yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ πολιτισμός στη χώρα της κρίσης

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Τελευταία αφορμή που αναζωπύρωσε τις σκέψεις μου στο ζήτημα που θα πραγματευτούμε σήμερα αποτέλεσε η πληροφόρησή μου για το "Θέατρο των Φτωχών". Μπορώ να πω ότι λάτρεψα την ιδέα από την πρώτη στιγμή, καθώς πάντα ήμουν την άποψης ότι η κρίση που μαστίζει αλύπητα τη χώρα μας είναι πρωτίστως κρίση αξιών και παιδείας, που έφερε τα γνωστά σε όλους μας οδυνηρά αποτελέσματα. Έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί λοιπόν οι συνθήκες, όταν όλοι λίγο-πολύ παλεύουν για τα αναγκαία και καθημερινά της επιβίωσης, είναι αναμενόμενο ζητήματα όπως το θέατρο, οι συναυλίες, ο κινηματογράφος, τα εικαστικά, ζητήματα ουσιαστικής ψυχαγωγίας (με την ετυμολογική σημασία) και βαθύτερης παιδείας να έρχονται ιεραρχικά σε δεύτερη μοίρα. Δυστυχώς ή ευτυχώς όμως, η έξοδος από το "πηγάδι" στο οποίο έχουμε κατακρημνιστεί προϋποθέτει πολίτες με την κατάλληλη παιδεία. Βλέπετε τον φαύλο κύκλο έτσι;

Καθώς λοιπόν μόνοι μας μπήκαμε σ' αυτό το λούκι, μόνοι μας θα πρέπει και να βγούμε από εκεί. Μπορούμε άραγε να αντιπαλέψουμε την ιστορία, που μας έχει δείξει ότι οι χρυσές σελίδες του πολιτισμού γράφονται στην πλειοψηφία απ' όποιον που είναι αρκετά δυνατός οικονομικά ώστε να επενδύσει σ' αυτόν; Ναι μπορούμε. Πρώτο βήμα είναι να συνειδητοποιήσουμε το πρόβλημα. Εδώ ίσως θα χρησίμευε και το ιστορικό παράδειγμα του γνωστού σε όλους μας Περικλή, ο οποίος καθιέρωσε ακριβώς για τον λόγο που εξετάζουμε τα "θεωρικά".

Επόμενο βήμα, είναι η ενίσχυση και την επιβράβευση αξιόλογων πρωτοβουλιών όπως η παραπάνω. Φυσικά δεν μιλάω για εκμετάλλευση των καλλιτεχνών και των δημιουργημάτων τους, αλλά για εθελοντικές πρωτοβουλίες οι οποίες θα τύχουν προβολής και διαφήμισης από τα μέσα, έτσι ώστε ο κόσμος να έρθει σε επαφή μαζί τους, να τις γνωρίσει και να τις αγκαλιάσει (ναι, γι' αυτό δηλώνω σίγουρη). Ακόμη, μπορούμε να στραφούμε και σε διάφορες ερασιτεχνικές αλλά φιλότιμες προσπάθειες απ' τις οποίες πολύ πιθανό να προκύψουνε εξαιρετικά αποτελέσματα.

Πριν γίνουν όλα τα παραπάνω όμως, πρέπει να θέσει ο καθένας τον εαυτό του μπροστά σε μία μεγάλη πρόκληση, έναν  μεγάλο, συλλογικό στόχο: να κατορθώσουμε να αλλάξουμε τον ρου των πραγμάτων. Ο σκοπός στην προκειμένη, είναι τόσο σημαντικός που ξεπερνά την προσωπική αυτοβελτίωση που ούτως ή άλλως επιτυγχάνεται μέσα από την ενασχόληση με την τέχνη, γι' αυτό απαιτείται να είμαστε ενωμένοι.

 +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ πόσο σίγουρος είσαι ότι ξέρεις από τέχνη;

χαιρετώ τα science nerds του +yannidakis
Πρόσφατα σε μία παρέα συζητούσαμε για την τέχνη, και συγκεκριμένα για το τι είναι τέχνη. Στην πραγματικότητα κανένας δεν είχε ολοκληρωμένη απάντηση, αφού γύρω από την τέχνη υπάρχουν αμέτρητες θεωρίες και απόψεις.

Το ερώτημα τι είναι τέχνη και πως προσεγγίζει κάποιος το ζήτημα αυτό έχει απασχολήσει σχεδόν όλες τις επιστήμες και τα φιλοσοφικά συστήματα. Ένας, γενικά, αποδεκτός ορισμός εξηγεί: η τέχνη μπορεί να οριστεί ως η ελεύθερη, δημιουργική έκφραση του ανθρώπου με έργα που διέπονται από αισθητικούς κανόνες και ενσαρκώνουν ένα νόημα. Βέβαια, σύμφωνα με τον Κάντ, η αισθητική κρίση συνιστά μια «αναστοχαστική» κρίση που σε αντίθεση με την «καθοριστική» λογική κρίση, περιορίζεται στην υποκειμενική ανταπόκριση, δηλαδή δεν σχετίζεται με την εξήγηση και την κατανόηση του έργου, αλλά με τις υποκειμενικές προτιμήσεις μας. Με βάση αυτή τη θεωρία, αν απλά κρίνουμε σχετικά με το τι μας αρέσει και τι όχι, ίσως να χάνουμε τα νοήματα που εκφράζονται μέσω της τέχνης.

Αν θελήσουμε να αναλύσουμε παραπάνω αυτόν τον προβληματισμό θα πρέπει να γνωρίζουμε πως η τέχνη, πέρα από την έκφραση και την απόδοση του αισθητικά ωραίου, προχωρά συχνά και στην αποτύπωση κοινωνικών ή άλλων προβληματισμών προβάλλοντας τις αρνητικές, τις άσχημες πτυχές της ζωής. Δεν θα πρέπει, λοιπόν, να ταυτίζουμε την τέχνη κατ’ ανάγκη με το καλαίσθητο και το όμορφο, καθώς οι επιδιώξεις της τέχνης ξεπερνούν κατά πολύ την απλή αναπαράσταση του φυσικού κάλλους: αποζητούν κάποτε την ψυχική και συναισθηματική κάθαρση του δέκτη, αποζητούν μιαν έντονη αντίδραση από τη μεριά του δέκτη, αποζητούν μέχρι και την αγανάκτησή του, κάτι που ενδεχομένως επιτυγχάνεται με την παρουσίαση σκληρών, προκλητικών ή και αισθητικά ενοχλητικών έργων, που προφανώς δεν συμφωνούν με τα γούστα μας.

πίνακας,τέχνη,ζωγραφική
Υπό αυτή την έννοια θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας πως ο ρόλος της τέχνης δεν είναι μονοσήμαντος ή πάντοτε αναμενόμενος. Η τέχνη, άλλωστε, δεν συνίσταται κυρίως ή μόνο στην αισθητική απόλαυση, αλλά και στην απόδοση συναισθημάτων (θετικών ή αρνητικών), σκέψεων και προβληματισμών, με τέτοιο τρόπο ώστε να επηρεάζεται ο δέκτης του έργου. Αν, επομένως, σκοπός της τέχνης είναι να μεταβιβαστεί ένα μήνυμα από τον καλλιτέχνη προς το ευρύτερο κοινό, τότε δεν υπάρχουν επί της ουσίας όρια στο ποιο μπορεί να είναι αυτό το μήνυμα ή στον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί η μετουσίωση του σε έργο τέχνης. Ο σκοπός πάντα επιτυγχάνεται με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, και σκοπός είναι η επικοινωνία μέσω της δυνατότητας της τέχνης να μεταδίδει αισθήσεις, συναισθήματα, σκέψεις και ιδέες.

Μη γνωρίζοντας κι εγώ πολλά πράγματα σχετικά με το θέμα, κρατάω όσο γίνεται ουδέτερη στάση, αναφέροντας μόνο όσα αποτελούν τις βασικές παραδοχές αναφορικά με την τέχνη. Οι σχολές, τα υλικά, οι τεχνοτροπίες, οι συζητήσεις, οι φιλοσοφίες και τα κείμενα ασχολούνται μόνο με τα ερεθίσματα που δημιουργούν την τέχνη. Την ίδια την τέχνη, όμως, τίποτα και κανείς δεν μπορεί να την ερμηνεύσει+el. gk. 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ απόβαση φαραώ στον "ελληνικό κόσμο"!

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
"Τουταγχαμών: Ταξίδι στην Αιωνιότητα" τιτλοφορείται η έκθεση που ξεκίνησε το Σάββατο στον "Ελληνικό Κόσμο" και μας δίνει την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με έναν πολιτισμό για τον οποίο όλοι νομίζουμε ότι έχουμε σε αδρές γραμμές μία ιδέα, αλλά μάλλον κινούμαστε στο επιφανειακό σχήμα "πυραμίδες- φαραώ- θεοί", χωρίς να έχουμε διεισδύσει στο βαθύτερο υπόστρωμα του σημαντικού και πολύ προχωρημένου για την εποχή του αυτού πολιτισμού. Να λοιπόν μία καλή ευκαιρία!

Ανάμεσα στα εκθέματα που θα μας βοηθήσουν στο ταξίδι μας αυτό στο χρόνο, συγκαταλέγονται ακριβή και λεπτομερή αντίγραφα ευρημάτων που βρέθηκαν στον τάφο του Τουταγχαμών, φαραώ της 18ης δυναστείας του οποίου τον ασύλητο τάφο ανακάλυψε πριν 94 χρόνια ο Χάουαρντ Κάρτερ. Αγάλματα του Τουταγχαμών και του πατέρα του Ακκενατών, η διάσημη "στήλη της Ροζέτα", η νεκρική μάσκα του αλλά και μούμιες του φαραώ και των δύο νεκρών παιδιών του (είχαν βρεθεί κι εκείνες μέσα στον τάφο), είναι λίγα μόνο από τα εντυπωσιακά πράγματα που θα σας τραβήξουν την προσοχή σ' αυτήν την έκθεση.

Η προαναφερθείσα νεκρική μάσκα!
Πρόκειται σίγουρα για μία περίοδο κι έναν γεωγραφικό χώρο που εξάπτει την φαντασία. Ο μυστικισμός και η σιωπηλή δύναμη των αιγυπτιακών ιερατείων, οι σεβάσμιες μορφές των φαραώ, η ζωή γύρω από το Νείλο και το θολό τοπίο που δημιουργούν οι ελάχιστες πληροφορίες που έχουμε γύρω από τη ζωή των απλών ανθρώπων, όλα συντελούν στον "μύθο" που έχει χτίσει η αρχαία Αίγυπτος, ένας απ' τους σημαντικότερους πολιτισμούς που αντίκρυσε αυτός ο πλανήτης κι ένας πολιτισμός από τον οποίο οι δικοί μας "πρώτοι πολιτισμοί", εκείνοι του Αιγαιακού Χώρου, πήραν πολλά στοιχεία, τα εξέλιξαν και τα ενσωμάτωσαν στο δικό τους πολιτιστικό πλαίσιο. Κατανοώντας λοιπόν την πηγή ορισμένων πραγμάτων, ερχόμαστε πιο κοντά και στα οικεία μας πράγματα.


Αξίζει λοιπόν, για τέτοια τόσο σημαντικά κομμάτια του παρελθόντος να κάνουμε μία εξαίρεση από την πραγματικότητα του 21ου αιώνα που επιβάλει το αέναο κυνήγι του μέλλοντος και να στραφούμε λίγο προς τα πίσω. Να εξερευνήσουμε και να περάσουμε από την ημιμάθεια στη γνώση, διδασκόμενοι παράλληλα απ' όσα μπορεί να μας διδάξει αυτός ο πολιτισμός: την ακούραστη εργατικότητα, τη διαχρονικότητα των πολιτικών παιχνιδιών, τις μεγάλες καινοτομίες, τις απαρχές τις τέχνης και τις συγκρίσεις με άλλους πολιτισμούς (ακόμη και του παρόντος). Κι αν φαντάζει για κάποιους όλο αυτό πολύ έξω απ' τα νερά τους... εγώ θα έλεγα ότι μία δοκιμή θα σας πείσει.

Υ.Γ: Κι αν "ψηθήκατε"... Περάστε μία βόλτα κι απ' το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, να θαυμάσετε μία απ' τις καλύτερες ευρωπαϊκές συλλογές από αιγυπτιακά. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ ήμασταν στην παρουσίαση του νέου δίσκου του Γιάννη Χαρούλη! (ρεπορτάζ)

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Η αίθουσα εκδηλώσεων της Φιλοσοφικής είχε αρχίσει να μαζεύει από νωρίς κόσμο. Και πιο συγκεκριμένα, στη συντριπτική του πλειοψηφία, φοιτητόκοσμο. Ο λόγος, ήταν η παρουσίαση του νέου δίσκου του Γιάννη Χαρούλη, "Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου", σε ποίηση Κωστή Παλαμά και μελοποίηση Λουκά Θάνου.  Όπως αντιλαμβάνεστε, ήταν αναμενόμενο να γίνει το αδιαχώρητο! 

Στην... αναμονή!
Λίγο μετά τις 12 και μισή, η εκδήλωση ξεκίνησε προκαλώντας ανακούφιση στο κοινό που είχε αρχίσει να σιγοβράζει. Η κοσμήτορας της Φιλοσοφικής δρ. Ελένη Καραμαλέγκου, ο καθηγητής νεοελληνικής φιλολογίας του ΕΚΠΑ Ε. Γαραντούδης και η Μαργαρίτα Μάτσα, διευθύνουσα σύμβουλος της δισκογραφικής MINOS EMI, που επιμελήθηκε τον δίσκο αυτό, όλοι τους έλαβαν αρχικά για λίγο το μικρόφωνο, προλογίζοντας την εκδήλωση. Εκτενείς ήταν οι αναφορές στη σημασία του έργου αυτού του Παλαμά, τη διαχρονική του υπόσταση, τη μορφή του κεντρικού χαρακτήρα, του "Γύφτου", αλλά και τον νευραλγικό ρόλο που έπαιξε η ερμηνεία του Γ. Χαρούλη στο συνολικό αποτέλεσμα του δίσκου.

Έπειτα, το λόγο έλαβε ο συνθέτης που ανέλαβε το γοητευτικό και τολμηρό εγχείρημα να μελοποιήσει χωρία από αυτό το έργο του Παλαμά, ο Λουκάς Θάνος. Το εντυπωσιακό του βιογραφικό, που όπως άφησε να διαφανεί συνοδεύεται από μία δυναμική προσωπικότητα, μας προϊδέασε για την ποιότητα αυτού που επρόκειτο να ακούσουμε. Έκλεισε το λόγο του με μία μουσική απαγγελία, με ένα ποίημα γραμμένο από το Σικελιανό για τον Παλαμά την ημέρα της κηδείας του:

"...Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα ! Ένας λαός,
σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει..."

Τότε είχε έρθει η ώρα να λάβει τη σκυτάλη η μουσική. Ο Γ. Χαρούλης, από τους αγαπημένους όπως αποδείχθηκε του νεανικού κοινού, ευδιάθετος, χαλαρός, αλλά και με καίριο και ουσιαστικό σχόλιο στα ζητήματα που έθιγε, ήταν απολαυστικός. Η φωνή του κρύσταλλο, οι μουσικές του Θάνου κάτι περισσότερο από εξαιρετικές, με εσωτερικό δυναμισμό και καθαρότητα, μας θύμισαν πόσο μαγικό είναι η μουσική να προέρχεται από όργανα κι όχι υπολογιστές. 

Το πιο όμορφο απ' όλα όμως ξέρετε ποιο ήταν; Το ότι βρεθήκαμε σε μία αίθουσα τόσοι νέοι άνθρωποι, για να μοιραστούμε στιγμές με καλή μουσική και την ποίηση ενός ανθρώπου που, όσο λατρεύτηκε από τη δική του γενιά, τόσο απαξιώθηκε από τη σύγχρονη κριτική. Αποτελεί λοιπόν αυτός ο δίσκος, αυτή η μουσική, μία αφορμή για να γυρίσουμε λιγάκι πίσω και να κοιτάξουμε ξανά λίγο καλύτερα το παλαμικό έργο, τα εφόδια που απλόχερα χάρισε στην εξέλιξη της νεοελληνικής ποίησης. Ποιος ήταν αυτός ο 14 φορές υποψήφιος για Νόμπελ λογοτεχνίας άνδρας, που η μοίρα δεν του έκανε ποτέ το χατήρι; Είναι άραγε οι στίχοι του αναχρονιστικοί, ή μήπως εμείς κάνουμε το λάθος να κρίνουμε ποιήματα που γράφτηκαν περί τα 100 χρόνια πριν με σημερινά κριτήρια αγνοώντας το ιστορικό context της εποχής; Μήπως χάνουμε έτσι σημαντικά διαχρονικά νοήματα;

Καμία απάντηση. Τροφή για σκέψη.  



 +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ οι φωτογραφίες που μπόρεσαν να αλλάξουν την ανθρωπότητα (γιατί υπήρχαν...)

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Το νέο project του TIME, η ομάδα του οποίου επέλεξε τις 100 πιο σημαντικές φωτογραφίες των τελευταίων 175 ετών, από τη γέννηση της τέχνης της φωτογραφίας μέχρι σήμερα (μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται από τις πιο σκληρές πολεμικές εικόνες μέχρι στιγμές των πιο σημαντικών ειδώλων) και αποφάσισε να ερευνήσει το υπόβαθρό τους, την ιστορία πίσω από την εικόνα, μου έφερε συνειρμικά στο νου την εικόνα του μικρού Αϊλάν (πώς μπορεί να την ξεχάσει κανείς...). Κι ενώ παρατηρώ ότι το εγχείρημα του TIME αντιμετωπίζεται καθολικά με απόλυτη θετικότητα και σεβασμό, ως μία διδακτική κριτική προσέγγιση του παρελθόντος, σχεδόν θα έλεγα εξισώνοντας το με ιστορική έρευνα, θυμάμαι πολύ καλά φωνές που στην περίπτωση Αϊλάν διαμαρτύρονταν έντονα για το πόσο απάνθρωπες και απορριπτέες είναι τέτοιες εικόνες αλλά και για το ότι δεν προσφέρουν τίποτα, καθώς ήδη γνωρίζουμε πόσο άσχημη είναι η κατάσταση στη Συρία κτλ κτλ.

Η αντίφαση του πράγματος είναι κάτι περισσότερο από φανερή. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε σιγά σιγά πως είτε αντιμετωπίζουμε τη φωτογραφία και τα παρακλάδια της ως αποτέλεσμα και εργαλείο της τεχνολογικής εξέλιξης, είτε ως τέχνη και έκφραση (εγώ τοποθετούμαι ξεκάθαρα κάπου εδώ), θα πρέπει να δεχθούμε και τον κοινωνικό τους ρόλο. Κι αυτός δεν είναι άλλος απ' αυτόν που εντόπισε η ομάδα του TIME: να διατηρήσουν αιώνια ζωντανές εικόνες και στιγμές. Όσο καλογραμμένο και έντονο κι αν είναι ένα κείμενο, όσο πολύτιμες και ποικίλες ιστορικές πληροφορίες κι αν δίνει, μπορεί να μας ενημερώσει, αλλά δεν θα μας κάνει να διπλωθούμε στα δύο από τον πόνο (όπως έκανε για παράδειγμα η φωτό με τον Αϊλάν). Ο άνθρωπος είναι ένα ξεκάθαρα οπτικό ον και οφείλει να παραδεχθεί τη φύση του.

Ας μην εθελοτυφλούμε λέγοντας πως "ναι μεν, αλλά...". Ας μην κάνουμε ανούσιους διαχωρισμούς αναγνωρίζοντας την αξία των εικόνων από τη Χιροσίμα αλλά θεωρώντας τις εικόνες από τη Συρία φρικιαστικές (γιατί άραγε;). Και οι δύο κάνουν το ίδιο: φανερώνουν στα μάτια μας ολόγυμνη την οδύνη και τον σπαραγμό του πολέμου. Αυτή είναι η όλη ουσία και εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε. Ας αφήσουμε τους φωτογράφους να κάνουν τη δουλειά τους και να προσκομίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία στους ιστορικούς του μέλλοντος. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ μία πυγολαμπίδα ρίχνει το φως της στο σκοτάδι της βορείου κορέας

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Έμαθα για το βιβλίο του Bandi (που στα κορεάτικα σημαίνει "πυγολαμπίδα") πέφτοντας τυχαία πάνω στο site του εκδοτικού οίκου που το έφερε στην Ελλάδα. Ο λόγος που με γοήτευσε η ιστορία του είναι ολοφάνερος νομίζω: πρόκειται για έναν άνθρωπο που, ζώντας μέσα σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, αντιμετωπίζοντας τη φίμωση και την υποχρέωση τυφλής υπακοής, δεν βρήκε άλλη διέξοδο πέρα από το να ρισκάρει την ίδια του τη ζωή προκειμένου να εξωτερικεύσει το εξωτερικό του φορτίο. Για έναν άνθρωπο που φαινομενικά είναι ένα λειτουργικό κομμάτι του συστήματος, όμως στο βάθος διατηρεί ζωντανή την ατομικότητα του, την προσωπική του άποψη και την πίστη στη δύναμη της τέχνης. Κι αν δεν έχετε κάνει ακόμη, που αμφιβάλλω, τον παραλληλισμό με το 1984 του Όργουελ και τον ήρωά του με το μυστικό ημερολόγιο, διαβάστε μέρος της σύνοψης του βιβλίου και βγάλτε μόνοι σας συμπεράσματα για την ομοιότητα των καθεστώτων..:

"Μια οικογένεια εξορίζεται από την πρωτεύουσα Πιονγιάνγκ εξαιτίας του γιου της, ο οποίος παθαίνει νευρικές κρίσεις όποτε βλέπει πορτρέτα του Καρλ Μαρξ ή του Κιµ Ιλ-σουνγκ. Ένας γιος αγωνίζεται να βγάλει άδεια ταξιδιού για να επισκεφθεί την ετοιµοθάνατη µητέρα του, που ζει στο γειτονικό χωριό. Ένας άντρας αποφασίζει να αυτοµολήσει, απογοητευµένος από το κληρονοµικό ταξικό σύστηµα της Λαοκρατικής Δηµοκρατίας της Κορέας. Μια γιαγιά, όταν συναντάει τον Κιµ Ιλ-σουνγκ στο δρόµο, τον προσφωνεί µε τρυφερότητα «Πατέρα και Μεγάλο Ηγέτη» – περιστατικό που θα εκµεταλλευτεί η επίσηµη προπαγάνδα..."

Έχετε αναλογιστεί ποτέ πόσες πολιτικές δηλώσεις έχουν γίνει με όχημα τη λογοτεχνία; Πόσοι άνθρωποι επέλεξαν να μας δώσουν τις μαρτυρίες τους όχι μέσω μία ιστορικής αφήγησης, αλλά ενδεδυμένες με μυθιστορηματικό μανδύα; Κατά την προσωπική μου άποψη αυτό δεν γίνεται γιατί η λογοτεχνία είναι πιο γοητευτική ή πιο εύκολη: γίνεται γιατί στοχεύει απευθείας στην καρδιά των ανθρώπων- όλων των ανθρώπων. Όχι μόνο εκείνων που έχουν ως ειδικό ενδιαφέρον την ιστορία. Αποτελεί επικοινωνία βαθύτερη και παγκόσμια.  Όσο για το τι συμβαίνει στη Βόρειο Κορέα τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές... Το ξέρουμε σε πλαίσια αδρά, τόσο αδρά που ίσως αγγίζουν την άγνοια. Ίσως έχουμε συμπληρώσει κομμάτια από τη φαντασία μας, ίσως μας διαφεύγουν κομμάτια που δεν φτάνει καμία φαντασία. Γι' αυτό φωνές όπως του Bandi είναι πολύτιμες και αξιοθαύμαστες. Γι' αυτό αναμένουμε με ανυπομονησία τα επόμενά του βήματα. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ έλληνες, καλωσορίστε τα εκθέματα του ερμιτάζ

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
"Κρατικό Μουσείο Ερμιτάζ: Πύλη στην Ιστορία" τιτλοφορείται η έκθεση που θα λάβει χώρα το διάστημα 2/11/2016-26/2/2017 στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο. Ο τίτλος φαίνεται να της ταιριάζει γάντι, καθώς ανάμεσα στα 160 έργα συγκαταλέγονται αριστουργήματα της παγκόσμιας κληρονομιάς από κάθε ιστορική περίοδο, έργα που φέρουν την υπογραφή εμβληματικών καλλιτεχνών όπως o El Greco, ο Rubens, o Poussin, ο Murillo, έργα από την αρχαιότητα όπως σκυθικά αγγεία, ευρήματα από το ελληνορωμαϊκό παρελθόν και την ανατολή αλλά και ελαφρώς πιο σύγχρονα, όπως αυτά των Canova και Rodin. "Πρόκειται για ένα μείζον πολιτιστικό γεγονός. Τα εκθέματα ανήκουν σε ένα ευρύ χρονικό φάσμα, από την αρχαιότητα ως τους νεότερους χρόνους, και αφορούν θησαυρούς από ένα απ' τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου, το Ερμιτάζ", δηλώνουν τα μέλη του ΚΑΣ. Και δεν έχουμε παρά να συμφωνήσουμε.

Ως αντάλλαγμα, το δρόμο τους για τη Ρωσία, και συγκεκριμένα τη Μόσχα, θα ξεκινήσουν 21 επιλεγμένα έργα από το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, την Ιδιωτική Συλλογή Μαργαρίτη καθώς και το Μουσείο Μπενάκη, για την έκθεση "Βυζαντινή Τέχνη από την Ελλάδα" που θα φιλοξενηθεί στην Κρατική Πινακοθήκη Tretyakov.
αθήνα, έκθεση, έργα
Το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο επί της Βασιλίσσης Σοφίας
Τι θα λέγατε λοιπόν ένα απόγευμα, αντί για τον καθιερωμένο καφέ, να...ζορίσετε λίγο την παρέα σας και να επισκεφθείτε την συγκεκριμένη (και όχι μόνο βέβαια) έκθεση; Σας εγγυώμαι προσωπικά πως δεν θα το μετανιώσετε. Όχι μόνο θα έρθετε σε επαφή με μοναδικά έργα, θα αποκομίσετε μία όμορφη εμπειρία και θα ξεφύγετε απ' τα συνηθισμένα και τα καθημερινά, θα συνεισφέρετε παράλληλα και στις προσπάθειες των ελληνικών μουσείων, τα οποία εν μέσω κρίσης και ενώ η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, ε, δεν είναι και η πλέον λαμπρή, καταφέρνουν ακόμα να βρίσκονται στα κορυφαία του κόσμου. Το τερπνόν μετά του ωφέλιμου. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ "σωκράτη εσύ superstar"

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis


Κατά τα αρχαία χρόνια, το θέατρο καθιστούσε το δημόσιο σχολείο του πλήθους. Στεκόταν ως δάδα επιμόρφωσης και προβληματισμού, που μεταλαμπάδευε το γνωστικό περιεχόμενο του μέσα από παραστάσεις, και με διαύλους επικοινωνίας τις 3 βασικές μορφές τους: την Κωμωδία, την Τραγωδία & το Σατυρικό Δράμα. Τότε, το θέατρο δεν ήταν απλά μια συνήθεια ή ένα χόμπι το οποίο επέλεγες αν θα ακολουθούσες ή όχι. Ήταν τρόπος ζωής και πηγή βιωματικών εμπειριών, που αποσκοπούσε στην πνευματική άσκηση.

Έκτοτε, τα πράγματα έχουν αλλάξει, καθώς ήταν φυσικό. Αν και τα χαρακτηριστικότερα αρχαία θέατρα της εποχής (Θέατρο Ηρώδου του Αττικού, Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου) έχουν διατηρήσει ένα αξιόλογο μέρος της παλιάς του αίγλης, ο περισσότερος κόσμος (αν όχι όλος) έχει αλλάξει ριζικά νοοτροπία και τρόπο αντιμετώπισης απέναντι στο θέατρο. Πλέον, το άλλοτε σχολείο του δήμου έχει μετατραπεί σε -καθαρά- τρόπο διασκέδασης και ψυχαγωγίας, αφού η μερίδα του θεατρικού κοινού το οποίο το αντιμετωπίζει διαφορετικά και, ενδεχομένως, πιο,.. σοβαρά, αποτελεί είδος προς εξαφάνιση. Γιατί συμβαίνει αυτό; Αφενός, η εκπαίδευση είναι σήμερα πολύ πιο εύκολα προσβάσιμη οπότε ο κόσμος δεν έχει "τόση" ανάγκη τον διδάσκαλο του θεάτρου (ή τουλάχιστον αυτό πιστεύει), και, αφετέρου, τα μέσα προβολής έχουν υποβιβάσει τον -τότε- μοναδικό τρόπο ψυχαγωγίας που προσέφερε το θέατρο, με αποτέλεσμα να ευτελισθεί και ο ρόλος του.

Και ενώ όλα φαίνεται να έχουν συμβάλει στην παρακμή του θεάτρου, αξίζει να σημειωθεί το εξής. Το ίδιο, σαν τρόπος ψυχαγωγίας και εκμετάλλευσης του ελεύθερου χρόνου, έχει ακμάσει αρκετά, αφού τα 3 βασικά είδη που αναφέραμε στην αρχή, έχουν αναπαραχθεί και πολλαπλασιαστεί σε δεκάδες άλλα, με στόχο να ικανοποιήσουν ακόμα και τις πιο ιδιαίτερες προτιμήσεις, του πιο απαιτητικού θεατή. Παρόλα αυτά, δεν είναι αντικειμενικά γνωστό, αν τα ρεύματα των θεατών που παρασύρονται από τις θεατρικές παραστάσεις παραμένουν στατικά, ή αυξομειώνονται και αυτά με την σειρά τους ανάλογα την εποχή και το κλίμα της εκάστοτε περιόδου. Παράλληλα, φημολογείται πώς "το θέατρο διαχρονικά ακμάζει σε περιόδους κρίσης (ακόμη και οικονομικής) και είναι πάντα σημείο κατατεθέν για σατιρισμό-σχολιασμό-κριτική των δρώμενων της επικαιρότητας" σε όλα τα επίπεδα. Αν αυτή η φήμη είναι αληθινή, αυτό είναι κάτι που δεν το γνωρίζω. Όμως, θα ήθελα να ρωτήσω το εξής. Εσείς, πότε πήγατε τελευταία φορά θέατρο;
Εις το επανιδείν... +Vaggelis Episkopou

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »