yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα *. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα *. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ''the asshole survival guide''

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Ένα θέμα που ξετρελαίνει τον καθηγητή του Στάνφορντ Robert Sutton είναι οι βλάκες και η εξάπλωση της ηλιθιότητας. Τα τελευταία 10 χρόνια η συγγραφική του συνήθεια και η εμμονή του με τη βλακεία, κατά τη γνώμη των «Προβληματισμών της Δευτέρας»  κατακλύζει τον πλανήτη. Μάλλον γι' αυτό τα βιβλία του πολυγραφότατου κ. Sutton γίνονται best sellers.

Χωρίς την παραμικρή αμφιβολία τα εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα του έργου του που σπάνε τα ταμεία θα τα αγοράζουν σίγουρα και κάποιοι βλάκες, καθώς ο βλαξ έχει την επιθυμία να αυτοπροσδιορίζεται ως ευφυής. 

Ο Sutton ικανοποιεί τις απαιτήσεις του κοινού του με το διατυπώνει διαρκώς νέες θεωρίες τις οποίες στηρίζει σε εντυπωσιακές έρευνες για την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Παραδείγματος χάρη, το παγκόσμιο φαινόμενο της εξαφάνισης των εργασιακών δικαιωμάτων από εργατοφάγους εργοδότες που δε «χαμπαριάζουν» πως πιέζοντας του εργαζομένους χάνουν αντί να κερδίζουν και ο Sutton θεωρεί πως κάτι τέτοιο είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ολοένα μεγαλύτερη επικράτηση της αβελτηρίας.

Όσοι καταπιεσμένοι με διαβάζετε αυτή τη στιγμή, ή όσοι έχετε υπάρξει σε κάτεργο κατά το παρελθόν, θα αντιλαμβάνεστε πως τα γραπτά του καθηγητή θα μπορούσαν να είναι Βίβλος για την έξοδό μας από την κρίση!!

Σύμφωνα με υπολογισμούς του Sutton, το κόστος της συμπεριφοράς ενός ατόμου που βρίσκεται σε θέση ισχύος αφενός επιβραβεύεται στην αγορά εργασίας, αφ' ετέρου μακροχρόνια δημιουργεί εχθρικό κλίμα που κάνει την παραγωγικότητα να μειώνεται. Εν τέλει, σύμφωνα με τα λεγόμενα του επιτυχημένου επιστήμονα-συγγραφέα, η συμπεριφορά του νταή ζημιώνει μια επιχείρηση με χιλιάδες ευρώ.

Οι βλάκες δεν αργούν να καταλήξουν αποτυχημένοι ειδικά όταν εθίζονται στην εξουσία καθώς αποκτούν μια φυσική τάση να το παρακάνουν. Αν τα νεύρα σας γίνονται κρόσια αγνοείστε επιδεικτικά τη βλακώδη συμπεριφορά και φροντίστε να γλυτώσετε άμεσα!

Υ.Γ.: Όλοι είμαστε εν δυνάμει βλάκες οπότε μην πουλάτε μούρη...

Θα με βρεις εδώ: G+Nastazia A
           
                             FB:  Anastasia Papadaki

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ο δικός σου νάυτης

 you've got to take this moment στο +yannidakis



Ελάτε να κάνουμε ένα πείραμα συγκίνησης: Τι αισθάνεστε όταν κοιτάζετε τη φωτογραφία με τον ναύτη και τη νοσοκόμα;

Α) αναστενάζετε με ελπίδα πως ένας τέτοιος ναύτης κάπου υπάρχει και για εσάς
Β) αναπολείτε έναν ναύτη που ήρθε και έφυγε
Γ) δεν σας καίγεται καρφί για μια φωτογραφία παμπάλαια.

..τις απαντήσεις θα βρείτε λίγες γραμμές παρακάτω...

Το τελευταίο από συγκίνηση κλάμα, το έριξα όταν έμαθα για τον θάνατο της Greta Zimmer Friedman, της εικονιζόμενης νοσοκόμας στην πασίγνωστη φωτογραφία του Alfred Eisenstaedt, σύμβολο της λήξης του Β’ παγκοσμίου πολέμου.

Η ιστορία είναι γνωστή και τουλάχιστον τρεις γενιές την έχουν αντικρίσει. Το απόγευμα της 14ης Αυγούστου του 1945, αμέσως μετά το διάγγελμα του προέδρου Truman για το τέλος του πολέμου, χιλιάδες Αμερικανοί πολίτες ξεχύθηκαν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν. Ο ενθουσιασμένος ναύτης της φωτογραφίας βρισκόταν στην Τimes Square της Νέας Υόρκης, βρήκε μπροστά του μια νοσοκόμα οδοντιατρείου που εκείνη την στιγμή είχε βγει για το διάλειμμα της, την άρπαξε και τη φίλησε.

Αν και η φωτογραφία έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό Life, επί δεκαετίες τα ονόματα των δυο πρωταγωνιστών παρέμεναν άγνωστα καθώς ο Alfred Eisenstaedt δεν τα είχε κρατήσει.

Το «μυστήριο» επανερχόταν κατά καιρούς στα ΜΜΕ -υπήρξαν δεκάδες γυναίκες που ισχυρίστηκαν πως ήταν η νοσοκόμα της φωτογραφίες και άλλοι τόσοι «ναύτες»- όμως η φωτογραφία ποτέ δεν έχασε κάτι από τη μαγεία της και δύναμη της ακόμη και όταν έγινε απολύτως σαφές πως δεν επρόκειτο για ζευγάρι αλλά για δυο τυχαία ενθουσιασμένους.

Η έξαψη του τέλους του πολέμου έφτιαξε τη σκηνή ώστε να μοιάζει με μια ολόκληρη ερωτική ιστορία, εκείνη παραδόθηκε με τον τρόπο που παραδίδεσαι μόνο όταν σου είναι αδύνατον να αντισταθείς και αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια, αν τελειώσει κανένας πόλεμος ή 2-3 φορές σε μια ολόκληρη ζωή- κρατάει λίγο αλλά τόσο ώστε να το θυμάσαι (..κάθε μέρα ).

Δεν είναι πως με τους υπόλοιπους που έρχονται και φεύγουν ή μένουν, θες και κάνεις την δύσκολη...Μπορεί να έχεις σχέση χρόνων γεμάτη αγάπη και κατανόηση- μέχρι και λίγο πάθος μπορεί να υπάρχει- αλλά κατά βάθος να μην αισθάνεσαι διόλου παραδομένη- χωρίς να φταις και χωρίς να μπορείς να εξηγήσεις γιατί.

Πολλές φορές έχεις την ατυχία να ξεκινήσεις σαν την νοσοκόμα της φωτογραφίας και να καταλήξεις οχυρό της άρνησης και κάστρο της γκρίνιας, να σου φταίει το εστιατόριο που διαλέξατε και το νησί που είπατε να πάτε για διακοπές...
Δεν είναι μόνο οι φάσεις της σχέσης που αλλάζουν με τα χρόνια, την οικειότητα και την βαρεμάρα -πρόκειται για ένα μυστήριο άδικης συμπεριφοράς: Δεν το παραδεχόμαστε και ευτυχώς σπάνια το διηγούμαστε αλλά μυστηριωδώς σε «κάποιους» τείνουμε να ενδίδουμε πλήρως ενώ σ' άλλους ούτε γι' αστείο.

Στην αρχή του κειμένου σας ζητήθηκε να αποφάσισε αν η φωτογραφία σας προκαλεί κάτι.

Αν δεν αισθάνεστε τίποτα, τότε τέτοια θέματα δεν σας αφορούν -μου είναι αδύνατον να φανταστώ πως υπάρχετε γιατί όλοι οι υπόλοιποι συνηθισμένοι ρομαντικούληδες, τέτοιες φωτογραφίες τις βλέπουμε με εσωτερικό αναστεναγμό.
Είναι κάτι στον τρόπο που την κρατάει και εκείνη είναι αφημένη στην αγκαλιά του, αν το δεις δεν μπορεί να μην το αισθανθείς - πονάει ο εισπνεόμενος αέρας έτσι όπως κατεβαίνει στον ρινοφάρυγγα και μια περίεργη στεναχώρια διαχέεται στους βρόγχους για το φιλί που συνέβη πριν από 71 χρόνια στην Νέα Υόρκη - σου μένει η άτιμη η λύπη και σου χαλάει η μέρα...

Υπάρχουν δυο ενδεχόμενα σ' αυτή τη ζωή και η φωτογραφία με τον ναύτη και τη νοσοκόμα τα ορίζει πολύ καλά: Τον ναύτη ή ακόμα τον περιμένεις ή εύχεσαι να τον ξαναβρείς.

Σε ένα βαθμό, η πιθανότητα μιας υπέροχης συνάντησης που θα σε κάνει να παραδοθείς για ένα δευτερόλεπτο ή τριάντα χρόνια, είναι και θέμα ηλικίας όμως ανεξαρτήτως χρόνων, διανύουμε τις ζωές μας περιμένοντας ή αναπολώντας και η ενδιάμεση κατάσταση είναι μάλλον κάτι σαν ευτυχία όπου ο ναύτης βρίσκεται τώρα κοντά (!) -αυτή είναι η καλύτερη εκδοχή στο σημερινό πείραμα συγκίνησης, εύχομαι να σας συμβαίνει.

Περνάμε την νεότητα μας διερωτώμενοι για το που θα βρούμε τον έρωτα και την μέση μας ηλικία πεπεισμένοι πως τον είχαμε και μας πέρασε. Ανεξαρτήτως, όμως, όπως είπαμε και επειδή στη ζωή συνεχώς συμβαίνουν θαύματα, ο δικός σου ναύτης, ας είσαι 64 ετών, μπορεί να ψάχνει τώρα να σε βρει να σε αρπάξει από τη μέση κι εσείς οι δυο μαζί να γράψετε ιστορία... Ωστόσο, ας μη γελιόμαστε, είναι απαραίτητη προϋπόθεση να βρεθεί ένας ενθουσιασμένος ναύτης. Μην περιμένεις μεγάλες συγκινήσεις με αναβλητικούς τύπους του «άσε να έρθει καλύτερη στιγμή για γενναιότητες» και, λυπάμαι που το λέω, αλλά αποτελεί μεγάλη αλήθεια πως και οι ναύτες με την κόπωση και τις ατυχίες μαραίνονται και χάνουν το θάρρος και την αυτοπεποίθηση τους όπως βεβαίως και οι νοσοκόμες.

Η ικανότητά μας να είμαστε ευτυχισμένοι καθορίζεται γενετικά σε ποσοστό 50% -δεν είναι λοιπόν μόνο οι κακουχίες που μας αποθαρρύνουν και μένει ένα θαυμάσιο 50% όπου εσύ παίρνεις απόφαση να μην χάσεις το κέφι σου επειδή η προηγούμενη σε κατακεράτωσε. Ας ακούγεται κλισέ και κιτς, δεν θέλω να σταματήσω να πιστεύω πως είμαστε όλοι εν δυνάμει θρυλικοί τολμηροί ναύτες και νοσοκόμες απλώς επιλέγουμε συχνά να ζούμε πνιγμένοι στην απογοήτευση γιατί μας είναι απείρως πιο εύκολο.

Το πρόβλημα στην συγγραφή αυτού του πονήματος είναι πως αδυνατώ να καταλάβω τον ναύτη. Ο,τι σας γράφω δεν είναι απόλυτα ολοκληρωμένο, θα ήθελα να μπορούσα να γράψω κάτι για το πως ένιωσε κι αυτός - δεν είμαι άντρας όμως και δεν έχω ιδέα. Υποψιάζομαι πως υπάρχει κάτι στη ανδρική φύση σε σχέση με τέτοιες πρωτοβουλίες -τον θαυμάζω πάντως κι ας μην τον γνώρισα ποτέ αυτόν τον ωραίο τύπο.  Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ευχές για ένα όμορφο βράδυ!

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Οι τσακωμοί, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι μια σάχλα και όσοι υποστηρίζουν ότι είναι το αλατοπίπερο σε μια σχέση μάλλον έχουν αποτύχει παταγωδώς τόσο στο επίπεδο των διαπροσωπικών σχέσεών τους όσο στο να σταυρώσουν σχέση.

Όχι, δεν είμαι απόλυτη. Ειλικρινά, είμαι σε μια ηλικία που δεν έχω το ψυχικό σθένος, αν θέλετε, να μπαίνω στη διαδικασία να τσακώνομαι για ανοησίες. Όλο αυτό, πέρα από ανούσιο, είναι παράλληλα βαρετό και ειδεχθές. Όχι, δεν είναι «ίντρα κίνκυ». Προκαλεί αφόρητη ξενέρα και φθείρει σε μεγάλο βαθμό τη σχεσουλίτσα.

Μου έχει τύχει να είμαι μπροστά σε κάποιον που φώναζε για πράγματα που δεν ίσχυαν. Έτσι απλά, κοίταξα με ύφος, τύπου: «Τώρα σοβαρά?», «Δε ζω αυτήν την παράνοια Θεέ μου». Μετά με έπιασαν τα γέλια, τελείως αυθόρμητα. Ο άλλος εκνευρίστηκε πιο πολύ μαζί μου. Υπήρχαν σοβαρές ενδείξεις πως ήθελε να χειροδικήσει, μα η ανατροφή του δεν του το επέτρεπε. 

Δεν έχω διάθεση να νευριάζω, ειδικότερα όταν βρίσκομαι στο σπίτι μου - στη χαλαρή φωλιά μου που με αποσπά από το νευρικό έξω κόσμο. Εφαρμόζοντας αυτή την τακτική, παρατηρώ πως ποτέ δεν είχα την επιθυμία να πάω στις Φιλιππίνες για να βρω τον εαυτό μου. Στο τέλος της ημέρας ασχολούμαι λίγο με εμένα και αναλογίζομαι τι έκανα σωστά και τι λάθος. 

Κοιμάμαι με ευκολία. Δε φταίει η κούραση. Το αποδίδω στο γεγονός ότι τα πάω καλά με εμένα. Δεν καληνυχτίζω μόνο εμένα αλλά και την υπόλοιπη «κομπανία» και το βράδυ είναι πραγματικά όμορφο. Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ρούχα πραγματικά καθαρά

 you've got to take this moment στο +yannidakis




Εξαρτάται πόσο χρόνο διαθέτεις...

Για να κάνεις κάποια πράγματα σωστά, πρέπει να μπορείς να χασομερήσεις, να βρεις δηλαδή ώρα να κλέψεις από κάπου αλλού. Να το πάρεις απόφαση να βρεθεί χρόνος δίχως να προσπαθήσεις, να τον έχεις διαθέσιμο, να στρογγυλοκάθεται κάπου σαν Βούδας και να περιμένει ο χρόνος σου να τον χρησιμοποιήσεις.

Μπορείς να τσεκάρεις σε ποια φάση ζωής βρίσκεσαι από τα πλυμένα σου ρούχα, γιατί η μπουγάδα εξηγεί πόσο χρόνο διαθέτεις για όσα γίνονται και αυτόματα...

Ελέγχεις αν σε προσέχουν ή αν προσέχεις εσύ.

Ως παιδί συνηθίζεις σε μοσχομυρισμένα που αναδίδουν «μανούλα» καθώς τρέχεις γιατί σε κυνηγούν στο διάλειμμα. Κοιμάσαι σε σεντόνια με την ίδια μυρωδιά - το μαλακτικό ρούχων πάντα λειτουργεί προστατευτικά -, παίρνεις μαζί σου αυτή τη μυρωδιά όταν πας φαντάρος, για να την ανακατέψεις με την μπόχα του θαλάμου στο στρατόπεδο.

Την πας ραντεβού με την γκόμενα, την πας γήπεδο, την πας την πρώτη μέρα στη δουλειά. Ιδρώνεις, αλλά τα ρούχα σου μυρίζουν καλύτερα από εσένα, γιατί πάλι η μαμά είχε χρόνο και όρεξη να παραφυλάει πάνω από το πλυντήριο για να ρίξει μαλακτικό.

Επειδή ποτέ δεν ξέρουμε να παραιτούμαστε από τίποτα, αλλά μόνο να ανταλλάσουμε, λέμε πως θα είμαστε εντάξει αν βάζουμε μόνοι μας πλυντήρια επειδή τώρα πια μένουμε σε δικό μας διαμέρισμα. Με ρούχα «τραγανά» σαν φρυγανιές τα καταφέρνουμε. Ενηλικιωνόμαστε με φαγούρα από τα τσαλακώματα. Αν δεν έχεις χρόνο να περιμένεις, να απλώσεις αμέσως μετά το ξέβγαλμα, καταλήγεις να τα απλώνεις όποτε το θυμηθείς... Έχεις τζην ευωδιαστά σαν βρομόνερα λιμανιού και T-shirts με κάτι από βάλτο πόλης... Αν έχεις υπηρέτες, δεν ξέρεις πώς θα μυρίζεις αύριο. Κανέναν δε μέλλει αν θα μυρίζεις «ανθισμένο μάνγκο» ή «φρέσκο κίτρο».

Είναι υπέροχο να βρίσκεις φρεσκοπλυμένα ρούχα, με αγάπη σιδερωμένα που σε περιμένουν να τα φορέσεις... Ίσως κι αυτά να αποτελούν στοιχείο της καθημερινής σου «επιτυχίας». Σου ανεβάζουν το ηθικό και διαπρέπεις όλο χαμόγελο. Η υπέροχη μυρωδιά σου «μαγνητίζει» τα ρουθούνια των διπλανών σου και αυτομάτως γίνεσαι η ευχάριστη νότα στη μέρα τους... Αρκεί η μυρωδιά να οφείλεται στη μαμά! Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ακρίβεια για νεόπτωχους

 you've got to take this moment στο +yannidakis





Τελευταία, παρατηρώ πως οι εφημερίδες έχουν καταντήσει να είναι σελίδες ατελείωτης πολιτικολογίας. Να μου πεις και πώς αλλιώς να γίνει όταν οι φόροι έχουν καταντήσει να σε κυνηγούν;

Παράλληλα με τους φόρους, οι Έλληνες έχουμε και άλλα προβλήματα που μας έχει δημιουργήσει η μακρόσυρτη φτώχεια και τελικά μας εμποδίζουν με το να ασχοληθούμε με απλά πράγματα... Με χαμηλούς μισθούς αγοράζουμε πανάκριβα κινητά. Παρότι είμαστε κακοπληρωμένοι και έχουμε ενταχθεί στο «κλαμπ» των νεόπτωχων πιστεύουμε πως το κινητό των 500 ευρώ θα μας δώσει λίγο κέφι στη μουντή καθημερινότητά μας. Ας μην έχει μονάδες, το 500 ευρώ κινητό και πάλι είναι σούπερ γιατί σου «λύνει» τα χέρια και σε κάνει λίγο πιο γαμάτο όταν κινείσαι ανάμεσα σε εκείνους που τα 500 ευρώ τα επενδύουν κάπου που δεν είναι άμεσα ορατό σε όλους εμάς.

Πέρα από αυτό είμαστε ένας λαός με τεράστια σύνδρομα κόμπλεξ και μικροψυχίας. Τα αντικείμενα και οι τίτλοι προσδίδουν άλλη αίγλη στο image που θέλουμε να δημιουργήσουμε ήδη από τα παιδικά μας χρόνια. Παραδείγματος χάρη τα ιδιωτικά σχολεία υποτίθεται πως σε βοηθούν να πετύχεις τους εκπαιδευτικούς σου στόχους με την αυστηρότητα που τα διέπει. Τα δημόσια σχολεία είναι πιο δευτεροκλασάτα... «Μας ρήμαξε το δημόσιο άλλωστε τόσα χρόνια», λένε κάποιοι και ως βαθιά νεόπλουτοι που είναι σνομπάρουν κάθε τι στο οποίο μπορεί να έχει πρόσβαση ο καθένας από εμάς.

Η ουσία είναι πως ακόμα κι αν κάτι το χρυσοπληρώσεις (υγεία, παιδεία, gadgets) τίποτα δεν σου εγγυάται 100% επιτυχία, Μπορεί να πέσεις σε λούμπα διότι επαναπαύτηκες στη ματαιοδοξία της πληρωμής. «Πληρώνω και έχω ό,τι θέλω», «όσο πιο ακριβό τόσο πιο καλό». Δεν ισχύει πάντα. Όλα πρέπει να τα μετριάζουμε και να εστιάζουμε στις πραγματικές μας ανάγκες.

Έχει τελειώσει η εποχή της ατέρμονης ψυχαγωγίας και του high society style. Ίσως λίγο απότομα μα, τα δάκρυα δεν ωφέλησαν κανέναν.  Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ η παρέα της μοδός

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Είναι ωραίο να βρίσκεσαι ανάμεσα σε ομοίους σου, αν και αυτό, όταν εξελιχθεί σε συνήθεια με συγκεκριμένο γεωγραφικό πεδίο δράσης, τότε η ενδιαφέρουσα παρέα γίνεται επιβεβλημένη τρέχουσα τάση, άρα «παρέα της μοδός».

Δεν υπάρχουν άνθρωποι που να τα έχουν κατάφερει άψογα και στην τέχνη και στη μόδα, γιατί αν τα καταφέρεις πραγματικά στην τέχνη, σπανίως σκοτίζεσαι για τη μόδα. Αν η μόδα σε απορροφήσει και σου πληρώνει το νοίκι, σημαίνει πως κανέναν δεν αφορά η τέχνη σου. Αυτό δε σημαίνει πως φταίει η τέχνη σου αλλά το καταραμένο timing!

Μπορείς σαφώς να ελπίζεις πως η μόδα αγγίζει τα όρια της τέχνης, η προσομοίωση, όμως, αποκλείει την ταύτιση.

Δεν είναι η μόδα τέχνη, αυτό είναι απολύτως βέβαιο γιατί η «μόδα αφορά και κυρίως ορίζεται από τη στιγμή». Παραδόξως, για να παράγεις μόδα, πρέπει να αντιλαμβάνεσαι, όπως οι καλλιτέχνες, τη στιγμή, όμως στη μόδα μένεις προσκολλημένος στην «επίτευξη του προσωρινού».

Η μόδα είναι σαν ματαιόδοξο κορίτσι που επιδιώκει να πάει κάπου υψηλότερα, αλλά τελικά την αποκλείει η ίδια η κοινωνική της φύση.

H οπτική της μόδας είναι «από μέσα σε αυτό και οι άνθρωποί της δε στέκονται ούτε επιθυμούν να παρακολουθούν από το περιθώριο. «Βγάζουν κεφάλι αλλά ξαναπέφτουν στη σούπα.

Ο χυλός δε φτιάχνεται μόνο από τάσεις για τακούνια και υφάσματα. Είναι αβγολέμονο από τρέχουσες αντιλήψεις. Οι αισθητήρες είναι και οι εκπρόσωποι...

Όλοι αυτοί συχνάζουν στα ίδια σημεία. Φορούν ρούχα από το ίδιο μαγαζί, το οποίο επισκέπτονται τακτικά συνήθως τα Σάββατα. Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ κάποια ταξίδια τα χαίρεσαι μεγαλώνοντας

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Κάποια ταξίδια τα χαίρεσαι μεγαλώνοντας. Είναι σαν να ξυπνάς στη μέση της νύχτας για να φας τούρτα γενεθλίων που περίσσεψε.

Δε θες παρέα.

Δεν είναι σαν τις χωριστές διακοπές ζευγαριών. Δε μοιάζουν ούτε με τα μοναχικά ταξίδια, κατά τη διάρκεια των οποίων, από την πολλή μοναξιά προσεύχεσαι να σου πιάσει την κουβέντα ο διπλανός σου στο αεροπλάνο και - αν γίνεται - να μοιάζει λίγο του Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

Όταν «απλώς», μυστηριωδώς εξαφανίζεσαι, είναι αλλιώς. Ισως να κληρονόμησες τη «διαστροφή της ξαφνικής φυγής». Σηκώνεις το κεφάλι σου από το περιοδικό της αεροπορικής εταιρείας και γελάς που πας ταξίδι κρυφά απ' όλους.

Έχεις τη φαντασίωση πως φωνάζεις σε ένα τηλέφωνο αεροδρομίου: «Δεν είμαι στην Αθήνα. Μόναχο βρίσκομαι τώρα!»

Αν έχεις πέσει σε άνθρωπο χωρίς κατανόηση στις ανωριμότητές σου: Σε αποκληρώνει. Σε χωρίζει. Παθαίνει σοκ.

Όλοι ζηλεύουν αυτόν που μπορεί και την κοπανάει. Είναι σύνδρομο φυλακής. Όποιος φεύγει πάει κάπου, απ' όλους καλύτερα! Έχεις μια αίσθηση υπεροχής που τους την έφερες.

Στο ταξίδι σου επιλέγεις να πας σε ένα μοναστήρι για να βρεις την ψυχική σου ηρεμία ή πας να δεις στριπτίζ σε κορυφαίο στριπτιτζάδικο με όλα τα κομφόρ. Διεκδικείς ό,τι η κανονική ζωή νομίζεις ότι σου έχει στερήσει και περνάς καλά.

Αν δεν αναεβάζεις φωτογραφίες με αξιοθέατα στο Instagram αυτό σημαίνει ότι βρίσκεσαι στο ανώτερο σημείο μοναχικότητας. Σου δίνει δύναμη η αλαζονική, απρόβλεπτη ανεξαρτησία σου.

Χαίρεσαι. Κλείνεις κινητά. Αν σε πετύχουν στο τηλέφωνο, λες ακαταλαβίστικα «Βρίσκομαι σε ένα μπαλκονάκι» και απολαμβάνεις αυτού του είδους τη μυστικοπάθεια.

Στη μοναξιά σου είσαι υπέρτατος μπον βιβέρ και party animal ή τεμπέλης. Τέσσερις μέρες το πολύ... Μετά επιστρέφεις στην «κανονικότητά» σου!  Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ να χωρίζεις καλοκαίρι ή μήπως όχι;

 you've got to take this moment στο +yannidakis




Το πότε θα χωρίσεις και αν είναι η σωστή στιγμή είναι μια πολύ γυναικεία υπόθεση.

Εν όψει καλοκαιριού, η μοναξιά ισούται με θάλασσες απέραντης γαλάζιας δυστυχίας. Όσο τα ζευγάρια παρατηρούν αγκαλιασμένα το ηλιοβασίλεμα, εσύ -η χωρισμένη του καλοκαιριού- βυθίζεσαι στις μοναχικές σου σκέψεις.

Είναι πολύ γυναικεία η σκέψη πως μόνη το καλοκαίρι υποφέρεις διπλά καθώς η λέξη χωρισμός δεν υπάρχει σε κανένα γυναικείο περιοδικό το καλοκαίρι.

Δεν υπάρχει πιο βλακώδες πένθος από το χωρισμό. Ας περνάμε δύσκολα, δεν είναι αξιοπρεπής η στεναχώρια μας. Φαινόμαστε εντελώς γελοίες έτσι όπως κλαίμε για κάποιον που δε μας ταίριαζε, που δεν ξετρελάθηκε από έρωτα.

Για τις σχέσεις μας ελάχιστοι δίνουν σημασία γιατί γενικώς βαριούνται φρικτά να μας ακούνε.

Επικρατούν διάφορα σενάρια οριστικού τέλους. Σενάριο 1ο: Μπορεί στο τελευταίο τσακωμό  να σου πάτησε φωνές και μπινελίκια και, πάνω που νόμιζες ότι η υπόθεση σήκωνε λίγο παραπάνω νάζι, σου βρόντηξε την εξώπορτα. Σενάριο 2ο: Μπορεί να έφτασε η στιγμή που είχες τη σωστή διαίσθηση και ξέρεις πως δε θα τον ξαναδείς.

Αν γυρνούσες με πλερέζα, όλος ο κόσμος θα στεκόταν στο πλάι σου, δε θα ήσουν τόσο looser - ζεις μεγάλη ξεφτίλα και ήττα που δεν ξεπλένονται. Οπότε απορρίπτεται η πλερέζα!

Τώρα είσαι αντιμέτωπη με τις κωλοαναμνήσεις που σου προκαλούν καταθλιπτικά επεισόδια.

Το καλοκαίρι, η χαρά είναι προφανέστερη και αποδεικνύεται με τη μορφή ηλιακού εγκαύματος. Μπορείς να είσαι μόνη σε μια ξαπλώστρα και να έχεις χαρά; Ξέρεις καμιά κοσμική ολομόναχη;

Από την άλλη ααποφασίζεις να επιδείξεις εγωισμούς που τους είχε καταπατήσει κάποιος ''ελέφαντας''. Ναι! Φυτοζωούσες στο κλειστό όστρακο της σχέσης. Σε έπνιγε το αγαπουλίνι σου! 

Τώρα το βλέπεις. Παίρνεις και πάλι τα πάνω σου. Τόσο καιρό είχες γίνει ίσιωμα εσύ και οι παραξενιές σου. Για χάρη του έβαζες τη σαλάτα στο πιάτο σου γιατί ''έτσι πρέπει να κάνουμε έξω...'' . Ανεχόσουν τους βαρετούς φίλους του και έπρεπε να είσαι πρόσχαρη. Aκύρωνες όλα τα σχέδια σου και έκανες αποτριχώσεις μήπως και σου ελεγε να βγείτε... άλλο που έβγαινε με φίλους. Όσο αντέχεις μείνε αλλιώς κάνε αυτά που σου λείπουν. Cheers στην τελευταία καλοκαιρινή Δευτέρα. Και να θυμάσαι: We are who we are. People don't change!Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ διακοπές με τον εαυτό μου

 you've got to take this moment στο +yannidakis




Το καλοκαίρι είναι όμορφο γιατί προσφέρει γλυκές στιγμές χαλάρωσης στα περισσότερα εργαζόμενα κορίτσια και αγόρια. Τι καλύτερο από το να βρίσκεσαι σε ένα ωραίο και ήσυχο νησί και να σκάει το δροσερό κύμα πάνω στα πόδια σου την ώρα που έχει τρελό καύσωνα...

Ζούμε σε μια πολύ όμορφη χώρα με πλούσιο φυσικό πλούτο που μας συντροφεύει ακόμα και στις πιο μοναχικές στιγμές μας.

Φέτος αποφάσισα να κάνω μόνη διακοπές σε έναν μακρινό από την Αθήνα προορισμό. Η επιλογή δεν ήταν τυχαία όμως το να κάνω μόνη διακοπές ήταν κάτι απολύτως συνειδητό. Πιστεύω ήταν από τα πιο όμορφα πράγματα που έχω κάνει καθώς απελευθερώθηκα απόλυτα όσο βρισκόμουν μακριά απ’ όλους. Ήταν αυτό που χρειαζόμουν για να βρω λίγο τον εαυτό μου.

Σκοπός της επίσκεψης μου στη Σύμη ήταν δυο φίλοι μου που δούλευαν εκεί, ωστόσο τους έβλεπα ελάχιστα λόγω των επαγγελματικών τους υποχρεώσεων. Μπορώ να πω πως με εξίταρε το γεγονός ότι εκεί που βρισκόμουν ήταν άγονη γραμμή και ήμουν σε απόσταση από όλες τις σκοτούρες μου.





Το νησί αυτό με δικαίωσε. Η ομορφιά και η γραφικότητα του με άφησε κυριολεκτικά με το στόμα ανοικτό. Όταν το αντίκρισα ζωντανά αναρωτήθηκα αν συνηθίζεται τόση ομορφιά.

Είναι σκληρό κατά βάθος να είσαι νέος άνθρωπος και να είσαι μόνος σε ‘ένα ξεχωριστό μέρος. Να κάνεις μπάνιο στη θάλασσα μόνος. Να τρως μόνος. Να πίνεις ποτό μόνος. Να ψωνίζεις μόνος και όλα αυτά σε ένα μέρος που ξέρεις όλους κι όλους δύο ανθρώπους.

Κι όμως ήταν κάτι υπέροχο και μοναδικό. Γνωρίζεσαι και με άλλους. Αποκτάς έναν πιο ξεχωριστό ρόλο όταν μαθαίνουν όσοι σε συναντούν καθημερινά ότι είσαι χωρίς παρεούλα.

Από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές ήταν όταν πήγα στο μοναστήρι του Πανορμίτη. Ήταν ένα πραγματικά γαλήνιο μέρος και χάρηκα που κατάφερα να φτάσω εκεί και να κάνω τη δική μου προσευχή. Ηρέμησα απόλυτα και αποφορτίστηκα πλήρως!

Σας λέω με το χέρι στην καρδιά ότι θα το ξαναέκανα. Ήταν συλλεκτική εμπειρία. Κάτι που δεν κάνεις καθημερινά και αξίζει να κάνει κανείς προτού αποκτήσει οικογένεια και υποχρεώσεις…  Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ πώς η φαντασία γίνεται πραγματικότητα

 you've got to take this moment στο +yannidakis



Έχει τύχει να δείτε κάποιον στην τηλεόραση και να έχετε το ένστικτο πως αυτό τον άνθρωπο τον ξέρετε καλά;

Εμένα αυτό μου συνέβη πριν 1,5 χρόνο. Έτυχε να δω έναν άνδρα νεαρής ηλικίας στην τηλεόραση. Ήταν καλεσμένος σε εκπομπή, και μου έκανε εντύπωση το πόσο χαριτωμένος ήταν μέσα σε όλο το άγχος που τον διακατείχε. Ήταν τόσο επικοινωνιακός. Είχε πολύ ζεστή χροιά και ο λόγος τους ήταν σταθερός και στρωτός. 

Όσο περνούσε η ώρα και τον έβλεπα ένιωθα τσιμπήματα στο στομάχι μου. Ούτε μικρή δεν το πάθαινα αυτό με ηθοποιούς στο σινεμά.

Όταν τελείωσε η εκπομπή τον είχα όλη την υπόλοιπη ημέρα στο μυαλό μου. Προσπαθούσα να φέρω στο μυαλό μου την ωραία και μεστή φωνή του. Την πιο χαρακτηριστική φωνή στον κόσμο. Η ματιά του είχε μια σπίθα αισιοδοξίας και λαχτάρας και αυτό με συνεπήρε ακόμα περισσότερο. Χωρίς να το καταλάβω, ο άνδρας αυτός έγινε μέρος της καθημερινότητάς μου. Έφερνα τη μορφή του στο μυαλό μου και χαμογελούσα. Αυτό συνέβαινε για περίπου πέντε μήνες.

Ενώ η ζωή μου κυλούσε φυσιολογικά, κάπου στις αρχές του προηγούμενου Νοεμβρίου, είχα κλείσει ραντεβού στο κέντρο της Αθήνας με δύο φίλες μου για φαγητό. Βρισκόμουν στο σταθμό των Κάτω Πατησιών και περίμενα να έρθει το τρένο μου. Τότε συνέβη το αναπάντεχο. Ό,τι πιο περίεργο μου έχει συμβεί ποτέ!! 

Ένας κύριος που βρισκόταν πίσω μου πλησίασε στο αυτί μου και με ρώτησε ευγενικά αν γνώριζα τι ώρα ήταν...
Ένιωσα να με λούζει ένα κρύος ιδρώτας... Με διαπέρασε ένα ρίγος γιατί κάτι μου θύμιζε... Γυρνάω απότομα και ήταν ΑΥΤΟΣ! Άρχισα να τρέμω.

Ψέλλισα πως δεν ήξερα τι ώρα ήταν κοιτώντας τον αποσβολωμένη. Μου λέει: ''Μα βλέπω ότι φοράτε ρολόι, γι' αυτό ρώτησα εσάς''. Κοιτάω το χέρι μου. Όντως φορούσα. Τα πόδια μου είχαν κοπεί. Ήθελα να ανοίξει η Γη να με καταπιεί και ταυτόχρονα ήθελα να τον βομβαρδίσω με χίλιες ερωτήσεις. ''Σας παρακαλώ θα μου πείτε; Γιατί έχω κάνει λάθος ρύθμιση στην ώρα του τηλεφώνου μου...'' 
''Φυσικά'', του είπα. ''Είναι 22:22''. 

''Τρελαίνομαι για τους διπλούς αριθμούς'', απάντησε. ''Σημαδιακό, χρωστάω κέρασμα'' είπε και χαμογέλασε. 

Ακύρωσα το ραντεβού με τις φίλες μου. Δε θυμάμαι καν τι δικαιολογία βρήκα να πω. Συστηθήκαμε μέσα στο τρένο και πήγαμε για ποτό. 

Ήταν όντως αυτός που είχα δει στην τηλεόραση. Δεν ξέρω αν συνωμοτεί το σύμπαν τελικά ή εάν κάποια πράγματα είναι καθαρά θέμα timing. Ακόμα δεν μπορώ να δώσω λογική εξήγηση για το πως συνέβησαν όλα αυτά. Ίσως η τύχη να ευνοεί αυτούς που θέλουν κάτι πολύ. Αυτή ήταν η μεγαλύτερή μου τύχη μέχρι σήμερα...  Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ διαβάζοντας κουτσομπολίστικα περιοδικά

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Σαν έμπειρη πια δημοσιογράφος έχω το δικαίωμα να ονειρεύομαι... Να, αυτό που θα ήθελα, είναι γράφω τα ζώδια σε κανά κουτσομπολίστικο περιοδικό να γελάω κιόλας βρε αδερφέ.

Κυριακή χθες. Ήμουν αραχτή και λέω ''Βρε Αναστασία δε διαβάζεις κανά κουτσομπολίστικο να περάσει η ώρα πρίμα στην παραλία''. Κι έτσι έπραξα. Λέω θα πάρω ένα με τίτλο ''ΦΩΤΙΑ!!!''

Παρατήρησα ότι ακόμα ασχολούνται με την περιουσία του Μίνωα Κυριακού και με το αν θα τη διεκδικήσει τελικά η πρώην σύζυγός του η Μαρί. Μιλάμε για σοβαρά προβλήματα. Απ' ότι διάβασα, τίποτα δε θα πάρει γιατί είναι στη μέση τα ''τέκνα'' και θα γίνει χειρότερη μάχη και από αυτή των Θερμοπυλών...

Σε άλλα νέα. Η Μενεγάκη περνάει κρίση με το Ματέο και λέει πάνε για χωρισμό... Είμαι να σκάσω! 
Σκαναδαλοθηρικό θέμα είναι επίσης το ποιες σταρ έχουν κυτταρίτιδα... Καλά... Τι χοντρές τις έλεγαν, τι ότι το πάχος δεν είναι καλά διασκορπισμένο. Κόντευα να πάθω τύφλωση με αυτά που διάβαζα. Να βλέπεις τη Στικούδη την καρακουκλάρα και να σου τη βγάζουν χοντρή, Ε, όχι!

Τέλος, έμειναν τα μέντιουμ και τα ζώδια. Δεν ασχολήθηκα με τα μλεντιουμ! Σιγά μην πληρώνω 2,99 ευρώ την κλήση για να μάθω το ριζικό μου. Ούτε καν! Ασχολήθηκα παρακάτω με τα ζώδια. Ησύχασε το είναι μου! Όλα καλά για τα ψαράκια! Φουλ αρμονία στα γκομενιλίκια... Ουάου!!! Όσον αφορά τα επαγγελματικά λέει να είμαι προετοιμασμένη για νέα επαγγελματικά βήματα, και λέω από μέσα μου: ''με την αφραγκία που μα δέρνει όλα είναι πιθανά''.
Η υγεία λέει θα είναι στα HIGH της. ΔΟΞΑ ΣΟΙ! Τι άλλο έλεγε; Δεν είδα κάτι για αποστολή βιογραφικών αλλά αν κάποια στιγμή δουλεύω σε κουτσομπολίστικο Τύπο θα ρίχνω το γέλιο της αρκούδας με τις μαλακίες που θα με βάζουν να γράφω. Τουλάχιστον δε θα γράφω για τον Τσίπρα. Αμέσως λοιπόν η ψυχολογία αναβαθμίζετε!

Κάντε τα μπάνια σας, να γελάτε με την ψυχή σας και να είστε ''ντούρασελ'' γιατί έχει την πλάκα της η ζωή!!! Φιλιά σταυρωτά!!! Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ οι εταιρίες που άφησαν ανεξίτηλο σημάδι στο χρόνο

 you've got to take this moment στο +yannidakis

Κλωστές πεταλούδα

Ο θρύλος Ελευθέριος Μουζάκης λέγεται ότι ξεκίνησε πάμφτωχος πλανόδιος μικροπωλητής, στους δρόμους - πουλώντας παιχνίδια, σοκολάτες, μυγοπαγίδες, καραμέλες, λαχανικά κ.α. Κατάφερε στην πορεία, με πολύ σκληρή δουλειά, να δημιουργήσει μια εταιρεία ορόσημο στον κλάδο της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας. Λέγεται μάλιστα ότι εφάρμοζε σύγχρονες τεχνικές μάνατζμεντ χωρίς να τις έχει διδαχτεί πουθενά. Πρώτος κατάλαβε το ρόλο της διαφήμισης στη διαμόρφωση της καταναλωτικής συμπεριφοράς. Το μότο του ήταν: «Μη φοβάσαι τη δουλειά, κανείς δεν πέθανε από αυτή. Εργάσου σαν να είσαι αθάνατος».
Τσιγάρα Καρέλια
Το πρώτο τάμπλετ της ιστορίας ήταν ελληνικό: η κασετίνα Καρέλια. Το πιο σύντομο ανέκδοτο γι' αυτό το brand (η ιστορία της εταιρείας ξεκίνησε το 1988, όταν η πρώτη γενιά της οικογένειας ίδρυσε μια μικρή επιχείρηση καπνού στην Καλαμάτα για να προμηθεύει την πόλη και τα γύρω χωριά) περιγράφει με τρόπο αστεία τρυφερό τη σχέση του Έλληνα με το τσιγάρο. Αλλά τα νούμερα δεν είναι καθόλου αστεία. Η ΚΑΡΕΛΙΑ Α.Ε. είναι σήμερα ένας διεθνής όμιλος που κατέχει το 0,32% της παγκόσμιας κατανάλωσης καπνού με παρουσία σε 70 χώρες. Μάλιστα, το 2013, κόνβτα στην οικονομική κρίση, η εταιρεία κατάφερε να αυξήσει τα κέρδη της κατά 8% φτάνοντας τα 16,8 δισ, τσιγάρα! Κι αν οι αριθμοί δε σας πολυενδιαφέρουν, σας θυμίζουμε πως η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου τoυς καλύτερους στίχους της τους έγραψε πάνω σε μια κασετίνα Καρέλια.
Μπισκότα Παπαδοπούλου
Τα πιο γνωστά και αγαπημένα μας μπισκότα γεννήθηκαν το 1916 στην Κωνσταντινούπολη. Ο ιδιοκτήτης, Γιάννης Παπαδόπουλος σκάλισε την ξύλινη σφραγίδα με το λογότυπο «Πτι-Μπερ». Στην Ελλάδα γευτήκαμε για πρώτη φορά τα μπισκότα Παπαδοπούλου το 1922, μαζί με τις καραβιές προσφύγων και στην αρχή τα έβρισκε κανείς χύμα στον οικογενειακό φούρνο κοντά στον Λυκαβηττό. Το 1935 στην αγορά πρωτοεμφανίστηκαν τα Cream Crackers, τα Γεμιστά και τα περίφημα Μιράντα τα οποία σήμερα εξάγονται σε πάνω από 40 χώρες.
Όλα ξεκίνησαν όταν βρισκόταν η Μαρία Παπαδοπούλου στον Πειραιά κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού προς τη Μασσαλία, και ζήτησε από έναν σερβιτόρο σε έναν καφενέ που καθόταν «νερό και μπισκότα για τα παιδιά» , ο σερβιτόρος της κοίταξε με απορία και της είπε: «Μπισκότα; Τι είναι αυτό;»
Σοκολάτα ΙΟΝ
Σε περίπτωση που έχετε αναρωτηθεί τι σημαίνει η λέξη ΙΟΝ, είναι η αρχαΐζουσα ονομασία του μενεξέ. Είναι άγνωστο ποιος ανέλαβε τα «βαφτίσια» αυτής της γευστικής σοκολάτας και έδωσε το όνομα ενός ελληνικού λουλουδιού. Από το Νέο Φάληρο (όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα το ένα από τα τρία εργοστάσια), το βαρύ, υπέροχο άρωμα της πιο αγαπημένης ελληνικής σοκολάτας απλώνεται σε πάνω από οκτώ δεκαετίες καλύπτοντας μια τεράστια γκάμα με προΐόντα όπως: γκοφρέτες, σοκολατάκια, παγωτά, καραμέλες, ζαχαρωτά και candy-bars. Η ΙΟΝ, να σημειωθεί ότι παραμένει ελληνική και εξάγει τα γλυκίσματά της σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης, του αραβικού κόσμου, της Άπω Ανατολής και της δυτικής Αμερικής. Το σταθερό της λογότυπο είναι το περίφημο: «Η πρώτη σου αγάπη και παντοτινή». Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »