ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ "αγαπητό 2016, τι να πρωτοθυμηθώ, τι να ξεχάσω..."

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο  +yannidakis 

"Πάει ο παλιός ο χροόνος, ας μη 'ρθει ποτέ ξαναά, και του χωρισμού ο ποόνος, δεν θα υπάρξει πουθεναά..." Και γιατί να υπάρξει άλλωστε;

*Χμμ..από που να αρχίσω..*

Καθώς μπαίνουμε σιγά-σιγά στην τελική ευθεία για να υποδεχθούμε το καινούργιο έτος και να αποχαιρετίσουμε -μια και καλή- το γερο-δεκαπέντε, ακούω και βλέπω συνεχώς casual συζητήσεις, επαγγελματικά πλάνα και πολιτικούς προγραμματισμούς για το '16. Έτσι, αισθάνομαι πως πρέπει και εγώ, ταπεινά, με την σειρά μου, να μοιραστώ δύο τρεις σκέψεις -ίσως και παραπάνω- όχι για το τι ελπίζω να μας βρει τη νέα χρονιά, αλλά για το ακριβώς αντίθετο. Ένα.. reverse wish-list, εν ολίγοις, με όλα όσα θα ήθελα να αποφύγουμε, συγκριτικά με ότι συνέβη τους τελευταίους 12 μήνες.


Εύχομαι ολόψυχα, λοιπόν -αν με ακούει κάποιος εκεί έξω-, το νέο έτος να μην επιφυλάσσει..

1) ..τον κ. Τραμπ. Με ή χωρίς περούκα, και σε οποιαδήποτε άλλη μορφή βγαίνει.

"I have reached my final form..."

Are we REALLY going to try to reason with this guy...?

2) ..τον Ερντογάν να διαμαρτύρεται, χρησιμοποιώντας ως κίνητρο για την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους την παραβίαση των συνόρων του, και όλους εμάς να θέλουμε να κοπανήσουμε το κεφάλι μας στον τοίχο, φωνάζοντας παράλληλα "τι ακούω θεέ μου". Και αντί, φυσικά, να βγει (ο) ένας και να του πει κατάμουτρα "ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ &@$@(=!ΟΖ!;", το μόνο που είδαμε ήταν tweets και υπαινιγμούς για τα.. προφανή (τα οποία, βέβαια, γράφτηκαν και σβήστηκαν εν μία νυκτί). Αξίζει να σημειωθεί ότι σε σχετικό άρθρο που είχα διαβάσει τότε, αναφερόταν ότι οι ετήσιες παραβιάσεις στα χωρικά μας ύδατα, από τον προαναφερθέντα κύριο, ανέρχονται περίπου στις 1500. Γιούπι...

3) ..#Pray for Paris. Σίγουρα κάπου το πήρε το μάτι σας… Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στο Παρίσι, πολύς κόσμος έσπευσε να εκδηλώσει το «ενδιαφέρον» του, βάζοντας στα ΜΚΔ που χρησιμοποιεί, ένα φίλτρο με τα χρώματα της Γαλλικής σημαίας στην εικόνα προφίλ, ή ένα hashtag #prayforparis στο status του.  Συγκλονίστηκε, ξαφνικά, όλη η υφήλιος διότι πέθανε αθώος κόσμος και έπρεπε κάπως να εκφράσει την συμπόνια της… Χμμμ… που είναι όμως το #Pray for Ethiopia ή το #Pray for Uganda; Αλλά έχετε δίκιο· ξέχασα ότι σε αυτές τις, μακρινές από εμάς, χώρες το φαινόμενο είναι συνηθισμένο -ενώ στο Παρίσι όχι- οπότε δεν υπάρχει λόγος να προβληματιζόμαστε. #Pray for the World, if you ask me… (και για να μην παρεξηγηθώ, ασφαλώς και ας μην βιώσουμε παρόμοια τρομοκρατικά χτυπήματα).

4) ..είδηση για «Νερό στον Άρη» (μόνο). Δεν λέω, σπουδαία και ελπιδοφόρα (;) ανακάλυψη, αλλά, εκτός του ότι έχουμε και σοβαρότερα προβλήματα -όπως ανθρώπους που δεν έχουν να πιουν νερό σε αυτόν τον κόσμο-, το ανακοινωθέν είναι ελλιπές κατ’ εμέ. Για να ήταν σωστή και ολοκληρωμένη η είδηση θα έπρεπε να συνοδευόταν και από τρόπους μετακίνησης και διαβίωσης στον εν λόγω πλανήτη, μήπως και.. γλυτώσουμε τελικά. Ελπίζω μόνο, οι τρόποι αυτοί να βρεθούν σύντομα ή, τουλάχιστον, προτού αρχίσουμε να ακούμε ειδήσεις όπως: «ανακαλύφθηκε επιτέλους πόσιμο νερό στην Γη» κλπ. Ο νοών νοείτω…

5) ..καινούργια «όχι» που έγιναν «ναι» και αντιστρόφως. Και ως επί το πλείστον, και όλο το θέατρο του παραλόγου και της παραπληροφόρησης που ήμασταν στην ευτυχή θέση να παρακολουθήσουμε το καλοκαίρι που πέρασε. Οι τσακωμοί και οι αντιγνωμίες έδιναν και έπαιρναν. Φιλίες χάλασαν και καλημέρες κόπηκαν. Τα σπιλμπερικά σενάρια και οι νοστραδαμικές προφητείες που ειπώθηκαν εκείνη την περίοδο, θα μπορούσαν, νομίζω, να τροφοδοτούν την σκέψη σκηνοθετών και ιστοριογράφων για πολύ καιρό. Συνοχή, μεταξύ τους, βέβαια, μηδέν. Άλλα έλεγε ο κόσμος, άλλα τα ΜΜΕ, άλλα η Ευρώπη, άλλα η κυρά-Μαρία… και γενικά, αλλα ντάλα τα μεγάλα, της Παρασκευής το γάλα. Το αποτέλεσμα, γνωστό…

6) ..εκλογές. Νισάφι πια. Από την μία, μου αρέσει που δεν «θρονιάζεται» κανείς στην πολιτική του καρέκλα, από την άλλη, όμως, τα πράγματα πάνε τόσο πίσω με τις επαναλαμβανόμενες εκλογικές διαδικασίες που, τελικά, δεν αξίζει τον κόπο η όλη βαβούρα. Έτσι και αλλιώς, από ότι φαίνεται, όποιος και να αναλάβει τα ηνία αυτής της χώρας, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο, οπότε τσάμπα η χαρά. Ως επί το πλείστον, αν συνεχίσουμε με αυτούς τους ρυθμούς, θα ξεμείνουμε και από φρέσκους πολιτικούς υποψήφιους, εκτός και αν αρχίσουμε όλοι να παίρνουμε σειρά. Σας παραθέτω και το αγαπημένο μου Internet meme εκείνης της περιόδου: 

(Μήπως να αρχίσω να προετοιμάζομαι και εγώ σιγά-σιγά;;;)

7) ..νέα σύμβολα της σκοτεινής πλευράς και τραγικότητας του αθώου και αγνού παιδικού βίου.

 

8) ..παρόμοια περιστατικά. Λεπτό το ζήτημα. Είχα σκοπό να γράψω αρκετά για το συγκεκριμένο, όμως αποφάσισα ότι δεν είναι ακόμα η κατάλληλη στιγμή. Προς το παρόν, ας ελπίσουμε, απλά, να είναι το τελευταίο που ζήσαμε.

9) ..(εισάγεται προσωπική επιθυμία). Θεώρησα πρέπον, το τελευταίο να το αφήσω κενό. Αφενός, για όλα όσα μου διέφυγαν και δεν ανέφερα, και, αφετέρου, για να το συμπληρώσει ο κάθε ένας μας με κάτι δικό του, που έχει κατά νου. Ένα προσωπικό "έξ' από 'δω" βρε παιδί μου. Πιστεύω πως δικαιούμαστε να κρατήσουμε μια μη-ευχή και για εμάς, χωρίς να θεωρηθεί εγωιστικό, οπότε, ας.. ευχηθούμε άφοβα!

Κλείνοντας, λοιπόν, το κεφάλαιο 15, και ανοίγοντας αυτό του 16, εφόσον δεν μπορούμε να προβλέψουμε τι μέλλει γενέσθαι, μπορούμε μόνο να ελπίζουμε για το καλύτερο. Και αν, ως συνήθως, οι περισσότεροι πάντα θα διαφωνούν και θα υποστηρίζουν ότι "τα χειρότερα έπονται", εγώ συμφωνώ, προσδοκώ και ελπίζω. Άντε και.. καλή μας χρονιά βρε!
 
Εις το επανιδείν... +Vaggelis Episkopou 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ αποδυναμώνονται οι τζιχαντιστές;

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση
εικόνες ερήμωσης και καταστροφής προέρχονται από την πόλη Σιντζάρ,στο βόρειο Ιράκ, μια στρατηγική πόλη που κατείχε το Ισλαμικό Κράτος των τζιχαντιστών μέχρι που οι κούρδοι μαχητές την επανεκατέλαβαν το Νοέμβριο.Μήπως τελικά οι τζιχαντιστές αποδυναμώνονται με τις συνεχείς ήττες στο πεδίο των μαχών και τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς;
το σχόλιο
Δεν ξέρω να απαντήσω στο ερώτημα αυτό, αλλά και μόνο που αποτελεί θέμα προς συζήτηση μετά και ένα μαύρο φθινόπωρο τρομοκρατίας, νομίζω πως το 2015 μπορεί να κλείσει κάπως αισιόδοξα σε ότι αφορά την ασφάλεια. Μακάρι το 2016 να είναι έτος πάταξης της τρομοκρατίας! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΡΙΤΗΣ ~ εννέα οδυνηρά μαθήματα που μας δίνει η ζωή

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

από: olympia

Έχετε παρατηρήσει πώς μερικές φορές χρειάζεται να ακούσουμε κάτι εκατοντάδες φορές από εκατοντάδες διαφορετικούς ανθρώπους μέχρι τελικά να το κατανοήσουμε και να το εφαρμόσουμε; Οι αλήθειες που αναφέρονται παρακάτω ανήκουν, χωρίς αμφιβολία, στην κατηγορία αυτή.

Πρόκειται για μαθήματα ζωής που όλοι παίρνουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας και παρά τις συνεχείς υπενθυμίσεις επιμένουμε να μην τις αντιλαμβανόμαστε πλήρως.

1. Η διάρκεια ζωής του μέσου ανθρώπου είναι σχετικά μικρή.

Όλοι γνωρίζουμε βαθιά μέσα μας πως η ζωή είναι σύντομη, και πως κάποια στιγμή τελειώνει. Και όμως εκπλησσόμαστε κάθε φορά που κάτι τέτοιο συμβαίνει σε κάποιον που γνωρίζουμε. Ζήστε τη ζωή σας ΣΗΜΕΡΑ! Μην αγνοείτε τον θάνατο αλλά μην τον φοβάστε. Να φοβάστε την ζωή που ποτέ δεν ζήσατε, μόνο και μόνο επειδή δεν ρισκάρατε. Ο θάνατος δεν είναι η μεγαλύτερη απώλεια της ζωής. Η μεγαλύτερη απώλεια είναι τα συναισθήματα και οι παρορμήσεις που εσείς οι ίδιοι σκοτώνετε όσο είστε ακόμη ζωντανοί. Αξίζει στη ζωή να είστε τολμηροί και θαρραλέοι. Πράξτε κι ας φοβάστε!

2. Θα ζείτε πάντα την ζωή που δημιουργείτε για τον εαυτό σας.

Η ζωή σας, ανήκει μόνο σε σας! Οι άνθρωποι γύρω σας μπορούν να σας επηρεάσουν, δεν μπορούν όμως να αποφασίσουν εκ μέρους σας. Σιγουρευτείτε λοιπόν πως το μονοπάτι που διαλέξατε να ακολουθήσετε ευθυγραμμίζεται με τις επιθυμίες και τα όνειρά σας, μην φοβηθείτε να αλλάξετε διαδρομή ή ακόμη και κατεύθυνση όταν πλέον τα πράγματα στην ζωή σας δεν σας γεμίζουν. Θυμηθείτε πως είναι πολύ καλύτερα να βρίσκεστε στο πρώτο σκαλοπάτι μιας σκάλας που επιθυμείτε να ανεβείτε παρά στο κεφαλόσκαλο μιας σκάλας που δεν σας ενδιαφέρει. Επιστρατεύστε την υπομονή και τη δημιουργικότητά σας. Συνειδητοποιήστε πως όταν κάνετε υπομονή δεν σημαίνει πως πρέπει να περιμένετε αιωνίως για κάτι, σημαίνει απλώς πως κατανοείτε πως πρέπει να εργαστείτε σκληρά για να κατακτήσετε αυτά που επιθυμείτε. Είναι η ζωή σας, και αποτελείται εξ ολοκλήρου από τις επιλογές σας. Είθε οι πράξεις σας να είναι σημαντικότερες των λέξεων, είθε η επιτυχία να είναι η μουσική της ζωής σας. Και αν υπάρχει ένα μάθημα που πρέπει να πάρετε, επιλέξτε αυτό να είναι το λιγότερο γνωστό! Οι καινούργιες εμπειρίες εξελίσσουν και«μεγαλώνουν» τον άνθρωπο.



3. Όταν κάνετε κάτι που τρώει πολύ από τον χρόνο σας, δεν σημαίνει πως είναι παραγωγικό.

Η ασχολία, δεν είναι αρετή. Ακόμη και αν όλοι περνάμε κάποιες περιόδους διαρκούς απασχόλησης, υπάρχουν μόνο ελάχιστοι άνθρωποι που είναι ανάγκη να είναι απασχολημένοι εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, 365 μέρες τον χρόνο. Πολλοί άνθρωποι απλώς δεν ξέρουν πώς να ακολουθήσουν τα όνειρά τους ή πώς να θέσουν σωστά τις προτεραιότητές τους και κυρίως δεν ξέρουν πώς να λένε όχι όταν πρέπει. Όταν κάποιος είναι απασχολημένος, σπάνια πλέον ισοδυναμεί με την παραγωγικότητα. Οι πολυάσχολοι άνθρωποι πάντα τρέχουν και πάντα αργούν. Τρέχουν για τις δουλειές τους, για συνέδρια, για συναντήσεις, για κοινωνικές εκδηλώσεις κ.λπ. και έχουν μόλις μετά βίας ελεύθερο χρόνο για την οικογένειά τους, τον εαυτό τους και την ξεκούρασή τους. Ωστόσο τα κινητά τους βομβαρδίζονται από emails, το πρόγραμμά τους είναι γεμάτο έως το χείλος με υποχρεώσεις. Τα πολυάσχολα προγράμματά τους αυτά, τους δίνουν μια ψευδαίσθηση σπουδαιότητας, που δεν έχει όμως ούτε ίχνος πραγματικότητας. Είναι στην ουσία σαν χάμστερ που τρέχουν σε μια ρόδα, πιστεύοντας πως θα πάνε κάπου – όμως καταλήγουν πάντα στο ίδιο σημείο. Αν και οι πολλές ασχολίες μπορούν να δώσουν μια έντονη αίσθηση ζωντάνιας, η αίσθηση αυτή είναι στιγμιαία. Κάποια στιγμή θα φτάσουμε στο σημείο να ευχηθούμε να περνούσαμε περισσότερο χρόνο στην πραγματική ζωή και λιγότερο στον βόμβο των ασχολιών.

4. Πάντα πριν την επιτυχία, υπάρχει ένα μικρό ίχνος αποτυχίας.

Τα περισσότερα λάθη στην ζωή ενός ανθρώπου είναι αναπόφευκτα. Είναι σημαντικό να μάθετε να συγχωρείτε τον εαυτό σας. Το να κάνετε λάθη δεν είναι κάτι τρομερό, τρομερό είναι να μην μαθαίνετε τίποτα από αυτά. Εάν φοβάστε υπερβολικά την αποτυχία, δεν θα καταφέρετε ποτέ να φτάσετε την επιτυχία. Η λύση στο πρόβλημα αυτό είναι η απόλυτη συμφιλίωση με την αποτυχία. Θέλετε να ξέρετε την διαφορά ενός ειδήμονα και ενός αρχαρίου; Ο ειδήμονας έχει αποτύχει περισσότερες φορές από ότι ο αρχάριος έχει προσπαθήσει. Πίσω από κάθε μεγάλο έργο τέχνης, υπάρχουν χίλιες αποτυχημένες προσπάθειες, που ποτέ όμως δεν έρχονται στην επιφάνεια. Συμπέρασμα: επειδή κάτι δεν συμβαίνει την στιγμή που το θέλουμε, δεν σημαίνει πως δεν θα συμβεί ποτέ. Μερικές φορές τα πράγματα πρέπει να πάνε στραβά για να γίνουν όσο καλά πρέπει.

5. Η σκέψη και η πράξη είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα.

Η επιτυχία δεν θα έρθει ποτέ να σας βρει όταν κάθεστε και απλώς την περιμένετε. Είστε ό,τι κάνετε, όχι ό,τι σκέφτεστε να κάνετε. Η γνώση χωρίς διάκριση είναι ουσιαστικά άχρηστη. Τα καλά πράγματα δεν έρχονται σε αυτούς που απλώς τα περιμένουν, έρχονται σε εκείνους που εργάζονται σκληρά για να επιτύχουν τους στόχους τους. Αναρωτηθείτε τι είναι πραγματικά σημαντικό, και στην συνέχεια αποφασίστε να χτίσετε τη ζωή σας γύρω από την απάντησή σας. Θυμηθείτε, εάν περιμένετε μέχρι να νιώσετε 100% έτοιμοι να ξεκινήσετε, πιθανότατα θα περιμένετε για το υπόλοιπο της ζωής σας.

6. Η συγχώρεση, δεν προϋποθέτει συγγνώμη.

Η ζωή σας θα γίνει πολύ πιο εύκολη όταν δεχθείτε όλες τις συγγνώμες που ποτέ δεν λάβατε. Το κλειδί στην ευτυχία, είναι η αποδοχή όλων των εμπειριών που έρχονται στον δρόμο σας, είτε αυτές είναι αρνητικές είτε θετικές. Πείτε απλά: «Ευχαριστώ για το μάθημα». Οι κακίες και οι στεναχώριες του παρελθόντος αμαυρώνουν την ευτυχία του παρόντος, είναι σαν να τις αφήνετε να ενοικιάζουν έναν χώρο του μυαλού σας χωρίς να σας πληρώνουν ούτε ένα ευρώ. Η συγχώρεση είναι μια υπόσχεση, μια υπόσχεση που είναι πολύ σημαντικό να κρατήσετε. Όταν συγχωρείτε κάποιον, του δίνετε την υπόσχεση να αφήσετε το αμετάβλητο παρελθόν πίσω και να μην το αφήσετε να επηρεάσει το παρόν και τον εαυτό σας. Όταν συγχωρείτε κάποιον, δεν σημαίνει πως ξεχνάτε το αδίκημα, σημαίνει απλώς πως απελευθερώνετε τον εαυτό σας από το βάρος του πόνου που σας επέφερε.

7. Η αγάπη για τον εαυτό σας πρέπει να έρχεται από σας, όχι από άλλους.

Είναι σημαντικό να είμαστε ευγενικοί στους άλλους, είναι όμως πολύ πιο σημαντικό να είμαστε ευγενικοί προς τον εαυτό μας. Εάν θέλετε να καταφέρετε το οτιδήποτε, πρέπει να αρχίσετε να αγαπάτε τον εαυτό σας. Σιγουρευτείτε λοιπόν πως δεν βλέπετε τον εαυτό σας μέσα από τα μάτια των ανθρώπων που δεν σας εκτιμούν. Αναγνωρίστε την αξία σας, ακόμη και αν άλλοι δεν το κάνουν. Σήμερα, αφήστε κάποιον να σας αγαπήσει ακριβώς όπως είστε – με όλα τα ελαττώματα και τις ατέλειες που πιστεύετε πως έχετε. Ναι, αφήστε τον να σας αγαπήσει και να παραβλέψει όλα τα άσχημα στοιχεία σας, και ας είστε εσείς ο κάποιος αυτός.

8. Δεν είστε ό,τι έχετε στην κατοχή σας.

Τα πράγματα είναι απλώς πράγματα, και δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την αξία σας σαν άτομο. Οι περισσότεροι από εμάς μπορούμε να ζήσουμε με πολύ λιγότερα από ότι νομίζουμε ότι χρειαζόμαστε. Αυτή είναι μια σημαντική υπενθύμιση, ειδικά σε μια υπερκαταναλωτική κοινωνία που εστιάζει περισσότερο στα υλικά αγαθά παρά στην ποιότητα του εσωτερικού περιεχομένου και των εμπειριών. Πρέπει να είστε πιστοί στην προσωπική σας κουλτούρα. Μην βλέπετε τηλεόραση, μην διαβάζετε περιοδικά μόδας και μην ξοδεύετε τον χρόνο σας στα βραδινά δελτία ειδήσεων. Βρείτε την δύναμη να γεμίσετε τον χρόνο σας με ουσιαστικές εμπειρίες. Ο χρόνος και ο χώρος που καταλαμβάνει η στιγμή αυτή, είναι η ΖΩΗ. Και αν σπαταλάτε τον χρόνο σας ανησυχώντας για το κάθε σίριαλ ή ριάλιτι τότε να ξέρετε πως είστε ανίσχυροι. Δίνετε την ζωή σας στο εμπόριο και την ψευτιά των ΜΜΕ, τα οποία δημιουργήθηκαν από μεγάλες εταιρίες για να σας αναγκάσουν να ντύνεστε, να δείχνετε και να είστε με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι απλώς τραγικός. Να έχετε στον νου πως εσείς, οι φίλοι σας, η οικογένειά σας, οι ελπίδες σας, οι φόβοι σας, τα σχέδια σας και τα όνειρά σας είναι όλα πραγματικά. «Πάρε πτυχίο, βρες δουλειά, αγόρασε αυτοκίνητο, αγόρασε σπίτι, συνέχισε να αγοράζεις». Είναι λυπηρό, διότι κάποια στιγμή μπορεί να ξυπνήσετε και να συνειδητοποιήσετε πως έχετε εξαπατηθεί. Και όταν το καταλάβετε θα δείτε πως θα θελήσετε να διεκδικήσετε εκ νέου το μυαλό σας από όλους αυτούς που σας έκαναν πλύση εγκεφάλου και θέλησαν να σας μετατρέψουν σε ένα πλάσμα που ζει με μόνο σκοπό να αγοράζει.

9. Όλα αλλάζουν.

Αγκαλιάστε τις αλλαγές, συνειδητοποιήστε πως όλα συμβαίνουν με έναν σκοπό. Δεν θα είναι πάντα προφανές από την αρχή, αλλά θα δείτε πως στο τέλος θα αξίζει τον κόπο. Αυτά που έχετε σήμερα μπορεί να εξαφανιστούν μέχρι αύριο, δεν μπορείτε ποτέ να είστε σίγουροι. Όλα αλλάζουν, μερικές φορές σε κλάσματα δευτερολέπτου. Οι άνθρωποι και οι καταστάσεις έρχονται και φεύγουν, η ζωή δεν σταματάει για κανέναν. Κινείται γρήγορα και ταλαντεύεται μεταξύ γαλήνης και χάους. Μερικές φορές ακόμα και η μικρότερη στιγμή μπορεί να αλλάξει την ζωή μας. Μια φαινομενικά αθώα απόφαση μπορεί να συνταράξει ολόκληρο τον κόσμο. Ολόκληρες ζωές έχουν ανατραπεί λόγω ενός απρόβλεπτου γεγονότος. Και τα γεγονότα αυτά θα συνεχίσουν να συμβαίνουν ες αεί. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι η κατάσταση τώρα, θα αλλάξει – μπορείτε να βασιστείτε σε αυτό. Οπότε, όταν η ζωή είναι ωραία, απολαύστε την. Όταν είναι δύσκολη, θυμηθείτε πως θα περάσει κι αυτό.

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ στο τρελό βαγόνι των ελληνικών κομμάτων

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis 

Οι διαβόητες εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, έπειτα από ώρες τηλεοπτικού αέρα, ματαιώσεις, κόντρες, συζητήσεις, προγνωστικά και δημοσκοπήσεις, έχουν μπει πλέον στην τελική τους ευθεία, μετά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης στις 20/12. Με αφορμή αυτό καθαυτό το γεγονός, τις διάφορες συζητήσεις που έγιναν σχετικά με το αν θα πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει η "Νέα Δημοκρατία" αυτούσια ή να δημιουργηθεί νέο κεντροδεξιό κόμμα, αλλά και τη γενικότερη δυσαρέσκεια που επικρατεί γύρω απ' τα κόμματα της Βουλής, σήμερα θα επιχειρήσουμε να βουτήξουμε στα άδυτα της ιστορίας των ελληνικών κομμάτων.

Τα πρώτα τρία κόμματα της Ελλάδας, "Γαλλικό", "Αγγλικό" και "Ρωσικό", αν και οι καταβολές τους ιδεολογικά βαστούν ήδη απ' την επανάσταση, ενεργοποιούνται πολιτικά και κάνουν αισθητή την παρουσία τους κυρίως μετά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843, υποστηρίζοντας ενεργά την ψήφιση συντάγματος απ' τον τότε βασιλιά Όθωνα. Ωστόσο, η περίοδος της "Συνταγματικής Μοναρχίας" αποτέλεσε γι' αυτά το κύκνειο άσμα, καθώς εισήλθαν σε φάση παρακμής κυρίως για τις στάσιμες απόψεις τους. Ειρωνία της τύχης ή φυσιολογική πορεία; Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι σ' αυτά ακριβώς τα κόμματα "χρωστάμε" παραδόσεις όπως οι πελατειακές σχέσεις και η διαφθορά, οι οποίες ακέραιες έχουν επιβιώσει μέχρι και σήμερα (διότι είμαστε και γνωστοί λάτρεις των παραδόσεων)!

Οι Τρικούπης-Δηλιγιάννης σε γελοιογραφία της εποχής

Παράλληλα, μία νέα γενιά με καινοτόμες για την εποχή ιδέες κάνει την εμφάνισή της ασκώντας σφοδρή κριτική στους παλαιότερους πολιτικούς και τη βασιλική πολιτική, η οποία δεν άργησε να οδηγήσει σε λαϊκή εξέγερση ενάντια στον Όθωνα, και εν τέλει στην έξωσή του (1862). Στη νέα Βουλή που σχηματίζεται μετά τη Β' Εθνοσυνέλευση, σημαντικότερες παρουσίες αποτελούν οι "Πεδινοί" του Δ. Βούλγαρη και οι "Ορεινοί" των Δ. Γρίβα και Κ. Κανάρη. Βραχύβια ωστόσο και η δική τους παρουσία, καθώς διαλύθηκαν μετά τη διάλυση της Συντακτικής Βουλής του 1864. Απ' τα σπλάχνα τους, δημιουργούνται νέοι πολιτικοί σχηματισμοί. Ξεχωρίζουν τα δύο μεγάλα κόμματα, του Τρικούπη και του Δηλιγιάννη, τα οποία πρωταγωνιστούν στην περίοδο του δικομματισμού. Χαρακτηριστικό είναι πως, το 1884, το ποσοστό των δύο κομμάτων στη Βουλή άγγιζε το 92,2%! Η κάθοδος όμως, δεν ήταν αναπόφευκτη ούτε γι' αυτά τα κόμματα, όπως και για κανέναν και τίποτα σ' αυτή τη ζωή. Η πτώχευση για το Τρικουπικό κόμμα και ο "ατυχής πόλεμος" για το Δηλιγιαννικό αποτέλεσαν τα κομβικότερα σημεία κατάρρευσης των προαναφερθέντων πολιτικών σχηματισμών.

Το "Κίνημα στο Γουδί" του 1909, παρά τα ασαφή αιτήματα και ιδεολογικά χαρακτηριστικά του, φέρνει στην Αθήνα το Βενιζέλο έπειτα από έκκληση του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Μόλις ένα χρόνο μετά, ιδρύονται οι "Φιλελεύθεροι", που με το μεταρρυθμιστικό τους έργο έμελλε να αλλάξουν την ιστορία της χώρας. Τόσο ορμητική ήταν η παρουσία τους και τόσο νεωτερικές κάποιες απ' τις ιδέες τους, που η ιστορία αποτύπωσε τα κόμματα της αντιπολίτευσης ως "αντιβενιζελικά" (με κύριες φυσιογνωμίες τους Ράλλη, Μαυρομιχάλη, Θεοτόκη). Το 1910 όμως, εκτός των "Φιλελευθέρων" ιδρύθηκε και το "Λαϊκό κόμμα" υπό τον Α. Παπαναστασίου με πρωταρχικό στόχο την αναδιάρθρωση του πολιτικού συστήματος. Σαφώς θετική ήταν η προσέγγισή του στους "Φιλελευθέρους". Την ήττα των τελευταίων στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, ακολούθησε η "Στρατιωτική Επανάσταση" των Πλαστήρα-Γονατά-Φωκά. Το 1924, το προϋπάρχον Σ.Ε.Κ.Ε, με το ριζοσπαστικό πρόγραμμα, μετονομάζεται σε Κ.Κ.Ε.

Κάπως έτσι παραμένει διαμορφωμένος ο πολιτικός χάρτης μέχρι τη Δικτατορία του Μεταξά, κατά τη διάρκεια της οποίας, λόγω της φύσης και των επεμβάσεων του καθεστώτος οι περισσότεροι σχηματισμοί διαλύονται. Ακολουθεί ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Αφήνει πίσω του μία Ελλάδα ποικιλοτρόπως λαβωμένη, με ζωντανές τις εικόνες του πόνου και βαθιές τις χαρακιές του εμφυλίου. Εξετάζοντας καθαρά το κομματικό τμήμα της πολιτικής ιστορίας της εποχής, ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί η κυριαρχία των κομμάτων του κέντρου το 1950-1952, η οποία σβήνεται απ' τον πολιτικό χάρτη με το Κίνημα Παπάγου, την αρχή της επικράτησης της δεξιάς στο πολιτικό προσκήνιο.

Πρωτοσέλιδο "Ελευθερίας", 1958

Πλησιάζοντας στο σήμερα με ρυθμούς ραγδαίους, συναντάμε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ο οποίος διορίζεται πρωθυπουργός μετά το θάνατο του Πλαστήρα και επικυρώνει την εντολή του παλατιού με εκλογές τις οποίες η Ε.Ρ.Ε κερδίζει με 47,38% χάρη στον τότε εκλογικό νόμο, παρόλο που η αντιπολιτευόμενη "Δημοκρατική Ένωση" (Σ. Βενιζέλος, Γ. Παπανδρέου κτλ) συγκεντρώνει μεγαλύτερο ποσοστό! Η Ε.Ρ.Ε κερδίζει και τις εκλογές του 1958, στις οποίες μεγαλύτερη έκπληξη αποτελεί η παρουσία της Ε.Δ.Α στη δεύτερη θέση. Για πρώτη φορά η αριστερά βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Για να αλλάξουν οι ισορροπίες, πρέπει να φτάσει το 1963, και να επικρατήσει η "Ένωση Κέντρου" του Γ.Παπανδρέου.

Η διαρκής κινητικότητα που παρατηρούμε και η διαρκής εναλλαγή κυβερνήσεων, δεν ανακόπτεται παρά μόνο το 1967, οπότε και ξεκινά η "Χούντα των Συνταγματαρχών".

Το ταξίδι που επιχειρούμε σήμερα τελειώνει εδώ. Το τι συνέβη μετά τη μεταπολίτευση αποτελεί ένα θέμα με το οποίο θα μου επιτρέψετε να ασχοληθώ μεμονωμένα στο μέλλον... Προς το παρόν, ας αναλογιστούμε ποιες αναλογίες παρουσιάζει η πραγματικότητα σήμερα με ορισμένα απ' τα προαναφερθέντα και ας παρατηρήσουμε πως, σε τελματικές περιόδους, όπως αυτή που διάγουμε (κι ας μας πληγώνει όταν το παραδεχόμαστε) η λύση φανερωνόταν στην επιβολή κάποιου καθεστώτος, ή την εμφάνιση νέων, δυναμικών πολιτικών παραγόντων. Μήπως ήρθε η ώρα λοιπόν, παρακάμπτοντας την τάση των Μ.Μ.Ε να αφοσιώνονται στο υπάρχον, το παλιό, το τετριμμένο, να αναζητήσουμε γύρω μας τις νέες πολιτικές φωνές; Μήπως πρέπει εμείς οι ίδιοι να ενεργοποιηθούμε λίγο περισσότερο πολιτικά; Η απάντηση που θα έδινα εγώ στα ερωτήματα αυτά, είναι: ΝΑΙ. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ “ουδέν πατρίδος γλυκύτερον”

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

από: ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει ο Γιάννης Δημήτρουλας
Μελβούρνη Αυστραλίας

Αγαπητε αναγνωστη

Αφήνοντας πισω μου πλεον την αφηγησιν μου, ειλικρινά αισθανομαι σημερα την αναγκη να διατυπωσω ορισμενες απο τις εντυπωσεις μου, τις σκέψεις μου, τις ιδέες μου, τα αισθήματά μου και συμπεράσματά μου αλλα και διαπιστωσεις μου γυρω απο τη χωρα αυτη και τον Λαον της. Τι ειδους xωρα βρηκα, ποιες οι συνθηκες διαβιωσεως και ποιες οι επιδρασεις τουτων στη ζωη μου τα χρονια που ακολουθησαν. Με την πάροδο των ετών και της εμπειρίας μου πλέον αποκτουσα σαφη εικονα των γεγονοτων γυρω μου και είναι πολλά από αυτά που έχουν αλλάξει ως ητο φυσικο από τις αρχικές εκτιμήσεις μου.

Πρέπει δε να ομολογήσω πως μου πηρε και μένα μερικα χρονια να καταλάβω και να συνειδητοποιήσω σε τι είδους χώρα ήλθα ως και τι είδους Λαό βρήκα. Απο πολλα χρονια τωρα είμαι πολύ, πάρα πολύ, μετανοιωμένος που άφησα την πατρίδα μου κι έφυγα για να μην γυρίσω πλέον ποτέ.

Μέγα και τρομερό σφάλμα να ανταλλάξω όλα τα προσφιλή “είναι” μου.... με ΤΙ; με ποίες αξίες; με ποίες αμοιβές; με ποία ανταλλάγματα; με ποίες υποσχέσεις; Τιποτα, τιποτα, μα τιποτα απ'ολα αυτα.

Αφησα την οικογενειαν μου, γονεις, αδελφια, αφησα την αγαπημενην μου Π, my school sweet heart, τους φιλους μου, την Εκκλησια μου και Θρησκεια μου, αφησα την γλωσσαν μου για να μαθω μια αλλη πολυ υποδιεστερη της δικης μου. Αφησα πισω μου τα βουνα της, τους καμπους της, τα γιασεμια της, της τριανταφυλιες της, τις ανθισμενες πορτοκαλιες της και της δαντελωτες ακρογιαλιες της. Αφησα, αφησα, και τι δεν αφησα πισω μου, την Πατριδα μου ολοκληρη, την Ιστορια της, τους ταφους και τα οστα των προγονων μου, του Μαραθωνος, της Σαλαμινος, των Θερμοπυλων, του ενδοξου Μεσολογγιου, των ενδοξων πολεμων και μαχων, του 21.

Εγινα ενας ριψασπις, εγκαταλειπωντας την Πατριδα μου ανυπερασπιστη στους εχθρους της ξεχνωντας και καταπατωντας τον Ορκον των Αθηναιων που διδαχτηκα στο Γυμνασιο μου.

''Ου καταισχυνώ τα όπλα, ουδ' εγκαταλείψω τον παραστάτην o αν στοιχω, αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων, και μόνος και μετά πολλών, και την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω, πλείω δε και αρείω όσης αν παραδέξωμαι''(**)..

Τίποτα, ακομη δεν αντισταθμίζει την ομορφιά και τα κάλλη της ομορφης πατρίδος μου τον γαλανό oυρανό της, τον λαμπρό ήλιο της, τον εξαίρετο καιρό της, το Κελάϊδισμα των πουλιών της, αλλά και των ανθρώπων της.

[- Πατρίδα, σαν τον ήλιο σου, ήλιος αλλού δε λάμπει. πώς λουλουδίζουν τα βουνά, τα δάσ', οι λαγκαδιές πώς εις το φως σου λαχταρούν η θάλασσα κι οι κάμποι στέρνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές!]

Τίποτε δεν αντισταθμίζει λέγω τον ρυθμό αλλά και τον παλμό της zωής της πατρίδος μου μέσα στην οποία είχα γεννηθεί. Τα πάντα μου ήσαν προσφιλή, τα πάντα μου ήσαν αγαπητά και όμορφα. Ημουν νέος και άπειρος όταν πήρα την απόφασίν μου, την απόφασι που έθεται τα θεμέλια της υπόλοιπης ζωής μου. Πολύ σοβαρή απόφασι για την ηλικία μου των είκοσι ετών και άπειρος αφού είχα αφήσει τα θρανία του σχολείου μου μόλις πριν από ενάμισυ χρόνο.

Ημουν μόνος κι’ έρημος στο δρόμο μου χωρίς κανένας να με ρωτήσει, μα, και χωρίς κανένας να με συμβουλέψει για το δρόμο που έμελλε να πάρω, το δρόμο που διάλεξα στη ζωή μου. Ο πατέρας μου, στον οποίο δεν είπα τίποτε από τα σχέδιά μου, ήτο ο μόνος που θα μπορούσε να με συμβουλέψει, καθ’ ότι είχε την εικοσιπενταετή πείρα της Αμερικής. Οταν απεφάσισα να του μιλήσω τις τελευταίες εκείνες ημέρες ότι εγώ θα έφευγα ήτο πολύ αργά καθ’ ότι ήτο κληνήρης. Απεδήμησε μετά την αναχώρησίν μου ύστερα από λίγους μήνες.

Κι έτσι ακολούθησα την μοίρα μου, τη μοίρα που δημιούργησα μόνος μου που με έφερε σε έναν τελείως διαφορετικό κόσμο και δεν εννοώ τα διαφορετικά αυτοκίνητα ούτε τα διαφορετικά σπίτια, αλλά τους διαφορετικούς ανθρώπους, με τις διαφορετικές τους καθημερινές συνήθειες όπως π.χ. ……… στις τρείς το απόγευμα να πινουν τσάϊ και στις πεντε να τρωνε το βραδυνο τους. Και όχι μόνον, η εβδομάδα τους ήτανε ως ένα καλο-κουρτισμένο ρολόϊ χωρίς να περισεύει ώρα για τίποτε άλλο από αυτό που είχε το πρόγραμμά τους, τουτέστιν δουλειά από Δευτέρα εως Παρασκευή και το Σαββατο όλοι στα σπόρ γυναικες και άνδρες οι οποίοι ενδιεφέροντο μαλλον πιο πολύ για το φούτμπωλ, το κρίκετ, τον Ιππόδρομο και τη μπύρα τους παρά για τις ….γυναίκες επί των οποίων δεν είχαν και μεγάλη …. επιρροή.

Η δε Κυριακή … Ω! η Κυριακή τους!!!,… αυτήν την διέθεταν διά τον καλοπισμόν του …. κήπου τους. Πόσο θλιμένη ήταν η Κυριακή τους!! Η πόλις τους εγκαταλλελημένη από τους ανθρώπους της ήτο μία πόλις …φάντασμα. Ούτε σπορ επιτρεπόντουσαν την Κυριακή. Τα πάντα νεκρά, τα πάντα έρημα, μέχρι που μπορούσες να μετρήσεις αυτούς που κυκλοφορούσαν όλες τις ώρες της Κυριακής στούς δρόμους της. Η πενθιμη καμπανα της Μητροπολεως του Αγιου Παυλου μας υπενθυμιζε οτι η Κυριακη της Πουριτανικης Αγγλιας ητανε ακομη εδω οταν εφτασα εγω σ’αυτη τη χωρα. Εδώ και εκεί θα άκουγες τη φωνή κάποιου που παρίστανε τον ιεροκύρηκα ανεβασμένος επάνω σε ένα πρόχειρο υπόβαθρο, εκήρυττε …τον λόγον του θεού χωρίς κανένας να του δίνει την παραμικρή σημασία και προσοχή γι’ αυτά που έλεγε. Τα πάντα κλειστά ακόμη και οι μπυραρίες όπου επί έξι ημέρες την εβδομάδα η τεράστια κατανάλωσις μπύρας ύστερα από μια φρενήρη κούρσα να τις προλάβουν ανοιχτές μετά τη δουλειά τους και τα σπορ, τους έφερνε σε τέλεια κρεπάλη μέθης.

Απεναντίας πόσο διαφορετική υπήρξε και μόνον η Ελληνική Κυριακή για μένα με αυτήν εδώ! Η Κυριακή στη Σπάρτη μου ήτο ημέρα χαράς, ημέρα γιορτής για όλο τον κόσμο. Ολοι ντυμένοι στα γιορτινά μας ως θρησκευόμενος λαός που είμαστε και αφού εκάναμε το καθήκον μας μετά την Θεία λειτουργεία, η πλατεία της, οι δρόμοι της, τα καφφενεία της, τα εστιατόριά της, τα ζαχαροπλαστεία της, πλημμύριζαν από τον κόσμο της, σε μιά χαρούμενη και γιορταστική ατμόσφαιρα.

Κι'ομως γι'αυτους εδω ηταν ακόμη η εποχή των Βρεττανών και Ιρλανδών καταδικων του 18ου και 19ου αιώνος οι οποίοι απετέλεσαν και τον πυρήνα της εποικίσεως της λευκής πλέον…… Αυστραλίας.

Κράτος δημιουργημένο κάτω από τα χειρότερα δείγματα της αγγλικής ράτσας και χοάνη στην οποία επί εκατόν πενήντα έτη συνέρευσαν τα εγκληματικότερα κατακάθια και εγκληματικοτερα στοιχεία των Βρεττανικών νήσων και ανάλγητοι εξολοθρευτές των δύσμοιρων ιθαγενών της Αυστραλίας.

Τα σπίτια τους ακάθαρτα ως στάβλοι αλόγων η δυσοσμία των οποίων εγένετο αισθητή από το πεζοδρόμιο ακόμη. Αυτοί ήσαν οι κάτοικοι και μελλοντικοί δημιουργοί της Χώρας αυτής ουδέ καν φορείς ηθικών αρχών και πολιτισμικων στοιχείων. Αυτα ησαν αγνωστα.

Μητέρα που επέτρεπε στην δεκαπεντάχρονη κόρη της να έχει ερωτικές περιπτύξεις με τον φίλον της (boyfriend) στο οικογενειακό σαλόνι του σπιτιού ενώπιον των μικροτέρων κοριτσιών της, -τέλειον παράδειγμα προς μίμησιν-, ή ακόμη με την ενθάρρυνσίν της, την ώθησιν αυτής προς την πορνείαν στο πίσω δωμάτιο του σπιτιού τους. Βεβαιως υπηρχε και η ταξις των μεγαλο-επιχειρηματιων, Βιομηχανων, εμπορων, Τραπεζιτων που ακολουθησαν τις αποικιες ως και του πανεπιστημιακου κοσμου, των Κυβερνητικων οργανισμων, αλλα εδω μιλαμε για την εργατικη ταξη μεσα εις την οποιαν, ως φτωχος μεταναστης εμελλε να δημιουργησω την ζωην μου.

Μικρή θα έλεγα η βελτίωσις του πολιτισμικού επιπέδου των από την εποχή του Στράβωνος(*) Ετσι εξηγούνται οι “ελεύθερες” και “αχαλίνωτες” σχέσεις των μαζί μου, κοπέλες σαν την Κατερίνα, την Τζέην, την Νάνσυ, κ.α. όχι τυχαίων κοριτσιών, αλλά κοπέλες πανεπιστημιου, το οποίον επίπεδο προφανώς ουδεμίαν σχέσιν και επιρροήν είχε στην νεανικήν ζωή τους η οποία ακόμη διέπετο και καθοδηγειτω από τις γενετικές ρίζες τους καθ’ ότι ήσαν κόρες των.. “μητέρων τους” και των.. “γιαγιάδων” τους.

Αυτή η εποχή ήταν ακόμη παρούσα τα χρόνια που έφτασα εγώ εδώ. Πολλά όμως έμελλε να αλλάξουν τις επόμενες δεκαετίες με την άφιξην πέντε εκατομμυρίων μεταναστών από την εποχήν που ηλθα εως σήμερα που γράφω αυτούς τους στίχους.

Πόσο διαφορετική ήταν η κριτική μου για την Κατερίνα, αλλά και για την κάθε Κατερίνα τα χρόνια εκείνα. Ο αναγνώστης θα πρέπει να θυμάται τις συγκρούσεις που δεχόταν ο χαρακτήρας μου που έφερα από τη Σπάρτη μου από τις “ακατανόητες” για μένα πράξεις της Κατερίνας. Κι’όμως ήσαν απόλυτα αποδεκτές από την κοινωνίαν τους, ενω εγω ζουσα ακομη στον κοσμο μου και πολυ λιγο γνωριζα, μαλλον καθολου, τον δικο τους κοσμο.

Τούτο διότι εγώ είχα γεννηθή σε μια άλλη χωρα σε μια άλλη κοινωνία, με διαφορετική οικογενειακή ανατροφή, με σχολική διαπαιδαγώγηση και Χριστιανικη ηθική.

Εν τούτοις ωφείλω να ομολογήσω πως σαν νέος κι’εγώ τότε παρεσύρθην από τις Σειρήνες και ανταποκρίθηκα στις προσκλήσεις, αλλά και προκλήσεις των κοριτσιών αυτών. Το χαμηλό πολιτιστικό τους επίπεδο που κληρονόμισαν σαν απόγονοι κατάδικων, δεν τους επέτρεπε την ποιότητα ζωής που ήξερα και που έφερα μαζί μου από τη Σπάρτη μου.

Οι Χριστιανικές εορτές γι’αυτούς ήσαν ανύπαρκτες και τρεις από τις κυριότερες –Πάσχα, Χριστούγεννα ως και Μεγάλη Παρασκευή- που τόσο πολύ σεβόμαστε και μεγαλοπρεπως τιμούμε στην Ελλάδα, ήσαν υποβαθμισμένες σε απλές αργίες. Ο Ευαγγελισμος, και η Κοιμησις της Θεοτοκου, απο τις πλεον σοβαρες αλλα και τοσες αλλες εορτες Αγιων, ως και ονομαστικες εορτες που εχουμε εμεις και τιμουμε τους Αγιους της Ορθοδοξιας μας τους ησαν απλως... αγνωστες!!!. Ακόμη και η Εθνική τους εορτη, τουτέστιν τα γενέθλια της χώρας αυτής, χωρίς παρελάσεις, χωρίς εκδηλώσεις σε εθνικό παλμό. Απλώς μία έξοδος ως τη θάλασσα, απαξ και ητο εν μεσω καλοκαιριου, τους ήτο αρκετή διότι απλούστατα, δεν εγνώριζαν τίποτα το καλλίτερο.

Απεναντίας ημέρες εκτός θρησκευτικής φύσεως όπως γενέθλια, γιορτή της Μητέρας ετύγχανον μιας σχετικής προβολής μεταξύ των. Μία δε τοιαύτη ημέρα ήτο η εορτή των ιπποδρομιών, ή εορτή του “αλόγου” μια μαλλον ειδωλολατρικη εορτη θα ελεγα, την ετιμούσαν με αυθόρμητη παρουσία πέραν των 80 χιλιάδων “πιστών” στο χώρου του ιπποδρομίου αλλά και μερικά εκατομμύρια εις ολόκληρον την χώραν με τα ραδιόφωνα στην διαπασών εις την μετάδοσιν τούτων.

Θεέ μου, πόσο μακρυά ζούσα από την πατρίδα μου, πόσο μακρυά ζούσα από τον κόσμο μου σε μιά άθρησκη χώρα, στη χώρα των κατάδικων. Πόσο απογοητευμένος από την επιλογήν μου να έλθω σε μία τέτοια χώρα να δημιουργήσω τη ζωή μου. Μου έλειπε η πατρίδα από πάσης απόψεως πολύ, πάρα πολύ.

Εν τούτοις θα πρεπει να ομολογησω, εστω σημερα (2006), πως ηταν απο τοτε μια πολυ καλα οργανωμενη χωρα σε ολες τις κρατικες υπηρεσιες της, και ιδιωτικες επιχειρησεις. Ολα λειτουργουσαν αψογα. Ως επισης θα πρέπει να ομολογήσω πως η Αυστραλία είναι μία χώρα με τις δικές της φυσικές ομορφιές με τα παράξενα ζώα της και τα πολύχρωμα πουλιά της. Τα άνθη της όμως παραδόξως και μυστηριωδώς στερούνται την έντονη ευωδία των λουλουδιών της Ελλάδος.

Ορμώμενοι εκ τούτων των ιδιαιτεροτήτων της χώρας αυτής, ως και των ανθρώπων της εμείς οι πρώτοι μεταπολεμικοι Ελληνες μεταναστες, επλάσαμε την ταυτοτηταν της ως εξής:

Η Αυστραλια ειναι ενα......Λουλουδι
Λουλούδι χωρίς οσμή,
Γυναίκες χωρίς τιμή,
και ανδρες χωρίς πυγμή.

Μετα απο παρα πολλες εβδομαδες μετα την αφιξην μου, μου εδοθη η ευκαιρια καθ’ ότι εργαζόμουν, να πάω για πρώτη φορά και στην Εκκλησία μας πλέον. Δεν ήξερα, δεν είχα ιδέα τι Εκκλησία θα βρω, ίσως μια Εκκλησία όπως τα μεγαθήρια της Σπάρτης την Ευαγγελίστρια ή την Εκκλησία του Οσίου Νίκωνος. Οχι όχι, μια μικρή Εκκλησιούλα λίγο μεγαλύτερη από τα εξωκλήσια που ξέρουμε στην πατρίδα χτισμένη με το αίμα και ιδρώτα μιας χούφτας πρωτοπόρων, φτωχών και αξιέπαινων μεταναστών, του περασμένου αιώνα αφού χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια να χτιστή μεταξύ των ετών 1898 και 1902 όπου έγιναν και τα θηρανοίξια.

Χάρηκα που άκουσα τη Θεία λειτουργία ύστερα από σχεδον εξη μήνες περίπου. Γεμάτη από Ελληνες που είδα για πρώτη φορά τόσους πολλούς. Ειλικρινά δάκρυσα και παρέμεινα πίσω πίσω τελευταίος να μην γίνουν αντιληπτά τα δάκρυά μου.

Εκει προσευχηθηκα για ολους, εκει έκλαψα για όλους και για ολα, αλλά και για μιά πατρίδα που για πάντα.... χάθηκε".

Γ.Δ. Απριλιος. 2006

(*) Γύρω ἀπὸ τὴ Βρεττανία ὑπάρχουν καὶ ἄλλα μικρὰ νησιά. Μεγάλο νησὶ εἶναι ἡ Ἰέρνη, (Ιρλανδία) ποὺ βρίσκεται πρὸς βορρὰν καὶ ἐκτείνεται παράλληλα εἰς τὴν Βρεττανία, ἔχοντας πλάτος μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ μῆκος. Γι’ αὐτὴν, τίποτε συγκεκριμένον δὲν ἔχουμε νὰ ποῦμε, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὅτι οἱ κάτοικοί της, εἶναι οἱ ἀγριώτεροι τῶν Βρεττανῶν, καθὼς εἶναι ἀνθρωποφάγοι καὶ πολυφάγοι!!!!!!! Ἐπίσης θεωροῦν καλὸν νὰ τρῶνε τοὺς πατέρες τους, ὅταν πεθάνουν καὶ νὰ συνάπτουν φανερῶς ἐρωτικὲς σχέσεις καὶ μὲ ἄλλες γυναῖκες καὶ μὲ τὶς μητέρες καὶ μὲ τὶς ἀδελφές τους…(Στράβων, 63 π.χ. – 21 μ.Χ.) Στράβωνος Γεωγραφικά Δ 5. 3-4

(**) Δε θα ντροπιάσω τα όπλα μου, ούτε θα εγκαταλείψω τον συμπολεμιστή μου όπου κι αν ταχθώ να πολεμήσω, θα υπερασπίζω τα ιερά και τα όσια, και μόνος και με πολλούς, και την πατρίδα δε θα παραδώσω μικρότερη, αλλά μεγαλύτερη και καλύτερη απ' όση θα μου παραδοθεί.

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ η φιλανθρωπία επιβάλλεται, το φιλότιμο όχι

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Για σήμερα ξεκινάμε με την εξής λίγο μπαγιάτικη είδηση: "Το σύνολο της περιουσίας του, που αυτήν την στιγμή ανέρχεται στα 29 δις € υποσχέθηκε να δωρίσει σε κοινωνικά και φιλανθρωπικά προγράμματα ο Σαουδάραβας πρίγκιπας Αλ Ουαλίντ Μπιν Ταλάλ". Ποιος είναι; Δεν με ενδιαφέρει. Προφανώς ο τύπος έχει χρήμα που απλά δεν χωράει στις τσέπες του.

Όμως ξέρεις τι λένε για τους πλούσιους, ε; Οι πλούσιοι θέλουν να γίνουν πλουσιότεροι και είναι τσιγκούνηδες. Ε, λοιπόν υπάρχουν και εξαιρέσεις! Ο πρίγκιπας δείχνει τον δρόμο στους έχοντες. Σε εκείνους που έχουν χρήματα που δεν χρειάζονται και που δεν μπορούν να ξοδέψουν. Δείχνει τον δρόμο της αλληλεγγύης που πολλοί αγνοούν.

Είμαι από αυτούς που λένε πως χρήματα που έχεις ιδρώσει για να βγάλεις σου είναι δύσκολο να τα δωρίσεις έτσι απλά. Όμως όταν το περίσσευμα είναι προκλητικά μεγάλο σε μία κοινωνία ανέχειας και υστερημάτων, τότε πρέπει να αισθάνεσαι λίγο άσχημα. Αν ο Bill Gates αποφάσιζε να κρατήσει όλη του την περιουσία για τον εαυτό του, κανείς δε θα έλεγε τίποτα για αυτόν. Ζει σε έναν μικρόκοσμο πλουσίων που κανείς πλούσιος δεν κάνει εντύπωση στον άλλο.

Όταν όμως ζεις σε μία κοινωνία ανεργίας και μαρασμού, ε, πρέπει να κάνεις κάτι γι' αυτό ρε γαμώτο! Υπάρχουν πολλοί έλληνες που προσφέρουν σήμερα, όμως θεωρώ πως θα μπορούσαν να υπάρχουν περισσότεροι και οι ίδιοι να προσφέρουν περισσότερο. Θα μπορούσε να είναι χρέος τους, όμως δεν υποβαθμίζω την συζήτηση έτσι. Το φιλότιμο δεν επιβάλλεται... +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

EK-ΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ~ χριστούγεννα και μοναξιά

μία μητέρα περι-γράφει πως είναι να μεγαλώνεις την αυριανή γενιά, σήμερα

Χρόνια μας Πολλά. Χριστούγεννα ημέρες αγάπης, ένωσης, ημέρες που γεμίζει το κάθε σπίτι. Ημέρα που το πρωί η οικογένεια πάει στην Εκκλησία και ξεκινούν οι ετοιμασίες για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Μα τι συμβαίνει όμως όταν η οικογένεια δεν ενώνεται, όταν ένα πρόβατο έχει φύγει από το κοπάδι; Πώς μπορεί μια οικογένεια να περάσει ευλογημένα αυτή την μέρα όταν κάποιο μέλος της έχει παραστρατήσει; 

Πώς έφτασα να σας γράψω για όλα αυτά; Πέμπτη απόγευμα σχολώντας από την δουλειά μου είδα έναν νεαρό σε άσχημη κατάσταση. Τα πόδια του δεν τον κρατούσαν και ικέτευε για λίγα χρήματα. Δεν σκέφτηκα να ανοίξω το πορτοφόλι μου όχι γιατί δεν ήθελα να του δώσω κάτι από τον οβολών μου αλλά δεν ήθελα να συμμετέχω στην αυτοκαταστροφή του. Όπως καταλάβατε ο νεαρός αυτός ήταν χρήστης ναρκωτικών. Παραμονή Χριστουγέννων και θα ζούσε με την μοναξιά του, το πρωί δεν θα σηκωνόταν να πάει Εκκλησία και ζήτημα αν έκανε την χρήση του αν θα ξαναξυπνούσε. Το μεσημέρι των Χριστουγέννων δε θα τον ένοιαζε να ευχηθεί Χρόνια Πολλά στην οικογένεια του αλλά αν θα είχε αυτή την πικρή ουσία να κυλήσει στις φλέβες του. Θα ζούσε μοναχικά, βυθισμένος στις σκέψεις του, σαν τους ηλικιωμένους που κάθονται μόνοι στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Με μια οικογένεια από πίσω που θα έλεγε Χρόνια Πολλά αλλά και πάλι δε θα ήταν ευτυχισμένη γιατί πολύ απλά θα είχε την σκέψη της στο "πρόβατο" που έφυγε από το κοπάδι. 

Ίσως όλοι να έχουμε ένα "πρόβατο" που έφυγε από το κοπάδι. Αυτές τις μέρες ίσως να το σκεφτόμαστε λίγο περισσότερο. Όχι γιατί μας χαλάει την οικογενειακή μας γαλήνη αλλά γιατί περνάει τόσο μοναχικά, όχι γιατί δεν είναι μαζί μας αλλά γιατί εκεί που είναι δεν είναι ευτυχισμένος, όχι γιατί  επέλεξε να μην έχει οικογένεια του εμάς αλλά τις εξαρτήσεις του. Σας ζητώ συγγνώμη που σας στεναχωρώ αυτές τις Άγιες μέρες αλλά αν έχετε κάποιο τέτοιο πρόσωπο στην οικογένεια σας ίσως καταλαβαίνετε αυτές τις σκέψεις μου. Σάββατο πρωί στα τοπικά Νέα διάβασα ένας νέος 23 χρονών έφυγε από την ζωή και βρέθηκε με μια σύριγγα δίπλα του. Καλή δύναμη στην οικογένειά του. +Ioanna Mpourdouvali 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ~ η δαμόκλειος σπάθη της τρομοκρατίας πάνω από την ευρώπη

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση
Όπως αναφέρει το Reuters, η βιεννέζικη αστυνομία, επικαλούμενη «φίλα προσκείμενες μυστικές υπηρεσίες» εξέδωσε προειδοποίηση προς πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για την πιθανότητα «επεισοδίου με πυροβολισμούς ή βομβιστικής επίθεσης» στην Ευρώπη, πριν την έλευση της νέας χρονιάς.
το σχόλιο
Δεν ξέρω για σας αλλά εγώ το βρίσκω χειρότερο αυτό από το να είσαι εντελώς ανυποψίαστος. Δηλαδή τώρα μετράμε αντίστροφα ως το θάνατό μας;
Από την άλλη αν κάποιοι ξέρουν κάτι οφείλουν να ενημερώσουν επειδή αντίστοιχα έχουμε το δικαίωμα να μάθουμε
+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΕΦAPΜΟΖΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ~ καλοκαίρια και χειμώνες

πως οι εφαρμογές της επιστήμης & της τεχνολογίας επιδρούν στην κοινωνία του σήμερα

χαιρετώ τα science nerds του +yannidakis 

Είναι βράδυ και ξυπνάω από τη ζέστη. Κοιτάζω το κινητό μου. Η ώρα είναι 02:15 και η θερμοκρασία είναι στους 9 βαθμούς Κελσίου. Αρκετά ασυνήθιστοι για μήνα Δεκέμβρη οι 9 βαθμοί. Τι έπαθε ο χειμώνας φέτος; Και τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα δεν είναι μόνο ο χειμώνας που τρελάθηκε. Γενικότερα οι εποχές βρίσκονται σε...σύγχυση. Οι βροχές έχουν μειωθεί στο ελάχιστο, το κρύο μία πάει και μία έρχεται και η ζέστη έχει γίνει αφόρητη. Κάπως έτσι κοντεύουμε να χάσουμε και το χειμώνα...

Είναι φανερό ότι το κλίμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον καιρό. Για να μπορέσουμε να κάνουμε την σύνδεση των δύο, είναι απαραίτητοι οι ορισμοί τους:

Καιρός είναι η κατάσταση της ατμόσφαιρας σε μία ορισμένη χρονική στιγμή, συμπεριλαμβανομένης και την εξέλιξη της κατάστασης αυτής από τη γέννηση της ως το "θάνατο" των συγκεκριμένων ατμοσφαιρικών διαταραχών.

Κλίμα είναι η μέση καιρική κατάσταση, ως σύνθεση του καιρού για μια μεγάλη χρονική περίοδο (30 έτη), ώστε να απαλείφονται τα σφάλματα και να εδραιώνονται οι στατιστικές παράμετροι. Πολλές φορές τα συμπεράσματα είναι ορθά για ορισμένα κλιματικά στοιχεία, ακόμα και για κλίμακα χρόνου από 10 έως 15 χρόνια.

Το παγκόσμιο κλίμα, λοιπόν, είναι αποτέλεσμα της πολύπλοκης αλληλεπίδρασης πολλών παραγόντων που χαρακτηρίζουν από τη μία την κύρια πηγή ενέργειας, δηλαδή την ηλιακή ακτινοβολία, και από την άλλη ένα μεγάλο αριθμό γήινων φαινομένων που το διαμορφώνουν, όπως η σύσταση της ατμόσφαιρας, οι άνεμοι, η τοπογραφία, οι ηφαιστειακές εκρήξεις και άλλα. Όταν μέσα σε όλα αυτά προστίθεται και ο ανθρώπινος παράγοντας, τα πράγματα αλλάζουν. Η αλήθεια είναι πως το κλίμα στον πλανήτη μας δεν ήταν ποτέ σταθερό. Εμφανίζει σημαντικές διακυμάνσεις χρονικά, δεν περίμενε δηλαδή την ανθρώπινη παρέμβαση για να αλλάξει. Στη διαμόρφωση και εξέλιξη του κλίματος συμβάλλουν και εξωτερικά αίτια, όπως η τροχιά της γης, αλλά και εσωτερικά αίτια, όπως οι εκπομπές αερίων, που οφείλεται φυσικά στο φιλόδοξο ανθρώπινο χέρι. Δηλαδή ήταν που ήταν στραβό το κλίμα από μόνο του, το κάναμε κι εμείς τρισχειρότερο!  

Αυτοί και αμέτρητοι άλλοι παράγοντες είναι οι υπόλογοι για την αλλαγή του παγκόσμιου κλίματος. Καθώς οι δεκαετίες περνούν, η θερμοκρασία του πλανήτη παρουσιάζει ανοδική πορεία με αποτελέσματα όπως λιώσιμο των πάγων, αύξηση της στάθμης της θάλασσας, εξαφάνιση ολόκληρων νησιών και παραθαλάσσιων περιοχών από το χάρτη. Έτσι, τίθενται κάποια ερωτήματα: 

• Που σταματά η τάση αύξησης της καμπύλης θερμοκρασίας;
• Θα σταματήσει ποτέ εάν είναι κατά μεγάλο ποσοστό μία φυσική τάση;
• Είναι ικανός ο άνθρωπος να αποτρέψει την ανοδική τάση;

Πολλές προσπάθειες γίνονται τελευταία, όπως το COP21, για να μπορέσουμε να μετριάσουμε το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, μιας και φέρουμε τεράστιο μερίδιο ευθύνης.  Ας ελπίσουμε πως μπορούμε, πέρα από το να δημιουργούμε προβλήματα, να συμβάλλουμε και στη λύση τους.+el. gk. 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ μήνυμα ελπίδας και συνεννόησης από τους ηγέτες των δύο πλευρών

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση
Για πρώτη φορά στην ιστορία, οι ηγέτες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ανταλλάσσουν ευχές, ο ένας δίπλα στον άλλο, και μάλιστα ο καθένας και στη γλώσσα του άλλου. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης και ο ηγέτης των Κατεχόμενων, Μουσταφά Ακιντζί, εξέφρασαν τις ευχές τους και στα ελληνικά και στα τουρκικά.
το σχόλιο
Το έχουμε ξαναγράψει εδώ στο yannidakis. Η αλλαγή ηγεσίας στα κατεχόμενα θα γράψει ιστορία. Το Κυπριακό θα λυθεί. Είναι βέβαιο και η κίνηση η σημερινή με επιβεβαιώνει. Όταν οι πολιτικοί κάνουν ένα βήμα πίσω και ρίχνουν τον εγωισμό τους, μόνος κερδισμένος... ο λαός! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ~ χριστούγεννα ανακούφισης για δύο λόγους

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Ας ακολουθήσουμε την επίσημη ιστορικότητα της ημέρας. Ο μικρός Χριστός γεννήθηκε διωκόμενος, σε έναν στάβλο και από την πρώτη έως την τελευταία ημέρα της ζωής έζησε έτσι. Θεωρητικά, πρακτικά, ιστορικά και θρησκευτικά, ότι πιο άγιο και αγνό είχε να επιδείξει αυτός ο κόσμος από καταβολής του, διώχθηκε μέχρις εσχάτων.

Αυτό σήμερα δημιουργεί μια ανακούφιση. Ανακούφιση για δύο λόγους. Από τη μια ο σημερινός πολιτισμός. Ξέρετε, αυτός ο πολεμοχαρής, ανώμαλος κόσμος που ενδιαφέρεται για τη βία και καθετί ανώμαλο ενώ απαξιώνει την αγάπη, την προσφορά και την αλληλεγγύη. Ανακουφίζομαι γιατί βλέπω ότι δεν κατάντησε ο άνθρωπος έτσι. Ήταν ανέκαθεν έτσι. Απλά δεν εξελίχτηκε. Δεν βελτιώθηκε, δεν νίκησε το κακό ότι κι αν τελικά είναι αυτό.

Από την άλλη ανακουφίζομαι γιατί ο Χριστός παρά τον βίο του, συγχώρεσε τον άνθρωπο. Τον λύτρωσε και θυσιάστηκε γι' αυτόν. Αυτό σημαίνει πως υπάρχει έλεος. Πως δεν είμαστε καταδικασμένοι, πως ακόμα και με τα λάθη και τα πάθη μας, μπορούμε να γίνουμε αποδεκτή από την ανώτερη δύναμη. Σημαίνει πως υπάρχει ελπίδα σωτηρίας ακόμα κι αν η... στατιστική λέει πως δεν πρόκειται να συμβεί!

Ανακουφισμένοι ή μη, εύχομαι να επηρεαστείτε από το πνεύμα της ημέρας και να βιώσετε την ελπίδα, ότι κι αν αυτή σημαίνει για εσάς προσωπικά. Καλά Χριστούγεννα! +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ~ καλά χριστούγεννα

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση
Καλά Χριστούγεννα!
το σχόλιο
Μια ευχή τόσο απλή όσο και πολυδιάστατη. Τόσο γενική όσο και τόσο προσωπική για τον καθένα από εμάς. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ σύμφωνο συμβίωσης: η παρακμή της ελληνικής κοινωνίας

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

από: Πενταπόσταγμα

Ψηφίστηκε από όλα τα κόμματα (πλην των ακραίων του ΚΚΕ και της χρυσής αυγής) με 193 θετικές ψήφους έναντι 56...

Ψηφίστηκε από όλα τα κόμματα (πλην των ακραίων του ΚΚΕ και της χρυσής αυγής) με 193 θετικές ψήφους έναντι 56 αρνητικών σε σύνολο 249 παρόντων βουλευτών, το νομοσχέδιο του υπουργείου της Δικαιοσύνης σχετικά με το περιβόητο σύμφωνο συμβίωσης. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο στήριξαν ο ΣΥΡΙΖΑ, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, το ποτάμι και η ένωση κεντρώων καθώς επίσης και 19 βουλευτές από τη ΝΔ και τρεις των ανεύθυνων Ελλήνων.

Το περιβόητο σχέδιο συμβίωσης που συνέγραψαν αλλά ποτέ δεν τόλμησαν να ψηφίσουν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια, ψηφίστηκε τελικά από την «συγκυβέρνηση» ή καλύτερα από την «εθνική κυβέρνηση» όλων των κομμάτων του Ελληνικού κοινοβουλίου. Η Ελληνική κοινωνία πλέον έχει «αποδεχτεί» το αφύσικο ως φυσιολογικό και το παράλογο ως νόμο του κράτους.

Μέχρι σήμερα δεν ενδιέφερε κανέναν Έλληνα πολίτη εάν κάποια «ζευγάρια» με αφύσικες σεξουαλικές προτιμήσεις συμβίωναν κάτω από την ίδια στέγη. Για την ακρίβεια, υπήρχε η στοιχειώδης ντροπή και συστολή να μην διατυμπανίζεται η σεξουαλική ανωμαλία που συνοδεύει μια νοσηρή και αρρωστημένη ψυχολογία, όπως διατυπωνόταν μέχρι πρόσφατα στα βιβλία της ψυχιατρικής. Στην Ελλάδα, σε αντίθεση με την Δύση, δεν υπήρξε ποτέ «κυνήγι μαγισσών» για την κάθε μορφής ασυδοσία ή «μη φυσιολογική» σεξουαλική προτίμηση. Ωστόσο ταυτόχρονα δεν υπήρξε ποτέ ανοχή στην δημόσια διαφήμιση και στην προβολή μιας τέτοιας συμπεριφοράς που τελικώς καταλήγει να γίνεται ενβιαστικός και αναγκαστικός προσηλυτισμός στην ανωμαλία.

Οι πολίτες της πατρίδος μας -μέσω της ψήφου τους- επιβεβαίωσαν πως η χώρα βρίσκεται σε απόλυτη παρακμή και σε βαθύτατη ηθική κρίση, πολύ μεγαλύτερη και πιο επικίνδυνη για το έθνος από την οικονομική ύφεση. Η Ελλάδα, πλέον, και νομοθετικά αποδεικνύεται ένας νόθος απόγονος της Δύσης, εισάγοντας στην νομοθεσία της ένα ζήτημα που δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να αποτελεί νόμο του κράτους. Αυτή είναι η αρχή της νομιμοποιήσεως κάθε πράξης χωρίς το φίλτρο της ηθικής, όχι με την κατακριτέα πουριτανική έννοια αλλά με βάση την φυσιολογία που απορρέει από την κατασκευή του ανθρώπου.

Είτε μας αρέσει, είτε όχι, ο άνθρωπος έχει Δημιουργό. Αυτός δεν είναι ούτε μια τυχαία έκρηξη, ούτε περιστασιακές εξελίξεις πιθήκων, ούτε ζαριά του σύμπαντος που κατέληξε σε ανθρώπους. Δημιουργός του ανθρώπου είναι ο Θεός, είτε το παραδεχόμαστε, είτε όχι. Είτε συμφωνεί, είτε διαφωνεί η σκοτισμένη Δύση, η ηθική δεν καθορίζεται από τον άνθρωπο, αλλά από Αυτόν που τον κατασκεύασε. Αυτός όρισε το πως πρέπει να λειτουργεί ο άνθρωπος και το παρέδωσε στους ανθρώπους μέσα από την Ορθόδοξη Πίστη. Κάθε παρέκκλιση από τις οδηγίες Του είναι ανωμαλία (εκτροπή από την ομαλότητα), ασυδοσία, ανταρσία και καταλήγει στον θάνατο του ανθρώπου και στην παρακμή των κοινωνιών που υιοθετούν αυτού του είδους τις αποκλίσεις.

Στις ημέρες μας απαιτείται ιδιαίτερο σθένος προκειμένου να διατυπώσει κανείς το προφανές και το φυσιολογικό γιατί βρίσκεται αντιμέτωπος με την εξαλλοσύνη και την βαρβαρότητα της πλειοψηφίας των «προοδευτικών» που πρεσβεύουν και κάνουν σημαία κάθε τι «παρά φύσιν». Ο παραλογισμός και η ασύδοτη εκτροπή από το φυσιολογικό έχει επικρατήσει σε όλα τα επίπεδα της νεο-Ελληνικής κοινωνίας και όποιος τολμήσει να ψελλίσει ψήγματα της Αληθείας βρίσκεται υπόλογος -και υπόδικος- από την υποκριτική «ελευθερία» που εκφράζουν οι κάθε λογής ασύδοτοι.

Ότι και να ισχυρίζεται η πλειοψηφία, η Αλήθεια είναι μία και δεν χωράει συζήτηση σε αυτό. Εάν οι νεο-Έλληνες στο σύνολό τους επέλεξαν να διώξουν την Αλήθεια από την ζωή τους και να υιοθετήσουν την υποκρισία, το αφύσικο, το ψέμα και την παρακμή, είναι δικαίωμά τους αλλά μόνο στο επίπεδο της προσωπικής επιλογής.

Σε επίπεδο έθνους η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ τόπος που δεν αποδεχόταν την Αλήθεια. Όσοι διατηρούμε ακόμα την στοιχειώδη ντροπή και ευθύνη απέναντι στους προγόνους μας δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβεί αυτό επί των ημερών μας.

[Πολιτική Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ»]

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ το ξεχωριστό μου πρώτο δώρο για σένα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Εδώ και μερικούς μήνες είμαι νονός. Για πρώτη φορά έγινα πνευματικός πατέρας ενός παιδιού που είναι υποχρεωμένο να μεγαλώσει σε μια κοινωνία που δεν επέλεξε και σίγουρα δεν θα προτιμούσε. Ποιος όμως είπε ότι γίνεσαι ήρωας επιλέγοντας από τα εύκολα; Ήρωας γίνεσαι μέσα από θυσίες, αυταπάρνηση, προσφορά και βάζοντας το "εμείς" μπροστά από το ισχυρό "εγώ".

Κάπου, κάπως, αυτές τις μέρες λοιπόν, που πανικόβλητοι γονείς, παππούδες, νονοί και θείοι τρέχουν επιλέγοντας το πιο ξεχωριστό παιχνίδι ή υπακούοντας στις επιθυμίες ενός -είμαι σίγουρος- πολύ ξεχωριστού παιδιού και ανάμεσα τους κι εγώ αναζητούσα το πρώτο μου χριστουγεννιάτικο δώρο για το λιγότερο από ενός έτους βαφτιστήρι μου. Η κοινή λογική έλεγε να ψάχνω για κλασικά παιχνίδια της ηλικίας του, όμως εξ αρχής ήξερα ότι δεν θα του έλειπε κάτι σημαντικό από δαύτα. Πρόκειται για ένα μωρό που μεγαλώνει από μια στοργική μητέρα και έναν δουλευταρά πατέρα, έχοντας όλη του την οικογένεια τριγύρω του. Υπόθεση που απλά δεν χάνεις ποτέ αν είσαι στην θέση του!

Οπότε; Προσπάθησα να κοιτάξω λίγο πιο πέρα από τους καταλόγους των 12-18 μηνών. Προσπάθησα να ορίσω τον εαυτό μου από την αρχή ως πνευματικό πατέρα και να δω παραπέρα την συνολική εικόνα των υποχρεώσεων μου απέναντι σε αυτό το παιδί και την κοινωνία. Και τότε μου ήρθε η ιδέα της απόλυτης προσφοράς ενός πνευματικού γονιού προς το πνευματικό παιδί του: Δεν ήταν κάτι υλικό, δεν ήταν καν κάτι που πιάνεται, βλέπεται, κατέχεται. Άλλωστε, δεν είναι καν ενός έτους, πως θα μπορούσε να το καταλάβει;

Είναι κάτι που καλλιεργείται, κάτι που μεταλαμπαδεύεται, κάτι που υπό τις κατάλληλες συνθήκες θα αποτελέσει ένα τεράστιο κύμα προς όλους και ένα μεγάλο εφόδιο για τον εαυτό του. Μα... αναφέρομαι στα συστατικά του ήρωα! Αυτά που έγραφα στην αρχή. Η αυταπάρνηση και η προσφορά. Έτσι, αποφάσισα ότι ο βαφτιστήρας μου στα πρώτα του Χριστούγεννα θα μπορούσε κατά κάποιον τρόπο να μιμηθεί το θείο βρέφος το οποίο γιορτάζουμε άλλωστε και να προσφέρει και από την γέννηση του και μόνο!

Το δώρο μου για εκείνον θα είναι η έννοια της προσφοράς και της αλληλεγγύης! Έτσι, τα χρήματα που σκόπευα να διαθέσω στο πρώτο του πολύ ξεχωριστό χριστουγεννιάτικο δώρο και μερικά ακόμα, διατέθηκαν σε παιδιά που δεν είχαν την πολυτέλεια να μεγαλώσουν με περίσσευμα αγάπης, που δεν είχαν την ευκαιρία να ζητήσουν κάποιο παιχνίδι όπως τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας τους και που ζουν ανάμεσά μας, πληρώνοντας μια κρίση την οποία έφτιαξαν οι δικοί μας πατεράδες για να μεγαλώσουν εμάς με πλούσια υλικά αγαθά, αλλά χωρίς δώρα σαν αυτό που επέλεξα εγώ φέτος.

Θα είσαι ξεχωριστός, γιατί θα σκεφτόμαστε σαν ήρωες. Από τώρα και μέχρι να εκπληρώσουμε την αποστολή μας!
Ο νονός σου, +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ με φιλιά στα θεωρεία της βουλής γιόρτασε η lgbtqI κοινότητα την υπερψήφιση του συμφώνου

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση

το σχόλιο
Θρίαμβος!!! Αυτή η εικόνα είναι από τα θεωρεία της Βουλής.
Μήπως σκίσανε τελικά το Μνημόνιο; Μήπως πέτυχαν την αναδιάρθρωση του χρέους; Μήπως βρέθηκε λύση για το προσφυγικό; 
Όχι. Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την πρώτη της μεγάλη επιτυχία που είναι η θέσπιση νόμου υπέρ της νομικής κατοχύρωσης των παρά φύσιν εραστών
Και εις άλλα, με... υγεία! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ οι 9 στους 10 έλληνες απαισιόδοξοι για τις εξελίξεις και δυσπιστούν προς τον κοινοβουλευτισμό

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

από: ακτιβιστής

Σε λάθος κατεύθυνση πιστεύουν εννέα στους δέκα πολίτες ότι κινείται η χώρα, ενώ ποσοστό που φτάνει στο 86% δηλώνει απογοητευμένο για την μέχρι σήμερα πορεία της Ελλάδας, όπως δείχνουν τα στοιχεία από το παρατηρητήριο κοινωνικο - πολιτικών αλλαγών qed Ελλάδα 2.0, που παρουσιάζονται στο Βήμα της Κυριακής.

Μάλιστα, το 58% θεωρεί ότι δεν θα βελτιωθούν τα πράγματα ακόμη και όταν τελειώσει η κρίση, ενώ οκτώ στους δέκα πιστεύουν ότι η επόμενη χρονιά δεν θα είναι καλύτερη προσωπικά για τους ίδιους.

Επιπλέον, η πίστη στο Κοινοβούλιο που είχε ανακτηθεί μετά την πρώτη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ από 27% τον Μάρτιο του 2015 έπεσε στο 6% τον Νοέμβριο του 2015.

Ακόμη, η εμπιστοσύνη στο Στρατό αυξάνεται και ιδίως στις νεότερες ηλικίες, καθώς από 38% που ήταν τον Ιούνιο του 2015 ανήλθε στο 65%.

πηγή

 Διαβάστε περισσότερα.. »