Κυριακή 10 Ιουλίου 2016

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΙΟΥΛΙΟΥ ~ συζητώντας για τη σύγχρονη ελληνική μετανάστευση

Μεγάλη εκροή ανθρώπινου δυναμικού είχε να σημειωθεί στη χώρα μας από την περίοδο 1946-1977. Πάει καιρός από τότε, όπως αρκετός καιρός έχει περάσει από τότε που η σύγχρονη μετανάστευση της χώρας μας, λόγω της κρίσης, έγινε θέμα στην “The Guardian”. Ωστόσο, το κύμα μετανάστευσης όλο και αυξάνεται δραματικά. Η σημερινή μετανάστευση φέρει τον τίτλο “Generation G” ή/και “Brain Drain”. Εδώ και 6 χρόνια περίπου πολλοί Έλληνες – ιδίως πτυχιούχοι – εξαναγκάζονται να φύγουν στο εξωτερικό, διότι, η Ελλάδα της κρίσης, όχι μόνο δεν έχει να τους προσφέρει θέσεις εργασίας, αλλά και το κρατικοδίαιτο σύστημά της θα τους ανάγκαζε να εργάζονται προς ελάχιστης αμοιβής για να θρέφουν άλλους μη-παραγωγικούς συμπολίτες τους. 

Το μεγαλύτερο κύμα μετανάστευσης σημειώθηκε, αρχικά, στον ιατρικό τομέα με χιλιάδες Έλληνες γιατρούς να καταφεύγουν κυρίως σε Γερμανία και Σκανδιναβικές χώρες. Ακολουθούν μηχανικοί, οικονομολόγοι, πληροφορικοί, κ.α. Η Μεγάλη Βρετανία έχει επίσης δεχτεί μεγάλο κύμα Ελλήνων μεταναστών, εκεί ανοδικά είναι τα ποσοστά των Ελλήνων εκπαιδευτικών που βρίσκουν σχετικά εύκολα μια θέση στα δημόσια σχολεία της Μ. Βρετανίας λόγω της έλλειψης που παρουσιάζουν σε ανθρώπινο δυναμικό στον εκπαιδευτικό τομέα. Ο Ανδρέας Καρυοφίλης, απόφοιτος του τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ, μόλις στα 27 του χρόνια είναι πλέον μόνιμος κάτοικος της Αγγλίας, εργάζεται ως εκπαιδευτικός σε δημόσιο αγγλικό σχολείο και μας μιλάει για την Ελλάδα, το μεταναστευτικό ρεύμα, αλλά και το πιο επίκαιρο, Brexit.
Είσαι μια από τις περιπτώσεις του λεγόμενου "brain drain" που συμβαίνει στη χώρα μας λόγω, πρωτίστως, της οικονομικής κρίσης. Εσένα τι άλλο σε έκανε να φύγεις από τη χώρα εκτός από την κρίση;
Αν και με κολακεύει η έκφραση “brain drain”, δε θεωρώ πως είμαι κάποιο τρομερό μυαλό. Ένα πτυχίο έχω και πολύ ενθουσιασμό για τη δουλειά που κάνω. Υπάρχουν λόγοι που συνδέονται έμμεσα με την κρίση: Πρώτον, το γεγονός ότι θα ήταν αδύνατο να κάνω τη δουλειά των ονείρων μου στην Ελλάδα. Δεύτερον, μία αίσθηση ανταγωνισμού! Τόσοι και τόσοι έφυγαν και το προσπαθούν έξω, συμπεριλαμβανομένου και του αδερφού μου που εργάζεται στη Γερμανία. Είπα: «αφού μπορούν όλοι αυτοί, γιατί όχι κι εγώ;». Πέρα της κρίσης, έχοντας δύο χρόνια εμπειρία στα ιδιαίτερα στην Ελλάδα, συνειδητοποίησα πόσο θεμελιωδώς αντίθετος είμαι με το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, και ιδιαίτερα με την παραπαιδεία, θεωρώ τον εαυτό μου εντελώς αταίριαστο με την κουλτούρα του μέσου νεοέλληνα, και, τέλος, ήμουν ανέκαθεν λάτρης της Αγγλικής γλώσσας! Είπα, λοιπόν: «τώρα που μπορώ να “στύψω την πέτρα”, ας το κάνω σε μία χώρα που θα με ανταμείψει γι’αυτό!».


Αν η Ελλάδα μπορούσε να σου προσφέρει επαγγελματικά όσα η Αγγλία, ή έστω, κάποια από αυτά, θα επέλεγες να μείνεις;Αν η Ελλάδα μπορούσε να μου προσφέρει όσα η Αγγλία, δε θα είχα μπει στη διαδικασία της μετανάστευσης. Συνεπώς θα είχα μείνει! Αυτή τη στιγμή όμως, έχοντας ζήσει σε μια χώρα που υπερέχει σε οργάνωση, αξιοκρατία, προστασία του περιβάλλοντος, συλλογικότητα, επιβολή και τήρηση δίκαιης νομοθεσίας, έχει ανοίξει το μυαλό μου και πλέον πιστεύω πως είναι κάτι πέρα του επαγγελματικού που με κρατάει.


Είναι η "γη της επαγγελίας" το εξωτερικό;Ξεκάθαρα όχι. Εδώ για να κερδίσεις κάτι πρέπει να μοχθήσεις, και μάλιστα δυο φορές περισσότερο από τον ιθαγενή. Ειδικά στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού, τα πράγματα είναι πολύ πιο απαιτητικά από άποψη φόρτου εργασίας και συνεχούς αξιολόγησης της δουλειάς σου! Επιπλέον, είσαι μακριά από οικογένεια, φίλους, θάλασσα, ήλιο και καταγάλανο ουρανό! Υπάρχουν όμως θέσεις εργασίας, προοπτικές ανέλιξης, αξιοκρατία, οργάνωση και κοινωνική πρόνοια. Κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις. Εγώ έφυγα με το σκεπτικό ότι στα 26 μου είναι πιο σημαντικό να έχω οικονομική ανεξαρτησία, από το να μπορώ να βγω για φραπεδάκι στον ήλιο με τα φιλαράκια μου με τα «μαύρα» από τα ιδιαίτερα.

Τι θα συμβούλευες κάποιον που σκέφτεται να μεταναστεύσει;Θα τού’λεγα: «ακόμη το σκέφτεσαι;». Χαχα! Πέρα από την πλάκα τώρα, βλέπω ανθρώπους τόσο απεγνωσμένους που αφήνουν οικογένεια και παιδιά πίσω και ανεβαίνουν εδώ χωρίς να ξέρουν καν τη γλώσσα! Δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό να τα καταφέρεις έτσι έξω, τουλάχιστον όσον αφορά το Λονδίνο! Οπότε, θα συμβούλευα ΕΦΟΔΙΑ. Να γνωρίζεις τη γλώσσα αρκετά καλά, να έχεις κάποια ειδίκευση και να ψαχτείς σχετικά με το επάγγελμά σου ΠΡΙΝ ανέβεις επειδή το κόστος διαμονής είναι υψηλό. Επίσης, μην ανέβεις με «ύφος»! Είναι κάποιοι που νομίζουν ότι θα ανέβουν και θα βγάζουν £40.000 το χρόνο με το καλημέρα! ΝΑΙ, πολλά επαγγέλματα έχουν προοπτικές εισοδηματικής ανέλιξης, αλλά θέλει κόπο και χρόνο. Αν αξίζεις, θα τα φτάσεις! Και αυτό θεωρώ πως πρέπει να σε ‘γεμίζει’ περισσότερο.
Ας έρθουμε και στις πιο πρόσφατες εξελίξεις της χώρας όπου μετανάστευσες: Πιστεύεις ότι το brexit θα αποδειχθεί μελλοντικά καλή επιλογή για τη Μ. Βρετανία; Πως εισέπραξες το κλίμα πριν το δημοψήφισμα και τι κατάσταση επικρατεί αυτό το πρώτο διάστημα; Πιστεύεις θα επηρεάσει σημαντικά τους μετανάστες; Τι είναι αυτό που έκανε τους Βρετανούς να θέλουν να φύγουν από την Ε.Ε.;"Πριν το δημοψήφισμα κανείς δε φαινόταν να πιστεύει ότι θα κερδίσει το «brexit» και όλα κυλούσαν σαν το αποτέλεσμα να ήταν δεδομένο για το «bremain»! Μετά το δημοψήφισμα έγινε ένας χαμός! Οι μετανάστες της Αγγλίας ‘βυθίστηκαν’ στο άγνωστο, πολλοί Άγγλοι ένιωθαν ντροπιασμένοι για την ψήφο τους, ο Πρωθυπουργός υπέβαλλε την παραίτησή του, οι πολιτικοί υπέρμαχοι του «brexit» άρχισαν τις ‘κωλοτούμπες’, η Σκωτία ζήτησε ξανά την ανεξαρτησία της για να παραμείνει εντός Ε.Ε., το Λονδίνο ζήτησε την ανεξαρτησία του για να παραμείνει εντός Ε.Ε. και πολύς κόσμος επιζητά επανάληψη του δημοψηφίσματος. H ισοτιμία της λίρας με το ευρώ έπεσε στο 1.20 από το 1.40 (που ήταν όταν ανέβηκα εγώ) και, γενικότερα, το κλίμα είναι πολιτικά ασταθές. Αυτό που εξέλαβα εγώ ως το πρόβλημα των Βρετανών ήταν οι μετανάστες που ζουν εκμεταλλευόμενοι τα παράθυρα του συστήματος για να εισπράττουν τα επιδόματα που παρέχει η Μ. Βρετανία αποφεύγοντας να δουλεύουν, εις βάρος των (ομολογουμένως βαριά) φορολογούμενων. Ίσως και ένας ‘κακώς νοούμενος’ πατριωτισμός. Όσο για τον ρατσισμό, εγώ προσωπικά, και, γενικά, στο σχολείο που δουλεύω, δεν παρατήρησα ρατσιστικά φαινόμενα. Όταν τελικά γίνει πράξη η έξοδος της Μεγάλης Βρετανίας από την Ε.Ε., φαντάζομαι πως θα χρειάζεται να έχεις διαβατήριο για να ταξιδέψεις και να βγάλεις visa για να διαμένεις εδώ, αλλά δε βλέπω να αλλάζουν και πολλά άλλα πράγματα, ειδικά γι' αυτούς που ήταν ήδη εργαζόμενοι εδώ πριν το δημοψήφισμα. Η Μεγάλη Βρετανία έχει σχετικά ικανούς πολιτικούς και μια ισχυρή, αυτάρκη οικονομία και βλέποντας τη συνεχόμενη παρακμή της Ε.Ε. τα τελευταία χρόνια, θεωρώ πως σε βάθος χρόνου η έξοδος της Μεγάλης Βρετανίας θα της βγει σε καλό και ίσως να αποτελέσει και ένα "μάθημα" για την Ε.Ε. και τις πολιτικές γραμμές που ακολουθεί. Καμιά φορά η λιγότερο δημοφιλής πολιτική απόφαση μπορεί να είναι και η σωστή.

Όσο για τα "εν οικω" τώρα: Τι είναι αυτό που πήγε στραβά στη χώρα μας;Πιστεύω πως είναι πολλά πράγματα σε συνδυασμό που πήγαν στραβά στη χώρα μας. Και στην τελική, όταν τα βλέπω σχετικιστικά, δε μπορώ να κατηγορήσω και κανέναν, ούτε πολιτικούς, ούτε πολίτες. Θεωρώ πως η αρχή του κακού έγινε όταν η Ελλάδα, μια χώρα ρημαγμένη από πολέμους, χωρίς ιδιαίτερη παραγωγικότητα ή βαριά βιομηχανία, προσπάθησε μέσα σε λίγα χρόνια να συμβαδίσει με τις υπόλοιπες τεχνολογικά ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου. Αποδείχθηκε αδύνατο και καταστροφικό.

Εύστοχη διαπίστωση/απάντηση. Είναι προφανές ότι ανέκαθεν οι Έλληνες ακροβατούσαν μεταξύ ενός δυτικού τρόπου ζωής και μιας ανατολίτικης νοοτροπίας. Πιστεύεις ότι θα βελτιωθεί κάποτε η κατάσταση στην Ελλάδα;Στην Ελλάδα βλέπω να μένουν μόνο οι συνταξιούχοι, οι αργόμισθοι, οι γόνοι ευκατάστατων οικογενειών, αυτοί που εκμεταλλεύονται με τον έναν τρόπο ή με τον άλλον την κρίση (καταστήματα αγοράς χρυσού, εταιρίες ιδιωτικής ασφάλισης, εισοδηματίες κτλ), αυτοί που συμβιβάζονται με τα (πολύ) λίγα και αυτοί που αδυνατούν για οικονομικούς, κυρίως, λόγους να φύγουν έξω! Οπότε, δε βλέπω ποιος θα μπορούσε να βελτιώσει την κατάσταση και πως. Ίσως αν αυτό το μεταναστευτικό κύμα, μετά από 10-20 χρόνια, επιστρέψει στην Ελλάδα, φέρνοντας χρήμα, εμπειρίες, ιδέες και ανοιχτά μυαλά! Αν και ένας γνωστός μου, που μένει πολλά περισσότερα χρόνια εδώ, μου είπε πως όσο περισσότερο καιρό μένεις στο εξωτερικό, τόσο εξασθενεί η θέλησή σου να επιστρέψεις στην Ελλάδα…

Νομίζω είναι λογικό να εξασθενεί η θέληση για επαναπατρισμό όσο οι λόγοι της κρίσης παραμένουν, και θα παραμένουν όσο δεν αλλάζει είναι η νοοτροπία του νεοέλληνα...

Λοιπόν, Ανδρέα, σε ευχαριστώ πολύ για την εποικοδομιτική συζήτηση που είχαμε. 
+Elena Alefantinou

 Διαβάστε περισσότερα.. »

KIΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΙΟΥΛΙΟΥ ~ πολιτικός χωρίς ψέμα; ακούγεται σαν ψέμα (bulworth)

αποκωδικοποιώντας τα κοινωνικά μηνύματα στις δημιουργίες της 7ης τέχνης

Παραγωγή: 1998
Σκηνοθεσία: Warren Beatty
Βασικοί Χαρακτήρες: Warren Beatty, Halle Berry, Kimberly Deauna Adams
Περιγραφή: Ένας γερουσιαστής υποψήφιος πρόεδρος στην Αμερική απογοητευμένος απο τη ζωή του δίνει εντολή να τον δολοφονήσουν και ταυτόχρονα αρχίζει να λέει αλήθειες που πονάνε το πολιτικό κατεστημένο ενώ ερωτεύεται την υποψήφια δολοφόνο του. Θα καταφέρει να αποτρέψει την αρχική του εντολή?


Καλωσορίζω τους σινεφίλ του +yannidakis 
Για τον Ιούλιο διάλεξα μία ευχάριστη δραματική ταινία με πολλά κωμικά στοιχεία. Το Bulworth αν και σχετικά παλιά ταινία δεν είχε πέσει στην αντίληψη μου μέχρι σήμερα όμως ενώ την έβλεπα, διάβασα την περίληψη της και λέω ''δεν μπορεί'' κάτι καλό πρέπει να έχει να μας πει!! Και μόνο μας παρουσιάζει ένα πολιτικό ο οποίος αρχίζει να λέει μόνο αλήθειες, αυτό από μόνο του μου έδωσε το επιπλέον κίνητρο. Στο imdb.com έχει βαθμολογία 6.9 που για αυτού του είδους την ταινία ο συγκεκριμένος βαθμός σου φωνάζει ''δες με''.

Στην ταινία μας ο Bulworth (Warren Beatty) είναι ο πολιτικός ο οποίος ετοιμάζει την προεκλογική του καμπάνια ώστε να εκλεγεί πρόεδρος. Έχει σιχαθεί όμως το πολιτικό σύστημα και αποφασίζει να δώσει εντολή σε πληρωμένο δολοφόνο να τον σκοτώσει. Αποφασισμένος όπως ήταν άρχισε να εκτονώνει αυτά που είχε μέσα του και σε όποια συγκέντρωση κι αν βρισκόταν έλεγε αλήθειες που πονούσαν πολλούς. Έγινε πολέμιος του ρατσισμού κατά των μαύρων και ερωτεύτηκε την Νίνα (Halle Berry). Ο έρωτας του για τη Νίνα τον έκανε να θέλει να ζήσει γι' αυτό και προσπάθησε να αποτρέψει την εντολή δολοφονίας που είχε δώσει. Θα μπορέσει άραγε να βρει και να πείσει τον δολοφόνο του να τον αφήσει να ζήσει;

Στην ταινία μας παρουσιάζονται δύο αξιοσημείωτα νοήματα. Το ένα είναι ότι ένας πολιτικός, υποψήφιος πρόεδρος έχει σιχαθεί τη ζωή του και αρχίζει να λέει μόνο αλήθειες. Δυστυχώς το συγκεκριμένο σκηνικό είναι πάρα πολύ απόμακρο από την καθημερινότητα μας καθώς όποιος γίνεται πολιτικός γίνεται ένα με το ψέμα και είναι αδύνατο να το αποχωριστεί. Το δεύτερο και πιο σημαντικό και αρκετά συγκινητικό είναι η σκηνή καταπολέμησης του ρατσισμού όπου σαν υποψήφιος πρόεδρος καταφέρνει να αποτρέψει τον ξυλοδαρμό παιδιών από αστυνομικούς.

Το Bulworth μας προσφέρει πολύ δυνατά νοήματα και βλέπεται ευχάριστα. Έχει αρκετά καλό ρυθμό που δεν σε αφήνει να βαρεθείς οπότε σας προτείνω ανεπιφύλακτα να τη δείτε και όπως πάντα περιμένω τα μηνύματά σας. +daskalakis michael 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

προώθηση κυριακής ~ ο σταυρός το σύμβολο του χριστιανισμού

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει ο Ιωάννης Ασλανίδης

Από τα βασικά εκείνα στοιχεία που θα πρέπει να γνωρίζει κάθε Χριστιανός, και όχι μόνο, είναι το σύμβολο της Χριστιανοσύνης, που είναι ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ.

Το 14 μ.Χ. αναλαμβάνει αυτοκράτωρ του Ρωμαϊκού Κράτους ο ΤΙΒΕΡΙΟΣ. Ο ΠΟΝΤΙΟΣ ΠΙΛΑΤΟΣ διορίζεται πραίτορας το 26 μ.Χ. στο Ισραήλ από τον ΤΙΒΕΡΙΟ. Το έτος 33 μ.Χ. κατά μήνα Απρίλιο εσταυρώθη ο ΧΡΙΣΤΟΣ, επί Ποντίου Πιλάτου κατ’ απαίτηση του εβραϊκού Ιερατείου και πλήθος εβραϊκού λαού, που είχε φανατισθεί από τους Φαρισαίους, φωνάζοντας και ζητώντας, σε παρωδία δίκης τον θάνατον του ΧΡΙΣΤΟΥ. Αυτά! βέβαια τα γνωρίζουμε σε λεπτομέρειες εκ των Ευαγγελίων και της Ιστορίας. Ο Πόντιος Πιλάτος πεισθείς για την αθωότητα του ΧΡΙΣΤΟΥ εδίσταζε κατ’ αρχήν να τον δικάσει, εφοβήθη όμως την απειλή των Εβραίων, ότι θ’ αποστείλουν στον Τιβέριο, άνθρωπο δικό τους, να τον κατηγορήσουν ότι περιθάλπει επαναστάτες κατά της Ρώμης και τελικά υπέγραψε την θανατική καταδίκη του Αθώου ΧΡΙΣΤΟΥ. Επειδή! κατά τους Εβραίους, ο ΧΡΙΣΤΟΣ χαρακτηρίστηκε «Βλάσφημος και εγκληματίας», επιλέγει η ατιμωτική εκτέλεση δια του ΣΤΑΥΡΟΥ. Η εκτέλεση έλαβε χώρα σ’ ένα μικρό λόφο εντός της Ιερουσαλήμ, γυμνού από κάθε είδους φυτού ως Κρανίον, που ονομάζετο ΓΟΛΓΟΘΑΣ.


- Την εκτέλεση ανέλαβε ομάς Ρωμαίων οπλιτών με επικεφαλή τον εκατόνταρχο ΚΟΡΝΗΛΙΟ. Όταν εξέπνευσε ο ΙΗΣΟΥΣ, το σώμα του τοποθετήθηκε σε τάφο λαξευμένο επί βράχου, ο οποίος ανήκε σε πλούσιο και ευσχήμονα Φαρισαίο, τον Ιωσήφ εξ Αριμαθέας, κρυφόν οπαδό του ΧΡΙΣΤΟΥ και μέλος του συνεδρίου. Ένας άλλος επίσης Φαρισαίος ήτο μέλος του συνεδρίου ο Νικόδημος, ελληνιστής και αυτός κρυφός οπαδός του ΧΡΙΣΤΟΥ. Δυστυχώς η φωνή τους δεν εισακούσθηκε από τους μανιακούς οπαδούς του Μωυσαϊκού Νόμου, που τυφλά υπάκουαν, στους δυο συγγενείς αρχιερείς, τον μοχθηρό και ύπουλο Άννα και τον Καϊάφα, τους οποίους ο ΙΗΣΟΥΣ έθιγε το κύρος και τα οικονομικά τους οφέλη από τον Ναό και έτσι καταδίκασαν τον αθώο ΧΡΙΣΤΟ. Όταν το άχραντο σώμα του ΙΗΣΟΥ ετάφη, ο Πιλάτος πάλι κατ’ απαίτηση των Ιερέων των Μωυσέως, έθεσε φρουρά επί του τάφου, με επικεφαλή άλλο εκατόνταρχο, τον ΛΟΓΓΙΝΟ. Να σημειωθεί ότι, οι δύο αυτοί Ρωμαίοι εκατόνταρχοι ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ και ΛΟΓΓΙΝΟΣ, επίστεψαν εις την θεότητα του ΧΡΙΣΤΟΥ και έγιναν χριστιανοί και εμαρτύρησαν κατά πάσα πιθανότητα επί Καλλιγούλα.

Η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη τους, διότι είχαν την χαρά ν’ αποκτήσουν την αιωνιότητα κοντά στον ΧΡΙΣΤΟ, που μαζί ΤΟΥ είδαν και έζησαν τις τελευταίες στιγμές ΕΚΕΙΝΟΥ. Ο ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ και ο ΛΟΓΓΙΝΟΣ είναι οι πρώτοι Ρωμαίοι Στρατιωτικοί Μάρτυρες. Οι Εβραίοι ολίγον αργότερα κατηγόρησαν στην Ρώμη τον Πιλάτο, ότι ευνοεί χριστιανικά κινήματα κατά των Ρωμαίων. Παντελώς ψευδές, διότι οι χριστιανοί τότε πλέον δεν ανήκαν σε αντιστασιακές οργανώσεις, αλλά είχαν αρχίσει πλέον το Κήρυγμα της αγάπης. Τελικά, ο Τιβέριος ανακάλεσε τον Πιλάτο στην Ρώμη όπου και τον αποκεφάλισε το 36 μ.Χ.

Οι Εβραίοι μετά τη Ανάσταση του ΚΥΡΙΟΥ, τον Απρίλιο του 33, διέταξαν οι τρεις Σταυροί του Γολγοθά, να πεταχθούν, σε τόπο βαλτώδη όπου κατέλυαν τα πάσης φύσεως ακάθαρτα νερά της Ιερουσαλήμ. Υπό την εποπτεία ανθρώπου του Ιερατείου, οι εργάτες εβύθισαν τους Σταυρούς στο βούρκο, ώστε να σβήσει κάθε ίχνος ΕΚΕΙΝΟΥ, του Πλάνου του Μισητού, όπως τον αποκαλούσε ο Εβραϊκός Λαός, ο τόσο ευεργετημένος.

Ο επόπτης εκείνος, ο υπεύθυνος της βυθίσεως των Σταυρών, μετά από χρόνια, κατά την στιγμήν που επρόκειτο να αποθάνει, απεκάλυψεν εις τον υιό του, τον τόπο όπου βύθισε τους Σταυρούς και τον όρκισε να μην πει το μυστικό σε κανένα (κατά την παράδοση).

Ο υιός με την σειρά του, το αποκάλυψε στον δικό του υιό. Έτσι περνούσαν οι γενεές της οικογενείας αυτής και το μυστικό μεταφέρετο από γενεά σε γενεά.

Μετά από 300 περίπου έτη Αυτοκράτωρ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είναι ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, υιός του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ του ΧΛΩΡΟΥ και της ΕΛΕΝΗΣ, καταγόμενος από την Νίσσα της Σερβίας ή κατ’ άλλους από την Νίσσα της ΙΟΝΙΚΗΣ ΜΟΙΣΙΑΣ. Ήδη! Οι διωγμοί των χριστιανών έχουν τελειώσει. Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό συναξάριο, εμαρτύρησαν 11 εκατομμύρια χριστιανοί από βαρβάρους και Μουσουλμάνους.

Η Αγ. ΕΛΕΝΗ μητέρα του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ το 326 πηγαίνει στα Ιεροσόλυμα, να προσκυνήσει τους αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει τον Θεό για τους θριάμβους του υιού της. Η οποία βέβαια ήδη είχε βαπτισθεί χριστιανή. 

Ευρισκόμενη η Αγ. ΕΛΕΝΗ στην Ιερουσαλήμ, αποφασίζει για την ανεύρεση του τιμίου ξύλου του ΣΤΑΥΡΟΥ και αρχίζει τις έρευνες.
Προηγήθη το γεγονός, που ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ το 312 βλέπει το όραμα του ΣΤΑΥΡΟΥ με την φράση «ΕΝ ΤΟΥΤΟ ΝΙΚΑ» στη μάχη κατά του Μαξεντίου κοντά στη Ρώμη, η φράση εκλαμβάνεται ως πολεμικό σύνθημα και ο Σταυρός γίνεται… Λόγχη.
Οι ανασκαφές που διεξήγαγε η ΕΛΕΝΗ για αρκετό χρόνο απέβησαν άκαρπες. Τότε! διαδίδεται ότι, όποιος γνωρίζει τον χώρον όπου ευρίσκονται θαμμένοι οι Σταυροί, θα αμειφτεί πλουσιοπάροχα. Το χρηματικό δέλεαρ, μαγνήτισε τον γέροντα εβραίο, απόγονο της οικογενείας που προαναφέραμε και προσερχόμενος στην Μητέρα του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΕΛΕΝΗ, υπέδειξε τον τόπο. Μετά από 3 αιώνες, ο χώρος της Ταφής είχε αποξηρανθεί, αλλά η περιοχή ήτο γεμάτη εκ του ευώδους φυτού, που λέγεται Βασιλικός.

Λέγεται το φυτό αυτό Βασιλικός, διότι φύτρωσε στο σημείο όπου ήταν θαμμένος ο ΣΤΑΥΡΟΣ επί του οποίου είχε σταυρωθεί ο Βασιλεύς του Κόσμου. Σημειωτέον, για τον λόγο αυτό κατά την εορτή του ΣΤΑΥΡΟΥ, μοιράζεται στο Εκκλησίασμα κλάδοι του φυτού Βασιλικός.

Μετά από επίπονες και μεγάλες δυσκολίες στην ανασκαφή, ευρέθησαν οι 3 Σταυροί, την 6η Μαρτίου του 326. Οι ευρεθέντες Σταυροί ως ήτο φυσικό μετά από τρεις αιώνες ήσαν σε άθλια κατάσταση, μαύροι και ρυπαροί και ως εκ τούτου, ήταν αδύνατον ν’ αναγνωρισθεί ο ΣΤΑΥΡΟΣ του Κυρίου.

Η Αγία ΕΛΕΝΗ, τότε έκαμε μια σκέψη, την είπε στον τότε Πατριάρχη Ιεροσολύμων Μακάριο. Εκείνος έφερε το σώμα μιας νεκρής γραίας και κατ’ άλλους, ενός ημιθανούς γέροντος, το ακούμπησαν στον ένα Σταυρό άνευ αποτελέσματος, στον δεύρο Σταυρό εγένετο το θαύμα, δηλ. η ανάσταση του Σώματος ενώπιον εκατοντάδων προσώπων. Αυτά αναφέρονται και επιβεβαιώνονται από τον Άγιο ΝΙΚΟΔΗΜΟ τον Αγιορείτη, του ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ, του ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ και άλλων ακόμη. Επίσης υπάρχει και μια άλλη μαρτυρία για την εύρεση του ΣΤΑΥΡΟΥ από τον σοφό Ευθύμιο Ζυγαδινό, ο οποίος λέει, ο Σταυρός του ΧΡΙΣΤΟΥ αναγνωρίστηκε από την Επιγραφή, η οποία ήτο ξύλινη και διατηρήθηκε επάνω στον Σταυρό του ΚΥΡΙΟΥ. Η Επιγραφή έγραφε Ελληνικά Ι.Ν.Β.Ι. Από τον Συναξαριστή Κων/νο Δουκάκη και τους 4 Ευαγγελιστές γνωρίζουμε ότι ο Πιλάτος έθεσε την πινακίδα αυτή στον Σταυρό του ΚΥΡΙΟΥ.

Όταν ο Λαός πληροφορήθηκε για την εύρεση του ΣΤΑΥΡΟΥ ήθελε να τον δει, τότε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Μακάριος, ανέβη στον άμβωνα του Ναού και ψάλλων το Κύριε Ελέησον, ύψωσε τον ΣΤΑΥΡΟΝ, δια να τον δει όλος ο κόσμος, ήτο η πρώτη ύψωση του Τιμίου ΣΤΑΥΡΟΥ που έγινε το έτος 326.
Η Δεύτερη ύψωση του τιμίου ΣΤΑΥΡΟΥ έχει σχέση με τους Βυζαντινο-Περσικούς Πολέμους (602-628). Κατά την περίοδο αυτή και σε διάφορες επιδρομές των Περσών στην Παλαιστίνη, προέβησαν αυτοί σε πολλούς βανδαλισμούς και λαφυραγωγήσεις. Αφού κατέστρεψαν Ιερά προσκυνήματα, πήραν μαζί τους ως λάφυρο τον Τίμιο ΣΤΑΥΡΟ. Οι Πέρσες θεώρησαν το Τίμιο ΣΤΑΥΡΟ ως μαγικό, εξ αιτίας κάποιου θαύματος και τον προσκυνούσαν.

Το 628 ο Αυτοκράτωρ του Βυζαντίου ΗΡΑΚΛΕΙΟΣ, σε μάχη με τους Πέρσες αφού τους νίκησε, πήρε πίσω το Τίμιο ξύλο του ΣΤΑΥΡΟΥ από τους Πέρσες, το οποίο και επέστρεψε στον Ναό της ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ στην Ιερουσαλήμ.
Όταν επέστρεψε ο ΣΤΑΥΡΟΣ του ΧΡΙΣΤΟΥ στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων, ο τότε Πατριάρχης Ζαχαρίας τον ύψωσε εκ νέου στον Ιερό ναό της ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ. Ήταν την ημέρα εκείνη 14 Σεπτεμβρίου του 628, η οποία και καθιερώθηκε ως επίσημη εορτή της υψώσεως του Τιμίου ΣΤΑΥΡΟΥ. Κατά την εορτήν αυτήν ψάλλετε το «Σώσον κύριε τον λαόν σου…» και στο εκκλησίασμα μοιράζονται κλώνοι Βασιλικού, γεγονός που έχει καθιερωθεί από την Παράδοση.

Η Εκκλησία των Ιεροσολύμων θεώρησε ότι, ο ΣΤΑΥΡΟΣ του ΧΡΙΣΤΟΥ ανήκει σ’ όλη την Χριστιανοσύνη, γι’ αυτό αποφάσισε να τον τεμαχίσει και να το διανέμει, σ’ όλες τις τότε χριστιανικές Εκκλησίες. Έτσι διασώθηκαν μέχρι σήμερα πολλά τεμάχια του Τιμίου ΣΤΑΥΡΟΥ, τα οποία φυλάσσονται ως τα πολυτιμότερα Κειμήλια της Εκκλησίας μας.

Για την εύρεση του Τιμίου Ξύλου του ΣΤΑΥΡΟΥ από την Αγία ΕΛΕΝΗ όπως γράφει ο καθηγητής κ. Κων/νος Καλοκύρης μαρτυρούν:

Ο ιστορικός Σωκράτης στις αρχές του 5ου αιώνα σημειώνοντας ότι: «… Η Βασιλέως μήτηρ Ελένη εις τα Ιεροσόλυμα παραγενομένη, τον Σταυρόν του ΧΡΙΣΤΟΥ εύρε» (Εκκλησιαστική Ιστορία Α΄ κεφ. δ΄ παρ). 

·ΟΙ ιστορικοί Σωζομενός (Εκκλ. Ιστορία 4, Β΄ κεφ. α΄) και Θεοδώρητος (Εκκλ. Ιστορία, Κεφ. 5΄ P. 

G.), αναφέρονται επίσης στην ανεύρεση του Τιμίου ΣΤΑΥΡΟΥ. Παράλληλα φέρνουν την είδηση στην δύση, την ίδια περίοδο τέλος 4ουαρχές 5ου αιώνα, ο Ιερώνυμος (P.L. 21, 641), ο Ρουφίνος (P.L. 21, 475), ο Παυλίνος Επίσκοπος Νόλας (P.L. 61, 317) και ο Αμβρόσιος Επίσκοπος Μεδιολάνων (Μιλάνου) κ.ά. Οι Μαρτυρίες αυτές έχουν καταγραφεί για την παράδοση της ευρέσεως του Τιμίου ΣΤΑΥΡΟΥ 50-60 χρόνια αργότερα. Άρα αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός, διότι οι υπεύθυνοι της Εκκλησίας που ζούσαν τότε θα γνώριζαν άμεσα και ασφαλώς, όπως και ο σύγχρονος λαός, το πότε και από ποίον εβρέθη το Τίμιο ξύλο του ΣΤΑΥΡΟΥ και ασφαλώς δεν θα συνηγορούσαν σε μια ψευδή πληροφορία για την εύρεση του ΣΤΑΥΡΟΥ. 

Ένα άλλο που θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι, μερικοί λένε ότι το Ευαγγέλιο ή η Καινή Διαθήκη δεν γράφει περί προσκυνήματος του ΣΤΑΥΡΟΥ, βεβαίως και δεν γράφει, διότι τα μεν 4 Ευαγγέλια συνεγράφησαν το χρονικό διάστημα 63 έως 90, ενώ ο ΣΤΑΥΡΟΣ ανευρέθη και καθιερώθη το 326. Οι Ευαγγελικοί έχουν σταματήσει το χρόνο στην εποχή του 33, όμως ο Χριστιανισμός εξαπλώθη και διεδώθη με το αίμα των Μαρτύρων του και την διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας.

Η Σταυρική θυσία του ΧΡΙΣΤΟΥ αποτελεί το κορυφαίο κεφάλαιο στην διαδικασία της σωτηρίας του ανθρώπινου γένους. Διότι! μυστηριωδώς πως, την Αγία εκείνη Παρασκευή της Σταυρώσεως, συντελέστηκε στον φρικτό Γολγοθά, η καταλλαγή ανθρώπου και θεού. Αιτία της θείας θυσίας υπήρξε αναμφίβολα η ανθρώπινη ανταρσία κατά του Θεού και η Κυριαρχία του Κακού στην ανθρώπινη φύση. Ο άνθρωπος ως τέλειο και ελεύθερο δημιούργημα του Θεού, κάνοντας κακή χρήση του αυτεξουσίου του, ξέπεσε από τον ανοδικό του Προορισμό και έφθασε μέχρι τις εσχατιές της πτώσης (Γεν. 3). Δεν δέχθηκε να προσφέρει πνευματική θυσία, αυτή της υπακοής και της πίστεως στον λόγο του Θεού κι έτσι βρέθηκε εκτός Παραδείσου. Η Ενοχή του απέναντι στο Θεό ήτο τόσο μεγάλη, ώστε μόνο θάνατός του μπορούσε να διορθώσει αυτή την ανταρσία και την ύβρη. Με αυτή όμως την λογική, έπρεπε να πεθάνει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος προκειμένου να εκλείψει μαζί του η αμαρτία και το κακό.

Γι’ αυτό ο Άνθρωπος, μέσα στην σκοτοδίνη της αμαρτίας, εφεύρε ως αντίδοτο την έννοια της Θυσίας, ως εξιλέωση απέναντι στο δίκαιο Θεό. Έτσι λοιπόν αρχικά καθιερώθηκαν οι ανθρωποθυσίες και αργότερα η πρόοδος του ανθρωπίνου πνεύματος τις αντικατέστησε με ζωοθυσίες. Η αναποτελεσματικότητα των θυσιών αυτών, ήταν συνείδηση όλου του Προχριστιανικού Κόσμου, γι’ αυτό ήταν και επαναλαμβανόμενες. Κατόπιν αυτών, ο Πατέρας Θεός αποφάσισε και έστειλε τον Μεσσία Χριστό και υιό του Θεού, για να λυτρώσει πραγματικά και μόνιμα τον Άνθρωπο. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ και υιός του Θεού επιτέλεσε, ως γνωρίζουμε, το σωτήριο επί της γης έργο Του, με την επί του φρικτού Γολγοθά θυσίας του. Η χάρις και η δύναμη του ΣΤΑΥΡΟΥ οφείλεται στο γεγονός ότι υπήρξε το όργανο εκείνο δια του οποίου ο Θεάνθρωπος ΧΡΙΣΤΟΣ λύτρωσε τον κόσμο από την αμαρτία και τον θάνατο «θανάτω θάνατον πατήσας». Αποτελεί το θυσιαστήριο επί του οποίου, ο ΧΡΙΣΤΟΣ προσέφερε τον εαυτόν του θυσία καθολική, δηλ. για όλο τον Κόσμο. «Πορεύεται προς τον θάνατο όχι ως Κατάδικος, αλλά ως Βασιλεύς θυσιαζόμενος υπέρ των υπηκόων Του» (Λουκάς 12, 50).

Οι έννοιες και οι συμβολισμοί του Τιμίου ΣΤΑΥΡΟΥ είναι άπειρες, έγινε το σύμβολο όλων των Χριστιανών της γης, σήμερα οι Χριστιανοί όλων των δογμάτων αριθμούν περίπου 1.900.000.000 ανθρώπους. Από αντικείμενο εκτελέσεως καταδίκων, ο ΣΤΑΥΡΟΣ του ΧΡΙΣΤΟΥ από την στιγμή που εδέχθη το Πανάγιο Σώμα του ενανθρωπισθέντος Θεού και εποτίσθη με το Θείον αίμα Του, αγίασε, συνεδέθη αρρήκτως με τον ΧΡΙΣΤΟ και είναι το κόσμημα της Εκκλησίας μας. Με το σύμβολο του ΣΤΑΥΡΟΥ οι Χριστιανοί γεννώμεθα, βαπτιζόμεθα, νυμφευόμεθα και αποθνήσκομε.

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ επί 2.000 χρόνια και πλέον κοσμεί Ναούς, Προσκυνήματα, άμβωνες, καμπαναριά, θρόνους, κηροπήγια, άμφια, μήτρες, στέφανα, στέμματα, φυλακτά, τάφους και χαράσσονται επί πολλών άλλων ιερών σκευών.

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ είναι όπλο αμύνης κάθε Χριστιανού κατά παντός κακού, διότι είναι δύναμη που πηγάζει από τον ίδιο τον ΧΡΙΣΤΟ. Κάθε άνθρωπος φέρει τον Σταυρόν του, νοερώς και συμβολικώς, σημείο μνήμης ΕΚΕΙΝΟΥ που σήκωσε το βάρος των Αμαρτιών μας, συμβολισμός ότι ο ΣΤΑΥΡΟΣ είναι το μέσον δια του οποίου θα οδηγηθούμε στην Αθανασία. Είναι το σχήμα της Υπέρτατης θυσίας, το σχήμα της αναγνωρίσεως του Χριστιανού. ΕΚΕΙΝΟΣ υπέφερε επάνω στον ΣΤΑΥΡΟ, σ’ εμάς όμως τον δώρισε, ελαφρό και αναίμακτο ως σύμβολο, ως ταυτότητα και ως προστασία, γι’ αυτό και τον φοράμε, αυτό καταδεικνύει ότι αναγνωρίζουμε την θυσία του ΙΗΣΟΥ, το σεβόμεθα και ευλαβούμεθα το Σύμβολό του.

Είναι αλήθεια βέβαια, ότι τελευταία απομακρυνθήκαμε από τον Θεό, έτσι λοιδορήσαμε την πίστη μας, απαξιώσαμε τον Πατριωτισμό μας, ακρωτηριάσαμε την Ιστορία μας, παραμορφώσαμε την παιδεία μας, θάψαμε το φιλότιμό μας, κατασπιλώσαμε την ταυτότητά μας, ναρκώσαμε την συνείδησή μας με κατανάλωση και συνθλιβόμαστε σ’ ένα κόσμο αισθήσεων και παραισθήσεων, που κανείς πλέον δεν ελέγχει. Ο Θεός να μας λυπηθεί! Ευτυχώς ο Θεός είναι ΔΙΚΑΙΟΣ και ΕΛΕΗΜΩΝ, αλλοίμονό μας, εάν ήταν μόνο ΔΙΚΑΙΟΣ. 

Iωάννης Μ. Ασλανίδης


 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιο σαββάτου ~ ισπανία: ένας νεκρός και δύο τραυματίες στις ταυροδρομίες

η είδηση
Ένας Ισπανός έχασε την ζωή του και άλλοι δύο άνδρες, ανάμεσά τους ένας Ιάπωνας, τραυματίστηκαν από τους ταύρους κατά τη διάρκεια ταυροδρομιών στην Ισπανία σήμερα καθώς το φεστιβάλ Σαν Φερμίν στην Παμπλόνα στη βόρειο τμήμα διανύει ήδη την τρίτη ημέρα του.
το σχόλιο
Πριν αρχίσει η γιορτή αυτή υπάρχουν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κατά του θεσμού αυτού, όμως εγώ διαφωνώ. 
Κάθε επισκέπτης πρέπει να ενημερώνεται για τους κινδύνους που κρύβει το έθιμο αυτό, αλλά από κει και πέρα, έθιμο είναι. Ταύροι σκοτώνονται, άνθρωποι τραυματίζονται. Σε όποιον δεν αρέσει ας μην πηγαίνει ρε παιδιά!
+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο 9 Ιουλίου 2016

εικονικοί προβληματισμοί ~ φλεγόμενος ουρανός

μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Πόσες απ' αυτές φτιάχνουν έναν προβληματισμό;
Χρώματα που μοιάζουν με λάβα, σαν ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί και στη συνέχεια να γαληνεύει...Ένας φλεγόμενος ουρανός για φλεγόμενες καρδιές! +Elina Ioannou 
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΙΟΥΛΙΟΥ ~ internet: αναφαίρετο δικαίωμα; η κίνα διαφωνεί!

παρουσίαση νέων τεχνολογιών & η χρηστικότητα & συμβολή τους στην καθημερινότητα

Το 2011, ο Ο.Η.Ε., για πρώτη φορά, έφερε στο προσκήνιο την συζήτηση για την πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Τότε, είχε συζητηθεί η κρισιμότητα και αναγκαιότητα του να μπορούν όλοι οι άνθρωποι να έχουν έστω και μια υποτυπώδη πρόσβαση στον Κυβερνοχώρο. Αν και υπήρξε σαφής υποστήριξη από αρκετά κράτη-μέλη, εντούτοις το πλάνο δεν προχώρησε. Έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το 2016 και την Ημέρα Ανεξαρτησίας των Η.Π.Α (4η Ιουλίου) για να συμβεί πραγματικότητα! 
Το Ανώτατο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ο.Η.Ε. επέλεξε την Δευτέρα να συμπεριλάβει την πρόσβαση στο Ίντερνετ στα κεφαλαιώδη και αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα. Και αυτό είναι μια υπερβολικά σημαντική εξέλιξη που δεν θα μπορούσε να φτάσει σε καλύτερο χρονικό σημείο! Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά κάποια σημαντικά κομμάτια της είδησης αυτής.


Ο Ο.Η.Ε. έχει συντάξει το άρθρο 19, που είναι κομμάτι μιας από τις πιο σημαντικές και ουσιαστικές διακηρύξεις του, αυτής των Παγκοσμίων ΑνθρωπίνωνΔικαιωμάτων. Στο άρθρο 19 είχε προσθέσει πριν λίγα χρόνια μια παράγραφο που έλεγε ότι «τα ίδια δικαιώματα που έχει ο άνθρωπος εκτός Διαδικτύου, οφείλει να έχει και εντός». Η προσοχή τότε είχε στραφεί στην ελευθερία της έκφρασης αλλά και της ιδιωτικής ζωής.

Αυτό το οποίο πρόσθεσε αυτή την εβδομάδα είναι ένας ακόμα θεμελιώδης λίθος σε αυτή την διακήρυξη και ουσιαστικά αναφέρει ότι «καταδικάζουμε ομόφωνα τις όποιες προσπάθειες, από κυβερνητικές και μη, οργανώσεις της φίμωσης της Διαδικτυακής ελευθερίας και της πρόσβασης στο Διαδίκτυο». Αυτό το οποίο καταφέρνει να περάσει η παράγραφος αυτή είναι το μήνυμα ότι όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται ελευθερία πρόσβασης στον Κυβερνοχώρο και μάλιστα τα κράτη οφείλουν να φροντίσουν για την πρόσβαση αυτή.

Μάλιστα, το 2015, ο πρόεδρος των Η.Π.Α. Μπαράκ Ομπάμα είχε δηλώσει ότι η πρόσβαση στο Ίντερνετ δεν είναι πολυτέλεια αλλά βασικό και κυρίαρχο δικαίωμα για όλους. Και είχε υποσχεθεί μάλιστα ότι οι Η.Π.Α θα προσπαθήσουν να επεκτείνουν την υποδομή τους ώστε να μπορέσουν να προσφέρουν έστω και μια βασική πρόσβαση σε αυτό.

Και, όπως τονίσαμε πιο πάνω, δεν θα μπορούσε αυτό να γίνει σε καλύτερη χρονική στιγμή. Τον τελευταίο καιρό είναι πολλά τα παραδείγματα κρατών που περιορίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την πρόσβαση των πολιτών τους στο Διαδίκτυο και σε συγκεκριμένες υπηρεσίες του. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Τουρκίας η οποία, αμέσως μετά την τρομοκρατική επίθεση στο αεροδρόμιο της Κων/πολης, μπλόκαρε την πρόσβαση σε όλες τις σελίδες και εφαρμογές μέσων κοινωνικής δικτύωσης.



Στο Μπαχρέιν και την Ινδία, η πρόσβαση στο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας κόπηκε όταν ξέσπασαν ταραχές και διαδηλώσεις κατά των τοπικών κυβερνήσεων.

Στην Αλγερία, έκοψαν την πρόσβαση στο Διαδίκτυο για όλη την εξεταστική περίοδο των σχολείων ώστε να αποτρέψουν στους μαθητές να «κλέψουν».

Και για να μην μακρηγορούμε, να τελειώσουμε με το εξής στατιστικό: το 2015 καταγράφηκαν 15 περιστατικά όπου η πρόσβαση στο Διαδίκτυο κόπηκε εντελώς, ενώ από την αρχή του 2016 έχουν ήδη καταγραφεί 20.



Η διακήρυξη του Ο.Η.Ε. κάνει αναφορά σε πολλά θέματα σχετικά με την «ψηφιακή ζωή» και την πρόσβαση στο Διαδίκτυο και δεν σταματάει μόνο στην πρόταση που αναφέραμε παραπάνω. Αναφέρει ότι πρέπει να γίνουν προσπάθειες ενσωμάτωσης ακόμα μεγαλύτερου ποσοστού του πληθυσμού σε αυτούς που έχουν πρόσβαση στο Ίντερνετ, αναγνωρίζει τις δυνατότητες για παροχή εκπαίδευσης σε απομακρυσμένες περιοχές του πλανήτη, αναγνωρίζει την συμβολή της τεχνολογίας και της καινοτομίας στην πρόοδο του ανθρωπίνου γένους, δίνει βαρύτητα στην ασφάλεια και την τήρηση της ιδιωτικής ζωής, κλπ.

Ο λόγος που αναφέραμε μόνο το συγκεκριμένο κομμάτι της διακήρυξης («καταδικάζουμε ομόφωνα τις όποιες προσπάθειες, από κυβερνητικές και μη, οργανώσεις της φίμωσης της Διαδικτυακής ελευθερίας και της πρόσβασης στο Διαδίκτυο») είναι γιατί αυτό ήταν και το μόνο σημείο τριβής μεταξύ των κρατών (και ομολογώ ότι το περίμενα, προσωπικά). Ενώ 70 κράτη συμφώνησαν στην πλήρη έκταση του κειμένου, εντούτοις, ορισμένα πρόβαλαν σθεναρή αντίσταση στην συγκεκριμένη παράγραφο και ζήτησαν την διαγραφή της προκειμένου να βάλουν την υπογραφή τους. Τα κράτη αυτά ήταν (και πείτε μου αν σας προκαλεί εντύπωση κάποιο από αυτά): Ρωσία, Κίνα, Σαουδική Αραβία, Ινδία, Ν. Αφρική.

Δυστυχώς, οι διακηρύξεις του Ο.Η.Ε. δεν είναι δεσμευτικές και δεν μπορεί κανείς να επιβάλλει την τήρησή τους. Είναι μονάχα κατευθυντήριες γραμμές και συμβουλευτικά, και αυτό σημαίνει ότι για το άμεσο μέλλον τουλάχιστον, μπορούμε να μην επισκεφθούμε τα παραπάνω κράτη!

Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και με αυτές τις αντιρρήσεις, το κείμενο είναι πολύ σημαντικό και καθιστά το Ίντερνετ αναγκαίο, πολύτιμο και βασικό ανθρώπινο αγαθό. Καθόλου άσχημα για μια τεχνολογία που είναι μόλις 25 ετών!
 +Vassilis Anastasiadis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ~ μία sexy αφορμή για να δείξουμε το μέγεθος της υποκρισίας μας

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Θέλω πριν ξεκινήσουμε σήμερα να δείτε αυτό (αν το έχετε δει, ξαναδείτε το):
Δεν ξέρω τι είδατε, τι καταλάβατε, πως το κρίνετε και ποια είναι η γνώμη σας, όμως θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον αν το γράφατε στα σχόλια στο τέλος. Βλέπετε... αυτή η διαφήμιση του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας δέχτηκε απίστευτη επίθεση από όλους εκείνους που ξέρουν τι είναι ηθικό και καθώς πρέπει σε αυτόν τον κόσμο.

Αν θέλετε την δική μου άποψη, βρήκα την διαφήμιση ως την πιο έξυπνη που είδα την τελευταία δεκαετία και αυτό το λέει κάποιος που βλέπει διαφημίσεις με ιδιαίτερο ενδιαφέρον εδώ και πάνω από τρεις γεμάτες δεκαετίες! Ο ηθοποιός-πρωταγωνιστής έχει επιλεχτεί με απόλυτη προσοχή, ώστε να είναι ευρείας παραδοχής αλλά και να μπορεί ο μέσος έλληνας να ταυτιστεί μαζί του. Οι τρεις ιστορίες είναι έτσι φτιαγμένες που μαγνητίζουν το ενδιαφέρον του θεατή είτε λόγω του σκηνικού, είτε λόγω του σεναρίου που παραπέμπει σε ταινία, είτε λόγω των όμορφων προσώπων και σωμάτων των ηθοποιών, κάτι που φυσικά και παίζει ρόλο. Μέχρι τη στιγμή που ο πρωταγωνιστής κάθεται για να δώσει αίμα η διαφήμιση έχει ήδη κερδίσει το ενδιαφέρον του θεατή ο οποίος σίγουρα θα μείνει ως το τέλος για να δει τη συνέχεια, ενώ είναι το πιο πιθανό να ενδιαφερθεί και για την ουσία της διαφήμισης.

Για να αναφερθώ και σε... τεχνικές λεπτομέρειες, οι έλληνες διαφημιστές είναι γνωστό ότι έχουν σημαντικές διακρίσεις στους σχετικούς παγκόσμιους και πανευρωπαϊκούς διαγωνισμούς, ενώ από άποψη σκηνοθεσίας είναι προφανές πως έχει γίνει καταπληκτική δουλειά ακριβώς στα πλαίσια που η διαφήμιση στοχεύει περνώντας αυτό το επίτηδες χαζοχαρούμενο στυλ.

Έγινε πολύς λόγος για τις νοσηλεύτριες. Ναι, κανένας δεν είπε ότι είναι χαζογκόμενες που τρέχουν στο πλάι ενός γοητευτικού γιατρού, όμως γιατί εστιάζεται εκεί; Στην ουσία της διαφήμισης βλέπουμε έναν γιατρό να σώζει έναν ασθενή με την βοήθεια των νοσηλευτριών. Δεν είμαστε γιατροί για να μας ενδιαφέρει ο τρόπος, όμως η ουσία δεν είναι πέρα για πέρα αληθινή; Το μήνυμα που περνάει δεν είναι ακριβές;

Για μία ακόμη φορά θα τα βάλω με την ανόητη υποκρισία που διακατέχει την πλειοψηφία του κόσμου. Κάθε ανωμαλία αυτού του κόσμου γίνεται αποδεκτή μέχρι το σημείο που μια εικόνα θα παραβεί το αρρωστημένο στερεότυπο με το οποίο μάθαμε. +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »