yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα *. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα *. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ τραπέζι με την πεθερά και τους λοιπούς συγγενείς

 you've got to take this moment στο +yannidakis

Πότε ήταν Χριστούγεννα, πότε φτάσαμε στο Πάσχα. Αν και ο χρονος κυλά εξαιρετικά γρηγορα καποια πράγματα καταφέρνουν και διατηρούν τη διαχρονικότητά τους. Ακόμα και όταν επικρατεί ειρήνη βασιλεύσει σε όλο τον πλανήτη ο πόλεμος με την πεθερά δεν θα σβήσει.

Η πεθερά είναι μια μαμά που έχει ένα παιδί, που δεν θέλει να το πειράζει κανένα άλλο παιδί ή να το δυσκολεύει -κι εσείς φίλοι, αναγνώστες του blog, αν είστε στη θέση του «άλλου παιδιού», λυπάμαι πολύ, δυστυχώς την πατήσατε καθως η αρχαία αυτή διαμάχη δε θα σβήσει ποτέ. 

Σημερα θα απευθυνθώ κυρίως στις αναγνώστριες οι οποίες δε φτάνει που ανέχονται το ροχαλητό του συζύγου κάθε βράδυ, έχουν μπάστακα τη μανούλα του, τη ''γλυκιά'' τους πεθερά σε κάθε εορταστικό τραπέζι, να λέει το μακρύ και το κοντό της. 

Έχετε προσέξει ότι οι πεθερές καταλαβαίνουν τελείως αλλιώς τον κόσμο;  Σου λέει  ας πούμε: ''Στο Survivor αυτός ο Χανταμπάκης ο παρουσιαστής δεν είναι;'', και λες εσύ ''όχι δεν είναι'', και συνεχίζει η πεθερά ''αυτός ο Χανταμπάκης είναι, που λένε ότι παίρνει πολλά λεφτά''. Εκείνη την ώρα συμφωνείστε. Σας τρολάρουν οι πεθερές, λένε ψέματα.

Λένε ό,τι έχουν καταλάβει. Σε βλέπουν και σου λένε με ύφος πολλών καρδιναλίων: '''έτσι έχουν τα πράγματα τα διάβασα εγώ στην εφημερίδα'' και συμφωνεί όλο το υπόλοιπο σόι της πεθεράς που είναι μαζεμένο στο Πασχαλινό τραπέζι. Εσείς δεν πρέπει να κοντράρετε κανέναν. Δώστε τους την εντύπωση ότι όλα είναι έτσι οπως τα αναφέρουν.

Το άλλο κορυφαίο! Εκεί που ετοιμάζεσαι να φας την πρώτη μπουκιά σουβλιστού αρνιού θα πεταχτεί η καλή σου η πεθερά και θα σε ρωτήσει με ύφος πολλά υποσχόμενο: ''Νήστευες εσυ Μεγάλη Εβδομάδα;'' Αν πεις, ναι, θα σε κοιτάξει λοξά και θα σου πει: ''Τι εσύ νηστεύεις; Δεν το περίμενα'', τύπου ειρωνεία...  Και συνεχίζει: ''Μπα, εσείς οι νέοι νηστεύετε; Τι... Απ' όλα; Κανονικά; Γιατί τη Μεγάλη Παρασκευή δεν πρέπει να φας λάδι...'' Εκεί σκέφτεται η πεθερά '' Σε έπιασα μωρή νύφη. Μεγάλη Παρασκευή έκανες το λάθος. Σίγουρα!!!''.  Και αν δεν έχεις μιλήσει καν θα σου πει: ''Λέμε τι είναι η κανονική νηστεία, εσύ μπορείς να τη κάνεις όπως θέλεις...''

Πάντως πιστεύω ότι ο κόσμος θα γίνει καλύτερος όταν θα σταματήσουν να υπάρχουν αυτά τα τραπέζια. Ωραία είναι τα οικογενειακά τραπέζια, αλλά πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες που οι άνθρωποι μπορούν να συμπαθηθούν αρκετά, να περάσουν ωραία και να θέλουν να ξαναπάνε. Γιατί πας το Πάσχα, περνάς μέτρια έως χάλια και μετά τρέμεις που έρχονται Χριστούγεννα. Και θα πρέπει να προσποιηθείς πάλι ότι περνάς καλά, ότι σου αρέσει το φαγητό της πεθεράς, ότι γελάς με αστεία που δε σε ενδιαφέρουν.

Μια μικρή συμβουλή. Αν δεν έχετε παντρευτεί με το σύντροφό σας δε σας αναγκάζει κανείς να υποστείτε αυτό το μαρτύριο με τους συγγενείς, γιατί αν χωρίσετε θα υποστηρίξουν το γιο τους. Οπότε καλύτερα να είστε ο εαυτός σας, με ευγένεια πάντα! Αυτοί οι άνθρωποι δεν πιάνονται φίλοι έτσι κι αλλιώς.

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ απρόσμενο καλοκαιρινό τηλεφώνημα

 you've got to take this moment στο +yannidakis

Αφιερωμένο σε δυο πρώην μοναχικές ψυχές...

-Γεια σας, η κυρία Ελεονώρα Μελέτη;
-Παραλίγο.
Αυτές ήταν οι πρώτες λέξεις που ξεστόμισαν ο ένας στον άλλο. Ο λόγος του τηλεφωνήματος ήταν καθαρά επαγγελματικός. Γνωρίζονταν μονάχα εξ όψεως. Η χρονική περίοδος που έτυχε να μιλήσουν ήταν πραγματικά δύσκολη και για τους δυό. Εκείνος δούλευε καθημερινά μέσα στη ζέστη. Εκείνη ήταν μια πολυάσχολη γυναίκα. Δυναμική, γεμάτη όνειρα. Τους ένωνε το γεγονός ότι και οι δυο ήταν τσακισμένοι και προδομένοι από ανθρώπους.

Εκείνη, ετοίμαζε ένα συνέδριο και προσπαθούσε μέσω γνωστών να βρει κάποιον να τη διαφωτίσει με τις γνώσεις του. Eκείνος όχι μόνο τη διαφώτισε, προθυμοποιήθηκε να τη βοηθήσει με τη συμμετοχή του κι εκείνη χάρηκε πολύ!

Η συνομιλία των δύο νέων δεν ήταν τυπική. Αν και ήταν λίγα τα λεπτά της συνομιλίας τους άρχισαν να γελούν μεταξύ τους και να λένε ιστορίες. Κλείνοντας το τηλέφωνο, ξάπλωσαν και οι δυό την ίδια περασμένη ώρα με ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη τους.

Η ιστορία αυτή ξεκίνησε στα μέσα του περασμένου Μαΐου, πάνω στον οργασμό της άνοιξης, λίγο πριν τη χαρά του καλοκαιριού.
Μετά το πρώτο τηλεφώνημα, ακολούθησε και δεύτερο, και τρίτο, και τέταρτο, και πέμπτο...
Και έτσι κύλησε όλο το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Με τηλεφωνήματα και λιγοστά μηνύματα.

Παρά την κούρασή της εκείνη χαιρόταν να βλέπει εισερχόμενη κλήση από εκείνον. Δεν τους πτοούσε η κούρασή τους. Κάθε βράδυ μιλούσαν τουλάχιστον ένα δίωρο.

Εκείνη, ήξερε βαθιά μέσα της πως κάποια μέρα θα βρεθεί τυλιγμένη στη ζεστή αγκαλιά του. Και όταν αυτό συνέβη ήξερε πως ήρθε η ώρα να τακτοποιηθούν όλα μέσα της. Και το πάλεψε πολύ. Γνώριζε πως εάν επέλεγε να μείνει κοντά του θα έπρεπε αρχικά να ψάξει τον εαυτό της για να καταλάβει το μυστηριώδες μυαλό του. Έπρεπε να γίνει αντάξια των περιστάσεων προκειμένου να του δείξει ότι είναι εκεί γι' αυτόν και δε χωρά κανένας άλλος μέσα της!

To soundtrack στις βόλτες τους:

+Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ αόρατοι μεταξύ αγνώστων

χαιρετώ τα science nerds του +yannidakis
Αφορμή του σημερινού προβληματισμού στάθηκε ένα περιστατικό στο σούπερ μάρκετ. Περίμενα στην ουρά του ταμείου για να πληρώσω και μπροστά μου υπήρχε ακόμα μία κοπέλα με τα πράγματα της στο καλάθι. Από το πουθενά περνάει μπροστά ένας παππούς και παίρνει τη θέση και από τις 2 μας. Καμία από εμάς δεν θέλησε να κάνει φασαρία, λόγω του παππού. Εγώ όμως αναρωτιέμαι: υπάρχουν άνθρωποι που δεν μας βλέπουν;

άγνωστοι, αδιάφοροι, αγενείς
Και τα περιστατικά συνεχίζονται: πόσοι μας προσπερνούν καθημερινά στο δρόμο σπρώχνοντας μας, χωρίς καν να γυρίσουν να μας κοιτάξουν; Πόσοι μας αγνοούν στα ταμεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, στη σειρά για τον γιατρό χωρίς ραντεβού; Βέβαια, όταν μιλάμε για αγνώστους, τα πράγματα είναι κάπως δικαιολογημένα, αφού κανένας δεν μας γνωρίζει και συνεπώς δεν έχει την υποχρέωση να νοιάζεται για μας. Θεωρώ όμως άκρως λυπηρό το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε το παραμικρό ίχνος της τυπικής ευγένειας, που, αν μη τι άλλο, πρέπει να διέπει ανθρώπους αγνώστους μεταξύ τους.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι άνθρωποι είναι τόσο πια απασχολημένοι από την ζωή τους, φτάνοντας έτσι σε σημείο να αγνοούν όλους τους υπόλοιπους, σε πράγματα μάλιστα τόσο απλά, όπως το ταμείο του σούπερ μάρκετ. Οπότε, ή ισχύει αυτή η πρώτη περίπτωση της πολυάσχολης ζωής, ή μια δεύτερη περίπτωση, αυτή των απλά... αδιάφορων ανθρώπων. +el. gk. 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ πολιτισμός στη χώρα της κρίσης

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Τελευταία αφορμή που αναζωπύρωσε τις σκέψεις μου στο ζήτημα που θα πραγματευτούμε σήμερα αποτέλεσε η πληροφόρησή μου για το "Θέατρο των Φτωχών". Μπορώ να πω ότι λάτρεψα την ιδέα από την πρώτη στιγμή, καθώς πάντα ήμουν την άποψης ότι η κρίση που μαστίζει αλύπητα τη χώρα μας είναι πρωτίστως κρίση αξιών και παιδείας, που έφερε τα γνωστά σε όλους μας οδυνηρά αποτελέσματα. Έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί λοιπόν οι συνθήκες, όταν όλοι λίγο-πολύ παλεύουν για τα αναγκαία και καθημερινά της επιβίωσης, είναι αναμενόμενο ζητήματα όπως το θέατρο, οι συναυλίες, ο κινηματογράφος, τα εικαστικά, ζητήματα ουσιαστικής ψυχαγωγίας (με την ετυμολογική σημασία) και βαθύτερης παιδείας να έρχονται ιεραρχικά σε δεύτερη μοίρα. Δυστυχώς ή ευτυχώς όμως, η έξοδος από το "πηγάδι" στο οποίο έχουμε κατακρημνιστεί προϋποθέτει πολίτες με την κατάλληλη παιδεία. Βλέπετε τον φαύλο κύκλο έτσι;

Καθώς λοιπόν μόνοι μας μπήκαμε σ' αυτό το λούκι, μόνοι μας θα πρέπει και να βγούμε από εκεί. Μπορούμε άραγε να αντιπαλέψουμε την ιστορία, που μας έχει δείξει ότι οι χρυσές σελίδες του πολιτισμού γράφονται στην πλειοψηφία απ' όποιον που είναι αρκετά δυνατός οικονομικά ώστε να επενδύσει σ' αυτόν; Ναι μπορούμε. Πρώτο βήμα είναι να συνειδητοποιήσουμε το πρόβλημα. Εδώ ίσως θα χρησίμευε και το ιστορικό παράδειγμα του γνωστού σε όλους μας Περικλή, ο οποίος καθιέρωσε ακριβώς για τον λόγο που εξετάζουμε τα "θεωρικά".

Επόμενο βήμα, είναι η ενίσχυση και την επιβράβευση αξιόλογων πρωτοβουλιών όπως η παραπάνω. Φυσικά δεν μιλάω για εκμετάλλευση των καλλιτεχνών και των δημιουργημάτων τους, αλλά για εθελοντικές πρωτοβουλίες οι οποίες θα τύχουν προβολής και διαφήμισης από τα μέσα, έτσι ώστε ο κόσμος να έρθει σε επαφή μαζί τους, να τις γνωρίσει και να τις αγκαλιάσει (ναι, γι' αυτό δηλώνω σίγουρη). Ακόμη, μπορούμε να στραφούμε και σε διάφορες ερασιτεχνικές αλλά φιλότιμες προσπάθειες απ' τις οποίες πολύ πιθανό να προκύψουνε εξαιρετικά αποτελέσματα.

Πριν γίνουν όλα τα παραπάνω όμως, πρέπει να θέσει ο καθένας τον εαυτό του μπροστά σε μία μεγάλη πρόκληση, έναν  μεγάλο, συλλογικό στόχο: να κατορθώσουμε να αλλάξουμε τον ρου των πραγμάτων. Ο σκοπός στην προκειμένη, είναι τόσο σημαντικός που ξεπερνά την προσωπική αυτοβελτίωση που ούτως ή άλλως επιτυγχάνεται μέσα από την ενασχόληση με την τέχνη, γι' αυτό απαιτείται να είμαστε ενωμένοι.

 +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ είσαι πιο όμορφος απ' όσο νομίζεις

 you've got to take this moment στο +yannidakis

Η ομορφιά...

Η ομορφιά είναι το στοιχείο εκείνο που ξεχωριστή νότα σε ένα πρόσωπο, σε ένα αντικείμενο ακόμα σε μια κατάσταση.

Η ομορφιά αποτέλεσε έμπνευση για καλλιτέχνες. Στο όνομά της δημιουργήθηκαν σπουδαία έργα τα οποία την υμνούν και αποδίδουν την σπανιότητα και το πόσο φανερή είναι όταν υπάρχει.
Πολλές φορές δεν μπορούμε να αποδεχτούμε την ομορφιά όταν δεν της επιτρέπουμε να «εισβάλλει» στη ζωή μας.
  • Η ομορφιά είσαι εσύ με την αγνή καρδιά και την κατανόηση. Εσύ που παρά τα πικρά δάκρυα που έχυσες για καταστάσεις που σε δυσκόλεψαν δεν το έβαλες κάτω. Πήρες βαθιά ανάσα και τα πηγές καλύτερα από κάθε άλλη φορά.
  •  Ομορφιά είναι η αγάπη που δίνεις στους άλλους και η σιγουριά που τους προσφέρεις. 
  • Ομορφιά είναι όταν με καλή ψυχολογία φοράς τα γιορτινά σου ακόμα και ας μην γιορτάζει κανένας γύρω σου. 
  • Ομορφιά είναι όταν βλέπεις το ποτήρι μισογεμάτο και ακόμα κι αν διψάς πολύ, θα κάνεις υπομονή και θα ξεδιψάσεις κάποιον που το έχει ανάγκη. 
  • Ομορφιά είναι η δημιουργία και αλλαγή μας. Η καλύτερη έκδοση του εαυτού μας.
Και να θυμάστε. Δεν υπάρχει τίποτα δεδομένο σε αυτή τη ζωή. Το δεδομένο δεν έχει γοητεία και ομορφιά, μονάχα ασχήμια και ρουτίνα. Ακόμα και ο γονιός δεν μπορεί να θεωρεί το παιδί του δεδομένο. Αντιθέτως οφείλει να του δείχνει τις πτυχές της ζωής για να κάνει όσο το δυνατόν καλύτερες επιλογές μελλοντικά.  +Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ τι συζητάνε στα fast food?

 you've got to take this moment στο +yannidakis

Είμαι στο πιο κεντρικό δρόμο της Αθήνας. Το σημερινό πείραμα που θα σας παραθέσω έχει ως εξής: Βρίσκομαι στα Mac Donald's Συντάγματος. Παραγγέλνω με κουπόνι. "Θελετε να μεγαλώσουμε το μενού σας; θα είναι έξτρα 40 λεπτά" μου λέει ο υπάλληλος στο ταμείο. "Όχι σας ευχαριστώ", αποκρίθηκα ευγενικά.Τρώω 2 cheese, 1 μερίδα μικρές πατάτες και πίνω Coca-Cola. Το γεύμα μου στοιχίζει 3.95€. 
Βρίσκω θέση στη μεγάλη τζαμαρία του καταστήματος και έχω θέα τη Βουλή.  Τρώω ήρεμα το τυποποιημένο φαγητό μου.
Παρατηρώ τον κόσμο που περνάει απ' έξω. Κοιτάνε εμάς που  να καθόμαστε στην τζαμαρία να τρώμε.  Δε δίνω σημασία.
Βλέπω ανθρώπους κάθε ηλικίας. Ανυπόμονα μικρά παιδιά, νέους στην ηλικία μου και μεγαλύτερους ανθρώπους.
Οι νέοι είναι προβληματισμένοι. Κάθεται ένα ζευγάρι μου δίπλα. Ο άντρας λέει στην κοπέλα του ότι θέλει να βγάζει περισσότερα λεφτά γιατί τον "ριχνει" αυτή η κατάσταση. Όπως της έλεγε δεν κάνει αυτά που θέλει, ωστόσο ευλογεί τα γένια του που εν συγκρίσει με άλλους "τη βγάζει". Στη συνέχεια, ο ίδιος αναζητούσε λύσεις για να μπορεί να κερδίσει περισσότερα χρήματα.  
Έξω από την τζαμαρία κάθεται ένας άνδρας με τζίβες στα μαλλιά. Συνοδεύεται από μια νεαρή κοπέλα. Έπειτα μπαίνει μέσα και μιλάει σε έναν κύριο που καθόταν κοντά μου. Του ζήτησε χρήματα λέγοντάς του να αγοράσει κουπόνια για να στηρίξει άπορους ανθρώπους.  Ο κύριος του λέει πως δε διαθέτει χρήματα. Ο άντρας με τις τζίβες τον παροτρύνει να προσφέρει κουβέρτες και ο κύριος του απαντά: "Δεν είμαι σε φάση" δηλώνοντας έτσι πως και ο ίδιος δυσκολεύεται πολύ.
Πίσω μου κάθεται μια παρέα ηλικιωμένων πολύ ωραία.  Συζητούν πολιτικά πίνοντας ελληνικό καφέ σε χάρτινο ποτηράκι των Mac. Κάθονται πολλή ώρα, ίσως γιατί δεν έχουν τι άλλο να κάνουν. 
Μια καθημερινότητα μιζέριας. Απελπισία και διάσημου.  Εσύ έχεις λεφτά, δεν έχεις ανάγκη. Εγώ δεν έχω άρα θα σε κακολογώ μέχρι να αποκτήσω. Δεν μπορώ και δε θέλω να καταλάβω αυτή τη λογική ορισμένων ανθρώπων. Ελπίζω σε κάτι καλύτερο.  Σε μια προκοπή.  Σε μια γαλήνη των ψυχών μας. Στην ποιότητα του φαγητού μας για να μην είναι ασφυκτικά γεμάτα τα ταχυφαγεία. Κάπου κάπου, εδώ, ακούς μια φωνή από το ταμείο να λεει: "Έχετε παραγγείλει όλοι;"
Ναι, παραγγείλαμε όλοι και είμαστε έτοιμοι να επιστρέψουμε στη ρουτινιασμένη ζωή μας. Σε όλα εκείνα που ξορκίζουμε με λύσσα.

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ οδηγός vs επιβάτη σε λεωφορείο του ΟΑΣΘ + bonus αρχέγονα ερωτήματα της ανθρώπινης φύσης

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis

Κεφάλαιο 1: Το συμβάν

Κι ενώ η Θεσσαλονίκη βρισκόταν στην κατάψυξη που λέτε, με αρκετό χιόνι, αρκετό κρύο και αρκετό κόσμο που χρειαζόταν να ανταπεξέλθει σ' αυτήν την καθημερινότητα κάνοντας υπομονή, διαδραματίστηκε η εξής σκηνή απείρου κάλλους:
Την εικόνα κατέγραψε η δημοσιογράφος της εφημερίδας «Μακεδονία», Σοφία Χριστοφορίδου.
Μετάφραση: Οδηγός αρνήθηκε να ανοίξει σε επιβάτη μέσα στο πολικό σκηνικό και εκείνος αντέδρασε βάζοντας εαυτόν μπροστά στο λεωφορείο. Δεν άργησε να δημιουργηθεί κομφούζιο, να μαζευτεί κόσμος, να γίνουν καταγγελίες, να εμπλακεί η εταιρεία security που συνεργάζεται ο ΟΑΣΘ και να καταλήξουμε σε αυτό το "αριστούργημα":

 Για την ιστορία, το λεωφορείο έφυγε μετά από αρκετή καθυστέρηση ΧΩΡΙΣ τον επιβάτη!

Κεφάλαιο 2: Τα κοινωνικά αντανακλαστικά

Το ζήτημα δεν άργησε να "ταξιδέψει" και να γίνει ευρύτερα γνωστό, ξεσηκώνοντας όπως είναι λογικό αντιδράσεις στον κυβερνοχώρο. Πέρα από την εκάστοτε προσωπική άποψη για το θέμα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει να παρακολουθήσει στα social και σχόλια των αντίστοιχων άρθρων κανείς το πόσο εύκολα δημιουργούνται "στρατόπεδα" και πόσο χαιρόμαστε να τσακωνόμαστε και να επιβάλλουμε τη θέση μας ο ένας στον άλλον! Είναι άραγε ν' απορεί κανείς με το συμβάν αυτό καθαυτό; Αφού ολοφάνερα είμαστε όλοι ως κοινωνία στα πρόθυρα να κατασπαράξουμε ο ένας τον άλλο... Μην αφήνοντας μάλιστα και τις μετριοπαθείς και λογικές φωνές να πρυτανεύσουν.

Κεφάλαιο 3: Ο προβληματισμός

Ο προβληματισμός εδώ περιστρέφεται γύρω από  το δίπολο γραπτού και άγραφου νόμου, ηθικής και δικαιοσύνης, που έχει απασχολήσει τον άνθρωπο σχεδόν από τις πρώτες συγκροτημένες κοινωνίες, αφού όλες αυτές αποτελούν αρχές απαραίτητες για την ομαλή κοινωνική συμβίωση. Ο κανονισμός είναι σαφής και επιβάλλει στάσεις μόνο στα προκαθορισμένα σημεία, η ανθρωπιά όμως δεν σου επιτρέπει ν' αφήσεις έναν συνάνθρωπό σου έξω στο κρύο, να περιμένει το επόμενο λεωφορείο (το οποίο μέχρι να έρθει πιθανότατα να έχει καλοκαιριάσει και να μην υπάρχουν τέτοια προβλήματα!).

 Τι κάνεις λοιπόν; 

Παραβαίνεις τον κανόνα, που έχει θεσπιστεί με σκοπό ακριβώς τον συντονισμό τέτοιων καταστάσεων και παίζει ρόλο συνεκτικό σε κάθε ανθρώπινη κοινωνία ή καταπατάς το ανθρώπινο ηθικό αίσθημα που σου λέει να βοηθήσεις τον συνάνθρωπο;

Είσαι πρόθυμος να υποστείς τις κυρώσεις αφενός ή να αντιμετωπίσεις τις εσωτερικές και εξωτερικές φωνές τύψεων αφετέρου;

Εν τέλει, είσαι πάνω απ' όλα πολίτης ή άνθρωπος; Τι πρέπει να είσαι για να λειτουργήσει καλύτερα όλο αυτό το σύνολο το οποίο όλοι μας συναποτελούμε;

Επίλογος

Δεν μπορώ να ξέρω αν ο οδηγός εκείνος του ΟΑΣΘ συλλογίστηκε όλα τα παραπάνω και κατέληξε στην απόφαση που κατέληξε ή αν δεν του πέρασαν καν από το μυαλό και λειτούργησε βάσει βολής και ασφάλειας. Μπορώ όμως να ξέρω πως μας έδωσε αρκετή τροφή για σκέψη και προβληματισμό, και τη δυνατότητα να κάνουμε ένα καλό φινάλε στο σημερινό κείμενο:

Εσείς; Τι θα κάνατε στη θέση του;
 +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ~ amasia

πως οι εφαρμογές της επιστήμης & της τεχνολογίας επιδρούν στην κοινωνία του σήμερα

χαιρετώ τα science nerds του +yannidakis 
Μία νέα υπερήπειρος έχει αρχίσει να δημιουργείται και θα έχει υπερισχύσει εις βάρος άλλων στα επόμενα 250 εκατομμύρια χρόνια. Η συγκεκριμένη είδηση έγινε γνωστή πριν 3-4 χρόνια, αλλά μέχρι σήμερα προσελκύει το ενδιαφέρον όλο και περισσότερων ανθρώπων, καθώς καινούργια στοιχεία έρχονται συνέχεια στο φως.

Σύμφωνα με την θεωρία δημιουργίας της νέας αυτής υπερηπείρου, την οποία οι επιστήμονες αποκαλούν Amasia, η Βόρεια και Νότια Αμερική θα ενωθούν, ενώ η Καραϊβική Θάλασσα και ο Αρκτικός Ωκεανός θα εξαφανιστούν, κι όλα αυτά θα συμβούν εξαιτίας της κίνησης των τεκτονικών πλακών. Πιο συγκεκριμένα, η Αμερική και ότι έχει προκύψει από αυτή, θα κινηθούν σε τροχιά σύγκρουσης με την Ευρώπη και την Ασία. Όταν η σύγκρουση αυτή πραγματοποιηθεί και η ξηρά κυριαρχήσει επί του υγρού στοιχείου, τότε θα έχουμε τη νέα υπερήπειρο, δήλωσε ο Δρ. Ross Mitchel του Πανεπιστημίου του Yale και επικεφαλής της έρευνας. 

Ευτυχώς που δεν θα ζούμε τότε έχω να πω εγώ. Φανταστείτε τι έχει να γίνει. Πέρα, δηλαδή, από κάποιες φυσικές καταστροφές που μπορεί να συμβούν, το μεγαλύτερο κακό δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Ποιος φιλόδοξος ηγέτης δεν θα επιθυμούσε να επεκτείνει την κυριαρχία του σε μία υπερήπειρο; Τα συμφέροντα θα είναι πολλά, και φυσικά πολλοί θα είναι και αυτοί που θα τα διεκδικήσουν. Αλίμονο στους επόμενους...+el. gk. 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ απόβαση φαραώ στον "ελληνικό κόσμο"!

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
"Τουταγχαμών: Ταξίδι στην Αιωνιότητα" τιτλοφορείται η έκθεση που ξεκίνησε το Σάββατο στον "Ελληνικό Κόσμο" και μας δίνει την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με έναν πολιτισμό για τον οποίο όλοι νομίζουμε ότι έχουμε σε αδρές γραμμές μία ιδέα, αλλά μάλλον κινούμαστε στο επιφανειακό σχήμα "πυραμίδες- φαραώ- θεοί", χωρίς να έχουμε διεισδύσει στο βαθύτερο υπόστρωμα του σημαντικού και πολύ προχωρημένου για την εποχή του αυτού πολιτισμού. Να λοιπόν μία καλή ευκαιρία!

Ανάμεσα στα εκθέματα που θα μας βοηθήσουν στο ταξίδι μας αυτό στο χρόνο, συγκαταλέγονται ακριβή και λεπτομερή αντίγραφα ευρημάτων που βρέθηκαν στον τάφο του Τουταγχαμών, φαραώ της 18ης δυναστείας του οποίου τον ασύλητο τάφο ανακάλυψε πριν 94 χρόνια ο Χάουαρντ Κάρτερ. Αγάλματα του Τουταγχαμών και του πατέρα του Ακκενατών, η διάσημη "στήλη της Ροζέτα", η νεκρική μάσκα του αλλά και μούμιες του φαραώ και των δύο νεκρών παιδιών του (είχαν βρεθεί κι εκείνες μέσα στον τάφο), είναι λίγα μόνο από τα εντυπωσιακά πράγματα που θα σας τραβήξουν την προσοχή σ' αυτήν την έκθεση.

Η προαναφερθείσα νεκρική μάσκα!
Πρόκειται σίγουρα για μία περίοδο κι έναν γεωγραφικό χώρο που εξάπτει την φαντασία. Ο μυστικισμός και η σιωπηλή δύναμη των αιγυπτιακών ιερατείων, οι σεβάσμιες μορφές των φαραώ, η ζωή γύρω από το Νείλο και το θολό τοπίο που δημιουργούν οι ελάχιστες πληροφορίες που έχουμε γύρω από τη ζωή των απλών ανθρώπων, όλα συντελούν στον "μύθο" που έχει χτίσει η αρχαία Αίγυπτος, ένας απ' τους σημαντικότερους πολιτισμούς που αντίκρυσε αυτός ο πλανήτης κι ένας πολιτισμός από τον οποίο οι δικοί μας "πρώτοι πολιτισμοί", εκείνοι του Αιγαιακού Χώρου, πήραν πολλά στοιχεία, τα εξέλιξαν και τα ενσωμάτωσαν στο δικό τους πολιτιστικό πλαίσιο. Κατανοώντας λοιπόν την πηγή ορισμένων πραγμάτων, ερχόμαστε πιο κοντά και στα οικεία μας πράγματα.


Αξίζει λοιπόν, για τέτοια τόσο σημαντικά κομμάτια του παρελθόντος να κάνουμε μία εξαίρεση από την πραγματικότητα του 21ου αιώνα που επιβάλει το αέναο κυνήγι του μέλλοντος και να στραφούμε λίγο προς τα πίσω. Να εξερευνήσουμε και να περάσουμε από την ημιμάθεια στη γνώση, διδασκόμενοι παράλληλα απ' όσα μπορεί να μας διδάξει αυτός ο πολιτισμός: την ακούραστη εργατικότητα, τη διαχρονικότητα των πολιτικών παιχνιδιών, τις μεγάλες καινοτομίες, τις απαρχές τις τέχνης και τις συγκρίσεις με άλλους πολιτισμούς (ακόμη και του παρόντος). Κι αν φαντάζει για κάποιους όλο αυτό πολύ έξω απ' τα νερά τους... εγώ θα έλεγα ότι μία δοκιμή θα σας πείσει.

Υ.Γ: Κι αν "ψηθήκατε"... Περάστε μία βόλτα κι απ' το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, να θαυμάσετε μία απ' τις καλύτερες ευρωπαϊκές συλλογές από αιγυπτιακά. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ~ jurassic park 2016

πως οι εφαρμογές της επιστήμης & της τεχνολογίας επιδρούν στην κοινωνία του σήμερα

χαιρετώ τα science nerds του +yannidakis 
Στη θρυλική ταινία του Steven Spielberg, Jurassic Park, ο εκατομμυριούχος Τζόν Χάμοντ και μια ομάδα επιστήμονων, έχουν δημιουργήσει ένα πάρκο ψυχαγωγίας με κλωνοποιημένους δεινόσαυρους, από το dna δεινοσαύρου που βρέθηκε σε κουνούπι, το οποίο είχε παγιδευτεί μέσα σε κεχριμπάρι. Μία πρόσφατη επιστημονική ανακάλυψη μας φέρνει στο μυαλό την επιτυχημένη ταινία, αφού βρέθηκε φτερωτή ουρά δεινοσαύρου 99 εκατομμυρίων ετών κολλημένη στο ρετσίνι ενός δέντρου!

φτερά-ουρά-απολίθωμα
Ο άτυχος δεινόσαυρος που παγιδεύτηκε στο δέντρο, δίνει, μετά από 99 εκατομμύρια χρόνια, την ευκαιρία στους επιστήμονες να μελετήσουν τους δεινόσαυρους με φτερά της κρητιδικής περίοδου της γεωλογικής ιστορίας της Γης. Το κομμάτι της απολιθωμένης ρυτίνης που ανακαλύφθηκε στο Μιανμάρ, περιέκλειε 36 χιλιοστά της ουράς του δεινόσαυρου, με ορατά τα κόκκαλα, τη σάρκα, το δέρμα και τα φτερά. Ο δεινόσαυρος ήταν μικρότερος από 15 εκατοστά, και οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι η ουρά ανήκει σε έναν τύπο δίποδου δεινοσαύρου που έμοιαζε με πουλί και που ανήκει στην κατηγορία maniraptora, μία από τις κατηγορίες δεινοσαύρων με φτερά. 

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν προηγμένη τεχνολογία σάρωσης και μικροσκοπικές αναλύσεις για να μελετήσουν την ουρά, η οποία αποτελείται από οκτώ σπονδύλους, μαλακούς ιστούς, και φτερά που είναι άπταιστα διατηρημένα σε τρεις διαστάσεις. Η ανατομία της ουράς επέτρεψε στους επιστήμονες να αποκλείσουν το ενδεχόμενο να ανήκει σε πουλί γιατί ήταν μακριά και ευέλικτη και δεν εμφάνιζε πυγόστυλο, την σύντηξη των σπονδύλων που εμφανίζεται στα πουλιά ώστε να υποστηριχθούν τα φτερά της ουράς. Η ανακάλυψη ρίχνει επίσης φως και στην εξέλιξη των φτερών. Όσα ζώα παγιδεύτηκαν στο ήλεκτρο είναι κατά βάση πιο πρωτόγονα από τα πουλιά, και γι'αυτό τους λείπει μεγάλο μέρος του κεντρικού στελέχους του φτερού (κάλαμος) που φαίνεται πως υπάρχει στα φτερά μεταγενέστερων πουλιών.

Η ταινία Jurassic Park ήταν πολύ μπροστά από την εποχή της. Πολλοί είναι εκείνοι που την αγάπησαν, και στη ερώτηση αν θα ήθελαν να δούν αληθινούς δεινόσαυρους, σίγουρα θα απαντούσαν ναι. Ας ελπίσουμε όμως πως η όλη υπόθεση δεν θα έχει το τέλος της ταινίας.+el. gk. 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ αγάλμα έπεσε θύμα selfie!

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Η ρήση του Αϊνστάιν σχετικά με το σύμπαν και την ανθρώπινη βλακεία ("Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα: το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, και ως προς το σύμπαν διατηρώ κάποιες αμφιβολίες...") μπορεί να μοιάζει πλέον τετριμμένη, αλλά, για να είμαι ειλικρινής, με εκφράζει σε τέτοιο βαθμό για τον σημερινό προβληματισμό, που θα καταχραστώ την υπομονή σας και θα ξεκινήσω μ' αυτήν το κείμενό μου. Διότι όταν βρίσκεσαι αμέριμνος στο διαδίκτυο και πέφτεις ξαφνικά πάνω στην είδηση: "Τουρίστας καταστρέφει άγαλμα του 18ου αιώνα στην προσπάθειά του να βγάλει σέλφι", μία σύγχυση την παίρνεις όσο να πεις. Σκέφτεσαι "δεν μπορεί, θα μας κάνουν πλάκα". Το ανοίγεις. Βλέπεις ότι δεν σου κάνουν πλάκα. Googlάρεις (σε άπταιστα ελληνικά). Διαπιστώνεις ότι έχει ξαναγίνει. Βλέπετε λοιπόν πως καταλήγουμε κυκλικά στην ρήση του Αϊνστάιν με την οποία ξεκίνησα;

Το πρόβλημα σε όλη αυτήν την κατάσταση έχει δύο επίπεδα. Το πρώτο, είναι ο άνθρωπος σήμερα και ο κόσμος του. Το δεύτερο είναι η θέση της τέχνης στον κόσμο αυτό.

Σε μία εποχή που οι selfies είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας εκατομμυρίων ανθρώπων, ως βασικό υλικό της παρουσίας τους στα social media, είναι λογικό το να βλέπεις ανθρώπους να αυτοφωτογραφίζονται εδώ κι εκεί, με φόντο τοπία, μνημεία κτλ. Προφανώς και ο τουρίστας φίλος μας σκέφθηκε να βγάλει μία φωτογραφία με το άγαλμα με σκοπό να την ανεβάσει, να κάνει τους φίλους και τους ακολούθους στα δίκτυα να τον προσέξουν και να του δωρίσουν απλόχερα το like τους για να ανέβουν τα στατιστικά του. Μέχρι εκεί όμως είμαστε καλά. Τι γίνεται όταν παίρνει το θάρρος να ακουμπήσει το έκθεμα, να το πλησιάσει τόσο πολύ γνωρίζοντας το ρίσκο και αγνοώντας τη λογική, θεωρώντας ότι ο παραπάνω σκοπός αξίζει το διακύβευμα; Ο φόβος μου ότι έχουμε χάσει τη μπάλα με όλα αυτά επανέρχεται ισχυρότερος κάθε φορά... 

Πέρα από τη λογική όμως, απ' την κατάσταση αυτή απειλείται και η τέχνη. Αφήνοντας στην άκρη το προφανές, τις φθορές των έργων δηλαδή και τα συναφή, ας αναλογιστούμε πόσοι άνθρωποι επισκέπτονται μνημεία, πολιτιστικούς χώρους, παραστάσεις, εκθέσεις κτλ μόνο και μόνο για το "καλό check in"/ την "καλή φωτό", που θα επιτρέψει στο άτομο να χτίσει την εικόνα του θέλει, χωρίς φυσικά να λαμβάνει κανένα καλλιτεχνικό ερέθισμα... Για το βάθος της τέχνης, λίγοι θα ενδιαφερθούν. Και συνήθως δεν θα το βροντοφωνάξουν.

Ίσως κάποιοι να νομίζετε ότι πήρα πολύ σοβαρά το όλο ζήτημα. Κι ίσως να έχετε δίκιο. Όμως πίστεψα ότι είναι καλό να ακουστεί και μία τέτοια άποψη.

+Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχολιο δευτερας για τους θανατους της Βούλας Μάστορη και του πρώην ΠτΔ

Η ΕΙΔΗΣΗ
'Εφυγε το βράδυ της Κυριακής από τη ζωή η συγγραφέας Βούλα Μάστορη στα 71 της χρόνια, ύστερα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.

Πέθανε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος

ΤΟ HASHTAG
#Στεφανόπουλος #Βουλα_Μαστορη
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
Το 2016 "έπεσε πολύ θανατικό" σε διασήμους ανά την υφύλιο. Χθες έφυγε από τη ζωή η συγγραφέας παιδικών και νεανικών λογοτεχνικών έργων κι όχι μόνο, Βούλα Μάστορη. Αγαπημένη συγγραφέας και των δικών μου εφηβικών χρόνων ξεχωρίζοντας την τετραλογία με πρωταγωνίστρια την Άννα.

Άλλο ένα πρόσωπο που απεβίωσε, προερχόμενο από την πολιτική σκηνή είναι ο πρώην ΠτΔ Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος. Ως νεώτερη διαβάζοντας όσα γράφτηκαν γι' αυτόν στέκομαι και εκτιμώ τη στάση του απέναντι στο ζήτημα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητας, όπου αρνήθηκε να υποκύψει στις πιέσεις του τότε Αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου, αν και συντηρητικός  πολιτικός ο ίδιος, τηρώντας έτσι τις συνταγματικές επιταγές.
 +Elena Alefantinou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ #HASHTAG ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ για να μην ξεχάσετε σήμερα να χαμογελάσετε...

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Σήμερα, τουλάχιστον για τους Αθηναίους, είναι μία δύσκολη μέρα. Στάση εργασίας των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς σε ώρες αιχμής, όταν όλοι θέλουμε να πάμε στις δουλειές και τις σχολές μας, το κέντρο της πόλης κλειστό, 5.000 αστυνομικοί στους δρόμους, οι μετακινήσεις καθίστανται αδύνατες, τα νεύρα τσαταλιάζουν. Αλλά και εκτός Αθηνών, σίγουρα σήμερα, μέσα στις έγνοιες και τα άγχη σας, θα βαρεθείτε να ακούτε για τον Ομπάμα, το γιατί ήρθε, πού θα μείνει, τι τον τάισε ο Τσίπρας κτλ. Αν λοιπόν είναι για εσάς μία από τις μέρες που απλά θέλετε να τελειώσουν, που οι άνθρωποι γύρω σας φαίνονται πιο ενοχλητικοί από ποτέ, αλλά και αν αυτές οι μέρες έχουν πληθύνει επικίνδυνα τελευταία, ο σημερινός προβληματισμός σας αφιερώνεται εξαιρετικά.

Όταν διάβασα αυτό το άρθρο στη LIFO, αρχικά είχα πει ότι θα αντισταθώ. Αλλά από τη στιγμή που με έκανε να χαμογελάσω και να προβληματιστώ, προφανώς δεν τα κατάφερα, και να' μαι τώρα εδώ να σας εκθέτω τις σκέψεις μου. 

κοινωνία, εσωστρέφεια, μοναξιά
Αν διαβάζοντας λοιπόν την παραπάνω ιστορία, θεωρήσατε ότι το ζευγάρι ήταν απλά τυχερό που συνάντησε καλούς ανθρώπους, κάνετε λάθος. Υποσυνείδητα, με τη σκέψη σας αυτή είναι σαν να παραδέχεστε ότι η πλειοψηφία ανήκει στη μεριά της αδιαφορίας και του παρτακισμού και ότι οι άνθρωποι που έχουν παραμείνει συμπονετικοί και ευγενικοί είναι μία μικρή μερίδα. Μήπως είστε, δίχως να το γνωρίζετε, αρνητικά προκατειλημμένοι;

Το ζευγάρι αυτό απλά είχε το θάρρος (ή βρέθηκε από τις συνθήκες στη θέση αυτή αν θέλετε) να ζητήσει βοήθεια, να αλληλεπιδράσει. Κι είχε έπειτα και την καλοπροαίρετη διάθεση να ευχαριστήσει αυτούς τους ανθρώπους ιδιωτικά και δημόσια. Τόσο απλά, τόσο φυσικά, περνώντας κι ένα πολύ όμορφο μήνυμα για τους ανθρώπους: ναι ξέρετε, υπάρχουν ακόμη, δεν έχουν χαθεί. Αποτελούν μία πλειοψηφία παράδοξα περιφρονημένη, ίσως γιατί πλέον φοβόμαστε να ανοιχτούμε και να γνωριστούμε, ίσως γιατί η κοινωνική ταυτότητα του καιρού μας είναι μελαγχολική, σκοτεινή και μοναχική. Η αλληλουχία είναι λογική και απλή: εσωστρέφεια-φόβος για ό,τι έρχεται απ' έξω- απόρριψή του. Θα 'πρεπε να είναι όμως έτσι; Όχι. 

Την επόμενη φορά λοιπόν. Την επόμενη φορά που κάποιος θα σας αφήσει να περάσετε μπροστά στα ταμεία του σουπερμάρκετ. Που θα σας δώσει το εισιτήριό του στα μέσα. Που θα σας βοηθήσει να βρείτε έναν δρόμο. Εκείνη τη φορά ανταποδώστε με ένα θερμό χαμόγελο, όχι τυπικό κι από υποχρέωση. Ένα χαμόγελο- σιωπηλή προτροπή να συνεχίσει ο άνθρωπος που έχετε απέναντί σας έτσι. Κι όταν έρθει η σειρά σας, κάντε κι εσείς το ίδιο. Μικρές πράξεις, ζεστά λόγια και χαμόγελα που φτιάχνουν διαθέσεις και ημέρες.

Χαμογελάστε. Υπάρχει ακόμη ελπίδα.

Είμαι σίγουρη ότι κάποιοι από εσάς νομίζετε ότι διαβάζετε ανεδαφικούς ρομαντισμούς χωρίς αντίκρυσμα. Ακόμη κι ένα άτομο όμως να κατάφερα έστω και λίγο να προβληματίσω, να κάμψω, να βοηθήσω να αμφισβητήσει το στερεότυπο της απανθρωπιάς που επικρατεί, έχω πετύχει το σκοπό μου για σήμερα.

Αγαπητοί μου, Η γυναίκα μου κι εγώ επισκεφτήκαμε την Ελλάδα για 15 μέρες. Περάσαμε υπέροχα και απολαύσαμε τη φιλοξενία των Ελλήνων, το θαυμάσιο φαγητό και την φανταστική φυσική ομορφιά των νησιών. Το ταξίδι ήταν εντυπωσιακό και δεν είχαμε κανένα πρόβλημα, μέχρι που έφτασε η τελευταία ημέρα... Όταν το ταξί έφτασε για να μας πάει στο Αεροδρόμιο της Αθήνας (από εκεί θα επιστρέφαμε σπίτι, στη Νέα Υόρκη) κάτι κακό συνέβη. Τότε δεν το ξέραμε, αλλά είχαμε αφήσει το σακίδιο με τα αεροπορικά εισιτήρια, τα διαβατήρια κι άλλα σημαντικά έγγραφα μπροστά απ' την είσοδο του ξενοδοχείου. Όταν φτάσαμε στο Αεροδρόμιο και διαπιστώσαμε ότι δεν είχαμε το σακίδιο, πέσαμε να πεθάνουμε. Νομίσαμε ότι μας έκλεψαν κι ότι θα έπρεπε να πάμε στην Αμερικανική Πρεσβεία για να βγάλουμε προσωρινά διαβατήρια. Ο ταξιτζής μας, Κώστας Ντινιακός, τηλεφώνησε αμέσως στο ξενοδοχείο εκ μέρους μας και τους ζήτησε να κοιτάξουν παντού για το σακίδιο. Είπαν πως δεν το βρήκαν πουθενά. Η γυναίκα μου έβαλε τα κλάματα κι εγώ άρχισα να ανησυχώ, μιας και τα φάρμακα μάς είχαν τελειώσει και το να μείνουμε στην Ελλάδα χωρίς τη φαρμακευτική μας αγωγή θα ήταν επικίνδυνο. Παρότι μας είχαν τελειώσει τα ευρώ και δεν μπορούσαμε να τον πληρώσουμε, ο Κώστας μας έδωσε την κάρτα του και οδήγησε μόνος του τη διαδρομή μισής ώρας πίσω στο ξενοδοχείο για να ψάξει το σακίδιο ο ίδιος. Πήραμε ένα άλλο ταξί, κι ο οδηγός λεγόταν Τέρης Δρακάκης. Μιλούσε άψογα Αγγλικά και καθησύχασε την γυναίκα μου που έκλαιγε με λυγμούς που θα έκανε ό,τι περνούσε απ' το χέρι του για να μας βοηθήσει. Του εξήγησα πως δεν είχαμε λεφτά αλλά αυτός μου είπε πως αυτό δεν έπρεπε να μας ανησυχεί καθόλου, και έβαλε μπρος για να μας πάει στην Πρεσβεία. Μας εξήγησε ευγενέστατος ότι η Ελλάδα είναι μια καλή χώρα και ότι ήταν βέβαιο ότι θα μας έβρισκαν και θα μας έδιναν τα φάρμακα μας αν χρειαζόταν, κι ότι θα μιλούσε ο ίδιος εκ μέρους μας στην Πρεσβεία αλλά και όπου αλλού χρειαζόταν. Νιώθαμε σα να μας είχαν σώσει – και όντως μας είχαν. Και τότε, τα πράγματα έγιναν ακόμα καλύτερα! Ο Κώστας, ο πρώτος ταξιτζής, τηλεφώνησε να πει ότι βρήκε το σακίδιο κι είπε στον Τέρη να στρίψει και να μας πάει κατευθείαν ξανά στο Αεροδρόμιο. Ο Τέρης πήρε κατευθείαν τη Swiss Air και τους είπε πως μας έφερνε για την πτήση. Του είπαν ότι είχε μόλις έξι λεπτά για να μας πάει εκεί. Ήταν πολύ δύσκολο όπως είπε, αλλά θα προσπαθούσε, και παρακάλεσε τους ανθρώπους της αεροπορικής να κρατήσουν το αεροπλάνο μέχρι να φτάσουμε... (Φωτ.: Menelaos Myrillas / SOOC) (Φωτ.: Menelaos Myrillas / SOOC) Ο Κώστας και ο Τέρης έφτασαν στο αεροδρόμιο σχεδόν ταυτόχρονα! Ο Κώστας μας έδωσε το σακίδιο και μας είπε να τρέξουμε στο γκισέ. «Αφήστε τις αποσκευές σας, θα σας τις φέρω εγώ» είπε και ήταν μια πολύ καλή συμβουλή. Δεν μπορούσαμε να χάσουμε ούτε δευτερόλεπτο, κι έτσι τρέξαμε προς την πύλη για να πάρουμε το αεροπλάνο! Αυτοί οι δυο άντρες φέρθηκαν σαν ήρωες. Μας έκαναν να νιώσουμε σα να ήμασταν οι πιο σημαντικοί άνθρωποι στον κόσμο, παρότι μας είχαν τελειώσει τα λεφτά! Αν είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα των Ελλήνων, τότε η Ελλάδα είναι σε καλά χέρια και θα ξεπεράσει όλα τα προβλήματα που τώρα αντιμετωπίζει. Τους ευχαριστούμε και τους δύο ειλικρινά, και ευχαριστούμε και την Ελλάδα που έχει τέτοιους εξαίρετους ανθρώπους. Πηγή: www.lifo.gr
Αγαπητοί μου, Η γυναίκα μου κι εγώ επισκεφτήκαμε την Ελλάδα για 15 μέρες. Περάσαμε υπέροχα και απολαύσαμε τη φιλοξενία των Ελλήνων, το θαυμάσιο φαγητό και την φανταστική φυσική ομορφιά των νησιών. Το ταξίδι ήταν εντυπωσιακό και δεν είχαμε κανένα πρόβλημα, μέχρι που έφτασε η τελευταία ημέρα... Όταν το ταξί έφτασε για να μας πάει στο Αεροδρόμιο της Αθήνας (από εκεί θα επιστρέφαμε σπίτι, στη Νέα Υόρκη) κάτι κακό συνέβη. Τότε δεν το ξέραμε, αλλά είχαμε αφήσει το σακίδιο με τα αεροπορικά εισιτήρια, τα διαβατήρια κι άλλα σημαντικά έγγραφα μπροστά απ' την είσοδο του ξενοδοχείου. Όταν φτάσαμε στο Αεροδρόμιο και διαπιστώσαμε ότι δεν είχαμε το σακίδιο, πέσαμε να πεθάνουμε. Νομίσαμε ότι μας έκλεψαν κι ότι θα έπρεπε να πάμε στην Αμερικανική Πρεσβεία για να βγάλουμε προσωρινά διαβατήρια. Ο ταξιτζής μας, Κώστας Ντινιακός, τηλεφώνησε αμέσως στο ξενοδοχείο εκ μέρους μας και τους ζήτησε να κοιτάξουν παντού για το σακίδιο. Είπαν πως δεν το βρήκαν πουθενά. Η γυναίκα μου έβαλε τα κλάματα κι εγώ άρχισα να ανησυχώ, μιας και τα φάρμακα μάς είχαν τελειώσει και το να μείνουμε στην Ελλάδα χωρίς τη φαρμακευτική μας αγωγή θα ήταν επικίνδυνο. Παρότι μας είχαν τελειώσει τα ευρώ και δεν μπορούσαμε να τον πληρώσουμε, ο Κώστας μας έδωσε την κάρτα του και οδήγησε μόνος του τη διαδρομή μισής ώρας πίσω στο ξενοδοχείο για να ψάξει το σακίδιο ο ίδιος. Πήραμε ένα άλλο ταξί, κι ο οδηγός λεγόταν Τέρης Δρακάκης. Μιλούσε άψογα Αγγλικά και καθησύχασε την γυναίκα μου που έκλαιγε με λυγμούς που θα έκανε ό,τι περνούσε απ' το χέρι του για να μας βοηθήσει. Του εξήγησα πως δεν είχαμε λεφτά αλλά αυτός μου είπε πως αυτό δεν έπρεπε να μας ανησυχεί καθόλου, και έβαλε μπρος για να μας πάει στην Πρεσβεία. Μας εξήγησε ευγενέστατος ότι η Ελλάδα είναι μια καλή χώρα και ότι ήταν βέβαιο ότι θα μας έβρισκαν και θα μας έδιναν τα φάρμακα μας αν χρειαζόταν, κι ότι θα μιλούσε ο ίδιος εκ μέρους μας στην Πρεσβεία αλλά και όπου αλλού χρειαζόταν. Νιώθαμε σα να μας είχαν σώσει – και όντως μας είχαν. Και τότε, τα πράγματα έγιναν ακόμα καλύτερα! Ο Κώστας, ο πρώτος ταξιτζής, τηλεφώνησε να πει ότι βρήκε το σακίδιο κι είπε στον Τέρη να στρίψει και να μας πάει κατευθείαν ξανά στο Αεροδρόμιο. Ο Τέρης πήρε κατευθείαν τη Swiss Air και τους είπε πως μας έφερνε για την πτήση. Του είπαν ότι είχε μόλις έξι λεπτά για να μας πάει εκεί. Ήταν πολύ δύσκολο όπως είπε, αλλά θα προσπαθούσε, και παρακάλεσε τους ανθρώπους της αεροπορικής να κρατήσουν το αεροπλάνο μέχρι να φτάσουμε... (Φωτ.: Menelaos Myrillas / SOOC) (Φωτ.: Menelaos Myrillas / SOOC) Ο Κώστας και ο Τέρης έφτασαν στο αεροδρόμιο σχεδόν ταυτόχρονα! Ο Κώστας μας έδωσε το σακίδιο και μας είπε να τρέξουμε στο γκισέ. «Αφήστε τις αποσκευές σας, θα σας τις φέρω εγώ» είπε και ήταν μια πολύ καλή συμβουλή. Δεν μπορούσαμε να χάσουμε ούτε δευτερόλεπτο, κι έτσι τρέξαμε προς την πύλη για να πάρουμε το αεροπλάνο! Αυτοί οι δυο άντρες φέρθηκαν σαν ήρωες. Μας έκαναν να νιώσουμε σα να ήμασταν οι πιο σημαντικοί άνθρωποι στον κόσμο, παρότι μας είχαν τελειώσει τα λεφτά! Αν είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα των Ελλήνων, τότε η Ελλάδα είναι σε καλά χέρια και θα ξεπεράσει όλα τα προβλήματα που τώρα αντιμετωπίζει. Τους ευχαριστούμε και τους δύο ειλικρινά, και ευχαριστούμε και την Ελλάδα που έχει τέτοιους εξαίρετους ανθρώπους. Πηγή: www.lifo.gr
 +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ~ κάνει και η επιστήμη θαύματα!

πως οι εφαρμογές της επιστήμης & της τεχνολογίας επιδρούν στην κοινωνία του σήμερα

χαιρετώ τα science nerds του +yannidakis 
Το σημερινό θέμα με έχει αφήσει άφωνη (κάτι που σπάνια συμβαίνει!).

Επιστήμονες με επικεφαλής τον Γκρεγκουάρ Κουρτίν του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (EFPL) της Λωζάνης, ανέπτυξαν μια νέα νευροπροσθετική τεχνολογία που αποκαθιστά την κινητικότητα σε παράλληλα πειραματόζωα! 

Από τι αποτελείται.
Η τεχνολογία αποτελείται από 5 μέρη: 1.ένα εγκεφαλικό εμφύτευμα 100 ηλεκτροδίων, 2.ένα εμφύτευμα στην σπονδυλική στήλη 16 ηλεκτροδίων, 3.μία συσκευή εγκεφαλικής καταγραφής και ασύρματης μετάδοσης σημάτων, 4.μία εμφυτεύσιμη γεννήτρια ηλεκτρικών ερεθισμών, 5.έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή.

Πως λειτουργεί.
Πρόκειται για μία εμφυτεύσιμη ασύρματη διεπαφή εγκεφάλου-σπονδυλικής στήλης, η οποία παρακάμπτει το τραύμα που προκάλεσε την παράλυση. Πιο συγκεκριμένα, οι επιστήμονες ανέπτυξαν ένα εγκεφαλικό εμφύτευμα, που αποκωδικοποιεί τα σήματα του κινητικού φλοιού του εγκεφάλου. Στη συνέχεια, η συσκευή στέλνει ασύρματες εντολές στο δεύτερο εμφύτευμα με ηλεκτρόδια στο κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης, σε σημείο χαμηλότερα από το τραύμα, ενεργοποιώντας έτσι τους μυς των ποδιών. Το πείραμα εφαρμόστηκε σε 2 παράλυτες μαιμούδες και λειτούργησε και στις 2 επιτυχώς. Μάλιστα, και τα 2 ζώα απέκτησαν πλήρη κινητικότητα μέσα σε διάστημα τριών μηνών.


Το συγκεκριμένο πείραμα είναι πρωτοποριακό και τα αποτελέσματα του εκπληκτικά! Αν οι παράλυτες μαιμούδες κατάφεραν να αποκτήσουν την χαμένη τους κινητικότητα, υπάρχει άραγε ελπίδα για τους παράλυτους ανθρώπους; Αυτό είναι το κύριο ερώτημα που μας περνάει αμέσως από το μυαλό, ξεχνώντας ενδοχομένως τα κόστη που θα υπάρξουν, αν η συγκεκριμένη τεχνική δοκιμαστεί σε ανθρώπους. Θα είναι μία τεχνική για όλες τις τσέπες, ή θα αποτελεί μόνο προνόμιο των πλουσίων; Επίσης, ας μην ξεχνάμε πως κάθετι επαναστατικό, ακόμα κι αν είναι προφανές πως εξυπηρετεί τον άνθρωπο, περνάει πάντα από το φίλτρο των δύσπιστων και των οπισθοδρομικών. Βέβαια, το να δημιουργηθούν αντιδράσεις από μια τέτοια αφορμή, για μένα είναι απάνθρωπο, αν σκεφτεί κανείς πόσοι άνθρωποι είναι πιθανό να καταφέρουν ξανασταθούν στα πόδια τους. Μπορεί, τελικά, να χρειαστούν χρόνια μέχρι την στιγμή που η τεχνική θα δοκιμαστεί σε ανθρώπους, επισημαίνουν οι ειδικοί. Οι πρώτες κλινικές δοκιμές σχεδιάζονται ήδη στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης. +el. gk. 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχολιο παρασκευης για τον Λαζοπουλο #ΠαπατζηΛακης και τον λαϊκισμο

Η ΕΙΔΗΣΗ
Ο Λάκης Λαζόπουλος πιστός στο ετήσιο ραντεβού του με τον Γιώργο Παπαδάκη, εμφανίστηκε το πρωί της Πέμπτης στην εκπομπή Καλημέρα Ελλάδα. Σε μια κουβέντα για όλους και για όλα, η συζήτηση ολοκληρώθηκε με την ερώτηση που έως τώρα δεν έχει απαντηθεί: Φεύγει ο Λάκης από τον Alpha και πάει στην ΕΡΤ ή τον ΑΝΤ1;
ΤΟ HASHTAG
#ΠαπατζηΛακης
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
Ανεξαρτήτως ιδεολογίας ο Λ.Λαζόπουλος είναι ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης (ίσως όχι άπο τους πιο ταλαντούχους που έβγαλε ποτέ η χώρα αλλά σίγουρα επιτυχημένος). Για κάποιο χρονικό διάστημα φαινόταν ότι είχε δομήσει μία εκπομπή άξιας λόγου. Ο χρόνος όμως απέδειξε ότι οι επαναστατικές ιδέες του από καταβολής της νιότης του σε συνδυασμό με τον εγωπαθή χαρακτήρα που είθισται να αναπτύσσουν επιτυχημένοι καλλιτέχνες, τον έκανε να χάσει μια κάποια ευφυολογία που έδειχνε να διαθέτει. Οι ιδέες του κ. Λαζόπουλου έχουν σταματήσει να ακολουθούν την εξέλιξη των κοινωνιών της εποχής. Ερμηνεύει το σήμερα με ιδέες που ήταν "προοδευτικές" στο χθες της δικής του νιότης. Είναι λοιπόν ένας συντηρητικός που η σκέψη του δεν μπορεί να εξελιχθεί λόγω της εγωπάθειας του. Καταλήγει λοιπόν λαϊκιστής, όπως όλοι οι μέτριοι της εποχής των μετρίων που διάγουμε.
 +Elena Alefantinou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ #HASHTAG ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ οι φωτογραφίες που μπόρεσαν να αλλάξουν την ανθρωπότητα (γιατί υπήρχαν...)

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Το νέο project του TIME, η ομάδα του οποίου επέλεξε τις 100 πιο σημαντικές φωτογραφίες των τελευταίων 175 ετών, από τη γέννηση της τέχνης της φωτογραφίας μέχρι σήμερα (μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται από τις πιο σκληρές πολεμικές εικόνες μέχρι στιγμές των πιο σημαντικών ειδώλων) και αποφάσισε να ερευνήσει το υπόβαθρό τους, την ιστορία πίσω από την εικόνα, μου έφερε συνειρμικά στο νου την εικόνα του μικρού Αϊλάν (πώς μπορεί να την ξεχάσει κανείς...). Κι ενώ παρατηρώ ότι το εγχείρημα του TIME αντιμετωπίζεται καθολικά με απόλυτη θετικότητα και σεβασμό, ως μία διδακτική κριτική προσέγγιση του παρελθόντος, σχεδόν θα έλεγα εξισώνοντας το με ιστορική έρευνα, θυμάμαι πολύ καλά φωνές που στην περίπτωση Αϊλάν διαμαρτύρονταν έντονα για το πόσο απάνθρωπες και απορριπτέες είναι τέτοιες εικόνες αλλά και για το ότι δεν προσφέρουν τίποτα, καθώς ήδη γνωρίζουμε πόσο άσχημη είναι η κατάσταση στη Συρία κτλ κτλ.

Η αντίφαση του πράγματος είναι κάτι περισσότερο από φανερή. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε σιγά σιγά πως είτε αντιμετωπίζουμε τη φωτογραφία και τα παρακλάδια της ως αποτέλεσμα και εργαλείο της τεχνολογικής εξέλιξης, είτε ως τέχνη και έκφραση (εγώ τοποθετούμαι ξεκάθαρα κάπου εδώ), θα πρέπει να δεχθούμε και τον κοινωνικό τους ρόλο. Κι αυτός δεν είναι άλλος απ' αυτόν που εντόπισε η ομάδα του TIME: να διατηρήσουν αιώνια ζωντανές εικόνες και στιγμές. Όσο καλογραμμένο και έντονο κι αν είναι ένα κείμενο, όσο πολύτιμες και ποικίλες ιστορικές πληροφορίες κι αν δίνει, μπορεί να μας ενημερώσει, αλλά δεν θα μας κάνει να διπλωθούμε στα δύο από τον πόνο (όπως έκανε για παράδειγμα η φωτό με τον Αϊλάν). Ο άνθρωπος είναι ένα ξεκάθαρα οπτικό ον και οφείλει να παραδεχθεί τη φύση του.

Ας μην εθελοτυφλούμε λέγοντας πως "ναι μεν, αλλά...". Ας μην κάνουμε ανούσιους διαχωρισμούς αναγνωρίζοντας την αξία των εικόνων από τη Χιροσίμα αλλά θεωρώντας τις εικόνες από τη Συρία φρικιαστικές (γιατί άραγε;). Και οι δύο κάνουν το ίδιο: φανερώνουν στα μάτια μας ολόγυμνη την οδύνη και τον σπαραγμό του πολέμου. Αυτή είναι η όλη ουσία και εκεί πρέπει να επικεντρωθούμε. Ας αφήσουμε τους φωτογράφους να κάνουν τη δουλειά τους και να προσκομίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία στους ιστορικούς του μέλλοντος. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχολιο δευτέρας για τον ανασχηματισμό και τις δηλώσεις του #φιλης

Η ΕΙΔΗΣΗ
Εκφράζοντας την πλήρη δυσαρέσκειά του, με σαφείς αιχμές για το παρασκήνιο που οδήγησε στην απομάκρυνσή του από το υπουργείο Παιδείας και με βαρείς χαρακτηρισμούς όπως «συμβόλαιο πολιτικού θανάτου», παρέδωσε στον Κώστα Γαβρόγλου ο απερχόμενος υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης
ΤΟ HASHTAG
#φιλης
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
Κι όπως έχει γράψει ο Αρκάς, το βασικό σε έναν ανασχηματισμό είναι να παραμένει σταθερός ο μέσος όρος νοημοσύνης της κυβέρνησης. Ο Φίλης δεν απομακρύνθηκε γιατί κρίθηκε ανεπαρκής για τη θέση αλλά γιατί έτσι θέλησε η Εκκλησία! Τι κι αν τον έκραζαν στα social media επειδή, μεταξύ άλλων, δεν είχε καν πτυχίο! Η απομάκρυνση του οφείλεται στον Ιερόνυμο! Βυθιζόμαστε όλο και πιο βαθιά στο σκοταδεισμό σε αυτή τη χώρα...
 +Elena Alefantinou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ #HASHTAG ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

σχολιο Δευτερας για τη διάσκεψη των προέδρων για το #ΕΣΡ που ολοκληρώθηκε χωρίς αποτέλεσμα

Η ΕΙΔΗΣΗ
Χωρίς αποτέλεσμα ολοκληρώθηκε για άλλη μία φορά η διάσκεψη των προέδρων της Βουλής καθώς η Νέα Δημοκρατία δεν συναίνεσε στην εκλογή διοίκησης και  μελών του ΕΣΡ, αφού θεώρησε ανεπαρκείς τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για αλλαγή του νόμου Παππά. Η πρόταση δεν συγκέντρωσε τα 4/5 της διάσκεψης, έλαβε 16 ψήφους, ενώ χρειαζόταν 19. Την πρόταση του προέδρου της Βουλής στήριξαν τα κόμματα της συμπολίτευσης, η Δημοκρατική Συμπαράταξη και Το Ποτάμι
ΤΟ HASHTAG
#ΕΣΡ
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
Ένα θέμα το οποίο έπρεπε να είχε λυθεί εν μία νυχτί μας ταλαιπωρεί μήνες γιατί η κυβέρνηση αντί να κάνει το αυτονόητο και να διοθρώσει νόμιμα τα "κακώς κείμενα" του τρόπου λειτουργίας του συστήματος των τηλεοπτικών αδειών, έφερε μία τροπολογία εμποτισμένη από την ιδεολογική της κατεύθυνση. Έτσι, ενώ η χώρα έχει τόσα σημαντικά ζητήματα να επιλύσει, εμείς ασχολούμαστε με τις τηλεοπτικές άδειες! Μια διαδικασία που, κατά την ταπεινή μου γνώμη, θα διαιωνίζεται καιρό γιατί αυτό συμφέρει όλους τους εμπλεκομένους τελικά...
 +Elena Alefantinou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ #HASHTAG ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

σχολιο παρασκευης για τους πολέμους αλλοτινούς και σημερινούς #Χαλέπι

Η ΕΙΔΗΣΗ
Συρία: Καταδίκασε ο ΟΗΕ το πλήγμα σε σχολείο στο Χαλέπι
ΤΟ HASHTAG
#Χαλέπι
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
28η Οκτωβρίου 2016 γιορτάζουμε το ηρωικό ΟΧΙ του 1940. Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος βασίστηκε σε μία διαστροφική φασιστική ιδέα υπεροχής μιας φυλής έναντι μιας άλλης. Κι ενώ η Δύση δείχνει να έχει πάρει πλέον το μάθημά της, στην Ανατολή ακόμα πασχίζουν... Εκεί η θρησκεία είναι αυτή που οδηγεί σε εμφύλιες συράξεις. Για μια ακόμα φορά τα θύματα αθώοι μαθητές, για μια ακόμα φορά καταδικάζονται οι πολεμικές ενέργειες προς αμάχους, ΚΑΙ για μια ακόμα φορά το πρόβλημα μένει άλυτο. Πόσα χρόνια, πόσες δεκαετίες πρέπει να περάσουν για να μπορέσει η ανθρωπότητα να ζήσει ειρηνικά;;!!
 +Elena Alefantinou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ #HASHTAG ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ μία πυγολαμπίδα ρίχνει το φως της στο σκοτάδι της βορείου κορέας

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Έμαθα για το βιβλίο του Bandi (που στα κορεάτικα σημαίνει "πυγολαμπίδα") πέφτοντας τυχαία πάνω στο site του εκδοτικού οίκου που το έφερε στην Ελλάδα. Ο λόγος που με γοήτευσε η ιστορία του είναι ολοφάνερος νομίζω: πρόκειται για έναν άνθρωπο που, ζώντας μέσα σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, αντιμετωπίζοντας τη φίμωση και την υποχρέωση τυφλής υπακοής, δεν βρήκε άλλη διέξοδο πέρα από το να ρισκάρει την ίδια του τη ζωή προκειμένου να εξωτερικεύσει το εξωτερικό του φορτίο. Για έναν άνθρωπο που φαινομενικά είναι ένα λειτουργικό κομμάτι του συστήματος, όμως στο βάθος διατηρεί ζωντανή την ατομικότητα του, την προσωπική του άποψη και την πίστη στη δύναμη της τέχνης. Κι αν δεν έχετε κάνει ακόμη, που αμφιβάλλω, τον παραλληλισμό με το 1984 του Όργουελ και τον ήρωά του με το μυστικό ημερολόγιο, διαβάστε μέρος της σύνοψης του βιβλίου και βγάλτε μόνοι σας συμπεράσματα για την ομοιότητα των καθεστώτων..:

"Μια οικογένεια εξορίζεται από την πρωτεύουσα Πιονγιάνγκ εξαιτίας του γιου της, ο οποίος παθαίνει νευρικές κρίσεις όποτε βλέπει πορτρέτα του Καρλ Μαρξ ή του Κιµ Ιλ-σουνγκ. Ένας γιος αγωνίζεται να βγάλει άδεια ταξιδιού για να επισκεφθεί την ετοιµοθάνατη µητέρα του, που ζει στο γειτονικό χωριό. Ένας άντρας αποφασίζει να αυτοµολήσει, απογοητευµένος από το κληρονοµικό ταξικό σύστηµα της Λαοκρατικής Δηµοκρατίας της Κορέας. Μια γιαγιά, όταν συναντάει τον Κιµ Ιλ-σουνγκ στο δρόµο, τον προσφωνεί µε τρυφερότητα «Πατέρα και Μεγάλο Ηγέτη» – περιστατικό που θα εκµεταλλευτεί η επίσηµη προπαγάνδα..."

Έχετε αναλογιστεί ποτέ πόσες πολιτικές δηλώσεις έχουν γίνει με όχημα τη λογοτεχνία; Πόσοι άνθρωποι επέλεξαν να μας δώσουν τις μαρτυρίες τους όχι μέσω μία ιστορικής αφήγησης, αλλά ενδεδυμένες με μυθιστορηματικό μανδύα; Κατά την προσωπική μου άποψη αυτό δεν γίνεται γιατί η λογοτεχνία είναι πιο γοητευτική ή πιο εύκολη: γίνεται γιατί στοχεύει απευθείας στην καρδιά των ανθρώπων- όλων των ανθρώπων. Όχι μόνο εκείνων που έχουν ως ειδικό ενδιαφέρον την ιστορία. Αποτελεί επικοινωνία βαθύτερη και παγκόσμια.  Όσο για το τι συμβαίνει στη Βόρειο Κορέα τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές... Το ξέρουμε σε πλαίσια αδρά, τόσο αδρά που ίσως αγγίζουν την άγνοια. Ίσως έχουμε συμπληρώσει κομμάτια από τη φαντασία μας, ίσως μας διαφεύγουν κομμάτια που δεν φτάνει καμία φαντασία. Γι' αυτό φωνές όπως του Bandi είναι πολύτιμες και αξιοθαύμαστες. Γι' αυτό αναμένουμε με ανυπομονησία τα επόμενά του βήματα. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »