Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2016

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ εισβολή αντιεξουσιαστών στο ραδιομέγαρο της ερτ

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει


η είδηση
Διεκόπη η μετάδοση του κεντρικού δελτίου της ΕΡΤ λίγα λεπτά μετά την έναρξή του, όταν μέλη της ομάδας αντιξουσιαστών Ρουβίκωνας εισέβαλε στο κεντρικό στούντιο του Ραδιομεγάρου.
το σχόλιο
ΕΡΤ αχ ΕΡΤ. Από την χούντα, στο πελατειακό κράτος της μεταπολίτευσης και από το "μαύρο" στην τρομοκρατία. 
Πότε αυτό ο οργανισμός θα λάβει τον σεβασμό που του πρέπει;
+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ πόσο ακόμη αίμα στην άσφαλτο;

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis 
Θρήνος ξέσπασε στο πανελλήνιο την Πέμπτη που μας πέρασε με τον θάνατο του Παντελή Παντελίδη. Οι λεπτομέρειες είναι ήδη γνωστές και ανακυκλωμένες και σίγουρα δε θα ήθελα να σας κουράσω άλλο. Το μόνο που έχουμε να πούμε είναι κουράγιο στην οικογένεια. Στις οικογένειες. Σ' όλες τις οικογένειες που έχουν χάσει παιδί, μάνα, πατέρα, αδερφό στους δρόμους. Ο προβληματισμός σήμερα, έχει το χρώμα της ασφάλτου και τη γεύση των δακρύων.

Η ιστορία έμελλε να γράψει πως η Ελλάδα είναι η μητέρα των τροχαίων, τουλάχιστον για τον ευρωπαϊκό χώρο και αναλογικά με το μέγεθός της. Με ατυχήματα νέων που ξεπερνούν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και με το αρνητικό ρεκόρ 1.600 νεκρών και 20.000 τραυματιών σε ένα χρόνο (με στοιχεία του Ιαβέρη), με πολλές ευρωπαϊκές πρωτιές στο εν λόγω ζήτημα, ποιος μπορεί να αμφισβητήσει πως μιλάμε για μία μάστιγα που σημαδεύει τη χώρα μας; Τα στατιστικά στοιχεία της τροχαίας μιλούν από μόνα τους:

Στοιχεία για το Α' εξάμηνο του 2015

Στοιχεία για το Α' εξάμηνο του 2015
Το να προσπαθείς να χτυπήσεις αυτό το πρόβλημα στη ρίζα του, έχει την ίδια ματαιότητα με το να κόβεις αέναα τα κεφάλια μιας Λερναίας Ύδρας. Το μαγικό "λάδι" στην απόκτηση του διπλώματος, που χαρίζει σε ανθρώπους χωρίς τις απαραίτητες δεξιότητες την ελευθερία να κυκλοφορούν με τα μέσα τους στο δρόμο, η κουλτούρα που μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά, η ελαστικότητα του ΚΟΚ, τα πρόστιμα που σβήνονται με ευκολία, οι αραιότατοι έλεγχοι και πολλά άλλα συνιστούν στη δημιουργία της ζοφερής αυτής πραγματικότητας.

Για να επανέλθω λοιπόν στο παράδειγμα της Λερναίας Ύδρας, όπως ο Ηρακλής, για να καταφέρει να την εξουδετερώσει δε δίστασε να χρησιμοποιήσει τη φωτιά, έτσι κι εμείς, σύσσωμοι ως κράτος και κοινωνία, δεν έχουμε παρά να ξεθεμελιώσουμε αυτό το δυσλειτουργικό και αιματηρό σύστημα, και να το αντικαταστήσουμε με ένα αυστηρό και ασφαλές. Να πατάξουμε την παρανομία και να αποκτήσουμε επιτέλους οδηγική παιδεία, συνειδητοποιώντας τους κινδύνους που κρύβει ο δρόμος και την ευθύνη απέναντι στον εαυτό και το συνάνθρωπο.
Σας παραθέτω σ' αυτό το σημείο εν είδει επιλόγου σελίδες με θέματα κυκλοφοριακής αγωγής. Μία ματιά μόνο μπορεί να αποτρέψει πολλά:
+Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ εγκλωβίζονται οι μετανάστες στην ελλάδα: χιλιάδες μπαίνουν, με το σταγονόμετρο βγαίνουν

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει


η είδηση
Πάνω από 4.000 άτομα έφτασαν το πρωί στον Πειραιά και εγκλωβίστηκαν για ώρες - Ηθελαν να πάνε Ειδομένη αλλά εκεί έχουν κολλήσει πάνω από 5.000 μετανάστες λόγω αυστηρών ελέγχων από Σκόπια. Ασφυκτική είναι η κατάσταση στην Ελλάδα με τους μετανάστες.
το σχόλιο
Το αστείο είναι ότι ακόμα λέμε πως δεν θέλουμε να γίνει η Ελλάδα αποθήκη μεταναστών. Τώρα δηλαδή τι είναι; Αυτοί οι άνθρωποι κάθε λεπτό που περνάει εξαντλούν την ψυχραιμία και την υπομονή τους και όταν οι δέκα ξεσπάσουν, θα φτιάξουν μια ομάδα εκατό που θα συστρατεύσει μια ομάδα χιλίων και πάει λέγοντας...
+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ πόσο ευρωπαίος τελικά είσαι;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Μπορεί και να έχω διερωτηθεί το ίδιο πράγμα πάνω από δέκα φορές σε αυτό εδώ το ιστολόγιο, όμως κάθε φορά έχω μια διαφορετική αφορμή, κάποια νέα κατάληξη. Πόσο... ευρωπαίοι είμαστε; Εγώ, εσύ και πάει λέγοντας. Συνήθως, σε αυτό το ερώτημα είμαι κατηγορηματικός: "Α! Εμείς δημιουργήσαμε την Ευρώπη, εμείς την καθορίσαμε κατά κάποιο τρόπο, εκείνοι πόσο ευρωπαίοι είναι όχι εμείς". Βλακείες ανασφάλειας, όπως καταλαβαίνετε αγαπητοί αναγνώστες!
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει Μέσους Όρους και αυτοί καθορίζουν τον μέσο ευρωπαίο και άρα από αυτόν μπορούμε να συγκριθούμε. Η έρευνα έδειξε ότι ο μέσος ευρωπαίος πολίτης είναι 42 χρονών. Αν είσαι πάνω από σαράντα φίλε, δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα. Αν είσαι κάτω από τα σαράντα να ξέρεις πως βρίσκεσαι στην περιοχή που γερνάει σχεδόν όσο γρήγορα και η Ιαπωνία! Ο έλληνας είναι μόλις 43 χρονών, οπότε και πάλι κάνε την σύγκρισή σου.

Αν είσαι παντρεμένος μπορείς να αισθάνεσαι πολύ... ευρωπαίος αφού ανήκεις στο 70% του πληθυσμού. Αν όχι... το νιώθεις ότι απομακρύνεσαι; Τώρα αν ανήκεις σε μία οικογένεια με... 2,4 άτομα (εντάξει, ας πούμε μεταξύ δύο και τριών, δηλαδή με ένα παιδί το πολύ) τότε πάλι μέσα είσαι!

Πάμε τώρα σε κάτι που πραγματικά αξίζει προσοχή. Πάνω από το 40% των ευρωπαίων πολιτών μένουν στις πόλεις και αυτό νομίζω πως είναι ένα ιδιαίτερα μικρό ποσοστό από εκείνο που είχα στο μυαλό μου. Το Το 31% ζει σε κωμοπόλεις ενώ το υπόλοιπο 27+ ζει σε αγροτικές περιοχές! Πριν λιγότερο από δέκα χρόνια, σχεδόν ο μισθός πληθυσμός της Ευρώπης ζούσε σε αστικά κέντρα, γεγονός που δείχνει μια αξιοπρόσεχτη τάση του κόσμου να αποαστικοποιείται. Κάποιοι το ονομάζουν "γύρισε στη φύση" και κάποιοι άλλοι ως μία νέα ευκαιρία αξιοποίησης της περιουσίας τους και της κληρονομιάς τους αφού προφανώς το "επιστήμονας" και "καλλιτέχνης" δεν τους βγήκε...

Και κλείνουμε με το εργασιακό. Ένας τομέας όλο πόνο για εμάς. Κι όμως... το 25% των ευρωπαίων δουλεύουν σε εργασίες που σχετίζονται με την δημόσια διοίκηση. Αυτό σημαίνει ότι δεν αποτελεί ελληνικό φαινόμενο το "χώσου παιδί μου στο Δημόσιο". Δεν ξέρω ποια είναι η τάση σε αυτό στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά εδώ αυτό πλέον είναι επισκιασμένο από το "χώσου παιδί μου οπουδήποτε", οπότε νομίζω πως η σημερινή Ελλάδα των μηδέν δυνατοτήτων θα έπρεπε να εξαιρείται από αυτούς τους μέσους όρους!

Κοιτάξου στον καθρέφτη λοιπόν, ρίξε μια ματιά στους φίλους και σκέψου... πόσο ευρωπαίος είσαι. Ίσως τελικά οι διαφορές μας να μην είναι τόσο μεγάλος. Ίσως πάλι να είναι...  +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2016

ας έρθουμε πιο κοντά με μέσο το yannidakis

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
ονομάζομαι Γιάννης Σπυριδάκης και όπως κι εσείς δίνω κάθε μέρα μία μάχη για να επιβιώσω της σημερινής "τρομοκρατίας" που βιώνουμε. Οικονομική, ανθρωπιστική, κοινωνική ή όπως αλλιώς την αισθάνεται ο καθένας από εσάς.

Ο καταιγισμός είναι παντού γύρω μας. Τηλεόραση, διαδίκτυο, εφημερίδες, δίκτυα. Πολλά ακούμε, πολλά μαθαίνουμε, πολλά δεχόμαστε σαν αμάσητη τροφήΤι μας προβληματίζει όμως;

Από αυτό το ερώτημα γεννήθηκε πριν 15 χρόνια το yannidakis.net μία σελίδα που "ρουφάει" οτιδήποτε εκεί έξω το φιλτράρει με τρόπο που να προκύπτει ένας προβληματισμός. Κάτι ουσιώδες δηλαδή για να μπορούμε να σκεφτούμε, να κρίνουμε, να προτείνουμε. 

Αν κι εσύ είσαι σκεπτόμενος πολίτης, σκεπτόμενος αναγνώστης, τότε σε καλούμε. 

το yannidakis είναι μαζί σας πάντα & παντού. ελάτε να συνδεθούμε

κάνε μας like στο facebook
πρόσθεσε μας στους κύκλους σου
ακολούθησε μας στο twitter
εγγράψου στο κανάλι μας στο youtube
μείνε συντονισμένος για νέα κείμενα

Χρειάζομαι τη συμμετοχή σου για να αποδείξω πως η κοινωνία μας, μπορεί ακόμα να προβληματίζεται σε ότι συμβαίνει γύρω της. 

Με λένε Γιάννη, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα από μόνο του. Αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, τότε ελπίζω-πιστεύω πως ίσως μπορούμε να κινητοποιήσουμε και να κινητοποιηθούμε. Το μέσο μας, είναι το yannidakis.

Σε ευχαριστώ! +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ~ ο χείμαρρος της ελληνικής οργής

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει η Μαίρη Καρά

Ο "αόρατος" διαβολικός και θανατηφόρος ψυχολογικός πόλεμος που εξαπέλυσαν εναντίον του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ οι διεθνείς κεφαλαιοκράτες, μόνο τα τελευταία πέντε χρόνια άρχισε να γίνεται γνωστός στον ελληνικό λαό. Γιατί οι επαγγελματίες πολιτικάντηδες παντός καιρού και κυβέρνησης, κομμάτων τραπεζών, οργανώσεων κι όλων των δόσεων με τις οποίες βολεύτηκαν τόσα χρόνια επί ΔΕΞΙΩΝ, ΠΑΣΟΚΩΝ κι ακόμα και τώρα ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ κυβερνώντων, πάντα προσκυνημένοι ήταν και πάντα βολεμένοι σε κάθε κατάσταση. Είναι απορίας άξιον πόσο καιρό ακόμα θ' αντέξουν οι Έλληνες, μέσα σ' αυτό το θέατρο του παραλόγου, της απάτης και της δυσωδίας...  Και οι πιο υπομονετικοί δεν φαίνεται ότι θα το αντέξουν, χωρίς να πάθουν κάποια μόνιμη ψυχολογική και βιολογική ΒΛΑΒΗ.
     Και οι σκεφτόμενοι πολίτες έστω, πώς αντιμετώπισαν αυτόν τον ύπουλο πόλεμο, που απέβλεπε στην οικονομική εξαθλίωσή τους; Πώς αντέδρασαν στα οργανωμένα εγκληματικά σχέδια της παγκόσμιας τραπεζικής ληστείας; Μόνο με διαδηλώσεις στις πλατείες ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ πολιτών και με συλλαλητήρια εναντίον των φορομπηχτικών μέτρων των κυβερνήσεων; Πολλές φορές αντέδρασε έτσι ο λαός. Χωρίς όμως ολική ΕΝΟΤΗΤΑ, χωρίς ηγεσία και χωρίς οργάνωση, πώς περίμενε να νικήσει τον κατακτητή; Αυτόν που με τα οικονομικά και τεχνολογικά του όπλα επέλεξε την ΕΛΛΑΔΑ, για το πειραματόζωο της επιβολής της παγκόσμιας δικτατορίας του; Αυτόν που αν δεν καταφέρει να επιφέρει ολική καταστροφή στα Κράτη-Έθνη με τα οικονομικά του εργαλεία, θα ενεργοποιήσει το Β' ή και το Γ΄ σχέδιό του, για διάλυση όλων των ΕΘΝΩΝ;
     Τις τελευταίες μέρες πήραμε μια ΑΝΑΣΑ ΕΛΠΙΔΑΣ με τις πολυήμερες παρουσίες των ΑΓΡΟΤΩΝ στους δρόμους όλης της Χώρας και με τα ΜΠΛΟΚΑ στην κυκλοφορία των αυτοκινητόδρομων. Μάλιστα με τις δυναμικές κινητοποιήσεις και αντιδράσεις στο φορολογικό νομοσχέδιο που προτίθεται να ψηφίσει η Βουλή, μάς έκαναν να πιστέψουμε πως… μπορεί και να ήταν η ευκαιρία, που περίμενε ο φτωχοποιημένος λαός για μια ειρηνική ΕΞΕΓΕΡΣΗ. Πιστέψαμε στις βροντερές δηλώσεις τους, πως θα αγωνιστούν μέχρι να αναγκαστεί η κυβέρνηση να αποσύρει το δολοφονικό νομοσχέδιο… και πόσο χαρήκαμε όταν παρά τα τόσα εμπόδια κατάφεραν να φτάσουν με τα τρακτέρ τους στο Σύνταγμα! Ω τι σπουδαίοι ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!
     Όμως… δυστυχώς για άλλη μια φορά γελαστήκαμε, αφού οι εξεγερμένοι αγρότες μόνο σε… πρόγευμα συμπαράστασης μάς κάλεσαν στο Σύνταγμα. Την Παρασκευή το βράδυ έμειναν εκεί αποφασισμένοι να πετύχουν τον στόχο τους και το άλλο βράδυ… εξαφανίστηκαν! Λες και τους χτύπησε κεραυνός εν αιθρία, μάζεψαν τις σκηνές και τα εφόδιά τους και ξαναγύρισαν στα μπλόκα για περαιτέρω άγνωστες δράσεις. Κι εμείς που πήραμε μια ΔΟΣΗ ελπίδας για Ελευθερία, γυρίσαμε στις δουλειές μας πικραμένοι κι απογοητευμένοι, που μας ξύπνησαν πάνω στο καλύτερο όνειρο. Φαίνεται πως η ΠΡΟΔΟΣΙΑ είναι βαθιά χαραγμένη στο D.N.A. μας και δεν σβήνεται εύκολα. Αυτή φαίνεται πως είναι η μόνιμη κατάρα της ΦΥΛΗΣ ΜΑΣ.
     Μετά κι απ' αυτή την απογοήτευση, τι μας μένει πλέον συνέλληνες για παρηγοριά; Οι κατακτητές μας όπως δείχνουν οι εξελίξεις, είναι αποφασισμένοι να μας φτάσουν στον πάτο της ανυπαρξίας μας κι όταν θα είμαστε ένα ψυχολογικό και σωματικό ράκος, λογαριάζουν να μας εκτελέσουν εν ψυχρώ, σαν περιττά ΝΟΥΜΕΡΑ. Κι εμείς που αφηνόμαστε να μας παρασύρει το ποτάμι της ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ στον βυθό του Ωκεανού… είμαστε άβουλα υποχείρια των εκτελεστών μας; Αυτή είναι η μοίρα μας;  Αυτό το άδοξο τέλος μας αξίζει; Να επιτρέψουμε στα απάνθρωπα κτήνη, να μας οδηγήσουν στον ΑΦΑΝΙΣΜΟ; Να δεχτούμε παθητικά την ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ της Φυλής μας; Να σκύβουμε το κεφάλι μας υποτακτικά στις προσταγές των πουλημένων πολιτικών μας, που εκτελούν πιστά τις διαταγές των διεθνιστών ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ;
     ΟΧΙ! Εμείς δεν σκύβουμε το κεφάλι μπροστά σε κανέναν εχθρό και δεν γονατίζουμε παρά μόνο μπροστά στην ΣΗΜΑΙΑ μας. Αρκεί να αναλογιστούμε ποια λάθη μας οδήγησαν σ' αυτόν τον ΟΛΕΘΡΟ. Κι αφού εμείς δεν ευθυνόμαστε για τις παρανομίες των πολιτικών… τότε πρέπει να παραδεχτούμε πως το μεγαλύτερο λάθος μας, είναι που τους πιστέψαμε και τους ΨΗΦΙΣΑΜΕ. Κι αυτό για να το ανατρέψουμε, πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να τους καταδικάσουμε στην συνείδησή μας, μέχρι να βρούμε την ΛΥΣΗ, για να απαλλαγούμε απ' αυτούς ολοκληρωτικά. Δεν είναι καθόλου εποικοδομητικό να βάζουμε το κεφάλι στην άμμο, επειδή δεν διαθέτουμε ακόμα την "λύση", που δεν έρχεται μόνο από σκέψεις και ΙΔΕΕΣ.
     Αυτό το είδος λύσης δεν προσφέρεται, αλλά δημιουργείται από μας τους ίδιους. Η σωτηρία μας απ' τα δεσμά των δανειστών θα προέλθει απ' το βαθύ μέρος της οντότητάς μας, από έναν "αντιδραστήρα" άπειρης δύναμης, που συλλογικά σαν ένας χείμαρρος της οργής μας, θα πνίξει κάθε προδοτικό κύτταρο του ελληνισμού. Για να το πετύχουμε αυτό όμως, πρέπει εμείς να δουλέψουμε με τον εαυτό μας και με τον συνέλληνά μας, αρχίζοντας απ' τον γείτονά μας, απ' τον συγγενή μας, απ' τον φίλο μας, απ' τον συνάδελφό μας και γιατί όχι και με τον ομογενή γνωστό μας, που πήρε των ομματιών του, επειδή δεν άντεξε την αβεβαιότητα της πατρίδας μας.
     Στο όνομα της Ιερής Πατρίδας μας και του φιλεύσπλαχνου Θεού μας πρέπει να βγάλουμε στην επιφάνεια τον καλύτερο εαυτό μας, αποδεικνύοντας πως ΔΥΝΑΜΗ μας είναι η ΑΓΑΠΗ! Τα ιερά μας κειμήλια πρέπει να υπερασπιστούμε ΕΝΩΜΕΝΟΙ οι Έλληνες. Τώρα που στην Δύση της η Αυτοκρατορία του ΣΚΟΤΟΥΣ αποδεικνύει τα σατανικά ένστικτά της με πιο λυσσαλέες επιθέσεις εναντίον μας. Τώρα που η τρομοκρατία που έσπερναν στο διάβα τους, ξεχείλισε το ποτάμι της ΥΠΟΜΟΝΗΣ μας. Τώρα πρέπει να αποτινάξουμε τον ΦΟΒΟ και την δουλοπρέπειά μας και να τους στείλουμε το ΜΗΝΥΜΑ της ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΜΑΣ… Τώρα που τίποτα πια δεν μπορεί να σταματήσει τον χείμαρρο της ΟΡΓΗΣ μας, που θα ξεσπάσει πάνω τους και θα τους εξαφανίσει απ' το πρόσωπο της γης. Έτσι θα εξοντώσουμε τον ΜΕΓΑ ΔΡΑΚΟ των ΑΠΟΣΤΑΤΩΝ και θα επαναφέρουμε στον Πλανήτη την ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ!
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016

ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ~ η αποφυλάκιση ρουπακιά, φιάσκο για τους διωκτικούς και δικαστικούς μηχανισμούς

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

από: ακτιβιστής

Η αποφυλάκιση του χρυσαυγίτη Ρουπακιά, του δολοφόνου του Παύλου Φύσσα, με την συμπλήρωση του ανώτατου ορίου προφυλάκισης και χωρίς να έχει πλησιάσει καθόλου η ώρα της κατάληξης της δίκης της Χρυσής Αυγής είναι ένα φιάσκο για τους μηχανισμούς της δικαιοσύνης και δίωξης.

Η πολύχρονη συγκάλυψη της δράσης των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, η συνεργασία και ανοχή των μηχανισμών του κράτους στην εγκληματική δράση τους στις γειτονιές, έφερε την αργοπορημένη αλλά και υπερβολικά βραδυκίνητη διαδικασία αντιμετώπισης των πρωτοφανών ρατσιστικών εγκλημάτων και των οργανωμένων επιδρομών της Χρυσής Αυγής.
Οι ευθύνες των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι τεράστιες. Παρά την έναρξη της δίκης της Χρυσής Αυγής τους έχουν δοθεί τα περιθώρια να παριστάνουν το «νόμιμο πολιτικό κόμμα» και να αποθρασύνονται όπως φάνηκε και με την τραμπούκικη λειτουργία τους μέσα στη βουλή. Δεν μπορεί άλλωστε να εκπλήσσετε κανείς, ούτε και ο πρόεδρος της βουλής. Άλλωστε λίγες μέρες πριν πρόεδρος της Βουλής Ν.Βούτσης στη βουλή αντιμετώπισε τον Χρ.Παππά με την υπόδειξη «όχι έτσι ρε Παππά» όταν ο τελευταίος ζήτησε το λόγο υψώνοντας το χέρι με το γνωστό ναζιστικό χαιρετισμό. Ούτε καν διακοπή δεν έγινε της συνεδρίασης και καταγγελία στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής.
 Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έχει πάρει πρωτοβουλίες για να μπει φραγμός στις νέες προκλήσεις της Χρυσής Αυγής. Αντίθετα, είδαμε να τους παρέχετε αστυνομική κάλυψη για την να πραγματοποιήσουν ρατσιστική σύναξη στο Κερατσίνι, λίγες μόλις εκατοντάδες μέτρα από τον τόπο δολοφονία του Παύλου Φύσσα, όπου εμφανίστηκαν ξανά χρυσαυγίτες υπόδικοι του τάγματος εφόδου της Νίκαιας.
Ο Υπουργός Δικαιοσύνης Γ.Παρασκευόπουλος, αθέτησε τις υποσχέσεις για μετακίνηση της δίκης της Χρυσή Αυγής στο Εφετείο Αθηνών προς τον Δήμαρχο Κορυδαλλού Σ.Κασσιμάτη και τους φορείς της πόλης. Ακόμη και της ίδιας της προέδρου του δικαστηρίου.
Τώρα η κυβέρνηση παίζει με την φωτιά αναθέτοντας στην εγκληματική συμμορία δολοφόνων του ΝΑΤΟ να καταδιώκει τους πρόσφυγες στο Αιγαίο ενώ ξαναχτίζει νέα στρατόπεδα συγκέντρωσης μαζί με την Αμυγδαλέζα και κρατάει τον φράχτη στον Έβρο. Αυτές είναι οι πολιτικές που αποθρασύνουν τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής.
Με την δύναμη του αντιφασιστικού-αντιρατσιστικού κινήματος και των συνδικάτων θα φροντίσουμε να απομονωθεί η ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής και να μπει στο περιθώριο. Aπαιτούμε η Βουλή να διακόψει όλες τις διευκολύνσεις που παρέχει στην νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, την χρηματοδότηση αλλά και την σκανδαλώδη προβολή από τα ΜΜΕ.
Θα δώσουμε δυναμική απάντηση με την μεγάλη πανευρωπαϊκή κινητοποίηση κατά του ρατσισμού και του φασισμού στις 19 Μάρτη, με κεντρικό συλλαλητήριο στην Ομόνοια στις 3μμ

Ακουλουθεί δήλωση δικηγόρων της πολιτικής αγωγής για την επικείμενη αποφυλάκιση Ρουπακιά, 19/2/2016:

“Η συμπλήρωση του ανώτατου ορίου προφυλάκισης του Γιώργου Ρουπακιά, πριν την έκδοση απόφασης για τη στυγερή δολοφονία του Παύλου Φύσσα το βράδυ της 17-18/9/2013 από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής, αποτελεί μια συνολική αποτυχία των ελληνικών διωκτικών και δικαστικών αρχών, η οποία υποσκάπτει την εμπιστοσύνη της ελληνικής κοινωνίας στο δικαιϊκό σύστημα και εκθέτει διεθνώς την ελληνική έννομη τάξη.
Η αργοπορία των κρατικών μηχανισμών να εξαρθρώσουν την εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή και να τιμωρήσουν τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς των εγκληματικών της ενεργειών υπήρξε σκανδαλώδης. Εξαιτίας αυτής της κρατικής αδράνειας, θρηνούμε σήμερα θύματα της ναζιστικής βίας, με πρώτους τον Παύλο Φύσσα και τον Σαχζάτ Λουκμάν.
Αλλά και μετά την καθυστερημένη εκκίνηση της ποινικής δίωξης τον Σεπτέμβρη του 2013, οι διωκτικές και δικαστικές αρχές αλλά και οι πολιτικοί ιθύνοντες επέδειξαν αργά αντανακλαστικά: θυμίζουμε εδώ ενδεικτικά την από 16/4/2014 επιστολή των δύο εφετών ανακριτριών, κκ. Κλάπα και Δημητροπούλου, προς τον τέως Πρόεδρο της Βουλής Β. Μεϊμαράκη, στην οποία διαμαρτύρονταν για την πολύμηνη καθυστέρηση απόφασης της Βουλής επί του αιτήματος άρσης της βουλευτικής ασυλίας των βουλευτών της Χρυσής Αυγής.
Θυμίζουμε ακόμα τις ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας της Δικαιοσύνης αλλά και της δικαστικής ιεραρχίας, οι οποίες: α. με την επιλογή της αίθουσας των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού για τη διεξαγωγή της δίκης και β. με την απόρριψη πλήθους αιτημάτων που απηύθυνε η πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων κα Μαρία Λεπενιώτη (αλλαγή αίθουσας, αποκλειστική απασχόληση έδρας στην επίμαχη υπόθεση, κλπ), υπονομεύουν την ταχεία διεξαγωγή της δίκης που λαμβάνει χώρα από τις 20 Απριλίου 2015.
Τα θύματα της ρατσιστικής και φασιστικής βίας συνεχίζουν να ζητάνε την απόδοση δικαιοσύνης. Και αυτή δεν πρόκειται να έρθει παρά μόνο όταν ο δράστης των δικαζόμενων εγκλημάτων, που είναι η ναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή στο σύνολό της, καταδικαστεί όπως κατηγορείται.”

Οι δικηγόροι της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής για την επίθεση στους Αιγύπτιους ψαράδες, Τάκης Ζώτος, Θανάσης Καμπαγιάννης, Κώστας Παπαδάκης, Κώστας Σκαρμέας.


 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΠΙΘΕΣ ΑΙΣIΟΔΟΞIΑΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ~ the oscars: τι κρύβεται πίσω από την απόρριψη ενός βραβείου;

σε μία κοινωνία κατήφειας & παρακμής, βρίσκουμε τα εφόδια να αισιοδοξούμε

Καλησπέρα στους αισιόδοξους του +yannidakis! 

Τα βραβεία Oscar αποτελούν εδώ και πολλά χρόνια ένα θεσμό για την τίμηση του κινηματογράφου που δεν μπορεί εύκολα να αμφισβητηθεί. Όνειρο και στόχος κάθε καλλιτέχνη, ή έστω των περισσότερων, είναι να παραλάβει το πολυπόθητο χρυσό αγαλματίδιο ως επιβράβευση και αναγνώριση της δουλειάς του. Ένα αγαλματίδιο που συχνά μετατρέπεται σε κριτήριο για να επιλέξει ο θεατής να δει μια ταινία ή όχι. Πόσες φορές δεν έχουμε απορρίψει μια ταινία έναντι μιας άλλης επειδή εκείνη είναι υποψήφια για τα φετινά Oscar ή παρέλαβε ένα ή περισσότερα βραβεία στο παρελθόν.
Στην σκέψη μιας τελετής Oscar, μας έρχονται στο νου λέξεις όπως γοητεία, glamour, φαντασμαγορικό show, χλιδή, και, φυσικά, σημαντικές προσωπικότητες του κινηματογράφου σε-εξίσου-σημαντικές στιγμές τους. Όμως, όπως κάθε ευτυχισμένη οικογένεια έχει τις, καλά κρυμμένες, δυσάρεστες στιγμές της, έτσι και η «οικογένεια» των Oscar είχε και στιγμές "άτυχες", που πρόσθεσαν μια σκοτεινή χροιά στο λαμπερό φως που την περιβάλλει
Ενόψει, λοιπόν, της τελετής η οποία λαμβάνει χώρα σε μία εβδομάδα και της μεγάλης συζήτησης που έγινε για την απουσία Αφροαμερικανών ηθοποιών από τις φετινές υποψηφιότητες, ας θυμηθούμε (με τη βοήθεια του MOVIESCheatSheet) σημαντικές προσωπικότητες που απέρριψαν ένα βραβείο το οποίο κέρδισαν ή άλλες που πεισματικά αρνούνται να παραβρεθούν στην τελετή απονομής, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, και μας υπενθυμίζουν πως τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτή τη ζωή, ακόμα και το να παραλάβεις το χρυσό αγαλματίδιο…

Dudley Nichols
Ο Dudley Nichols ήταν ο πρώτος άνθρωπος που αρνήθηκε ένα Oscar. Είχε κερδίσει το βραβείο καλύτερου σεναρίου για την ταινία "The Informer" το 1935, βασισμένη σε βιβλίο με θέμα τον Ιρλανδικό πόλεμο της Ανεξαρτησίας. Ωστόσο, παρά την τιμή που είχε να βραβευθεί, κατέληξε να μποϊκοτάρει την τελετή Όσκαρ λόγω της συνεχής διαμάχης του με την Ακαδημία. Ο Nichols έφτασε να επιστρέψει το βραβείο όταν η Ακαδημία του το έστειλε, ενώ μαζί με το βραβείο τους έδωσε και ένα σημείωμα στο οποίο έγραφε: "Θα ήταν να γυρίσω την πλάτη μου σε σχεδόν χιλιάδες μέλη που τόλμησαν τα πάντα στον αγώνα για μία γνήσια οργάνωση συγγραφέων."

Catherine Hepburn
 Η πασίγνωστη πρωταγωνίστρια Catherine Hepburn είχε προταθεί για δώδεκα Oscar και είχε κερδίσει τέσσερα. Ωστόσο, χωρίς να είναι εντελώς αντίθετη με τα βραβεία ,δεν παρευρέθη σχεδόν σε καμία τελετή. Μία εξαίρεση αποτέλεσε η παρουσία της στην τελετή απονομής το 1974, να δηλώνει πως:     "Είμαι πολύ χαρούμενη που δεν άκουσα κανέναν να λέει πως ήταν θέμα χρόνου να γίνει.. Είμαι ζωντανή απόδειξη ανθρώπου που μπορεί να περιμένει σαράντα ένα χρόνια για να μην είναι εγωιστής".
      
      George Scott
      Το 1970, ο  George Scott αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο καλύτερου ηθοποιού για την ταινία "Patton", ενώ δήλωσε πως: "η τελετή αυτή είναι μία παρέλαση, μία δημόσια εμφάνιση με σκηνοθετημένη αγωνία για οικονομικούς λόγους". Αντί για τον ίδιο, το βραβείο του παρέλαβε ο παραγωγός της ταινίας, Franc McCarthy. Να σημειωθεί ότι την επόμενη χρονιά, η Ακαδημία τον πρότεινε ξανά για τον ρόλο του στην ταινία "The Hospital"
     
      Peter O’ Toole

     Ο Peter O’ Toole ήταν υποψήφιος οχτώ φορές για το Oscar Α’ ανδρικού ρόλου, ωστόσο ποτέ δεν κέρδισε ένα. Το 2003, η Ακαδημία αποφάσισε να τον τιμήσει με ένα τιμητικό βραβείο. Παρόλα αυτά, ο OToole δεν το παρέλαβε, μάλιστα έγραψε ένα γράμμα στην Ακαδημία, λέγοντας πως: "Είμαι ακόμα στο παιχνίδι και θα μπορούσα ακόμα να κερδίσω ένα βραβείο. Θα μπορούσε η Ακαδημία να αναβάλει την τιμή μέχρι να γίνω ογδόντα χρονών;". Η Ακαδημία απάντησε λέγοντας πως και άλλοι ηθοποιοί, όπως ο Paul Newman, είχαν παραλάβει τιμητικό βραβείο και στη συνέχεια κέρδισαν για κάποιον ρόλο τους. Έτσι, ο OToole τελικά παρευρέθη στην τελετή και παρέλαβε το τιμητικό βραβείο. 
     
      Marlon Brando
            Το 1973, ο Marlon Brando αρνήθηκε να παραλάβει το Oscar για την ερμηνεία του ως Vito Corleone στην ταινία "The Godfather". Στη θέση του βρέθηκε η Sacheen Littlefeather, η οποία είπε τα εξής: "Εκπροσωπώ τον Marlon Brando και μου ζήτησε να σας πω ότι… δεν μπορεί να παραλάβει αυτό το βραβείο. Και οι λόγοι είναι η συμπεριφορά της κινηματογραφικής βιομηχανίας απέναντι στους Αμερικάνους Ινδιάνους". Με αυτόν τον τρόπο, ο Marlon Brando εξέφρασε την άποψή του πως η βιομηχανία κινηματογράφου δεν σέβονταν τους Ινδιάνους, ενώ, παράλληλα, έκανε ευρέως γνωστό το θέμα. Αυτή η στιγμή παραμένει μία από τις πιο δυναμικές στιγμές στην ιστορία της τελετής των Oscar.
      
     Woody Allen
      Ο Woody Allen δεν έχει παρευρεθεί σε καμία από τις φορές που ήταν προτεινόμενος για βραβείο. Σύμφωνα με τον ίδιο: "Δεν έχω κανένα σεβασμό σε μια τέτοιου είδους τελετή. Απλά θεωρώ πως δεν ξέρουν τι κάνουν. Όταν βλέπεις ποιος κερδίζει αυτά τα πράγματα-ή ποιος δεν τα κερδίζει- καταλαβαίνει κανείς πόσο ανώφελο είναι ένα Oscar".
     
     Jean-Luc Godard

      Το 2010, η Ακαδημία βράβευσε τον Jean-Luc Godard με ένα τιμητικό Oscar. Προσπαθούσαν για μήνες να επικοινωνήσουν μαζί του, όμως ανεπιτυχώς. Ο ίδιος σε σχετική συνέντευξη είπε πως: "αν η Ακαδημία θέλει να το κάνει, ας το κάνει. Αλλά εγώ νομίζω πως είναι περίεργο. Και ρωτάω τον εαυτό μου: ποια από τις ταινίες μου έχουν δει; Γνωρίζουν όντως τις ταινίες μου;". Στην ίδια συνέντευξη πρόσθεσε ότι στους λόγους που δεν παρευρέθη την τελετή συμπεριλαμβανόταν και το γεγονός πως δεν κατείχε visa για τις Η.Π.Α. και ότι δεν ήθελε να κάνει αίτηση για να αποκτήσει.

Σύμφωνα με τις παραπάνω δηλώσεις, βλέπουμε ότι τα Oscar, όπως και άλλες παρόμοιου τύπου επίσημες τελετές βραβείων, μετατρέπονται σε αφορμή για να αποκαλυφθούν προσωπικές απόψεις, οι οποίες συχνά έχουν πολιτική ή κοινωνική χροιά, από καλλιτέχνες που έχουμε συνηθίσει να υποδύονται άλλους χαρακτήρες. Με αυτόν τον τρόπο, πτυχές της προσωπικότητάς τους προβάλλονται και δηλώνουν μια ολόκληρη στάση ζωής.  Αυτή η επιλογή εξωτερίκευσης λοιπόν, διαφέρει ως προς τον απώτερο σκοπό. Για κάποιους πρόκειται για διάδοση ενός κοινωνικού θέματος σε ένα ευρύ κοινό, για άλλους είναι η ικανοποίηση του εγωισμού τους με την αντίστροφη διαδικασία ή μία ακόμα ευκαιρία προβολής τους. Για  αρκετούς όμως, είναι η ένδειξη διαφωνίας τους με έναν τέτοιο θεσμό ή μάλλον, σωστότερα, με τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία μια ταινία είναι υποψήφια και τελικά βραβεύεται με ένα Oscar. Και αυτό γιατί η κάθε μορφή τέχνης δεν μπορεί να έχει αντικειμενικά κριτήρια, αυτά αλλάζουν ανάλογα με τον θεατή. Συχνά, τα κριτήρια ενός κριτικού κινηματογράφου διαφέρουν από αυτά του απλού θεατή. Για αυτό άλλωστε, συναντάμε ταινίες να "σαρώνουν" στις εισπράξεις εισιτηρίων και να "πατώνουν" στις κριτικές και τα βραβεία ή το αντίστροφο. 

      Ωστόσο, τα Oscar δε θα πάψουν ποτέ να γοητεύουν γιατί, πάνω απ’ όλα, είναι μία μεγάλη γιορτή. Και σαν κάθε σωστή γιορτή που "σέβεται τον εαυτό της", αποτελείται από λαμπερούς καλεσμένους, προσφέρει φαντασμαγορικό θέαμα και δίνει την ευκαιρία τόσο για να διασκεδάσει κανείς όσο και για να συνομιλήσει, να ανταλλάξει απόψεις και...αν κάποιος καλεσμένος «δεν περνάει τόσο καλά», να το δηλώσει χωρίς φόβο ότι θα χαλάσει το πάρτυ… +Elina Ioannou 
Υποψηφιότητες των βραβείων Oscar για το 2016

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ τέλος στο δράμα του brexit. συμφωνία παραμονής της βρετανίας στην εε

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει


η είδηση
Σε συμφωνία παραμονής της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατέληξε η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες. Το κείμενο της συμφωνίας έγινε δεκτό από όλες τις χώρες
το σχόλιο
H είδηση δεν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση καθώς ήταν αναμενόμενη. Η Βρετανία διανύει μία περίοδο στην οποία δεν μπορεί να πληρώσει την ευρωπαϊκή απομόνωσή της. Η τρομοκρατία, η οικονομία και το προσφυγικό απαιτούν βήματα προς κοινή διαχείριση και μάλιστα με τους άγγλους να έχουν το πάνω χέρ ακριβώς εξαιτίας των απειλών τους
+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ οι ένορκοι

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Το παγωμένο πρωινό έκανε το κρύο να διαπερνάει το δέρμα και να φτάνει ως τα κόκκαλα και μια ψιλή βροχή έπεφτε καθώς βήματα πλατσούριζαν στις μικρές λιμνούλες πάνω στο πεζοδρόμιο. Σοβαρά κι ανέκφραστα τα πρόσωπα όλων που βιαστικά στριμωχνόντουσαν κάτω από τη σκέπη που υπήρχε στην μπροστινή πόρτα, η οποία ήταν ακόμα κλειστή κι ο φύλακας από πίσω έπινε ασυγκίνητος τον καφέ του. Το κτήριο υψωνόταν από πάνω τους σαν ένας θεόρατος καθεδρικός ναός με ένα κράμα αρχιτεκτονικής που συνδύαζε τη μεγάλη ροτόντα του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό πλαισιωμένη από αναρίθμητες κολώνες με κιονόκρανα Ιονικού ρυθμού που έστεκαν σαν κορνίζες ανάμεσα στα στενόμακρα παράθυρα. Στα αετώματα κάποια αγάλματα κλασικού Ρωμαϊκού ρυθμού κοιτούσαν χλωμά το αόριστο της γκρίζας μέρας. Και η χρυσή γυναίκα με τον υψωμένο δαυλό στο αριστερό και το κατεβασμένο σπαθί στο δεξί της χέρι ήταν σχεδόν κρυμμένη από την ομίχλη, εκεί ψηλά στο βάθρο της στην κορυφή του πράσινου τρούλου του κτηρίου. Κι ο συνωστισμός μπροστά από την πόρτα του δικαστηρίου όλο και πλήθαινε όπως και οι σταγόνες της βροχής.

Η πόρτα άνοιξε ακριβώς στις οκτώ και κάπου πενήντα άτομα στριμωχτήκαν να περάσουν από τον έλεγχο τύπου αεροδρομίου και κατόπιν άλλη αναμονή στο φαρδύ διάδρομο του δικαστηρίου. Με την απαλλαγή της ψύχρας από τις πλάτες τους τώρα, άρχισαν να ανταλλάζουν ματιές περιέργειας και μερικά πηγαδάκια συνομιλίας είχαν αρχίσει κυρίως από γυναίκες. Αφού πια όλοι είχαν περάσει από τον έλεγχο ο αστυνομικός τους οδήγησε στο δωμάτιο 404 όπου και ήταν ο χώρος συγκέντρωσης των νεοσύλλεκτων ενόρκων. Ήταν ένα παλιομοδίτικο δωμάτιο με μια άσχημη καφέ μοκέτα πιθανόν της δεκαετίας του εβδομήντα, γεμάτο από μεταλλικές καρέκλες και μερικά στρογγυλά τραπέζια εδώ κι εκεί. Τα μεγάλα παράθυρα ήταν πλαισιωμένα με χοντρά κάγκελα και η βροχερή μέρα τα έκανε να φαίνονται ακόμα πιο καταθλιπτικά και μέσα στο δωμάτιο οι λάμπες φθορίου έδιναν το ψυχρό τους φως. Όλοι τώρα είχαν καθίσει νευρικά στις καρέκλες και γύρω από τα τραπέζια και κοιτούσαν εκνευρισμένοι τα κινητά τους. Ήταν καθαρό ότι κανείς δεν ήθελε να είναι εκεί αυτό το παγερό πρωινό. Η υπάλληλος του δικαστηρίου έδωσε ένα καλωσόρισμα και τους ευχαρίστησε για τη συμμετοχή τους αν και ήταν φανερό πως δεν ήταν εθελοντική αλλά το καθήκον τους σαν πολίτες. Τους πληροφόρησε πως θα πρέπει να περιμένουν έως ότου οι δικαστές τους καλέσουν για την επιλογή τους.

Κι έτσι ξεκίνησε μια ατελείωτη αναμονή, ξένοι ανάμεσα σε ξένους, όλοι εκεί ένα δείγμα της κοινωνίας, νέοι και μεσήλικοι, άσπροι και μαύροι, Ασιάτες, πλούσιοι και φτωχοί. Η κοπέλα δίπλα στο παράθυρο έβγαζε το πουλόβερ της κι έφτιαχνε τα μαλλιά της με νευρικές κινήσεις. Ένας αξύριστος κακοντυμένος σαραντάρης την κοίταζε με ειρωνεία ενώ ο διπλανός κύριος με το κοστούμι φάνηκε ενοχλημένος από τις κινήσεις της. Κάποια παχιά κυρία άρχισε να εξιστορείται την περασμένη της εμπειρία και δυο νέες κοπέλες την άκουγαν με προσποιημένη προσοχή. Άλλος έβγαλε βιβλίο να διαβάσει κι άλλος είχε ανοίξει τον φορητό υπολογιστή του. Κάποιοι μασουλούσαν κι άλλοι είχαν κλειστά τα μάτια τους με την ελπίδα πως θα πάρουν ένα καθιστό ύπνο. Και μέσα στην αμηχανία του δωματίου οι ώρες κυλήσαν γι’ άλλους γρήγορα και γι’ άλλους απίστευτα αργά, ώσπου ήρθε η ώρα του μεσημεριανού, χωρίς κανείς τους να κληθεί σε δικαστική αίθουσα. Η υπάλληλος τους είπε πως είχαν μια ώρα για μεσημεριανό και ήταν ελεύθεροι να βγουν έξω ή να χρησιμοποιήσουν το κυλικείο του δικαστηρίου.

Πολλοί έφυγαν αμέσως λες και κάποιος τους είχε χαρίσει αναπάντεχα την ελευθερία μέσα από εκείνη την αποπνικτική φυλακή. Άλλοι πάλι αποφάσισαν να μείνουν και να περπατήσουν τους διαδρόμους του μεγάλου δικαστηρίου που έμοιαζαν σαν λαβύρινθος. Μερικές πόρτες είχαν αριθμούς κι έγραφαν τα ονόματα των δικαστών, άλλες ήταν κλειστές χωρίς ετικέτα, και κάποιες είχαν ένα μικρό παράθυρο από χοντρό γυαλί. Μέσα σ’ αυτές μπορούσε να δει κανείς κρατούμενους να περιμένουν καθισμένοι σε πάγκους. Ξαφνικά στο βάθος του διαδρόμου ένας αστυνομικός φώναζε δυνατά στους επερχόμενους να παραμερίσουν στα δεξιά. Πίσω του δεμένη με χειροπέδες στα χέρια και στα πόδια έσερνε τα πόδια της μια χλωμή γυναίκα περίπου τριάντα χρονών με κόκκινα μαλλιά ντυμένη σε μια πορτοκαλί φόρμα. Τα γκρίζα μάτια της ήταν θολά και κοιτούσαν μπροστά αλλά θαρρείς πως δεν έβλεπαν τίποτα. Στο λαιμό της είχε ένα μπλε τατουάζ και τα μαλλιά της ήταν πιασμένα σε κότσο. Για μια στιγμή μόνο μια απόλυτη σιωπή έπεσε στον πολυσύχναστο διάδρομο και το μόνο που ακουγόταν ήταν ο μεταλλικός ήχος της αλυσίδας που έσερνε η γυναίκα με τα πόδια της. Το σκηνικό έκλεισε με τη γυναίκα αστυνόμο που την ακολουθούσε με το γκλομπ στο χέρι. Μια θλιβερή σκηνή που έκανε πολλούς να ανατριχιάσουν αλλά ξαφνικά έδωσε μια δόση πραγματικότητας σ’ αυτούς που είχαν έρθει να υπηρετήσουν ως ένορκοι. Ίσως τελικά αυτό το καθήκον δεν ήταν μια καταναγκαστική αγγαρεία, αλλά είχε κάποιο αληθινό σκοπό από τον οποίο ανθρώπινες ζωές κρεμόντουσαν… +Niko Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ συναγερμός στη μόσχα: εκκενώθηκαν εμπορικά κέντρα μετά από απειλή για βόμβα

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει


η είδηση
Συναγερμός το βράδυ της Πέμπτης στη Μόσχα. 10.000 άτομα εκκένωσαν εννέα μεγάλα εμπορικά κέντρα μετά απειλή για τοποθέτηση εκρηκτικών μηχανισμών
το σχόλιο
Να το δούμε λίγο αυτό, ε;
Οι τζιχαντιστές δεν προειδοποιούν, αυτό το έχουμε μάθει πια.
Αν όμως βλέπουμε κάθε μέρα μία επίθεση στην Άγκυρα και μία στην Ρωσία, τότε δεν θα αργήσουμε να υποπτευτούμε ή μάλλον δε θα αργήσουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε πόλεμο.
Μπορεί να μην έβαλε ρώσος την βόμβα στην Άγκυρα, όμως ποτέ να μην ξεχνάμε ποιος στηρίζει ποιον και πως επηρεάζεται ο καθένας.
Δεν πιστεύω πως το αποψινό στη Μόσχα ήταν φάρσα. Πιστεύω πως ήταν προειδοποίηση. Πιστεύω πως τουρκία και Ρωσία βρίσκονται πλέον σε πόλεμο. Έναν έμμεσο πόλεμο και δεν εννοώ μεταξύ τους... ξεκάθαρα
+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ τζούλια (αλεξανδράτου) γύρνα πίσω!

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Θα ήθελα να ξεκινήσω σήμερα λίγο αποκαλυπτικά. Ξεκινώντας να γράφω για τον σημερινό προβληματισμό αμφιταλαντευόμουν ανάμεσα στην μεγάλη βομβιστική επίθεση στην Άγκυρα, τις αμφιλεγόμενες κρίσεις στην Ελληνική Αστυνομία, κλασικά τις εξελίξεις στο προσφυγικό και ένα ποτ-πουρί που ετοίμαζα χθες στο μυαλό μου για την ελληνική κατάσταση γενικά. Λίγο πριν αρχίσω να γράφω λοιπόν, διαβάζω πως χθες σε τηλεοπτική εκπομπή ήταν καλεσμένη η Τζούλια Αλεξανδράτου. Η Τζούλια μας!

Θα πρέπει να πω την αλήθεια. Δεν ασχολούμαι με τα κουτσομπολίστικα και το ελληνικό... so called "show biz" καθώς επίσης δεν ακούω ελληνική μουσική και παρακολουθώ δύσκολα ελληνικές ταινίες, ενώ δεν παρακολουθώ καθόλου τηλεόραση πέραν της συνδρομητικής. Αυτό δυσχεραίνει πολύ το... επίπεδο γνώσης μου στα δρώμενα.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν δικαιολογία για να σας αποκαλύψω πως την Τζούλια την έμαθα από την περιβόητη ταινία αισθησιακού περιεχομένου "Το Απαγορευμένο". Ξαφνικά η κοπέλα έγινε η εθνικής μας πορνοστάρ, η "έτσι", η "αλλιώς" και απέκτησε ένα μάτσο τίτλους που διεκδίκησε και κέρδισε επάξια με την τόλμη και το παρουσιαστικό της. Α! και μαζί με αυτά ένα σωρό λεφτά που δεν τα έκλεψε, δεν τα στέρησε από κάποιον άλλο, απλά τα κέρδισε, τα δούλεψε, τα ίδρωσε κυριολεκτικά με το κορμί της.

Και αν πιστεύετε πως έως τώρα το κείμενο μου είναι ειρωνικό, τότε δεν έχετε (απόλυτο) δίκιο. Η κοπέλα αυτή, όπως και κάθε άλλη κοπέλα του χώρου του θεάματος ή του αισθησιακού θεάματος δεν βιάζεται να συμμετέχει σε ότι κάνει. Φυσικά υπάρχουν κυκλώματα εκμετάλλευσης αυτά όμως δεν αφορούν τις σοβαρές εταιρείες οι οποίες "πωλούν" τις... διασημότητες αυτές. Είναι κάτι σαν τον τζόγο στα νόμιμα πρακτορεία του ΟΠΑΠ: Όλοι ξέρουμε ότι είναι κακό και κανείς δεν μας αναγκάζει να πηγαίνουμε, ενώ ακόμα κι αν πάμε έχουμε το δικαίωμα να φύγουμε οποτεδήποτε θέλουμε.

Στην χθεσινή εκπομπή λοιπόν, η Τζούλια δήλωσε πως έκανε λάθος που συμμετείχε στην ταινία και πως σε αυτό ευθύνονται τα λάθος άτομα που την πλαισίωναν. Γιατί;

Για τις ανάγκες του σημερινού προβληματισμού έψαξα κι έμαθα πως η κοπέλα άφησε για πάντα την άσωτη ζωή και παντρεύτηκε στο εξωτερικό. Με άλλα λόγια έκανε την επιλογή της, συνέχισε την ζωή της και νομίζω πως αυτό αποτελεί απόδειξη της ελευθερίας που είχε εξ αρχής.

Αυτό που δεν μπορώ να δεχτώ είναι δηλώσεις παραδοχής λάθους, δηλώσεις μετανοίας και αποποίηση ευθυνών λες και επρόκειτο για ανήλικο. Κατά τη γνώμη μου δεν είναι καθόλου ντροπιαστικό το ότι πρωταγωνίστησε σε μία αισθησιακή ταινία που μάλιστα για το είδος της δεν είχε τίποτα άσχημο. Προφανώς αφού κάνει οικογένεια, ίσως να θέλει να το αποκρύψει, ίσως να θέλει να το αποσιωπήσει, όμως δεν δέχομαι ότι θα πρέπει να ντρέπεται για αυτό ή να το χαρακτηρίζει λάθος.

Κοπέλες του θεάματος της βιομηχανίας του πορνό έχουν μία πολύ φυσιολογική ζωή και βγάζουν αρκετά χρήματα χωρίς να προκαλούν ή να εγκληματούν. Η Τζούλια παραμένει ελληνίδα, παραμένει αναγνωρίσιμο πρόσωπο και ο κόσμος δεν την ξέρει για τις επιστημονικές εργασίες της. Την ξέρει, την θαυμάζει γιατί κάποτε αξιοποίησε το σώμα της για να προσφέρει ένα θέαμα. Όποιος διαφωνεί ή το κατακρίνει αυτό είναι πουριτανός και υποκριτής, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας, συμπεριλαμβανομένου κι εσένα που διαβάζεις αυτό το κείμενο εδώ. +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ οι δηλώσεις του λάκη λαζόπουλου που εξαγρίωσαν όσους βρίσκονται σε αναπηρικά αμαξίδια

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει


η είδηση
Στο πλαίσιο της "χιουμοριστικής" εκπομπής του «Αλ Τσαντίρι Νιούζ» ο Λάκης Λαζόπουλος δήλωσε για τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε «Όταν ο άνθρωπος είναι καθηλωμένος σε καρέκλα, σιγά-σιγά το μυαλό του καθηλώνεται σε μια ιδέα. Αυτό το θεωρώ παράνοια». Όπως αναμενόταν η δήλωση του προκάλεσε σάλο.
το σχόλιο
Έχουμε ξαναπεί πως όταν βγαίνεις έξω και αρχίζεις να μιλάς σε δέκα-εκατό-χιλιάδες άτομα, όπως ο κύριος, πρέπει να καταλαβαίνεις ποιο είναι το όριο του θεατρινισμού (που όπως γνωρίζω είναι το επάγγελμά του), της σάτιρας και της πολιτικής. Ο κύριος Λαζόπουλος εδώ και λίγα χρόνια έχει χάσει το μέτρο σε αυτές τις τρεις σταθερές και υποπέφτει συχνά-πυκνά σε ατοπήματα που ο πατέρας μου ονόμαζε αρλούμπες, εγώ πάλι χρησιμοποιώ μια πιο βαριά κουβέντα.
+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »