ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ το περίεργο συναίσθημα του: "ώρα να πηγαίνω"

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis

Το έχετε αισθανθεί; Το έχετε νιώσει; Το έχετε αντιληφθεί; Οι περισσότεροι έχω την εντύπωση πως, ναι, το έχετε. Παράξενο πολύ, δεν συμφωνείτε; Τι είναι αυτό που το προκαλεί; Είμαστε εμείς οι ίδιοι; Είναι κάτι άλλο που μας καλεί; Ένας συνδυασμός θα έλεγα. Άλλες φορές είναι ένας κύκλος που κλείνει, άλλες πάλι η ανάγκη για μια αλλαγή και άλλες ίσως η ανασφάλεια και ο φόβος για το καινούριο. Υπάρχουν βέβαια και εκείνα τα δυσάρεστα τα οποία το προκαλούν, όπως αρνητικά συναισθήματα και ψυχικός εξαναγκασμός, κάτι το οποίο προκαλείται από άλλους στην καλύτερη, και από εμάς στην χειρότερη. Πόσο δυσάρεστο αυτό το τελευταίο, να εξαναγκάζεις δηλαδή τον εαυτό να αποχωρήσει από κάτι, για τον απλούστατο λόγο του "δεν αντέχω άλλο";

Ας μην το "μελοποιήσουμε" πολύ όμως. Ας μείνουμε στην (φυσιολογική θα έλεγα) ανάγκη του ανθρώπου να αποχωρήσει κάποια στιγμή από την οποιαδήποτε κατάσταση, με σκοπό να εξερευνήσει καινούργια μονοπάτια και να ανακαλύψει νέους προορισμούς. Ένα καινούργιο σπίτι, μια καινούργια δουλειά, μια καινούργια ζωή. Ε λοιπόν αρχίζω και πιστεύω ότι είναι στην φύση του ανθρώπου να έχει αυτό που λέμε: "τάσεις φυγής". Σίγουρα όσο μεγαλώνουμε και αποκτάμε εμπειρίες και... χορταίνουμε, η ανάγκη αυτή μειώνεται σε μεγάλο βαθμό μέχρι που ίσως, να μην γίνεται σχεδόν καθόλου αντιληπτή. Παρόλα αυτά, θεωρώ πως όλοι θέλουμε να ζήσουμε πράγματα και να περάσουμε μέσα από καταστάσεις, με σκοπό να κάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο το πρώτο. Να "ζήσουμε" δηλαδή.

Σίγουρα δεν πρέπει να φοβάστε να μείνετε, όμως ακόμα πιο σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει να φοβάστε να φύγετε. Όταν σας μπει η ιδέα στο μυαλό ότι πρέπει να την "κάνετε" σιγά σιγά, προσπαθήστε να προσπεράσετε τον φόβο της αμφιβολίας που θα σας κυριεύσει στιγμιαία, και απλά κάντε το. Ορισμένες φορές, το να φεύγεις από κάπου δεν σημαίνει ότι τα παρατάς, αλλά, αντίθετα, ότι θέλεις να συνεχίσεις να προσπαθείς.

Εις το επανιδείν...   +Vaggelis Episkopou

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ εσύ ζεις ή υπάρχεις;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Πάει καιρός τώρα που έγραφα για παράλληλους κόσμους. Δεν αναφερόμουν σε κάποιο παράλληλο σύμπαν ή σενάρια επιστημονικής φαντασίας, αλλά στον τρόπο που ο καθένας αντιλαμβάνεται ή βιώνει ή εκμεταλλεύεται το περιβάλλον στο οποίο ζει.

Πρώτο θύμα αυτής της διαπίστωσης είναι ο εαυτός μου. Ζω στο Ηράκλειο. Μια υπέροχη πόλη με πραγματικά αμέτρητα σημεία για να επισκεφτεί κανείς. Κι όμως η ζωή μου περιφέρεται ανάμεσα σε 3-4 σημεία (δουλειά, σπίτι, σχολεία κλπ.) και το αυτοκίνητο μου είναι σα να "ζει" την ζωή ενός συρμού του μετρό με συγκεκριμένο δρομολόγιο μπρος και πίσω.

Κι όμως... η μαγεία είναι εκεί έξω και απλά περιμένει από εσένα να την βιώσεις. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνεις ένα βήμα πίσω για να μπορείς να παρατηρείς πιο ψύχραιμα και αντικειμενικά το τι συμβαίνει στ' αλήθεια.

Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να κάνω αυτό το βήμα πίσω έστω και για μία μέρα και να παρατηρήσω αυτόν τον παράλληλο κόσμο. Είδα ένα ζευγάρι νέων να περπατάει χέρι-χέρι στον δρόμο ώσπου έκατσαν για ένα ποτήρι κρασί. Γύρω τους υπήρχε φασαρία από παιδιά, έντονη μουσική και άλλες παρέες που γελούσαν ή φώναζαν, όμως έδειχναν ότι τίποτα από αυτά δεν μπορούσαν να τους επηρεάσουν. Δεν γύρισαν ούτε μία φορά το κεφάλι τους για να δουν ή να σχολιάσουν κάτι από αυτά. Το μόνο που έκαναν ήταν να κοιτάζει ο ένας τον άλλο βαθιά στα μάτια και να ανταλλάζουν σιγανές κουβέντες που ίσως να ήταν και ψιθυριστές.

Λίγο αργότερα, έβλεπα έναν πατέρα να παρακολουθεί έναν ποδοσφαιρικό αγώνα (στην τηλεόραση) με τον γιο του. Δεν έδειχνε να τον ενδιαφέρει το σκορ, νομίζω ότι του αρκούσε που εξηγούσε διάφορες φάσεις στον γιο του την ίδια ώρα που άλλοι μιλούσαν δυνατά, έβριζαν ή ένιωθαν άγχος για την εξέλιξη του αγώνα.

Και κάπως νωρίτερα απ' αυτά, παρατηρούσα μία μητέρα να περπατάει με την έφηβη κόρη της και σε πολύ ήρεμο και φιλικό κλίμα να της δίνει συμβουλές για το πως δεν πρέπει να παρατάει την παρέα της όταν έχουν βγει όλοι μαζί με την κόρη της χωρίς ίχνος εγωισμού να την προσέχει ιδιαίτερα. Δίπλα τους άλλοι διερχόμενοι μιλούσαν αγχωμένοι στο τηλέφωνο ή επιτάχυναν το βήμα τους σα να είχαν χάσει κάποιο σημαντικό ραντεβού.

Η θάλασσα βρίσκεται 100 μέτρα από το γραφείο μου, όμως δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που την κοίταξα. Ένας ψαράς ακόμα δεν ξέρω πότε στάθηκε για ένα λεπτό να την χαζέψει. Πάω στοίχημα όμως ότι το ζευγάρι του πρώτου παραδείγματος, έχει περάσει καμπόσες ώρες κοντά της...

Έτσι σήμερα έρχομαι να απαξιώσω το δικό μου προηγούμενο συμπέρασμα περί παράλληλου κόσμου. Το πως τον βιώνουμε (τον κόσμο) είναι καθαρά δική μας επιλογή. Το αν επιλέγουμε να μασάμε το φαγητό ή να το γευόμαστε, το αν επιλέγουμε να καταπίνουμε το ποτό μας ή ευφραινόμαστε από δαύτο, το πως επιλέγουμε να κοιτάζουμε κάποιον ή να τον αντικρίζουμε. Και ναι, ξέρω καλά πως οι συνθήκες είναι πάντα αντίξοες, όμως αν αφεθούμε σε αυτές, τότε θα γίνουμε ένα με αυτές... αντίξοι άνθρωποι! Είναι λοιπόν επιτακτική η ανάγκη εξεύρεσης ενός κινήτρου, ενός μικρού "σπρωξίματος" που θα μας πάει αυτό το πολύ σημαντικό ένα βήμα πίσω για να μάθουμε να ζούμε την ζωή και όχι να πέφτουμε χωρίς σωσίβιο πάνω στο ποτάμι της ροής της. Καλή επιτυχία σε όλους μας... +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ φιλία με τον πρώην;

 you've got to take this moment στο +yannidakis

«Οι φιλίες με τους άντρες είναι θαυμάσιες!» θα σκεφτείτε αν δείτε τις φωτό που η Jennifer Lawrence παίζει τρελούτσικα με τον Chris Pratt : «Τι ζηλευτή φιλία! Να είναι ο κολλητός σου τόσο έξυπνος, όμορφος και επιτυχημένος -κι όμως να μην υπάρχει μεταξύ σας φιλικός δεσμός!».

Ένας άντρας φίλος, εδώ που τα λέμε, σε κολακεύει και σε διαφημίζει καταπληκτικά, επιβεβαιώνει με κάθε τρόπο πως είσαι υπέροχη και όλοι το βλέπουν στην ζηλευτή φιλία σας - μας ξετρελαίνει να βάζουμε τους εαυτούς μας πρωταγωνιστές και σκηνοθέτες στα καλύτερα...

Αν τολμήσετε να εκφράσετε την πεποίθηση σας περί αγνής φιλίας μεταξύ ετερόφυλων, ο μέσος άντρας θα σας αντικρούσει... Η ύπαρξη «φίλης» προϋποθέτει πως σ' ολόκληρο τον πλανήτη υπάρχει τουλάχιστον μια (!) που αντέχει να αντιστέκεται στην ακαταμάχητη γοητεία του -η μαμά του του είχε πει πως τον θέλουν όλες...

Οι περισσότεροι άντρες έχουν, επίσης, δεχτεί κάποτε τουλάχιστον μια τραυματική απόρριψη με τη γελοία δικαιολογία: «Θα ήθελα να μείνουμε φίλοι». Aυτό «το φίλοι», λοιπόν, θα προτιμούσαν να μην υπήρχε, να μην το είχε ξεστομίσει γυναίκα, να μην τους είχε διαπεράσει τέτοιο αστροπελέκι. Είναι εξάλλου με τρόπο καταλυτικό προγραμματισμένοι να μην είναι φίλοι με γυναίκες :«Τι να κάνεις με μια γυναίκα φίλη;» σκέφτονται και κάτι τέτοιο τους φαίνεται απίστευτο, μπορεί και λίγο gay..

Αν δεν είχατε ποτέ άντρες φίλους, σας προτρέπω να προσπαθήσετε να κάνετε - υπάρχει μόνο κέρδος αν η φιλία είναι αυθεντική: βουτάς λίγο στον άγνωστο κόσμο τους, κάποιες φορές καταλήγεις στο ότι τους άντρες δεν θα τους καταλάβεις ποτέ, ενώ άλλοτε καταφέρνεις να ανακαλύψεις θεσπέσια πράγματα. Μαθαίνεις να μιλάς λιγότερο, να γελάς πιο εύκολα, να είσαι πιο αυθόρμητη και ειλικρινής, να εκμυστηρεύεσαι συναισθήματα και όχι να διηγείσαι με λεπτομέρειες περιστατικά- οι φιλίες μας με τους άντρες είναι φαινομενικά πιο επιφανειακές, αλλά στην ουσια βαθύτερες- με τις γυναίκες ισχύει το αντίθετο …

Για τις πιο καπριτσιόζες, οι άντρες που δεν τις ελκύουν δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον -πρόκειται για την πρακτική γυναικεία φύση που δεν χάνει τον χρόνο της. Κατά την άποψη μου τον φίλο σου, «απαγορεύεται» να τον γουστάρεις ακόμα και κάπως «υπόγεια» - γιατί τότε δεν είναι φίλος σου και έτσι χάνεις εκτός από χρόνο και όλα τα καλά...

Το πόσες ειλικρινείς φιλίες με άντρες έχει καταφέρει να κάνει μια γυναίκα είναι αντικειμενική τύχη, αν και ο αριθμός των φίλων σου σε ένα μεγάλο βαθμό φανερώνει την τριβή σου με κόσμο που είναι ανδροκρατούμενος.

Οι φίλοι είναι πρωτίστως παράσημα: δεν κερδίζεις εύκολα την εμπιστοσύνη τους, δεν θα σε έκαναν παρέα για λόγους συμφέροντος με την ίδια ευκολία που θα σε έκαναν οι γυναίκες.

Στα πρώτα ραντεβού, το καλύτερο τεστ για να καταλάβετε αν κάποιος έχει καλές σχέσεις με τις γυναίκες γενικότερα, είναι να τον ρωτήσετε αν έχει φίλες -αν έχει αδελφή, πιθανόν να είναι πιο εξοικειωμένος με την ιδέα. Ίσως και να είναι ευκολότερο να συνεννοηθείτε μαζί του (μπορεί και όχι αν είναι κόπανος...).

Αν πέσετε σε τύπο που σας πει πως του είναι αδιανόητο να έχει έστω μια γυναίκα φίλη, τότε δεν αποκλείεται να έχετε απέναντι σας έναν λίγο αδέξιο στην σύνδεση. Στη χειρότερη των περιπτώσεων (και επειδή ζούμε στην Μεσόγειο) μπορεί να πέσατε σε μισογύνη που ξεχειλίζει αντρίλα και δεν θα μπει καν στον κόπο να ανοίξει τέτοια ηλίθια γυναικεία συζήτηση- εκτός αν είναι ακόμα αρχή και σας κάνει τον καλό και τον πολιτισμένο. 

Η φιλία μεταξύ πρώην είναι τεράστιο ξεχωριστό κεφάλαιο… Δείτε τη Bella Hadid και τον Weeknd, αυτή μια δίμετρη κούκλα κι εκείνος ένας αστειούλης - πόσο να κράταγε το ρομάντζο; Τώρα είναι κολλητοί που βγαίνουν έξω παρέα και ποζάρουν σε κόκκινα χαλιά - δεν μπορεί και εσάς, να μην σας έχει απασχολήσει το ζήτημα της φιλίας με τους πρώην.

Αγαπάς κάποιον ή έχεις ερωτικό πάθος και μια μέρα όλα έχουν σβήσει. Δεν παίρνουμε την περίπτωση που «κάτι εξακολουθεί να μένει», διότι σε μερικές σχέσεις που τέλειωσαν αυτό το «κάτι» εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι να έρθει το τέλος του κόσμου. Μερικοί το συντηρούν όπως η Μαντόνα που σαλιαρίζει ασύστολα με τον πρώην σύζυγο Σων Πεν, το «κάτι» βέβαια μπορεί και να σας εμποδίσει να αναπτύξετε μια φίλια …

Καθαρά φιλική σχέση μεταξύ πρώην μπορεί να υπάρξει :

-Αν πραγματικά συμπαθείς κάποιον αρκετά ώστε να σου λείπει η παρέα του και αν έχετε κοινά ώστε να υπάρχει θέμα συζήτησης .

-Αν στα αλήθεια δεν έχεις καμιά όρεξη να τον ξαναβάλεις στην ζωή σου, αν δεν πεθαίνεις από μοναξιά ή απελπισία και έχεις ξεπεράσει την φάση που εύχεσαι να γίνει ένα θαύμα να τα ξαναφτιάξετε (η κατάσταση προϋποθέτει να βρίσκεται κι εκείνος στο ίδιο ακριβώς σημείο -οι άντρες δεν ξέρουν να χάνουν ή να αποκλείονται -εκτός από πιο συναισθημακούληδες είναι μάλλον και πιο κτητικούληδες .

-Αν πρόκειται για κάποιον που θαυμάζεις -χωρίς να έχεις άλλα κάπως ερωτικά λανθάνοντα συναισθήματα .

-Αν κανείς δεν πλήγωσε τον άλλον ανεπανόρθωτα .

-Αν στην νέα φιλική σας σχέση , δεν τον ζαλίζεις για τον νυν (δεν υπάρχει άντρας πρώην που να σηκώνει το να κάθεσαι να του λες για τον νέο σου γκόμενο )

-Αν οι σχέσεις που έχετε δεν ξέρουν πολλά πράγματα για την φιλία σας (δεν ζούμε στην Σουηδία -να πας να πεις : «Αγάπη μου, το βράδυ θα πάω για φαγητό με μια κοπέλα που τα είχαμε πριν 4 χρόνια -δεν την γουστάρω απλώς θέλω να την δω .Τα λέμε αργότερα ;») 

-Αν με τον πρώην έχετε παιδιά , σκυλιά , είστε συνέταιροι κτλ. και κάπως η ανάγκη σας έχει αναγκάσει να συνεχίσετε την σχέση σας (απαιτείται να διασχίσετε μαύρο φουρτουνιασμένο ωκεανό και πάλι δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα φτάσει η μέρα που θα καταφέρεις να τον συναντάς χωρίς να σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι)

-Αν έχει υπάρξει ένα θεμελιώδες γεγονός που απαγορεύει την επανασύνδεση σας -γάμος ή χωρισμός ή ο πρώην έχει έρθει να κλάψει στον ώμο σου (μιλάμε για απαγορευτικό ξενερωμα, τον βλέπεις σαν αδερφό έπειτα από κάτι τέτοιο ,αρκετά συνηθισμένη κατάσταση θλίψης που οδηγεί σε φιλία καθησυχαστική -κάποιος που αγάπησες σ αγαπάει ακόμα).

Θα με βρεις εδώ: G+: Nastazia A
           
                             FB:  Anastasia Papadaki

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ 28η οκτωβρίου 1940

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

από: ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει ο Ασλανίδης Μ. Ιωάννης
ε.α. Αντιστράτηγος
Επίτιμος Διοικητής της Σ.Σ.Ε.

Σήμερα, σύσσωμος ο Ελληνισμός εορτάζει την 77η επέτειο της 28ης Οκτωβρίου του 1940.
Σήμερα μετά από 77 χρόνια το Ελληνικό Έθνος ξαναζωντανεύει και ξαναζεί την αλησμόνητη εποχή του 1940-41.

Οι Νεότεροι Έλληνες, κληρονόμοι ευλαβείς της Ιεράς παρακαταθήκης και των μεγάλων υποθηκών των, ευνομόνως κάθε επέτειο συγκεντρώνονται εις τον οίκον του Θεού, και στη συνέχεια παρακολουθούν παρέλαση των Ε.Δ. για να αποτίσουν με τον τρόπο αυτό φόρον τιμής προς όλους τους επωνύμους και ανωνύμους Ήρωάς μας του έπους του ’40.

Η Ελλάς μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λοζάνης τον Ιούλιο του 1923, επεδώθη εις την οργάνωση και ανόρθωση της χώρας εκ των ερειπίων, τα οποία επισωρεύθηκαν επ’ αυτής μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και την Μικρασιατική εκστρατεία. Επίσης  η Ελλάς επιθυμούσα να ζήσει εν ειρήνη απερίσπαστος, εχάραξε εξωτερική πολιτική αποσκοπούσα στην εκκαθάριση των διαφορών μετά των γειτόνων και δια διαφόρων Συμφωνιών επέτυχε την κατοχύρωση των καλών σχέσεων.

Εν τω μεταξύ από της 25ης Οκτωβρίου του 1936, έχει δημιουργηθεί ο Άξων Βερολίνου – Ρώμης, ο οποίος χρησιμοποιών ως κύρια μέσα αφ’ ενός μεν την απειλή της πολεμικής ισχύος, αφ’ ετέρου δε με υποσχέσεις πλουσίων εδαφικών ανταλλαγμάτων, άσκησε έλξη επί πολλών Ευρωπαϊκών κρατών όπως Ουγγαρίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, κ.λπ..

Η Ιταλία προς επίτευξη των επιδιώξεών της (Βαλκάνια – Μεσόγειος), κατέλαβε την 7ην Απριλίου του 1939 την Αλβανία μετά από μικρά αντίσταση των στρατευμάτων του Βασιλέως Ζώγου.

Την 10ην Ιουνίου του 1940 η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Αγγλίας. Από τότε αρχίζει και την προσπάθεια εξεύρεσης δικαιολογιών και αφορμών για επίθεση εναντίον μας.

Οι προκλήσεις της φασιστικής Ιταλίας έγιναν πιο συχνές. Τα Ιταλικά αεροσκάφη παραβιάζουν σχεδόν καθημερινά τον ελληνικό εναέριο χώρο. Αποκορύφωμα αυτών ήτο, ο άνανδρος τορπιλισμός από Ιταλικό υποβρύχιο την 15η Αυγούστου του 1940, του εύδρομου «ΕΛΛΗ», το οποίο ευρίσκετο στον όρμο της νήσου ΤΗΝΟΥ προς απόδοση τιμών λόγω της επετείου της Εορτής της Θεομήτορος.

Το Φθινόπωρο του 1940, η προοπτική της Ιστορίας, ήταν όσο ποτέ άλλοτε ζοφερή. Οι λαοί της Ευρώπης είχαν υποδουλωθεί ή ήσαν έτοιμοι να υποκύψουν στο φάσγανο (ξίφος) της ακράτητης βίας. Η Γερμανία σάρωνε τα σύνορα των ηπειρωτικών επικρατειών, προχωρούσε στην κοσμοϊστορική εγκθίδρυση, καινούργιας εποχής, σφραγισμένης από το μεγαλείο του Γερμανικού λαού και του εμπνευσμένου αρχηγού του.

Είναι και σήμερα απορίας άξιον, όσα οδήγησαν την ανθρωπότητα προς την αλλοφροσύνη εκείνη και είναι  τραγικό δίδαγμα, η ολέθρια συνέπεια της αβελτηρίας των Δυτικο-Ευρωπαϊκών τότε κυβερνήσεων, της ηθικής ανοχής και της πολιτικής μυωπίας, αντίκρυ στον ανερχόμενο εθνικοσοσιαλισμό παρά τις διακηρυγμένες από τον ίδιο τον αρχηγό των, εγκληματικές προθέσεις του. Η τότε ψύχωση του Αντικομουνισμού στην Ευρώπη του μεσοπολέμου, παρέχει ίσως εξήγηση, πως έγινε ώστε και πολύπειροι πολιτικοί της Αγγλίας αφέθηκαν να βαυκαλισθούν από την έωλη γνώμη ότι η εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία θα ήταν προπάντων προπύργιο ή ακόμη και ανέξοδο στράτευμα στην υπηρεσία του Αντικομουνισμού.

Στην ζοφεροτάτη αυτή ατμόσφαιρα της Ιστορίας σήμανε η ώρα της μεγάλης δοκιμασίας του ελληνικού λαού.

Την 3η πρωινή ώρα της 28ης Οκτωβρίου, το τελεσίγραφο που προσεκόμισε ο πρέσβης της φασιστικής Ιταλίας ΓΚΡΑΤΣΙ, επισκεφθείς τον πρωθυπουργό της Ελλάδος Ιωάννη Μεταξά εις την οικία του, ήταν λιτό και ξεκάθαρο, η φασιστική Ιταλία εζήτη «Γην και Ύδωρ», τότε ο πρωθυπουργός απήντησε ΟΧΙ εκφράζοντας απόλυτα την αταλάντευτη βούληση του Ελληνικού λαού, σύμφωνα με τις υπαγορεύσεις της ηθικής κληρονομιάς, μεστή από ηρωϊκές αρνήσεις υποταγής.

Η επίθεση των Ιταλικών στρατευμάτων άρχισε την αυγή της 28ης Οκτωβρίου 1940 σε δύο μέτωπα, ΗΠΕΙΡΟΥ και ΠΙΝΔΟΥ. Σχέδιο των Ιταλών ήταν να ξεχυθούν στην πεδιάδα της Θεσσαλίας μέχρι το Αιγαίο, να αποκόψουν την Ελλάδα στα δύο και έτσι να ματαιώσουν την Γενική Επιστράτευσή της. Το Ελληνικό σχέδιο προέβλεπε αρχικά άμυνα επί των παραμεθορίων οχυρωμένων περιοχών και στην συνέχεια μετά την ολοκλήρωση της Γενικής Επιστρατεύσεως την έναρξη επιθετικών επιχειρήσεων.

Και όμως, αντίκρυ στην απρόκλητη επιδρομή του εχθρού, σφυρηλατήθηκε ακαριαία η εθνική ομοψυχία των Ελλήνων. Αποδείχτηκε τότε ο Ελληνικός λαός ηθικά βαθύπλουτος και πολιτικά υπερώριμος, φάνηκε ανενδοίαστος να εκπληρώσει ακέραια το ηθικό χρέος του ως λαός προικισμένος με τα πρωτοτόκια της ελευθερίας, να προασπιστεί δηλαδή την εθνική ελευθερία του μέχρις εσχάτων και παράλληλα την πολιτική ελευθερία όλων των λαών της οικουμένης.

Το θαύμα έγινε, το Ελληνικό Σχέδιο επιχειρήσεων επέτυχε, και από τις 14 Νοεμβρίου 1940 άρχισε η προέλαση του Ελληνικού Στρατού ο οποίος κατόρθωσε μέχρι τα μέσα Μαρτίου 1941 να φθάσει βαθιά μέσα στην Βόρειο Ήπειρο και να καταλάβει περιοχές, σφραγισμένες με την παρουσία Ελλήνων από αιώνες. Η νίκη έστεψε τα Ελληνικά όπλα στον πολυαίματο αλλά δίκαιο αγώνα των Ελλήνων. Ο Ελληνικός λαός ανέπνευσε και μαζί του ανέπνευσαν οι λαοί και των άλλων χωρών της Ευρώπης.

Ενώ, είχε παύσει να μαίνεται η θύελλα του πολέμου στην Βόρεια Ήπειρο, άλλα σύννεφα συσσωρεύονται πυκνά στον ελληνικό ουρανό και προμηνύουν την έκσπαση νέας καταιγίδας.

Η απρόβλεπτη για τον Άξονα εξέλιξη του Ελληνο-Ιταλικού πολέμου, απετέλεσε μεγάλο κώλυμα στην πραγματοποίηση της αποφάσεως του ΧΙΤΛΕΡ για να εκστρατεύσει κατά της Σοβιετικής Ενώσεως. Έτσι, αποφασίστηκε η ταυτόχρονη επίθεση των Γερμανών από το έδαφος της Συμμάχου των, Βουλγαρίας εναντίον της Ελλάδος και της Γιουγκοσλαβίας.

Η επίθεση της 12ης Γερμανικής Στρατιάς εναντίον της Ελλάδος άρχισε την 05:15 ώρα, της 6ης Απριλίου του 1941, χωρίς ούτε καν να τηρηθούν οι συνήθεις διπλωματικές διαδικασίες.

Τα Ελληνικά Στρατεύματα της Ε/Β μεθορίου προέβαλαν πείσμονα αντίσταση, παρά την συντριπτική υπεροχή των Γερμανών, αναγκασθέντα την 9η Απριλίου να συνθηκολογήσουν όταν έγινε πλέον η διάσπαση του Γιουγκοσλαβικού μετώπου και τα Γερμανικά στρατεύματα δια της κοιλάδας του Αξιού ποταμού εισήρχοντο εις την Θεσσαλονίκη.

Η κατάληψη της Ελλάδας από τα Γερμανικά στρατεύματα ολοκληρώθηκε την 31η Μαΐου του 1941 με την κατάληψη και της νήσου Κρήτης.

Βαρύτατο ήταν το τίμημα του Ελληνο-Ιταλικού πολέμου και της Γερμανικής εισβολής τα έτη 1940-1941. Ο πόλεμος αυτός στοίχισε την ζωή και τον ακρωτηριασμό χιλιάδων ατόμων.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ελέχθησαν πολλά Ηρωϊκά και διθυραμβικά για την Ελλάδα από τους τότε ισχυρούς του κόσμου (ΧΙΤΛΕΡ  ΤΣΩΡΤΣΙΛ – ΝΤΕ ΓΚΩΛ – ΡΟΥΣΒΕΛΤ – Ρ.Σ. ΜΟΣΧΑΣ κ.λπ..). Αλλά δυστυχώς ό,τι ο Έλλην Μαχητής εκέρδισε στο πεδίο της Μάχης χάθηκαν στις πολιτικές τράπεζες των διαπραγματεύσεων.

Εορτάζοντας σήμερα την 77η επέτειο της εποποιίας του ’40, ας αποτίνουμε ελάχιστο φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στους νεκρούς ήρωες.

Η θυσία τους ας γίνει κάποτε για εμάς χρέος ενότητας και προσήλωσης στα ιδανικά της Ελευθερίας, τις αρχές και αξίες των Ελλήνων και της Δημοκρατίας.

Βαρύτατες οι υποχρεώσεις μας έναντι αυτής της ανεκτίμητης Εθνικής κληρονομιάς. Ιδιαίτερα η νέα γενιά, η ελπίδα του ΑΥΡΙΟ, πρέπει να ενστερνισθεί τα α διδάγματα της εποποιίας του ’40, και να αντιληφθεί ότι μόνο με την Εθνική ενότητα, την Ιστορική μνήμη του λαού μας και το δημοκρατικό πολίτευμα θα διαφυλάξουμε αυτήν την ιερή πατρίδα.

Τέλος ας ευτυχήσουν οι ερχόμενες γενεές να έχουν την εθνική και πολιτική Ελευθερία χωρίς την φρίκη του πολέμου, να υπάρξουν όμως αξίες της Ειρήνης, που θα κρατήσουν προπάντων υψηλά την ηθική στάθμη του βίου των Ελλήνων.

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΕΙΚΟΝΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ~ 28η οκτωβρίου χωρίς ναι και όχι

μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Πόσες απ' αυτές φτιάχνουν έναν προβληματισμό;

τα ΟΧΙ που έγιναν ναι και τα ναι που έγιναν όχι.

Ποια είναι η Ελλάδα και μέχρι που φτάνει; +Yanni Spiridakis 

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ~ τόσα δεδομένα, τι τα κάνουν;

παρουσίαση νέων τεχνολογιών & η χρηστικότητα & συμβολή τους στην καθημερινότητα

Όλοι μας, λίγο πολύ, ανήκουμε σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο, έχουμε από (τουλάχιστον) μια συσκευή τύπου iOS ή Android, έχουμε κάνει κάποια αναζήτηση μέσω Google, κλπ. Κοινώς, όλοι μας είμαστε κάτοικοι του 21^ου αιώνα και απολαμβάνουμε τις υπηρεσίες που κάνουν την ζωή μας ευκολότερη. Αλλά, με τι κόστος;

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσα δεδομένα συλλέγουν όλες αυτές οι εταιρίες για εμάς και τι κάνουν με αυτά; Γιατί, ας μην γελιόμαστε, τίποτα σε αυτό τον κόσμο δεν δίνεται τζάμπα. Παρόλα αυτά, πολλές από τις υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε καθημερινά, μας παρέχονται δωρεάν. Άρα, κάτι ύποπτο συμβαίνει.. Για να δούμε με ποιο τρόπο οι διάφορες εταιρίες "κακό-μεταχειρίζονται" τα προσωπικά μας (και όχι μόνο) δεδομένα και εκμεταλλεύονται την "αθωότητά" μας.

Ας ξεκινήσουμε με το Facebook το οποίο μάλιστα έχει περίπου 2 δισεκατομμύρια χρήστες (εκ των οποίων, περίπου 1,5 δισεκατομμύριο το χρησιμοποιούν καθημερινά)! Η πλατφόρμα αυτή καταναλώνει ένα τεράστιο αριθμό δεδομένων σε καθημερινή βάση. Πολλά από αυτά μάλιστα, είναι προσωπικά δεδομένα όπως γενέθλια, κοινωνικός κύκλος, διευθύνσεις, μέρη που επισκεφθήκαμε, τι μας αρέσει, πού πάμε, τι πιστεύουμε, τι ψηφίζουμε, κλπ. Πόσες φορές έχετε ψάξει κάτι στο Google το οποίο σε χρόνο ρεκόρ έχει εμφανιστεί ως διαφήμιση στο προφίλ σας στο Facebook; Και για αυτούς που λένε ότι είναι καλυμμένοι γιατί δεν έχουν (και δεν είχαν ποτέ) προφίλ στο Facebook, ας το ξανασκεφτούν γιατί η πλατφόρμα είναι ικανή να δημιουργήσει "εικονικά προφίλ" για όλους μας αξιοποιώντας δεδομένα που έχει αγοράσει από όλες αυτές τις "δωρεάν" υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε.

Συνεχίζουμε με την πολιτική μας ταυτότητα, η οποία, οφείλει (θεωρητικά) να παραμένει μυστική. Παρόλα αυτά, πολλοί από εμάς μοιραζόμαστε τις πεποιθήσεις μας είτε άμεσα (κάνοντας post στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης), είτε έμμεσα ("ακολουθώντας" τις αγαπημένες μας πολιτικές προσωπικότητες στο Facebook, κάνοντας re-tweet μηνύματα πολιτικού περιεχομένου, κλπ. Αυτό επιτρέπει εταιρίες όχι μόνο να ξέρουν πού κυμαίνονται οι εκλογικές αναμετρήσεις, αλλά και να στοχεύσουν πληρωμένο διαφημιστικό υλικό σε συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων ώστε να επηρεάσουν την εκλογική τους συμπεριφορά. Πρόσφατα μάλιστα αποκαλύφθηκε η "παρέμβαση" Ρωσικών δυνάμεων, μέσω του Facebook, στις Αμερικανικές εκλογές. Οι διαφημίσεις πλέον είναι τόσο στοχευμένες και προσωποποιημένες που αγγίζουν όλες τις ευαίσθητες χορδές μας και σχεδόν εγγυώνται επιτυχία.

Προχωράμε στις κάρτες των καταστημάτων. Ξέρετε, όλες αυτές που μαζεύουμε πόντους για κάθε ευρώ που ξοδεύουμε, κλπ. Τα σούπερ μάρκετ γνωρίζουν τόσα πολλά για εμάς που, πολλές φορές, μας διαφημίζουν προϊόντα πριν καλά-καλά καταλάβουμε ότι τα χρειαζόμαστε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Walmart στην Αμερική το οποίο απέστειλε κουπόνια για πάνες μωρού σε μια οικογένεια όπου η κόρη δεν ήξερε ότι είναι έγκυος. Γιατί, ξανά, τα σούπερ μάρκετ δεν αρκούνται στα δεδομένα που συλλέγουν απευθείας από εμάς, αλλά τα συνδυάζουν με άλλα δεδομένα που έχουν αγοράσει (από όλες τις "δωρεάν" υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε – πλέον δεν χρειάζεται καν να το αναφέρουμε).

Αξίζει, επίσης, να σταθούμε στις "υπηρεσίες τοποθεσίας". Για παράδειγμα, φανταστείτε το εξής σενάριο. Είμαστε σε ένα εμπορικό κέντρο, έχουμε συνδεθεί στο "δωρεάν" ασύρματο δίκτυο και μπαίνουμε σε ένα μαγαζί. Βλέπουμε ένα ρούχο, μας αρέσει, το δοκιμάζουμε, μας κάνει, αλλά δεν είμαστε σίγουροι αν το θέλουμε. Ίσως η τιμή μας προβληματίζει. Αποφασίζουμε να φύγουμε και όπως πλησιάζουμε στην έξοδο, το κινητό μας δονείται και έχουμε μια ειδοποίηση από το κατάστημα που μας ενημερώνει ότι για μια ώρα μόνο το συγκεκριμένο ρούχο έχει έκπτωση 25%! Επίσης, μας ενημερώνει ότι άλλοι πελάτες που ταιριάζουν στο προφίλ μας, αγόρασαν το ρούχο αυτό τις τελευταίες 5 μέρες και επίσης αγόρασαν και ένα άλλο αξεσουάρ! Επιστημονική φαντασία; Το αντίθετο … στην Αμερική ήδη εφαρμόζεται στα μεγαλύτερα εμπορικά καταστήματα.

Ολοκληρώνουμε με ένα κομμάτι, το οποίο, δεν θα πήγαινε ποτέ το μυαλό σας ότι πέφτει θύμα εκμετάλλευσης. Μιλάμε για την μπαταρία του κινητού μας τηλεφώνου! Το πόση φόρτιση έχει μείνει στην μπαταρία μας είναι κάτι που πολλές εταιρίες "πεθαίνουν" να μάθουν. Παράδειγμα, αν ψάχνουμε για ταξί, χρησιμοποιώντας την δημοφιλή υπηρεσία Uber, οι τιμές που βλέπουμε είναι ανεβασμένες αν ξεμένουμε από μπαταρία! Ο λόγος; Απλούστατος! Ξέρουμε ότι δεν έχουμε πολύ μπαταρία και έτσι είμαστε υπό πίεση να κλείσουμε το ταξί. Η εταιρία θέλει να εκμεταλλευτεί αυτή την αδυναμία μας και να μας χρεώσει περισσότερο!

Η νέα μονάδα πλούτου δεν είναι κάποιο νόμισμα, κάποια μετοχή, η ακίνητη περιουσία ή οποιοδήποτε άλλο, τετριμμένο, αντικείμενο, αλλά τα προσωπικά μας δεδομένα. Όποιος ελέγχει και διαχειρίζεται τα δεδομένα αυτά, πλουτίζει και αποκτά τεράστια δύναμη στο νέο κόσμο.

Καλώς ήλθατε στον 21^ο αιώνα! +Vassilis Anastasiadis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ ο γερμανός που η ελλάδα λάτρεψε να μισεί

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον την συνέντευξη του Β. Σόιμπλε -του απερχόμενου Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας τα τελευταία 8 χρόνια- σε ελληνικό μέσο στο οποίο, όπως κάθε πολιτικός που κατεβαίνει από το προσκήνιο της πολιτικής, φρόντισε να μιλήσει με αλήθειες και μάλιστα να αποκαλύψει κάποιες που δεν θα μας αρέσουν.

ολόκληρη η συνέντευξη εδώ

Ο Σόιμπλε βρισκόταν πίσω από κάθε σκληρή απόφαση για την Ελλάδα. Και ενώ όλοι πάντα ήμασταν βέβαιοι πως αυτός μας έφερε στα όρια της φτώχειας και της ανεργίας και ενώ πιστέψαμε πως ο εκάστοτε πρωθυπουργός απλά έβαζε την υπογραφή του σε έτοιμα νομοσχέδια που είχε συντάξει ο Σόιμπλε και... η παρέα του, ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε από το σενάριο δαιμονοποίησης που επί σειρά ετών μας έκανε να κοιμόμαστε καλύτερα.

Όπως και ο ίδιος είπε την συνέντευξή του, όπως κι άλλοτε έχει ακουστεί (αλλά πέρασε στα ψιλά) οι προτάσεις για εξοικονόμηση χρημάτων δεν αφορούσαν κατ' ανάγκη τις περικοπές των συντάξεων αλλά πρωτίστως την αύξηση της φορολογίας των πλουσίων και ειδικά των εφοπλιστών. Τελικά καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε να τα βάλει με τα μεγάλα κεφάλια και σημειώνω ειδικά και ξεχωριστά των Τσίπρα που ακριβώς αυτό είχε υποσχεθεί, όμως όπως και οι άλλοι, έτσι κι αυτός προτίμησε να πιάσει τους στόχους περικόπτοντας συντάξεις.

Όταν ο Σόιμπλε φαινόταν ο κακός σε κάθε δύσκολη στιγμή στα αμέτρητα Eurogroups, στην πραγματικότητα κανείς δεν σκέφτηκε πως ουσιαστικά εφάρμοζε ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης. Έναν αυστηρό τρόπο για να διορθώσει η χώρα τα οικονομικά και κοινωνικά ελλείμματα. Και πως το πως τελικά αυτό θα συνέβαινε θα ήταν απόφαση της εκάστοτε ελληνικής. Και προς Θεού, δεν προσπαθώ να δικαιολογήσω έναν άνθρωπο που έδειχνε πιο σκληρός απ' όσο ένας ολόκληρος λαός θα μπορούσε να αντέξει. Εξάλλου ο ίδιος είπε ότι στην Γερμανία δεν θα μπορούσε να εφαρμόσει τα μέτρα αυτά.

Μία από τις πιο απειλητικές στιγμές σε αυτά τα χρόνια ήταν όταν κάθε φορά έπεφτε στο τραπέζι το ζήτημα του #Grexit δηλαδή της εξόδου της χώρας από την Οικονομική Νομισματική Ένωση στην οποία με τόσο κόπο είχαμε μπει. Ο Σόιμπλε ήταν υπέρ αυτής της λύσης με προσωρινό ορίζοντα ώστε να γίνει η οικονομία μας ανταγωνιστική. Στην πραγματικότητα όμως η εξαθλίωση του ελληνικού λαού δε θα μπορούσε να μετρηθεί με τίποτα.

Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ο Σόιμπλε στιγμάτισε την πορεία της Ελλάδας κατά την κρίση. Δεν ήταν όμως αυτός που την καθόρισε. Ήταν η ατολμία των ελλήνων πολιτικών που δεν υπήρξαν πιο θρασείς στην εφαρμογή που οι ίδιοι ψήφιζαν, και που τουλάχιστον θα μας είχε κάνει να ξεμπερδέψουμε τώρα.

Ο Σόιμπλε δήλωσε πως στεναχωριόταν για το μένος που δεχόταν από τον ελληνικό λαό και πως ουδέποτε δεν σκέφτηκε αρνητικά για αυτόν και εγώ τον πιστεύω. Γιατί όπως είπε και ο ίδιος, άλλο ο λαός μιας χώρας κι άλλο οι πολιτικοί της... Καταλάβατε, ε; +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ το άγνωστο αύριο και η σημασία του για το παρόν

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis

Αυτό που κάνει την ζωή τόσο συναρπαστική, είναι, κυριολεκτικά, το γεγονός ότι δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει.

Πόσο προβλέψιμη και βαρετή θα ήταν η ζωή μας αν ξέραμε τι ακριβώς μας επιφυλάσει το μέλλον; Απείρως. Πόσο αδιάφορη θα ήταν η καθημερινότητα μας αν γνωρίζαμε τι θα συμβεί την επόμενη ώρα; Αφάνταστα. Πόσο ασήμαντες θα ήταν οι επιλογές αν ήμασταν ενήμεροι εξ'αρχής το τι αποτέλεσμα και συνέπειες θα είχαν; Απόλυτα. Σίγουρα, σε αυτό το σημείο κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει πως με την γνώση του μέλλοντος, θα ήμασταν σε θέση να αποφύγουμε και να "προλάβουμε" αρκετά δυσάρεστα γεγονότα όπως λάθος αποφάσεις με πολύ κακές συνέπειες οικονομικής, προσωπικής ή επαγγελματικής φύσεως, ή, ακόμα πιο σημαντικό, επιπτώσεις που αφορούν την υγεία σε οποιοδήποτε επίπεδο. Επίπεδο όπως ένα απλό πέσιμο που θα οδηγούσε στο σπάσιμο ενός χεριού, ή μια ασθένεια που θα οδηγούσε στον θάνατο.

Όμως, ακόμα και αυτός ο παράγοντας, καλώς ή κακώς, είναι με "καλό" λόγο στο... παιχνίδι. Είναι αυτό που μας κάνει να εκτιμάμε αυτό που ζούμε, και να απολαμβάνουμε την κάθε μέρα ξεχωριστά. Είναι αυτό που μας παρακινεί να κάνουμε όλα όσα ονειρευόμαστε και να προσπαθήσουμε στο μέγιστο για να πετύχουμε τους στόχους που έχουμε θέσει. Ακόμα και αυτός ο "φόβος" του επικείμενου κινδύνου, μας υπενθυμίζει ανά διαστήματα πόσο σημαντικό είναι που υπάρχουμε, πόσο ευγνώμονες πρέπει να είμαστε για αυτό, καθώς επίσης και το πόσο "ασήμαντοι" είμαστε σε αυτό το "σύμπαν" που υπάρχουμε. Η΄ τουλάχιστον, όλα αυτά θα έπρεπε να μας κάνουν να τα συνειδητοποιούμε αργά ή γρήγορα. Και όλα αυτά, σαν ατέρμονος κύκλος που το τέλος συναντάει την αρχή, και η κάθε σκέψη οδηγεί, εν τέλει στην αρχική, είναι αυτό που μας φτάνει στο αρχικό συμπέρασμα του σημερινού προβληματισμού και πάλι.

Αυτό που κάνει την ζωή τόσο συναρπαστική, είναι, κυριολεκτικά, το γεγονός ότι δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει.

Εις το επανιδείν...  +Vaggelis Episkopou

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ όταν οι ηλικιωμένοι προσφέρουν άθελά τους με λάθος τρόπο στην κοινωνία

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Ζουν ανάμεσα μας, σε λίγα χρόνια στην Ελλάδα θα μας ξεπεράσουν και σε πληθυσμό. Οι ηλικιωμένοι και δη, συνταξιούχοι είναι μια μερίδα πληθυσμού που καθορίζει εν πολλοίς τις τύχες της χώρας μας. Ψηφίζουν, καταναλώνουν, μετακινούνται, αποτελούν ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας μας και είναι εδώ, άλλοτε ενεργοί και δραστήριοι κι άλλοτε όχι και τόσο.

Έχω γράψει πολλές φορές πως το λάθος με τους συνταξιούχους είναι πως καλούνται να ζήσουν πολλές φορές τα παιδιά τους, ακόμα και τις οικογένειές τους. Το γεγονός και μόνο αποτελεί έναν οικονομικό βιασμό των ανθρώπων αυτών που όχι μόνο είδαν την σύνταξη τους να περικόπτεται πολλάκις, αλλά πλέον καλούνται να την μοιραστούν με τα παιδιά τους που έτσι κι αλλιώς στηρίζουν με άλλους τρόπους. Αυτό όχι μόνο αποδεικνύει την γύμνια του ελληνικού συστήματος που προσβάλλει τους νέους ανθρώπους, αλλά θέτει σε αδράνεια τους μεγαλύτερους μετατρέποντάς τους από ενεργούς πολίτες σε κύτταρα στήριξης και αναπλήρωσης αναγκών.

Άντρες και γυναίκες συνταξιούχοι περνούν εντελώς διαφορετικά τον χρόνο τους στην Ελλάδα. Οι γυναίκες συχνάζουν στις εκκλησίες και στην αγορά, φροντίζοντας να έχουν μαγειρέψει από νωρίς και είτε να παρακολουθήσουν το απόγευμα την αγαπημένη τους σαπουνόπερα είτε να επιφορτιστούν με το μεγάλωμα του εγγονιού τους προς τέρψη των παιδιών τους που μάλλον σε αυτήν την περίπτωση είναι εργαζόμενοι και άρα απλά δεν έχουν τι να κάνουν τα παιδιά τους.

Οι άντρες επί των πλείστων συχνάζουν στα καφενεία και είτε αλωνίζουν όλη μέρα την γειτονιά για να βοηθήσουν στο σπίτι σε ψώνια και απασχόληση των εγγονιών τους, είτε λιώνουν την εφημερίδα και κάθε είδους ειδησεογραφική εκπομπή στην τηλεόραση. Το καφενείο βέβαια είναι ειδική περίπτωση "συναγωγής" αφού μπορεί απλά να εξυπηρετεί την συνάθροιση με συνομίληκους, αλλά και να εκτονώνει παλιά απωθημένα με ένα αθώο χούφτωμα στην όμορφη αλλοδαπή σερβιτόρα.

Και οι μεν και οι δε δείχνουν να είναι πολύ απασχολημένοι για να προβληματιστούν για το μέλλον που τους απομένει, όμως κάπου ανάμεσα τους βρίσκεται μια άλλη μερίδα ηλικιωμένων που βιώνουν μια ψυχολογική απομόνωση και μελαγχολία. Άνθρωποι που για κάποιο λόγο είτε απότομα είτε σταδιακά παραιτήθηκαν από την ζωή πριν να είναι ακριβώς η ώρα τους. Αυτήν την ομάδα ανθρώπων οφείλουμε να στηρίξουμε. Είτε με τον χρόνο μας, είτε με μερικές οικογενειακές στιγμές, είτε ακόμα και με υλικά αγαθά. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »