. Παρατηρώ, πως υπάρχει κάποιου είδους απροθυμία για περιποίηση όταν πρόκειται να πάμε στη δουλειά μας. Μάλλον γιατί οι απολαβές είναι λίγες.

Πιστεύω ότι με μια καθώς πρέπει εμφάνιση κερδίζει πολλά κάποιος. Αποκτά άλλο κύρος κι ενδεχομένως μια μεγαλύτερη σιγουριά για τον εαυτό του. Η ενδυματολογία μας έχει κάποιους κώδικες που αποκαλύπτουν σε ένα μεγάλο ποσοστό τι χαρακτήρες είμαστε.

Αυτή τη στιγμή σκέφτομαι την επιλογή ντυσίματος του Τσίπρα... ξέρετε, που το παίζει "δήθεν" και δε φορά γραβάτα.  Φανταζόμουν τις προάλλες τον Τσίπρα να φορά γραβάτα και να ομολογεί -όπως έκανε πρόσφατα- ότι τα φουσκωμένα τιμολόγια της ΔΕΗ οφείλονται στη φετινή βαρυχειμωνιά...

Ευτυχώς, ο πρωθυπουργός, όπως και όλοι οι υπόλοιποι καταλάβαμε με πίκρα γιατί δεν πρόκειται να βάλει ποτέ γραβάτα. Το αψεγάδιαστο στυλ δε χωρά παιδικές γελοιότητες. Σαφώς, δε θέλω να πω πως οι γραβατωμένοι υπάγονται σε υψηλότερο level, ίσως όμως η πολιτική να αρκείται στο ρετρό στυλ της, άλλωστε δεν είναι εποχές για σπουδαίες αλλαγές. +Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ πως ένας αληθινός ηγέτης θα μπορούσε να κερδίσει την τρομοκρατία

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Λίγες μόνο σκόρπιες σκέψεις σχετικά με το πιο πρόσφατο τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο. Γιατί πραγματικά έχουμε αναλύσει πλέον τα πάντα, έχουμε θίξει απόψεις, γνώμες, προτάσεις, προβληματισμούς. Έχουμε βγάλει τα συμπεράσματα μας, έχουμε κάνει τις προβλέψεις μας, όμως ο χρόνος περνάει και εμείς απλά βλέπουμε αθώους πολίτες να πέφτουν νεκροί σε έναν πόλεμο που δεν γνώριζαν ότι συμμετέχουν.

Η τελευταία επίθεση έδειξε, ότι κανένα τρομοκρατικό χτύπημα δεν πρόκειται να αποφευχθεί, καθώς ούτε όπλα χρειάζονται, ούτε κάποιο πολύπλοκο σχέδιο, ούτε καν η προσμονή για ένα σημαντικό γεγονός, όπως μια συναυλία, ένας αγώνας κλπ. Οι τύποι απλά νοικιάζουν ένα φορτηγάκι, παίρνουν και δυο μεγάλα μαχαίρια απ' την κουζίνα και αυτό είναι όλο. Μετά μετράμε απλά τους νεκρούς.

Σε αυτό το σημείο λοιπόν εγώ θέλω να προβληματιστώ σε ένα βασικό κομμάτι της αντιμετώπισης αυτής της κατάστασης που κατά τη γνώμη μου δεν έχει σχέση με την καταστολή και την αστυνομική παρουσία (όχι ότι δεν είναι σημαντική), αλλά με την πολιτική ηγεσία. Η Αγγλία, η Γαλλία, η Ευρώπη, έχει ανάγκη από έναν ισχυρό ηγέτη που μπορεί να περάσει ένα αίσθημα ασφάλειας και προστασίας στους πολίτες του. Πολύ περισσότερο ο λαός αυτήν την στιγμή, έχει ανάγκη από σύμπνοια και ομόνοια.

Αν κάνετε τον κόπο να αφιερώσετε λίγο χρόνο στα σχόλια αναγνωστών κάτω από τα άρθρα που αφορούν την τρομοκρατία θα διαπιστώσετε λυπηρές διαμάχες μεταξύ Αριστερών και Δεξιών λες και οι τρομοκράτες ρωτούσαν τα θύματά τους για την πολιτική τους ιδεολογία πριν τα σκοτώσουν. Ο κόσμος είναι εναντίον στο να πεθαίνει ο κόσμος στους δρόμους και τις πλατείες, όμως ακόμα κι έτσι το χρησιμοποιεί για να διχαστεί και να διαχωριστεί με τους συμπολίτες του. Γιατί; Όταν έρχεται κάποιος με μαχαίρι και σκοτώνει την γυναίκα σου και το παιδί σου, δεν έχει πολύ σημασία αν το καλοκαίρι βρισκόσουν στην Χίο σώζοντας μετανάστες απ' την βάρκα τους ή ήσουν στο Σύνταγμα και διαδήλωνες εναντίον τους. Νιώθεις τον ίδιο πόνο που καμιά ιδεολογία δεν μπορεί να σου γιατρέψει. Γι' αυτό και μια ισχυρή πολιτική ηγεσία έχει χρέος να ενώσει τον λαό και όχι να τον αφήσει να βρίσκει λόγους να διαχωρίζεται.

Και επειδή όπως ανέφερα παραπάνω, κανένα τρομοκρατικό χτύπημα πλέον δεν θα μπορεί να προληφθεί, θα ήθελα να σημειώσω το εξής: Όταν κάποιος αποφασίσει ότι είναι ωραία ή εξυπηρετεί κάποιον σκοπό το να σκοτώσει κόσμο, θα το κάνει. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θα το κάνει. Είτε ο λαός μείνει σπίτι του είτε βγει έξω. Αν δεν πετύχει στο Λονδίνο θα πετύχει στο Νιουκάστλ. Αν δεν πετύχει στην Αγγλία, θα πετύχει στην Ισπανία, στην Ολλανδία, στην Δανία...

Ο σκοπός λοιπόν είναι να μην φτάσει κάποιος να το αποφασίσει αυτό. Και επειδή πολλοί από τους τρομοκράτες είναι ντόπιοι πολίτες των Δυτικών χώρων, με καταγωγή από μουσουλμανικά κράτη, το πρόβλημα μπορεί εύκολα να εντοπιστεί στην Παιδεία των ανθρώπων αυτών. Κάπως... ξέφυγαν από το Δυτικό πρότυπο και γαλουχήθηκαν στα ισλαμιστικά και εχθρικά πρότυπα βίας και εκδίκησης(;) οπότε είναι χρέος της πολιτικής ηγεσίας κάθε Δυτικής χώρας να χειριστεί κατάλληλα το πως μεγαλώνει στα σχολεία της, τους νέους κάθε γενιάς (ας μην ξεχνάμε πως έχουμε πρόσφατο παράδειγμα πολίτη της Δύσης που ασπάστηκε το Ισλάμ), μαθαίνοντας τους να σέβονται τον άνθρωπο και διαλύοντας παντοτινά κάθε έννοια διάκρισης με βάση το χρώμα ή τη θρησκεία. Αν καταφέρουμε να αναπτύξουμε το αίσθημα αγάπης μεταξύ μας, θα είναι και πιο δύσκολος ο διαχωρισμός.

