σε μία κοινωνία κατήφειας & παρακμής, βρίσκουμε τα εφόδια να αισιοδοξούμε
Είχα γράψει ένα τελείως διαφορετικό άρθρο για το ξεκίνημα της στήλης, όμως από την στιγμή που διάβασα μια δημοσίευση με κέρδισε δικαιωματικά. Σκέφτηκα πως μόνο με αυτό θα έπρεπε να ξεκινήσω τις Σπίθες Αισιοδοξίας μας!
Μπορεί να πιστεύουμε πως η ανθρωπιά και η κοινωνική αλληλεγγύη είναι σπάνιες στην εποχή μας, δεν παύουν όμως να υπάρχουν και σε έντονο βαθμό. Πολλές φορές δεν τις διακρίνουμε εύκολα, τις προσπερνάμε ή απλώς δεν γνωρίζουμε που ανθίζουν.
Μιας και είμαι κοινωνική λειτουργός, γνωρίζω από πρώτο χέρι τις ελλείψεις της κοινωνικής πρόνοιας στην χώρα μας. Να θέλεις να βοηθήσεις σε καθημερινά πρακτικά θέματα ανθρώπους ευπαθών κοινωνικά ομάδων και να σου δένει το κράτος τα χέρια. Κάποιοι άνθρωποι όμως σπάνε αυτά τα δεσμά και γι'αυτό τους θεωρώ σπουδαίους και άξιους προς αναφορά.
Γιατί πρωτοπόρο; Γιατί εκεί εργάζονται άνθρωποι που η κοινωνία έβαλε στο περιθώριο επειδή ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Άνθρωποι που έχουν όρεξη για ζωή, για εργασία, για δημιουργικότητα, ανάγκη για επικοινωνία, για αξιοπρέπεια.
Η κίνησή της λοιπόν δίνει μαθήματα Ανθρωπιάς πρώτα απ'όλα και ύστερα επιχειρηματικότητας.
Σκεφτόμουν όλες εκείνες τις συνηθισμένες αλυσίδες καφέ που ανοίγουν η μία μετά την άλλη και αναρωτιόμουν γιατί να μην παίρνουν περισσότεροι αυτό το ρίσκο; Κι αυτό ισχύει και για άλλες κατηγορίες επιχειρήσεων όπου μπορούν να εργαστούν άτομα ευπαθών κοινωνικά ομάδων. Έχουν τόσα να προσφέρουν και δεν τους δίνεται αυτή η ευκαιρία. Φυσικά για όλες τις πρωτοπόρες ιδέες απαιτούνται χρήματα. Η συγκεκριμένη γυναίκα κατάφερε να πάρει δωρεά, δείχνοντας για ακόμα μία φορά πως όταν έχεις όραμα, αξίες, δυνατά θέλω και στόχους, μπορείς να τα καταφέρεις. Τίποτα δεν είναι ιδανικό και ποτέ δεν θα υπάρχουν οι κατάληλλες συγκυρίες, όλα εμείς τα δημιουργούμε ακόμα και σε περιόδους κρίσης. Τα εμπόδια αντιμετωπίζονται με σωστό προγραμματισμό, υπομονή, πίστη στα όνειρά σου, αγάπη και σεβασμό σε αυτό που κάνεις.
Ας μην διστάζουμε, ας γινόμαστε πιο τολμηροί και πιο δημιουργικοί γιατί μόνο έτσι η ζωή θα μας το ανταποδώσει με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Σκεφτείτε τι θα συνέβαινε, αν ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού μας δημιουργούσε κάτι παρόμοιο και σε άλλους τομείς.. +Katerina Verigka









