yannidakis@gmail.com

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2018

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ~ μαθαίνοντας να κρίνω τους ανθρώπους με τον ενήλικο τρόπο

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Εδώ και δύο εβδομάδες, στέκεται σε μία καλά κρυμμένη άκρη του σπιτιού, ένας κύλινδρος από χαρτί περιτυλίγματος. Είναι αυτό που θα απλωθεί γύρω από τα δώρα των παιδιών τα οποία με τη σειρά τους θα τοποθετηθούν κάτω απ' το εορταστικό δέντρο, στο απόλυτο συμβολικό γεγονός των εορτών.

Έχετε δει παιδί να ανοίγει το δώρο του; Ο τρόπος που αδιαφορεί για το χαρτί περιτυλίγματος και με μανία το ξεσκίζει για να φτάσει όσο πιο γρήγορα μπορεί στην αποκάλυψη του περιεχομένου του στην αποθέωση της λαχτάρας και της ανυπομονησίας; Στις δικές μου παιδικές αναμνήσεις, θυμάμαι την μητέρα μου να με σταματάει για να μην αχρηστεύσω το όμορφο χαρτί και να με βοηθάει αφαιρώντας με επιμέλεια το σελοτέιπ, στερώντας μου πολύτιμα δευτερόλεπτα απ' τον απόλυτο στόχο.

Πολύ φοβάμαι, πως το ακριβώς παραπάνω παράδειγμα είναι μία από τις σημαντικότερες διαφορές μικρών και μεγάλων. Τα παιδιά αδιαφορούν παγερά για το εξωτερικό του δώρου τους, αδιαφορούν για το αν θα ντυθούν όμορφα για την εκκλησία, είναι αδιάφορα για το αν ο ενήλικας που θα ασχοληθεί μαζί τους, έχει καθαρά ρούχα, ξυρισμένα μάγουλα ή φοράει ωραία κολόνια. Δεν ενδιαφέρονται αν έχει ωραίο μακιγιάζ και ακριβό φόρεμα.

Δεν ισχύει το ίδιο για εμάς όμως. Βιαζόμαστε πάντα να κρίνουμε κάποιον πριν καν να του μιλήσουμε. Το άσχημο ντύσιμο ή αντίστοιχα το πολύ ακριβό μπορεί να είναι λόγοι απόρριψης του.

Μια αφορά είχα πάει σε ένα πολύ εκλεκτό μπαρ με πολύ καλοντυμένο και προσεγμένο κόσμο. Ποιοτικό κρασί και προσεγμένη μουσική. Ο σερβιτόρος φορούσε γραβάτα και είναι πολύ πιθανό να υπήρχε έτσι κι αλλιώς dress code και για τους πελάτες. Στο διπλανό τραπέζι βρισκόταν μια μεγάλη παρέα με περίπου δέκα άτομα. Οι άντρες με ακριβά πουκάμισα και αστραφτερά παπούτσια και οι γυναίκες με έντονο μακιγιάζ και εντυπωσιακά φορέματα. Απ' ότι κατάλαβα, κάποιος από αυτούς είχε την ονομαστική του εορτή και κερνούσε την παρέα του. Λίγο μετά βλέπω στο βάθος του μπαρ να μπαίνει ένας τύπος ψηλός με απεριποίητα γένια και μακριά μαλλιά. Τα ρούχα του ήταν πρόχειρα και όπως είχα σχολιάσει στην δική μου παρέα, έμοιαζε σαν να είχε γυρίσει μόλις από μία διαδήλωση που ξέφυγε καταλήγοντας σε αψιμαχίες με την αστυνομία! Ο νεαρός, χαιρέτησε την εν λόγω παρέα και έκατσε ανάμεσα στα μέλη της. Είναι πολύ πιθανό όλο το μαγαζί σε κάποια στιγμή της παραμονής μου εκεί, να γύρισε να τον κοιτάξει. Κάποιοι πιο διακριτικά, κάποιοι σχολιάζοντας στην δική τους παρέα (και ανάμεσα τους κι εγώ) και άλλοι απλά κοιτώντας πολύ έντονα. Ποιος να ήταν αυτός ο αταίριαστος νεαρός; Κανείς δεν ξέρει. Κανείς δεν ξέρει αν ήταν ένας συνάδελφος που αναγκαστικά έπρεπε να κληθεί με τους υπόλοιπους ή αν τελικά ήταν ο κολλητός του εορτάζοντα.

Κι όμως όλοι εμείς, οι εκλεκτοί θαμώνες του ακριβού μπαρ, σπεύσαμε να τον κρίνουμε, να τον κατακρίνουμε και να "δείξουμε με το δάχτυλό μας" την αταίριαστη διαφορετικότητά του. Μείναμε να ασχολούμαστε με το περιτύλιγμα στα ρούχα και τα άσχημα γένια του αντί να μάθουμε αν ήταν ένας από αυτούς, από εμάς, κάποιος πολύ καλύτερος μας ή απλά να το βουλώσουμε κοιτώντας το γαμημένο ποτό μας.

Πολύ φοβάμαι πως οι άνθρωποι σήμερα κρίνονται με τον λάθος τρόπο, με τα λάθος κριτήρια και για τους λάθος λόγους από λάθος ανθρώπους. Άλλωστε, δεν έχει σημασία ποιος είσαι, κρίνεσαι από αυτό που κάνεις.

Κάποτε έκανα ατελείωτα χιλιόμετρα στις τέσσερις γωνιές του κόσμου κοιτώντας αμίλητος τους ανθρώπους και ξετυλίγοντας το "απ' έξω" τους πριν να σχηματίσω άποψη για εκείνους. Σήμερα τυφλωμένος από το κατεστημένο που βαραίνει τις πλάτες μου, βιάζομαι να φτάσω στην ετυμηγορία για να προλάβω να πω: "λύεται η συνεδρίασις" πριν με προλάβουν άλλοι... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Προβληματίστηκες; σχολίασε το