yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ το "success story" στη σύγχρονη εποχή

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Επιτυχία, γένος θηλυκό, σύντομος ορισμός (= πραγματοποίηση στόχου). Πληθώρα άρθρων έχουν γραφτεί για το πώς να γίνει κανείς επιτυχημένος ή πιο επιτυχημένος ή πώς να διατηρήσει την επιτυχία του στα επαγγελματικά του, στα προσωπικά του... Επιπλέον, κάθε επιτυχημένος καταθέτει το δικό του απόφθεγμα που συνοψίζει την προσωπική του εμπειρία από τη διαδρομή προς τη δική του επιτυχία, μας αποκαλύπτει το δικό του "success story". 

...συμβουλές, συμβουλές, συμβουλές...

Επιπλέον, οι περισσότεροι άνθρωποι, αν τους ρωτήσεις τί τους έρχεται πρώτα στο μυαλό όταν ακούνε τη λέξη επιτυχία, θα επιλέξουν μία ή και περισσότερες από τις ακόλουθες επιλογές: χρήμα, ομορφιά, δόξα, εξουσία...

Στις μέρες μας, η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας, ο αυτοματισμός, η απλοποίηση πολλών λειτουργιών και συστημάτων, η παγκοσμιοποίηση και το φιλελεύθερο πνεύμα δίνουν τη δυνατότητα -ίσως και να οδηγούν- προς μία εποχή που να οδηγεί το άτομο στην ενασχόληση με έναν ή περισσότερους τομείς...

Θέλω να πω, πως στις μέρες οι πηγές που μας επηρεάζουν και το εύρος των πραγμάτων που μπορεί να μας αρέσουν και μπορούμε να ασχοληθούμε είναι unlimited. Έτσι, επιτυχία είναι να μπορεί κάποιος να αξιοποιεί και να εντάσσει στη ζωή του -επαγγελματικά και προσωπικά- όλα ή κάποια από όσα τον ενδιαφέρουν. 

Δεν χρειάζεται να έχει -απαραιτήτως- την πρωτιά για να θεωρηθεί επιτυχημένος, ούτε χρειάζεται -απαραιτήτως- αυτό που θα κάνει με επιτυχία να αφορά μεγάλο βάθος χρόνου (μπορεί να είναι ένα project λίγων μηνών). Το μόνο που χρειάζεται είναι αυτό που κάνει να του αρέσει, να το αγαπά, να το κάνει με πάθος και με συνεχή επιθυμία για εξέλιξη... κι αν δει πως δεν τα καταφέρνει ή πως οι συνθήκες δεν ευνοούν, να έχει το θάρρος και την ευελιξία να δοκιμάσει κάτι άλλο από αυτά που του αρέσουν και μπορεί να αξιοποιήσει στο περιβάλλον όπου ζει.

Γιατί αυτό που μετράει, τελικά, είναι η προσωπική επιτυχία και εξέλιξη μέσα στις δικές μας συνθήκες. Η σύγκριση δεν πρέπει να γίνεται μόνο ως προς τους άλλους, αλλά σημείο αναφοράς να αποτελεί η προσωπική πορεία του καθενός με την πάροδο του χρόνου λαμβάνοντας υπόψη τις μεταβαλλόμενες συνθήκες, την προσαρμοστικότητα και την αποδοτικότητά του μέσα σε αυτές.
Λοιπόν, κάθε άνθρωπος διαγράφει τη δική του πορεία του, το δικό του "success story", και αυτό δεν είναι άλλο παρά όταν κατορθώνει το καλύτερο δυνατόν που του επιτρέπουν οι συνθήκες του περιβάλλοντος που ζει, όταν κάποιος μπορεί να είναι ευέλικτος, προσαρμοστικός, καινοτόμος, αξιοποιώντας στο έπακρο τις ευκαιρίες που του δίνει το περιβάλλον στο οποίο τυγχάνει να βρίσκεται, γιατί -όσο κι αν το θέλουμε- δεν είναι πάντα στο χέρι μας να αλλάξουμε τις συνθήκες που μας περιβάλλουν, είναι όμως στο χέρι μας να βελτιώσουμε τη ζωή μας μέσα σε αυτές, γιατί τίποτα δεν μπορεί να είναι μόνο αρνητικό ή μόνο θετικό μέσα σε ένα περιβάλλον... Καθένας στη ζωή του έχει προσωπικές επιτυχίες και αποτυχίες, δεν έχει σημασία πόσο μεγάλες ή μικρές είναι, αλλά πόσο απέδωσε και πόσο θα μπορούσε να έχει αποδώσει μέσα στις συνθήκες που του παρουσιάστηκαν. 

Αυτό είναι επιτυχία στις μέρες μας, κι όχι η δόξα, το χρήμα, η εξουσία...

Αποφθέγματα για την επιτυχία...
Για να γίνει κανείς ικανός σε οποιοδήποτε επάγγελμα, τρία πράγματα χρειάζονται: Φύση, μελέτη και εξάσκηση (Αριστοτέλης)
Εάν το Α είναι η επιτυχία στη ζωή, τότε το Α ισούται με χ συν ψ συν z. Το χ είναι η εργασία, το ψ είναι το παιχνίδι και το z είναι να κρατάς το στόμα σου κλειστό. (Αϊνστάιν)
Τα φιλιά μου! +Elena Alefantinou

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ η γερασμένη ελλάδα και τα 450.000 "μυαλά" που άφησε να την εγκαταλείψουν...

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
Την καρδιά περιβόλι μας έκαναν τα αποτελέσματα ημερίδας του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, καθώς σύμφωνα με τα στοιχεία του, από το 2008 ως το 2016 περίπου 450.000 Έλληνες μάζεψαν βαλίτσες και αναζήτησαν μία καλύτερη τύχη μακριά από τη μαμά πατρίδα. Πικρή λεπτομέρεια: η συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν κάτω των 45 ετών. Αν αναλογιστούμε δε και τη μάστιγα της υπογεννητικότητας (στην οποία πριν κάποιους μήνες στεφθήκαμε και πρωταθλητές!), η οποία με την κρίση θέριεψε, καταλήγουμε σε κάποια πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

Το πρώτο απ' αυτά, είναι ότι γερνάμε. Δε θέλω να παρεξηγηθώ, τρέφω άφθονο σεβασμό προς το γήρας τόσο για την προσφορά του στη χώρα, όσο και για την αυτούσια αξία του ως φάση της απόλυτης σοφίας και συνειδητοποίησης του ανθρώπου. Όμως ένας γερασμένος πληθυσμός δεν γεννά στο άκουσμα και τις απόλυτες ελπίδες για το μέλλον, έτσι δεν είναι; Για να μην θέσουμε και τα ζητήματα συντάξεων, ασφάλισης κ.τ.λ.

Το δεύτερο συμπέρασμα, είναι ότι χάνουμε, αν θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε έτσι, τον "αφρό" του πληθυσμού, αυτόν που μπορεί να θέσει τις βάσεις για να ένα καλύτερο αύριο στις περισσότερες χώρες (όχι όμως και στην Ελλάδα, η χώρα μας είναι μια ειδική περίπτωση!). Φεύγουν οι νέοι επιστήμονες, οι φοιτητές, οι νέοι επιχειρηματίες, οι άνθρωποι που έχουν όρεξη να δουλέψουν και να απολαύσουν τους καρπούς του κόπου τους.

Ως άτομο δε που θέλει να συνεχίσει στο εξωτερικό και που έχει φίλους και συγγενείς διάσπαρτους στην Ευρώπη, μπορώ να σας βεβαιώσω πως δεν είναι μια απόφαση που μπορεί να πάρει κανείς ελαφρά τη καρδία. Όμως, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις τη σκληρή πραγματικότητα του να είσαι για παράδειγμα πτυχιούχος, με τις περγαμηνές σου, τα σεμινάριά σου, τις γλώσσες σου κ.τ.λ., και καταλήγεις είτε άνεργος, είτε σε μία δουλειά που δεν δικαιώνει τον αγώνα σου; Τι κάνεις; Εγκαταλείπεις το όνειρο; Πολύ φοβάμαι πως κάτι τέτοιο θα ήταν άδικο και παράλογο.

Η Ελλάδα δεν μπορεί προς το παρόν να κρατήσει εδώ όλες αυτές τις κοινωνικές ομάδες που ανέφερα παραπάνω. Δεν μπορεί να δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για να ανθίσουν μέσα στο ζοφερό της περιβάλλον. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί μόνο με τη λύση των ζωτικών της προβλημάτων, την έξοδο από την κρίση και την εκ θεμελίων αναδιοργάνωση. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να καταθέσει όλες της τις δυνάμεις σ' αυτόν το σκοπό και να καμαρώνει όσα παιδιά της καταξιώνονται (και καταξιώνουν μαζί και το τόσο ατιμασμένο τα τελευταία χρόνια όνομά της) στο εξωτερικό. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »