yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ ξύλο για τα μάτια, ξύλο για την εκτόνωση, ξύλο για τη νεολαία

Την Τρίτη που πέρασε, η συντάκτρια μας, +Kωνσταντίνα Πορφυρού έγραψε ένα απόλυτα εύστοχο κείμενο αναφορικά με τα έκτροπα που στιγμάτισαν τον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος μεταξύ ΠΑΟΚ και ΑΕΚ. Ενός αγώνα που διεξήχθη στο Πανθεσσαλικό Στάδιο στον Βόλο και το οποίο έπεσε θύμα βανδαλισμών από τους οπαδούς, σαράντα από τους οποίους νοσηλεύτηκαν καθώς εκτός από ξύλο, κονταριές και μπουκαλιές, είχαμε και μαχαίρωμα, ρίψη μολότοφ, αλλά και τούβλα, τσιμέντο και μάρμαρα.

Εγώ λοιπόν θέλω να απαντήσω στην Κωνσταντίνα και να δηλώσω πως την Τετάρτη απήλαυσα τον τελικό. Ομολογώ πως δεν ενθουσιάστηκα από το ενενήντα λεπτό μέτριας δράσης, όσο από όλα όσα προηγήθηκαν με τον κακό σχεδιασμό της αστυνομίας που έφερε τους οπαδούς των δύο στρατοπέδων πρόσωπο με πρόσωπο και είχε σαν αποτέλεσμα από τύχη να μην έχουμε νεκρό. Σε περίπτωση που δεν καταλάβατε, εγώ ενθουσιάστηκα με τα επεισόδια!

Βλέπετε, ξέρω αρκετά καλά το φαινόμενο αυτό. Υπήρξα σε επεισόδια στο γήπεδο του ΟΦΗ εδώ στο Ηράκλειο (τα παίρνω σε χρονολογική σειρά), αρκετό καιρό μετά στην Τούμπα με αντίπαλο τον Ολυμπιακό και λίγο πιο μετά στο Καυτανζόγλειο. Έζησα μια βροχή αντικειμένων σε ένα πέρασμα από το γήπεδο της Ξάνθης και μια τελευταία φορά ήταν ξανά εδώ, αλλά στο Παγκρήτιο Στάδιο με γηπεδούχο στον Εργοτέλη αυτή τη φορά. Χαίρομαι γιατί ποτέ δεν χρειάστηκα ούτε νοσοκομείο ούτε τίποτα, αλλά τα επεισόδια τα ξέρω πολύυυυ καλά.

Οι οπαδοί (ποιες ομάδες είπαμε ότι έπαιζαν;) δεν φημίζονται για τον σεβασμό στο αθλητικό ιδεώδες ή άλλα ξενέρωτα. Μεγάλη μερίδα από αυτούς πάνε στο γήπεδο για το ξύλο. Και ξέρετε κάτι; Εγώ αυτά τα παιδιά τα νιώθω. Έχουν ανάγκη να εκτονωθούν. Στην Αγγλία οι χούλιγκανς δίνουν ραντεβού σε περιοχές μακριά από γήπεδα, πηγαίνουν και ξεκινούν μέχρι τελικής πτώσης. Στην Ελλάδα αυτό έχει γίνει λίγες φορές και ο λόγος είναι διπλός. Από την μία, οι περισσότεροι έχουν την ανάγκη να υπάρχει αστυνομική δύναμη στον χώρο για να ξέρουν ότι η κατάσταση δεν θα ξεφύγει από τα δικά τους νοητά όρια και από την άλλη επειδή στο γήπεδο υπάρχει πεδίο δράσης που δεν τους έχει απαγορευτεί δραστικά.

Έχω γράψει για το πόσο εύκολο είναι να σταματήσουν τα επεισόδια στα γήπεδα εφόσον οι κάμερες λειτουργούν και τα εισιτήρια είναι ονομαστικά, όμως εφόσον κανείς δεν ενδιαφέρεται να το κάνει, τότε νομίζω πως απλά δεν χρειάζεται! Γιατί κατά βάθος μας αρέσει να βλέπουμε να εκτονώνονται τα νιάτα μας! Το ότι κάποιοι μπορεί να καταλήξουν στο νοσοκομείο ή στο... νεκροτομείο δεν αμαυρώνει την συνολική εικόνα.

Αυτά τα παιδιά πάνε το βράδυ σπίτι τους και αφού περάσει η επήρεια των ναρκωτικών ουσιών και της αδρεναλίνης, αισθάνονται τόσο κουρασμένα και παράλληλα τόσο μα τόσο γεμάτα από την υπέροχη ημέρα τους! Δεν έχει σημασία ποιος κέρδισε στο ξύλο ή την μπάλα, όσο η εκτόνωση!

Τι μας μένει λοιπόν από τον τελικό; Το ξύλο! Πολύ ξύλο, άγριο ξύλο και χαρούμενα παιδιά! Στείλαμε το μήνυμα, βεβαιωθήκαμε ότι δεν έχουμε καμία πρόθεση να αλλάξουμε, συνεχίζουμε να περιμένουμε την επόμενη φορά που θα δούμε παρόμοιες εικόνες και... άσε την Κωνσταντίνα να λέει! +Yanni Spiridakis

Απολαύστε κι εσείς μαζί μου



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ βία και σεξ πιστοποιούν την ανθρώπινη υποκρισία

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Πρόσφατα ο διάσημος σκηνοθέτης Paul Verhoeven δήλωσε πως: "Η καταστροφή (βία) και η αναδημιουργία (σεξ) είναι νομίζω οι κυρίαρχες δυνάμεις στον κόσμο" κάτι που με έβαλε σε σκέψεις αναφορικά με την υποκρισία του κόσμου (και) σήμερα.

Μπορούμε εύκολα να ανακαλέσουμε εικόνες κατά τις οποίες μία σκηνή βίας γίνεται αντικείμενο ιδιαίτερης προσοχής. Σε κάποια ταινία, σε κάποιο τηλεοπτικό ρεπορτάζ ή πολύ περισσότερο όταν εκτυλίσσεται μπροστά μας. Και κατά έναν ανώμαλα περίεργο τρόπο το ίδιο συμβαίνει σε κάθε ευκαιρία που γινόμαστε μάρτυρες μια ερωτικής στιγμής στην οποία δεν είμαστε εμείς πρωταγωνιστές. Και πάλι, θυμηθείτε μια ερωτική σκηνή σε κάποια κινηματογραφική ταινία ή ένα πραγματικό ειδύλλιο που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια σας.

Αντιδράσεις; Σοκαριστικές φυσικά. Όλοι θα μιλήσουν για το βίωμά τους, χωρίς να διευκρινίζουν αν συμφωνούν ή όχι μ' αυτό, χωρίς να ξεκαθαρίσουν αν υποσυνείδητα απόλαυσαν αυτό που αντίκρισαν. Γιατί αν θέλουμε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς θα πρέπει να παραδεχτούμε πως η βία και το σεξ, μας ερεθίζει. Ερεθίζει τις αισθήσεις και εξιτάρει το πνεύμα.

Και αυτό δεν είναι κακό. Είναι μάλιστα, φυσικό. Το κακό είναι ότι δεν το παραδεχόμαστε με την ίδια φυσικότητα που υποστηρίζουμε την ομάδα μας ή το αγαπημένο μας συγκρότημα. Το κακό είναι πως σε μια εποχή όπου βία και σεξ κυκλοφορούν ελεύθερα γύρω μας, εμείς επιμένουμε να τα θεωρούμε ταμπού καταφέρνοντας απλά να πιστοποιήσουμε το μέγεθος της υποκρισίας μας. +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ η απόλυτη μηχανή χάους που λέγεται άνθρωπος

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Δεν θέλω να προσβάλω κανέναν συνάνθρωπο μου που έχει κινητικά, νοητικά ή ψυχολογικά προβλήματα υγείας. Εγώ ξέρω τι αισθάνομαι για αυτούς και αν τους έχω βοηθήσει κατά καιρούς.

Όμως ας πάρουμε το παράδειγμα ενός συνανθρώπου μας που για κάποιον λόγο είναι καθηλωμένος σε ένα κρεβάτι χωρίς να έχει πλήρη συναίσθηση του περιβάλλοντος. Για λόγους εγρήγορσης του εγκεφάλου οι γιατροί έχουν ανοιχτή μόνιμα μια τηλεόραση η οποία προβάλλει κατά διαστήματα ειδήσεις.

Ακούει για κρίση, αλλά δεν μπορεί να την αντιληφθεί. Ίσως βλέπει φίλους του να τον επισκέπτονται λιγότερο πια ή όταν είναι εκεί να έχουν κατήφεια στα πρόσωπά τους.

Ακούει για τρομοκρατία και το μόνο που καταφέρνει να δει είναι αίμα, πόνος, προσφυγιά και κατεστραμμένη γη παντού.

Ακούει για μίσος και βλέπει ανθρώπους νεκρούς από άλλους ανθρώπους, βλέπει συρματοπλέγματα, ένοπλους να περιφρουρούν πλατείες στις οποίες θα έπρεπε να παίζουν παιδιά πάνω σε κούνιες.

Ακούει για βία και βλέπει παιδιά να σφάζουν φίλους τους, αγνώστους να οπλοφορούν ανοίγοντας πυρ αδιακρίτως με την πρώτη ευκαιρία. Και τυφλωμένους από διαχωρισμούς και ουσίες, να ξεσπούν σαν ζώα της ζούγκλας προσπαθώντας να επιβληθούν.

Βλέπει βεβηλωμένα πάρκα και πλατείες, κατεστραμμένες πινακίδες και μαρασμό σε μέρη που θα μπορούσαν να είναι όμορφα.

Ο πρωταγωνιστής μας δεν ξέρει τι είναι οι τζιχαντιστές και τι οι εθνικιστές. Δεν ξέρει τι σημαίνει ασέβεια και τι φανατισμός. Βλέπει μόνο ανθρώπους, αίμα και καταστροφή. Χωρίς χρώμα, χωρίς, γεωγραφικά όρια, χωρίς στρατόπεδα, χωρίς πλευρές.

Ένας μακρινός θεατής αυτού του κόσμου θα είχε ήδη αηδιάσει. Οι δικοί μου προσωπικοί ρυθμοί είναι υπερβολικά γρήγοροι για να προλάβω να αηδιάσω ο ίδιος. Ο άνθρωπος τελικά είναι ότι πιο σιχαμερό, καταστροφικό και επικίνδυνο κυκλοφορεί σε αυτόν τον πλανήτη. Αν διαφωνείς, απλά άνοιξε κάποιο ειδησεογραφικό κανάλι, κλείσε τον ήχο και βάλε μια ταινία στην ετικέτα χαμηλά που δείχνει τους τίτλους. Φτιάξε καφέ και κάτσε να παρακολουθείς όλο το βράδυ μέχρι να σε πάρει ο ύπνος (υποθέτω πως την μέρα έχεις κάτι πιο σημαντικό να κάνεις). Αν μετά από αυτό είσαι απογοητευμένος και νιώθεις κατάθλιψη: καλά να πάθεις. Είναι το είδος σου, ηλίθιε! Αν πάλι δεν νιώσεις και πολλά, λογικό μου ακούγεται: Είναι το είδος σου, ζώον! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ


 Διαβάστε περισσότερα.. »