Να λοιπόν δύο μεγάλα στοιχήματα για κάθε κυβέρνηση που επιθυμεί να διαλύσει από την ρίζα του, το ενδεχόμενο τρομοκρατίας εκ των έσω. Γιατί το να ενισχύσεις τους δρόμους με αστυνομία και στρατό για μερικές μέρες αφού έχει συμβεί ένα τρομοκρατικό χτύπημα είναι χαζό αφού ποτέ κανένας δεν θα πάει ακριβώς στο ίδιο σημείο να χτυπήσει γνωρίζοντας και ότι αστυνομοκρατείται και ότι ο κόσμος θα το αποφεύγει! Μόνο λοιπόν χτυπώντας την τρομοκρατία στην ρίζα της, δηλαδή στο σημείο πριν ακριβώς γίνει κάποιος τρομοκράτης, μπορούμε να πούμε ότι έχουμε ελπίδες για την νικήσουμε! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ μπορεί αυτή η κυβέρνηση να φέρει το αύριο στην παιδεία;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Στην πιο καταστροφική κυβέρνηση της μεταπολίτευσης δεν έχω χαριστεί ποτέ. Τα κείμενα μου είναι εναντίον του Αλέξη Τσίπρα πολύ πριν αυτός γίνει πρωθυπουργός και δεν μετανιώνω καθόλου. Ανταυτού αισθάνομαι δικαιωμένος!

Όμως αν σε κάτι δεν φταίει σίγουρα, αυτό είναι η κατάντια της Παιδείας. Ο ίδιος είναι προϊόν ενός εκπαιδευτικού συστήματος που οδήγησε την Ελλάδα στην απόλυτη κατάντια με ιδεολογίες πλάγιων οδών και άτοπων στόχων. Ακόμα και σήμερα λοιπόν, που η τεχνολογία μας δίνει την ευκολία να μεγαλουργήσουμε στον τρόπο που επικοινωνούμε την γνώση* εμείς αγνοούμε επιδεικτικά κάθε διαθέσιμο μέσο στο όνομα των περιορισμένων δαπανών.

Πράγματι, αν ρίξουμε μια ματιά, θα διαπιστώσουμε πως η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά τελευταία στους "27" της Ευρωζώνης σε δαπάνες για την Παιδεία επί του ποσοστού του ΑΕΠ φυσικά. Και για να γίνω και λίγο γραφικός, η Ελλάδα, το άλλοτε λίκνο πολιτισμού, η χώρα που μετάδωσε τη γνώση όσο καμία άλλη στην Ιστορία, τώρα απλά την αγνοεί!
Θέλω πριν αρχίσουμε να μιλάμε για τα ελληνικά δεδομένα, να μελετήσουμε το τι συμβαίνει στην Ευρώπη. Πρώτα απ' όλα να σημειώσουμε πως η τελευταία θέση απ' τον Κοινοτικό Μέσο Όρο απέχουν μόλις 2,5% μονάδες, ποσοστό που δεν είναι θεόρατο ωστόσο με τα δεδομένα του δικού μας προϋπολογισμού και με τα "κουκιά" να είναι πολύ μετρημένα, οι ελιγμοί που εμείς μπορούμε να κάνουμε είναι ελάχιστοι. Παράλληλα θα δούμε, χώρες όπως οι σκανδιναβικές να βρίσκονται μετά την πρώτη οχτάδα ενώ η περίφημη Φιλανδία με το πρότυπο εκπαιδευτικό της σύστημα, ίσα που ξεπερνά τον Μέσο Όρο.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Η απάντηση είναι αρκετά απλή. Αυτές οι χώρες δεν έχουν ανάγκη να διορθώσουν λάθη περασμένων ετών που οδήγησαν στον μαρασμό την Παιδεία στην Ελλάδα. Πρέπει απλά να συντηρήσουν την ποιότητά τους και γιατί όχι να καινοτομήσουν εκ του ασφαλούς με μικρά κόστη.

Δύο ακόμα πράγματα που με προβλημάτισαν είναι αφενός τα μεγάλα ποσοστά σε μικρομεσαίες χώρες όπως η Ισλανδία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Κύπρος και η Μάλτα και τα ποσοστά κάτω του Μέσου Όρου χωρών όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία. Όσο ορθολογικά κι αν προσπαθήσει κανείς να το εξηγήσει και να στηριχτεί στην θεωρία μου στην προηγούμενη παράγραφο, δεν παύει να βλέπουμε πως χώρες με σπουδαία ανάπτυξη να μην ασχολούνται με την Παιδεία ως θα 'πρεπε.

Σε αυτό το σημείο λοιπόν είναι σημαντικό να αναφέρω πως μπορεί να πέρασε στα... "ψιλά" όμως έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως οι... "θεσμοί" έχουν ζητήσει -μεταξύ άλλων- από την ελληνική κυβέρνηση ένα τριετές πλάνο για την Παιδεία που στόχο έχει την σταδιακή εναρμόνιση του ποσοστού του προϋπολογισμού που αφορά στην Παιδεία, τουλάχιστον στα επίπεδα της Ευρωζώνης. Για τον σκοπό αυτό, σημειώνεται πως απαιτούνται και μια σειρά εξωοικονομικών μέτρων, όπως η αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών σε όλες τις βαθμίδες, οι εξετάσεις κλπ.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρει να εφαρμόσει τις πολύ σημαντικές αυτές οδηγίες (ειδικά με την αξιολόγηση που μέχρι χθες, πολεμούσε), θα είναι μια σπουδαία επιτυχία της κυβέρνησης, πόσο μάλλον αν συνοδευτεί και από αύξηση των δαπανών για την Παιδεία. Εγώ θα είμαι εδώ και θα το επικροτήσω πρώτος. Κι ας μην ήταν δική τους ιδέα. +Yanni Spiridakis

* το σπουδαιότερο αγαθό που έχει υπάρξει ποτέ σε αυτόν τον πλανήτη.

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ ο μακρον στην κορυφή της γαλλιας και η ευρώπη περιμένει

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Βάλε ένα παιδάκι τριών χρονών να σου φτιάξει ένα σπιτάκι με τουβλάκια. Αν μετά από λίγα λεπτά δεν είναι ικανοποιημένο με το αποτέλεσμα, θα διαλύσει ότι έχει χτίσει και ή θα τα παρατήσει ή θα αρχίσει απ' την αρχή. Στις γαλλικές εκλογές παραλίγο να δούμε την Ευρώπη να διαλύεται σαν χάρτινος πύργος.

Γιατί η υποψήφια Λε Πεν έχει δίκιο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τόσα πολλά προβλήματα που... ήθελε να πάρει την Γαλλία (της) και να σηκωθεί να φύγει απ΄αυτήν, αφήνοντας την μάλιστα να καταστραφεί ολοσχερώς, καθώς την Γαλλία δεν υπάρχει Ε.Ε. Έλα όμως που δεν μιλάμε για ένα τρίχρονο παιδάκι που παραλίγο να γκρεμίσει ένα πύργο από τούβλα αλλά για ένα ισχυρό οικοδόμημα το οποίο μπορεί να μπάζει από παντού, έχει ωστόσο ισχυρές προοπτικές και πολλοί έχουν στηριχτεί σε αυτό για να ξεδιπλώσουν το επιχειρηματικό, κοινωνικό, καλλιτεχνικό, οικονομικό και πολιτικό τους όραμα.

Κι έτσι... πρόεδρος είναι αυτός ο νεαρός τύπος που ευτυχώς είναι πιο όμορφος από τον Τσίπρα κι έτσι δεν πρόκειται να ακούσω ξανά ότι ο Αλέξης είναι ο πιο όμορφος ηγέτης στην Ευρώπη και να βγάζω σπυριά απ' τα νεύρα μου. Ότι είναι όμορφος βέβαια δε σημαίνει ότι ξέρει να διαλέγει γυναίκες. Όπως έλεγε και ένας γνωστός μου πριν μερικά χρόνια "εμένα η γυναίκα μου δεν έχει γεννηθεί ακόμα" και ο Μακρόν πήγε και παντρεύτηκε μια γυναίκα λίγο πριν την σύνταξη.

Πέρα από την πλάκα, ο Μακρόν έδειξε να γνωρίζει το πρόβλημα της Ευρώπης και βασικά να γνωρίζει το πρόβλημα της Γαλλίας. Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας νέος θα μας κοροϊδέψει(...) όμως οι θέσεις του και ειδικά ο τρόπος για τον οποίο τοποθετήθηκε για την Ελλάδα, μας δείχνουν ότι την δεδομένη στιγμή δείχνει ο πιο ικανός να μανατζάρει την Γαλλία.

Και ίσως η Γαλλία να αποτελεί την κύρια προτεραιότητα του Μακρόν όμως η Ευρώπη περιμένει πολλά από αυτόν όπως και από κάθε γάλλο ηγέτη κάθε φορά. Συνεπώς πριν σχολιάσουμε την εκλογή του καλό είναι να τον αφήσουμε να δώσει πρώτα το στίγμα της διακυβέρνησης του εντός και εκτός συνόρων και γιατί όχι, να δείξει ακριβώς τις προθέσεις του στο ελληνικό ζήτημα. Μέχρι τότε "vive la france+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ γιατί ο ερντογάν δεν κέρδισε στο δημοψήφισμα;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Περίμενα τόσο πολύ για να τοποθετηθώ για το δημοψήφισμα στην τουρκία ανήμερα του Πάσχα που νομίζω πως ίσως σήμερα είμαι ακόμα και εκτός θέματος! Ας είναι... Όλο αυτό το διάστημα επωφελήθηκα αναμένοντας και τις όποιες εξελίξεις αλλά και τις αντιδράσεις των υπολοίπων δημοσιογράφων, αρθρογράφων, πολιτικών και γενικά της κοινής γνώμης.

Και όντως ακούστηκαν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες απόψεις -ειδικά με δεδομένο πως ο Ερντογάν κέρδισε το δημοψήφισμα οριακά- οι όποιες συγκλίνουν σε ένα μάλλον αρνητικό κλίμα για τον νέο "Σουλτάνο" της τουρκίας. Πολλοί μιλούν για το τέλος του, άλλοι προβλέποντας πως θα έχει την τύχη του Καντάφι και του Σαντάμ κι άλλοι ότι οι διχόνοια θα είναι τόσο μεγάλη που δεν θα αργήσει να πέσει θύμα κάποιας τρομοκρατικής ενέργειας αφήνοντας την τουρκία ακέφαλη. Κάποιοι το τραβάνε και βλέπουν την εκπλήρωση προφητειών και πολέμων, ενώ οι περισσότεροι συμφωνούν πως όσο ο Ερντογάν θα περνάει δύσκολα στην χώρα του, τόσο πιο πολύ θα σκληραίνει την στάση του στην Ευρώπη, την Ελλάδα κλπ.

Σε κάθε περίπτωση, είναι γεγονός πως ο Ερντογάν κέρδισε το δημοψήφισμα, απέκτησε το δικαίωμα να προχωρήσει σε αυτές τις 8 συνταγματικές αναθεωρήσεις που θα του δώσουν αυξημένη δικαιοδοσία και θα τον μετατρέψουν σε πραγματικό μονάρχη σε ένα καθεστώς που τυπικά θα αποκαλείται προεδρική δημοκρατία, όμως αυτό το 51,34% δεν μπορεί να το χωνέψει ούτε ο ίδιος. Είναι ένα νούμερο που του έκλεψε την χαρά και θα τον οδηγεί ως το τέλος μιας και θα γνωρίζει πολύ καλά πως η μισή τουρκία δεν είναι μαζί του. Ποια μισή όμως τουρκία; Όπως θα δείτε στον χάρτη με τον καταμερισμό ψήφων, η καλύτερη μισή, η πολιτισμένη, Δυτική τουρκία στην οποία βασίζεται η ανάπτυξη, ο πολιτισμός και η πρόοδος με βάση το όραμα του Ερντογάν, τον καταψήφισε! Η αλαζονική του φιλοδοξία έπεισε μόνο τους πολίτες στα ενδότερα, των οποίων το βιοτικό επίπεδο είναι ως γνωστόν υποανάπτυκτο και ουδεμία σχέση έχει με την τουρκία της Δύσης η οποία κατά κόρον προβάλλεται στα Μέσα.

Άρα ο Ερντογάν γνωρίζει καλά πως μόνο τυπικά κέρδισε. Γνωρίζει πως η νίκη του δεν αντικατοπτρίζεται στους ανθρώπους που υπηρετούν τα συμφέροντα της χώρας και ως εκ τούτου αυτό μας αφήνει διάφορες υποψίες για την επόμενη μέρα. Τι πραγματικά θα κάνει από δω και μπρος; Στις σχέσεις με την Ευρώπη, την επιθετικότητα προς την Ελλάδα (που πιστέψτε με, είναι δευτερεύον θέμα για αυτόν), τις σχέσεις του με την Ρωσία, τις ΗΠΑ, αλλά και τους Κούρδους που ίσως αποτελούν το βασικότερο αγκάθι της τουρκικής διακυβέρνησης.

Εγώ δεν θα ήθελα να κάνω κάποια πρόβλεψη, όμως αναγνωρίζω πως ο Ερντογάν είναι αλαζόνας και νομίζει ότι έχει τόσο μεγάλη δύναμη που μπορεί εκείνος να ελέγχει το παιχνίδι των διμερών του σχέσεων. Κάποιος θα του μάθει όμως ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι και τότε... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ η ευρώπη αλλάζει δηλαδή όλα θα μείνουν ίδια #EU60

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Η προχθεσινή υπογραφή της Διακήρυξης της Ρώμης από τους "27" της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ένα γεγονός σαν αυτά που θα διδάσκονται στην Ιστορία τα παιδιά μας.

Πόσο όμως ουσιαστικό είναι το κείμενο αυτής; Πριν προχωρήσω σε έναν σύντομο σχολιασμό του για να θέσω τον προβληματισμό της ημέρας, κρίνω σκόπιμο να διαβάσετε όλοι το κείμενο, οπότε το παραθέτω αυτούσιο:
"Η Διακήρυξη της Ρώμης (25 Μαρτίου 2017)


Εμείς, οι ηγέτες των 27 κρατών μελών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ αισθανόμαστε υπερήφανοι για τα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης: η οικοδόμηση της ευρωπαϊκής ενότητας αποτελεί ένα τολμηρό και μακρόπνοο σχέδιο. Πριν από εξήντα χρόνια, ανακάμπτοντας από την τραγωδία δύο παγκοσμίων πολέμων, αποφασίσαμε να ενωθούμε και να αναγεννήσουμε από τις στάχτες της την ήπειρό μας. Οικοδομήσαμε μια μοναδική Ένωση με κοινά θεσμικά όργανα και ισχυρές αξίες, μια κοινότητα ειρήνης, ελευθερίας, δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κράτους δικαίου, μια σημαντική οικονομική δύναμη με ασύγκριτα επίπεδα κοινωνικής προστασίας και πρόνοιας
Η ευρωπαϊκή ενότητα ξεκίνησε σαν ένα όραμα λίγων και μετουσιώθηκε σε ελπίδα των πολλών.
Και μετά η Ευρώπη έγινε ξανά μία. Σήμερα, είμαστε ενωμένοι και δυνατότεροι, εκατοντάδες
εκατομμύρια ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη επωφελούνται από τη ζωή σε μια διευρυμένη Ένωση
που έχει ξεπεράσει τις παλιές διαφορές.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει πρωτοφανείς προκλήσεις, τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο όσο και
στο εσωτερικό της: περιφερειακές συρράξεις, τρομοκρατία, αυξανόμενες μεταναστευτικές πιέσεις,
προστατευτισμός, κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, Ενωμένοι, είμαστε αποφασισμένοι να
αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις σε έναν ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο και να προσφέρουμε στους
πολίτες μας ασφάλεια, αλλά και νέες ευκαιρίες.

Θα καταστήσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση ισχυρότερη και πιο ανθεκτική, μέσα από ακόμα
μεγαλύτερη ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ μας και μέσα από την τήρηση κοινών κανόνων.
Η ενότητα είναι αναγκαιότητα, αλλά και ελεύθερη επιλογή μας. Το κάθε κράτος μόνο του, θα
είχε περιθωριοποιηθεί από την παγκόσμια δυναμική. Μόνο αν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να
επηρεάσουμε τη δυναμική αυτή και να προστατεύσουμε τα κοινά μας συμφέροντα και αξίες.
Θα προχωρούμε ενωμένοι, με διαφορετικούς ρυθμούς και ένταση όπου χρειάζεται, αλλά πάντα
προς την ίδια κατεύθυνση, όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν, τηρώντας τις Συνθήκες
και διατηρώντας πάντα ανοιχτή την πόρτα σε εκείνους που θα θελήσουν να συμμετάσχουν
αργότερα. Η Ένωσή μας είναι ενιαία και αδιαίρετη.

Στα επόμενα δέκα χρόνια επιθυμούμε μια Ένωση ασφαλή, ευημερούσα, ανταγωνιστική, βιώσιμη
και κοινωνικά υπεύθυνη και με τη βούληση και την ικανότητα να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο
στον πλανήτη και να διαμορφώνει την παγκοσμιοποίηση. Επιθυμούμε μια Ένωση όπου οι πολίτες
της θα έχουν νέες ευκαιρίες για πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη και οικονομική μεγέθυνση.
Επιθυμούμε μια Ένωση που θα παραμένει ανοικτή στις ευρωπαϊκές χώρες που σέβονται τις αξίες
μας και δεσμεύονται να τις προαγάγουν.

Σε αυτή την εποχή αλλαγών και έχοντας επίγνωση των ανησυχιών των πολιτών μας, δεσμευόμαστε
ως προς το θεματολόγιο της Ρώμης και δηλώνουμε ότι θα καταβάλουμε προσπάθειες για να
υλοποιήσουμε:

1. Μια ασφαλή και προστατευμένη Ευρώπη: μια Ένωση όπου όλοι οι πολίτες θα αισθάνονται
ασφαλείς και θα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα, όπου τα εξωτερικά μας σύνορα θα είναι
ασφαλή, εφαρμόζοντας μια αποτελεσματική, υπεύθυνη και βιώσιμη μεταναστευτική πολιτική
που θα σέβεται τα διεθνή πρότυπα· μια Ευρώπη αποφασισμένη να καταπολεμήσει την
τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα.

2. Μια ευημερούσα και βιώσιμη Ευρώπη: μια Ένωση που θα δημιουργεί ανάπτυξη και θέσεις
απασχόλησης· μια Ένωση στην οποία μια ισχυρή, διασυνδεδεμένη και εξελισσόμενη ενιαία
αγορά που θα ενσωματώνει τις τεχνολογικές μετεξελίξεις, και ένα σταθερό και ισχυρότερο
ενιαίο νόμισμα θα διανοίγουν οδούς ανάπτυξης, συνοχής, ανταγωνιστικότητας, καινοτομίας και
συναλλαγών, κατά κύριο δε λόγο για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις· μια Ένωση που θα
προωθεί τη διαρκή και βιώσιμη ανάπτυξη μέσα από επενδύσεις, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις
και θα εργάζεται για την ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης· μια Ένωση
όπου οι οικονομίες θα συγκλίνουν· μια Ένωση όπου ο ενεργειακός εφοδιασμός θα
διασφαλίζεται και θα είναι οικονομικά προσιτός και το περιβάλλον καθαρό και ασφαλές.

3. Μια κοινωνική Ευρώπη: μια Ένωση που θα εδράζεται στη βιώσιμη μεγέθυνση, θα προωθεί την
οικονομική και κοινωνική πρόοδο αλλά και τη συνοχή και τη σύγκλιση, ενώ θα προστατεύει
παράλληλα την ακεραιότητα της εσωτερικής αγοράς· μια Ένωση που θα λαμβάνει υπόψη της
την ποικιλομορφία των εθνικών συστημάτων και τον βασικό ρόλο που διαδραματίζουν οι
κοινωνικοί εταίροι· μια Ένωση που θα προάγει την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών
καθώς και τα δικαιώματα και τις ίσες ευκαιρίες για όλους· μια Ένωση που θα μάχεται την
ανεργία, τις διακρίσεις, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τη φτώχεια· μια Ένωση όπου οι νέοι θα
λαμβάνουν την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση και κατάρτιση και θα μπορούν να σπουδάζουν
και να αναζητούν εργασία σε όλη την ήπειρο· μια Ένωση που θα διατηρεί την πολιτιστική μας
κληρονομιά και θα προωθεί την πολιτιστική πολυμορφία.

4. Μια ισχυρότερη Ευρώπη στην παγκόσμια σκηνή: μια Ένωση που θα διευρύνει τις υφιστάμενες
εταιρικές σχέσεις, θα οικοδομεί νέες και θα προάγει τη σταθερότητα και την ευημερία στην
άμεση γειτονία της ανατολικά και νότια, αλλά και στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική και
παγκοσμίως· μια Ένωση έτοιμη να αναλάβει περισσότερες ευθύνες και να συνδράμει για τη
δημιουργία μιας περισσότερο ανταγωνιστικής και ολοκληρωμένης αμυντικής βιομηχανίας· μια
Ένωση που θα δεσμεύεται να ενισχύει την κοινή της ασφάλεια και άμυνα, και σε συνεργασία
και συμπληρωματικά με τον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου λαμβάνοντας υπόψη τις
εθνικές συνθήκες και τις νομικές δεσμεύσεις· μια Ένωση που θα συμμετέχει ενεργά στα
Ηνωμένα Έθνη και θα προστατεύει ένα πολυμερές σύστημα που θα βασίζεται σε κανόνες, θα
είναι υπερήφανη για τις αξίες της και θα προστατεύει τους πολίτες της, θα προωθεί το ελεύθερο
και δίκαιο εμπόριο καθώς και μια θετική παγκόσμια πολιτική για το κλίμα.
Θα επιδιώξουμε τους στόχους αυτούς πεπεισμένοι ότι το μέλλον της Ευρώπης βρίσκεται στα χέρια
μας και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί το καλύτερο μέσο για την επίτευξη των στόχων μας.

Δεσμευόμαστε ότι θα ακούμε και θα ανταποκρινόμαστε στις ανησυχίες που εκφράζουν οι πολίτες
μας και ότι θα συνεργαζόμαστε με τα εθνικά μας κοινοβούλια. Θα συνεργαζόμαστε στο
αποδοτικότερο κάθε φορά επίπεδο, είτε είναι το ενωσιακό, το εθνικό, το περιφερειακό ή το τοπικό
και με πνεύμα εμπιστοσύνης και καλόπιστης συνεργασίας, μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ
αυτών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας. Θα
δώσουμε τον απαραίτητο χώρο ελιγμών στα διάφορα επίπεδα ώστε να ενισχυθούν η καινοτομία
και το δυναμικό μεγέθυνσης της Ευρώπης. Επιθυμούμε η Ένωση να είναι μεγάλη στα μεγάλα
ζητήματα και μικρή στα μικρά. Θα προάγουμε μια δημοκρατική, αποτελεσματική και διαφανή
διαδικασία λήψης αποφάσεων και καλύτερα αποτελέσματα.

Εμείς, οι ηγέτες, συνεργαζόμενοι στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και μεταξύ των
θεσμικών μας οργάνων, θα διασφαλίσουμε ότι θα εφαρμοστεί το σημερινό θεματολόγιο ώστε να
αποτελέσει την αυριανή πραγματικότητα. Έχουμε ενωθεί για το καλύτερο. Η Ευρώπη είναι το
κοινό μας μέλλον."

Όπως θα δείτε, έχω σημειώσει με πορτοκαλί χρώμα δυο φράσεις στις οποίες θέλω να σταθώ. Από τη μια γίνεται πλέον σαφές και επίσημα ότι η Ευρώπη προχωράει με διαφορετικό ρυθμό για κάθε μέλος της. Ουσιαστικά γίνεται μια σαφέστατη αναφορά στην Ελλάδα και σε άλλα πιο αδύναμα μέλη που πλέον και επίσημα δεν θα απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα. Το ξέρουμε, το βιώνουμε εδώ και καιρό και πλέον το υπογράψαμε κιόλας, γιατί όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε είναι σωστό.

Γιατί ο κακός μαθητής στην τάξη δεν μπορεί να αναγκάζει τον δάσκαλο να πηγαίνει πίσω στην ύλη στερώντας το δικαίωμα της προόδου από τους καλύτερους μαθητές. Και όπου πρόοδο, μιλάμε για ανάπτυξη. Στην οικονομία, στην βιομηχανία και σε τομείς που έχουμε ήδη μείνει πίσω. Και όχι στον τουρισμό που είναι η καραμέλα της ευημερίας στην Ελλάδα επειδή έτυχε να βρισκόμαστε σε έναν τόπο που προσφέρει πολλές ευκαιρίες τουριστικής ανάπτυξης.

Το δεύτερο που σημείωσα είναι ευημερούσα και βιώσιμη Ευρώπη. Οι λέξεις αυτές ακούγονται σαν καρφί στην καρδιά! Η Ελλάδα βρίσκεται εδώ και χρόνια σε μία κατάσταση που δεν αποσκοπεί στην ανάπτυξη ή τον πλούτο, αλλά απλά, στην βιωσιμότητα! Η ευημερία φυσικά έρχεται πολύ αργότερα. Αν οι "27" μπορούν να δεσμευτούν σε μια βιώσιμη Ευρώπη, τότε ναι, αυτό σημαίνει ότι έχουμε ελπίδες να δουν κοινωνικά και αποτελεσματικά το πρόβλημα μας.

Η Διακήρυξη της Ρώμης είναι μια κόλλα χαρτί που με ενθουσιασμό υπέγραψαν οι ηγέτες της Ευρώπης, συνοδεύοντας την υπογραφή αυτή από χαμόγελα, πόζες στους φωτογράφους και γραφικές δηλώσεις για το μέλλον της Ευρώπης. Αν όμως όντως θα αξίζει να περάσει και στα βιβλία της Ιστορίας θα φανεί από τον τρόπο που τα γραφόμενα της θα εφαρμοστούν. Έως τότε θα είμαστε ακόμα ζωντανοί... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ πως έχασε η ελλάδα αγνοώντας το πακέτο γιούνκερ

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Όταν συμφωνήθηκε το τρίτο Μνημόνιο εκείνο το δραματικό εξάμηνο για την Ελλάδα, περιμέναμε όλοι να ενεργοποιηθεί το περίφημο πακέτο Γιούνκερ, το οποίο θα έφερνε ένα μέρος των χρημάτων του Μνημονίου, πίσω στην Ελλάδα με την μορφή αναπτυξιακών έργων. Αν θυμάστε, τότε ο Τσίπρας και η λοιπή παρέα, πανηγύριζε ότι μαζί με τα μέτρα προσμένουμε και σε αναπτυξιακά έργα...

Σήμερα, τα έργα που έχουν ενταχθεί στο πακέτο αυτό είναι ελάχιστα. Ήδη 29% της χρηματοδότησης αυτής έχει χαθεί πηγαίνοντας σε άλλες χώρες, ενώ από τα έργα που επωφελήθηκαν αυτού του πακέτου χρηματοδότησης απουσιάζουν τελικά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που έχουν και την μεγαλύτερη ανάγκη για χρηματοδότηση. Μοναδικοί που επωφελήθηκαν είναι κάτι αεροδρόμια, καθώς επίσης και πολύ μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις που είχαν τον τρόπο να συγκεντρώσουν πιο εύκολα τις κατάλληλες προϋποθέσεις σε αντίθεση με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Κάποια από τα έργα όμως που εγώ θέλω να τονίσω, ότι έμειναν εκτός πακέτου Γιούνκερ, παρουσιάζουν ένα χαρακτηριστικό που ειλικρινά με κάνει να ντρέπομαι. Αφενός πρόκειται για πολλά έργα που αφορούν την Κρήτη, με κυριότερο τον περίφημο Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ). Πρόκειται για έναν από τους χειρότερους αυτοκινητόδρομους στον Δυτικό κόσμο, με εκατοντάδες νεκρούς κάθε χρόνο πάνω του και αμέτρητα σημεία επικινδυνότητας σε όλο το μήκος Κρήτης. Πρόκειται για ένα έργο-ορισμό της προχειρότητας καθώς όποιος έχει την τόλμη να τον διασχίσει (όπως χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο δηλαδή) θα διαπιστώσει τα μπαλώματα και τα πρόχειρα έργα που τον απαρτίζουν συνθέτοντας ένα σκηνικό τρόμου.

Κάποια άλλα έργα που έμειναν έξω, αφορούν το λιμάνι της Ρόδου, το αντίστοιχο στην Σούδα, την Σιδηροδρομική Εγνατία και άλλα έργα πνοής που έχουν ουσιαστική ανάγκη να γίνουν στην Ελλάδα.

Το αποτέλεσμα ωστόσο δεν αλλάζει, αφού όλα αυτά τα έργα έμειναν έξω επειδή ένας απλός όρος που θέτει η Επιτροπή, είναι στα έργα να συμμετέχουν και ιδιωτικοί πόροι. Για όλα τα παραπάνω λοιπόν έργα, το ελληνικό κράτος δεν κατάφερε να βρει ιδιώτες να επενδύσουν σε αυτά! Και δεν μιλάμε για περίπτερα... Μιλάμε για βασικά έργα ανάπτυξης σε περιοχές υψηλού επενδυτικού ενδιαφέροντος, όπως η Κρήτη, η Ρόδος κλπ.

Το βασικό συμπέρασμα του σημερινού προβληματισμού είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση εκτός από ελεεινή διαχείριση και ανάξια πολιτική, δεν έχει γνώσεις ούτε καν στην προώθηση του βασικού της ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος: των τουριστικών περιοχών. Ακόμα και λεφτά που είχαν εκριθεί για εμάς, θα βλέπουμε να χάνονται μαζί με τις ψυχές στους δρόμους του ΒΟΑΚ που δεν χρειάζεται να τρέξεις με 250χλμ για να κλείσεις συμβόλαιο με τον χάρο, αρκεί μια λανθασμένη εκτίμηση απότομης στροφής πάνω στον γκρεμό χωρίς προστατευτικό... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ το νέο έτος θα είναι πιο μαύρο και μάντεψε ποιος φταίει γι' αυτό

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η Διεθνής Αμνηστία δημοσίευσε την ετήσια έκθεση... ελέγχου του κόσμου μας. Ειδικά φέτος οι διαπιστώσεις είναι μακάβριες καθώς όχι απλά ακολουθούν το μοτίβο "κάθε πέρσι και καλύτερα" αλλά πραγματικά στηρίζονται σε ορισμένες νέες αρνητικές εξελίξεις.

Ένα μεγάλο κομμάτι της έκθεσης αφορά τον πόλεμο, το προσφυγικό ή όπως θέλετε αλλιώς να το πείτε, έχει σίγουρα σχέση με την Ελλάδα με κάποιο τρόπο. Αφενός οι συνθήκες με τις οποίες κρατούνται οι πρόσφυγες, το πως περιθάλπτονται και το τι κοινωνικών υπηρεσιών γίνονται δέκτες. Στην Ελλάδα έχουμε πολλές δράσεις κατά τις οποίες τα παιδιά προωθήθηκαν σε σχολικές δομές, εμβολιάστηκαν και γενικά βρέθηκαν λύση σε αυτονόητα δικαιώματά τους. Όμως είναι αδύνατο να ξεχάσουμε πως στην πλειοψηφία τους πέρασαν έναν βαρύ χειμώνα σε βρεγμένες καλοκαιρινές σκηνές... Και στο εξωτερικό η κατάσταση παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα αφού πολλοί πρόσφυγες επαναπροωθούνται ή απλά ποτέ δεν λαμβάνουν δικαιώματα στην χώρα που βρίσκονται.

Στην έκθεση που διαβάσαμε, υπήρξε μεγάλος προβληματισμός για την πολιτική κατάσταση ανά τον κόσμο. Αναφέρεται μάλιστα σε "τοξική ρητορική από την πλευρά των πολιτικών" που περισσότερο διχάζει παρά ενώνει.

Σκέφτομαι πως πριν μερικές δεκαετίες ο κόσμος αντιδρούσε στα πεπαλαιωμένα καθεστώτα διακρίσεων. Διαδήλωνε κατά των φυλετικών διακρίσεων, υπέρ των ομοφυλόφιλων, υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών, κατοχύρωνε εργασιακά δικαιώματα κλπ. Τι έγινε αυτό το κλίμα; Που πήγε αυτή η ενωτική διάθεση;

Σήμερα η πλειοψηφία των εγκλημάτων που διαβάζουμε στην επικαιρότητα αφορά διακρίσεις. Μαύρος σκότωσε άσπρο και ανάποδα. Μουσουλμάνος σκότωσε χριστιανό, άντρας στείρωσε την γυναίκα του με την υποστήριξη της κοινωνίας. Γιατί να συμβαίνει αυτό;

Ας πάρουμε κάτι σαν δεδομένο. Ο άνθρωπος είναι ον εύκολο να χειραγωγήσεις. Πως επιτυγχάνεται
αυτό; Μα... από τις εκάστοτε πολιτικές. Εκεί εστιάζει και η έκθεση της Διεθνής Αμνηστίας που φέρνει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον D. Trump ο οποίος δεν δίχασε να κάνει σεξιστικά και ρατσιστικά σχόλια ακόμα και σε προεκλογική περίοδο! Την ίδια ώρα η Μαρίν Λε Πεν προελαύνει κάνοντας έντονα σχόλια κατά των προσφύγων και ενισχύοντας την εθνικιστική θέση της Γαλλίας. Παράλληλα ο Ερντογάν εκμεταλλεύτηκε την απόπειρα πραξικοπήματος, για να μετατρέψει την τουρκία σε έναν απόλυτα ελεγχόμενο μικρόκοσμο στον οποίο απουσιάζει η ελευθερία του λόγου και η δημοκρατία. Εκεί, με το "έτσι θέλω" ξήλωσε ένα τεράστιο κομμάτι των δημοσίων υπαλλήλων σε όλα τα πόστα (στρατός, εκπαίδευση, υγεία κλπ.) και έδωσε το στίγμα μίας νέας πολιτικής που θα βασίζεται σε καθεστώς "μοναρχίας"...

Τις συνέπειες τις βλέπουμε καθημερινά. Ευρώπη, Αμερική, τουρκία και κάθε γωνιά του κόσμου βρίσκεται υπό διαρκή απειλή καθώς αν η Δύση δεν μπορεί να διδάξει ειρήνη και ανοχή, τότε σίγουρα δεν μπορούμε να περιμένουμε πρωτοβουλίες από την Ανατολή. Η τάση είναι αυτή και δεν είναι καλή. Οι νέες πολιτικές αυτές ακρότητες, στηρίχτηκαν μόλις φέτος από την πλειοψηφία του λαού (ή αναμένεται να γίνει στην περίπτωση της Γαλλίας) οπότε ο διχασμός ίσως και να βρίσκεται μόνο στην αρχή... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ οι αντίθετοι βίοι ελλάδας και κύπρου, τα συγχαρητήρια και το παράπονο

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Εδώ στην Ελλάδα έχουμε την εντύπωση ότι ένα ταξίδι κάπου στην Βόρεια ή Κεντρική Ευρώπη μας μεταφέρει σε έναν κόσμο μαγικό, παραμυθένιο και χωρίς προβλήματα. Δεν είναι έτσι. Η Ευρώπη πέρασε από την ίδια κρίση, όπως και οι ΗΠΑ και εμείς. Η διαφορά ήταν στο υπόβαθρο. Στο ήδη υπάρχον χρέος, στο πόσο ανθεκτική ήταν η κάθε αγορά, στο πόσο παραγωγική ήταν η κάθε χώρα, στον τρόπο που η καθεμιά διαχειρίστηκε το πρόβλημα. Και νομίζω πως όλοι μπορείτε να αντικαταστήσετε τις μεταβλητές, έτσι;

Σήμερα λοιπόν, η Κοινοτική ανεργία έπεσε στο 10% για πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια. Έδειξε λοιπόν πως επιτέλους η Ευρώπη ανακάμπτει παρά τα προβλήματα της. Έδειξε πως το φάντασμα της κρίσης, ήταν (και είναι) όντως διαχειρίσιμο. Έδειξε πως όχι μόνο υπάρχει ελπίδα, αλλά το αποτέλεσμα είναι πλέον πραγματικό. Ο κόσμος επιστρέφει στις δουλειές, απασχολείται, ξεκινάει καριέρες και μπορεί να προγραμματίζει την ζωή του ξανά.

Ακούγεται τόσο ουτοπικό αυτό για τον έλληνα που πλέον είναι δύο στάδια πίσω. Δηλαδή όχι μόνο δεν έχει δει σημάδια ευημερίας, αλλά δεν ελπίζει καν σε αυτά. Λογικό αν σκεφτείς πως η... κρίση στην Ελλάδα είναι χρονικά παρατεταμένη και ποιοτικά καθηλωτική στον ελληνικό πληθυσμό που πλέον βλέπει την ανεργία να παγιώνεται πάνω από 20% (23,5%). Προφανώς αυτό συμβαίνει κυρίως επειδή οι ελληνικές επιχειρήσεις κλείνουν λόγω υπερφορολόγησης και επιβολής τρίτων φόρων, τα όποια πλεονάσματα διανέμονται στους συνταξιούχους (και όχι στην παραγωγική τάξη) και ουσιαστικά κανείς δεν θέλει να επενδύσει εδώ, ακριβώς λόγω τη φορολογίας. Το κωμικοτραγικό της όλης υπόθεσης είναι πως όποτε δεν τους "βγαίνουν" τα νούμερα, απλά αυξάνουν την φορολογία! Ουσιαστικά τροφοδοτούν έναν φαύλο κύκλο που δεν θα τελειώσει ποτέ με αυτά τα δεδομένα.

Στο άλλο άκρο της απασχόλησης στην Ευρώπη βρίσκεται η γειτονική μας Κύπρος. Με την σταθερά συνεχόμενη μείωση της ανεργίας σε ποσοστό περίπου 11% ένα νούμερο που ξαναλέω πως συνεχώς μειώνεται, οι Κύπριοι έκαναν κάτι πάρα πολύ απλό. Είδαν την κρίση σαν ευκαιρία. Παράλληλα έβλεπαν τις καταθέσεις τους να περικόπτονται για ένα διάστημα, όμως πειθάρχησαν, υπέμειναν και πολύ σύντομα ανταμείφθηκαν. Πλέον διαφημίζουν την χαμηλή τους φορολογία και προσκαλούν "ανοιχτά" και με αξιώσεις κάθε διεθνή επιχείρηση να πάει και να επενδύσει εκεί. Γιατί όχι; Η Κύπρος έχει καλό περιβάλλον, χαμηλή εγκληματικότητα και παρουσιάζει βήματα τρομερής ανάπτυξης. Δεν διστάζουν μάλιστα να προσκαλέσουν τις επιχειρήσεις που θα αλλάξουν έδρα από την Αγγλία λόγω Brexit. Αν συνδυάσουμε όλα τα παραπάνω με το άλλο επίτευγμα περί επιπέδου ζωής που είναι σταθερά στην πρώτη εικοσάδα των χωρών παγκοσμίως, τότε ποιος δεν θέλει να πάει εκεί για να εργαστεί και να μεγαλώσει με ηρεμία την οικογένειά του;

Η ειρωνεία σε όλο αυτό, είναι πως η Ελλάδα είναι "μαγαζί γωνία". Αν είχε μικρή φορολογία θα έκαναν όλοι ουρά να επενδύσουν εκεί. Γνωρίζοντας τα πλεονεκτήματα της γεωγραφικής της θέσης, τα εκατομμύρια επισκεπτών που έχει κάθε χρόνο, αλλά και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που εξ ορισμού διαθέτει η χώρα μας. Οι Κύπριοι για να φτάσουν στο επίπεδο αυτό, έπρεπε να βάλουν το κεφάλι κάτω, να εργαστούν σε υποδομές, σε επίτευξη στόχων που τους επέτρεψαν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ και να εναρμονιστούν με τις Δυτικές ανάγκες για να προσελκύσουν τον κόσμο που οι ίδιοι ήθελαν. Μπράβο τους+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ γιατί κάθε χρόνο τα μπλόκα των αγροτών στήνονται σε λάθος σημείο;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Φέτος αποφάσισα να το κάνω ανάποδα. Να μην περιμένω οι αγρότες να τεμαχίσουν την χώρα για να... προβληματιστώ. Σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας και κυρίως μαζί τους, τον προβληματισμό μου λίγο πριν αρχίζουν τις μαζικές κινητοποιήσεις τους.

Αλλά πρώτα μια μικρή εισαγωγή στο ελληνικό ηλίθιο κατεστημένο των κινητοποιήσεων. Οι καθηγητές ξεκινούν απεργίες στην εξεταστική κάπου το καλοκαίρι. Οι αγρότες πάντα μετά τα Χριστούγεννα, οι αερομεταφορείς πάντα σε off season περίοδο (πάλι καλά), οι δημόσιοι την άνοιξη (που τυχαία πέφτει σε μέρα που κολλάνε και μερικά τριήμερα), οι μαθητές τις καταλήψεις λίγο πριν τα Χριστούγεννα για να παρατείνουν τις διακοπές τους και πάει λέγοντας. Συμπληρώστε κι εσείς τη λίστα αν ξεχνάω κάτι. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι ένα ανόητο κατεστημένο που έφεραν τα συνδικάτα τα οποία με τη σειρά τους έχουν μεγάλη ευθύνη για αυτό το συνονθύλευμα που σήμερα ονομάζουμε Ελληνικό κράτος.

Οι αγρότες έχουν τους λόγους τους να κινητοποιηθούν να αντιδράσουν και να φωνάξουν. Πολλοί από αυτούς βλέπουν για πρώτη φορά τα περιθώρια παρανομίας πολυετής τους να μειώνονται. Άλλοι βλέπουν πραγματικά τους λίγους πόρους να εκμηδενίζονται από την υπερφορολόγηση και όλα όσα τα υπόλοιπα. Στο τέλος της ημέρας, οι αγρότες παρότι έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά σαν επάγγελμα -και θα σημειώσω εδώ, δύσκολο, επίπονο επάγγελμα, το οποίο έχει προσφέρει πάρα πολλά στην χώρα και την οικονομία της- δεν παύουν να ανήκουν σε ένα σύνολο που δοκιμάζεται με τον ίδιο ή παρόμοιο τρόπο. Ένα σύνολο στο οποίο ανήκουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι λογιστές κλπ.

Ένα εύλογο ερώτημα από μένα είναι, γιατί να μην κινητοποιηθούν/με όλοι μαζί; Να φροντίσουμε να παραλύσει στ' αλήθεια όλη η χώρα μέχρι να πετύχουμε τι; Διάλογο; Απόσυρση νόμων; Ευνοϊκές διατάξεις; Δεν ξέρω.

Η ουσία είναι πως η εποχή του "μπαλκονιού" και της "φουσκο-λογίας" έχει περάσει για τα καλά. Δεν απεργείς για το "ζήτω". Θες συγκεκριμένα αιτήματα και συγκεκριμένες δράσεις ή αντιδράσεις που θα τα υπηρετήσουν.

Όταν λοιπόν ο αγρότης αποφασίζει να διακόψει το εθνικό δίκτυο της χώρας στην Θεσσαλία, την Μακεδονία, την Πελοπόννησο ή την Κρήτη, τι πιστεύει ότι θα τα καταφέρει; Πως αυτό θα πιέσει όλους αυτούς εναντίον των οποίων απεργεί; Επιστρατεύοντας την απλή λογική, το μόνο που καταφέρνει είναι να εκνευρίζει χιλιάδες πολίτες που με τα ΙΧ τους θέλουν να πάνε στην δουλειά ή τις οικογένειές τους, εκατοντάδες ακόμα που ταξιδεύουν με μέσα συγκοινωνίας για τους ίδιους λόγους και δεκάδες φορτηγά και νταλίκες που μεταφέρουν ευαίσθητα (ή μη) εμπορεύματα. Ποιος δηλαδή δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα; Μα... φυσικά ο ήδη αποδεκατισμένος ιδιωτικός τομέας.

Θα ήταν τόσο μα τόσο πιο δραστικό αν μπορούσαν να αποκλείσουν όλα τα κρατικά εισπρακτικά σημεία, όπως εφορίες κλπ. Εκεί θα πονούσε. Θα πονούσε πολύ. Οπότε γιατί δεν το κάνουν; Κι αν κάθε χρόνο δεν έχουν αποτέλεσμα οι κινητοποιήσεις τους, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν δοκιμάζουν έναν εναλλακτικό τρόπο; +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »