Παρασκευή 3 Αυγούστου 2012

κυματίζοvτας σκέψεις ~ στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα

ακροβατώντας σε κύματα ρεαλισμού & ρομαντισμού, σκέψεις & συναισθήματα αποτυπώνονται σε λέξεις


Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή
την κατασκοπεύω μήπως καταλάβω
πώς κερδίζει πάντα αυτή
ενώ χάνουμε εμείς.
Πώς οι αξίες γεννιούνται
κι επιβάλλονται πάνω σ’ αυτό που πρώτο λιώνει:
το σώμα.
Πεθαίνω μες στο νου μου χωρίς ίχνος αρρώστιας
ζω χωρίς να χρειάζομαι ενθάρρυνση καμιά
ανασαίνω κι ας είμαι
σε κοντινή μακρινή απόσταση
απ’ ό,τι ζεστό αγγίζεται, φλογίζει…
Αναρωτιέμαι τι άλλους συνδυασμούς
θα εφεύρει η ζωή
ανάμεσα στο τραύμα της οριστικής εξαφάνισης
και το θαύμα της καθημερινής αθανασίας.
Χρωστάω τη σοφία μου στο φόβο∙
πέταλα, αναστεναγμούς, αποχρώσεις
τα πετάω.
Χώμα, αέρα, ρίζες κρατάω∙
να φεύγουν τα περιττά λέω
να μπω στον ουρανό τού τίποτα
με ελάχιστα.


Η ζωή κερδίζει κι εμείς χάνουμε, κερδίζουμε αλλά συνεχίζουμε να ζούμε με την αναμονή της επόμενης ευκαιρίας. Είναι ο φόβος σοφία; Είναι ο φόβος αυτό που μας κρατάει ζωντανούς; Στον ουρανό του τίποτα ας πετάξουμε κι ας αφήσουμε τη ζωή να μας οδηγήσει στο πουθενά (_)

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας 
μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Προβληματίστηκες; σχολίασε το