yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα *. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα *. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ Χριστούγεννα με τη πεθερούλα

 you've got to take this moment στο +yannidakis



Σημερα θα απευθυνθώ κυρίως στις αναγνώστριες οι οποίες δε φτάνει που ανέχονται το ροχαλητό του συζύγου κάθε βράδυ, έχουν μπάστακα τη μανούλα του, τη ''γλυκιά'' τους πεθερά σε κάθε εορταστικό τραπέζι, να λέει το μακρύ και το κοντό της. 

Έχετε προσέξει ότι οι πεθερές καταλαβαίνουν τελείως αλλιώς τον κόσμο;  Σου λέει  ας πούμε: ''Στο Survivor αυτός ο Χανταμπάκης ο παρουσιαστής δεν είναι;'', και λες εσύ ''όχι δεν είναι'', και συνεχίζει η πεθερά ''αυτός ο Χανταμπάκης είναι, που λένε ότι παίρνει πολλά λεφτά''. Εκείνη την ώρα συμφωνείστε. Σας τρολάρουν οι πεθερές, λένε ψέματα.

Λένε ό,τι έχουν καταλάβει. Σε βλέπουν και σου λένε με ύφος πολλών καρδιναλίων: '''έτσι έχουν τα πράγματα τα διάβασα εγώ στην εφημερίδα'' και συμφωνεί όλο το υπόλοιπο σόι της πεθεράς που είναι μαζεμένο στο γιορτινό τραπέζι. Εσείς δεν πρέπει να κοντράρετε κανέναν. Δώστε τους την εντύπωση ότι όλα είναι έτσι όπως τα αναφέρουν.

Το άλλο κορυφαίο! Εκεί που ετοιμάζεσαι να φας την πρώτη μπουκιά σουβλιστού αρνιού θα πεταχτεί η καλή σου η πεθερά και θα σε ρωτήσει με ύφος πολλά υποσχόμενο: ''Νήστευες εσύ αυτές τις άγιες ημέρες;'' Αν πεις, ναι, θα σε κοιτάξει λοξά και θα σου πει: ''Τι εσύ νηστεύεις; Δεν το περίμενα'', τύπου ειρωνεία...  Και συνεχίζει: ''Μπα, εσείς οι νέοι νηστεύετε; Τι... Απ' όλα; Κανονικά; Γιατί στη νηστεία δεν πρέπει να φας λάδι...''

Πάντως πιστεύω ότι ο κόσμος θα γίνει καλύτερος όταν θα σταματήσουν να υπάρχουν αυτά τα τραπέζια. Ωραία είναι τα οικογενειακά τραπέζια, αλλά πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες που οι άνθρωποι μπορούν να συμπαθηθούν αρκετά, να περάσουν ωραία και να θέλουν να ξαναπάνε. Γιατί πας τα Χριστούγεννα, περνάς μέτρια έως χάλια και μετά τρέμεις που έρχονται Χριστούγεννα. Και θα πρέπει να προσποιηθείς πάλι ότι περνάς καλά, ότι σου αρέσει το φαγητό της πεθεράς, ότι γελάς με αστεία που δε σε ενδιαφέρουν.

Μια μικρή συμβουλή. Αν δεν έχετε παντρευτεί με το σύντροφό σας δε σας αναγκάζει κανείς να υποστείτε αυτό το μαρτύριο με τους συγγενείς, γιατί αν χωρίσετε θα υποστηρίξουν το γιο τους. Οπότε καλύτερα να είστε ο εαυτός σας, με ευγένεια πάντα! Αυτοί οι άνθρωποι δεν πιάνονται φίλοι έτσι κι αλλιώς.

(το παρόν αποτελεί αναδημοσίευση από το yannidakis)

Θα με βρεις εδώG+Nastazia A
                            FB:  Anastasia Papadaki

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ο Ρούντολφ συνδικαλιστής

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Πολλοί δουλεύουν τα Χριστούγεννα. Κάποιοι σε δικές τους επιχειρήσεις. Κάποιοι άλλοι σε επιχειρήσεις άλλων.

Το Ρούντολφ το ελαφάκι εδώ και δεκαετίες εργάζεται όλο το χρόνο σκληρά σε παγερό κλίμα υπακούοντας πιστά τον Άγιο Βασίλη που τον φροντίζει και τον αγαπά. Αναμφισβήτα είναι ο πιο πιστός συνεργάτης του Άγιου. Μέχρι και η Καιτούλα η Γαρμπή τραγούδησε για το διάσημο ελαφάκι στα τέλη του 1998 που είχε κάνει ένα CD με χριστουγεννιάτικα ποτ πουρί. Ο δίσκος ονομάστηκε «Χριστούγεννα με την Καίτη» και έγινε χρυσός με 40.000 πωλήσεις και μάλιστα είναι ο μόνος χριστουγεννιάτικος δίσκος που έλαβε χρυσή διάκριση στην Ελλάδα. (Καλησπέρα. Η Καίτη σας έβαλε τα γυαλάκια).

Τι θα γινόταν αν ο Ρούντολφ είχε γεννηθεί μια ζεστή μέρα κάτω από τον λαμπερό ήλιο της Ελλάδας. Ο Ρούντολφ, κρίνοντας από το επάγγελμα που διάλεξε, δε θα ήταν αστός. Μάλλον θα ήταν γόνος λαϊκής οικογένειας των δυτικών προαστίων. Δε θα μάθαινε γαλλικά και πιάνο, μα θα μιλούσε λίγα αγγλικά και θα έπαιζε ποδόσφαιρο σε κάποιο συνοικιακό στενάκι μαζί με τα υπόλοιπα μικρά ταρανδάκια! Έτσι, θα ήταν δυνατός και θα ήταν ικανός να κάνει οποιαδήποτε χειρονακτική εργασία. 

Επειδή ο Ρούντολφ στερήθηκε την χλιδή, όντας ενήλικας πια, θα εντασσόταν σε κάποιο σωματείο προκειμένου να συνδικαλιστεί. Θα μίλαγε για το δίκιο του εργάτη ενώ έκλεινε το κέντρο της Αθήνας παράλληλα με λίγο κρύο καφέ στο χέρι. Θα είχε απαρνηθεί τα Χριστούγεννα και θα είχε γράψει στα παλιά του υποδήματα τον Άγιο Βασίλη, τον Βόρειο Πόλο, και οτιδήποτε σχετίζεται με το κόκκινο χρώμα. 

Θα ήταν άσος στο τάβλι και θα κόλλαγε μαγκιά στους απεργοσπάστες που τον εμποδίζουν να ακουστούν τα σοβαρά αιτήματά του. Η Ελλάδα γι' αυτόν θα αποτελούσε χώρα αναψυχής και χαλάρωσης. Ο Άγιος Βασίλης δε θα ήταν το αφεντικό του και θα είχε κάθε δικαίωμα να τρολλάρει την αστειούτσικη στολή του.

O Ρούντολφ δεν θα ήταν το παιδί της εργατιάς αλλά το παιδί των λουλουδιών. Η ζωή θα είχε απεργίες (βλ. εργαζόμενους μετρό) και μετά διακοπές στα ελληνικά νησιά. Πράγματα καθημερινά, ανθρώπινα ή έστω ταρανδίστικα. Όχι «τρέχα Ρούντολφ να μοιράσουμε δωρίνια σε παιδάκια» που κάνουν πατίνι τη ζωή των γονιών τους.

Τάσσομαι στο πλευρό του Ρούντολφ. Καλά Χριστούγεννα. Θα επανέλθω την άλλη Δευτέρα με κείμενο κόλαφο για γιορτές με το σόι!


Θα με βρεις εδώG+Nastazia A
                            FB:  Anastasia Papadaki

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ adventurous love

 you've got to take this moment στο +yannidakis

Σ' έναν τέλειο κόσμο απαλλαγμένο από εμποδισμένους έρωτες θα ζούσαμε όλοι ευτυχέστεροι, εκτός ίσως από τους συγγραφείς καθώς θα γινόταν δυσκολότερη η συγγραφή ενός ερωτικού μπέστ σέλερ μιας και θα έπρεπε να λειτουργήσει η φαντασία του με διπλή ταχύτητα- και οι καφετζούδες, αφού οι απελπισμένοι σε χρυσώνουν έτσι και τους τάξεις λίγη ελπίδα!

Η κατάθλιψη θα ήταν μια σπάνια διαταραχή που θα έπληττε μονάχα τους βαρύτατα δυστυχείς.

Προπάντων στην παραδεισένια νιρβάνα μας όλοι οι δεσμευμένοι, και εκτενέστερα οι παντρεμένοι, θα ήταν πιστοί! Οι ελάχιστα εναπομείναντες θα κρυβονταν απο ενοχή και ντροπή για το ''αλλόκοτο κουσούρι'' της απάτης.

Αντιθέτως, στη πραγματική ζωή κανείς δεν ντρέπεται, αλλά κοκορεύεται και θαυμάζει για τα ''επιτεύγματα'' του και τις αποδόσεις του συνήθως, με κάποια πιτσιρίκα! Τι κι αν είναι 50 χρονών? Η μπογιά του έχει ακόμη πέραση!

Για όλους εμάς τους υπόλοιπους η ερωτική μας ζωή ίσως να μην είναι τοσο περιπετειώδης και μυστήρια όσο εκείνων που κατα συρροήν ζουν με το φόβο μην τους πιάσουν στα πράσα.. Εμείς έχουμε να διηγούμαστε έναν ή έστω δυο ανεκπλήρωτους έρωτες... Αν κάποιος μας ζητούσε να εξιστορήσουμε σε μια σύντομη περίληψη την ερωτική μας ζωή, ο ανεκπλήρωτος έρωτας θα καταλάμβανε περισσότερο χρόνο γιατί είναι μια πληγη μέσα μας, έστω κι αν η ζωή μας προχώρησε επιτυχώς!

Ένας ''κατεστραμμένος'' και ''χτυπημένος'' από τη μοίρα θα υποστηρίξει ότι, εξαιτίας της κληρονιμικής σωματικής του διάπλασης και των εξαιρετικά δύσκολων παιδικών του χρόνο, δεν αφιέρωσε τον απαιτούμενο χρόνο στα ερωτικά του ζητήματα γι' αυτο και είναι ''άτυχος στον έρωτα''.

Όσο ζεις έναν εμποδισμένο έρωτα, δεν αγοράζεις περιοδικά για νύφες. Δεν κάνεις σχέδια για σπίτια με γκαζόν και πιτσιρίκια να τρέχουν σε αυτό, υπερβαίνεις το πρακτικό σου εαυτό και αυτό σε κάνει σαφώς πιο ερωτευμένο και πιο ερωτεύσιμο!

Ανακηρύττουμε ανιδιοτελώς τους ακατάλληλους αγαπημένους μας στους πιο αθώους και απροστάτευτους! Είναι να μην σου τύχει!!

Στους εμποδισμένους έρωτες ευδοκιμούν κυρίως οι τερατώδεις συνδυασμοί. Θεές πέφτουν στα πόδια δεσμευμένων Κουασιμόδων, νεότατοι άνδρες ερωτεύονται παντρεμένες, και ώριμες αριστοκράτισσες με ανώτατη παιδεία γίνονται σκυλάκια αλλοδαπών με πτυχίο φυσικοθεραπείας. Η αίσθηση της διαφοράς εξάπτει τους εμποδισμένους εραστές που πορεύονται βέβαιοι μόνο για την απόλυτη οικειότητα των πνευμάτων τους. Λίγο να εντρυφήσεις στη λογοτεχνία των εμποδισμένων, λ.χ. ''Ρωμαίος και Ιουλιέτα'' (άκρως κλασικό και διαχρονικό ανά τους αιώνες), έχεις αμέσως έναν καλό μπούσουλα για να μιμηθείς το μοιραίο πάθος που θα σε συνταράξει!

Σ' έναν καλύτερο κόσμο ίσως οι αγαπημένοι μας εμποδισμένοι έρωτες να μην μας άφηναν καμία σημαντική πληγή. Δε θα μας εξαπατούσαν και τα αντικείμενα του πόθου μας δε θα μας απογοήτευαν αναπόφευκτα! Σε στιγμές ευθυμίας ίσως να απλώναμε το χέρι για χειραψία και με λίγο χιούμορ να τους ευχαριστούσαμε εγκάρδια που μας έκαναν πρόσκαιρα να δυστυχήσουμε. Οι εμποδισμένοι μας έρωτες δεν έπαψαν ποτέ να είναι ωραιότατες περιπέτειες!

Υ.Γ.: THERE IS NO PASSION SO SERIOUS AS LUST... Laurence Sterne
Θα με βρεις εδώG+Nastazia A
        
                             FB:  Anastasia Papadaki

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 30 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ φιλία με τον πρώην;

 you've got to take this moment στο +yannidakis



«Οι φιλίες με τους άντρες είναι θαυμάσιες!» θα σκεφτείτε αν δείτε τις φωτό που η Jennifer Lawrence παίζει τρελούτσικα με τον Chris Pratt : «Τι ζηλευτή φιλία! Να είναι ο κολλητός σου τόσο έξυπνος, όμορφος και επιτυχημένος -κι όμως να μην υπάρχει μεταξύ σας φιλικός δεσμός!».

Ένας άντρας φίλος, εδώ που τα λέμε, σε κολακεύει και σε διαφημίζει καταπληκτικά, επιβεβαιώνει με κάθε τρόπο πως είσαι υπέροχη και όλοι το βλέπουν στην ζηλευτή φιλία σας - μας ξετρελαίνει να βάζουμε τους εαυτούς μας πρωταγωνιστές και σκηνοθέτες στα καλύτερα...

Αν τολμήσετε να εκφράσετε την πεποίθηση σας περί αγνής φιλίας μεταξύ ετερόφυλων, ο μέσος άντρας θα σας αντικρούσει... Η ύπαρξη «φίλης» προϋποθέτει πως σ' ολόκληρο τον πλανήτη υπάρχει τουλάχιστον μια (!) που αντέχει να αντιστέκεται στην ακαταμάχητη γοητεία του -η μαμά του του είχε πει πως τον θέλουν όλες...

Οι περισσότεροι άντρες έχουν, επίσης, δεχτεί κάποτε τουλάχιστον μια τραυματική απόρριψη με τη γελοία δικαιολογία: «Θα ήθελα να μείνουμε φίλοι». Aυτό «το φίλοι», λοιπόν, θα προτιμούσαν να μην υπήρχε, να μην το είχε ξεστομίσει γυναίκα, να μην τους είχε διαπεράσει τέτοιο αστροπελέκι. Είναι εξάλλου με τρόπο καταλυτικό προγραμματισμένοι να μην είναι φίλοι με γυναίκες :«Τι να κάνεις με μια γυναίκα φίλη;» σκέφτονται και κάτι τέτοιο τους φαίνεται απίστευτο, μπορεί και λίγο gay..

Αν δεν είχατε ποτέ άντρες φίλους, σας προτρέπω να προσπαθήσετε να κάνετε - υπάρχει μόνο κέρδος αν η φιλία είναι αυθεντική: βουτάς λίγο στον άγνωστο κόσμο τους, κάποιες φορές καταλήγεις στο ότι τους άντρες δεν θα τους καταλάβεις ποτέ, ενώ άλλοτε καταφέρνεις να ανακαλύψεις θεσπέσια πράγματα. Μαθαίνεις να μιλάς λιγότερο, να γελάς πιο εύκολα, να είσαι πιο αυθόρμητη και ειλικρινής, να εκμυστηρεύεσαι συναισθήματα και όχι να διηγείσαι με λεπτομέρειες περιστατικά- οι φιλίες μας με τους άντρες είναι φαινομενικά πιο επιφανειακές, αλλά στην ουσια βαθύτερες- με τις γυναίκες ισχύει το αντίθετο …

Για τις πιο καπριτσιόζες, οι άντρες που δεν τις ελκύουν δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον -πρόκειται για την πρακτική γυναικεία φύση που δεν χάνει τον χρόνο της. Κατά την άποψη μου τον φίλο σου, «απαγορεύεται» να τον γουστάρεις ακόμα και κάπως «υπόγεια» - γιατί τότε δεν είναι φίλος σου και έτσι χάνεις εκτός από χρόνο και όλα τα καλά...

Το πόσες ειλικρινείς φιλίες με άντρες έχει καταφέρει να κάνει μια γυναίκα είναι αντικειμενική τύχη, αν και ο αριθμός των φίλων σου σε ένα μεγάλο βαθμό φανερώνει την τριβή σου με κόσμο που είναι ανδροκρατούμενος.

Οι φίλοι είναι πρωτίστως παράσημα: δεν κερδίζεις εύκολα την εμπιστοσύνη τους, δεν θα σε έκαναν παρέα για λόγους συμφέροντος με την ίδια ευκολία που θα σε έκαναν οι γυναίκες.

Στα πρώτα ραντεβού, το καλύτερο τεστ για να καταλάβετε αν κάποιος έχει καλές σχέσεις με τις γυναίκες γενικότερα, είναι να τον ρωτήσετε αν έχει φίλες -αν έχει αδελφή, πιθανόν να είναι πιο εξοικειωμένος με την ιδέα. Ίσως και να είναι ευκολότερο να συνεννοηθείτε μαζί του (μπορεί και όχι αν είναι κόπανος...).

Αν πέσετε σε τύπο που σας πει πως του είναι αδιανόητο να έχει έστω μια γυναίκα φίλη, τότε δεν αποκλείεται να έχετε απέναντι σας έναν λίγο αδέξιο στην σύνδεση. Στη χειρότερη των περιπτώσεων (και επειδή ζούμε στην Μεσόγειο) μπορεί να πέσατε σε μισογύνη που ξεχειλίζει αντρίλα και δεν θα μπει καν στον κόπο να ανοίξει τέτοια ηλίθια γυναικεία συζήτηση- εκτός αν είναι ακόμα αρχή και σας κάνει τον καλό και τον πολιτισμένο. 

Η φιλία μεταξύ πρώην είναι τεράστιο ξεχωριστό κεφάλαιο… Δείτε τη Bella Hadid και τον Weeknd, αυτή μια δίμετρη κούκλα κι εκείνος ένας αστειούλης - πόσο να κράταγε το ρομάντζο; Τώρα είναι κολλητοί που βγαίνουν έξω παρέα και ποζάρουν σε κόκκινα χαλιά - δεν μπορεί και εσάς, να μην σας έχει απασχολήσει το ζήτημα της φιλίας με τους πρώην.

Αγαπάς κάποιον ή έχεις ερωτικό πάθος και μια μέρα όλα έχουν σβήσει. Δεν παίρνουμε την περίπτωση που «κάτι εξακολουθεί να μένει», διότι σε μερικές σχέσεις που τέλειωσαν αυτό το «κάτι» εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι να έρθει το τέλος του κόσμου. Μερικοί το συντηρούν όπως η Μαντόνα που σαλιαρίζει ασύστολα με τον πρώην σύζυγο Σων Πεν, το «κάτι» βέβαια μπορεί και να σας εμποδίσει να αναπτύξετε μια φίλια …

Καθαρά φιλική σχέση μεταξύ πρώην μπορεί να υπάρξει :
-Αν πραγματικά συμπαθείς κάποιον αρκετά ώστε να σου λείπει η παρέα του και αν έχετε κοινά ώστε να υπάρχει θέμα συζήτησης .
-Αν στα αλήθεια δεν έχεις καμιά όρεξη να τον ξαναβάλεις στην ζωή σου, αν δεν πεθαίνεις από μοναξιά ή απελπισία και έχεις ξεπεράσει την φάση που εύχεσαι να γίνει ένα θαύμα να τα ξαναφτιάξετε (η κατάσταση προϋποθέτει να βρίσκεται κι εκείνος στο ίδιο ακριβώς σημείο -οι άντρες δεν ξέρουν να χάνουν ή να αποκλείονται -εκτός από πιο συναισθημακούληδες είναι μάλλον και πιο κτητικούληδες .
-Αν πρόκειται για κάποιον που θαυμάζεις -χωρίς να έχεις άλλα κάπως ερωτικά λανθάνοντα συναισθήματα .
-Αν κανείς δεν πλήγωσε τον άλλον ανεπανόρθωτα .
-Αν στην νέα φιλική σας σχέση , δεν τον ζαλίζεις για τον νυν (δεν υπάρχει άντρας πρώην που να σηκώνει το να κάθεσαι να του λες για τον νέο σου γκόμενο )
-Αν οι σχέσεις που έχετε δεν ξέρουν πολλά πράγματα για την φιλία σας (δεν ζούμε στην Σουηδία -να πας να πεις : «Αγάπη μου, το βράδυ θα πάω για φαγητό με μια κοπέλα που τα είχαμε πριν 4 χρόνια -δεν την γουστάρω απλώς θέλω να την δω .Τα λέμε αργότερα ;») 
-Αν με τον πρώην έχετε παιδιά , σκυλιά , είστε συνέταιροι κτλ. και κάπως η ανάγκη σας έχει αναγκάσει να συνεχίσετε την σχέση σας (απαιτείται να διασχίσετε μαύρο φουρτουνιασμένο ωκεανό και πάλι δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα φτάσει η μέρα που θα καταφέρεις να τον συναντάς χωρίς να σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι)
-Αν έχει υπάρξει ένα θεμελιώδες γεγονός που απαγορεύει την επανασύνδεση σας -γάμος ή χωρισμός ή ο πρώην έχει έρθει να κλάψει στον ώμο σου (μιλάμε για απαγορευτικό ξενερωμα, τον βλέπεις σαν αδερφό έπειτα από κάτι τέτοιο ,αρκετά συνηθισμένη κατάσταση θλίψης που οδηγεί σε φιλία καθησυχαστική -κάποιος που αγάπησες σ αγαπάει ακόμα).


Θα με βρεις εδώ: G+Nastazia A
           
                             FB:  Anastasia Papadaki

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ραμόνα δαγκωτό

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Είμαι στο γραφείο με το υπόλοιπο team... H επικαιρότητα των ειδήσεων τρέχει μανιωδώς και τα νεύρα είναι στην τσίτα λόγω της άφθονης καφεΐνης που κυλά μέσα μου κι επειδή είμαι σε μια μόνιμη εγρήγορση και μπορώ να πω πως μου αρέσει αυτό. Η τηλεόραση του γραφείου είναι στο "mute" για να μην μας αποσπά την προσοχή, όμως το βλέμμα μπορεί να πέσει για λίγο πάνω στην εικόνα.

Συνήθως -για κάποιο ανεξήγητο λόγο- παίζει Σκάι... Κάπου στις 16:00 έχει «My Style Rocks». Πιστεύω ότι χωρίς ήχο είναι αρκετό για να κλάψεις στα γέλια!! H λέξη «κιτς» χάνει την έννοιά της από την πραγματική εικόνα που «απολαμβάνουμε» στις τηλεοράσεις μας.

Από ένα γενικότερο ζάπινγκ που έχω κάνει τόσο στην TV όσο και στο ίντερνετ παρατήρησα ότι μια κοπέλα που συμμετέχει στο συγκεκριμένο ριάλιτι, εν ονόματι «Ραμόνα», είναι η πέτρα του σκανδάλου για τις υπόλοιπες συμμετέχουσες μιας και βάζει φυτιλιές εκτοξεύοντας κακιούλες για τις υπόλοιπες κοκόνες που λαμβάνουν μέρος.

Πριν καλά καλά ξεκινήσει η τηλεοπτική σεζόν η συγκεκριμένη έχει μονοπωλήσει το ενδιαφέρον όλων των ψυχαγωγικών εκπομπών. Η Ραμόνα ενσαρκώνει το αντίθετο της τηλεοπτικής συμπεριφοράς, που πλέον δεν παλεύεται: δεν γλείφει κανέναν, δεν γλείφει ούτε εκεί που έχει φτύσει και προσωπικά πιστεύω πως δεν είναι τόσο αδίστακτη όσο θέλουν να την παρουσιάζουν, σαν αυτές τις γκόμενες που βγαίνουν σε κάτι πάνελ και δήθεν ενοχλούνται με την προσωπική ζωή του καθενός.

Κανείς από την αρχαία εποχή της τηλεόρασης επί Άσπας Τσίνα δεν στάθηκε απέναντι σε μια κριτική επιτροπή αμφισβητώντας την έχοντας επιχειρήματα. Η συγκεκριμένη δε διαθέτει τσαμπουκά εντυπωσιασμού, απλά απαιτεί από τους υπόλοιπους να είναι αντάξιοι των δικών της προσδοκιών έστω και με το τραχύ φεμινισμό, μιας και επιδεικνύει συχνά τη σέξι πλευρά της. Επίσης, σίγουρα παίζει ρόλο το γεγονός ότι κατάγεται από τη Ρουμανία.

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως πλέον στην τηλεόραση τα χρήματα επενδύονται πολύ επιλεκτικά στα τηλεοπτικά προϊόντα, ωστόσο η βαθύτερη ανάγκη των τηλεθεατών δεν είναι να ψυχαγωγηθούν αλλά να υπάρχει κοινωνική τοποθέτηση σε αυτό που έχουν επιλέξει να δουν.

Θεωρώ πως χρειαζόμαστε πρότυπα που δεν είναι ξεπερασμένα αλλά να κουβαλούν κάτι φρέσκο πάνω τους. Η ατελείωτη πολυλογία των πάνελ κούρασε...

Θα με βρεις εδώ: G+: Nastazia A
           
                             FB:  Anastasia Papadaki

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ''the asshole survival guide''

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Ένα θέμα που ξετρελαίνει τον καθηγητή του Στάνφορντ Robert Sutton είναι οι βλάκες και η εξάπλωση της ηλιθιότητας. Τα τελευταία 10 χρόνια η συγγραφική του συνήθεια και η εμμονή του με τη βλακεία, κατά τη γνώμη των «Προβληματισμών της Δευτέρας»  κατακλύζει τον πλανήτη. Μάλλον γι' αυτό τα βιβλία του πολυγραφότατου κ. Sutton γίνονται best sellers.

Χωρίς την παραμικρή αμφιβολία τα εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα του έργου του που σπάνε τα ταμεία θα τα αγοράζουν σίγουρα και κάποιοι βλάκες, καθώς ο βλαξ έχει την επιθυμία να αυτοπροσδιορίζεται ως ευφυής. 

Ο Sutton ικανοποιεί τις απαιτήσεις του κοινού του με το διατυπώνει διαρκώς νέες θεωρίες τις οποίες στηρίζει σε εντυπωσιακές έρευνες για την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Παραδείγματος χάρη, το παγκόσμιο φαινόμενο της εξαφάνισης των εργασιακών δικαιωμάτων από εργατοφάγους εργοδότες που δε «χαμπαριάζουν» πως πιέζοντας του εργαζομένους χάνουν αντί να κερδίζουν και ο Sutton θεωρεί πως κάτι τέτοιο είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ολοένα μεγαλύτερη επικράτηση της αβελτηρίας.

Όσοι καταπιεσμένοι με διαβάζετε αυτή τη στιγμή, ή όσοι έχετε υπάρξει σε κάτεργο κατά το παρελθόν, θα αντιλαμβάνεστε πως τα γραπτά του καθηγητή θα μπορούσαν να είναι Βίβλος για την έξοδό μας από την κρίση!!

Σύμφωνα με υπολογισμούς του Sutton, το κόστος της συμπεριφοράς ενός ατόμου που βρίσκεται σε θέση ισχύος αφενός επιβραβεύεται στην αγορά εργασίας, αφ' ετέρου μακροχρόνια δημιουργεί εχθρικό κλίμα που κάνει την παραγωγικότητα να μειώνεται. Εν τέλει, σύμφωνα με τα λεγόμενα του επιτυχημένου επιστήμονα-συγγραφέα, η συμπεριφορά του νταή ζημιώνει μια επιχείρηση με χιλιάδες ευρώ.

Οι βλάκες δεν αργούν να καταλήξουν αποτυχημένοι ειδικά όταν εθίζονται στην εξουσία καθώς αποκτούν μια φυσική τάση να το παρακάνουν. Αν τα νεύρα σας γίνονται κρόσια αγνοείστε επιδεικτικά τη βλακώδη συμπεριφορά και φροντίστε να γλυτώσετε άμεσα!

Υ.Γ.: Όλοι είμαστε εν δυνάμει βλάκες οπότε μην πουλάτε μούρη...

Θα με βρεις εδώ: G+Nastazia A
           
                             FB:  Anastasia Papadaki

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ο δικός σου νάυτης

 you've got to take this moment στο +yannidakis



Ελάτε να κάνουμε ένα πείραμα συγκίνησης: Τι αισθάνεστε όταν κοιτάζετε τη φωτογραφία με τον ναύτη και τη νοσοκόμα;

Α) αναστενάζετε με ελπίδα πως ένας τέτοιος ναύτης κάπου υπάρχει και για εσάς
Β) αναπολείτε έναν ναύτη που ήρθε και έφυγε
Γ) δεν σας καίγεται καρφί για μια φωτογραφία παμπάλαια.

..τις απαντήσεις θα βρείτε λίγες γραμμές παρακάτω...

Το τελευταίο από συγκίνηση κλάμα, το έριξα όταν έμαθα για τον θάνατο της Greta Zimmer Friedman, της εικονιζόμενης νοσοκόμας στην πασίγνωστη φωτογραφία του Alfred Eisenstaedt, σύμβολο της λήξης του Β’ παγκοσμίου πολέμου.

Η ιστορία είναι γνωστή και τουλάχιστον τρεις γενιές την έχουν αντικρίσει. Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου του 1945, αμέσως μετά το διάγγελμα του προέδρου Truman για το τέλος του πολέμου, χιλιάδες Αμερικανοί πολίτες ξεχύθηκαν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν. Ο ενθουσιασμένος ναύτης της φωτογραφίας βρισκόταν στην Τimes Square της Νέας Υόρκης, βρήκε μπροστά του μια νοσοκόμα οδοντιατρείου που εκείνη την στιγμή είχε βγει για το διάλειμμα της, την άρπαξε και τη φίλησε.

Αν και η φωτογραφία έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό Life, επί δεκαετίες τα ονόματα των δυο πρωταγωνιστών παρέμεναν άγνωστα καθώς ο Alfred Eisenstaedt δεν τα είχε κρατήσει.

Το «μυστήριο» επανερχόταν κατά καιρούς στα ΜΜΕ -υπήρξαν δεκάδες γυναίκες που ισχυρίστηκαν πως ήταν η νοσοκόμα της φωτογραφίες και άλλοι τόσοι «ναύτες»- όμως η φωτογραφία ποτέ δεν έχασε κάτι από τη μαγεία της και δύναμη της ακόμη και όταν έγινε απολύτως σαφές πως δεν επρόκειτο για ζευγάρι αλλά για δυο τυχαία ενθουσιασμένους.

Η έξαψη του τέλους του πολέμου έφτιαξε τη σκηνή ώστε να μοιάζει με μια ολόκληρη ερωτική ιστορία, εκείνη παραδόθηκε με τον τρόπο που παραδίδεσαι μόνο όταν σου είναι αδύνατον να αντισταθείς και αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια, αν τελειώσει κανένας πόλεμος ή 2-3 φορές σε μια ολόκληρη ζωή- κρατάει λίγο αλλά τόσο ώστε να το θυμάσαι (..κάθε μέρα ).

Δεν είναι πως με τους υπόλοιπους που έρχονται και φεύγουν ή μένουν, θες και κάνεις την δύσκολη...Μπορεί να έχεις σχέση χρόνων γεμάτη αγάπη και κατανόηση- μέχρι και λίγο πάθος μπορεί να υπάρχει- αλλά κατά βάθος να μην αισθάνεσαι διόλου παραδομένη- χωρίς να φταις και χωρίς να μπορείς να εξηγήσεις γιατί.

Πολλές φορές έχεις την ατυχία να ξεκινήσεις σαν την νοσοκόμα της φωτογραφίας και να καταλήξεις οχυρό της άρνησης και κάστρο της γκρίνιας, να σου φταίει το εστιατόριο που διαλέξατε και το νησί που είπατε να πάτε για διακοπές...
Δεν είναι μόνο οι φάσεις της σχέσης που αλλάζουν με τα χρόνια, την οικειότητα και την βαρεμάρα -πρόκειται για ένα μυστήριο άδικης συμπεριφοράς: Δεν το παραδεχόμαστε και ευτυχώς σπάνια το διηγούμαστε αλλά μυστηριωδώς σε «κάποιους» τείνουμε να ενδίδουμε πλήρως ενώ σ' άλλους ούτε γι' αστείο.

Στην αρχή του κειμένου σας ζητήθηκε να αποφάσισε αν η φωτογραφία σας προκαλεί κάτι.

Αν δεν αισθάνεστε τίποτα, τότε τέτοια θέματα δεν σας αφορούν -μου είναι αδύνατον να φανταστώ πως υπάρχετε γιατί όλοι οι υπόλοιποι συνηθισμένοι ρομαντικούληδες, τέτοιες φωτογραφίες τις βλέπουμε με εσωτερικό αναστεναγμό.
Είναι κάτι στον τρόπο που την κρατάει και εκείνη είναι αφημένη στην αγκαλιά του, αν το δεις δεν μπορεί να μην το αισθανθείς - πονάει ο εισπνεόμενος αέρας έτσι όπως κατεβαίνει στον ρινοφάρυγγα και μια περίεργη στεναχώρια διαχέεται στους βρόγχους για το φιλί που συνέβη πριν από 71 χρόνια στην Νέα Υόρκη - σου μένει η άτιμη η λύπη και σου χαλάει η μέρα...

Υπάρχουν δυο ενδεχόμενα σ' αυτή τη ζωή και η φωτογραφία με τον ναύτη και τη νοσοκόμα τα ορίζει πολύ καλά: Τον ναύτη ή ακόμα τον περιμένεις ή εύχεσαι να τον ξαναβρείς.

Σε ένα βαθμό, η πιθανότητα μιας υπέροχης συνάντησης που θα σε κάνει να παραδοθείς για ένα δευτερόλεπτο ή τριάντα χρόνια, είναι και θέμα ηλικίας όμως ανεξαρτήτως χρόνων, διανύουμε τις ζωές μας περιμένοντας ή αναπολώντας και η ενδιάμεση κατάσταση είναι μάλλον κάτι σαν ευτυχία όπου ο ναύτης βρίσκεται τώρα κοντά (!) -αυτή είναι η καλύτερη εκδοχή στο σημερινό πείραμα συγκίνησης, εύχομαι να σας συμβαίνει.

Περνάμε την νεότητα μας διερωτώμενοι για το που θα βρούμε τον έρωτα και την μέση μας ηλικία πεπεισμένοι πως τον είχαμε και μας πέρασε. Ανεξαρτήτως, όμως, όπως είπαμε και επειδή στη ζωή συνεχώς συμβαίνουν θαύματα, ο δικός σου ναύτης, ας είσαι 64 ετών, μπορεί να ψάχνει τώρα να σε βρει να σε αρπάξει από τη μέση κι εσείς οι δυο μαζί να γράψετε ιστορία... Ωστόσο, ας μη γελιόμαστε, είναι απαραίτητη προϋπόθεση να βρεθεί ένας ενθουσιασμένος ναύτης. Μην περιμένεις μεγάλες συγκινήσεις με αναβλητικούς τύπους του «άσε να έρθει καλύτερη στιγμή για γενναιότητες» και, λυπάμαι που το λέω, αλλά αποτελεί μεγάλη αλήθεια πως και οι ναύτες με την κόπωση και τις ατυχίες μαραίνονται και χάνουν το θάρρος και την αυτοπεποίθηση τους όπως βεβαίως και οι νοσοκόμες.

Η ικανότητά μας να είμαστε ευτυχισμένοι καθορίζεται γενετικά σε ποσοστό 50% -δεν είναι λοιπόν μόνο οι κακουχίες που μας αποθαρρύνουν και μένει ένα θαυμάσιο 50% όπου εσύ παίρνεις απόφαση να μην χάσεις το κέφι σου επειδή η προηγούμενη σε κατακεράτωσε. Ας ακούγεται κλισέ και κιτς, δεν θέλω να σταματήσω να πιστεύω πως είμαστε όλοι εν δυνάμει θρυλικοί τολμηροί ναύτες και νοσοκόμες απλώς επιλέγουμε συχνά να ζούμε πνιγμένοι στην απογοήτευση γιατί μας είναι απείρως πιο εύκολο.

Το πρόβλημα στην συγγραφή αυτού του πονήματος είναι πως αδυνατώ να καταλάβω τον ναύτη. Ο,τι σας γράφω δεν είναι απόλυτα ολοκληρωμένο, θα ήθελα να μπορούσα να γράψω κάτι για το πως ένιωσε κι αυτός - δεν είμαι άντρας όμως και δεν έχω ιδέα. Υποψιάζομαι πως υπάρχει κάτι στη ανδρική φύση σε σχέση με τέτοιες πρωτοβουλίες -τον θαυμάζω πάντως κι ας μην τον γνώρισα ποτέ αυτόν τον ωραίο τύπο.  Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ευχές για ένα όμορφο βράδυ!

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Οι τσακωμοί, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι μια σάχλα και όσοι υποστηρίζουν ότι είναι το αλατοπίπερο σε μια σχέση μάλλον έχουν αποτύχει παταγωδώς τόσο στο επίπεδο των διαπροσωπικών σχέσεών τους όσο στο να σταυρώσουν σχέση.

Όχι, δεν είμαι απόλυτη. Ειλικρινά, είμαι σε μια ηλικία που δεν έχω το ψυχικό σθένος, αν θέλετε, να μπαίνω στη διαδικασία να τσακώνομαι για ανοησίες. Όλο αυτό, πέρα από ανούσιο, είναι παράλληλα βαρετό και ειδεχθές. Όχι, δεν είναι «ίντρα κίνκυ». Προκαλεί αφόρητη ξενέρα και φθείρει σε μεγάλο βαθμό τη σχεσουλίτσα.

Μου έχει τύχει να είμαι μπροστά σε κάποιον που φώναζε για πράγματα που δεν ίσχυαν. Έτσι απλά, κοίταξα με ύφος, τύπου: «Τώρα σοβαρά?», «Δε ζω αυτήν την παράνοια Θεέ μου». Μετά με έπιασαν τα γέλια, τελείως αυθόρμητα. Ο άλλος εκνευρίστηκε πιο πολύ μαζί μου. Υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις πως ήθελε να χειροδικήσει, μα η ανατροφή του δεν του το επέτρεπε. 

Δεν έχω διάθεση να νευριάζω, ειδικότερα όταν βρίσκομαι στο σπίτι μου - στη χαλαρή φωλιά μου που με αποσπά από το νευρικό έξω κόσμο. Εφαρμόζοντας αυτή την τακτική, παρατηρώ πως ποτέ δεν είχα την επιθυμία να πάω στις Φιλιππίνες για να βρω τον εαυτό μου. Στο τέλος της ημέρας ασχολούμαι λίγο με εμένα και αναλογίζομαι τι έκανα σωστά και τι λάθος. 

Κοιμάμαι με ευκολία. Δε φταίει η κούραση. Το αποδίδω στο γεγονός ότι τα πάω καλά με εμένα. Δεν καληνυχτίζω μόνο εμένα αλλά και την υπόλοιπη «κομπανία» και το βράδυ είναι πραγματικά όμορφο. Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ρούχα πραγματικά καθαρά

 you've got to take this moment στο +yannidakis




Εξαρτάται πόσο χρόνο διαθέτεις...

Για να κάνεις κάποια πράγματα σωστά, πρέπει να μπορείς να χασομερήσεις, να βρεις δηλαδή ώρα να κλέψεις από κάπου αλλού. Να το πάρεις απόφαση να βρεθεί χρόνος δίχως να προσπαθήσεις, να τον έχεις διαθέσιμο, να στρογγυλοκάθεται κάπου σαν Βούδας και να περιμένει ο χρόνος σου να τον χρησιμοποιήσεις.

Μπορείς να τσεκάρεις σε ποια φάση ζωής βρίσκεσαι από τα πλυμένα σου ρούχα, γιατί η μπουγάδα εξηγεί πόσο χρόνο διαθέτεις για όσα γίνονται και αυτόματα...

Ελέγχεις αν σε προσέχουν ή αν προσέχεις εσύ.

Ως παιδί συνηθίζεις σε μοσχομυρισμένα που αναδίδουν «μανούλα» καθώς τρέχεις γιατί σε κυνηγούν στο διάλειμμα. Κοιμάσαι σε σεντόνια με την ίδια μυρωδιά - το μαλακτικό ρούχων πάντα λειτουργεί προστατευτικά -, παίρνεις μαζί σου αυτή τη μυρωδιά όταν πας φαντάρος, για να την ανακατέψεις με την μπόχα του θαλάμου στο στρατόπεδο.

Την πας ραντεβού με την γκόμενα, την πας γήπεδο, την πας την πρώτη μέρα στη δουλειά. Ιδρώνεις, αλλά τα ρούχα σου μυρίζουν καλύτερα από εσένα, γιατί πάλι η μαμά είχε χρόνο και όρεξη να παραφυλάει πάνω από το πλυντήριο για να ρίξει μαλακτικό.

Επειδή ποτέ δεν ξέρουμε να παραιτούμαστε από τίποτα, αλλά μόνο να ανταλλάσουμε, λέμε πως θα είμαστε εντάξει αν βάζουμε μόνοι μας πλυντήρια επειδή τώρα πια μένουμε σε δικό μας διαμέρισμα. Με ρούχα «τραγανά» σαν φρυγανιές τα καταφέρνουμε. Ενηλικιωνόμαστε με φαγούρα από τα τσαλακώματα. Αν δεν έχεις χρόνο να περιμένεις, να απλώσεις αμέσως μετά το ξέβγαλμα, καταλήγεις να τα απλώνεις όποτε το θυμηθείς... Έχεις τζην ευωδιαστά σαν βρομόνερα λιμανιού και T-shirts με κάτι από βάλτο πόλης... Αν έχεις υπηρέτες, δεν ξέρεις πώς θα μυρίζεις αύριο. Κανέναν δε μέλλει αν θα μυρίζεις «ανθισμένο μάνγκο» ή «φρέσκο κίτρο».

Είναι υπέροχο να βρίσκεις φρεσκοπλυμένα ρούχα, με αγάπη σιδερωμένα που σε περιμένουν να τα φορέσεις... Ίσως κι αυτά να αποτελούν στοιχείο της καθημερινής σου «επιτυχίας». Σου ανεβάζουν το ηθικό και διαπρέπεις όλο χαμόγελο. Η υπέροχη μυρωδιά σου «μαγνητίζει» τα ρουθούνια των διπλανών σου και αυτομάτως γίνεσαι η ευχάριστη νότα στη μέρα τους... Αρκεί η μυρωδιά να οφείλεται στη μαμά! Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ακρίβεια για νεόπτωχους

 you've got to take this moment στο +yannidakis





Τελευταία, παρατηρώ πως οι εφημερίδες έχουν καταντήσει να είναι σελίδες ατελείωτης πολιτικολογίας. Να μου πεις και πώς αλλιώς να γίνει όταν οι φόροι έχουν καταντήσει να σε κυνηγούν;

Παράλληλα με τους φόρους, οι Έλληνες έχουμε και άλλα προβλήματα που μας έχει δημιουργήσει η μακρόσυρτη φτώχεια και τελικά μας εμποδίζουν με το να ασχοληθούμε με απλά πράγματα... Με χαμηλούς μισθούς αγοράζουμε πανάκριβα κινητά. Παρότι είμαστε κακοπληρωμένοι και έχουμε ενταχθεί στο «κλαμπ» των νεόπτωχων πιστεύουμε πως το κινητό των 500 ευρώ θα μας δώσει λίγο κέφι στη μουντή καθημερινότητά μας. Ας μην έχει μονάδες, το 500 ευρώ κινητό και πάλι είναι σούπερ γιατί σου «λύνει» τα χέρια και σε κάνει λίγο πιο γαμάτο όταν κινείσαι ανάμεσα σε εκείνους που τα 500 ευρώ τα επενδύουν κάπου που δεν είναι άμεσα ορατό σε όλους εμάς.

Πέρα από αυτό είμαστε ένας λαός με τεράστια σύνδρομα κόμπλεξ και μικροψυχίας. Τα αντικείμενα και οι τίτλοι προσδίδουν άλλη αίγλη στο image που θέλουμε να δημιουργήσουμε ήδη από τα παιδικά μας χρόνια. Παραδείγματος χάρη τα ιδιωτικά σχολεία υποτίθεται πως σε βοηθούν να πετύχεις τους εκπαιδευτικούς σου στόχους με την αυστηρότητα που τα διέπει. Τα δημόσια σχολεία είναι πιο δευτεροκλασάτα... «Μας ρήμαξε το δημόσιο άλλωστε τόσα χρόνια», λένε κάποιοι και ως βαθιά νεόπλουτοι που είναι σνομπάρουν κάθε τι στο οποίο μπορεί να έχει πρόσβαση ο καθένας από εμάς.

Η ουσία είναι πως ακόμα κι αν κάτι το χρυσοπληρώσεις (υγεία, παιδεία, gadgets) τίποτα δεν σου εγγυάται 100% επιτυχία, Μπορεί να πέσεις σε λούμπα διότι επαναπαύτηκες στη ματαιοδοξία της πληρωμής. «Πληρώνω και έχω ό,τι θέλω», «όσο πιο ακριβό τόσο πιο καλό». Δεν ισχύει πάντα. Όλα πρέπει να τα μετριάζουμε και να εστιάζουμε στις πραγματικές μας ανάγκες.

Έχει τελειώσει η εποχή της ατέρμονης ψυχαγωγίας και του high society style. Ίσως λίγο απότομα μα, τα δάκρυα δεν ωφέλησαν κανέναν.  Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ η παρέα της μοδός

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Είναι ωραίο να βρίσκεσαι ανάμεσα σε ομοίους σου, αν και αυτό, όταν εξελιχθεί σε συνήθεια με συγκεκριμένο γεωγραφικό πεδίο δράσης, τότε η ενδιαφέρουσα παρέα γίνεται επιβεβλημένη τρέχουσα τάση, άρα «παρέα της μοδός».

Δεν υπάρχουν άνθρωποι που να τα έχουν κατάφερει άψογα και στην τέχνη και στη μόδα, γιατί αν τα καταφέρεις πραγματικά στην τέχνη, σπανίως σκοτίζεσαι για τη μόδα. Αν η μόδα σε απορροφήσει και σου πληρώνει το νοίκι, σημαίνει πως κανέναν δεν αφορά η τέχνη σου. Αυτό δε σημαίνει πως φταίει η τέχνη σου αλλά το καταραμένο timing!

Μπορείς σαφώς να ελπίζεις πως η μόδα αγγίζει τα όρια της τέχνης, η προσομοίωση, όμως, αποκλείει την ταύτιση.

Δεν είναι η μόδα τέχνη, αυτό είναι απολύτως βέβαιο γιατί η «μόδα αφορά και κυρίως ορίζεται από τη στιγμή». Παραδόξως, για να παράγεις μόδα, πρέπει να αντιλαμβάνεσαι, όπως οι καλλιτέχνες, τη στιγμή, όμως στη μόδα μένεις προσκολλημένος στην «επίτευξη του προσωρινού».

Η μόδα είναι σαν ματαιόδοξο κορίτσι που επιδιώκει να πάει κάπου υψηλότερα, αλλά τελικά την αποκλείει η ίδια η κοινωνική της φύση.

H οπτική της μόδας είναι «από μέσα σε αυτό και οι άνθρωποί της δε στέκονται ούτε επιθυμούν να παρακολουθούν από το περιθώριο. «Βγάζουν κεφάλι αλλά ξαναπέφτουν στη σούπα.

Ο χυλός δε φτιάχνεται μόνο από τάσεις για τακούνια και υφάσματα. Είναι αβγολέμονο από τρέχουσες αντιλήψεις. Οι αισθητήρες είναι και οι εκπρόσωποι...

Όλοι αυτοί συχνάζουν στα ίδια σημεία. Φορούν ρούχα από το ίδιο μαγαζί, το οποίο επισκέπτονται τακτικά συνήθως τα Σάββατα. Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ κάποια ταξίδια τα χαίρεσαι μεγαλώνοντας

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Κάποια ταξίδια τα χαίρεσαι μεγαλώνοντας. Είναι σαν να ξυπνάς στη μέση της νύχτας για να φας τούρτα γενεθλίων που περίσσεψε.

Δε θες παρέα.

Δεν είναι σαν τις χωριστές διακοπές ζευγαριών. Δε μοιάζουν ούτε με τα μοναχικά ταξίδια, κατά τη διάρκεια των οποίων, από την πολλή μοναξιά προσεύχεσαι να σου πιάσει την κουβέντα ο διπλανός σου στο αεροπλάνο και - αν γίνεται - να μοιάζει λίγο του Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

Όταν «απλώς», μυστηριωδώς εξαφανίζεσαι, είναι αλλιώς. Ισως να κληρονόμησες τη «διαστροφή της ξαφνικής φυγής». Σηκώνεις το κεφάλι σου από το περιοδικό της αεροπορικής εταιρείας και γελάς που πας ταξίδι κρυφά απ' όλους.

Έχεις τη φαντασίωση πως φωνάζεις σε ένα τηλέφωνο αεροδρομίου: «Δεν είμαι στην Αθήνα. Μόναχο βρίσκομαι τώρα!»

Αν έχεις πέσει σε άνθρωπο χωρίς κατανόηση στις ανωριμότητές σου: Σε αποκληρώνει. Σε χωρίζει. Παθαίνει σοκ.

Όλοι ζηλεύουν αυτόν που μπορεί και την κοπανάει. Είναι σύνδρομο φυλακής. Όποιος φεύγει πάει κάπου, απ' όλους καλύτερα! Έχεις μια αίσθηση υπεροχής που τους την έφερες.

Στο ταξίδι σου επιλέγεις να πας σε ένα μοναστήρι για να βρεις την ψυχική σου ηρεμία ή πας να δεις στριπτίζ σε κορυφαίο στριπτιτζάδικο με όλα τα κομφόρ. Διεκδικείς ό,τι η κανονική ζωή νομίζεις ότι σου έχει στερήσει και περνάς καλά.

Αν δεν αναεβάζεις φωτογραφίες με αξιοθέατα στο Instagram αυτό σημαίνει ότι βρίσκεσαι στο ανώτερο σημείο μοναχικότητας. Σου δίνει δύναμη η αλαζονική, απρόβλεπτη ανεξαρτησία σου.

Χαίρεσαι. Κλείνεις κινητά. Αν σε πετύχουν στο τηλέφωνο, λες ακαταλαβίστικα «Βρίσκομαι σε ένα μπαλκονάκι» και απολαμβάνεις αυτού του είδους τη μυστικοπάθεια.

Στη μοναξιά σου είσαι υπέρτατος μπον βιβέρ και party animal ή τεμπέλης. Τέσσερις μέρες το πολύ... Μετά επιστρέφεις στην «κανονικότητά» σου!  Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ να χωρίζεις καλοκαίρι ή μήπως όχι;

 you've got to take this moment στο +yannidakis




Το πότε θα χωρίσεις και αν είναι η σωστή στιγμή είναι μια πολύ γυναικεία υπόθεση.

Εν όψει καλοκαιριού, η μοναξιά ισούται με θάλασσες απέραντης γαλάζιας δυστυχίας. Όσο τα ζευγάρια παρατηρούν αγκαλιασμένα το ηλιοβασίλεμα, εσύ -η χωρισμένη του καλοκαιριού- βυθίζεσαι στις μοναχικές σου σκέψεις.

Είναι πολύ γυναικεία η σκέψη πως μόνη το καλοκαίρι υποφέρεις διπλά καθώς η λέξη χωρισμός δεν υπάρχει σε κανένα γυναικείο περιοδικό το καλοκαίρι.

Δεν υπάρχει πιο βλακώδες πένθος από το χωρισμό. Ας περνάμε δύσκολα, δεν είναι αξιοπρεπής η στεναχώρια μας. Φαινόμαστε εντελώς γελοίες έτσι όπως κλαίμε για κάποιον που δε μας ταίριαζε, που δεν ξετρελάθηκε από έρωτα.

Για τις σχέσεις μας ελάχιστοι δίνουν σημασία γιατί γενικώς βαριούνται φρικτά να μας ακούνε.

Επικρατούν διάφορα σενάρια οριστικού τέλους. Σενάριο 1ο: Μπορεί στο τελευταίο τσακωμό  να σου πάτησε φωνές και μπινελίκια και, πάνω που νόμιζες ότι η υπόθεση σήκωνε λίγο παραπάνω νάζι, σου βρόντηξε την εξώπορτα. Σενάριο 2ο: Μπορεί να έφτασε η στιγμή που είχες τη σωστή διαίσθηση και ξέρεις πως δε θα τον ξαναδείς.

Αν γυρνούσες με πλερέζα, όλος ο κόσμος θα στεκόταν στο πλάι σου, δε θα ήσουν τόσο looser - ζεις μεγάλη ξεφτίλα και ήττα που δεν ξεπλένονται. Οπότε απορρίπτεται η πλερέζα!

Τώρα είσαι αντιμέτωπη με τις κωλοαναμνήσεις που σου προκαλούν καταθλιπτικά επεισόδια.

Το καλοκαίρι, η χαρά είναι προφανέστερη και αποδεικνύεται με τη μορφή ηλιακού εγκαύματος. Μπορείς να είσαι μόνη σε μια ξαπλώστρα και να έχεις χαρά; Ξέρεις καμιά κοσμική ολομόναχη;

Από την άλλη ααποφασίζεις να επιδείξεις εγωισμούς που τους είχε καταπατήσει κάποιος ''ελέφαντας''. Ναι! Φυτοζωούσες στο κλειστό όστρακο της σχέσης. Σε έπνιγε το αγαπουλίνι σου! 

Τώρα το βλέπεις. Παίρνεις και πάλι τα πάνω σου. Τόσο καιρό είχες γίνει ίσιωμα εσύ και οι παραξενιές σου. Για χάρη του έβαζες τη σαλάτα στο πιάτο σου γιατί ''έτσι πρέπει να κάνουμε έξω...'' . Ανεχόσουν τους βαρετούς φίλους του και έπρεπε να είσαι πρόσχαρη. Aκύρωνες όλα τα σχέδια σου και έκανες αποτριχώσεις μήπως και σου ελεγε να βγείτε... άλλο που έβγαινε με φίλους. Όσο αντέχεις μείνε αλλιώς κάνε αυτά που σου λείπουν. Cheers στην τελευταία καλοκαιρινή Δευτέρα. Και να θυμάσαι: We are who we are. People don't change!Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »