yannidakis@gmail.com

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ οι άνθρωποι είναι ταξίδια μαγικά

 you've got to take this moment στο +yannidakis
Έφυγε το 2016, και δε κρύβω τον ενθουσιασμό μου γι' αυτό. Πλέον νιώθω πιο έντονα ότι θέλουμε να απαλλαγούμε από αυτό σα να ήταν ένα παλιό ρούχο, που το φορέσαμε τόσες πολλές φορές που πλέον το έχουμε βαρεθεί και θέλουμε να το πετάξουμε. Συμφωνώ πως το 2016 δεν ήταν συμπαθητική χρονιά. Πήρε περισσότερα και έδωσε λιγότερα.

Ποιος άνθρωπος δεν αναζητά λίγο καλοκαίρι μέσα στο χειμώνα; Να νιώσει την ανεμελιά ενός ταξιδιού μέσα στην καθημερινότητά της πόλης. Καθόμουν στον καναπέ ενός σαλονιού πρόσφατα. Στρέφοντας το βλέμμα στο παράθυρο του σαλονιού, από τη διάφανη κουρτίνα, διέκρινα τσιμεντένια, άχρωμα σπίτια. Το μυαλό μου γύριζε στο καλοκαίρι. Στην αλλαγμένη και πιο αισιόδοξη διάθεσή μου. Στον αθεράπευτα ρομαντικό μου εαυτό που τόσο με αγαπώ που είμαι έτσι αδιόρθωτη. Στα μέρη που πήγα και σε ταξίδια που φανταζόμουν πως θα κάνω. Στους ανθρώπους που θα συναντούσα το καλοκαίρι αλλά τελικά δεν ήταν εφικτό για επαγγελματικούς λόγους.

Το μυαλό μου γυρνά στις θαλασσινές μυρωδιές και στους κόκκους άμμου που κόλλαγαν στα πόδια μου. Και τώρα ο χειμώνας τελειώνει και παίρνουμε ανάσα για τον καυτό ελλαδικό ήλιο. Παίρνουμε ανάσα για το λιγότερο προβληματικό 2017 και για το φως της χαράς που έχουμε ανάγκη τόσο να εισπράξουμε.

Η ζωή δε σταματά σε ένα γεγονός όμως νοσταλγούμε τις όμορφες και διαφορετικές στιγμές στη ζωή μας... +Nastazia A 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

ΓΕΩΓPAΦΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΙΟΥΝΙΟΥ ~ το πιο καθαρό χωριό της ασίας

Γιατί τα ταξίδια δεν οδηγούν πάντοτε σε σμαραγδένιες παραλίες, ας ψάξουμε πιο βαθιά τον πλανήτη μας

καλώς ορίσατε στα ταξίδια του +yannidakis 
Μέσα στους πράσινους λόφους της Βορειοανατολικής Ινδίας στην επαρχεία Μεγκαλάγια βρίσκεται ένα μικρό χωριουδάκι πεντακοσίων κατοίκων που ονομάζεται Μόουλινόνγκ (Mawlynnong). Είναι μόλις μερικά χιλιόμετρα βόρεια από τα σύνορα με το Μπαγκλαντές και η επαρχία γενικά είναι ανάμεσα στο Μπουτάν και τη Μπούρμα. Σ’ αυτή την πράσινη γωνιά της Νοτιοανατολικής Ασίας ζουν οι Κάσι (Kashi people) που διαφέρουν σχετικά με τον υπόλοιπο πληθυσμό της Ινδίας. Το μικρό χωριό έχει αποκτήσει τον τίτλο του πιο καθαρού χωριού της Ασίας το 2003 και το 2005 ήταν το πιο καθαρό χωριό της Ινδίας.


Δυστυχώς για την Ινδία, η επαρχεία φημίζεται για τη βρωμιά και τα σκουπίδια που υπάρχουν παντού. Ο νέος πρωθυπουργός της χώρας Μοντί έχει ξεκινήσει μια καμπάνια να προωθήσει τον καθαρισμό της υπαίθρου με στόχο το 2019 που θα γιορταστούν τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Γκάντι. Στην παρουσίαση αυτής της καμπάνιας ο κύριος Μοντί ανέφερε το Μόουλινόνγκ ως παράδειγμα προς μίμηση. Το χωριό συνεχίζει μια παράδοση καθαριότητας που περνά από γενιά σε γενιά και το κάνει μοναδικό μέσα στην Ινδική επαρχεία.


Το χωριό είναι ουσιαστικά μέσα σε ένα ημιτροπικό δάσος με γάργαρα νερά και γέφυρες φτιαγμένες από φυσικές ρίζες δέντρων. Τα σπίτια είναι μικρές καλύβες με οροφές από άχυρα και τοίχους από μπαμπού αλλά καθαρά και περιποιημένα με όμορφους κήπους και πολύχρωμα λουλούδια. Όλα τα παιδιά του χωριού έχουν καθημερινά καθήκοντα να κρατούν τα δρομάκια καθαρά και να αδειάζουν τους χειροποίητους καλαθόπλεκτους κάδους απορριμάτων. Όλοι μικροί και μεγάλοι είναι περήφανοι για το καθαρό χωριό τους και συμμετέχουν στα καθήκοντα της καθαριότητας. Αυτή η παράδοση ξεκίνησε πριν από 130 χρόνια περίπου κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας χολέρας που μάστιζε την περιοχή. Μια ιεραποστολή από καλόγριες που είχαν έρθει να βοηθήσουν τους κατοίκους ανάλαβαν να καθαρίσουν τον τόπο κι έμαθαν στους ιθαγενείς τις σωστές συνθήκες ώστε οι αρρώστια να εξαλειφθεί Γι’ αυτό και σήμερα όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του Μόουλινόνγκ είναι χριστιανοί και συνεχίζουν την παράδοση με μεγάλη περηφάνια.

Τα οργανικά σκουπίδια θάβονται και οι κάτοικοι τα χρησιμοποιούν ως λίπασμα. Τα υπόλοιπα καίγονται σε περιοχή μακριά από το χωριό εκτός των πλαστικών που το κάψιμό τους είναι τοξικό. Γι αυτό στο χωριό υπάρχουν γλάστρες από πλαστικά κουτιά και ακόμα και κούνιες για τα παιδιά φτιαγμένες από πλαστικές σακούλες. Το φτωχικό χωριό είναι παράδειγμα προς όλο τον κόσμο πως η καθαριότητα είναι όντως μισή αρχοντιά. +Niko Spiridakis 

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΙΟΥΝΙΟΥ ~ ταξίδι στη χαμένη νήσο

Γιατί τα ταξίδια δεν οδηγούν πάντοτε σε σμαραγδένιες παραλίες, ας ψάξουμε πιο βαθιά τον πλανήτη μας

καλώς ορίσατε στα ταξίδια του +yannidakis 

Ο πλανήτης μας έχει γίνει πολύ μικρός τα τελευταία χρόνια, το ίντερνετ και το google έχουν κάνει προσιτά ακόμα και τα πιο απόμερα μέρη πάνω σ’ αυτή τη σφαίρα που λέμε γη. Υπάρχει όμως ένα μέρος που παραμένει απομονωμένο, απόμερο και χαμένο μέσα στις πλατιές θάλασσες του Ατλαντικού. Το Τριστάν Ντα Κούνια είναι ένα ηφαιστειώδης νησί 98 τετραγωνικών χιλιομέτρων στο Νότιο Ατλαντικό ανάμεσα στη Νότια Αμερική και τη Νότια Αφρική. Απέχει περίπου 3000 χιλιόμετρα από τις ακτές των δύο ηπείρων και είναι ουσιαστικά το πιο απόμερο νησί σε όλο τον κόσμο. Η περιοχή του Τριστάν περιλαμβάνει και δύο ακόμα νησάκια το Απρόσιτο νησί και το νησί Χελιδόνι και όλα μαζί ανήκουν στην περιοχή της Αγίας Έλενας, το μεγάλο νησί που απέχει 2400 χιλιόμετρα στο Βορρά. Όλα τα νησιά μαζί ανήκουν στο Ηνωμένο Βασίλειο με τον κυβερνήτη να έχει την έδρα του στην Αγία Έλενα και το Τριστάν Ντα Κούνια να έχει ένα διοικητή.
Αυτό το μακρινό μέρος στο κέντρο του ωκεανού αποκαλούν σπίτι τους 267 ψυχές κατά την τελευταία απογραφή, και επιμένουν πως ο ηφαιστειώδης βράχος τους είναι το καλύτερο μέρος στον κόσμο. Το νησί ανακάλυψε ο Πορτογάλος ναύαρχος Τριστάο Ντα Κούνια το 1506, ο οποίος δεν πάτησε ποτέ το πόδι του πάνω του αλλά φυσικά του έδωσε το όνομά του. Ο πρώτος κάτοικος του νησιού ήταν ένας Αμερικανός από το Σέιλεμ της Μασαχουσέτης όπου το 1810 μαζί με 2 συμπατριώτες του θέλησε να διεκδικήσει τη νήσο αλλά πνίγηκε σε αλιευτικό ατύχημα. Το 1816 οι Βρετανοί κατοχύρωσαν την κυριαρχία των νησιών με κύριο στόχο να αποτρέψουν τους Γάλλους να τα χρησιμοποιήσουν ως βάση για να απελευθερώσουν τον εξορισμένο Ναπολέοντα από το νησί της Αγίας Έλενας. Αρχικά μια μεραρχία βρετανών πεζοναυτών ήταν οι μόνοι κάτοικοι έως το 1867 όπου ο πρίγκηπας Άλφρεντ, Δούκας του Εδιμβούργου και δεύτερος γιος της Βασίλισσας Άννας ίδρυσε τον πρώτο οικισμό τον οποίο και ονόμασε Εδιμβούργο των επτά θαλασσών. Το Εδιμβούργο των επτά θαλασσών είναι ο μόνος οικισμός που υπάρχει και σήμερα στην πιο ισόπεδη μεριά του νησιού που βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος κάτω από την τεράστια σκιά του ηφαιστείου της Βασίλισσας Άννας που φτάνει το ύψος των 2062 χιλιομέτρων.


Το νησί δεν έχει αεροδρόμιο και ο μόνος τρόπος για να ταξιδέψει κανείς είναι με αλιευτικά σκάφη που το επισκέπτονται 7-8 φορές το χρόνο. Δεν υπάρχει σύνδεση με ίντερνετ καθώς και δεν υπάρχουν κινητά τηλέφωνα. Υπάρχει ένα κανάλι τηλεόρασης που το νησί πιάνει από τα νησιά Φόλκλαντ και ανήκει στις Βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις. Ηλεκτρισμός παρέχεται από γεννήτριες που καίνε πετρέλαιο. Οι 267 κάτοικοι μιλούν την Αγγλική και μοιράζονται μόλις πέντε διαφορετικά επίθετα. Τα επαγγέλματα μοιράζονται ανάμεσα στους συγκάτοικους που είναι κτηνοτρόφοι, γεωργοί ή ψαράδες και μερικοί δημόσιοι υπάλληλοι. Υπάρχουν κυρίως πρόβατα αλλά και μερικά γελάδια. Το μόνο γεωργικό προϊόν είναι η πατάτα και μερικά κηπευτικά. Το νησί φημίζεται για τις υπέροχες καραβίδες του, τις οποίες εξάγει σε Αμερική και Ιαπωνία. Ο μόνος άλλος οικονομικός πόρος είναι η πώληση νομισμάτων και γραμματοσήμων σε συλλέκτες καθώς και τα περίφημα πλεκτά των γυναικών από το ντόπιο μαλλί των προβάτων του νησιού.


Το κλίμα είναι σχετικά ήπιο μια που η θερμοκρασία όλο το χρόνο κυμαίνεται μεταξύ 17 και 20 βαθμών κατά μέσο όρο, με τη διαφορά ότι βρέχει 252 μέρες το χρόνο και το νησί είναι συχνά σκεπασμένο από ομίχλη. Το νησί επισκέπτονται φώκιες, φάλαινες και θαλασσοπούλια, ειδικά τα Άλμπατρος όπου και φωλιάζουν στα μικρότερα νησάκια. Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου έγινε το 1961 όπου οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το νησί, κι ενώ η Βρετανική κυβέρνηση τους παραχώρησε εδάφη στη Βρετανία για αποκατάσταση, σχεδόν όλοι αποφάσισαν να γυρίσουν το 1963.


Κι έτσι αρμονικά ζουν την ευτυχισμένη μοναξιά τους στο πιο απόμερο νησί του κόσμου. +Niko Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ mother you are my sunshine


8 Μαΐου ήταν η γιορτή της μητέρας. Πόσο υπέροχο είναι να έχεις μια γλυκά μαμά, με τη δική της, ξεχωριστή μυρωδιά που σε αγαπά όσο κανείς σε αυτό τον κόσμο και σε προσέχει πολύ. Σου δίνει ένα ζεστό και καθαρό σπίτι, γευστικό φαγητό και πολύτιμες συμβουλές που βάζουν σε τάξη στο μυαλό σου (ανεξαρτήτως ηλικίας).

Μάνα είναι μόνο μία. Όσο και να σου τη «σπάει» όταν τακτοποιεί τα προσωπικά σου αντικείμενα, όσο κι αν ξενυχτά γιατί έχει το άγχος πού γυρνάς τη νύχτα, όσες φορές κι αν «μπουκάρει» ανοίγοντας ξαφνικά την πόρτα του δωματίου την ώρα που μιλάς με το αμόρε στο τηλεφωνίνι και λέτε τι χρώμα εσώρουχα φοράτε (χαχα) ή όταν λέει να βάλεις τη ζακετούλα σου, εσύ την αγαπάς και πάντα σε αυτή γυρίζεις.

Εγώ δεν πρόλαβα να τα ζήσω όλα αυτά με τη δική μου μαμά. Όμως ξέρω πως με προστατεύει από εκεί που είναι και μου αφήνει το περιθώριο να πάρω μαθήματα ζωής προστατεύοντάς με συγχρόνως από κακοτοπιές.

Σαφώς δεν περιμένω μία ημέρα για να τη θυμηθώ. Την κουβαλώ μέσα μου κάθε ημέρα που περνά. Κανείς δε λησμονεί τη μάνα, ιδιαίτερα αν εκείνη δε ζει.

Δε είναι μόνο οι εννέα μήνες της κύησης, οι πόνοι της γέννας, ο θηλασμός που συνέχισε να σας ενώνει όταν τα σώματά σας χωρίστηκαν... Η μαμά σου στερήθηκε για να είσαι σήμερα εδώ και να διαβάζεις όσα γράφω. Όταν σε έβαζε για ύπνο εκείνη διάβαζε βιβλία ψυχολογίας για να σε αναθρέψει σωστά και να γίνεις πολύτιμος άνθρωπος γι΄αυτή την κοινωνία. Φρόντιζε να σου προσφέρει πολλά που ενδεχομένως να έχεις δεδομένα όπως η τροφή, η ένδυση, η μόρφωση, η ψυχαγωγία κλπ.

Κι αν σε εκνευρίζει λίγο, σιγά! Να την αγαπάς όπως σε αγαπάει γιατί δε χωρούν εγωισμοί όταν ο άλλος φύγει.
Υ.Γ.1: Απώτερο σκοπό κάθε μάνα έχει να γίνετε πανομοιότυποι! Ας μιλήσει η επιστήμη γι΄αυτό!
Υ.Γ.2: Οι ψυχολόγοι λένε ότι εάν γράψεις σε ένα χαρτί τα χαρακτηριστικά τα δικά σου, σε ένα άλλο της μαμάς σου και τα συγκρίνεις, θα διαπιστώσεις πόσα κοινά έχετε!
Y.Γ.3: «Οι περισσότερες μητέρες είναι φιλόσοφοι από ένστικτο» Χάριετ Μπίτσερ Στόου, συγγραφέας.



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ~ επιστρέφουν στο yannidakis

Επειδή τα ταξίδια δεν οδηγούν πάντοτε σε σμαραγδένιες παραλίες, ας ψάξουμε πιο βαθιά τον πλανήτη μας. Από την Κυριακή, 29 Μαΐου και κάθε τέταρτη Κυριακή του μήνα, οι προβληματισμοί ανοίγουν τα φτερά τους σε ολόκληρη την υδρόγειο!


Πιλότος μας, ο +Niko Spiridakis 


από 1η Μαΐου έρχεται το νέο +yannidakis ...

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ 4.. πονοκέφαλοι "κοσμικών" προβληματισμών

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis 
«..προβληματισμός δημιουργείται από οποιοδήποτε ζήτημα δίνει τροφή για σκέψη.» σχολιάσαμε την προηγούμενη Τετάρτη, παραλείποντας, όμως, να φέρουμε ορισμένα παραδείγματα σχετικών ζητημάτων. Σήμερα, έχοντας αφομοιώσει την ιδέα του προβληματισμού και έχοντας αποκτήσει πιο σφαιρική άποψη επί του θέματος, θα παρουσιάσουμε 4 διάσημους προβληματισμούς συμπαντικού βεληνεκούς (σειρά αναπάντητων ερωτημάτων – θα έλεγε κανείς) οι οποίοι τροφοδοτούν ατέρμονα την σκέψη ειδικών και μη εδώ και πολύ καιρό. Μέσω αυτών, θα παρουσιάσουμε το εύρος αλλά και το μέγεθος που μπορεί να πάρει ένας προβληματισμός, καθώς και πόσους άλλους μυριάδες μπορεί να δημιουργήσει. 



Πώς δημιουργήθηκε το σύμπαν/ο κόσμος;
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες εκεί έξω σχετικά με την δημιουργία του σύμπαντος, όμως η παραπάνω ερώτηση δεν απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο στον τρόπο, αλλά και στην αιτία επίσης. «Στην αρχή υπήρχε το.. τίποτα» λένε. Δεκτό. Λέγοντας «τίποτα» -στο δικό μου το μυαλό, τουλάχιστον- μου έρχεται η εικόνα που βλέπουμε όταν κλείνουμε τα μάτια μας. Ένα.. μέρος που δεν υπάρχει η οποιαδήποτε μορφή ύλης, ενέργειας κλπ. ενδεχομένως μόνο «ο χώρος και ο χρόνος». Πώς γίνεται, λοιπόν, από αυτό το «τίποτα» να δημιουργηθεί «κάτι»; Αντίστοιχα, στην περίπτωση που, αν όντως, προϋπήρχε «κάτι» για να δημιουργήσει μετέπειτα το σύμπαν (δηλαδή η κατάσταση «τίποτα» δεν υπήρξε ποτέ), αυτό το «κάτι» πώς δημιουργήθηκε; Και ούτω καθεξής..

Πως ξεκίνησε η «ζωή»;
Αν προσπεράσουμε το στάδιο της δημιουργίας των βασικών στοιχείων του κόσμου (ύλη, ενέργεια κλπ) θα σκοντάψουμε σε ένα ακόμα εμπόδιο λίγο πιο κάτω. Το εμπόδιο αυτό είναι η «ζωή». Με την ευρύτερη έννοια. Πώς δημιουργήθηκε η πρώτη μορφή ζωής και, προπάντων, γιατί; Τι ήταν αυτό που κινητοποίησε την δημιουργία αλλά και την ικανότητα εξέλιξης της ή μη; Πχ. Ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο σύμφωνα με την θεωρία του Δαρβίνου. Γιατί όμως υπάρχουν ακόμα πίθηκοιΈπειτα, τι είναι αυτό που έκανε την κάθε μορφή ζωής (ακόμα και σε οργανισμούς ιδίου είδους) τόσο ξεχωριστή και διαφορετική; Δεν απαιτείται μια, τουλάχιστον, μορφή ζωής για να δημιουργηθεί μια καινούργια; Το σίγουρο είναι ότι οι θεωρίες οι οποίες προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις μέσα από ερμηνείες και εκδοχές ποικίλουν, όμως το ακόμη πιο σίγουρο είναι ότι μιλάμε για.. θεωρίες. (Τελικά η κότα έκανε πρώτη το αυγό ή το αυγό την κότα ρε παιδιά;)

Υπάρχει "άλλη ζωή" εκεί έξω;

Άγνωστο προς το παρόν. Ίσως, συγκριτικά με τα υπόλοιπα στην λίστα, αυτό είναι το μόνο ερώτημα που κάποια στιγμή θα απαντήσουμε και ίσως η απάντηση να είναι θετική. Γιατί αυτό; Αρχικά, έχοντας υπόψη τις πιθανές διαστάσεις του σύμπαντος, είναι αρκετά απίθανο (και ως ποσοστό) η γη να είναι ο μόνος πλανήτης που κατοικείται από κάποια μορφή ζωής. Ενώ τα earthlings σε αυτόν τον πλανήτη επιζούν σε συγκεκριμένες συνθήκες που τους το επιτρέπουν, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άλλες, που μπορούν να επιβιώσουν σε διαφορετικές. Ακόμα και εδώ στην γη, υπάρχει αρκετά μεγάλη διαφορετικότητα όσον αφορά την ικανότητα επιβίωσης των εν λόγω οργανισμών. Από τους Πόλους της γης, μέχρι τις καυτές ερήμους και από τα ψηλότερα όρη μέχρι τα απύθμενα βάθη των ωκεανών, η βιωσιμότητα του περιβάλλοντος των γήινων πλασμάτων παρουσιάζει μεγάλη διαφοροποίηση. 

Μπορούμε να ταξιδέψουμε στο χρόνο;
Ο Αϊνστάιν, μέσω της θεωρίας της σχετικότητας, υποστήριξε πως ναι. «Σύμφωνα με τη θεωρία της ειδικής σχετικότητας, η ακριβής χρονική διάρκεια μεταξύ δύο καθορισμένων γεγονότων θα εξαρτάται από το πώς συμπεριφέρεται ο παρατηρητής. Το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο χτυπημάτων του ρολογιού ίσως είναι μια ώρα αν κάθεται κάποιος ακίνητος, αλλά θα είναι μικρότερο από μια ώρα εάν κινείται. Η χρονική διαφορά είναι απειροελάχιστη –μόλις μερικές εκατοντάδες εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου- πολύ μικρή ώστε να γίνει αντιληπτή από τον κοινό ανθρώπινο νου. Ωστόσο, μπορεί να μετρηθεί από σύγχρονα ρολόγια.» Μπορεί να ήταν αυτό η αρχή για μελλοντικές «χρονικές εκστρατείες» και «ελέγχου» σε αυτό που ονομάζεται «χρόνος»; Δεν είναι κάτι βέβαιο ακόμα. Όμως, σύμφωνα με την ανωτέρω θεωρία, οι αστροναύτες, για παράδειγμα, αντιλαμβάνονται απειροελάχιστα διαφορετικά τον χρόνο και κάνουν μια μορφή time travel κάθε φορά που ταξιδεύουν με τεράστιες ταχύτητες. Εάν κάποια στιγμή στο μέλλον βρεθεί ο τρόπος κατασκευής διαστημικών σκαφών που θα ταξιδεύουν στις επιθυμητές ταχύτητες, καθώς και τα μέτρα προστασίας για τον ανθρώπινο οργανισμό που κινείται σε αυτές, θα μπορέσουμε να ταξιδέψουμε εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια στο μέλλον. 



"Τα αναπάντητα ερωτήματα αυτού του κόσμου ερεθίζουν την σκέψη και ιντριγκάρουν τον ανθρώπινο νου μέσα από την διαδικασία της σκέψης. Το άγνωστο και το ανεξερεύνητο πολλές φορές φοβίζει και φρενάρει την οποιαδήποτε πρόοδο, πότε όμως δεν την τερματίζει. Κίνητρο για την εξερεύνηση και κατάκτηση των πιο σκοτεινών παρυφών αυτού του σύμπαντος, η επανεμφανιζόμενη περιέργεια και η ακόρεστη δίψα για γνώση."

Όπλο, κλειδί και κινητήριος δύναμη του ανθρώπου; Μα φυσικά ο προβληματισμός.

Εις το επανιδείν... +Vaggelis Episkopou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

ΓΕΩΓPAΦΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΑΙΟΥ ~ νέα σκωτία

Γιατί τα ταξίδια δεν οδηγούν πάντοτε σε σμαραγδένιες παραλίες, ας ψάξουμε πιο βαθιά τον πλανήτη μας

καλώς ορίσατε στα ταξίδια του +yannidakis


Σήμερα τα φτερά των ταξιδιών μας πετάνε Βόρεια σ’ ένα μέρος ξεχωριστό, όμορφο αλλά και πολιτισμένο. Προσγείωση λοιπόν θα κάνουμε στην ευγενική και φιλειρηνική χώρα του Καναδά και συγκεκριμένα στην πανέμορφη Νέα Σκωτία. Πλαισιωμένη από νερά σχεδόν εξολοκλήρου, συμπεριλαμβάνει τη μακρόστενη χερσσόνησο της Νοτιοανατολικής ακτής του Καναδά και το νησί Κέιπ Μπρέτον. Η Νέα Σκωτία βρίσκεται σχεδόν ακριβώς στη μέση μεταξύ του Ισημερινού και του Βόρειου Πόλου. Μέσα στα 55,000 τετραγωνικά χιλιόμετρα δεν υπάρχει κανένα μέρος που να απέχει περισσότερο από 67 χιλιόμετρα από κάποια ακτή. Ενώνεται με τον Ηπειρωτικό Καναδά με τον ισθμό Chignecto και στα Ανατολικά βρέχεται από τα νερά του Ατλαντικού, στα νότια από τον κόλπο του Maine και στα δυτικά από τον κόλπο του Fundy.


Η Νέα Σκωτία έχει το ιδιόρρυθμο κλίμα που δεν χαρακτηρίζει γενικά τον Καναδά, με τους σκληρούς χειμώνες και τα καυτά καλοκαίρια. Το κλίμα ρυθμίζεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό που προσφέρει σχετικά ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια αλλά ταυτόχρονα καιρικές συνθήκες που μπορούν να αλλάξουν μέσα σε λίγες ώρες. Πρωτεύουσα είναι το Χάλιφαξ χτισμένο στο πιο νότιο μέρος της επαρχίας, μια κοσμοπολίτικη πόλη με βοτανικούς κήπους και όμορφα κτήρια αλλά και άλλα χαρακτηριστικά των πόλεων της Νέας Αγγλίας στις ΗΠΑ.

Ιθαγενείς της Νέας Σκωτίας είναι η φυλή των Μικμάκ (Mi’kmaq) και αποκαλούν την περιοχή Μικιμάκι. Γενικά ταυτίζονται με τα χαρακτηριστικά των Αμερικανικών Ινδιάνων και συνεχίζουν να ζουν αυτόνομοι σε ορισμένες περιοχές της χερσονήσου αλλά και του Ηπειρωτικού Καναδά. Η εισβολή των Ευρωπαίων έγινε πρώτα από Γάλλους αποικιστές στα 1605 οι οποίοι και ίδρυσαν την πρώτη Γαλλική αποικία στον Καναδά, τη λεγόμενη Acadia. Οι Βρετανοί κατέκτησαν την Acadia στα 1710 και από τότε η περιοχή απέκτησε τις Κελτικές της ρίζες. Nova Scotia όπως λέγεται στα Αγγλικά είναι η λατινική μετάφραση του New Scotland. Οι σημερινοί Νεοσκωτσέζοι είναι περήφανοι όχι μόνο για τη Σκωτσέζικη καταγωγή τους αλλά και για τις Γαλλικές ρίζες τους.


Τα καταπράσινα βουνά και τα απότομα βάραθρα που βυθίζονται στον Ωκεανό αποκαλούν θέλγητρο για χιλιάδες τουρίστες φυσιολάτρες που αγαπούν την πεζοπορία και τις όμορφες ανατολικές μακρινές θέες. Οι ανοιχτές θάλασσες φιλοξενούν χιλιάδες φάλαινες που αγαπούν τα πλούσια θρεπτικά, παγωμένα νερά του Ατλαντικού και αποτελούν εντυπωσιακό θέαμα με τους πίδακες να ξεχωρίζουν μέσα στα σκούρα γαλάζια νερά. Οι θαλασσινοί βάλτοι στα δυτικά φιλοξενούν χιλιάδες πουλιά και θαλάσσια ζώα με πανέμορφα ηλιοβασιλέματα.

Η Νέα Σκωτία είναι ότι καλύτερο μπορεί να προσφέρει ο σύγχρονος Καναδάς και καλύπτει απόλυτα τον επισκέπτη που θέλει να έχει όλες τις ανέσεις αλλά ταυτόχρονα την παρθένα φύση στα δάχτυλά του. Προσοχή επισκέπτες: Τα τεράστια Moose είναι επιβλητικά αλλά δεν τους αρέσουν οι ανθρώπινες φιλίες... +Niko Spiridakis 



σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

ΓΕΩΓPAΦΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ ~ η κοιλάδα των καλάς

Γιατί τα ταξίδια δεν οδηγούν πάντοτε σε σμαραγδένιες παραλίες, ας ψάξουμε πιο βαθιά τον πλανήτη μας

καλώς ορίσατε στα ταξίδια του +yannidakis 
Ο ήλιος έβαζε τα δυνατά του να τρυπήσει την πυκνή ομίχλη που κατέκλεινε ασφυχτικά τις χιονοστεφανωμένες κορφές των πανύψηλων βουνών. Άγρια βουνά, κακοτράχαλα, αλλά κανένα να μη μοιάζει με το άλλο. Ξεροί απόκρημνοι βράχοι από τη μια και πυκνά δάση από κωνοφόρα στην απέναντι πλαγιά. Στη μέση μια απίστευτη κοιλάδα, χαραγμένη από τα θολά, γαλανά, κρυστάλλινα νερά ενός ποταμού και πλαισιωμένη από φανταχτερή πρασινάδα. Ελβετία; Μήπως οι Αυστριακές Άλπεις; Καθόλου. Μιλάμε για τα Δυτικά Ιμαλάια και συγκεκριμένα το Βόρειο Πακιστάν. Αυτή η περιοχή που βρίσκεται ανάμεσα στο Αφγανιστάν και την Ινδία και ονομάζεται Hindu Pashtun. Μια περιοχή χαραγμένη από εκατοντάδες κοιλάδες και θεόρατα βουνά και με την ατυχία να βρίσκεται ανά καιρούς υπό την κυριαρχία των Πακιστανών Ταλιμπάν. Μέσα σ’ αυτά άγρια βουνά ζει μια φυλή ανθρώπων τελείως αλλιώτικη από τους κατοίκους γύρω τους και ονομάζεται Καλάς. (Kalash).

Οι Καλάς είναι μία από τις λίγες φυλές που εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια έχουν μείνει ουσιαστικά απαράλλαχτοι μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Θαρρείς πως τα βουνά απέκλεισαν τον έξω κόσμο και διατήρησαν τα αρχαία ήθη και έθιμα και τον εγκλωβισμένο πρωτόγονο πολιτισμό. Οι Καλάς είναι άνθρωποι με Ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά, χρυσά ξανθιά μαλλιά, ανοιχτόχρωμο δέρμα και πράσινα και γαλάζια μάτια. Η ενδυμασία των ανδρών αποτελείται από ένα μακρύ μάλλινο ή λινό χιτώνα πάνω από φαρδιά παντελόνια και ένα καπέλο που μοιάζει πολύ με Μακεδονικό καυσία.  Οι δε γυναίκες που έχουν πραγματικά μια εξωτική ομορφιά και μαγευτικά μάτια, ντύνονται με πολύχρωμες φαντασμαγορικές ενδυμασίες. Σε μια περιοχή που ο φερετζές και οι μονόχρωμες γκρι και μαύρες κελεμπίες χαρακτηρίζουν το γυναικείο ντύσιμο, οι γυναίκες των Καλάς μοιάζουν δροσεροί ανοιξιάτικοι κήποι και μάλιστα σε αντίθεση με τα μουσουλμανικά έθιμα κυκλοφορούν και συναναστρέφονται ελεύθερα με τους άντρες της κοινότητας.



Τα χαρακτηριστικά τους και η παράξενη γλώσσα τους που είναι μια μικτή παραλλαγή αρχαίας ελληνικής, Περσικής και Σανσκριτικής, έχουν αναπτύξει θεωρίες πως οι άνθρωποι αυτοί είναι απόγονοι των ελληνικών στρατευμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Μάλιστα, οι ίδιοι οι Καλάς δηλώνουν απόγονοι το μεγάλου στρατηλάτη αν και τεστ DNA δεν επιβεβαιώνουν αυτή τη θεωρία. Το μόνο σίγουρο είναι πως είναι διαφορετικοί και πως υπάρχει ευρωπαϊκό αίμα στις φλέβες τους. Οι Καλάς κατοικούν τρεις διαφορετικές κοιλάδες, την Μπουμπορέτ, τη Ρουμπούρ και Μπιρίρ. Ο πληθυσμός τους δεν είναι πάνω από δυο με τρεις χιλιάδες αν και μερικές έρευνες τον βάζουν και σε έξι χιλιάδες. Άνθρωποι ειρηνικοί, έχουν κατά καιρούς δεχτεί τις επιθέσεις φανατικών μουσουλμάνων που τους έχουν βίαια προσηλυτίσει κι έχουν καταστρέψει τα είδωλα και τέμπλα της θρησκείας τους, η οποία είναι πολυθεϊστική με θυσίες ζώων πάνω σε βωμούς, άλλο ένα στοιχείο που θυμίζει αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.

Μέσα στην άγρια μα ταυτόχρονα όμορφη φύση οι Καλάς ζουν καλλιεργώντας τη γη και βόσκοντας τα κοπάδια από γιδοπρόβατα. Τα πέτρινα σπίτια τους είναι χτισμένα αμφιθεατρικά στις πλαγιές των βουνών και η απομονωμένη ζωή τους είναι γεμάτη από τις γιορτές και τα έθιμά τους. Είναι απερίγραπτα φιλόξενοι μα αγαπούν ιδιαίτερα τους Έλληνες. Κατά καιρούς Έλληνες ευεργέτες έχουν κτίσει σχολεία σε χωριά των Καλάς καθώς κι έχουν αναλάβει τα έξοδα εκπαίδευσης μερικών σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Υπάρχει και μια μικρή ανάπτυξη του τουρισμού στην περιοχή, αν και ακόμα η πρόσβαση είναι δύσκολη και γενικά ο μουσουλμανικός πληθυσμός είναι εχθρικός προς τους Δυτικούς επισκέπτες.
Ας ελπίσουμε πως αυτή η μικρή γωνιά της γης με τους πολύχρωμους και όμορφους κατοίκους της, θα συνεχίσει να αντιστέκεται στο βάρβαρο πέρασμα του χρόνου σαν όαση μέσα στην έρημο του βαρβαρισμού που δέρνει την περιοχή. +Niko Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

ΓΕΩΓPAΦΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΥ ~ το νησί κάμπελ (campbell)

Γιατί τα ταξίδια δεν οδηγούν πάντοτε σε σμαραγδένιες παραλίες, ας ψάξουμε πιο βαθιά τον πλανήτη μας

καλώς ορίσατε στα ταξίδια του +yannidakis 
Αυτό το μήνα ανοίγουμε πανιά για μια από τις ποιο μακρινές γωνιές του πλανήτη μας, τα μικρά νησιά Κάμπελ της Νέας Ζηλανδίας. Το μεγάλο νησί και οι βραχονησίδες στα παράλιά του αποτελούν το νοτιότερο σημείο αυτής της φιλειρηνικής χώρας του Νότιου Ειρηνικού ωκεανού. Τα 113 τετραγωνικά χιλιόμετρα του Κάμπελ αποτελούν ένα παράδειγμα προς μίμηση για όλο τον κόσμο και η ΟΥΝΕΣΚΟ το έχει ανακηρύξει έκταση Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Μόλις μερικά χιλιόμετρα βόρεια του Αρκτικού κύκλου, το νησί χαρακτηρίζεται από σχετικά ήπιες θερμοκρασίες αλλά άστατες καιρικές συνθήκες και ασταμάτητους ανέμους. Αποτελεί έδαφος αρχαίου και μη ενεργού πια ηφαιστείου που οι παγετώνες και οι ανελέητοι άνεμοι των αιώνων σκάλισαν τη γη του με ψηλά βουνά έως στα 500 μέτρα ύψος, κάθετους γκρεμούς μα και καταπράσινες κοιλάδες. Το ζιγκ ζαγκ σχεδόν σχήμα του και τα κακοτράχαλα βράχια του θυμίζουν Σκανδιναβικά φιόρδ.


Το νησί ανακαλύφθηκε το 1810 από τον καπετάνιο Φρέντερικ Χάσελμπορο του στόλου κυνηγών φώκιας που ανήκε στην εταιρία Κάμπελ του Σίδνεϋ. Εκ τότε το νησί χρησιμοποιήθηκε είτε σαν καταφύγιο των πληρωμάτων φαλαινοθηρικών και άλλων αλιευτικών πλοίων αλλά και κατοικήθηκε από βοσκούς που έφεραν τα κοπάδια των προβάτων τους να βοσκήσουν τα πράσινα λαγκάδια και της φιλικές κοιλάδες του νησιού. Όπως συνήθως αυτή η παρενόχληση του ανθρώπινου στοιχείου παραλίγο να φέρει και την καταστροφή της χλωρίδας και πανίδας του νησιού. Η μεγαλύτερη καταστροφή ήρθε από την εισβολή αρουραίων από τα καράβια και από τις γάτες που ακολούθησαν. Το νησί είχε πάρα πολλά ενδημικά είδη πουλιών αλλά και σπάνιων φυτών που σχεδόν εξαφανίστηκαν. Το 1931 η παγκόσμια οικονομική κρίση ανάγκασε τους βοσκούς των προβάτων να εγκαταλείψουν τις αγέλες τους και ουσιαστικά το νησί. Σ’ αυτό το σημείο έχουμε μια περίοδο παρακμής του νησιού από τη συμβολή των παρατημένων ζώων και φυσικά των καταστροφικών αρουραίων.

Το 1975 με πρωτοβουλία της κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας όλα τα πρόβατα αποσύρθηκαν από το νησί σε μια προσπάθεια να αναζωογονήσουν τη φυσική ομορφιά του νησιού. Το 2001 πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη εξόντωση αρουραίων που έχει ποτέ γίνει σε όλο τον κόσμο και μάλιστα με απόλυτη επιτυχία. Κατόπιν αυτής της Ηράκλειας προσπάθειας να επαναφέρουν το νησί στη φυσική ομορφιά και αγριάδα του, επιστήμονες και βιολόγοι από όλο τον κόσμο άρχισαν να παρατηρούν τη σταδιακή επαναφορά του νησιού. Η μοναδική πάπια Τιλ(Teal) που είναι αποκλειστικά ενδημική του νησιού επανήλθε με μεγάλες προσπάθειες διατήρησης και προστασίας. Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη πάπια είναι το τελευταίο ήδος πάπιας που δεν πετάει!  

Σήμερα το νησί Κάμπελ είναι περήφανα ένα από τα λίγα μέρη του πλανήτη μας που επανήλθαν μετά από σχεδόν ολοκληρωτική ανθρώπινη καταστροφή. Τα Βασιλικά Άλμπατρος, τα πουλιά με τις φτερούγες των τριών μέτρων φωλιάζουν κατά εκατοντάδες στις κοιλάδες του. Θαλάσσιοι Ελέφαντες και Θαλάσσια λιοντάρια κυκλοφορούν ανέμελα στις πράσινες πλαγιές του. Χιλιάδες βότανα και εξωτικά λουλούδια ανθίζουν σε όλα τα πλάτη και τα μήκη του αλλόκοτου νησιού. Ανάλογα την εποχή τα εδάφη βάφονται με κίτρινες και μενεξεδένιες αποχρώσεις που αποκαλύπτονται σαν πάνω σε μια τεράστια σκηνή καθώς η πυκνή ομίχλη ανασηκώνεται για λίγο να δείξει το απόλυτο μεγαλείο της φύσης. Οι σπάνιοι κιτρινομάτιδες πιγκουίνοι πηδούν μέσα στα νερά του περίφημου ανάποδου καταρράκτη με τις κωμικές τους κινήσεις.

Πρέπει να σημειώσω πως ειλικρινά συγκινήθηκα καθώς έκανα την έρευνα γι’ αυτό το άρθρο και θέλω να συγχαρώ τη Νέα Ζηλανδία για τις αξιοθαύμαστες προσπάθειες να επαναφέρει τη φύση στο νησί που πλέον αποτελεί παγκόσμια κληρονομιά. Ο φυσικός πλούτος του νησιού είναι επίσης εικονογραφημένος στο χαρτονόμισμα των 5 δολαρίων της χώρας! Μπορείτε να δείτε και να μάθετε περισσότερα για το Κάμπελ εδώ. Μακάρι όλες οι χώρες να μπορέσουν να μιμηθούν το παράδειγμα της Νέας Ζηλανδίας και του νησιού Κάμπελ! +Niko Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ
 Διαβάστε περισσότερα.. »