ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ τελικός κυπέλλου α λά ελληνικά

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis

Πριν μπούμε στο κύριο ζήτημα να σημειώσω εδώ ότι δεν θα αγγίξουμε σήμερα καθόλου το αγωνιστικό κομμάτι (τι να πει κανείς και γι' αυτό!), θα περιοριστούμε μόνο στο show που εκτυλίχθηκε στο φόντο του παιχνιδιού, με τα ιπτάμενα καθίσματα, τα ξεβρακώματα, τα μαχαίρια, το άφθονο ξύλο, τους 40 και πλέον τραυματίες, τα "ντου" και όλες τις "ομορφιές" που εξελίχθηκαν στο Πανθεσσαλικό στάδιο και την πόλη του Βόλου, λίγα 24ωρα μετά τον θάνατο ενός νέου παιδιού στη Θεσσαλονίκη για οπαδικούς λόγους. Γιατί δεν πρόκειται να μάθουμε ποτέ μάλλον απ' τα λάθη μας, ούτε να συγκλονιστούμε από τέτοια περιστατικά.

Η καλή μέρα είχε φανεί απ' το πρωί, και πιο συγκεκριμένα από τα ξημερώματα, όταν οπαδοί των δύο ομάδων είχαν συμπλακεί στο κέντρο του Βόλου. Ακολούθησαν απόπειρες των οπαδών των δύο ομάδων να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό και να μπουν δια της βίας στο γήπεδο, η αστυνομία απάντησε με δακρυγόνα, τα έκτροπα μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό του χώρου με οπαδούς του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ και αστυνομικούς να συγκρούονται εναλλάξ (μέχρι και μολότοφ έπεσε από οπαδό!) και εν τέλει οι πρώτοι να απομακρύνονται απ' τον αγωνιστικό χώρο, έπειτα "θαυμάσαμε" όλοι μαζί τα γεγονότα της αερογέφυρας... Ε, και στο τέλος είδαμε και λίγη μπάλα. Προσπαθώντας να αποδώσουμε κάπου ευθύνες γι' αυτό το χάλι, δεν μπορεί να μην αναφερθεί βέβαια κάπου εδώ και το ξεγύμνωμα του σχεδιασμού της ιθύνουσας αρχής, που φάνηκε ανεπαρκής όχι απλά να ελέγξει το κύμα αυτό της οργής των οπαδών, αλλά ακόμη και να αντιληφθεί τη στοιχειώδη δομή του γηπέδου και να τοποθετήσει δυνάμεις και στην αερογέφυρα που ενώνει τα δύο πέταλα.

Αυτό όμως που με συγκλονίζει πιο πολύ απ' όλα και αδυνατώ να το αντιληφθώ είναι το εξής: έχεις τη χαρά η ομάδα σου να διεκδικεί το κύπελλο. Αποφασίζεις να κάνεις το ταξίδι, χαλάς χρήματα (λίγα ή πολλά δεν έχει καμία σημασία), αλλά και χρόνο από τις υποχρεώσεις και την καθημερινότητά σου. Βρίσκεσαι σε μία απ' τις ομορφότερες πόλεις της χώρας για μία όμορφη περίσταση. Γιατί να το κάνεις αυτό; Γιατί να ξεφτιλίσεις τα προνόμια αυτά σε πρωτόγονες καταστάσεις, που δεν τιμούν εσένα, την ομάδα σου, τον αθλητισμό και τη χώρα μας; Πως αισθάνεσαι όταν φεύγεις και πίσω σου αφήνεις κάτι τέτοιο:

Δεν είναι αγάπη για την ομάδα αυτό. Όταν αμαυρώνεις το όνομά της και φέρνεις στη δύσκολη θέση των ποινών και των προστίμων δεν αγαπάς την ομάδα σου. Κάποιο κοινωνικό νόσημα βρίσκεται πίσω απ' αυτές τις τόσο αποκλίνουσες συμπεριφορές. Κάποιο κοινωνικό νόσημα που πρέπει άμεσα να θεραπευθεί για να μην θρηνήσουμε κι άλλους αθώους ανθρώπους, κι άλλα νέα παιδιά στο βωμό της παράνοιας. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ όσα... "μικρά" χάσαμε τη μεγάλη εβδομάδα

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis

Το Πάσχα, πέρα από μία γιορτή-κορωνίδα του Χριστιανισμού, αποτελεί (τουλάχιστον τον Έλληνα με τη γνωστή του ψυχοσύνθεση) μία ακόμη αφορμή για διακοπές, αποδράσεις, απομάκρυνση από τη ρουτίνα στο μέγιστο βαθμό. Είναι σαν να παραλύουμε ως μηχανισμός. Οι δρόμοι αδειάζουν, οι οικογένειες σμίγουν, ακόμη και τα ρεπορτάζ των ειδήσεων (για τους ελάχιστους που τα παρακολουθούν) επικεντρώνονται στις τιμές του οβελία, στα εορταστικά ωράρια και στα γκάλοπ για το πόσα χρήματα θα ξοδέψει ο μέσος πολίτης για το πασχαλινό τραπέζι. Ανάμεσα σ' αυτά, φέτος παρεμβλήθηκαν λίγο δημοψήφισμα Τουρκίας, λίγη τρομοκρατία, λίγη διαμάχη Τραμπ- Κιμ Γιονγκ Ουν, άντε και λίγα αθλητικά, αφού είχαμε τους ημιτελικούς του κυπέλλου Ελλάδας. Φθάσαμε λοιπόν αισίως στη βδομάδα μετά το Πάσχα, οι αργίες τελείωσαν, οι μαθητές ξεκίνησαν να μελετούν τα μαθήματά τους, όλα (δυστυχώς αν με ρωτάτε) επανέρχονται στη γνώριμη φρενήρη κατάσταση. Και σαν να μη φτάνει αυτό, λείπουν από τη βάση δεδομένων μας αυτές οι, όχι νευραλγικές (αν συγκριθούν π.χ. με το ζήτημα των πυρηνικών) ειδήσεις, αλλά σίγουρα ουσιαστικές, ενδιαφέρουσες, ή ιντριγκαδόρικες ειδήσεις που έχουν έναν κοινό παράγοντα ο οποίος τις οδήγησε σ' αυτόν εδώ τον ιστότοπο: γεννούν προβληματισμό. Σήμερα λοιπόν, θα προσπαθήσουμε να βάλουμε κάποια σημαντικά κομμάτια σε αυτό το παζλ...  

#1: Ο Γιώργος Λάνθιμος και φέτος υποψήφιος για "Χρυσό Φοίνικα"!
Είτε είστε φίλος της τέχνης του είτε όχι, θα πρέπει να παραδεχθείτε ότι ο Γιώργος Λάνθιμος και το "Greek Weird Wave" που εγκαινίασε έχουν ανανεώσει τον ελληνικό κινηματογράφο, του έχουν προσφέρει μεγάλες διακρίσεις και έχουν θέσει γερά θεμέλια για μία αξιόλογη πορεία στο μέλλον. Μετά από 2 υποψηφιότητες για Όσκαρ, για τις ταινίες "Κυνόδοντας" και "Ο Αστακός", αλλά και ένα βραβείο κριτικής επιτροπής στις Κάννες το 2015 για τον δεύτερο, ο Λάνθιμος φέτος έχει βάλει πλώρη για Φοίνικα με την ταινία “The killing of a sacred deer", στην οποία πρωταγωνιστούν ο Colin Farrell και η Nicole Kidman.
Προσωπικά, ειδήσεις όπως αυτή και η επόμενη, με γεμίζουν αισιοδοξία και πίστη στη δύναμη της καλής δουλειάς.  

#2: Ασημένιες οι "ερυθρόλευκες" στο Challenge Cup
Στη χώρα που ο αθλητισμός έχει ταυτιστεί απόλυτα, κάθετα, ρητά, κατηγορηματικά, απλά και μόνο με το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ (άντε, για να μην είμαι άδικη, και καμία Ολυμπιάδα κάθε 4 χρόνια), αμφιβάλλω ότι αυτό το ζήτημα θα γινόταν πρώτη είδηση, ακόμη και να μην ήταν μεγάλη εβδομάδα. Αν αναλογιστούμε δε και πόσοι θα "στραβώσουν" για οπαδικούς λόγους, τότε θα μας κατακλύσει μία ελαφρά απελπισία. Τα κορίτσια της ομάδας βόλεϋ του Ολυμπιακού έκαναν μία φοβερή πορεία στο Challenge Cup, έφτασαν στον τελικό όπου και ηττήθηκαν με 3-0 σετ από την τουρκική Μπούρσα. Η διάκριση όμως είναι μεγάλη για τον ελληνικό αθλητισμό κι αυτή είναι η ουσία της είδησης.

 #3: Η απάντηση του Δένδια στον Τσακαλώτο για τη Σ. Γιόχανσον
Έχουμε το κοινοβούλιο που μας αξίζει, όσο κι αν μας λυπεί η διαπίστωση. Κι αν ήταν μία φορά κρύα η εξυπνάδα-παιδαριώδες επιχείρημα του υπουργού οικονομικών Ε. Τσακαλώτου ("ο κ. Μητσοτάκης λέει ότι θα φέρει τα πλεονάσματα 2%. Κι εγώ θέλω να βγω για κοκτέιλ με τη Σκάρλετ Γιόχανσον"), ήταν δέκα φορές κρύο, αμήχανο και άστοχο το... "χιουμοράκι" του Ν. Δένδια: 

«Ο κύριος υπουργός, φαντάζομαι, θέλησε ως αμοιβή της εξαιρετικής εργασίας την οποία παρέχει διαπραγματευόμενος, να έχει, αν θυμάμαι καλά κύριε υπουργέ, συνάντηση για κοκτέιλ με τη Σκάρλετ Γιόχανσον. Έτσι δεν είχατε πεί; Λοιπόν, έτσι που τα πάτε και η μακαρίτισσα η Γεωργία Βασιλειάδου και πολύ σας πέφτει»


#4: Στο αυτόφωρο όσοι βασανίζουν ζώα...
...με εντολή Αρείου Πάγου! Είναι σίγουρα μία επιτυχία. Ένα ικανοποιητικό εφαλτήριο για την αυστηροποίηση της νομοθεσίας σχετικά με τα ζώα. Όμως δεν πρέπει να μείνουμε στάσιμοι και να επαναπαυθούμε, καθώς ειλικρινά έχουμε μεγάλη απόσταση να καλύψουμε.

#5 (και καλύτερο!) Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΜΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
Δεν μπορούσα, δεν γινόταν να τον αφήσω απ' έξω. Ξέρετε καλά ότι εδώ στο +yannidakis  είναι το φετίχ μας! Ο μάστερ του είδους επιστρέφει με το τρολάρισμα της δεκαετίας: "Δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στη δυνατότητα των πολιτών μας, να ζήσουν ανάλογα με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, την κουλτούρα και τις παραδόσεις τους".

Δεν περιγράφω άλλο! +Kωνσταντίνα Πορφυρού 

«Δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στη δυνατότητα των πολιτών μας να ζουν ανάλογα με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, την κουλτούρα και τις παραδόσεις τους, [...] ελεύθερα στη χώρα μας», Πηγή: www.lifo.gr +Κωνσταντίνα Πορφυρού

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ το παναθηναϊκός-ολυμπιακός και ο αιώνια κακός οπαδός

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Εχθές είχαμε το μεγαλύτερο παιχνίδι στην Ελλάδα, το Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός, σε ένα ιστορικό γήπεδο-σύμβολο της χώρας, με δύο ομάδες που μας έχουν προσφέρει τις περισσότερες χαρές σε συλλογικό επίπεδο και το οποίο έληξε υπό υποδειγματικά αγωνιστικά πλαίσια με έναν νικητή και έναν ηττημένο.

Και σε έναν ιδανικό κόσμο θα ήταν όλοι χαρούμενοι. Ο Παναθηναϊκός κέρδισε τον μεγάλο του αντίπαλο και ο Ολυμπιακός έχει σχεδόν εξασφαλίσει και μαθηματικά το πρωτάθλημα. Τι μένει;

Εγώ θα έλεγα πως έχει πολύ ενδιαφέρον να αναρωτηθούμε τι τελικά θέλει ένας φίλαθλος για να είναι ικανοποιημένος. Πρέπει να είναι το πρωτάθλημα; Μα δεν μπορούν όλοι να παίρνουν το πρωτάθλημα! Αν ήταν έτσι στην Γερμανία θα ήταν όλοι Μπάγερν Μονάχου. Στην Ισπανία οι μισοί θα υποστήριζαν την Μπαρτσελόνα και οι άλλοι μισοί την Ρεάλ κ.ο.κ. Όμως δεν είναι έτσι, συνεπώς κάτι άλλο πρέπει να υπάρχει. Ίσως η απόδοση της ομάδας. Το όμορφο ποδόσφαιρο ή η προσπάθεια των παικτών. Ίσως η εντοπιότητα κλπ.

Σε κάθε περίπτωση φίλαθλοι υπάρχουν και είναι συχνά χαρούμενοι, συχνά δυσαρεστημένοι. Τότε, όμως, γιατί να υπάρχει η βία; Γιατί να μην μπορεί κανείς να δεχτεί την αποτυχία του και μάλιστα να ξεσπά βίαια με αφορμή αυτήν; Είναι η κουλτούρα μας ή μήπως η παιδεία μας; Εγώ θα έλεγα και τα δύο, οπότε το ερώτημα είναι, τι κάνουμε για αυτό; Πως το διορθώνουμε; Γιατί η βία δεν ξεκίνησε φέτος! Υπάρχει εδώ και δεκαετίες.

Την λύση την είχα παρουσιάσει παλαιότερα, όμως αυτό είναι ασήμαντο. Η ίδια η κυβέρνηση προχώρησε το σχέδιο για το ηλεκτρονικό εισιτήριο με την "κάρτα φιλάθλου". Ένα εισιτήριο δηλαδή το οποίο θα είναι ονομαστικό και θα περιέχει ηλεκτρονικά πολλά στοιχεία του κατόχου, ικανά για να τον "κάψουν" σε περίπτωση που αποδειχτεί από κάμερες κλπ. πως υπέπεσε σε ατοπήματα μέσα στο γήπεδο. Η αυστηρή εφαρμογή του μέτρου κατά τη γνώμη μου θα ήταν το τέλος της βίας.

Το ρεπορτάζ όμως έδειξε ότι το εν λόγω σχέδιο παγώνει γιατί οι ίδιες οι ομάδες δεν βρίσκουν τρόπο να το εφαρμόσουν με αποτελεσματικό τρόπο, με άλλα λόγια τριγυρνάμε γύρω απ' την ουρά μας προσπαθώντας να τη δαγκώσουμε. Εξάλλου η παιδεία μας υστερεί πολύ και εκεί. Το γήπεδο είναι ένα μέρος για να ξεσπάμε και όχι για να απολαμβάνουμε ένα θέαμα όπως το θέατρο για παράδειγμα. Αυτές τις εικόνες περνάμε στα παιδιά μας, αυτές ακολουθούμε. +Yanni Spiridakis

Υ.Γ.
Ομολογώ πως σε ότι αφορά εμένα, είχα δεχτεί γηπεδική παιδεία από τον πατέρα μου με τον σωστό τρόπο. Κάπου αλλού χάλασε η συνταγή και κατέληξα να ωρύομαι βρίζοντας και φωνάζοντας στην ενήλικη ζωή μου.

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

η νέα Εθνική Ελλάδος έχει πολύ νέο αίμα

Η ανανεωμένη Εθνική Ελλάδας είναι γεγονός! Στις κλήσεις του Μίχαελ Σκίμπε για το κρίσιμο παιχνίδι της Εθνικής στο Βέλγιο βρίσκονται ο πολιτογραφημένος πλέον Έλληνας, Κάρλος Ζέκα, καθώς και οι νέοι του Ολυμπιακού, Θανάσης Ανδρούτσος και Γιώργος Μανθάτης!

Η Εθνική Ελλάδος βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι και εν όψει του κρίσιμου επόμενου σαββατοκύριακου με σημαντικούς αγώνες, ήταν ευχάριστη έκπληξη να δούμε στο δυναμικό της νέα παιδιά για πρώτη φορά. Ενδιαφέρον προβληματισμό προκαλεί και η κλήση του αλλοδαπού Κ. Ζέκα. Εσείς τι λέτε για την κλήση του;

 Διαβάστε περισσότερα.. »

όχι στο fair play ή...

To WTA της Στουγκάρδης θα διεξαχθεί με την παρουσία της Μαρία Σαραπόβα καθώς πήρε wild card, παρά το γεγονός ότι η τιμωρία της για την υπόθεση ντόπινγκ λήγει στις 26 Απριλίου που θα έχει ήδη ξεκινήσει το τουρνουά, και το γεγονός αυτό έφερε αντιδράσεις...

Μία από τις αθλήτριες που εξέφρασε μάλιστα έντονα και δημόσια παράπονα ήταν η Κάρολαϊν Βοσνιάκι, που έκανε λόγο για έλλειψη σεβασμού όσον αφορά στις υπόλοιπες αθλήτριες και τόνισε πως κάποιος που τιμωρείται για ντόπινγκ θα πρέπει να αρχίζει από το μηδέν και να μην έχει προνομιακή μεταχείριση.

Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να αποφασίσω ποιος έχει δίκιο εδώ. Ίσως η δανέζα αθλήτρια να έχει δίκιο, όμως είναι δική της δουλειά να παρεμβαίνει στις αποφάσεις των ανώτερων αρχών όταν γνωρίζει ότι το λιγότερο που θα πετύχει είναι απλά να εκτεθεί στα μάτια της συναθλήτριας της;

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ ωδή στον γιάννη αντετοκούμπο

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis

Βρίσκεται στο πικ της μέχρι στιγμής καριέρας του, αν και ειδήμονες και μη, συμφωνούν ότι δεν έχουμε δει ακόμη τίποτα απ' όσα θα ακολουθήσουν. Το ταλέντο του τις τελευταίες μέρες έχει τραβήξει το βλέμμα της δημοσιότητας λόγω των αλλεπάλληλων διακρίσεων: από το ρεκόρ καριέρας στον αγώνα των Μilwaukee Bucks εναντίον των Washington Wizards, στην παρουσία του στο εξώφυλλο του φημισμένου "Sports Illustrated" και στην δεκάδα των "καρφωμάτων" του NBA για το 2016, ο Γιάννης Αντετοκούμπο αποδεικνύει πως έχει άστρο.

 Δεν είμαι όμως ειδική για να σταθώ σε μπασκετική ορολογία, στατιστικά και όλα αυτά τα πολύ εντυπωσιακά. Θα ήθελα να σταθώ σε κάτι -κατ' εμέ- ακόμη πιο σημαντικό, το οποίο μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Όταν πρόσφατα φίλαθλοι, μεταξύ των οποίων και Έλληνες, περίμεναν τον Γιάννη για φωτογραφίες και αυτόγραφα έπειτα από έναν αγώνα, και ένας από εκείνους έτεινε προς υπογραφή την ελληνική σημαία, ο νεαρός άσσος αρνήθηκε ευγενικά λέγοντας: "όχι, δεν υπογράφω στη σημαία μας"!

Ξέρετε, πέρα από το ολοφάνερο, το πόσο δηλαδή σεβασμό έδειξε στο εθνικό σύμβολο (δίνοντας αποστομωτική απάντηση σε κάποιες γλώσσες που έλεγαν διάφορα), θαυμασμό μου προξένησε η ταπεινότητα αυτού του ανθρώπου. Και εξηγούμαι. Η διαδρομή από τα Σεπόλια στο NBA, τα φώτα, η δημοσιότητα θα μπορούσαν (και ως ένα βαθμό για να είμαστε ρεαλιστές απόλυτα δικαιολογημένα) να θολώσουν και να ξεστρατίσουν έναν άνθρωπο. Το να "ψωνιστείς", να θεωρήσεις τον εαυτό σου Θεό υπεράνω πάντων, δεν είναι διόλου δύσκολο. Ο Γιάννης Αντετοκούμπο δεν έπεσε όμως προς τιμήν του σ' αυτήν την παγίδα. Αν αναλογιστούμε δε και κάποια άτομα του αθλητικού χώρου και μη που δεν έχουν ούτε τα μισά επιτεύγματα κι όμως φέρονται σαν να είναι οι πιο μεγάλοι αστέρες, καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι αυτό.

Έρχονται κάτι τέτοια μικρά-μεγάλα πραγματάκια λοιπόν, να μας θυμίσουν πως κι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και μας δίνει διδάγματα ζωής. Και κάτι μου λέει πως με αφορμή αυτόν τον νεαρό και ταλαντούχο παίχτη, θα έχουμε την ευκαιρία να αναπτύξουμε πολλούς τέτοιους προβληματισμούς στο μέλλον. +Kωνσταντίνα Πορφυρού 

Milwaukee Bucks Πηγή: www.lifo.gr

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ γέλενα ισινμπάγιεβα, έκανες φάουλ

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis

Κι όσο που λέτε εμείς εδώ πανηγυρίζαμε (και δικαίως) για το χρυσό της Κατερίνας Στεφανίδη στο άλμα επί κοντώ, με το οποίο ολοκληρώθηκε ο χορός των μεταλλείων μιας αρκετά επιτυχημένης Ολυμπιάδας για την Ελλάδα δεδομένων των συνθηκών, δεν πήραμε χαμπάρι πως, σε μία παράλληλη διάσταση του αθλήματος, η Γέλενα Ισινμπάγιεβα δήλωνε τη μέρα του τελικού: "Όταν τα κορίτσια πηδήξουν απόψε χωρίς εμένα, πιστεύετε ότι θα είναι ειλικρινείς; Όταν αγωνίζεσαι χωρίς την Ισινμπάγιεβα δεν πρόκειται να κερδίσεις κανονικό χρυσό μετάλλειο. Όποια και να κερδίσει σίγουρα θα νιώσει πως δεν κέρδισε ακριβώς το χρυσό, γιατί νούμερο ένα στόχος της θα ήταν να κερδίσει την Ισινμπάγιεβα".

 Αδιαμφισβήτητα η Ισινμπάγιεβα είναι μία σούπερ σταρ του αθλήματος, κάτι που επιβεβαιώνουν και οι πλούσιες διακρίσεις της. Πολλάκις παγκόσμια πρωταθλήτρια και τρις Ολυμπιονίκης, χαρακτηρίστηκε "τσαρίνα των αιθέρων". Είναι δικαιολογημένη η πικρία της, αφού, μετά το σκάνδαλο ντόπινγκ στη Ρωσία και το σούσουρο που προκλήθηκε, έμεινε εκτός Ολυμπιακών Αγώνων χωρίς λόγο όπως υποστηρίζει η ίδια. Μέχρι εδώ όλα καλά, πολλά μπορεί να δικαιολογηθούν. Το μόνο που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, είναι η απύθμενη αλαζονεία και η έπαρση που φτάνει τα όρια της αγένειας... Αν η Ισινμπάγιεβα θέλησε να κάνει πολιτική μέσω αυτών των δηλώσεων, μάλλον απέτυχε παταγωδώς.

Βλέπετε ο αθλητισμός παίζει περίεργα παιχνίδια και κάθε απόλυτη βεβαιότητα καλό είναι να αποφεύγεται. Μπορεί να το επιβεβαιώσει και ο χρυσός Ολυμπιονίκης του Λονδίνου στο μονόζυγο Έπκε Ζόντερλαντ, ο οποίος φέτος είχε την ατυχία να πέσει από το όργανο και να καταταγεί έβδομος. Πέρα όμως απ' αυτό, πόσο ηθικό είναι να μειώνεις τις συναθλήτριες σου, γυναίκες που ξέρεις πόσα έχουν περάσει για να φτάσουν σ' αυτό το κορυφαίο επίπεδο; Τι ποιότητα χαρακτήρα δείχνει αυτή η στάση; 

Κάπως έτσι επανέρχεται στη σκέψη μας ένα ζήτημα διαχρονικό, η σύζευξη του αθλητισμού με το ήθος. Ακόμη κι αν έχεις σπουδαίο ταλέντο και σημαντικές επιδόσεις, αυτό που θα έρθει να σε κάνει μεγάλο αθλητή, είναι η ευγενής ψυχή. Όσο για την Ισινμπάγιεβα, η απάντηση της Κατερίνας Στεφανίδη, νομίζω μας καλύπτει όλους επαρκώς. 

 +Κωνσταντίνα Πορφυρού

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ η κατάντια του ποδοσφαίρου κρύβεται στην κατάντια της κοινωνίας μας

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Πριν λίγες μέρες βλέπαμε πέντε ελληνικές ομάδες να αγωνίζονται στο ποδόσφαιρο στα προκριματικά ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Από αυτές οι τέσσερις απέτυχαν στους στόχους τους και την επόμενη μέρα στα πηγαδάκια των φιλάθλων, όλοι απογοητευμένοι και αγανακτισμένοι ξεσπούσαν για την κατάντια του ποδοσφαίρου μας.

Ξέρετε, το ποδόσφαιρο δεν είναι τυχαία το άθλημα του λαού. Δεν λένε τυχαία για αυτό σ' ολόκληρο τον κόσμο, πως είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας της κάθε περιοχής. Με αποκορύφωμα το 2004 το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα μεσουρανούσε. Πρώτοι στην Ευρώπη, σεβαστές πορείες των ομάδων μας στην Ευρώπη και πολλές ακόμα διακρίσεις είτε σε εθνικό, είτε σε συλλογικό, είτε σε ατομικό επίπεδο των αθλητών μας.

Όμως σταδιακά αυτό άλλαξε. Κι αν δεν το είδαμε αμέσως να αλλάζει, αυτό ήταν επειδή εθελοτυφλούσαμε, όπως εδώ και πολλά χρόνια εθελοτυφλούσαμε σαν κοινωνία, μπαλώνοντας τα προβλήματα μας με λάσπη δανεικών χρημάτων και προσωρινής νοοτροπίας νεοπλουτισμού.

Προχθές, ο Παναθηναϊκός (η μόνη ομάδα που προκρίθηκε) έπαιζε με έναν έλληνα ποδοσφαιριστή και αναρωτιέται κανείς: Δώδεκα χρόνια μετά τον θρίαμβο μιας αμιγώς ελληνικής ομάδας, της Εθνικής ομάδας, που είναι οι παίκτες; Που είναι οι ακαδημίες; Που είναι οι υποδομές πάνω στις οποίες χτίζουν οι μεγάλοι και μικροί σύλλογοι;

Η απάντηση είναι άσχετη με το ποδόσφαιρο. Την γνωρίζουμε όλοι μας. Στην Ελλάδα ξεχάσαμε να δημιουργούμε. Παίρναμε έτοιμες λύσεις για να ζήσουμε μια άνετη ζωή. Και όταν το όνειρο τελείωσε, όλοι μείναμε σοκαρισμένοι από μια πραγματικότητα που δεν ξέραμε να διαχειριστούμε. Όπως δεν έχουμε πλέον χρήματα για να αγοράσουμε καλούς ξένους παίκτες στις ομάδες μας, έτσι δεν έχουμε χρήματα για να ζήσουμε στα υψηλά δυτικά πρότυπα που είχαμε συνηθίσει. Κι όταν γυρίσαμε να δούμε τι δικό μας υπάρχει για να δουλέψουμε μ' αυτό, είδαμε μέτριους ποδοσφαιριστές ανίκανους να ανταπεξέλθουν σε υψηλές απαιτήσεις, όπως ακριβώς μέτρια σήμερα είναι τα μέσα που μας έχουν απομείνει για να παράξουμε, να φέρουμε ανάπτυξη και να δώσουμε λύσεις στο αδιέξοδο της κρίσης.

Πότε θα φτιάξει το ποδόσφαιρο; Ας κοιτάξουμε στον καθρέφτη καλύτερα. Όταν η κοινωνία αλλάξει, όταν ο κόσμος μάθει να παράγει και να δημιουργεί και όταν καταφέρει να ξεπληρώσει όλα τα λάθη του παρελθόντος τα οποία κοστίζουν πολύ σε χρήμα και χαμένες γενιές κακής νοοτροπίας, τότε θα δούμε και τις ομάδες μας να ανεβαίνουν ξανά σκαλί-σκαλί σε επίπεδα σεβαστά διεθνώς. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ ολυμπιακοί αγώνες 2016: όσα πρέπει να ξέρετε

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis

Όπως και να το κάνουμε οι Έλληνες συγκινούμαστε ελαφρώς παραπάνω με τους Ολυμπιακούς Αγώνες από τον υπόλοιπο πλανήτη, κατά τον ίδιο τρόπο που συγκινείται μία μητέρα όταν το καμάρι της να χαίρει εκτιμήσεως και αποδοχής. Την Παρασκευή που μας έρχεται ξεκινούν και επίσημα οι Αγώνες του Ρίου, οι πρώτοι της Νοτίου Αμερικής και ίσως οι πιο ιδιαίτεροι των τελευταίων χρόνων.

Οι μασκότ των Αγώνων του 2016

Οι παραμονές τους βρήκαν τη Βραζιλία βυθισμένη σε κρίση. Τον Ιούνιο η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης οικονομικής ανάγκης καθώς στα ήδη βεβαρυμμένα οικονομικά της προστέθηκαν τα βάρη των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, η κοινωνία - ο αποδέκτης δηλαδή όλων των κραδασμών- βρίσκεται αναμφίβολα σε έκρυθμη κατάσταση, με τους μισούς Βραζιλιάνους να δηλώνουν σε πρόσφατη έρευνα αντίθετοι στη διεξαγωγή των Αγώνων στη χώρα τους -και το συμβάν με την επίθεση στο λαμπαδηδρόμο να το επιβεβαιώνει, ενώ πονοκέφαλο για όλους, αρχές, πολίτες και επισκέπτες αποτελεί η καλπάζουσα εγκληματικότητα. Χαρακτηριστική είναι η έκκληση του Ριβάλντο, ο οποίος χαρακτηρίζει "ρίσκο για τη ζωή" την επίσκεψη στη Βραζιλία και συμβουλεύει τους φιλάθλους να μείνουν στις πατρίδες τους!

Παρά τις τροχοπέδες αυτές, καταφέρνουμε σήμερα να μιλάμε για τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στη Βραζιλία, οι οποίοι φαίνεται πως θα γράψουν τη δική τους ιστορία χάρη στις ιδιαιτερότητές τους. Στο πρόγραμμα επιστρέφουν τόσο το γκολφ, όσο και το ράγκμπι σέβενς έπειτα από χρόνια απουσία, ενώ για πρώτη φορά στα χρονικά θα διαγωνιστεί μία ομάδα η οποία θα αντιπροσωπεύει τους πρόσφυγες, απαρτιζόμενη από αθλητές με ανάλογα βιώματα (λέτε να ευαισθητοποιηθεί τελικά η παγκόσμια κοινότητα...;).

Όσον αφορά τα καθ' ημάς, είμαι σίγουρη πως οι αθλητές μας θα καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για διάκριση, ακόμη κι αν το κράτος (κι ίσως κι οι φίλαθλοι για να είμαστε ακριβοδίκαιοι) τους έχουν κάπως λησμονήσει. Πιο κοντά στο μετάλλιο φαίνεται να βρίσκονται οι άλτριες Κατερίνα Στεφανίδη και Νικόλ Κυριακοπούλου, ο Λευτέρης Πετρούνιας στη γυμναστική,  καθώς και η ομάδα Πόλο των ανδρών. Ωστόσο σημαντικές ελπίδες για διάκριση υπάρχουν και σε άλλα αθλήματα όπως η κωπηλασία, η σκοποβολή, το τζούντο κτλ. Εμείς δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε στους αθλητές μας καλή επιτυχία. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ~ η αθλητική μας μελαγχολία αυτό το αξιοζήλευτο σαββατοκύριακο

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Το συνηθίζω κάθε Μάιο να ασχολούμαι λίγο παραπάνω με τον αθλητισμό, οπότε θα με ανεχτείτε και σήμερα. Είναι επειδή κάθε τέτοια εποχή ο αθλητισμός -αν ζεις στην Ελλάδα- προσφέρει αρκετούς προβληματισμούς. Είναι επειδή σου θυμίζει πως ο λαός μας είναι τελικά κάτι ολίγον τι διαφορετικό από οποιονδήποτε άλλο. Και όλα αυτά θα τα δούμε συνοπτικά παρακάτω.

Στην Αγγλία ολοκληρώθηκε η ποδοσφαιρική χρονιά με μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στον παγκόσμιο αθλητισμό. Πρόκειται για την κατάκτηση του πρωταθλήματος από μία ομάδα που γνώρισα μόνο και μόνο επειδή το 1997 ο Θοδωρής Ζαγοράκης αγωνιζόταν σε αυτήν. Πρόκειται για την Leicester City η οποία ήταν από τα πρώτα φαβορί για να υποβιβαστούν και τελικά κέρδισε το πρωτάθλημα. Αυτό το σαββατοκύριακο δε, έγινε και ο τελικός του κυπέλλου Αγγλίας στον οποίο όλοι καμαρώσαμε το κατάμεστο Wembley το οποίο αποτελεί κόσμημα των γηπέδων.

Εδώ Ελλάδα. Το πρωτάθλημα δεν έχει τελειώσει ακόμα. Αυτή τη στιγμή σε πρώτη και δεύτερη κατηγορία πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον τρεις εκκρεμείς υποθέσεις δικαστηρίου που αφορούν παράγοντες, ομάδες και ομοσπονδίες ολόκληρες! Οι πρόεδροι είναι οι πρωταγωνιστές των ομάδων αφού πριν και μετά το παιχνίδι αυτοί κλέβουν την δόξα με ανακοινώσεις, μηνύσεις και δημοσιεύσεις. Ακολουθεί η... αβεβαιότητα. Ποιος αγώνας θα γίνει σε ποια ημερομηνία και ποιες ομάδες θα παίξουν σε αυτόν! Βλέπετε κάποιες ομάδες δεν έχουν καν άδεια για να παίζουν, αλλά... παίζουν κανονικά. Επίσης λόγω τιμωρίας, κάποιοι αγώνες θα έπρεπε να διεξάγονται χωρίς κόσμο μιας και αυτή είναι η λύση που βρήκαν οι υπεύθυνοι για να λύσουν το πρόβλημα τις βίας, οπότε βλέπουμε αγώνες όπως ο πρόσφατος τελικός του κυπέλλου Ελλάδος να γίνονται σε γήπεδα όπως το ΟΑΚΑ των 70000 θέσεων. Ο αγώνας έγινε λες και ήταν φιλικό, η μία ομάδα πήρε το κύπελλο και πανηγύριζε μπροστά στις κάμερες με τους παίκτες να φαντασιώνονται τους οπαδούς να παραληρούν! Ο αγώνας αυτός βέβαια, δεν είχε μέρα διεξαγωγής ακριβώς επειδή κανείς δεν μπορούσε να αποφασίσει αν θα γινόταν, με την παρουσία ποιων και τελικά με τι συνθήκες. Τελικά, έγινε, ο νικητής ήταν ένας (είπαμε πανηγύριζε μόνος του) κι όμως παρά την σοβαρότητα ενός τελικού που ολοκλήρωσε μια ολόκληρη χρονιά η φωτογραφία/είδηση του αγώνα ήταν αυτή:

Την ίδια ώρα έχουμε τους τελικούς στο ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ με δύο από τις κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη να αγωνίζονται μεταξύ τους. Η είδηση εδώ, δεν είναι ο νικητής, τα ωραία καρφώματα και οι έξυπνες στρατηγικές των παικτών, αλλά το ότι οι οργανωμένοι οπαδοί απέτρεψαν ή μάλλον διέκοψαν ένα σύνθημα μιας μερίδας φίλων τους που έβριζαν την μάνα ενός παίκτη. Εγώ βέβαια θα συμπληρώσω πως είδηση είναι και το γεγονός πως ο αγώνας ολοκληρώθηκε. Χωρίς επεισόδια και διακοπές.

Δεν θα μπω στην διαδικασία να αναπτύξω θεωρίες εξυγίανσης του αθλητισμού. Το έχω κάνει στο παρελθόν και αν είναι επίκαιρο θα το ξανακάνω, μιας και έχω πολύ ξεκάθαρες και εφαρμόσιμες προτάσεις. Είναι ότι αυτό το σαββατοκύριακο, που σε περισσότερες από εφτά χώρες της Ευρώπης διεξάγονται οι τελικοί κυπέλλου με τη μορφή μιας πραγματικής γιορτής με φιλάθλους, μουσικές, στολισμούς και όμορφες εικόνες, εδώ μας πιάνει μια μελαγχολία, μία απογοήτευση που συμπληρώνει αυτήν που αισθανόμαστε βλέποντας την γενικότερη κατάσταση την οποία βιώνουμε σε αυτή τη χώρα και στους υπόλοιπους τομείς. Ο μόνος τρόπος να την απαλύνουμε... η συνδρομητική τηλεόραση! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ τα θαύματα στον αθλητισμό δεν αναιρούν τις αποτυχίες

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Σ' όποιον κόσμο κι αν ζεις, όποια κι αν είναι η απασχόληση σου, πρέπει ρε παιδί μου να έχεις μάθει ότι φέτος το πρωτάθλημα στην Αγγλία -το πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα του πλανήτη- το πήρε η Leicester και με το δίκιο σου θα έχεις απορίες για το ποια τέλος πάντων είναι αυτή η ομάδα που δεν έχεις ακούσει ποτέ ξανά στη ζωή σου.

Η ομάδα αυτή λοιπόν ήταν ανάμεσα στις βασικές υποψήφιες για υποβιβασμό φέτος. Που μπορεί να στηρίζεται μία τέτοια πρόβλεψη; Προφανώς στους παίκτες αμφιβόλου αξίας, αλλά και στον προπονητή, Claudio Ranieri ο οποίος ένα χρόνο πριν έφυγε ως αποτυχημένος από την Εθνική Ελλάδος. Κανείς όμως σε αυτές τις περιπτώσεις δεν σκέφτεται τον παράγοντα "αθλητισμός" εκεί όπου υπάρχουν μεταβλητές όπως αυτή της ομαδικότητας, του πάθος, της ψυχής, στοιχεία μη μετρήσιμα όπως αντιλαμβάνεται κανείς.

Αυτή η ομάδα λοιπόν ανέτρεψε τα δεδομένα και πήρε το πιο δύσκολο πρωτάθλημα του κόσμου κόντρα σε ομάδες τεράστιας χρηματικής αξίας. Τη συγχαίρουμε, χαιρόμαστε με αυτήν την επιτυχία και κάνουμε τώρα μία παύση για να προβληματιστούμε:

Το ότι κατέληξε ο αποτυχημένος προπονητής της Εθνικής Ελλάδος να πάρει πρωτάθλημα στην Αγγλία, έτυχε μεγάλου χλευασμού και σχολιασμού από τους έλληνες φιλάθλους. Όλοι τα έβαλαν με τους έλληνες διοικούντες και το πως εμείς φταίμε που ο προπονητής αυτός δεν πέτυχε σε εμάς. Λάθος! Μάθετε ότι δεν είναι όλοι οι προπονητές για όλες τις ομάδες. Είναι πολύ πιθανό αυτό ο προπονητής του χρόνου να βρίσκεται στο τιμόνι μιας μεγάλης ομάδας. Οι πιθανότητες να αποτύχει είναι πάρα πολύ μεγάλες. Ακόμα κι αν μείνει στην Λέστερ πάντως να ξέρετε πως επίσης δεν έχει πολλές πιθανότητες να πλησιάσει τον φετινό του θρίαμβο. Ακριβώς γιατί η επιτυχία ενός προπονητή δεν περιορίζεται στις γνώσεις του, αλλά και στην χημεία, την επικοινωνία και την χρονική στιγμή. Ας μην ξεχνάμε πως παρέλαβε την 8η καλύτερη ομάδα στον κόσμο όταν ήρθε στην Εθνική και επί των ημερών του βρέθηκε να χάνει από ερασιτέχνες. Δεν μπορεί να μην φέρει ευθύνη όταν οι παίκτες του αποτελούν κατά περιόδους βασικά στελέχη σημαντικών ομάδων της Ευρώπης...

Η Λέστερ είναι ένα παράδειγμα θαύματος και είναι καλό να ακούμε για θαύματα στις μέρες μας. Τα χρειαζόμαστε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ο Ρανιέρι είναι ένας θεός που εμείς αποτύχαμε να αξιοποιήσουμε. Ο Ρανιέρι είναι ένας άξιος προπονητής που απέτυχε να διαχειριστεί μία πετυχημένη ομάδα, την Εθνική μας. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ ο σπουδαίος πολιτισμός του αθλητισμού

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Τις μέρες που η Ελλάδα τραβιόταν ανάμεσα σε Eurogroup και δημοψηφίσματα, εδώ στο Ηράκλειο, ζούσαμε μια παράλληλη δραστηριότητα αποφόρτισης. Διεξήχθη για δύο εβδομάδες το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης κάτω των 19 και μάλιστα με τεράστια επιτυχία, δηλαδή γεμάτα γήπεδα και κανένα απρόοπτο!

Ήμουν τυχερός που κατάφερα να πάρω μαζί μου άτομα διαφόρων ηλικιών και να πάμε να απολαύσουμε την Ελλάδα αλλά και τα παιδιά από τις άλλες χώρες. Ήταν οι στιγμές που λες στον εαυτό σου πως ακόμα δεν χάθηκε ο πολιτισμός σε αυτόν τον κόσμο. Μεγάλοι και παιδιά με ενθουσιασμό και ανάγκη για διασκέδαση έδιναν τον παλμό στην κερκίδα χωρίς αποδοκιμασίες, χωρίς ακρότητες. Στο παιχνίδι με την Σερβία δε, είχα την ευκαιρία να βρω Σέρβο γνωστό μου όπου ο ένας ευχήθηκε καλή επιτυχία στον άλλο. Σημαίες, χαμόγελα, ξεγνοιασιά, όλα συνέθεσαν ένα υπέροχο σκηνικό.

Ένα γήπεδο 6.000 θέσεων γέμιζε με άνεση σχεδόν κάθε μέρα χάρη στο χαμηλό εισιτήριο των 5€ και στην δωρεάν προσέλευση των παιδιών και αναρωτιέμαι... μήπως αυτό είναι μια win-win κατάσταση για τον αθλητισμό στην Ελλάδα; Χιλιάδες κόσμου θα πήγαιναν σε ένα γήπεδο όπου μπορούν να περάσουν χρόνο μαζί με τις οικογένειές τους, οικονομικά και με ασφάλεια σε ένα περιβάλλον πολιτισμού με τις στοιχειώδεις υποδομές. Οπότε; Γιατί δεν πετάνε έξω τους τζαμπατζήδες οπαδούς που χωρίς λεφτά καταστρέφουν τα γήπεδα και το κλίμα σε αυτά; Κερδίζουν οι ομάδες, κερδίζουν οι διοργανώσεις, κερδίζει και ο απλός κόσμος που επιστρέφει στα γήπεδα. Σας είπα, κλασική περίπτωση win-win. Δοκιμάστε το, αξίζει! +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ~ εργοτέλης: η ομάδα που με σταμάτησαν να αγαπώ

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Η κανονική περίοδος του ελληνικού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε με πρωταθλητή τον Ολυμπιακό, μερικές ακόμα ομάδες να μοιράζονται τις θέσεις που οδηγούν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και τέσσερις ομάδες να υποβιβάζονται. Νίκη Βόλου και ΟΦΗ “έπεσαν” για εξωαγωνιστικούς λόγους και οι υπόλοιποι δύο είναι ο Λεβαδειακός -με ήδη καταδικασμένο πρόεδρο- και ο Εργοτέλης.

Όπως πιθανότατα θα γνωρίζετε στον Εργοτέλη τρέφω μια ιδιαίτερη αδυναμία η οποία πάντως χάθηκε στο πέρασμα του χρόνου. Βλέπετε, εγώ όπως και οι περισσότεροι των φιλάθλων του Εργοτέλη, μάθαμε την ομάδα στα τοπικά πρωταθλήματα και δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα με αυτό. Ήταν μετά την χιλιετία που η ομάδα μας ανέβαινε τις κατηγορίες με ρυθμούς ανελκυστήρα και φαντάζεστε τι περηφάνια νιώθαμε να φτάσει να αγωνίζεται ξαφνικά στην πρώτη εθνική κατηγορία! Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον αγώνα μπαράζ στην Θεσσαλονίκη εναντίον του Ακράτητου, την στήριξη όλων των ντόπιων στον άγνωστο έως τότε Εργοτέλη και τελικά τα πανηγύρια μας μπροστά στον Λευκό Πύργο για την ιστορική άνοδο.

Όπως ένδοξα ο Εργοτέλης αναπτύχθηκε έτσι ένδοξα δίδαξε τι σημαίνει να αγαπάς την ομάδα σου. Η φιλοσοφία της τότε διοίκησης ήταν ‘τοπική ομάδα, ντόπιοι παίκτες’. Δεν θα ξεχάσω λοιπόν ποτέ πως στάθηκε για χρόνια στην πρώτη κατηγορία έχοντας στις τάξεις της όχι μόνο έλληνες παίκτες αλλά και παιδιά που είχε κάνει επαγγελματίες από τις ακαδημίες! Παιδιά που βλέπαμε στον δρόμο, που ξέραμε τους γονείς και τις παρέες τους. Παιδιά που μπορεί να μην έδειχναν ότι θα γίνουν οι σπουδαίοι αστέρες του ποδοσφαίρου, όμως έδιναν και την ψυχή τους για την φανέλα και έπαιζαν ότι ήξεραν. Κι αυτό ήταν αρκετό για εμάς.

Ο αείμνηστος πρόεδρος, κύριος Απόστολος Παπουτσάκης πέθανε και ο Εργοτέλης δεν ήταν πια η προτεραιότητα του νέου “αφεντικού”. Μοιραία η αποτυχία ήταν προ των πυλών. Όμως τι είναι αποτυχία; Εδώ χώρισαν οι δρόμοι μου με τον Εργοτέλη, αφού αντί να συνεχιστεί η φιλοσοφία των ντόπιων παιδιών, οι νέοι ιδιοκτήτες προτίμησαν να μπουν στο παιχνίδι των managers και να φέρνουν κατά δεκάδες, ξένους παίκτες αμφιβόλου αξίας, ίσα για να παίρνουν την μίζα τους από τις μεταγραφές. Και τα παιδιά που έμειναν; Πωλήθηκαν όσο-όσο στο πρώτο μεγάλο κεφάλι που είχε να τους αγοράσει και να δώσει χρήματα ή... άλλα αγαθά στην ομάδα.

Κανείς, δεν ρώτησε τον απλό φίλαθλο του Εργοτέλη, αν η πρώτη κατηγορία ήταν αυτοσκοπός. Αν έπρεπε να θυσιάσουμε τα παιδιά μας, που χαιρόμασταν να τους δίνουμε κουράγιο κάθε Κυριακή και να τα χειροκροτούμε ακόμα κι όταν χάναμε, μόνο και μόνο για να αγοράσουμε επαγγελματίες που τι έκαναν τελικά; Έριξαν την ομάδα από την κατηγορία! Χάσαμε δηλαδή και τα αυγά και τα πασχάλια.

Αυτόν τον Εργοτέλη ζητάω για τον επόμενο χρόνο στην δεύτερη κατηγορία. Άραγε το χρήμα θα κερδίσει ξανά την περηφάνια; +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ~ ήρθε η ώρα να ξεπουλήσουμε τα πάντα. ας αρχίσουμε με...

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Έχει ακουστεί πολλές φορές πως το χρήμα τα κερδίζει όλα και σε έναν βαθμό ίσως είναι και αλήθεια! Όμως λες ρε παιδί μου πως δεν μπορεί, δεν θα ισχύσει σε όλα αυτό. Αν για παράδειγμα ερχόταν ένας σεΐχης και πρότεινε στον Σαμαρά να πληρώσει όλο μας το χρέος και να τερματίσει όλη την ανεργία με αντάλλαγμα την αφαίρεση του σταυρού από την ελληνική σημαία, θα το έκανε; Ε, δε νομίζω.

Όμως καλό είναι να μην είμαστε σίγουροι στις μέρες μας και ο μόνος τρόπος να εξετάσεις ένα τέτοιο ζήτημα είναι από πράγματα που αρχικά δεν δείχνουν να βλάπτουν τόσο πολύ. Εδώ και μερικά χρόνια οι μόνοι που έχουν λεφτά για πέταμα είναι οι άραβες. Επειδή βαρέθηκαν τα λεφτά ή μάλλον δεν έχουν τι να τα κάνουν, αποφάσισαν να διασκεδάσουν λίγο κι έτσι σε Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία και προσφάτως στην Ισπανία, ξεκίνησαν να αγοράζουν ομάδες. Ποδοσφαιρικές ομάδες Και να τα εκατομμύρια για έναν παίκτη και να οι χορηγίες εκατομμυρίων και να οι μεταγραφές για μισθούς που αρκούν για να σβήσουν το χρέος της Ελλάδας κι όλα αυτά για την πλάκα τους αφού δεν κερδίζουν λεφτά οι άνθρωποι, απλά φήμη.

Οι χορηγίες αυτές ξεκίνησαν με τις ταμπέλες στα γήπεδα, επεκτάθηκαν στις φανέλες των ομάδων και έφτασαν ως τις ονομασίες των γηπέδων, με πρώτο και καλύτερο της αγαπημένης μου ομάδας, αφού το γήπεδο της Arsenal ονομάζεται πλέον Emirates Stadium. Όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Όσο το χρήμα ρέει, αυξάνονται και οι απαιτήσεις, έτσι οι πλούσιοι επενδυτές άρχισαν να απαιτούν την αφαίρεση του σταυρού από τα εμβλήματα των ομάδων. Το πρώτο κρούσμα έγινε στο σήμα της Μπαρτσελόνα, το οποίο όμως δεν καρποφόρησε μετά από τεράστιες διαμαρτυρίες από τον κόσμο που άρχισε να γυρίζει ακόμα και τα διαρκείας του. Λίγο πιο διπλωματική ήταν η λύση της ιταλικής Milan η οποία έφτιαξε δύο φανέλες. Η μία έχει μόνο τον σταυρό και η άλλη μόνο τις ρίγες ενώ το σήμα αρχικά αποτελείται από έναν σταυρό και κάθετες γραμμές. Αυτό αποφασίστηκε ώστε να εξυπηρετήσει το μουσουλμανικό κοινό σε ενδεχόμενες εμφανίσεις της ομάδας σε αντίστοιχες χώρες ή για την εκμετάλλευση του σήματος από την εταιρεία στο δικό της κοινό. Τελευταίο “κρούσμα” ήταν η Real της Μαδρίτης η οποία αν και στο όνομα και στο έμβλημα της έχει το βασιλικό στέμμα που φυσικά φέρει τον σταυρό στην κορυφή του, αναγκάστηκε να τον αφαιρέσει καθώς προωθούσε τη νέα της χορηγία από την εθνική τράπεζα του Άμπου Ντάμπι!

Τα παραδείγματα αφορούν μερικές από τις διασημότερες ομάδες στον κόσμο, οπότε παραμένει άγνωστο τι μπορεί να συμβαίνει σε μερικές μικρές ομάδες που ίσως παρουσιάζουν επιχειρηματικό ενδιαφέρον για τους άραβες. Είναι αυτός ο νέος τρόπος διάσωσης; Μπορεί κάπως κάποτε να γίνει αποδεκτό αυτό του είδους ξεπουλήματος της ιστορίας, των συμβόλων, των κτιρίων μας; +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜAΤIΣΜΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ ~ όχι άλλη γκρίνια για την εθνική ελλάδος

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Δεν είχα σκοπό να γράψω ξανά για το Μουντιάλ αφού ξέρω πως οι αναγνώστες μου δεν είναι ιδιαίτερα ποδοσφαιρόφιλοι, όμως αφορμή αυτή τη βδομάδα στάθηκε η Εθνική μας Ελλάδος και μερικές συζητήσεις καφενειακού τύπου που είχα αυτές τις μέρες με αφορμή την απόδοση της στους αγώνες της αλλά και γενικά των άλλων ομάδων.

Οι… “φίλαθλοι” έλληνες ξαφνικά άρχισαν να έχουν υψηλές προσδοκίες από την Εθνική. Πίστεψαν ότι επειδή ανήκεις στις τριάντα δύο καλύτερες ομάδες του κόσμου, θα πρέπει και να περάσεις τουλάχιστον στις οχτώ καλύτερες. Έτσι όμως δεν είναι οι έλληνες; Ενθουσιάζονται εύκολα και απογοητεύονται το ίδιο. Ή του ύψους ή του βάθους δηλαδή. Μπορεί ποτέ να μην τους άρεσε η μπάλα που παίζει η εθνική, ποτέ να μην συμφώνησαν με τις επιλογές του Σάντος για την αποστολή στη Βραζιλία και ποτέ να μην συμφώνησαν με τον τρόπο που “στήνει” την ομάδα, όμως σε κάθε περίπτωση είχαν να επικρίνουν και τα αποτελέσματα. Όπως για παράδειγμα τα τρία που δεχτήκαμε από την Κολομβία. Κανείς τους δεν είδε πως η ομάδα είχε την συντριπτική πλειοψηφία της κατοχής, πως είχαμε ένα δοκάρι σε κρίσιμο σημείο του αγώνα και πως είχαμε περισσότερες ευκαιρίες από εκείνους. Κανείς δεν είπε πως τρέξαμε περισσότερο ή πως είχαμε περισσότερες μεταβιβάσεις. Κανείς δεν είπε πως οι Κολομβιανοί έπαιζαν μπροστά σε σαράντα πέντε χιλιάδες κόσμου ενώ οι έλληνες δεν ξεπερνούσαν τα πεντακόσια άτομα.

Ακόμα κι έτσι, όμως φάνηκε πως ο κόσμος δεν ξέρει από ποδόσφαιρο. Διότι σίγουρα δε θα παρακολούθησε τους άλλους αγώνες. Δεν είδε πως η Βραζιλία νίκησε στην πρεμιέρα με τη βοήθεια του ιάπωνα διαιτητή που την πήρε απ’ το χεράκι και της έδωσε ότι χρειαζόταν: πέναλτι, φάουλ σε ανύποπτες φάσεις κ.α. Κάπως έτσι ξεπληρώθηκε το χρέος της Ιαπωνίας προς την FIFA για την εμετική διαιτησία στο Μουντιάλ της Ιαπωνίας του 2002 που έφτασε την Ιαπωνία όσο πιο ψηλά γινόταν… Εξάλλου όταν δεν είχε τη βοήθεια του τούρκου άρχοντα, πολύ απλά δεν κέρδισε (το Μεξικό).

Όμως και τα υπόλοιπα λατιονοαμερικάνικα φαβορί για τον Παγκόσμιο τίτλο, τι έκαναν; Η Αργεντινή έπαιξε πολύ άσχημα δείχνοντας πως έχει όλη την πολυδιαφημιζόμενη επίθεσή της σε κακή κατάσταση, η Ουρουγουάη έγινε ρεζίλι αφού έχασε ενώ είχε προηγηθεί στο ημίχρονο ενάντια ενός μετριότατου αντιπάλου και πλέον ο τίτλος είναι φανερό πως απομακρύνεται από την Λατινική Αμερική.

Οπότε πάμε στην Ευρώπη και την Παγκόσμια πρωταθλήτρια Ισπανία που επίσης προηγήθηκε και κατάντησε να δέχεται πέντε τέρματα στην πρεμιέρα της! Ο σάλος που προκλήθηκε ήταν τεράστιος μετά το εμφατικό αποτέλεσμα, σαν αυτό με το οποίο έχασε και η Πορτογαλία που είδε τον καλύτερο παίκτη του κόσμου, Κριστιάνο Ρονάλντο να μην μπορεί να παίξει απολύτως τίποτα! Σοκ λοιπόν στα μεγαθήρια και της Ευρώπης.

Η Εθνική Ελλάδος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην δωδέκατη θέση της βαθμολογίας της FIFA και αυτό δεν είναι αποτέλεσμα που ακούς σε εκπομπές αμφιβόλου ποιότητας. Προκύπτει απ’ τα απολύτως αξιοκρατικά κριτήρια του οργανισμού που διοργανώνει όλο το πανηγύρι… Κλείνοντας να σημειώσω πως οι παίκτες των παραπάνω χωρών αξίζουν πολλά εκατομμύρια, κάποιοι από αυτούς ξεχωριστά αξίζουν όσο όλοι μαζί οι παίκτες της Εθνικής μας κι όμως εμείς επιμένουμε να (κατα)κρίνουμε τους παίκτες μας έχοντας τις απαιτήσεις που έχουν οι φίλαθλοι της Ολλανδίας, της Γερμανίας, της Ισπανίας και της Βραζιλίας. Βλέπετε εσείς κάποια λογική σε αυτό; +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΘΕΜΑΤOΛOΓΙΑΣ ~ ξεκινάει η παγκόσμια γιορτή που δεν είναι για όλους

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Σήμερα ότι κι αν κάνεις, όποιος κι αν είσαι, όπου κι αν βρίσκεσαι, ξέρεις ότι όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Βραζιλία. Η χώρα στην οποία “ανήκει” το ποδόσφαιρο, ανοίγει τις πόρτες της για να υποδεχτεί ομάδες, φιλάθλους και ανθρώπους κάθε ιδιότητας από κάθε περιοχή του πλανήτη. Για εμάς τους ποδοσφαιρόφιλους αποτελεί μία τεράστια γιορτή που θα μας συντροφεύει για έναν και πλέον μήνα αρχής γενομένης από την σημερινή τελετουργική πρεμιέρα.

Για κάποιους άλλους όμως, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Όχι, δεν αναφέρομαι στις γυναίκες μας που θα μας χάσουν και μάταια θα προσπαθούν να κερδίσουν το ενδιαφέρον μας, αλλά στους ίδιους τους κατοίκους της Βραζιλίας. Εδώ και μήνες οι ντόπιοι διαδηλώνουν κατά της διοργάνωσης και κατά των έργων που γίνονται κατά την προετοιμασία. Αμέτρητες απεργίες και σοβαρά επεισόδια έχουν επισκιάσει την προσμονή του κόσμου για την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλου Ποδοσφαίρου. Της μεγαλύτερης διοργάνωσης του πλανήτη μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι άνθρωποι εκεί έχουν να αντιμετωπίσουν νέους φόρους που εισπράττονται για να βγουν εις πέρας τα απαραίτητα για τη διοργάνωση έργα, ενώ ο κόσμος σε πολλές περιπτώσεις ζει υπό άθλιες συνθήκες. Εξάλλου σύμφωνα με καταγγελίες του κόσμου και εκτιμήσεις των ειδικών, οι απλοί πολίτες δεν πρόκειται να κερδίσουν κάτι από την διοργάνωση, είτε αυτό λέγεται αύξηση του τουρισμού, είτε νέες υποδομές.

Δεν μπορώ παρά να συγκρίνω τα όσα γίνονται εκεί με την προετοιμασία της Ελλάδας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μπορούμε να πούμε πως πριν το 2004 ζήσαμε παρόμοια (αλλά σε καμιά περίπτωση ίδια) σκηνικά, όμως η εικόνα της Ελλάδας τη στιγμή της έναρξης των αγώνων ήταν όχι απλά άψογη… τέλεια! Τα έργα ήταν έτοιμα, ο κόσμος υποδέχτηκε πολύ ζεστά αθλητές και τουρίστες και συμμετείχε ενεργά στην άψογη διοργάνωση που τελικά άφησε τους πάντες άναυδους δεδομένων των όσων ακουγόντουσαν περί καθυστερήσεων. Η επόμενη μέρα θα μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερη για την Ελλάδα. Δεν ήταν. Και μένω εκεί.

Στη Βραζιλία η γιορτή πολύ φοβάμαι πως θα περιοριστεί μόνο στα κατά τόπους γήπεδα της χώρας. Ήδη οι τουρίστες-επισκέπτες-φίλαθλοι από το εξωτερικό, έχουν λάβει αυστηρές προειδοποιήσεις από πράκτορες και πρεσβείες να είναι προσεκτικοί υπό τον φόβο των κλοπών, βιασμών, κακοποιήσεων και άλλων παράνομων δραστηριοτήτων. Πόσο καλά πέρασαν οι τουρίστες το 2004 στην Ελλάδα; Καμία σχέση…

Ευτυχώς για την πλειοψηφία του κόσμου, δηλαδή εμάς που θα τη βγάζουμε ως το πρωί στην τηλεόραση βλέποντας τη ματσάρα Ισημερινός-Ονδούρα, η γιορτή θα είναι όπως την φανταζόμαστε. Πολύ μπάλα, μπάλα, μπάλα, μπάλα και ενδιάμεσα; Μπύρες, πίτσες, διαφημίσεις αυτοκινήτων και έτοιμων φαγητών, όλες εμπνευσμένες από το ποδόσφαιρο και πριν ή μετά τους αγώνες εκπομπές με μοναδικό θέμα, το ποδόσφαιρο. Θα είμαστε αναπαυτικά στον καναπέ μας ή στο στέκι μας και το μόνο μας άγχος θα είναι ο αγώνας που ποντάραμε στο στοίχημα και φυσικά η πορεία της Εθνικής μας στη διοργάνωση, ένα άγχος που ελπίζω να ζήσουμε πάνω από τρεις φορές… Για εμάς αυτό είναι γιορτή και θα γιορτάζουμε για περίπου δώδεκα ώρες την ημέρα με διάρκεια ενός μήνα! Καλά να περάσουμε και καλή επιτυχία στην Εθνική μας! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗTAΣ ~ η ρωσία στο επίκεντρο αλλά για λάθος λόγους

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Είμαι σίγουρος ότι το τελευταίο διάστημα θα ακούσατε πολλές ειδήσεις, ρεπορτάζ και σχετικά θέματα για την ασφάλεια στη Ρωσία, το ενδεχόμενο τρομοκρατικών απειλών, τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και κάποιες αποτυχίες στις δοκιμές ασφαλείας των τοπικών δυνάμεων. Φτάσαμε στο σημείο να ακυρώσουν το ταξίδι τους προς τα κει κάποιοι επίσημοι προσκεκλημένοι που αγνοώ αν τελικά έφτασαν ως εκεί.

Με σιγουριά επίσης πιστεύω πως κάτι θα πήρε τ’ αυτί σας για τους πουριτανούς ρώσους που δεν δέχονται ομοφυλόφιλους στον τόπο τους. Μην φανταστείτε πως δεν υπάρχουν ρώσοι ομοφυλόφιλοι απλά είναι λίγο πιο εκδηλωτικοί όταν δημοσιοποιούν την αντίθεσή τους σε αυτούς. Θεωρείται πως στην Ελλάδα οι τοπικές κοινωνίες είναι δεκτικές στο ίδιο θέμα; Προφανώς όχι, απλά δεν διαφημίζουν την αντίθεσή τους οι επίσημες αρχές για να μην στιγματιστούν. Ε, οι ρώσοι το κάνουν και όσο κι αν ακούγεται ρατσιστικό, πουθενά δεν δήλωσαν πως αν ομοφυλόφιλοι εντοπιστούν στην Ρωσία θα διωχθούν, θα κακοποιηθούν και θα προβληθούν.

Ίσως έτυχε να ακούσετε πως μέχρι την τελευταία στιγμή στη Ρωσία έβλεπες εργοτάξια και παντού εργάτες να ετοιμάζουν όπως-όπως τις τελευταίες πινελιές σε διάφορα έργα, κτίρια και άλλες εγκαταστάσεις. Αν αυτό σας θυμίζει εποχές 2004 με την Αθήνα να βρίσκεται μέσα ένα μήνα από την απόλυτη καταδίκη όλου του κόσμου στην αποθέωση, τότε πρέπει να έχετε πέσει μέσα!

Α! Ξέχασα να αναφέρω πως η Ρωσία είναι στην επικαιρότητα αυτές τις ημέρες επειδή διεξάγονται στην πόλη Σότσι, οι χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες. Λίγοι μίλησαν για αυτούς. Αν θέλετε να μάθετε, ανατρέξτε στην ψαγμένη αθλητική ειδησεογραφία μακριά από πρώτους τίτλους. Αν πάλι θέλετε να διαβάσετε για το τι πήγε στραβά στην τελετή έναρξης με μια απλή διαδικτυακή αναζήτηση θα μάθετε όλα τα εμπορικά ευτράπελα. Και για να σταματήσω την ειρωνική διάθεση του σημερινού προβληματισμού μου, η Ρωσία διεξάγει αρτιότατους και εντελώς ασφαλείς Ολυμπιακούς Αγώνες. Πρέπει να σεβαστούμε την χώρα στην οποία καίει αυτές τις μέρες η φλόγα που άναψε στην Αρχαία Ολυμπία και να σταματήσουμε αυτόν τον πόλεμο. Καλή επιτυχία Ρωσία. Ευχαριστούμε! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡOBΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ~ γιατί εμένα μ’ αρέσει η μπάλα που παίζει η εθνική ελλάδος

Η παρέα μου και η καθημερινότητα μου στη δουλειά και μη, κατακλύζεται από ανθρώπους που έχουν άποψη για τη μπάλα. Σωστή ή λάθος, όταν ασχολείσαι με το ποδόσφαιρο τουλάχιστον εικοσιπέντε χρόνια, ε… έχεις το δικαίωμα να εκφραστείς. Πόσο μάλλον που τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε (λόγω των συνδρομητικών καναλιών) και πολύ ξένο ποδόσφαιρο.

Αυτό το διάστημα λοιπόν που η Εθνική Ελλάδος έδινε αγώνες για την απ’ ευθείας πρόκριση της στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλου στη Βραζιλία το καλοκαίρι, έτυχα σε συζητήσεις ανθρώπων που εξέφραζαν την απέχθεια τους για την Εθνική Ελλάδος. Το κακό ποδόσφαιρο, την αδυναμία να βάλει εύκολα γκολ, την κακή ανάπτυξη και κυκλοφορία και πάει λέγοντας. Άκουσα απίστευτες απόψεις περί “άμπαλων’ και ατάλαντων ποδοσφαιριστών και άκουσα κριτικές για τον προπονητή που είναι άσχετος, που η ομάδα δεν στήνεται σωστά και που υπάρχει εμμονή με παίκτες, όπως ο Σαμαράς στην ενδεκάδα.

Θέλω να πω πως είμαι αηδιασμένος με την αχαριστία όλων όσων εκφράζουν τέτοιες απόψεις. Είμαι αηδιασμένος που δεν μπορούν κάποιοι να καταλάβουν πως αναφέρονται στην δέκατη πέμπτη ομάδα σε όλο τον κόσμο! Καμιά φορά τα νούμερα και η αλήθεια θίγουν… οπότε καλό είναι να τα έχουμε υπόψη μας. Βλέπετε η Εθνική Ελλάδος δεν έπαιξε και σε αυτά τα προκριματικά καλή μπάλα, όμως τερμάτισε ως η καλύτερη δεύτερη και των δέκα ομίλων με εικοσιπέντε βαθμούς που μάζεψε με οχτώ νίκες, μία ισοπαλία (και έχοντας μία ήττα). Δέχτηκε μόλις τέσσερα τέρματα και είχε από τις καλύτερες άμυνες.

Και εδώ είναι και δυο αλήθειες της υπόθεσης. Η Ελλάδα δεν φημίζεται για το επιθετικό της ποδόσφαιρο διότι δεν έχει επιθετικούς “πρώτης γραμμής”. Η πιο ακριβοπληρωμένοι παίκτες της είναι αμυντικοί. Είτε μιλάμε για τον Παπασταθόπουλο που αγωνίζεται στην δεύτερη του γερμανικού πρωταθλήματος και Champions League, Dortmund, είτε για τον νεαρό Κυριάκο Παπαδόπουλο που πριν τραυματιστεί τον ζητούσε η μισή Ευρώπη, είτε για τον έμπειρο Τοροσίδη που πήρε πλουσιοπάροχη μεταγραφή στην δεύτερη και αήττητη Roma, οι έλληνες αμυντικοί αποτελούν σχεδόν, αστέρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Ας μην ξεχνάμε πως πολλές ομάδες έχτισαν Εθνικές με αλβανούς (Ελβετία), αφρικανούς (Γαλλία) και ανατολικοευρωπαίους και αφρικανούς (Γερμανία) χωρίς να υπολογίζουν το εθνικό κόστος. Η Ελλάδα πορεύεται με το καλύτερο υλικό που διαθέτει στο σύστημα που της ταιριάζει. Και αυτό είναι αμυντικό! Είναι το σπάσιμο των νεύρων του αντιπάλου, είναι η καταστροφή του ρυθμού, είναι οι αντεπιθέσεις που θα βγάλει ο Σαμαράς που έχει τον διασκελισμό δύο παικτών (και αν δεν σας αρέσει, να τα βάλετε με scouting της Barcelona που τον θέλει τα Χριστούγεννα ή με τον κόσμο της Celtic που τον θεωρούν τοπικό ήρωα), είναι τα στημένα που κάνουν ακόμα και τους αμυντικούς να σκοράρουν. Είναι όλα αυτά που έφεραν την Εθνική πρώτη στην Ευρώπη το 2004 και έκτοτε σχεδόν σε κάθε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης. Είναι όλα αυτά που έβγαλαν εκατομμύρια ελλήνων να πανηγυρίζουν στους δρόμους και για πρώτη φορά (στο ποδόσφαιρο) να υποστηρίζουν την εθνική τους ομάδας. Και να σου πω και κάτι άλλο; Αν τελικά είσαι τόσο άμπαλος και μπορείς πάραυτα να κοροϊδεύεις μερικά από τα σημαντικότερα σωματεία στην Ευρώπη αποσπώντας μεγάλα συμβόλαια αλλά και να έχεις επιτυχίες σαν Εθνική, τότε είσαι πολύ μάγκας! Σε παραδέχομαι και γι’ αυτό!

Για κάποιους αυτό δεν φτάνει. Κάποιοι για να ικανοποιηθούν θέλουν να βλέπουν τον Messi, να παίζει το 1-2 με τον Ronaldo και με πάσα στον Ribery να περνάει ασίστ στον Falcao που θα σκοράρει αφού θα έχουν αλλάξει όλοι μεταξύ τους τριάντα πάσες μεταξύ των οποίων και τέσσερα τακουνάκια. Αν έτσι ευχαριστιέστε, βάλτε ΟΤΕ tv και αρχίστε να βλέπετε κάνα ξένο πρωτάθλημα. Εναλλακτικά αλλάξτε υπηκοότητα και γίνετε Ολλανδός που η ομάδα τους βάζει το ελάχιστο πέντε γκολ ανά αγώνα. Εντάξει; Τα βρήκαμε; +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »