ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ μοίρα, timing, θέληση και... η θεωρία των (άγιων) πάντων

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis 

Το είχε αναφέρει και ο Coelho στο δημοφιλέστερο βιβλίο του... Υπάρχει και ολόκληρο "κανονολόγιο" για την θετική σκέψη και για την θέαση των γεγονότων της ζωής με αισιοδοξία... "Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω" υποστηρίζουν κάποιοι, ενώ άλλοι σημειώνουν ότι "έλκουμε" γεγονότα και καταστάσεις ανάλογα με τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας.

Θεωρίες, πεποιθήσεις και... ερμηνείες, όπου άλλες φορές ομιλούν για τις ενέργειες, τα vibes και τον συγχρονισμό τους, ενώ κάποιες άλλες αναφέρουν το κάρμα, το πεπρωμένο και, ίσως, το υπερφυσικό. Ως "μαγεία" που υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει, ενδεχομένως, στην αυτή καθαυτή καθημερινότητα μας, θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος το φαινόμενο αυτό.

Ποιό φαινόμενο ακριβώς;
 
Είναι εκείνη η, χρονικά, κομβική -ή μη- στιγμή, όπου αυτό το αξιοθαύμαστο κράμα κοσμικής γητείας και αρμονικών συνθηκών, δημιουργείται και αναδύεται για να μας αποφέρει το επιθυμητό -ή μη- αποτέλεσμα. Ίσως είναι εκείνη η στιγμή που ενώ όλα φαίνονται αδρανή και στατικά, ευθυγραμμίζονται οι πλανήτες "ακούγοντας" το εσωτερικό κάλεσμα μας και ερεθισμένη από αυτή μας την στασιμότητα η πραγματικότητα, σπεύδει να ταράξει τις ισορροπίες μας.

"Απλά, καθημερινά" παραδείγματα;

Όταν το άναμμα του τσιγάρου στην στάση του λεωφορείου που υπομονετικά, και ίσως με λίγο εκνευρισμό, περιμένουμε, επειδή χάσαμε το προηγούμενο, "προκαλεί" τον άμεσο ερχομό του επόμενου. Όταν η γνωριμία μας με εκείνο το πρόσωπο, το οποίο ηλεκτρίζει όλη την ατμόσφαιρα γύρω μας και η έλξη που αισθανόμαστε είναι καθηλωτική, μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι το "άλλο μισό μας πορτοκάλι", όπως λένε και οι Ισπανοί. Όταν η λέξη/φράση "κλειδί" που μας έρχεται στο μυαλό την κατάλληλη στιγμή, εκείνη που κάποιος-κάπου-κάποτε είχε αναφέρει και για ένα άγνωστο λόγο μας είχε αποτυπωθεί (η στοίβα του μυαλού "αχρείαστη γνώση" την ονομάζω εγώ), μας επιτρέπει να επιτύχουμε σε ένα test, σε μια συνέντευξη, σε μια δοκιμασία. Πολλά άλλα παρόμοια μπορεί να μας έρθουν αυτήν τη στιγμή στο νου... Ορισμένα εξ αυτών, όσο τετριμμένα, ασήμαντα, ή απλοϊκά και να παρουσιάζονται, ενδέχεται να προκαλέσουν ριζικές αλλαγές στην ζωή κάποιου ανθρώπου.

Είναι άραγε προκαθορισμένα τα γεγονότα της ζωής μας, όσο απίθανα ή απρόσμενα και να μας φαίνονται;

Δεν γνωρίζω αν υφίσταται ο παράγων της τύχης ή της ατυχίας, το... "γραμμένο" ή μία οντότητα που "κινεί" τα νήματα έτσι ώστε έκαστος να χαράξει μια προδιαγεγραμμένη πορεία στο χρονικό της ζωής του. Δεν ξέρω επίσης αν όλα γίνονται για κάποιο λόγο ή απλά... συμβαίνουν. Δεν είμαι σίγουρος αν κάποιοι "έχουν άστρο" ή "περπατούν στο φως". Αυτό που πιστεύω -διότι σίγουρος για ένα τέτοιο ζήτημα, θεωρώ, δεν μπορεί να είναι κανείς-, είναι ότι μπορούμε να επηρεάσουμε έως κάποιο βαθμό τα προσεχή, επικείμενα και μελλοντικά δρώμενα, μέσω ανεξήγητων ή -τουλάχιστον- εξηγήσιμων ενεργειών, συνειδητά ή μη.

Κλείνοντας, (ελπίζω συνειδητά...), θα ήθελα να αναρωτηθούμε για μια στιγμή, σε ποιο βαθμό, πράξεις και αποφάσεις που κάναμε ή λάβαμε το τελευταίο διάστημα, ήταν αυτούσια δική μας πρωτοβουλία και επιλογή, καθώς και κατά πόσο είχαμε το "επιθυμητό", εν τέλει, αποτέλεσμα. Τους λόγους και τις αιτίες που, μάλλον, μεσολάβησαν, αλλά και τους παράγοντες που μας επηρέασαν. Τι ήταν αυτό που "κίνησε τα νήματα" κατά την γνώμη μας; Ίσως ο κάθε ένας μας ξεχωριστά να βγάλει το δικό του συμπέρασμα.

Εις το επανιδείν... +Vaggelis Episkopou 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ σφηνάκι "τρομοκρατίας" με άρωμα βυζαντίου

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis 

Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που το Παρίσι, αλλά και σύσσωμη η παγκόσμια κοινότητα, συγκλονίστηκαν από την αιματηρή τρομοκρατική επίθεση που έμελλε να αλλάξει τα δεδομένα και να κινητοποιήσει καταστάσεις τόσο για τη Γαλλία, όσο και για άλλες χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης. Παρά τις εκτεταμένες προσπάθειες που έχουν γίνει κατά καιρούς για να προκύψει ένας σαφής ορισμός για την έννοια της "τρομοκρατίας", αυτό δεν έχει καταστεί εφικτό, καθώς πάντα ανακύπτουν προβλήματα σχετικά με την ευρύτητα των φαινομένων που πρέπει να συμπεριληφθούν (είναι η υποστήριξη της τρομοκρατίας άραγε τρομοκρατία;).

Σε αδρές γραμμές, η τρομοκρατία περιλαμβάνει τη βία ως μέσο εξαναγκασμού ή αντίποινο, με ερείσματα κοινωνικά, θρησκευτικά, πολιτικά και κυριότερους αποδέκτες τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Σημαντικός παράγοντάς της και αδιαφιλονίκητος άσος στο μανίκι της είναι τα παιχνίδια ψυχολογίας. Το σοκ που προκαλεί η ξαφνική της εμφάνιση, ο θρήνος που αφήνει πίσω της όπου εμφανιστεί, και κυρίως η φθορά που προκαλεί ο φόβος γι' αυτήν και η αναμονή για ένα ακόμα χτύπημα, είναι οι κυριότεροι πόροι απ' τους οποίους αντλεί τη δύναμη και την επιρροή της. Όποιος ελέγχει την ψυχολογία των μαζών, διαθέτει στα χέρια ένα πανίσχυρο υπερόπλο.

Όπως όλοι φανταζόμαστε, δεν χρειάστηκε να φτάσουμε στον 21ο αιώνα για να γίνουν αυτά αντιληπτά. Ανάλογες τακτικές χρησιμοποιούνταν από πάρα πολύ παλιά, με προσωπικό αγαπημένο μου παράδειγμα αυτό που θα σας αναφέρω αμέσως τώρα.

Μεταφερόμαστε στο 1014 και στη μάχη στο Κλειδί, στην οποία και δόθηκε ένα τέλος (νικηφόρο για τους Βυζαντινούς) στη μακρά διαμάχη Σαμουήλ/Βουλγάρων και Βασιλείου Β'/Βυζαντινών. Τότε συνελήφθησαν 15.000 Βούλγαροι στρατιώτες (ο αριθμός αμφισβητείται από τους νεότερους ιστορικούς) οι οποίοι, με διαταγή του αυτοκράτορα Βασιλείου Β', τυφλώθηκαν με πυρωμένο σίδερο. Σε κάθε 100 στρατιώτες, ένας "τυχερός" έμενε μονόφθαλμος, ώστε να υπάρξει τρόπος να βρει το στράτευμα το δρόμο της επιστροφής. Το αποτρόπαιο θέαμα που αντίκρισε ο Σαμουήλ τον έκανε αρχικά να χάσει τις αισθήσεις του και, δύο μέρες μετά, την ίδια του τη ζωή από καρδιακή προσβολή, την οποία αποδίδουμε στο σοκ αυτού ακριβώς του θεάματος.

Ο Βασίλειος Β' "Βουλγαροκτόνος" (976-1025)

Αξίζει να αναφέρουμε, όχι για να "αθωωθεί" το Βυζάντιο και ο Βασίλειος, αλλά για να αποδοθεί η ιστορική πραγματικότητα, πως το μέτρο της τύφλωσης ναι μεν χαρακτηριζόταν από μεγάλη σκληρότητα, ωστόσο δεν αποτελούσε πρωτοτυπία για τα δεδομένα της εποχής. Έτσι αντιμετωπίζονταν όλοι οι στασιαστές στο βυζαντινό κράτος (τέτοιοι θεωρούνταν και οι Βούλγαροι), ενώ θεωρούνταν ποινή σαφώς προτιμότερη από την καταδίκη σε θάνατο.

Στην κίνηση αυτή του Βασιλείου, εντοπίζουμε εφαρμογή της ψυχολογίας ανάλογη με αυτήν που αναλύθηκε παραπάνω. Η εμφάνιση του τυφλωμένου πλήθους (προσπαθήστε να αναλογιστείτε την αγριότητα της κατάστασης) σίγουρα δεν καθήλωσε μόνο τον Σαμουήλ αλλά και ολόκληρο το σώμα του λαού. Κι ακόμη πιο σίγουρα, το πάθημα αυτό θα απέτρεψε αρκετές απόπειρες εναντίον του Βυζαντίου, από φόβο μίας ανάλογης αντίδρασης.

Στο τσουκάλι της ιστορίας που ποτέ δε σταματά να βράζει, όλα ενώνονται, διαχωρίζονται, συντίθενται κι αποσυντίθενται, αλλάζουν μορφές, μεταποιούνται. Η εξέλιξη, άλλοτε τόσο αργή που δεν μπορούμε να την αντιληφθούμε, κι άλλοτε τόσο γρήγορη που μας καθιστά έρμαια των καταστάσεων, είναι αναπόφευκτη. Το μόνο που δεν αλλάζει ποτέ, είναι η ανθρώπινη φύση. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ούτε νέα ούτε δημοκρατία (και τι έμεινε)

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Εχθές γίναμε μάρτυρες ενός πολιτικού και λειτουργικού φιάσκου με κωδική ονομασία "νέος πρόεδρος Νέας Δημοκρατίας". Χιλιάδες κόσμου εξαπατήθηκαν από τα ερασιτεχνικά λάθη της εταιρείας που είχε αναλάβει να φέρει σε πέρας το τεχνικό κομμάτι των εκλογών ανάδειξης νέου προέδρου στη Νέα Δημοκρατία, ανά την Ελλάδα.

Από το πρωί -οπότε και το ζήτημα έγινε γνωστό- οι υποψήφιοι μάλωναν μεταξύ τους ενώ την ίδια ώρα καλούσαν τους ψηφοφόρους τους να μην προσφύγουν στις κάλπες μέχρι νεωτέρας τουλάχιστον! Το μπάχαλο αυτό διέλυσε την διαδικασία μέχρι το τέλος της ημέρας.

Παρακολουθώντας πάντως και την εξέλιξη αυτής της άτυπης προεκλογικής περιόδου, θα έλεγα πως το κόμμα έχει έλλειψη ταυτότητας, ηθικής, πρωτοβουλίας και αυτοπεποίθησης. Συστατικά που θεωρούνται απαραίτητα για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε περίοδο τέτοιας κρίσης. Χωρίς να έχω υπάρξει ποτέ ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας διαπιστώνω το πως το κόμμα πέφτει σε επίπεδο και βαρύτητα από την ημέρα που έπεσε από την κυβέρνηση.

Διάβασα στο twitter χθες το απόγευμα, από επίσημα χείλη της κυβέρνησης, πως ο ΣΥΡΙΖΑ επιζητά μία δυνατή και αξιότιμη αντιπολίτευση και γέλασα ειρωνικά. Αφού στην κυβέρνηση είδαν με ευχαρίστηση τη κατάντια του ανταγωνιστή τους, αποφάσισαν πως ήταν μια καλή ευκαιρία να το παίξουν "fair play" και να πετάξουν μία ανοησία στο διαδίκτυο. Το ίδιο κάπως και το ΠΑΣΟΚ που αυτή τη στιγμή, βλέπει την κυβέρνηση να αποτελεί ότι χειρότερο έχει συμβεί στην Ελλάδα από την μεταπολίτευση και την Νέα Δημοκρατία να γελοιοποιείται όπως αναφέρθηκε παραπάνω.

Αν η Ελλάδα χρειάζεται μια ισχυρή Νέα Δημοκρατία; Όχι απαραίτητα. Χρειάζεται ισχυρούς πολιτικούς με δυναμική και ιδέες. Χρειάζεται ανθρώπους με ικανότητα στο αποτέλεσμα, όχι πολιτικούς ρήτορες της εποχής του Αντρέα. Ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας; Χμ... Ας είναι ο λιγότερο πιθανός, ο λιγότερο προφανής. +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΕΦAPΜΟΖΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ~ κατσαρίδα: φίλος ή εχθρός;

πως οι εφαρμογές της επιστήμης & της τεχνολογίας επιδρούν στην κοινωνία του σήμερα

χαιρετώ τα science nerds του +yannidakis 

Διαβάζοντας πρόσφατα ένα άρθρο σε γνωστό διαδικτυακό περιοδικό, το μάτι μου έπεσε τυχαία σε μία διπλανή στήλη, και συγκεκριμένα στη λέξη «κατσαρίδες» που αναφερόταν στον τίτλο μιας έρευνας. Και σαν άτομο που αγαπά τις έρευνες, φυσικά το κλίκαρα.

Μετά τη σύντομη παραμονή μου στη σελίδα και έκπληκτη καθώς ήμουνα, αποφάσισα να κάνω μία δική μου μικρή έρευνα σχετικά με τις κατσαρίδες. Είναι γνωστό πως όλοι απεχθανόμαστε τις κατσαρίδες και πως τρέχουμε τσιρίζοντας κάθε φορά που ερχόμαστε τετ-α-τετ με κάποια απ'αυτές, με σιγουριά όμως μπορώ να πω ότι είναι το πλέον παρεξηγημένο έντομο.

Την επόμενη φορά που θα στριμώξετε μια κατσαρίδα στη γωνία, σκεφτείτε το πριν σκοτώσετε μία μοναδική,ανεπανάληπτη προσωπικότητα! Γιατί ναι, κυρίες και κύριοι, και οι κατσαρίδες έχουν προσωπικότητα. Και αυτό αποδεικνύεται με πείραμα σε 304 κατσαρίδες που πραγματοποιήθηκε στο Βέλγιο και συγκεκριμένα στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, που δείχνει ότι κάθε κατσαρίδα, όπως και κάθε άνθρωπος, χαρακτηρίζεται από θάρρος, επιθετικότητα αλλά και από άλλες ιδιότητες που ξεχωρίζουν την κάθε κατσαρίδα από τα υπόλοιπα άτομα του είδους της.

Όμως δεν σταματάει εκεί. Οι κατσαρίδες έχουν πολλάκις χρησιμοποιηθεί ως πειραματόζωα για το «καλό» της ανθρωπότητας. Σ' αυτό ακριβώς είχαν το μυαλό τους και οι Ρώσοι επιστήμονες όταν κατασκεύαζαν την κατσαρίδα-κατάσκοπο. Και μπορεί αυτό να ακούγεται σαν σενάριο κατασκοπευτικής κινηματογραφικής ταινίας αλλά είναι πραγματικότητα. Η κατσαρίδα-κατάσκοπος είναι ένα mini ρομπότ, κατασκευασμένο με τρία βασικά χαρακτηριστικά: είναι εξωτερικά παρόμοια με κατσαρίδα, έχει το φυσικό μέγεθος της και κινείται κατά τον ίδιο τρόπο. Η κατσαρίδα ρομπότ έχει μήκος 10 εκατοστών και κινείται με ταχύτητα 30 cm / sec. Το ρομπότ είναι εξοπλισμένο με ένα φωτοευαίσθητο αισθητήρα, σύστημα επαφής και μη-επαφής για την ανίχνευση εμποδίων και για την αποφυγή τους. Αυτή η καινοτομία αλλάζει πραγματικά την τεχνολογία στον τομέα της άμυνας και ειδικά σε ότι έχει να κάνει με τη συλλογή πληροφοριών.

Βέβαια οι κατσαρίδες μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για πολύ καλύτερους σκοπούς. Ως γνωστόν, τα έντομα αυτά συχνά ταυτίζονται με την βρωμιά και τις ασθένειες, καθώς κουβαλούν πάνω τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Την ίδια στιγμή, οι ίδιες οι κατσαρίδες φαίνεται να έχουν αναπτύξει μηχανισμούς εξουδετέρωσης των μικροβίων, οι οποίοι, με την κατάλληλη έρευνα, θα μπορούσαν να σώσουν ανθρώπινες ζωές.

Πέρα από το αίσθημα αηδίας που μας προκαλούν, έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης για κατασκευή τεχνητών μελών και αντιβιοτικών.  Αυτά τα έντομα με τον ιδιαίτερα ευλύγιστο εξωσκελετό βοήθησαν το 2014 στην δημιουργία ενός εξελιγμένου τεχνητού χεριού. Η επιστημονική κοινότητα ενδιαφέρεται για τις κατσαρίδες για έναν ακόμη λόγο: την δημιουργία ενός πανίσχυρου αντιβιοτικού. Τα συγκεκριμένα έντομα ίσως μας προσφέρουν την λύση στην αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών που προκαλούνται από το E coli και άλλα βακτήρια. Πιο συγκεκριμένα, οι κατσαρίδες περιφέρονται σε βρώμικα περιβάλλοντα, όμως καταφέρνουν να παραμένουν υγιείς, παράγοντας τα δικά τους αντιβιοτικά. Εξάλλου, από τον 19ο αιώνα οι κατσαρίδες αποτελούσαν βασικό συστατικό για διάφορα γιατροσόφια στον Νότο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Σήμερα, νοσοκομεία στην Κίνα χρησιμοποιούν σκόνη κατσαρίδας για την αντιμετώπιση των εγκαυμάτων, ενώ σιρόπι από τα συγκεκριμένα έντομα δίνεται σε εκείνους που πάσχουν από γαστρεντερίτιδα.

Όμως, επειδή δεν μπορούμε να ανεχτούμε τίποτα που μας χαλάει την αισθητική, βρίσκουμε όλο και καλύτερους τρόπους για να εξολοθρεύουμε τις κατσαρίδες. Οι κατσαρίδες θεωρούνται από τους πιο ανθεκτικούς ζωντανούς οργανισμούς, λόγω της αντοχής τους στην έλλειψη τροφής και αέρα αλλά κυρίως λόγω της αντίστασής τους στην ακτινοβολία.

Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ένα στέλεχος κατσαρίδων έχει μεταλλαχθεί και έχει καταφέρνει να επιβιώνει και από τις ανθρώπινες παγίδες: αν και γενικά οι κατσαρίδες έχουν τις ίδιες γευστικές προτιμήσεις με τον άνθρωπο, οι συγκεκριμένες απαρνούνται την γεύση της ζάχαρης, την ώρα που τα περισσότερα από τα δολώματα είναι δηλητήρια που αναμειγνύονται με γλυκόζη. Στο εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, οι επιστήμονες εξέτασαν τη μετάλλαξη δίνοντας στα έντομα μια επιλογή τροφίμων, μεταξύ ενός ζελέ με υψηλή περιεκτικότητα σε γλυκόζη και φυστικοβούτυρου χωρίς γλυκόζη. Ενώ οι κανονικές κατσαρίδες δεν έδειξαν καμία προτίμηση μεταξύ των δύο, τα μεταλλαγμένα έντομα σνόμπαραν το ζελέ και προτίμησαν το φυστικοβούτυρο. Σε αυτό το σημείο φαίνεται ότι οι κατσαρίδες κερδίζουν με την ανάπτυξη αυτού του μηχανισμού αποστροφής της γλυκόζης, όμως η απάντηση των βιομηχανιών μπορεί να είναι η δημιουργία ενός εντομοκτόνου που θα βασίζεται στην αποστροφή της γλυκόζης.

Μπορούν όντως οι κατσαρίδες να δημιουργήσουν μελλοντικά ένα καλύτερο κόσμο για εμάς; Και αν μπορούν, γιατί αντί να τους δώσουμε την ευκαιρία να το κάνουν, επικεντρωνόμαστε στο να τις εξολοθρεύουμε; +el. gk. 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΠΙΘΕΣ ΑΙΣIΟΔΟΞIΑΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ~ ζητήματα ηθικής… πόσο εύκολα τα αναγνωρίζεις;

σε μία κοινωνία κατήφειας & παρακμής, βρίσκουμε τα εφόδια να αισιοδοξούμε

Καλησπέρα στους αισιόδοξους του  +yannidakis! 

Πρόσφατα παρακολούθησα τη νέα ταινία του αμφιλεγόμενου Woody Allen, «Παράλογος άνθρωπος», και όπως σε κάθε ταινία του, αυτό που με εξίταρε περισσότερο ήταν η ανακάλυψη των διάφορων φιλοσοφικών ζητημάτων που θίγονται «αυθόρμητα» κατά την εξέλιξη της πλοκής, παρά η ίδια η πλοκή του έργου. Μοιάζουν με φιλοσοφικές «ενέσεις» που σε κάνουν να νιώσεις ένα ελαφρύ τσίμπημα, που σε προβληματίζουν ηθελημένα, και, εν τέλει, σου καρφώνονται στο μυαλό περιμένοντας να τις αναλύσεις.   
                                 
Πολλά ήταν τα ερεθίσματα, λοιπόν, της κατά τα άλλα νωχελικής ταινίας, όμως, αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν το ζήτημα της ηθικής και, συγκεκριμένα, οι ακραίες επιλογές των χαρακτήρων που οδηγούν σε απροσδόκητες πράξεις για χάρη του… «καλού σκοπού».

Και κάπως έτσι, ήρθα αντιμέτωπη με μία μεγάλη αλήθεια: την πολυπλοκότητα της έννοιας της ηθικής. Μπορεί άραγε μια φαινομενικά ανήθικη πράξη να «εκκαθαριστεί» από έναν ηθικό σκοπό; Πόσο ξεκάθαρο μπορεί να είναι αυτό που ορίζουμε σαν ηθικό; Και, τελικά, αν μπορούμε να ορίσουμε την ηθική, κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει αυτό;                                                                                                                                               

Η διαρκής αμφιταλάντευση που δημιουργεί η έννοια από μόνη της είναι και ένα χαρακτηριστικό της γνώρισμα. Περιλαμβάνει αντιθέσεις, δίπολα, όπως σωστό-λάθος, υποκειμενικότητα-αντικειμενικότητα, εγώ-εμείς, συναισθήματα-ψυχρότητα…

Ήδη από την αρχαιότητα, έχουν γίνει προσπάθειες να οριστεί η έννοια της ηθικής. Ο Αριστοτέλης είναι ο πρώτος που ασχολήθηκε με το ηθικό πρόβλημα, υιοθετώντας μία ορθολογική αντίληψη περί ηθικής, όπου η συνείδηση και το συναίσθημα δεν έχουν θέση.  Τη συνέδεσε με την έννοια της αρετής, της ενάρετης ζωής και του μέτρου. Από την άλλη ο Πλάτωνας, έκανε συνειρμούς με τη θρησκεία και με υπερβατικές ιδέες, όπως η δικαιοσύνη. Πιο πρόσφατα, ο Ντοστογιέφσκι, στο «Έγκλημα και Τιμωρία» έρχεται αντιμέτωπος με το υπαρξιακό ερώτημα τη στιγμή που ο Ρασκόλνικωφ γίνεται δολοφόνος για ένα έγκλημα που η κοινωνία είναι υπεύθυνη, διαμαρτυρόμενος για την κοινωνική αδικία, ενώ τελικά προβληματίζεται αν είναι ο ίδιος εγκληματίας, (καθόλου τυχαίοι οι συνεχείς υπαινιγμοί του Woody Allen προς εκείνον στην ταινία του…).                                                                                              

Ας έρθουμε όμως στο σήμερα, και ας παραμείνουμε στο ζήτημα της ηθικής επιλογής, το μεταίχμιο του «εμείς» και του «εγώ». Επιλέγοντας το «εμείς» το κέντρο βάρους της ηθικής αξίας γίνεται αντικειμενικό και εύκολα αναγνωρίσιμο, ενώ απαλλάσσεσαι από το άγχος της προσωπικής επιλογής χάνοντας, όμως, κάτι από τη μοναδικότητά σου. Από την άλλη, το «εγώ» διαμορφώνει την υποκειμενική σου ταυτότητα, ωστόσο, φέρει την ευθύνη και το βάρος της συμπεριφοράς σου.

Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, πόσο ηθικό είναι να ακολουθεί κανείς τους κανόνες, τα πρέπει, μιας κοινωνίας, επειδή αποτελούν ένα ευρέως αποδεκτό πρότυπο, το οποίο όμως η ίδια έχει ορίσει ως τέτοιο και δε συνάδουν με προσωπικά θέλω. Πόσο ανήθικο είναι οι προσωπικές σου επιλογές να διαμορφώνονται και να εξαρτώνται από τις επιλογές των γύρω σου…

Θεωρώ πως είναι γελοίο να παίζεις έναν ρόλο που σου ορίζουν οι άλλοι, για έναν και πολύ συγκεκριμένο λόγο: υπάρχει περίπτωση να είσαι καλός σε αυτόν τον ρόλο. Και τότε, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα… Για να γίνω πιο κατανοητή θα δανειστώ λίγα λόγια από το βιβλίο «Η Αρχιτεκτονική της ευτυχίας» του Αλέν Ντε Μποτόν: «Προκειμένου να γινόμαστε αρεστοί σε συναδέλφους, ίσως λέμε πράγματα που δεν πιστεύουμε, ενώ καταλήγουμε να ζηλεύουμε και να παθιαζόμαστε με στόχους που ουσιαστικά δε μας ενδιαφέρουν. Όμως, όταν τελικά βρισκόμαστε μόνοι μας […]ξαναβρίσκουμε σταδιακά την επαφή με μία πιο αυθεντική πλευρά του εαυτού μας, που περίμενε στο πλάι μέχρι να ολοκληρώσουμε την παράστασή μας.»

Οι άλλοι, οι «τόσο σημαντικοί» άλλοι, απαιτούν από εσένα να επαναλάβεις τον ρόλο στον οποίο σε έχουν συνηθίσει. Είναι δύσκολο να επιπλεύσεις σε ένα βάλτο που εσύ δημιούργησες. Είναι δύσκολο να λες: «μα… εγώ… δεν είμαι αυτός» και οι άλλοι να σε πιστεύουν όταν εσύ τους έχεις δώσει αυτό το δικαίωμα. Μήπως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να τους το πάρεις πίσω;

Δε θα σας προτείνω να επιλέξετε μία από τις δύο πλευρές, αλλά θα σας παροτρύνω να μπείτε έστω στη διαδικασία να σκεφτείτε σε ποια από τις δύο περιπτώσεις βρίσκεστε αυτήν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο της ζωής σας και αν αυτό σας ικανοποιεί...

Ώρα για ανασυγκρότηση, λοιπόν...Αφυπνιστείτε! Είναι αναζωογονητικό! +Elina Ioannou               

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ το μουσουλμανικό δίλημμα

Καλώς ορίσατε στις σκέψεις του +yannidakis 

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έχουν αγγίξει λίγο πολύ όλους μας και κάθε μέρα μας αποδεικνύει πως ζούμε σε μια εφιαλτική περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας. Από το τέλος του ψυχρού πολέμου στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και μέχρι σήμερα, υπάρχει ένας συνεχόμενος αναβρασμός και μια συγκυρία που κυριολεκτικά μας έχει μπερδέψει. Σε τελική ανάλυση δεν ξέρουμε ποιος είναι ο εχθρός και ποιος είναι ο φίλος… Ξεχάστηκαν τα ιδανικά για το οποία κάποτε παλεύαμε και πιστεύαμε και γίναμε πιόνια των μεγάλων συμφερόντων που σύγχισαν τις καταστάσεις κι άρχισαν να υπαγορεύουν σε μας τι πρέπει να γίνεται «για το καλό μας».

Τα Σόδομα και τα Γόμορρα του πλανήτη μας έχουν τελευταία εστιάσει την προσοχή τους στο θρησκευτικό φανατισμό και συγκεκριμένα τον ιερό πόλεμο των μουσουλμάνων ενάντια των «απίστων». Ο θρησκευτικός φανατισμός και κατ’ επέκταση ο οποιοσδήποτε φανατισμός αψηφά κάθε μέτρο λογικής και γι’ αυτό το λόγο είναι δύσκολο να καταπολεμηθεί. Υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα ηθικών αρχών που δεν μπορεί να γεφυρωθεί και η Δύση συνεχίζει να εμπνέεται από τις φιλελεύθερες ιδέες της ανεξιθρησκείας. Συμφωνώ απόλυτα με την ιδέα της ανεξιθρησκείας, άλλωστε και η δικιά μου θρησκεία ήταν κάποτε καταπιεσμένη και κατατρεγμένη. Το πρόβλημα όμως ξεκινάει όταν αυτή η ελευθερία αρχίζει να εισβάλει και να διαβρώνει το δικό μου τρόπο ζωής. Δυστυχώς όπως πάντα ξεχνάμε να κοιτάξουμε πίσω και να μάθουμε αυτά που η ιστορία μας δίδαξε. Συγκεκριμένα η εξάπλωση του ισλάμ έγινε δια πυρός και σιδήρου και η αδιάλλακτη κοσμοθεωρία αυτής της θρησκείας πυρώνει τα ακραία που σήμερα ζούμε καθημερινά.

Η προσφυγιά είναι ένα σκληρό και απάνθρωπο γεγονός. Εμείς οι Έλληνες το ξέρουμε καλύτερα από όλους τους άλλους λαούς της Δύσης. Ποιος δεν δάκρυσε στις φριχτές εικόνες των πνιγμένων παιδιών στις παραλίες και στα νερά της Μεσόγειου; Από την άλλη όμως ποιος δεν εξοργίστηκε όταν έμαθε πως ένας από τους τρομοκράτες του Παρισιού πέρασε σαν πρόσφυγας από τη Λέρο; Ποια είναι λοιπόν η λύση του προβλήματος; Δυστυχώς για ‘μένα δεν υπάρχει μια λύση που να μπορεί να είναι δίκαιη για κανέναν. Τα παραδείγματα των μουσουλμάνων μεταναστών μας αφήνουν μια άσχημη γεύση στο στόμα. Εμείς τους δίνουμε το δικαίωμα να πάρουν από εμάς τον τρόπο ζωής μας, τις συνήθειές μας και τα έθιμά μας; Εμείς πρέπει να αλλάξουμε και να αποδεχτούμε τις δικές τους συνήθειες; Εγώ αρνούμαι κατηγορηματικά και δηλώνω αντίθετος στο φιλελευθερισμό που έχει καταστρέψει την ταυτότητα της κάθε χώρας και του αντιπρόσωπου πληθυσμού. Αυτό δεν είναι εθνικισμός, αυτό είναι σεβασμός προς αυτόν που καλοπροαίρετα σε φιλοξενεί. Λυπάμαι αλλά δηλώνω αντίθετος στη διάβρωση του πολιτισμού μου από την εισβολή αυτών που σήμερα είναι κατατρεγμένοι αλλά αύριο θα διεκδικούν αυτά που δεν τους ανήκουν.

Οι δηλώσεις ορισμένων μουσουλμάνων κατά των τρομοκρατικών ενεργειών δε με πείθουν. Δεν άκουσα από καμία μουσουλμανική χώρα να καταδικάσει κατηγορηματικά τα συμβάντα των τζιχαντιστών! Αν θέλουν κάποτε να μας πείσουν και να μας κάνουν να αλλάξουμε γνώμη για το Ισλάμ πρέπει να το δείξουν χειροπιαστά και να φιμώσουν τα ανώμαλα ζώα της θρησκείας τους… + Niko Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ σκάνδαλο ντόπινγκ στην ρωσία και σκάνδαλο συγκάλυψης στην ομοσπονδία

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Ειλικρινά σκεφτόμουν να μην ασχοληθώ με το θέμα, όμως η ανάγκη για... επικαιρότητα με νίκησε. Η Ρωσία αποδείχτηκε πως ήτανε "ντοπέ" τουλάχιστον στον στίβο και ξαφνικά όλοι μένουμε συγκλονισμένοι παρακολουθώντας τις εξελίξεις.

Η Παγκόσμια Ομοσπονδία στίβου αποφάσισε να αποβάλει την ρωσική ομοσπονδία για έναν χρόνο σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ομοσπονδίας αντι-ντόπινγκ και αυτή η τιμωρία για κάποιον λόγο εμένα μου προξένησε αμφιβολίες και προβληματισμό. Αν η Ρωσία -η όποια Ρωσία- κορόιδευε τόσο καιρό τον κόσμο, τις αρχές, το ίδιο το άθλημα, πως είναι δυνατό με ένα χρόνο να ξεμπερδεύουμε όταν σε αντίστοιχες περιπτώσεις έχουμε δει πιο αυστηρές ποινές.

Τι συμβαίνει; Δεν τα βρήκαν στην προσπάθεια χρηματισμού; Αποφάσισαν να κάνουν κάθαρση στις τάξεις τους; Υπάρχει πολιτικό παιχνίδι που κατέληξε στο πλήγμα των πάντα μισητών ρώσων; Εννοείται ότι ποτέ δεν θα το μάθουμε αυτό, όμως δυο μέρες πριν η Παγκόσμια Ομοσπονδία έσκυψε το κεφάλι όταν έγινε γνωστό ότι ηγετικό στέλεχος της, βρέθηκε να έχει συμμετοχή σε συμφωνίες κάτω απ' το τραπέζι και σε υποθέσεις διαφθοράς.

Όπα! "Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό, κεφάλα"! Με το παρόν δεν παίρνω σε καμία περίπτωση το πλευρό της Ρωσίας. Κάθε άλλο! Οποιοσδήποτε πιάνεται με παρανομίες -ειδικά στον τομέα του αθλητισμού που αποτελεί πρότυπο της νεολαίας- θα πρέπει να τιμωρείται αυστηρά. Αυστηρά  όμως, όχι κατά συνθήκη και κατά προτεραιότητα, όπως μου μυρίζει εδώ πέρα... +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ πόση σπατάλη είναι υπερβολική σήμερα;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

"Εδώ ο κόσμος καίγεται" λέει ο καμιά φορά, σοφός λαός μας και πολύ λυπάμαι που στον σημερινό προβληματισμό και θα συμφωνήσω και θα τονίσω ότι επαυξάνω. Βλέπετε, δεν έχει πολλές μέρες που ένας πίνακας σε μία δημοπρασία κόστισε ένα εξωφρενικό ποσό. Ναι, σε αυτόν τον κόσμο της κρίσης, της λιτότητας και της διχόνοιας, κάποιος έκανε κάτι για το χειροκροτήθηκε, τουλάχιστον μέσα σε εκείνη την αίθουσα.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Ο Μοντιλιάνι ζωγράφισε το 1917 έναν υπέροχο πίνακα -ή τουλάχιστον έτσι λένε οι ειδικοί- τον οποίο και ονόμασε "Ξαπλωμένο Γυμνό". Ε, δεν είναι δα και ο πρωτότυπος τίτλος όπως βλέπετε στην εικόνα! Ο πίνακας βγήκε στην αγορά και δημοπρατήθηκε προ ημερών στην Νέα Υόρκη. Ένας κινέζος συλλέκτης λοιπόν, αποφάσισε ότι μπορεί και αξίζει να δαπανήσει  170 εκατομμύρια δολάρια για τον πίνακα αυτόν. Και το έκανε. Και έμεινε και στην ιστορία ως το το δεύτερο μεγαλύτερο ποσό που δαπανάται σε πίνακα, μετά τα 179 εκατομμύρια που δόθηκαν για το "Γυναίκες από το Αλγέρι" του Πικάσο.

 Ελάτε τώρα... Ο κόσμος πεινάει. Το περιβάλλον καταστρέφεται. Η ιατρική εκλιπαρεί για χρηματοδοτήσεις και διάφοροι μεγιστάνες ανά τον κόσμο μοιράζονται, δωρίζουν ή έστω ξεχωρίζουν λίγη από την περιουσία τους. Γιατί κάποιος να δώσει τόσα χρήματα για ένα κομμάτι ζωγραφικής που είναι απλά... ωραία τέχνη; Οι απαντήσεις δικές σας. +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ αποικιοκρατία: όρος αναχρονιστικός ή πάντα επίκαιρος;

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis 

Στις 4 Ιουλίου του 1776 υπογράφεται στη Φιλαδέλφεια η "Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας",  βασισμένη στις αρχές του διαφωτισμού, και το διάστημα 1775-1783 εκτυλίσσεται στην Αμερικανική ήπειρο ένας πόλεμος γνωστός ως ο "Πόλεμος της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας". Βλέπουμε ότι ο όρος ανεξαρτησία επαναλαμβάνεται στις αναφορές στα γεγονότα της περιόδου. Ανεξαρτησία όμως από τι; Από ποιόν;

Θα πρέπει, για να απαντηθεί το ερώτημά μας αυτό, να ανατρέξουμε στις αρχές της Ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας, όταν τα ισχυρά ευρωπαϊκά κράτη αναζήτησαν εδάφη προς εκμετάλλευση (πρώτες ύλες, εργατικά χέρια, εμπορικές βάσεις κ.τ.λ.) εκτός της ηπείρου. Την αποικιοκρατία αυτή έθρεψαν οι μεγάλες γεωγραφικές ανακαλύψεις  του 15ου και 16ου αιώνα. Έτσι λοιπόν, από το 1607 ως το 1732 υπήρχαν στη Β. Αμερική δεκατρείς αποικίες της Αγγλίας, οι οποίες πέρα από τις δεδομένες καταπιέσεις που υπέστησαν (πολιτισμική υποτίμηση, λεηλασία πλούτου) αναγκάστηκαν το 1763 να αντιμετωπίσουν και την παράλογη αύξηση του φόρου σε σειρά προϊόντων, όπως το τσάι και η ζάχαρη. Οι ταραχές που δημιουργήθηκαν με αφορμή τα μέτρα αυτά και επίκεντρο τη Βοστώνη, οδήγησαν στον πόλεμο που αναφέρω παραπάνω. Ο οποίος, σημειωτέον, έληξε νικηφόρα για τις αποικίες (οι οποίες τότε συγκρότησαν ένα νέο μεγάλο κράτος, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής). Η αυτοπεποίθηση της νέας δύναμης γίνεται φανερή το 1823, όταν διατρανώνει την απόφασή της να κρατήσει μακριά της κάθε ευρωπαϊκή παρέμβαση (Δόγμα Μονρόε).

Η σημασία της "Αμερικανικής Επανάστασης" είναι αδιαμφισβήτητη, γιατί για πρώτη φορά στα χρονικά, η μητρόπολη ηττάται κατά κράτος από την αποικία! Ο θεσμός της αποικιοκρατίας, ο οποίος κορυφώθηκε με τις αποικιακές αυτοκρατορίες 19ου κι 20ου αιώνα, δέχεται το πρώτο και πολύ σημαντικό πλήγμα. Τί είναι όμως αυτό που δημιούργησε και κράτησε ζωντανή τη νοοτροπία αυτή; Οι οικονομικές πτυχές σίγουρα υπάρχουν και αποτελούν σημαντικό δέλεαρ, ωστόσο μπορούμε να αποκλείσουμε την πολιτισμική αλαζονεία του Δυτικού κόσμου; Την αίσθηση ανωτερότητας; Είμαστε σίγουροι ότι η επιβολή σε ένα αδύναμο κράτος δεν αποτελεί υπόθεση απόδειξης της ισχύος του δυνατού, σημάδι δίψας για κυριαρχία σε κάποιον που θεωρούμε υποδεέστερο, άρα ουσιαστικά δεν σεβόμαστε; Η αποικιοκρατία και ο άρρηκτα δεμένος μαζί της ιμπεριαλισμός εξυπηρετούν αποκλειστικά οικονομικούς και στρατιωτικούς σκοπούς;

Αποικιοκρατία. Όρος αναχρονιστικός ή πάντα επίκαιρος; Μεταφερόμενοι στο σήμερα, και εξετάζοντας τα νέα δεδομένα, θα έλεγε κανείς πως αναμφίβολα παρουσιάζονται συστηματικές οικονομικές (γκουχ γκουχ) και πολιτιστικές διεισδύσεις μεταξύ κρατών με συσχετισμούς δυνάμεων ανάλογους με τους παραπάνω, οι οποίες δεν μπορούν να αθωωθούν. Βιώματα που φέρουν οι λαοί, αλλά και η προαιώνια κυριαρχική τάση, η οποία παρά την πρόοδο δεν έχει ακόμα αποπεμφθεί από το DNA μας, συνιστούν επίσης στο μοντέρνο "αποικιακό" πρόσωπο, για το οποίο πιθανότατα οι ιστορικοί του μέλλοντος θα εφεύρουν έναν συγκεκριμένο όρο.

Για προβληματισμό και περαιτέρω περίσκεψη, αλλά και βαθύτερη κατανόηση του τρόπου σκέψης της εποχής ακμής του φαινομένου, σας παραθέτω κάποιους στίχους από το ποίημα "Το χρέος του λευκού ανθρώπου", του βρετανού Ρ. Κίπλινγκ,  το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1899:

"Επωμιστείτε το χρέος του λευκού ανθρώπου

Δώστε τροφή στα πεινασμένα στόματα

και σταματήστε την επιδημία.

Και μόλις πλησιάσετε το σκοπό σας,

Και κατορθώσετε ό,τι χάριν των άλλων επιδιώκετε,

Δείτε πως η τεμπελιά και η τρέλα των απίστων,

Καταστρέφουν όλη την ελπίδα σας

[...]

Επωμιστείτε το χρέος του λευκού ανθρώπου

Κι η ανταμοιβή σας θα είναι πάντα η ίδια:

Η κατάρα όσων σπλαχνίζεστε,

Το μίσος εκείνων που βοηθάτε,

Το παράπονο όσων οδηγείτε (δυστυχώς με αργό ρυθμό) προς το φως.." +Κωνσταντίνα Πορφυρού

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ η απάντηση των g20 για την ασφάλεια πρέπει να είναι εκκωφαντική

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Δεν μπορούμε να ξέρουμε ακριβώς γιατί οι τζιχαντιστές επέλεξαν να επιτεθούν αυτό το Σαββατοκύριακο στην Γαλλία. Ήταν μία καλή αφορμή ο ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ομάδων Γαλλίας και Γερμανίας; Ήταν μια αντίδραση των βομβαρδισμών των γαλλικών μαχητικών στην Συρία; Μήπως ήταν η σύναξη των G20 τις ίδιες ακριβώς μέρες;

Δεν έχει σημασία, όπως δεν έχει σημασία ότι οι G20 δήλωσαν ότι η ασφάλεια ήταν στην ατζέντα τους χωρίς να επηρεαστεί από τα δρώμενα στην Γαλλία. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι πως η ασφάλεια ήταν όντως στην ατζέντα και πως οι αποφάσεις ή η συμφωνία για έναρξη διαβούλευσης για τις ρυθμίσεις ασφαλείας, αναμένεται να αλλάξουν τον κόσμο όπως τον ξέρουμε.

Και λυπάμαι, αλλά βλέπω πως δεν υπάρχει άλλη λύση. Ταξιδεύω συχνά με το αεροπλάνο. Το δρομολόγιο Αθήνα-Νέα Υόρκη, το έχω κάνει περισσότερες φορές απ' ότι από το Ηράκλειο στο χωριό μου. Έχω βιώσει διάφορες φάσεις στην ασφάλεια των αεροδρομίων και αντίστοιχα των συνόρων και κάθε φορά που αναγκαζόμουν να βγάλω τα παπούτσια μου ή να αφαιρέσω από πάνω μου ακόμα και μη μεταλλικά αντικείμενα, αισθανόμουν άσχημα, μειονεκτικά.

Αυτή τη φορά νομίζω πως απαιτείται κάτι τέτοιο. Τι σημασία έχει η ταλαιπωρία όταν ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας βόμβας σε ένα αεροπλάνο, σε ένα γήπεδο, σε μία συναυλία; Και τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα αν αναλογιστεί κανείς πως το πρόβλημα εντοπίζεται στα σύνορα. Ένας από τους τρομοκράτες του Παρισιού, πέρασε σαν πρόσφυγας το καλοκαίρι από την Ελλάδα. Πως θα διασφαλιστεί ότι κάτι τέτοιο δεν θα ξαναγίνει; Και μάλιστα την ώρα που Ελλάδα και Ιταλία είναι πιο ευάλωτες από ποτέ;

Οι όποιες αποφάσεις θα πρέπει να είναι γενναίες και να διασφαλίζουν την ποιότητα ζωής του πολίτη. Του έλληνα, του βρετανού, του γάλλου ο οποίος έχει μάθει πιο ελεύθερος από κάθε άλλον ίσως. Αυτό που ζούμε είναι πόλεμος και όσο πιο δραστικά θα είναι τα μέτρα καταστολής του, τόσο πιο γρήγορα θα ξεμπερδεύουμε με αυτό το ισλαμικό μόρφωμα που τον προκάλεσε.. +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

YANNIDAKIS #ParisAttacks ~ et maintenant qu'est-ce que vous attendez?

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Tα γεγονότα στο Παρίσι μας συγκλόνισαν όλους. Μας εξόργισαν, ενδεχομένως μας ανάγκασαν να αλλάξουμε προτεραιότητες και σκέψεις για τον προσωπικό μας μικρόκοσμο. Ως εκεί όμως. Αν δεν είσαι φίλος ή συγγενής κάποιου θύματος, τότε υπάρχει ένα ίχνος υποκρισίας σε όλη αυτήν την αντίδραση...

Εδώ στο +yannidakis γράφουμε εδώ και μήνες πως η Ευρώπη είναι σε διαρκή απειλή. Είχαμε σημειώσει πως η οργάνωση των ισλαμιστών επιτίθεται στην Δύση επειδή αυτό έχει δρομολογηθεί στο γενικό πλάνο που εμπεριέχει επεκτατικά σχέδια. Εδώ στο +yannidakis γράφαμε πως αυτό που συμβαίνει στην Συρία δεν αφορά την εκεί γειτονιά, αλλά όλους εμάς, καθώς αυτό αποτέλεσε την τέλεια αφορμή της εισροής των τζιχαντιστών κυριολεκτικά στα σπίτια μας. Εδώ στο +yannidakis δεν κρυφτήκαμε και ακόμα και αν θεωρώ πως διαχειρίζομαι το πιο χαρακτηριστικό -ενάντια του πολέμου blog- ζήτησα εξ αρχής πόλεμο. Πόλεμος γιατί οι σφαίρες είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν αυτοί οι άνθρωποι κι έτσι ήταν μονόδρομος.

Και σήμερα δικαιώνομαι. Και δεν το απολαμβάνω καθόλου. Και αύριο θα έρθουν οι προφήτες της Δύσης να μιλούν για μέτρα ασφαλείας στην Δύση και μέτρα αντίδρασης στην Ανατολή. Φοβάμαι πως κανείς δεν θα παραδεχτεί πως η αντίδραση θα πρέπει να είναι μαζική και εκκωφαντική. Κανείς δεν θα τολμήσει να θυσιάσει ορισμένους στρατιώτες προκειμένου να αφανιστεί αυτή η ομάδα ανθρωποειδών κτήνων.

Στον σημερινό προβληματισμό δεν θα ζητήσω ξανά πόλεμο. Αυτός έπρεπε να έχει ξεκινήσει χθες. Δεν θα μιλήσω για το άριστα οργανωμένο σχέδιο των τρομοκρατών, που ήξεραν και που και πως να χτυπήσουν, αλλά και πως να σκοτώσουν 150 άτομα σε μισή ώρα (αριθμός πολλαπλάσιος αν η μία επίθεση αυτοκτονίας γινόταν τελικά μέσα στο γήπεδο και όχι στην είσοδο). Θα προβληματιστώ με την αντίδραση. Γιατί αυτό είναι η ουσία. Η αντίδραση της Δύσης. Η αντίδραση μιας τόσο κοινωνικά, πολιτισμικά και τεχνολογικά προηγμένης κοινωνίας που αφήνει το Αιγαίο να γίνεται νεκροταφείο αθώων και προπύργιο τρομοκρατίας.  +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ TEΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ~ bitcoin: ένα πραγματικό νόμισμα

αύριο το +yannidakis  ανεβαίνει στο βήμα της μάχης κατά της τζιχάντ.

η πρόβλεψη, η προτροπή, η οργή. Αύριο στις 12:00 στο +yannidakis 

παρουσίαση νέων τεχνολογιών & η χρηστικότητα & συμβολή τους στην καθημερινότητα

Πριν λίγους μήνες, είχαμε γράψει για την κρυπτο-νομισματική μονάδα Bitcoin η οποία, μαζί με άλλες αντίστοιχες μονάδες, έχουν αρχίσει να κυριαρχούν στις συναλλαγές στο Διαδίκτυο. Είχαμε πει μάλιστα ότι σύντομα, η μονάδα αυτή θα ταράξει τα νερά του τραπεζικού συστήματος. Αυτό που δεν καταφέραμε να προβλέψουμε είναι το πόσο γρήγορα θα γινόταν αυτό...

Να θυμίσουμε ότι το Bitcoin δεν έχει πραγματική/χειροπιαστή μορφή, δεν μπορεί να αγοραστεί/πωληθεί σε τράπεζες και ΑΤΜ και δεν μπορεί κανείς να το χρησιμοποιήσει στην κανονική ζωή. Πρόκειται για μια ηλεκτρονική μονάδα με την οποία μπορούμε να κάνουμε αγοραπωλησίες μέσω Διαδικτύου. Το πλεονέκτημα είναι ότι δεν ελέγχεται από κανένα κράτος και καμία τράπεζα και ότι είναι κρυπτογραφημένη και άρα δεν αφήνει «ίχνη» που να προδίδουν τις λεπτομέρειες της συναλλαγής.

Σε μια πραγματικά απροσδόκητη και εντυπωσιακή κίνηση λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανακοίνωσε στις 20 Οκτωβρίου ότι απαλλάσσει τις χρηματιστηριακές συναλλαγές σε Bitcoin από τον φόρο προστιθέμενης αξίας που μέχρι πρότινος τις επιβάρυνε. Κάτι τέτοιο συμβαίνει μονάχα όταν οι μεταβιβάσεις αφορούν σε συναλλάγματα, χαρτονομίσματα ή νομίσματα που θεωρούνται νόμιμα από την Ε.Ε. – με λίγα λόγια, η Ε.Ε. εμμέσως πλην σαφώς, βάφτισε το Bitcoin «πραγματικό» νόμισμα.

Κάτι τέτοιο αναμένεται να δώσει ακόμα περισσότερη ώθηση στις συναλλαγές και αναμένεται να κάνει ακόμα πιο ευρέως γνωστό το νόμισμα στον κόσμο. Είναι φυσικά και μια ψήφος εμπιστοσύνης στην μονάδα αυτή μιας και η Ε.Ε. ουσιαστικά αναγνωρίζει ότι το Bitcoin πληρεί τις βασικές προϋποθέσεις ώστε να σταθεί ισάξια (από αξία, ασφάλεια, κλπ.) απέναντι στα γνωστά, κρατικά νομίσματα. Η είδηση αυτή έδωσε μια ώθηση της τάξης του 3% στην αξία του νομίσματος. Και για όσους ακόμα δυσκολεύονται να καταλάβουν τι αξία έχει η μονάδα αυτή, αρκεί να αναφέρουμε ότι 1BC (Bitcoin) ισοδυναμεί με 308 ευρώ!

Δυστυχώς όμως, ακόμα και σήμερα το Bitcoin αντιμετωπίζεται από πολλούς ως το νόμισμα με το οποίο γίνονται αγοραπωλησίες ύποπτων αγαθών και υπηρεσιών μέσω Διαδικτύου. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο ,αυτό το οποίο πρέπει να αποφασιστεί τώρα είναι το πώς θα μπορέσουν οι μεγάλες τράπεζες και τα χρηματιστήρια να ελέγξουν το νόμισμα, να θέσουν κανόνες στην διακίνησή του και να βάλουν τα θεμέλια ώστε ο πολύς κόσμος να μπορέσει να το δει με ένα καλύτερο μάτι και να το εμπιστευτεί για τις καθημερινές του αγορές/συναλλαγές.

Να σημειώσουμε εδώ ότι μπορεί η Ε.Ε να έλαβε αυτή την απόφαση, αλλά, υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος ώστε όλος ο κόσμος να συμφωνήσει μια κοινή αντιμετώπιση μιας και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, η Αμερικανική Εφορία αποφάσισε πρόσφατα ότι το Bitcoin είναι μια μορφή «ιδιοκτησίας» και μάλιστα ισάξιο σε επίπεδο συναλλαγών με τον χρυσό και το ασήμι και άρα αποφάσισε ότι και πρέπει να δηλώνεται στην εφορία και να επιβάλλεται Φ.Π.Α στις εκάστοτε συναλλαγές που πραγματοποιούνται.

Και για επίλογο, μπορούμε να αναφερθούμε στην Cashila, μια εταιρία που αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει την μισθοδοσία των υπαλλήλων σε Bitcoin. Η διαδικασία είναι απλούστατη μιας και η Cashilla λειτουργεί όπως μια κανονική τράπεζα και μπορεί να μετατρέψει Ευρώ σε Bitcoin αλλά και το ανάποδο. Η Cashilla είναι ένα μόνο παράδειγμα του τύπου των start ups που αναμένεται να κατακλύσουν το Διαδίκτυο εκμεταλλευόμενες την δύναμη του Bitcoin και αξίζει να της ρίξουμε μια ματιά.

Αυτό που μπορούμε να ελπίσουμε είναι να δούμε και άλλες τέτοιες προσπάθειες που θα οδηγήσουν το Bitcoin να κοντράρει στα ίσα το τραπεζικό σύστημα. Κερδισμένοι θα είμαστε μόνο εμείς! +Vassilis Anastasiadis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ συμβι-βασμος!

Χαιρετώ τα science nerds του +yannidakis 

Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του κοινωνικό ον. Ποτέ δεν θα μπορούσε να πορευτεί ολομόναχος. Γι'αυτό λοιπόν όλοι μας κάποια στιγμή θα νιώσουμε αναπόφευκτα την ανάγκη να έχουμε κάποιον δίπλα μας, να δώσουμε και να πάρουμε, να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε. Έτσι λοιπόν -ασυνείδητα πολλές φορές- μπαίνουμε στη διαδικασία αναζήτησης του ατόμου εκείνου που θα μας ανοίξει διάπλατα την αγκαλιά του λέγοντας "περάστε". Και περνάμε μετά χαράς. Όταν αρχίζεις να το συνειδητοποιείς, αρχίζεις και να δηλώνεις ότι είσαι "σε σχέση". Καθώς τα πράγματα προχωρούν στη σχέση και βαίνουν καλώς, μαζί προχωράς και εσύ, και ως φυσική εξέλιξη των πραγμάτων σε μια καλή σχέση, βρίσκεσαι στο σημείο που είσαι έτοιμος για το μεγάλο βήμα: τη συμβίωση.

Είναι απολύτως λογικό και θεμιτό να πεις το "ναι" σε κάτι τέτοιο εφόσον έχεις αποφασίσει τι θέλεις να βλέπεις όταν ανοίγεις τα μάτια σου κάθε πρωί. Στο φως της μέρας όμως δεν μπορεί να κρυφτεί κανείς. Και για να το πω σωστά, στη συμβίωση δεν μπορείς να κρυφτείς. Είναι, ας πούμε, η στιγμή της αλήθειας. Τότε μαθαίνεις ποιος είναι πραγματικά ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου, και αντίστοιχα κι αυτός μαθαίνει εσένα. Θα σε δει να λιώνεις βλέποντας όλη μέρα τηλεόραση, θα σε δει άρρωστο, θα σε δει να κοιμάσαι το βράδυ με το στόμα ανοιχτό. Και εδώ έρχεται το πρώτο ερώτημα: πόσο από τον εαυτό σου είσαι πρόθυμος να δείξεις στον άλλο;

Οι μέρες θα περνάνε και εσύ θα αφομοιώνεσαι όλο και περισσότερο με αυτό που λέγεται συμβίωση. Είναι δύσκολο. Σου αλλάζει την καθημερινότητα, το πρόγραμμα, και τελικά αλλάζει και εσένα τον ίδιο, αφού μαθαίνεις σε έναν νέο τρόπο ζωής. Βγαίνεις περισσότερο και ας βαριέσαι μερικές φορές, προσπαθείς να δείχνεις πιο περιποιημένος, σταματάς να πετάς τα ρούχα σου δεξιά και αριστερά. Εδώ έρχεται το δεύτερο ερώτημα: πόσο είσαι πρόθυμος να αλλάξεις για τον άλλο;

Όλα αυτά είναι καλυμμένα με ένα μαγικό περιτύλιγμα: το συμβιβασμό. Εδώ η απάντηση στο «πόσο μπορείς να συμβιβαστείς;» δεν μπορεί να είναι συγκεκριμένη γιατί συνήθως η λύση βρίσκεται κάπου στη μέση. Ναι μεν θα συμβιβαστείς -μιας και έφτασες ως εδώ- αλλά τόσο ώστε να νιώθεις άνετα και όχι το "κορόιδο" της υπόθεσης. Άλλωστε οι συμβιβασμοί για να είναι επιτυχημένοι πρέπει να γίνονται και από τις δύο πλευρές.

Αναμφισβήτητα, το να μοιράζεσαι με κάποιον τη ζωή σου και το διαμέρισμα σου είναι μεγάλη υπόθεση. Ακόμα πιο μεγάλη υπόθεση όμως θα την κάνει αυτός ο άνθρωπος, ο άνθρωπος σου, που θα είναι εκεί και θα σε κοιμίζει τα βράδια, θα σε κάνει να γελάς με χαζές γκριμάτσες, και θα σου κρατάει πάντα το χέρι. +el. gk. 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ τελικά έχουμε κυβέρνηση;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Ομολογώ πως δεν είμαι καλός με της ημερομηνίες. Ρωτήστε την δασκάλα μου της Ιστορίας, αλλά και δικούς μου ανθρώπους που δεν τους παίρνω για χρόνια πολλά. Όμως αν θυμάμαι καλά, η κυβέρνηση Τσίπρα (2η έκδοση) πρέπει να μετράει πάνω από ένα μήνα στη εξουσία. Τι έχει κάνει αυτόν τον μήνα λοιπόν;

Πριν μιλήσουμε γι' αυτό να σημειώσουμε ότι η νέα κυβέρνηση είναι νέα, ακριβώς επειδή κατά τον Αλέξη ήταν επιτακτική η ανάγκη για εκλογές, ανανέωση της εμπιστοσύνης του κόσμου και της Βουλής προς το πρόσωπό του ώστε να έχει την ενέργεια και την εντολή να προχωρήσει στην εφαρμογή του μνημονίου που ψήφισε, το οποίο καλώς ή κακώς είναι ο δρόμος που επιλέχτηκε για να μας βγάλει μακροπρόθεσμα από την κρίση.

Εσείς... είδατε καμία εφαρμογή; Είδατε κάτι να ξεκινάει; Κάτι να κινείται;

Ο κυβερνητικός χρόνος αναλώνεται στα ισοδύναμα για την εκπαίδευση και στις ενέργειες που γίνονται ή δεν γίνονται για το προσφυγικό. Οι απαιτούμενες δόσεις δεν εκταμιεύονται και δικαιολογημένα, αφού τίποτα από όσα τους υποσχεθήκαμε δεν έχει αρχίσει να γίνεται!

Ο Τσίπρας χάνει και πάλι χρόνο. Όπως από τον Φλεβάρη μπλόφαρε, χάνοντας χρόνο, θεωρώντας ότι κυλάει υπέρ του και στο τέλος έχασε αποκτώντας ένα πακέτο μέτρων χειρότερο από ποτέ, έτσι και τώρα κωλυσιεργεί, χάνει χρόνο και πολύ φοβάμαι πως αν δεν γίνει κάτι, θα έρθει η στιγμή που ο Τσίπρας θα μας φέρει και πάλι σε εποχές Ιουλίου... +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ γιατί λέω όχι στην κατάληψη της απραξίας & της ανοησίας

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Ζούμε στην Ελλάδα. Το κράτος είναι άθλιο, η κυβέρνηση είναι άθλια και η εκπαίδευση όχι απλά χωλαίνει αλλά φθείρεται ολοένα και περισσότερο. Όποιος διαφωνεί σε κάτι από αυτά, ας βγει τώρα από το yannidakis.

Αντίδραση λοιπόν, στην αθλιότητα της εκπαίδευσης, όπως για παράδειγμα στα τεράστια κενά εκπαιδευτικών την ίδια ώρα που υπάρχει προκλητική πληρότητα στις γραμματειακές θέσεις του κλάδου, αλλά και υπέρμετρη ανεργία στους εκπαιδευτικούς. Και η πλέον δημοφιλής αντίδραση των μαθητών είναι η... κατάληψη!

Ω! βέβαια, κατάληψη! Πάμε, κλείνουμε το σχολείο και ζούμε μέσα σε αυτό για καμπόσες μέρες -εμείς και η κλίκα μας, λέγε με και δεκαπενταμελές- αποποιούμαστε των ευθυνών μας για τυχόν ζημιές στο κτίριο και κάπως έτσι, χάνεται ποιος ξέρει πόση από την σχολική χρονιά. Δεν βγάζω την ουρά μου απ' έξω. Ήμουν κι εγώ μέλος αυτής της απερισκεψίας στο Λύκειο ή ως φοιτητής, όμως πλέον διαπιστώνω πως η κατάληψη γίνεται για να γίνεται και ουσιαστικά ποτέ κανείς δεν κερδίζει τίποτα απ' αυτήν.

Το χειρότερο όμως είναι άλλο. Είναι οι γονείς. Είναι η στάση τους, η καθοδήγησή τους. Και σε πολλές περιπτώσεις, όπως εδώ στο Ηράκλειο, ακόμα και με επίσημη ανακοίνωση στηρίζουν -προσέξτε- ότι τον αγώνα των παιδιών τους, αλλά την κατάληψη! Θέλω να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Έχει μεγάλη διαφορά να βοηθάς το παιδί σου να αντιστέκεται και να εκφράζει την αγανάκτηση του στην αθλιότητα που επιβάλλει το κράτος, από το να το στηρίζεις σε μία κατάληψη δίχως αντίκρυσμα.

Η κενότητα των νέων σήμερα, τα οδηγεί στην κατάληψη ως μόνο μέσο αντίδρασης; Ελάτε τώρα... Εγώ θεωρώ πως οι νέοι σήμερα είναι και πιο έξυπνοι και πιο ευρηματικοί από εμάς. Θεωρώ πως μπορούν εύκολα να βρουν εναλλακτικούς τρόπους αντίδρασης και τότε φυσικά να έχουν την στήριξη των γονιών και της ευρύτερης κοινωνίας. Η κατάληψη είναι διασκέδαση για λίγους και επιβάρυνση για όλους. Και το χειρότερο είναι ότι τα παιδιά ενθαρρύνονται από τους γονείς τους που φέρουν τεράστια ευθύνη για την σημερινή κατάντια και από τα δικά τους/μας χρόνια στο σχολείο και από την σημερινή τους αντίδραση. +Yanni Spiridakis

Ολοκληρώνοντας το κείμενο -για να μην επηρεάσω τον προβληματισμό- θα ήθελα να σας γνωρίσω ένα περιστατικό στο Λύκειο όπου βρίσκεται στη γειτονιά μου. Φεύγοντας ένα πρωί για την δουλειά, ακούω από τα ηχεία του σχολείου τα εξής λόγια από τον διευθυντή:

"Έχουμε σήμερα ένα αίτημα από το δεκαπενταμελές για εκδρομή. Αν και δεν το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες (έκανε κρύο και ετοιμαζόταν για βροχή) θα το κάνουμε δεκτό ως ένδειξη συνεργασίας μαζί σας, καθότι σε προηγούμενη μας συζήτηση, μας ενημερώσατε ότι αποφασίσατε να μην κάνετε Κατάληψη -άλλωστε το σχολείο μας δεν έχει τόσα πολλά προβλήματα- και τα όποια θέματα αντιμετωπίζουμε να προσπαθήσουμε να τα λύσουμε όλοι μαζί. Σας συγχαίρουμε και είμαστε στο πλευρό σας".

Ακούγοντας αυτά, επιτάχυνα συγκινημένος και εμπνευσμένος για τον σημερινό προβληματισμό.

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »