yannidakis@gmail.com

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ η διπλωματία της ιστορικής άγνοιας

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

Του Δημήτρη Κωνσταντάρα

Λοιπόν: Το όνομα «Μακεδονία του Ιλιντεν» άντεξε 2 μέρες και στη συνέχεια «κάηκε», σχεδόν αυτόματα, έτσι όπως «καίγονται» τα ονόματα υποψηφίων βουλευτών ή δημάρχων που βγαίνουν «στα γρήγορα» και πρόωρα στη δημοσιότητα ακριβώς γι αυτό: Για να «καούν». Έγινε όμως αυτό; Ήταν προσχεδιασμένο; Δύσκολο να δεχτώ ότι ένας πρωθυπουργός, μια κυβέρνηση, θα έβγαιναν προς τα έξω και θα δημιουργούσαν την αίσθηση ότι «το σκέπτονται σοβαρά» ΑΝ γνώριζαν ότι αυτό το όνομα ΔΕΝ θα γίνει αποδεκτό.

Δεν μπορώ να απαντήσω για τη φιλοσοφία σκέψης και χειρισμού δύσκολων και επικίνδυνων ζητημάτων που αφορούν την εκρηκτική πλέον περιοχή μας. Και κάτι μου λέει ότι όλη η σκέψη αντιμετώπισης αυτών των ζητημάτων, από τη σύλληψη και «ομηρία» των δυο στρατιωτικών μας που κρατούνται στην Αδριανούπολη, μέχρι τις ανεπανάληπτες δηλώσεις του Τούρκου «σουλτάνου» που πια λέει – και κάνει- ό,τι του καπνίσει, τις υποτιθέμενες διαπραγματεύσεις για το όνομα των Σκοπίων, τις διάφορες «περίεργες» κινήσεις στο εσωτερικό της Αλβανίας και την ασάφεια γύρω από τα «οικόπεδα» στην Κυπριακή ΑΟΖ (και αλλού εδώ που τα λέμε) έχει ειρμό.

Στην Τουρκία έχουν βέβαια εκλογές αλλά να βγαίνει χωρίς ουσιαστικό λόγο κι αφορμή και να κλιμακώνει τις απειλές του ο αρχηγός των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων Χουλουσί Ακάρ και να…. προειδοποιεί την Ελλάδα, χωρίς να την κατονομάζει, να μην κάνει «λάθος υπολογισμούς» στο Αιγαίο μπορεί να μας ακούγεται λίγο σαν επιθεωρησιακό «αστειάκι». Αλλά δεν είναι. Γιατί βρε «καρντάσι» Χουλουσί; Τι θέλετε να πετύχετε; Κι εμείς σε όλα αυτά, όλα βαριά και μπερδεμένα που έχουν πέσει στο κεφάλι του πρωθυπουργού και του Κοτζιά θα απαντήσουμε; Ή θα χαμογελάσουμε – και πάλι- ειρωνικά;

Βεβαίως, για το απίθανο αυτό «σενάριο» της «Μακεδονίας του Ίλιντεν» που από τους μηχανισμούς του Μαξίμου διοχετευόταν ότι ο πρωθυπουργός «το σκέπτεται», η επίσημη η ανακοίνωση έλεγε ότι « Καλωσορίζουμε την αποδοχή από πλευράς ΠΓΔΜ ότι λύση στο ονοματολογικό δε μπορεί να υπάρξει χωρίς την υιοθέτηση ονομασίας erga omnes, δηλαδή για όλες τις χρήσεις έναντι όλων». Τι «σκεπτόταν δηλαδή ο κ. Τσίπρας ΠΡΙΝ εισπράξει τα ηχηρά «ΟΧΙ» των κομμάτων; Να απορρίψει το «σενάριο»; Και τότε γιατί ζήτησε τη γνώμη των άλλων; Δεν ήξερε τι νόημα είχε για τους Σκοπιανούς το «Ίλιντεν»;

Για να μη μπω στις λεπτομέρειες γιατί η υπόθεση είναι πολύ παλιά και ….δυσβάσταχτα πολύπλοκη αφού αναφέρεται σε εθνικιστικές βλέψεις και σκέψεις των λαών που κατοικούν στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, κρατώ μια φράση του Ευάγγελου Βενιζέλου : «Όταν μιλάμε για λύση erga omnes μιλάμε για γεωγραφικό προσδιορισμό και όχι για ιδεολογική χρήση της ιστορίας σύμφωνα με τις επιλογές της γειτονικής μας χώρας. Η επιλογή Μακεδονία του Ιλιντεν είναι η επιτομή του αλυτρωτισμού ο αλυτρωτισμός αυτοπροσώπως. Ελπίζω να είναι προβοκάτσια ότι προτάθηκε το συγκεκριμένο όνομα και ότι η κυβέρνηση το συζητά διά του πρωθυπουργού. Διαβάστε ιστορία, μην παίζετε με κρίσιμα κεφάλαια της μακεδονικής ιστορίας, ιδίως σε περιόδους που οδήγησαν σε δεινά».

Πολύ γρήγορα, από την εγκυκλοπαίδεια: «Το Ίλιντεν υπονοεί μία επανάσταση σλαβοφώνων της Μακεδονίας που οργανώθηκε και υλοποιήθηκε στο Μακεδονικό έδαφος από την αυτονομιστική οργάνωση Εσωτερική Μακεδονο-Αδριανουπολιτική Επαναστατική Οργάνωση τον Ιούλιο του 1903 ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σήμερα αυτή η εξέγερση γιορτάζεται στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ως εθνική επέτειος και για πολλούς στη χώρα θεωρείται η αρχή της Σλαβομακεδονικης εθνογένεσης, ενώ την υιοθετεί και η Βουλγαρία».

(σ.σ. Ο Χάρτης είναι πολύ παλαιός, Σλαβομακεδονικής προέλευσης και επιδεικνύει απλώς απώτερες σκέψεις. Ουδέποτε συζητήθηκε επίσημα) 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ~ το 15θημερο της κολάσεως μου έδειξε ότι τίποτα δεν μένει σταθερό, φυσιολογικό ή αναμενόμενο

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Θα κάνω μια απόπειρα σήμερα ενός ποτ-πουρί που θα προσπαθήσει να καταλήξει κάπου, αλλά δεν το υπόσχομαι κιόλας. Ακόμα κι αν νιώσω ότι είναι βλακεία, θα το αφήσω για να βασανιστείτε κι εσείς που το διαβάζετε σχεδόν όσο εγώ που θα το έχω γράψει!

Τις περασμένες μέρες είχα(τ)ε την ευκαιρία να παρακολουθείσε(τ)ε τον διάσημο διαγωνισμό τραγουδιού, Eurovision που εδώ και καιρό έχουμε πεισθεί πως δεν αφορά μόνο την μουσική και την σκηνική παρουσία, αλλά την ομορφιά, την προκλητικότητα, την πολιτική, τις διεθνές σχέσεις, το ακριβό marketing, τις χρηματοδοτήσεις και... την διαφορετικότητα. Θυμάμαι νικητές transexual, κάτι μασκαράδες ντυμένοι άγρια ζώα και από φέτος έβαλα στην λίστα μια υπέρβαρη κυρία από το Ισραήλ που έδωσε σκληρή μάχη -δεν μπορώ να πω σώμα με σώμα- με την Ελληνόκυπριολατινοαμερικανοαλβανίδα που ακούει στο Ελένη Φουρέιρα, η οποία είχε όλο το πακέτο, δηλαδή ταιριαστό τραγούδι με πολύ προκλητικό κορμί και αρκετό κώλο και ξαφνικά... "μπουμ"! Οι θεατές προτίμησαν την υπέρβαρη κυρία.

Το ίδιο βράδυ το δικό μου ενδιαφέρον μου μονοπώλησε ο ελληνικός τελικός κυπέλλου στο ποδόσφαιρο ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ που διεξήχθη στην Αθήνα. 18.000 φίλοι του ΠΑΟΚ ταξίδεψαν 500 χιλιόμετρα για να δουν την ομάδα τους να κερδίζει και να παίρνει αυτή το "νταμπλ". Α, δεν το ξέρετε; Κατά τους οπαδούς των δύο ομάδων, οι ομάδες τους είχαν πάρει το πρωτάθλημα. Είναι λίγο πολύπλοκο κι αν δεν το ξέρετε ήδη, καλύτερα να μην εμβαθύνετε! Εξάλλου, οι φίλοι των δύο ομάδων είχαν έρθει για να απολαύσουν ένα παιχνίδι-γιορτή του ποδοσφαίρου. 18+18=36 χιλιάδες φίλοι των δύο ομάδων σε ένα γήπεδο 70.000 θέσεων και με 5.000 αστυνομικούς για παρέα φυσικά. Οι κουκούλες και οι σιδηρογροθιές απλά ταίριαζαν στα χρώματα της ομάδας..!

Εκείνες τις μέρες βίωσα ο ίδιος τις δύο πλευρές ενός νομίσματος και μάλιστα με τον πιο ειρωνικό τρόπο σε πολλές και διαφορετικές εκφάνσεις. Είδα ένα προσφιλές μου πρόσωπο με το οποίο είχα απομακρυνθεί, να δίνουμε αμοιβαίες εξηγήσεις για να λύσουμε αυτήν την απόσταση. Είδα, άλλο προσφιλές μου πρόσωπο με το οποίο είχαμε να λύσουμε σημαντικές διαφορές, να πρέπει να τις παραμερίσω όλες προκειμένου να διασφαλίσω το γεγονός ότι θα παραμείνει ζωντανό! Είδα ένα ακόμα προσφιλές μου πρόσωπο να μην μπορεί στο ύψος διαφόρων απαιτήσεων και να καταρρέει έτοιμο να γκρεμίσει ένα οικοδόμημα το οποίο χτίστηκε υπό αντίξοες συνθήκες.

Ένα από τα πιο έντονα βιώματα όμως που έζησα αυτές τις μέρες και επιτρέψτε μου να σας το μεταφέρω μεταφορικά, γιατί ουδείς θα κατανοήσει την σημαντικότητά του αν κυριολεκτήσω, είχε να κάνει με μία μου επίσκεψη. Μια επίσκεψη που έκανα με τις κόρες μου ενώ θα μπορούσα να κάνω και μόνος μου. Την έκανα με παρέα για να μην δώσω στον εαυτό μου το δικαίωμα να αφεθεί στις σκέψεις του μπροστά στον κόσμο που υπήρχε εκεί. Η επίσκεψη αυτή ήταν πέρα για πέρα αληθινή, αλλά αφορούσε ένα όνειρο(!) Ένα όνειρο που για μένα ήταν πραγματικότητα με την οποία έζησα υπέροχες στιγμές και ξαφνικά έγινε και πάλι όνειρο! Αυτό, είναι το πιο οξύμωρο όλων: Πως γίνεται να κάνεις το όνειρο σου πραγματικότητα και η πραγματικότητα σου να γίνεται ξανά ένα όνειρο;

Αγαπητοί αναγνώστες, το τελευταίο δεκαπενθήμερο δε θα ήθελα να το ζήσει ούτε ο χειρότερος εχθρός μου. Για πρώτη φορά στα 15 χρόνια της συγγραφικής μου καριέρας, θα ζητήσω συγγνώμη αν σας κούρασα, όμως με έναν δικό μου συνθηματικό τρόπο ήθελα να σας δείξω πως ο κόσμος είναι τόσο διαφορετικός, τόσο απρόβλεπτος, τόσο κυκλοθυμικός, που ποτέ και με κανέναν ή σε τίποτα, δεν πρέπει να επαναπαύεστε. Ευχαριστώ+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ ελληνική εκπαίδευση: επιτέλους καιρός για αντίσταση!

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Του Νεκτάριου Δαπέργολα
Διδάκτορος Ιστορίας

Θορυβήθηκε πάλι προ ολίγων ημερών μέρος της κοινής γνώμης από έντυπο και ηλεκτρονικό δημοσίευμα για μια «δασκάλα» (εντός πολλών εισαγωγικών) σε σχολείο των βορείων αθηναϊκών προαστείων που έδειχνε στους μαθητές βίντεο με ομοφυλόφιλους και επίσης, επικαλούμενη τις βουδιστικές της πεποιθήσεις, δίδασκε γιόγκα και φυσικά αρνιόταν να διδάξει το μάθημα των Θρησκευτικών.

Το συμβάν προκάλεσε τότε κάποιες αντιδράσεις από γονείς, αλλά εντάσσεται βέβαια σε μια κατηγορία κραυγαλέων περιστατικών, τα οποία απλώς προξενούν ολιγοήμερο σοκ σε μια υποκριτική και κοιμώμενη κοινωνία, που απολύτως εθισμένη πλέον στο άγγιγμα της λάσπης και τη δυσωδία του υπόνομου «ταράζεται» για λίγο, πριν επιστρέψει στον μακάριο ύπνο της εξηλιθιωμένης αφασίας της. Παραπλήσιο φαινόμενο με το (υπερπολλαπλάσιο βεβαίως) σοκ που προκαλούν περιστατικά βίαιων εγκλημάτων ή αποτρόπαιων πράγματι βρεφοκτονιών, την ώρα όμως που παραμένουν σχεδόν ασχολίαστα και φυσιολογικά η προχωρημένη αθεΐα, η κολοσσιαία πνευματική κρίση, η απερίγραπτη ηθική καταβαράθρωση, η αρρωστημένη σαρκολατρία, η καθιέρωση κάθε είδους ανωμαλίας, η τραγική μάστιγα των εκτρώσεων.

Η ίδια υποκρισία περισσεύει και στον χώρο της παιδείας, όπου κάποιοι επιμένουν να ξιπάζονται κατά καιρούς, βγάζοντας για λίγο το κεφάλι τους από την άμμο, στην οποία γενικά επέλεξαν να το κρατούν βυθισμένο, ή ανακαλύπτοντας «σοκαρισμένοι» ακάλυπτα κάποια σημεία του σώματος ενός δύσμοιρου βασιλιά που είναι ωστόσο εδώ και πάρα πολλά χρόνια παντελώς γυμνός. Το παραπάνω περιστατικό μπορεί να μην είναι βέβαια (ακόμη) ο μέσος όρος όσων συμβαίνουν στα σχολεία της πατρίδας μας, δεν είναι όμως καθόλου παράταιρο με την εικόνα μιας δημόσιας εκπαίδευσης που μετά από μια σειρά λόγω μεν μεταρρυθμίσεων (έργω δε χειρουργικών επεμβάσεων με το ψευτοπροοδευτικό νυστέρι του εθνομηδενισμού και της χριστοφοβίας) κατά τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες έχει πλέον προ πολλού καταντήσει χυδαίο νεοταξίτικο εκμαυλιστήριο και απρόσωπο εργοστάσιο παραγωγής παραζαλισμένων κι απονευρωμένων ανθρώπινων κοπαδιών, που όλο και περισσότερο θυμίζει εκπαιδευτήριο μελλοντικής δυστοπικής κοινωνίας οργουελικού τύπου.

Ο άθλιος αυτός χαρακτήρας του δημόσιου σχολείου, καρπός όπως είπαμε της αντιπαιδαγωγικής και μισελληνικής πολιτικής όλων σχεδόν των κυβερνήσεων της λεγόμενης Μεταπολίτευσης, αντικατοπτρίζεται και στα (αντι)παιδαγωγικά προγράμματα και στα αξιοθρήνητα σχολικά εγχειρίδια (τα οποία ειδικά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, που είναι και η πλέον βασική και νευραλγική κατά τη γνώμη μου, αποτελούν πρωτοφανή όργανα λοβοτομής κι εξηλιθίωσης - και εννοείται πως δεν αναφέρομαι μόνο στα κατεξοχήν ταλαιπωρημένα, για προφανείς λόγους, μαθήματα των Θρησκευτικών, της Γλώσσας και της Ιστορίας, αλλά και σε όλα σχεδόν τα υπόλοιπα). Αντικατοπτρίζεται όμως και στο εν πολλοίς τραγικό επίπεδο των εκπαιδευτικών, που μπορεί να μην υστερούν στα λεγόμενα τυπικά προσόντα (αντίθετα, ποτέ ο χώρος δεν είχε τόσο πολλούς τυπικά επιμορφωμένους, πολυπτυχιούχους, κατόχους μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων κλπ), αλλά υπολείπονται δραματικά σε πραγματικό επίπεδο παιδείας και πνευματικής συγκρότησης.

Ειλικρινά ο χώρος βρίθει από αθεΐα, εθνομηδενισμό, αδιαφορία, ανεπάρκεια, αγραμματοσύνη (γιατί καλά τα χαρτιά, αλλά είναι γνωστό ότι τα…ράσα σπάνια κάνουν τον παπά), φοβικότητα, πομπώδη «παιδαγωγική» βλακεία, «προοδευτική» χυδαιότητα, ψευδοεπιστημονική οίηση, χαοτική θολοκουλτούρα, εκτεταμένο διαποτισμό από τα τοξικά λύματα όλης της νεοταξίτικης και νεοεποχίτικης ατζέντας. Οι άξιοι δάσκαλοι που κάνουν σωστά τη δουλειά τους, αλλά είναι και πραγματικοί παιδαγωγοί και διδάσκουν ήθος και αξίες, είναι ελάχιστοι και ασκούν το λειτούργημά τους υπό αντίξοες συνθήκες - ενώ φυσικά δεν είναι λίγες και οι φορές που περνούν «των παθών τους τον τάραχον» από τη συμπεριφορά προβληματικών «συναδέλφων» τους, τις επιθέσεις προοδευτικών» εξωσχολικών κύκλων ή και τα καψόνια της εργοδοσίας.

Αν τώρα αναρωτηθεί κάποιος κατά πόσον μπορεί να υπάρξει λύση σε όλο το παραπάνω πρόβλημα, είναι φανερό πως όπως και στα άλλα σοβαρά ζητήματα (εθνικά θέματα, λαθροεποικισμός, δημογραφικό, διαφθορά, εγκληματικότητα, ευρύτερη νεοταξίτικη άλωση και αποδόμηση μέσω νομοθετημάτων, οικονομία κλπ), για πλήρη και ολοκληρωμένη λύση δεν μπορούμε να μιλάμε, όσο στη διακυβέρνηση του τόπου θα βρίσκονται και θα εναλλάσσονται προδοτικές κι αντίχριστες συμμορίες. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως μέχρι να έρθει εκείνη η ευλογημένη ώρα που θα δούμε στην πατρίδα μας κυβέρνηση πραγματικών ελληνικών συμφερόντων, έχουμε το δικαίωμα (ή το άλλοθι) να παραμένουμε αδρανείς, ούτε σημαίνει πως δεν υπάρχουν πράγματα που μπορούν να γίνουν. Η γενική ιδέα είναι «ανένδοτο αντάρτικο απέναντι στις δυνάμεις κατοχής και εξόντωσης της πατρίδας» - και η φράση αυτή δύναται να συμπεριλαμβάνει αρκετά πράγματα και στον χώρο της εκπαίδευσης.

Τεράστιος φυσικά εν πρώτοις ο ρόλος των ευσυνείδητων εκπαιδευτικών, για τους οποίους ήδη μιλήσαμε και οι οποίοι οφείλουν να συνεχίσουν το δύσκολο έργο τους. Όσο μάλιστα τα πράγματα θα χειροτερεύουν και οι ήδη αντίξοες συνθήκες θα επιδεινώνονται, οφείλουν να παλέψουν με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και αυταπάρνηση. Και αυτό βεβαίως μπορούν να το πράξουν κινούμενοι στις παρυφές της νομιμότητας (δεν μιλούμε δηλαδή καν για ρήξεις και μετωπικές συγκρούσεις, δεν υφίσταται τέτοια ανάγκη - τουλάχιστον προς το παρόν) και επιλέγοντας νομότυπους ή νομιμοφανείς και έξυπνους τρόπους (πραγματικά υπάρχουν τέτοιοι) για να περάσουν αυτά που θέλουν μέσα στην τάξη, κόντρα στο αντίχριστο και εκμαυλιστικό ρεύμα των Καιρών. Και έχει πολύ μεγάλη βεβαίως σημασία οι εκπαιδευτικοί αυτοί να γίνουν ακόμη περισσότεροι.

Για να μη μένουμε όμως μόνο στα ευχολόγια και επειδή δεν είναι πάντα εύκολο άνθρωποι να παλεύουν μόνοι τους κόντρα σε ποικιλότροπες καθεστωτικές κακοτοπιές (ακόμη κι αν δεν παρανομούν), είναι φανερό πως παράλληλα απαιτούνται και κάποιοι άτυποι μηχανισμοί στήριξης. Και αυτούς μπορούν να τους διαμορφώσουν μόνο οι επίσης ευσυνείδητοι γονείς, άνθρωποι με φόβο Θεού και φιλοπατρία, που ενώ είναι πολλοί, αρκούνται συνήθως σε ρόλους παθητικού θεατή ή το πολύ ευκαιριακού εκφραστή σποραδικών και χλιαρών παραπόνων, την ώρα που κάποιοι άλλοι, δήθεν προοδευτικοί, είναι φυσικά πάντοτε ετοιμοπόλεμοι για παρεμβάσεις, σκληρές διεκδικήσεις και ανυποχώρητες αντιδράσεις. Ο ρόλος όμως των Ελλήνων και ορθοδόξων γονέων, ειδικά στους σημερινούς καιρούς και μέσα στον ελληνοφοβικό και αντίχριστο ζόφο της επίσημης κρατικής πολιτικής, μπορεί να αποβεί τεράστιας επίσης σημασίας.

Όπως (αμυδρά έστω) φάνηκε και από τις προ μηνών αντιδράσεις για τα βιβλία των Θρησκευτικών, οι γονείς έχουν μεγάλη δύναμη στα χέρια τους και αυτή τη δύναμη πρέπει να πάψουν να την απεμπολούν, υπό την υποβολιμαία εκ του συστήματος αίσθηση περί της δήθεν ματαιότητας και αναποτελεσματικότητας κάθε αντίδρασης. Αρκεί βέβαια να αποκτήσουν επίγνωση αυτής της δύναμης και να μάθουν να δρουν πιο μαζικά, οργανωμένα και αποφασιστικά, ενώ βασικό επίσης είναι να συνειδητοποιήσουν και το ότι δεν είναι εποχή απλών παρακλήσεων και χλιαρών διαμαρτυριών πια αυτή που βρισκόμαστε, αλλά έντονης αντίδρασης και ανένδοτης απαίτησης. Η στάση τους μπορεί να αποβεί πραγματικά καθοριστική, γιατί και τους καλούς δασκάλους θα ενισχύσει ηθικά, ενδυναμώνοντάς τους περαιτέρω, και μέρος των πλείστων (και ενίοτε τραγικών) περιπτώσεων μπορεί να συγκρατήσει σ’ ένα βαθμό μέσω του ελέγχου και της πίεσης, αλλά και επίσης μπορεί να ενθαρρύνει εν τέλει και κάποιους ακόμη γενικά καλοπροαίρετους, αλλά αδρανείς λόγω φοβίας ή αδύναμου χαρακτήρα (γιατί υπάρχει φυσικά και αυτή η κατηγορία εκπαιδευτικών).

Πέραν όμως όλων των προαναφερθέντων, υπάρχουν και άλλα πράγματα που μπορούν να γίνουν στον χώρο της εκπαίδευσης, ίσως και ακόμη πιο σημαντικά και αποτελεσματικά. Επειδή ωστόσο το θέμα είναι πραγματικά τεράστιο, θα επανέλθουμε σύντομα για να καταθέσουμε σκέψεις και προτάσεις και επ’ αυτών. Προς το παρόν, ας αρκεστούμε στην αναφορά αυτών που πρέπει να πράξουν όσοι δημόσιοι λειτουργοί της εκπαίδευσης, αλλά και γονείς, δεν έχουν ακόμη λοβοτομηθεί από τη νεοταξίτικη τοξική ιδεολογική επέλαση και πονάνε για τα τραγικά τεκταινόμενα σε αυτόν τον τόσο νευραλγικό χώρο. Επειδή λοιπόν οι καιροί ου μενετοί και δεν υπάρχει πλέον το παραμικρό δικαίωμα αδράνειας και εφησυχασμού, ας ενεργοποιηθούμε άμεσα.

Και επίσης βέβαια καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι, παρά τις μόνιμες καθεστωτικές απόπειρες εκφοβισμού και ιδεολογικής τρομοκρατίας εκπαιδευτικών και γονέων, δεν υπάρχει κανένας πραγματικός λόγος φόβου και για τις δύο πλευρές, από τη στιγμή που όλα τα παραπάνω μπορούν να γίνουν με απολύτως νόμιμους τρόπους. Στο κάτω-κάτω υπάρχει κι ένα Σύνταγμα, που - έστω και κολοβωμένο και προβληματικό - ακόμη ισχύει και συνεχίζει να επιτάσσει κάποια πράγματα σχετικά με την εκπαίδευση των ελληνοπαίδων (όπως απέδειξαν και οι πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ για τα Θρησκευτικά).

Μέχρι να το αλλάξουν οι συμμορίες που κυβερνούν τη χώρα (όπως σφόδρα βεβαίως επιθυμούν) ή να το καταργήσουν τελείως ή μέχρι να αρχίσει κανονικός αντίχριστος κι εθνομηδενιστικός διωγμός (οπότε και θα βγούμε στο βουνό ή θα κλειστούμε και θα λειτουργούμε Κρυφά Σχολειά στα… υπόγεια), ας κάνουμε όλοι μας αυτό που πρέπει εντός του δημοσίου σχολείου, σε πείσμα του κάθε αλητήριου ψευτοπροοδευτικού φασίστα που δρα είτε σε ανώτερο είτε και σε κατώτερο επίπεδο και που έχει βαλθεί με τον πλέον απροκάλυπτο και ξεδιάντροπο τρόπο - υπό τις εντολές των νεοταξιτών ινστουχτόρων του και υπό το κράτος των προσωπικών του αντίχριστων και πατριδοφοβικών ψυχώσεων - να μετατρέψει την ήδη απονευρωμένη και σχεδόν ετοιμοθάνατη δημόσια εκπαίδευση σε παντελώς αφελληνισμένο και πνευματικά αποσαθρωμένο σεληνιακό τοπίο. Ή για να θυμηθώ και τον αγαπημένο μου Αισχύλο, «πολίται, χρη λέγειν (και πράττειν) τα καίρια»…
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ~ οι ιδανικοί προορισμοί για τον μάιο

άρθρο της Μίνας Κοκορέλη 
Ο Μάιος συνδυάζει δυο πολύ βασικά συστατικά για ένα καταπληκτικό ταξίδι, τις οικονομικές τιμές για εκδρομές αλλά και τον αξιοπρεπή καιρό σε πολλά μέρη του κόσμου.

Η άνοιξη είναι μια καλή ευκαιρία για να επισκεφθείτε το Αμπρούτσο (Abruzzo), στην Ιταλία. Κατά τη διάρκεια του Μαΐου, τα αγριολούλουδα φωτίζουν τα λιβάδια των Άλπεων, το χιόνι εξακολουθεί να κηλιδώνει τα βουνά και μπορείτε να κατασκοπεύσετε τα αγριογούρουνα στο φυσικό τους περιβάλλον.

Ο Μάιος είναι επίσης ένας καλός μήνας για να επισκεφθείτε το κόκκινο κέντρο της Αυστραλίας, με ιδανικές θερμοκρασίες για πρωινές περιπάτους γύρω από τη βάση του ιερού Ουλουρού (Uluru), ενώ οι βραδινές θερμοκρασίες είναι ήπιες και ανεκτές, προσφέροντας την ευκαιρία να κοιμηθείτε στην έρημο κάτω από τα αστέρια αν είστε πιο τολμηροί.

Με τη διαμόρφωση των οδοντωτών βουνών και των οάσεων της ερήμου, ο Δρόμος του Μεταξιού συλλαμβάνει τις φαντασίες των ταξιδιωτών εδώ και αιώνες. Πάρτε μια αίσθηση γι' αυτή τη διάσημη διαδρομή με μια περιήγηση στο τρίο των ιστορικών πόλεων του Ουζμπεκιστάν, Μπουχάρα και Χίβα, οι οποίες συνεχίζουν να αποπνέουν τον εξωτικό μυστικισμό που συνδέεται με την παλιά Ασία. Μπορεί να φαντάζει ως ένας πολύ δύσκολος και ανέφικτος προορισμός, αλλά αν αποφασίσετε να ζήσετε αυτή την εμπειρία, να το κάνετε κάποιον Μάιο.

Ο Μάιος σημαίνει μόνο ένα πράγμα στην Πράγα: εποχή φεστιβάλ μπύρας. Μια τεράστια σκηνή 10.000 θέσεων ανεγέρθηκε στο πάρκο Λέτνα (Letná), με περισσότερα από 150 διαφορετικά ψωμιά. Μακριά από τις γιορτές, οι μακριές και ζεστές μέρες της άνοιξης είναι ιδανικές για περιπάτους στην πόλη και για εκδρομές με βάρκα στον ποταμό Μολδάβα.

Μυστηριώδης και μαγευτική, η αρχαία ακρόπολη Ίνκα του Μάτσου Πίτσου (Machu Picchu) είναι ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα του κόσμου. Μια επίσκεψη τον Μάιο προσφέρει καλό καιρό, ενώ είναι έξω από την παραδοσιακή περίοδο των διακοπών, που σημαίνει λιγότερα πλήθη για δουν τη μεγαλειότητα των ερειπίων. Το ίδιο γίνεται και με την Καππαδοκία στην Τουρκία, όπου οι ζεστές θερμοκρασίες και ο ξηρός καιρός είναι ιδανικά για να εξερευνήσετε τους γοητευτικούς βραχώδεις σχηματισμούς της καπνοδόχου της περιοχής, είτε επιλέγετε να περπατήσετε ανάμεσα τους είτε να πετάξετε με ένα αερόστατο.

Μίνα Κοκορέλη 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 12 Μαΐου 2018

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ περί εξοπλισμών και στρατιωτικής ισχύος

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει ο Ηλίας Ευαγγελόπουλος

Το κύριο μέλημα μιας κυβέρνησης είναι η επιβίωση του κράτους. Το “καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή” του Ρήγα Φεραίου αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο την διαπίστωση αυτήν. Χωρίς την ύπαρξη ανεξάρτητου κράτους όλα τα άλλα δεν έχουν καμία σημασία για ένα λαό.

Το καλύτερο παράδειγμα για την κατανόηση του θέματος αυτού είναι η προδομένη και μαρτυρική Κύπρος! Τι υπέστησαν κατά την εισβολή η ελληνοκύπριοι κάτοικοι της κατεχόμενης βόρειας Κύπρου! Υπάρχει και αναπτύσσεται σήμερα ελληνική κοινότητα στο κατεχόμενο τμήμα; Εάν οι ξένες δυνάμεις επέτρεπαν στην Τουρκία να ολοκληρώσει την εισβολή θα υπήρχε σήμερα Κυπριακή Δημοκρατία; Σ’ αυτήν την υποθετική περίπτωση θα είχαν απομείνει σήμερα Έλληνες στην Κύπρο;

Ας δούμε τι βιώνουν και οι βορειοηπειρώτες Έλληνες στην Αλβανία με την βίαιη αρπαγή των περιουσιών τους από το αλβανικό κράτος.

Αυτά τα παραδείγματα είναι δίπλα μας και έχουν θύματα αδελφούς μας. Μας έχουν όμως κάνει να συνειδητοποιήσουμε το πόσο σημαντικό είναι ως χώρα να διαφυλάξουμε την ανεξαρτησία και την ελευθερία μας; Με βεβαιότητα ΟΧΙ! Βλέποντας πως ψήφισαν οι κάτοικοι των νησιών του ανατολικού Αιγαίου στις εθνικές εκλογές π.χ. της τελευταίας δεκαετίας, διαπιστώνουμε ότι έχουν άγνοια κινδύνου. Και όταν αυτό συμβαίνει σε ανθρώπους που βρίσκονται μια ανάσα από την Τουρκία αντιλαμβανόμαστε τι ισχύει για τους υπόλοιπους.

Ο πόλεμος είναι σκληρός. Μπορεί να μην τον έχουμε βιώσει στο πετσί μας τις τελευταίες δεκαετίες όμως μέσα από την τηλεόραση βλέπουμε τα κακά αποτελέσματά του. Σκοπός πάντα των σοφών ηγετών είναι η αποφυγή του. Σε μια χώρα όμως όπως η Ελλάδα, στη θέση που βρίσκεται και με τους γείτονες που έχει, η αποφυγή του πολέμου απαιτεί ισορροπία στρατιωτικής ισχύος και μια δυνατή οικονομία. Οικονομικά η Ελλάδα έχει υποστεί μια μεγάλη καταστροφή ενώ και η ισορροπία της στρατιωτικής ισχύος έχει διαταραχθεί. Υπάρχει βέβαια και η συμβολή της διπλωματίας όμως το σίγουρο είναι ότι κανείς δεν πρόκειται να έρθει να πολεμήσει για λογαριασμό σου. Εφόσον οι δύο ανωτέρω προϋποθέσεις δεν υπάρχουν, οι πιθανότητες μιας πολεμικής σύγκρουσης αυξάνονται επικίνδυνα.

Υπάρχουν διάφοροι ανόητοι Έλληνες ακόμα και γεωπολιτικοί αναλυτές ή πολιτικοί που διαδίδουν ή και πιστεύουν ότι το πολύ πολύ να γίνει κάποιο θερμό επεισόδιο με την Τουρκία και όχι μια γενικευμένη πολεμική σύγκρουση. Η επιδίωξη αυτή μπορεί σε τελική ανάλυση να είναι και στόχος των μεγάλων πετρελαϊκών κολοσσών ως αφορμή και ως μπαμπούλας για τον ελληνικό λαό για να καθίσουμε στο κοινό τραπέζι με τους Τούρκους και να αρχίσει το μοίρασμα και η συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου. Όμως η ιστορική ανάλυση των σχέσεων και συγκρούσεων των δύο λαών οδηγεί σε άλλα συμπεράσματα. Ακόμα και στην περίπτωση που η ανωτέρω περίπτωση επαληθευθεί, οδηγούμενοι σε μια συμφωνία εκ των πραγμάτων κάτι θα έχουμε χάσει και ανοίγουμε τον δρόμο για μεγαλύτερες μελλοντικές απώλειες.

Καλό είναι να γνωρίζουμε ότι κάθε πράξη ή παράλειψη από τις κυβερνήσεις που έχουν ως συνέπεια την απώλεια εθνικής κυριαρχίας και υπονομεύουν την στρατιωτική και οικονομική ισχύ της χώρας, ισούνται με διάπραξη εσχάτης προδοσίας. Δεν απαιτείται η συντέλεση της εθνικής καταστροφής αλλά αρκεί και μόνο η προσπάθεια δημιουργίας της ή η παράλειψη πρόβλεψης και αποφυγής της.

Έχουν υπονομεύσει οι εγχώριες κυβερνήσεις την στρατιωτική ισχύ της χώρας μας; Απαντούν από μόνες τους οι πράξεις της Τουρκίας! Πλέον η Τουρκία δεν φοβάται την Ελλάδα και η Ελλάδα φοβάται την Τουρκία. Και η μια υποχώρηση φέρνει την άλλη υποχώρηση. Για μια ισχυρή χώρα η κράτηση δύο στρατιωτικών της θα ήταν αιτία πολέμου. Εάν αποφασίσουν οι Τούρκοι να τους κρατήσουν στις φυλακές για τα επόμενα τριάντα χρόνια θα κάνει η Ελλάδα κάτι; Όπως αιτία πολέμου είναι και η παράνομη είσοδος μεταναστών στην χώρα μας από την Τουρκία. Όποιοι εισέρχονταν στην χώρα έπρεπε την ίδια μέρα να επιστρέφονταν στην Τουρκία. Εάν η Τουρκία τους επέτρεψε να μπουν στα δικά της σύνορα και να διασχίσουν την χώρα της είναι δικό της θέμα και όχι δικό μας. Ποια εγχώρια κυβέρνηση τολμά όμως να θέσει τέτοιο θέμα! Βέβαια τι να πεις κανείς στους Τούρκους όταν ο ίδιος ο πρόεδρος της χώρας μας, δημόσια ευχαριστούσε τους παράνομους μετανάστες για την τιμή που μας έκαναν να έρθουνε να ζήσουνε μαζί μας ή όταν στελέχη της τωρινής κυβέρνησης, τους καλούσαν να έρθουν στη πατρίδα μας!

Το σίγουρο είναι ότι η εξασθένηση της χώρας θα συνεχίσει να μεταβάλει προς το χείριστο την ισορροπία της στρατιωτικής ισχύος με αποτέλεσμα την συνεχώς αυξανόμενη ελληνοτουρκική ένταση. Η αποφυγή του πολέμου απαιτεί επομένως επαναφορά της ισορροπίας στρατιωτικής ισχύος. Και αυτό πρέπει να γίνει σήμερα. Αύριο μπορεί να είναι ήδη αργά. Πώς όμως να το πετύχεις αυτό όταν δεν έχεις χρήματα και είσαι και υποχρεωμένος να αγοράζεις από τους δήθεν συμμάχους σου όπλα τρίτης και τέταρτης κλάσης!

Ηλίας Ευαγγελόπουλος
Οικονομολόγος
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 6 Μαΐου 2018

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ~ οι δήθεν πατριώτες που ξε-μετανάστευσαν

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Προχθές γυρνάω σπίτι και πετυχαίνω την τηλεόραση σε ένα κανάλι για το οποίο το μόνο που γνωρίζω είναι πως το αγόρασε ένας ρώσος επιχειρηματίας. Το epsilon tv λοιπόν προβάλλει μία εκπομπή με θέμα την μετανάστευση και φιλοξενεί 4-5 άτομα τα οποία υπήρξαν μετανάστες και τελικά γύρισαν πίσω στην Ελλάδα.

Δυστυχώς (ή ευτυχώς) δεν παρακολούθησα προσεκτικά την εκπομπή για να σας μεταφέρω περισσότερα, πρόλαβα όμως να ακούσω πως τουλάχιστον δύο από τους "ξε-μετανάστες" ήταν ερευνητές σε κέντρα στην Σουηδία και τις ΗΠΑ. Ο άλλος νομίζω ήταν γιατρός και γενικά υπήρχε αρκετό... πτυχίο εκεί πέρα.

Όλοι τους μίλησαν αρχικά για τις ιδανικές συνθήκες εργασίας, τον οργανωμένο τρόπο ζωής και όλα αυτά που νομίζουμε ότι είναι τέλεια στο εξωτερικό. Λίγο μετά άρχισαν να λένε ο ένας μετά τον άλλο τι τους έλειψε από την Ελλάδα. Άκουσα για την κουζίνα, την οικογένεια, τις παρέες, τον ήλιο, την θάλασσα, την ηρεμία και από τη μια προσπάθησα να επιβεβαιώσω ότι επρόκειτο για έλληνες και όχι τουρίστες που γράφουν έκθεση για τις ιδανικές διακοπές τους, ενώ από την άλλη αναρωτιόμουν αν όντως αυτοί οι άνθρωποι είναι επιστήμονες και σοβαροί επαγγελματίες ή τεμπέληδες της σειράς που αναζητούν την πλησιέστερη καφετέρια!

Στο τρίτο σκέλος της εκπομπής οι ξε-μετανάστες περιέγραφαν τις νέες τους δουλειές εδώ στην Ελλάδα και στα τοπικά ερευνητικά κέντρα λέγοντας πως έχουν γίνει βήματα μπροστά και πως η Έρευνα στην Ελλάδα βελτιώνεται, ενώ παρότρυναν τους έλληνες επιστήμονες να μην φεύγουν για το εξωτερικό και να παραμείνουν εδώ. Είστε όμως εκτός πραγματικότητας αν δεν γνωρίζετε το κατά πόσο υποχρηματοδοτείται η έρευνα στην Ελλάδα, το πως Ερευνητικά Κέντρα κλείνουν ή συγχωνεύουν τμήματα και το πως έλληνες ειδικευμένοι γιατροί φεύγουν κατά δεκάδες προς το εξωτερικό που πληρώνει πολύ καλά.

Όπως λέει και ο φίλος μου ο Βασίλης που πραγματοποιεί εδώ και χρόνια μια λαμπρή καριέρα στο εξωτερικό, "δεν είναι όλοι για μετανάστευση" και ενώ το πιστεύω απόλυτα, αναρωτιέμαι πως πετυχημένοι στο εξωτερικό επαγγελματίες, αφήνουν την εκεί καταξίωση ή έστω αποκατάσταση για να έρθουν στην Ελλάδα!

Προσωπικά, το λέω πολύ πριν το 2011 που απέκτησα το πρώτο μου παιδί, πως όταν τα παιδιά μου ενηλικιωθούν (τελειώσουν το σχολείο και άλλα παρόμοια βαρετά), θα τα "διώξω" στο εξωτερικό. Να ζήσουν, να δουν, να συγκρίνουν και ύστερα αν ενδιαφέρονται ακόμα μπορούν κι εκείνα να επιστρέψουν ή όχι. Σαν κάποιος που ήμι-μετανάστευσε, δεν θα αφήσω τα παιδιά μου να κάνουν τα ίδια λάθη με μένα... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 5 Μαΐου 2018

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ φρίκη δίχως όρια: το isis μετατρέπει τους αιχμαλώτους σε ιπτάμενες βόμβες!!!!!

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Φρίκη προκαλεί το γεγονός ότι ακόμα και τώρα που το ISIS έχει καταστραφεί και έχουν απομείνει μόνο κάποια υπολείμματά του βρίσκουν οι φανατικοί μαχητές του νέους άρρωστους τρόπους για να σκοτώνουν ανθρώπους.

Οι τζιχαντιστές χρησιμοποίησαν κορδόνια, καλώδια και ξύλινες σανίδες για να ακινητοποιήσουν τον τρομοκρατημένο αιχμάλωτο στην περιοχή Γιαρμούκ της Συρίας, που ελέγχεται από το ISIS, κοντά στην πρωτεύουσα τη Δαμασκό. 

Στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν μια σφήνα για το πηγούνι για να κρατήσουν το κεφάλι του όρθιο, γέμισαν το κράνος με εκρηκτικά και του έβαλαν ένα φυτίλι για να τα πυροδοτήσουν.

Οι τρομακτικές εικόνες δείχνουν ότι ο άνδρας πέφτει με το κεφάλι πρώτα αφού ξεκίνησε την πτώση από ένα κτίριο. Τα βίντεο και οι φωτογραφίες που έχουν τραβήξει οι μαχητές και κυκλοφόρησαν στα διαδικτυακά κανάλια υποστήριξης του ISIS, δείχνουν πως η έκρηξη αποκεφαλίζει τον άνθρωπο.


Ξεχωριστές λήψεις δείχνουν τον άνθρωπο να προετοιμάζεται για τον θλιβερό θάνατό του και να βυθίζεται με το κεφάλι μέσα στα ερείπια.


Το «έγκλημα» του κρατούμενου δεν είναι γνωστό, αλλά ίσως ήταν εκδίκηση για καταστροφικές αεροπορικές επιθέσεις από τις Συριακές και τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις σε θέσεις του ISIS.

Η περιοχή Γιαρμούκ είναι ένας από τους τελευταίους προμαχώνες του ISIS και τώρα βρίσκεται υπό κυβερνητική επίθεση για να εξαναγκαστεί σε αποχώρηση η τρομοκρατική ομάδα που κάποτε κατείχε το ήμισυ του Ιράκ και της Συρίας το 2014.

πηγή

ΣΧΟΛΙΟ

Να δούμε πότε θα τελειώσει αυτή η νεοταξική φρίκη....
Πάντα να κρατάτε στην μνήμη σας ότι αυτοί οι δολοφόνοι ισλαμιστές εξοπλίσθηκαν και βοηθήθηκαν από την Δύση.... και ειδικότερα από την Νέα Τάξη (μυστικές λέσχες και στοές)....

Αυτήν που λύσσαξε να βγάλει πρόεδρο των ΗΠΑ την Χίλαρυ....
Αυτήν που κουβαλάει με τις ΜΚΟ και τον ΟΗΕ τους πρόσφυγες των πολέμων, αλλά και τους λαθρομετανάστες στην Ευρώπη κατά εκατομμύρια μέσα από συγκεκριμένα κανάλια και διαδρόμους....
Αυτήν που προωθεί παγκοσμίως, τρομοκρατία, εκτρώσεις, ευθανασίες, ναρκωτικά, φεμινισμό, ομοφυλοφιλία, διαφορετικότητα, πολυπολιτισμό κλπ...
Αυτήν που έχει πλάσει τον υποκριτικό αντιρατσισμό ενώ είναι πλήρως ρατσιστική κατά του ανθρώπινου είδους....
Αυτήν που έχει πλάσει τον αντιφασισμό ενώ είναι πλήρως φασιστική....
Αυτήν που έχει αλλοιώσει την έννοια του πατέρα και της μάνας σε γονέας 1 και γονέας 2....
Αυτήν που προωθεί την αχρήματη κοινωνία, το ηλεκτρονικό φακέλωμα, το πλαστικό χρήμα...
Αυτήν που ψεκάζει τους ουρανούς, που προωθεί την θεωρία της κλιματικής αλλαγής και της υπερθέρμανσης του πλανήτη....
Αυτήν που βρίζει σαν συνομοσιωλόγους όσους της αντιστέκονται....
Αυτήν που δεν ενδιαφέρεται για πολιτικές ιδεολογίες καθώς έχει κατάφέρει όλες να την υπηρετούν....
Αυτήν που θεωρεί θανάσιμους εχθρούς της την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό που πάντα πρεσβεύουν την Ελευθερία του Ανθρώπου... 
 
Αυτήν που προωθεί τις εντολές της μέσω των μεγάλων παγκόσμιων ομοσπονδιών και οργανώσεων πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτιστικών, αθλητικών, καλλιτεχνικών (ΟΗΕ, ΕΕ, ΝΑΤΟ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ, Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, Μεγάλοι Χρηματοπιστωτικοί Οίκοι, FIFA, UEFA, FIBA, IAAF, ΔΟΕ, Eurovision κλπ) μέσω της μόδας, μέσω της Τηλεόρασης και του Κινηματογράφου, μέσω των μεγάλων ΜΜΕ και με εκτελεστικά όργανα τις χιλιάδες ΜΚΟ....

Μιλάμε για ένα αληθινά τεράστιο καταστροφικό σχέδιο.... κατά της ανθρωπότητας....
Μιλάμε για έναν ιστό αράχνης που έχει πιάσει το θύμα της και ετοιμάζεται να το εξοντώσει.... 
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ~ το δικό μου #MerciArsène στον δάσκαλο της μπάλας και της ζωής

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Ιούλιος του 1996. Το πρώτο μου ταξίδι στο Λονδίνο. Τα αγγλικά μου ήταν ήδη καλά, αλλά πάντα δυσκολευόμουν με την αγγλική προφορά. Έτσι, διάβαζα εφημερίδες μιας και το διαδίκτυο τότε δεν ήταν τόσο προσιτό όπως σήμερα. Το γεγονός ότι η αγαπημένη μου (μας) Arsenal είχε φέρει απ' την Ιαπωνία τον Arsene Wenger ήταν τόσο σημαντική είδηση που μου προξενούσε μεγάλη περιέργεια. Λες και οι άγγλοι γνώριζαν εξ αρχής πόσο μεγάλη διαδρομή θα ακολουθούσε. Εκείνο το καλοκαίρι o Wenger έφερε μαζί του τον David Platt -αρχηγό της Εθνικής Αγγλίας- και τον πολλά υποσχόμενο Dennis Bergkamp που για τον δεύτερο όλοι έχουμε να πούμε, αλλά αν θέλετε να μάθετε, ρωτήστε έναν άγγλο τι σημαίνει για το αγγλικό ποδόσφαιρο ο Platt.

Η νέα ομάδα του Wenger έφτασε γρήγορα σε τίτλους, όμως εδώ δεν θέλω να εκθειάσω τα στατιστικά και τα άλλα στοιχεία που θα βρείτε σε έγκυρες ιστοσελίδες καλύτερα διατυπωμένα από εδώ. Θέλω να μιλήσω για το ποδόσφαιρο που ο Wenger έμαθε στην ποδοσφαιρική Αγγλία και σε όλο τον κόσμο.

Ο Wenger πλαισιώθηκε από ποδοσφαιριστές που ήξεραν μπάλα. Την δεκαετία του '90 στην Αγγλία υπήρχε πολύ "κλωτσιά" και η ραχοκοκκαλιά της ομάδας (Adams, Parlour, Watson, Keown, Dixon, Winterburn) ήταν ακριβώς έτσι, όμως πολύ διακριτικά χωρίς να αλλάξει την ταυτότητά της, την πλαισίωσε με ποδοσφαιριστές που έπαιζαν με "κάτω την μπάλα" και αυτό ήταν κάπως παράξενο για τα αγγλικά δεδομένα. Εκεί που οι άλλοι έβγαζαν σέντρες για πιο γρήγορο γέμισμα της αντίπαλης περιοχής, ο Wenger αφιέρωνε ατελείωτες προπονήσεις με τους παίκτες του για να βγάζουν αυτοματισμούς και πολύ γρήγορες κοντινές πάσες ως το τέρμα. Μάλιστα το σύστημα αυτό ονομάστηκε "The Arsenal Way" Το ποδόσφαιρο αυτό το μιμήθηκαν πολλοί με κορυφαίο τον Josep Guardiola στην Barecelona, όμως δεν ήταν όλοι τόσο ικανοί αφενός να βγάλουν τέτοια υπομονή και αφετέρου να έχουν τόσο ποιοτικούς ποδοσφαιριστές. Ουσιαστικά o "Le Professeur" όπως τον αποκαλούσαν, δεν ήταν μόνο φιλόσοφος, αλλά μας έμαθε μπάλα...
Πιστός στο πλάνο του, προτιμούσε να δουλεύει με νεαρούς παίκτες για να προλαβαίνει να τους μαθαίνει την μπάλα όπως αυτός ήθελε, σιγά σιγά όμως ξέχασε πως μόνο έτσι δεν πετυχαίνεις τον ουσιαστικό στόχο μιας ομάδας που είναι οι τίτλοι. Τα δικά του παιδιά, τα δικά του δημιουργήματα, άρχισε να τα πουλάει. Εξοικονόμησε λεφτά για να φτιάξει γήπεδο, να ξεχρεώσει οτιδήποτε χρωστούσε η ομάδα και με δευτερεύουσες μεταγραφές προσπαθούσε να διατηρείται όσο το δυνατό πιο ψηλά.

Αυτό κούρασε τον κόσμο που έβλεπε έναν-έναν τους παίκτες που αγάπησε να πωλούνται σε ανταγωνιστικές ομάδες, το ποδόσφαιρο να είναι καλό, όμως τα αποτελέσματα αρνητικά και το κλίμα γύρισε για τον Wenger που μετά από 22 χρόνια, αποφάσισε να ακούσει τις αντιδράσεις του κόσμου και να αποχωρήσει.

Ο σπουδαίος Wenger μου δίδαξε κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό από το καλό ποδόσφαιρο. Μου δίδαξε πως ακόμα κι όταν είσαι καλός σε αυτό που κάνεις, όταν οι χειρισμοί σου, το περιβάλλον ή οι συνθήκες σε φέρνουν εμπρός στην αποτυχία, πρέπει να έχεις το σθένος να το αναγνωρίζεις και να φεύγεις, ακόμα και μετά από πολλά χρόνια! Πρέπει να προσπαθείς εκ νέου με νέους όρους στην ζωή σου και μακριά από την νοοτροπία της πρώην επιτυχίας σου. Με άλλα λόγια, δεν είναι κακό να αποτύχεις, αρκεί να το αναγνωρίσεις γρήγορα πριν καταστραφείς..! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ η ελλάς μέλος του νατο αλλά μετέωρη χώρα

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει ο Ιωάννης Ασλανίδης

Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ κ. Γιένς Στόλτεμπερκ σε πρόσφατες δηλώσεις του, είπε ˙ «το ΝΑΤΟ δεν προτίθεται να εμπλακεί ή να διαμεσολαβήσει για την επίλυση των διενέξεων μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας στο Αιγαίο, διότι αυτές δεν είναι θέμα του ΝΑΤΟ. Είναι κάτι που πρέπει να διευθετηθεί ανάμεσα στην Τουρκία και στην Ελλάδα», επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά, αυτά που είχε πει ο ίδιος και στο Anatolu πριν περίπου ένα μήνα, όταν ρωτήθηκε σχετικά, για το θέμα των Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στις φυλακές της Ανδριανουπόλεως.

Έχω την γνώμη ότι, ο κ. Γ.Γ. του ΝΑΤΟ δεν μας τα λέει καλά, φαίνεται ή θέλει να παραμείνει απλά ένας Διευθυντής-Υπάλληλος του ΝΑΤΟ, χωρίς να έχει διάθεση ή δύναμη να επέμβει στα δύσκολα που έχει υποχρέωση ή οι ομολογουμένως άριστοι επιτελείς του δεν τον ενημερώνουν για τις άθλιες και χωρίς ντροπή πράξεις της Συμμάχου Τουρκίας εις βάρος της ακεραιότητας της Ελλάδος.

Μας προτρέπει μάλιστα, να τα βρούμε μεταξύ μας θεωρώντας το ΝΑΤΟ, όλως αδικαιολογήτως, ως αναρμόδιο για την μεσολάβησή του.

Η Ελλάς! παρά τα δεινά που υπέστη και υφίσταται κατά καιρούς, ανά τους αιώνες, από τον αυταρχικό και απάνθρωπο αυτό γείτονα, συνέχιζε και συνεχίζει ακόμη για την αρμονική σχέση των δύο λαών. Δυστυχώς αυτή η προσπάθεια πάντοτε μονομερώς, εκ μέρους της Τουρκίας τορπιλίζεται. Στην στοιχειώδη παρακάτω Ιστορική αναδρομή θα διαπιστώσει κανείς του λόγου το αληθές.

- Στην Βαλκανική χερσόνησο την περίοδο αυτή, έχουμε πάλι, μιας ακραίας μορφής ένταση, με εθνικιστικές κορώνες από την Τουρκία, περί αναθεωρήσεων Συμφωνιών, του περασμένου αιώνα, που καθόρισαν τα σύνορα των χωρών αυτής. Το πρόβλημα όμως είναι πολύ σοβαρό για την Ελλάδα, διότι αποσκοπούν νέα χάραξη συνόρων εις βάρος της Ελλάδος και το αθλιότερο εις βάρος ελληνικών περιοχών, εδώ και 3.000 ετών και πλέον, δηλ. όταν η Τουρκία ιστορικά δεν υπήρχε ούτε ως Κράτος ούτε ως Έθνος. Οι Τούρκοι όπως ιστορικά είναι εξακριβωμένο, ήλθαν το 1000 μ.Χ. από τα βάθη της Ασίας (Μογγολία-Τουρκεστάν) και εγκαταστάθηκαν στην Ελληνοβυζαντινή Μικρά Ασία, με σφαγές, λεηλασίες, εξισλαμισμό δια της βίας και εξανδραποδισμό του Ελληνικού και όχι μόνο στοιχείου της Ιωνίας Ελλάδος.

- Είναι πολύ σοβαρή η εξ ανατολών απειλή της Ελλάδος, διότι είναι μια χώρα, που δεν έχει μπέσα, έχει επικίνδυνη εθνικιστική πολιτική, όποια και αν είναι η Κυβέρνηση της Τουρκίας, τροφοδοτεί συνεχώς τον λαό της με μίσος προς κάθε τι που δεν είναι προς το συμφέρον της.

- Ιστορικά όλοι γνωρίζουμε, πλην του τουρκικού Λαού και των Ηγετών του, ότι οι Τούρκοι δεν αναφέρονται πουθενά, στην Παλαιά Διαθήκη των Αρχαίων Εβραίων, ως και στους πρώτους μεταχριστιανικούς χρόνους. Δεν αναφέρουν επίσης ούτε οι Ρωμαίοι και λοιποί Ιστορικοί, Φλάβιος, Ιώσηπος, Τάκιτος κ.λπ., διότι απλά στην περιοχή αυτή δεν υπήρχε Τουρκικό Κράτος ή Τουρκική εθνότητα. Στην Μ. Ασία κατοικούσαν Έλληνες (Πόντιοι, Καππαδόκες, κ.λπ.), Αρμένιοι και Κούρδοι, ως και άλλοι αυτόχθονοι λαοί φύλλα προσκείμενοι με τους Έλληνες (Φρύγες, Βιθύνιοι, Κάριοι, Παφλαγόνες κ.λπ.).

- Το 1930 ο Κεμάλ συγκρότησε επιτροπή τουρκικής Ιστορικής Έρευνας, για τον καθορισμό της Επίσημης τουρκικής Ιστορίας. Στο πρώτο Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε το 1932 ο Γεν. Γραμματέας της Επιτροπής (Reset Gelip) και ένας Βουλευτής (Hassan Gemil), συνέβαλαν δι’ ανακοινώσεών των, στην διαμόρφωση τουρκικής Ιστορικής θέσεως εξ ένδεκα (11) βασικών θέσεων. Αυτή θεμελιωμένη επί ανύπαρκτων παραγόντων, κατέστη επίσημο κρατικό Ιστορικό Δόγμα, το οποίο βασικά καθορίζει την εκπαίδευση του τουρκικού Λαού και την εξωτερική τουρκική προπαγάνδα.

- Τα κυριότερα και πολύ συνοπτικά σημεία του τουρκικού αυτού Ιστορικού Δόγματος έχουν ως εξής:
Οι Τούρκοι δεν ανήκουν στην κίτρινη ή Μογγολική φυλή, αλλά στην Λευκή.
Είναι ένας εκ των βραχυκεφάλων και αλπικών λαών, οι οποίοι μεταναστεύσαντες εκ της κοιτίδας των του Ανατολικού Τουρκεστάν, κυριαρχούν στην κεντρική, νότια και ανατολική Ευρώπη.
Από αυτόν τον Τουρκικό Λαό προέρχονται όλοι οι Πολιτισμοί (Αιγύπτου, Ελλάδος, Ινδιών, Κίνας και Μεσοποταμίας).
Ειδικότερα ο Ελληνικός Πολιτισμός, είναι απλά απόγονος του Αιγιακού Πολιτισμού, ο οποίος εδημιουργήθη στην Ανατολία, κατόπιν επαφής με τον Τουρκικό και Χιττιτικό πολιτισμό της Ανατολίας.
Οι Πελασγοί (αρχαίοι Αρκάδες της Πελοποννήσου), ήταν μια φυλή συγγενής προς τους Τούρκους της Ανατολίας (Μικρά Ασία). Άρα! οι Έλληνες είναι ένα μικρό μέρος του Μεγάλου Τουρκικού Πολιτισμού. Επομένως να μην εκπλήττεσθε, επειδή κάθε τόσο έχουμε και θα έχουμε από την ανέντιμη και χωρίς μπέσα γειτονική χώρα, τέτοιες εθνικές εξάρσεις,
- Από το 1955 η Ελλάδα και μέχρι σήμερα, εξ αιτίας της Τουρκίας είναι συνεχώς με το όπλο παραπόδας και σε εξοπλισμούς, σε αναλογία περισσότερη από οποιαδήποτε Ευρωπαϊκή Χώρα, με συνέπειες, η οικονομική και όχι μόνο ασφυξία της Ελλάδος. Είχαμε προκλήσεις πολέμου της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδος το 1955, το 1963, το 1974 με την παρανόμως κατάληψη και κατοχή μέρους του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας και παρά την καταδίκη της Τουρκίας από τον Ο.Η.Ε. και την Ε.Ε., αυτή συνεχίζει να έχει κατοχικά στρατεύματα σ’ αυτήν μέχρι σήμερα. Έκτοτε και μέχρι σήμερα έχουμε χιλιάδες παραβιάσεις του Ελληνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου στο Αιγαίο και με διεκδικήσεις Ελληνικών Εδαφών κατοχυρωμένων με διεθνείς Συμβάσεις. Δηλαδή! προκλήσεις για έναρξη πολεμικών επιχειρήσεων.

Έλα τώρα κύριε Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Γιενς Στόλτεμπερκ, να μας πεις πώς να συνεννοηθούμε με την πολιτική και εθνικιστική νοοτροπία του Κράτους αυτού.

- Το ΝΑΤΟ είναι ένας αμυντικός οργανισμός, για να εξασφαλίζει την εδαφική ακεραιότητα των Ελευθέρων κρατών μελών του. Σήμερα νίπτοντας τας χείρας σας εσείς ως άλλος Πόντιος Πιλάτος, ποιος θα διαφυλάξει την Ελλάδα από τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας εις βάρος της Ελληνικής Επικράτειας;

- Η Ελλάς θα πρέπει να προσπαθεί συνεχώς, για την ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας, αυτό προστάζει η απλή λογική. Όμως! θα ήταν εξαιρετικά ανεύθυνο να πιστεύουμε ότι, θ’ αλλάξει συμπεριφορά η Τουρκία στο Αιγαίο. Δεν άλλαξε στο παρελθόν και σίγουρα αυτό δεν θα γίνει τώρα, που τα νεοοθωμανικά όνειρα του κ. Ερντογάν είναι σε πλήρη εξέλιξη. Θα χρειαστεί πολύ προσεκτικός χειρισμός της κατάστασης, από όλες τις πλευρές, για να αποτραπεί η κλιμάκωση. Αλλά! όμως είναι ανάγκη να συμβιβαστούμε με την πιθανότητα ότι τελικά η σύγκρουση μπορεί να είναι και αναπόφευκτη. Για το λόγο αυτό, το Ελληνικό Κράτος και το σύνολο του Ελληνικού Έθνους, σ’ όλους τους τομείς, θα πρέπει να παραμείνει με το όπλο παραπόδα…

Ιωάννης Μ. Ασλανίδης
Αντγος ε.α.
Επίτιμος Διοικητής της Σ.Σ.Ε.
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ~ ο γ' παγκόσμιος πόλεμος έχει ξεκινήσει ήδη

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Θα ήθελα σήμερα με την βοήθεια σας να προσπαθήσω να προσεγγίσω τον πόλεμο και την εμπόλεμη κατάσταση σε συνάρτηση με τις διαφοροποιήσεις που υπάρχουν σχετικά με αυτόν.

Για παράδειγμα αυτό που συμβαίνει την τελευταία περίοδο με την Συρία δεν είναι παρά ένας μικρός Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι μεγάλες Δυνάμεις του ΝΑΤΟ με μπροστάρηδες τις Η.Π.Α., την Αγγλία και την Γαλλία κάνουν επίδειξη δύναμης έναντι στην ιδιαίτερη συμμαχία των ρώσων και τούρκων. Η Συρία, ένα κατάλληλο πεδίο μαχών, απέχει πολύ μακριά από την Δύση κι έτσι εύκολα ο καθένας μπορεί να καβαλάει το μαχητικό του και να επιχειρεί βομβαρδίζοντας πόλεις που ήδη μοιάζουν με φαντάσματα με κατεστραμμένα κτίρια και άμαχο πληθυσμό που ήδη αναζητά μια νέα πατρίδα...

Γελιέται όμως όποιος πιστεύει πως η Συρία είναι τόσο μακριά. Η Συρία είναι πλέον παντού. Οι πρόσφυγες της, κατακλύζουν την Ευρώπη, ενώ η πολιτική αντιπαράθεση σε επίπεδο διπλωματίας και... πολεμικών επιχειρήσεων είναι παντού ολόγυρα στην Δύση. Θυμηθείτε τα εκάστοτε τρομοκρατικά χτυπήματα, σε Γαλλία, Αγγλία, Αυστραλία, ΗΠΑ κλπ. και μετά πείτε μου ξανά πόσο μακριά βρίσκεται η Μέση Ανατολή από την Δύση...

Κι αν αυτό είναι πόλεμος, τότε ας μην ξεχνάμε πως εμπόλεμη κατάσταση βρίσκεται σε πολλές περισσότερες γωνιές του κόσμου. Στην Ελλάδα, δύο παλληκάρια μας παραμένουν για πάνω από ένα μήνα σε τούρκικες φυλακές χωρίς κανέναν σοβαρό λόγο απλά και μόνο εξαιτίας μικροπολιτικής και χαζής διπλωματίας. Ένας (ακόμα) πιλότος μας, έχασε την ζωή του επιστρέφοντας από το καθημερινό "παιχνίδι" του κυνηγητού των τουρκικών παραβιάσεων. Αλλά και στην Ουκρανία, στην Κορέα στην Λατινική Αμερική, σε χώρες της Αφρικής και άλλες της Ασίας, πολλοί στρατοί βρίσκονται με το δάχτυλο στην σκανδάλη.

Και γιατί όλα αυτά; Γιατί να καταλήγουμε στα όπλα; Οι απαντήσεις δεν είναι όσο ρομαντικές θα πιστεύαμε. γιατί δεν σχετίζονται ούτε με τον πατριωτισμό ούτε με τον εθνικισμό. Πάντα καταλήγουν στο χρήμα. Είτε λόγω ενέργειας, είτε λόγω πετρελαίου, είτε λόγω αγωγών, πάντα στο βάθος κρύβεται το χρήμα. Και αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ, οπότε κάθε ελπίδα για παγκόσμια ειρήνη είναι απλά ουτοπική. Συνεπώς... στα όπλα!!! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ το να ζούμε με ανασφάλεια είναι επιλογή μας.

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει ο Ηλίας Ευαγγελόπουλος

Θα συμφωνήσω με τον Έλληνα που είπε ότι: “ο κοινός νους δεν είναι κάτι δεδομένο για το μεγαλύτερο μέρος των νεοελλήνων”. Και μπορεί αυτό να φαίνεται λίγο βαρύ για το εγώ μας, όμως αν δει κάποιος αντικειμενικός παρατηρητής το κάκιστο πνευματικό επίπεδο αυτών που μας κυβερνούν που θεωρείται ότι είναι οι καλύτεροι από εμάς, γι’ αυτό άλλωστε και τους ψηφίζουμε, θα καταλήξει στο ασφαλές συμπέρασμα ότι εμείς ως λαός είμαστε σε πολύ χειρότερο επίπεδο απ’ αυτούς.

Σήμερα, το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας, χρησιμοποιεί την πειθώ των όπλων όπου δεν μπορεί να επιβληθεί με τον λόγο. Και ο λόγος που χρησιμοποιεί δεν είναι διατακτικός αλλά πειστικός. Σε πείθει ότι όσα γίνονται είναι για το καλό σου και τα δέχεσαι με ευχαρίστηση ανεξάρτητα αν οδηγούν στο κακό σου. Πόσο πιο εύκολα επιτυγχάνεται ο σκοπός του, σ’ ένα λαό πνευματικά νεκρό όπως ο ελληνικός! Όροι όπως πολυπολιτισμικότητα και ανοιχτά σύνορα πόσο ευχάριστα σερβίρονται και στη χώρα μας από την Ν.Τ.Π.; Και είμαστε μέσα στην καλή χαρά γιατί είμαστε πολυπολιτισμική και χώρα των ανοιχτών συνόρων! Ας δούμε όμως τις επιπτώσεις τους στην καθημερινότητα των νεοελλήνων.

Όταν είχαμε κλειστά σύνορα, κοιμόμασταν με ανοιχτά παράθυρα και είχαμε το κλειδί ολημερίς στην εξώπορτα. Και μετά τα χαλασμένα μυαλά, μας έπεισαν ότι τα κλειστά σύνορα μας απομονώνουν από τον υπόλοιπο κόσμο και μας κάνουν να ασφυκτιούμε. Ανοίξαμε τα σύνορα, βγάλαμε τα κλειδιά από τις πόρτες και τις αντικαταστήσαμε με άλλες ασφαλείας, κλείσαμε τα παντζούρια των παραθύρων και τοποθετήσαμε σ’ αυτά κάγκελα, βάλαμε συναγερμούς, πήραμε σκυλιά φύλακες, αναθέσαμε την φύλαξή μας σε ειδικές επιχειρήσεις φύλαξης, πολλοί πήραν και όπλα στα χέρια και δεν είναι αργά η μέρα που θα δούμε και στη χώρα μας σπίτια κλουβιά που θα φυλάσσονται από ηλεκτροφόρα καλώδια. Ήμασταν ελεύθεροι μέσα στη χώρα μας και τώρα γίναμε φυλακισμένοι μέσα στα σπίτια μας. Και τελικά έχουν ξεφύγει τόσο τα πράγματα που ούτε μέσα σ’ αυτά αισθανόμαστε ασφάλεια! Τώρα δεν ασφυκτιούμε; Όταν είχαμε σύνορα δεν μπορούσαμε να ταξιδέψουμε με τα μέσα μεταφοράς σε όποιο μέρος του κόσμου θέλαμε; Τα σύνορα δεν απομονώνουν μια χώρα. Προστατεύουν τη χώρα!

Θα σταματήσει η κατάσταση εδώ; Σίγουρα όχι. Γιατί η ανασφάλεια είναι στόχος της Ν.Τ.Π.. Όταν οι άνθρωποι ζουν μέσα στην ανασφάλεια το μόνο που τους απασχολεί είναι η καθημερινή επιβίωσή τους. Πνευματική ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ειρήνη και ηρεμία. Και ίσως πολλοί Έλληνες δεν γνωρίζουν ότι υπάρχουν χώρες που όταν οι άνθρωποι βγαίνουν από τα σπίτια τους για να πάνε στη δουλειά τους είναι πολύ πιθανό κατά τη διάρκεια της διαδρομής να βρεθούν με ένα όπλο στο κεφάλι. Και αν συνεχίσει στο μέλλον “να υπάρχει” η πατρίδα μας, γιατί οι γύπες ήδη σκίζουν το κορμί της, τα ανωτέρω θα έρθουν και στη χώρα μας με την ανοχή και την συγκατάθεση του ελληνικού λαού.

Μπορεί όμως να αντιμετωπιστεί αυτή η αρνητική εξέλιξη; Με απόλυτη βεβαιότητα ναι, αρκεί να υπάρχουν οι άνθρωποι που να θέλουν και να είναι αποφασισμένοι να το κάνουν.

Η εσωτερική ασφάλεια δεν είναι ένα παιχνίδι “κλέφτες και αστυνόμοι” όπως απλουστευμένα το παρουσιάζουν πολιτικοί και Μ.Μ.Ε. στη χώρα μας. Αυτό συνέβαινε πριν σαράντα χρόνια. Σήμερα αποτελεί ένα σύνθετο πρόβλημα που άπτεται εξωτερικών και εσωτερικών ζητημάτων και για τη λύση του απαιτεί πολιτικούς που δεν έχουν εξάρτηση από εξωτερικούς παράγοντες αλλά ούτε και ιδεολογικές αγκυλώσεις. Γιατί όταν είσαι εξαρτημένος από τα διεθνή κέντρα εξουσίας αδυνατείς π.χ. να προχωρήσεις στην απέλαση των παράνομων μεταναστών και όταν είσαι ιδεολογικά αγκυλωμένος δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις την εγκληματικότητα των Ρομά που έχουν γίνει πλέον η Νο 1 μαφία της χώρας αφού δεν τολμά να τους ακουμπήσει κανείς γιατί αμέσως θα κατηγορηθεί για ρατσισμό.

Και οπωσδήποτε το σημαντικό αυτό θέμα απαιτεί ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος καθώς και άλλο επίπεδο και είδους παιδείας, θέματα που είναι πέρα από το περιορισμένο γνωστικό και πνευματικό επίπεδο του εγχώριου πολιτικού προσωπικού.

Τα ανωτέρω όμως χαρακτηρίζουν και το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού γι’ αυτό και δεν μπορεί να υπάρξει θετική εξέλιξη για τη χώρα μας σε κανένα από τα μέτωπά της. Από δω και πέρα αναμένουμε τα χειρότερα και μακάρι να μας ξυπνήσουν από την εγωπάθειά μας για να ανοίξει μια χαραμάδα ελπίδας γι’ αυτόν τον ευλογημένο από τον Θεό τόπο.

Ηλίας Ευαγγελόπουλος
Οικονομολόγος
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ~ ένας ήρωας πιλότος που έχει κάτι ηρωικό που ίσως έχουμε όλοι μας

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Την προηγούμενη Παρασκευή, έκανα μαζί με τις κόρες μου την καθιερωμένη προσευχή πριν ξαπλώσουμε για ύπνο. Το τελευταίο διάστημα εκτός από δικά μας πράγματα και τις κλασικές ευχές για συγγενείς κλπ. προσευχόμαστε και για τα παιδάκια που εδώ και μήνες πλήττονται από τον πόλεμο στη Συρία.

Την συγκεκριμένη μέρα όμως έκρινα σκόπιμο να προσθέσουμε δύο ακόμα άτομα στην προσευχή μας. Προσπαθώντας να ανακαλέσω τα ακριβή λόγια μου, το πήγα κάπως έτσι:
"Εχθές ένας πιλότος της αεροπορίας μας, πετούσε με το στρατιωτικό του αεροπλάνο για να διώξει ένα τούρκικο αεροπλάνο που ήθελε να πετάει στην Ελλάδα που απαγορεύεται (αποδοκιμασίες από τα παιδιά μου εκεί). Αφού τον έδιωξε, πήγε να γυρίσει στο αεροδρόμιο για να ξεκουραστεί όμως είχε ένα ατύχημα και το αεροπλάνο του έπεσε στην θάλασσα με πολύ φόρα και έτσι αυτός πέθανε. Αυτό είναι πολύ άσχημο, αλλά πιο άσχημο απ' όλα παιδιά, είναι ότι αυτός ο πιλότος ήταν και μπαμπάς δύο παιδιών σαν εσάς. Να προσευχηθούμε για αυτά τα δύο παιδάκια που έμειναν χωρίς μπαμπά και που θα πρέπει να τον θυμούνται πάντα και να είναι περήφανα για εκείνον, αλλά και που θα πρέπει να μεγαλώσουν χωρίς τον μπαμπά τους και να γίνουν δύο σωστοί άνθρωποι όπως όλοι οι μπαμπάδες  θέλουν για τα παιδιά τους, όπως εγώ για εσάς".

Όλοι μιλούν για τον ήρωα Γιώργο Μπαλταδώρο και εγώ προσωπικά σέβομαι και ανατριχιάζω σκεπτόμενος το επάγγελμα και το λειτούργημα του, όμως ο Γιώργος Μπαλταδώρος δεν ήταν μόνο ο ήρωας που τα μέσα παρουσίασαν.


Ο Γιώργος Μπαλταδώρος ήταν ένας άνθρωπος που όταν σχολούσε ήταν ένας οικογενειάρχης. Ήταν πατέρας των παιδιών του και είχε τις υποχρεώσεις ενός πατέρα δύο παιδιών. Έπρεπε να πάει να ψωνίσει, να πληρώσει τους λογαριασμούς και το ενοίκιο του σπιτιού. Να περιμένει μια άδεια για να πάει διακοπές και να μαλώσει με την γυναίκα του επειδή δεν κατέβασε το καπάκι της λεκάνης μέχρι να έρθει το βράδυ και να κάνουν έρωτα στο κρεβάτι τους.

Και όλα τα παραπάνω, τα έκανε, τα κάνει και θα τα κάνει, κάθε μέσος άντρας σαν εκείνον, άσχετα αν είναι πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας ή υδραυλικός. Και ξέρετε κάτι; Όλα αυτά, εμένα μου φαίνονται αρκετά ηρωικά από μόνα τους...

Ο Θεός λοιπόν να προσέχει τα παιδιά μας που κυνηγάνε τούρκους στο Αιγαίο, μα και κάθε βιοπαλαιστή που απλά προσπαθεί με τιμιότητα να κάνει αυτό που... πρέπει να κάνει! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ λίγες σκέψεις λίγο πριν την ανάσταση του κυρίου μας

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Το παρόν πόνημα γράφτηκε το Μ. Σάββατο λίγο πριν την Ανάσταση Του Κυρίου

Για μια ακόμα χρονιά έφτασε αυτή η μεγάλη μέρα για την Ορθοδοξία μας και την Ελλάδα μας.
Ουσιαστικά είναι η μεγαλύτερη και σημαντικότερη εορτή του Χριστιανισμού καθώς με την Ανάσταση του Κυρίου νικήθηκε ο διάβολος και η Ζωή νίκησε τον θάνατο...

Η Ανάσταση του Κυρίου μας, αποτελεί την απόδειξη αλήθειας όλων όσων δίδαξε και έπραξε στην επίγεια ενσαρκωμένη ζωή του.

Επίσης αποτελεί την ελπίδα μας ότι κι εμείς αν ζήσουμε την σύντομη ζωή μας με το θέλημά Του θα αναστηθούμε και θα ζήσουμε για πάντα κοντά Του, με το ίδιο αλλά άφθαρτο πλέον σώμα μας...

Δύο χιλιάδες χρόνια τώρα η Εκκλησία μας εορτάζει το τεράστιο αυτό γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού και το μήνυμα ελπίδας που σκόρπισε σε ολόκληρη την υφήλιο.
Ενα μήνυμα που ακόμα συνεχίζει και εξαπλώνεται παντού ανάμεσα στους ανθρώπους...

Ο Χριστιανισμός συνεχίζει να υπόκειται ακόμα και σήμερα σε διωγμούς και μαρτύρια...
Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία βασανισμών και δολοφονιών με θρησκευτικά κίνητρα στον κόσμο, αφορά θύματα χριστιανούς...

Και επίσης είναι γεγονός ότι η μεγαλύτερη μεταστροφή προς μια νέα θρησκεία ανήκει και πάλι στον χριστιανισμό. Φανταστείτε ότι στην Κίνα σήμερα οι χριστιανοί ξεπερνούν τα 60 εκατομμύρια και το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις ασιατικές χώρες....

Το μήνυμα του Ευαγγελίου συνεχίζει να εξαπλώνεται και ίσως ακόμα γρηγορότερα στην εποχή μας, που η πληροφορία και η γνώση διαχέεται αστραπιαία από την μια άκρη του κόσμου στην άλλη...

Κάλοι κι αγαπητοί φίλοι μαζί με την Ανάσταση του Κυρίου μας καλούμαστε όλοι μας να αναρωτηθούμε αν μπορούμε να φέρουμε την Ανάσταση και των δικών μας ψυχών...
Και δεν χρειάζεται να πεθάνουμε βιολογικώς για να αναστηθούμε...
Αρκεί να "σκοτώσουμε" τον παλιό άνθρωπο των παθών και να δημιουργήσουμε μέσα μας τον νέο άνθρωπο του Χριστού.
Να αρχίσουμε σιγά σιγά να σηκώνουμε τον Σταυρό μας και να πορευόμαστε προς την σωτηρία μας.
Οσο κι αν ο δρόμος είναι με αγκάθια πρέπει να το πάρουμε απόφαση.
Δεν υπάρχει άλλη οδός σωτηρίας παρά μόνο αυτή που μας υπέδειξε ο Κύριος και μας υπενθυμίζουν συνεχώς οι Αγιοι και οι Γέροντες μας.
Μην κοιτάτε και επηρεάζεστε από τους ανθρώπους που γύρω σας περιφέρονται σαν χαμένοι, μην ξέροντας που να πάνε ή νομίζοντας ότι βρήκαν τον αληθινό δρόμο κάπου αλλού...

Εμείς έχουμε το πνευματικό μας GPS που θα μας οδηγήσει στην λύτρωση...
Εμείς επιλέγουμε να κοιτάζουμε τους οδοδείκτες της σωτηρίας....
Οδοδείκτες που έχουν ονόματα όπως Παϊσιος, Πορφύριος και Ιάκωβος...
Οδοδείκτες αλάνθαστους.

Δυστυχώς στην εποχή μας πέρα από το χάος της αθεϊας, συνυπάρχουν χιλιάδες απατεώνες ή και πλανεμένοι που προσπαθούν να μας οδηγήσουν κι εμάς στον δικό τους δρόμο ολέθρου...
Η Νέα Τάξη προωθεί την Πανθρησκεία, την γιόγκα, βουδισμό, ειδωλολατρείες, δωδεκαθεϊσμό, χιλιασμό, χριστιανικές αιρέσεις και ότι άλλο ξένο και επικίνδυνο προσπαθώντας να προκαλέσει σύγχυση στο μυαλό των ανθρώπων...

Εμείς πρέπει να σταθούμε κοντά στην Εκκλησία μας και στην Ορθοδοξία μας.
Κλείστε τα αυτιά σας στα σκάνδαλα των κληρικών. Κλείστε τα αυτιά σας στα ανθρώπινα λάθη και στις αδυναμίες των ανθρώπων...

Η στρατευομένη Εκκλησία απαρτίζεται από όλους εμάς. Κληρικούς και λαϊκούς και δυστυχώς κουβαλάμε τα πάθη μας... Ομως αυτό που διαχωρίζει τον Ορθόδοξο Χριστιανό από τους υπολοίπους είναι ότι εμείς γνωρίζουμε τις αμαρτίες μας και προσπαθούμε να τις πολεμούμε..
Οι υπόλοιποι συνάνθρωποί μας υποφέρουν, χωρίς να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν όλο αυτό το αίσχος της ζωής τους... Οταν χαθεί ο δρόμος Του Θεού, η πίστη, τότε ο άνθρωπος χάνει την ελπίδα του, χάνει την αγάπη και στο τέλος χάνει την ανθρωπιά του.... και κινδυνεύει πλέον μετά θάνατον να χάσει τα πάντα μαζί με την αθάνατη ψυχή του....

Γι αυτό είναι ανάγκη να βρούμε τον πνευματικό εκείνο που θα αναπαύσει την ψυχή μας και θα μας δείξει τον δρόμο της σωτηρίας...

Ο Χριστός είναι ο ενσαρκωμένος Λογος Του Θεού, ο Υιός Του Θεού το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, που ήρθε στην γη και ενδύθηκε την σάρκα ανθρώπου (του τέλειου και πιο αγαπητού του κτίσματος στο Σύμπαν) για να μαρτυρήσει, να σταυρωθεί και κυρίως να Αναστηθεί πρώτος εκ των νεκρών, και αξίζει να προσπαθήσουμε να βρούμε έναν αληθινό άνθρωπό Του και να του ζητήσουμε να μας πει οσα δεν γνωρίζουμε για την ζωή αυτή και τον δρόμο της σωτηρίας...

Σας εύχομαι από καρδιάς Καλή Ανάσταση και να ψάλλουμε το Χριστός Ανέστη όλοι μαζί αδελφωμένοι οι Ελληνες, γιατί πέρα από την Ανάσταση των ψυχών πρέπει να φέρουμε με την βοήθεια του Θεού και την Ανάσταση της πατρίδας  μας...

ΘΑΝΟΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 8 Απριλίου 2018

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ~ πάσχα ανά(σ)τασής

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Χριστός Ανέστη.
Από τότε που ο κόσμος εκπολιτίστηκε άρχισε να καλλιεργεί την αλληγορική τέχνη. Είχε ανάγκη να οριοθετεί με βάση τον χρόνο, τις πεποιθήσεις, τα "πιστεύω" ή τα εκάστοτε δεδομένα, κάποια όρια πριν ή μετά τα οποία κάτι θα απαγορευόταν, κάτι θα ξεκινούσε ή κάτι θα έδινε μια διαφορετική ερμηνεία σε μία ίσως όμοια δραστηριότητα.

Έτσι, δημιουργήθηκε ο χρόνος, τα ημερολόγια, οι θρησκευτικοί κανόνες, οι νόμοι κλπ. Ο μέγιστος διδάσκαλος, Ιησούς Χριστός, χρησιμοποίησε πολύ την τέχνη της αλληγορικής διήγησης για να περάσει τα μηνύματα του. Το κοινό του ήταν επί των πλείστων αμόρφωτο κι έτσι έκρινε πως με την διήγηση ιστοριών θα κατάφερνε να αποτυπώσει το όποιο μήνυμα στο μυαλό των ακροατών και ακολούθων του.

Πολλά χρόνια μετά, μην νομίζετε ότι έχουν αλλάξει πολλά. Και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η σημερινή σπουδαία μέρα, του Πάσχα. Πάσχα, σημαίνει πέρασμα και αφορά το πέρασμα σε κάτι νέο, κάτι καλύτερο, κάτι σωτήριο (για να είμαι ακριβής βάση της ιστορικής ερμηνείας του) και σήμερα, μερικές χιλιετίες μετά, το Πάσχα έχει ακριβώς τον ίδιο συμβολισμό. Και μάλιστα για να έρθω ετυμολογικά πιο κοντά θα αναφέρω την Ανάσταση που στις μέρες μας είναι συμβολική. Όλοι την αναζητούμε, όλοι την έχουμε ανάγκη, όλοι την προσμένουμε και αν η μέρα της Ανάστασης μπορεί να είναι η μέρα μετά από την οποία σαν άνθρωποι, κάνουμε μια νέα αρχή, τότε είναι και θεμιτό και ευπρόσδεκτο.

Δεν ξέρω πως ερμηνεύετε την δική σας, προσωπική Ανάσταση, εγώ όμως την εύχομαι για τον καθένα από εσάς, όπως κι εγώ την προσμένω είτε σήμερα είτε το προσεχές διάστημα ή έστω εν καιρώ.. +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ άνοιξη ανάσταση ελλήνων

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει η Μαίρη Καρά

Το Πάσχα οφείλει το όνομά του στην εβραϊκή λέξη "Πεσάχ", (πέρασμα) θυμίζει δηλαδή την απελευθέρωση των Εβραίων απ' τους Αιγύπτιους και το πέρασμά τους απ' την Ερυθρά Θάλασσα στην ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ. Οι Χριστιανοί όμως το Πάσχα ή την Λαμπρή (η άλλη ονομασία) τιμούν το πέρασμα απ' τον Θάνατο στην Ζωή μέσα απ' την Ανάσταση του ΧΡΙΣΤΟΥ.
     Και φέτος εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες θα γιορτάσουμε όπως είθισται το ΠΑΣΧΑ, πάλι όμως κάτω από Ευρωπαική Κατοχή. Γιορτάζουμε την ΑΝΑΣΤΑΣΗ, αναμένοντας να χτυπήσουν χαρμόσυνα οι καμπάνες της ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ της πατρίδας μας. Πότε όμως ο Ελληνισμός θα ξαναβρεί τον δρόμο των πεπρωμένων του; Άγνωστο… μα σίγουρα δεν είναι το 2018, όσο οι υποτακτικοί των Εβραίων εκτελούν τις ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥΣ.
     Εμείς ο λαός θα τηρήσουμε ευλαβικά πάλι το ΕΘΙΜΟ! Ο εορτασμός του Πάσχα για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς γίνεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας και συμπίπτει με τον ερχομό της ΑΝΟΙΞΗΣ… Μύρισε Άνοιξη η Φύση και νοσταλγία για τα ξένοιαστα παιδικά μας χρόνια… αντίδοτο στον δικτατορικό χειμώνα της ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ.
     Νοσταλγία για τα "αθώα" χρόνια της νιότης… αυτά που μας "φόρτισαν" με θετικές ενέργειες, πολύτιμα εφόδια ζωής… αυτά που εκτοξεύσαμε τις παιδικές σκανταλιές μας στα ύψη της αντίδρασης στις απαιτήσεις των γονιών μας, αυτά που μας προετοίμασαν για τα ενήλικά μας χρόνια… αυτά που "συλλάβαμε" τις πρώτες ΙΔΕΕΣ ευθύνης για την ζωή μας… αυτά που "μάθαμε" να σεβόμαστε και να τηρούμε τα ΗΘΗ και τα ΕΘΙΜΑ, αυτά που γευτήκαμε τις πρώτες αποδείξεις ΑΓΑΠΗΣ και ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ απ' τους συνετούς ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ.
     Οι διακοπές του Πάσχα κρατούν την πρώτη θέση στις παιδικές αναμνήσεις μας. Είχαμε δυο εβδομάδες χωρίς διάβασμα, για να χαρούμε τα παιχνίδια μας. Με την ανοιξιάτικη λιακάδα αλωνίζαμε χαρούμενα στους αγρούς και στις αλάνες, αναμένοντας με λαχτάρα την Μεγάλη Εβδομάδα! Με το μυαλό μας κάναμε σχέδια για τα παιχνίδια, που μας έταζαν οι γονείς μας όλο τον χρόνο, αν ήμασταν καλοί μαθητές. Αυτός ήταν όρος απαράβατος, με τελικό έπαθλο ΑΣΠΡΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ!
     Το Σάββατο του Λαζάρου είναι η "πρώτη γεύση" της Μεγάλης Εβδομάδας, μέρα νίκης της ζωής επί του θανάτου και η έγερση του Λαζάρου προάγγελος της Ανάστασης του Χριστού. Το έθιμο της ημέρας ήθελε τα μικρά παιδιά να γυρνάνε στα σπίτια κρατώντας στα χέρια τους ένα ομοίωμα του Λαζάρου, τα ψωμάκια (Λαζαράκια) σε σχήμα ανθρώπινου σώματος, μια "χειροτεχνία" που έπλαθαν κι έψηναν οι νοικοκυρές και τραγουδώντας χαρούμενα "Αν Λάζαρο δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις" τους ΑΓΕΡΜΟΥΣ.
     Τα μικρά κορίτσια από βραδίς στόλιζαν τα καλάθια τους με λουλούδια, που μάζευαν απ' τους αγρούς. Το πρωί ντυμένα με τοπικές φορεσιές χτυπούσαν τις πόρτες της γειτονιάς, για να πουν τα "κάλαντα" (Λαζαρικά), τραγουδώντας την "εκ νεκρών έγερση" του Λαζάρου κι επαινώντας το σπιτικό. Ως ανταμοιβή έπαιρναν αυγουλάκια, κουλουράκια, πενηνταράκια και με τα… κέρδη αγόραζαν τα δώρα τους για όλη την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.
     Για τους "μεγάλους" το Πάσχα άρχιζε την Κυριακή των Βαΐων στην Εκκλησία με την "Ακολουθία του Νυμφίου", όπου έπαιρναν ΒΑΓΙΑ, που θύμιζαν την θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα. Η συνέχεια στα καφενεία της Πλατείας, για την καθιερωμένη κοινωνική συναναστροφή και για να γευτούν και να δυναμώσουν με θαλασσινούς μεζέδες με ουζάκια και να συνεχίσουν χαρούμενοι για ακόμα μια εβδομάδα τη ΝΗΣΤΕΙΑ.
     Οι πιτσιρικάδες μέναμε στην Εκκλησία για το Κατηχητικό, μα η καλύτερή μας ήταν το απόγευμα, που μας έπαιρναν μαζί τους στην περατζάδα στον κεντρικό δρόμο της πόλης. Εκεί γίνονταν οι κοινωνικές συναντήσεις και στο «νυφοπάζαρο» παρήλαυναν οι νέοι σε ηλικία γάμου, για να γνωριστούν και να καταλήξουν σε σχέση με σοβαρό σκοπό. Έτσι γίνονταν τότε τα συνοικέσια συνήθως προς όφελος των κοριτσιών άνευ ΠΡΟΙΚΑΣ!
     Πολλοί όμως συμπολίτες μας περίμεναν τις γιορταστικές μέρες για να ξεκουραστούν, να περάσουν καλά, να φάνε, να πιούν, μα δεν νοιάζονταν αν κι ο διπλανός τους έχει να φάει. Επικρατούσε τότε στις αστικές οικογένειες η αντίληψη πως "όλοι έχουν να φάνε, μόνο οι τεμπέληδες πεινάνε". Και για να έχουν ήσυχη την συνείδησή τους έλεγαν, πως κι ο πιο φτωχός τις γιορτινές μέρες έχει κρέας στο σπίτι του. Hταν ποτέ δυνατόν ο χορτάτος να καταλαβαίνει τον ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟ;
     Υπήρχαν όμως και πολύ φτωχές οικογένειες με μικρά παιδιά, με άρρωστους ή άνεργους γονείς, που δεν τα έφερναν βόλτα και το τραπέζι τους ήταν άδειο και το Πάσχα. Τότε που οι "καλοί χριστιανοί" γιόρταζαν με το τραπέζι τους γεμάτο με όλα τα καλούδια, που στο τέλος περίσσευαν πολλά και τα πετούσαν. Δεν νοιάζονταν όμως και για τους φτωχούς γείτονές τους, τουλάχιστον για να εκπληρώσουν την διδασκαλία του Χριστού, που σταυρώθηκε ακριβώς για να δώσει νόημα στην ΑΓΑΠΗ!
     Τι να πούμε και για εκείνους τους δύστυχους ηλικιωμένους, που η κακή τους μοίρα τούς έλαχε να μείνουν μόνοι στα γεράματα; Ανυπολόγιστο το δράμα τους να ζούνε ολομόναχοι σ' ένα καμαράκι, χωρίς ούτε τα απαραίτητα και ξεχασμένοι από τους γείτονες μέσα στην μαυρίλα τους. Αδικα προσδοκούσαν να χτυπήσει η πόρτα τους έστω και στις γιορτές, για να δουν έναν γελαστό άνθρωπο, να τους προσφέρει κάτι, ανεκτίμητο σε ΧΡΗΜΑ. Να τους δώσει ένα χαμόγελο, μια Ελπίδα, μια ΕΥΧΗ!
     Τελικά μεγαλώνοντας κι εμείς κι αποκτώντας πείρα στην ζωή, καταλάβαμε πως οι άνθρωποι όλες τις εποχές είναι ίδιοι και δεν αλλάζουν. Και καλοί και κακοί και ηθικοί και ανήθικοι, λειτουργούν ανάλογα με τα συμφέροντά τους. Τι κι αν πέρασαν τα χρόνια κι ανέβηκε το βιοτικό τους επίπεδο; Παρέμειναν οι ίδιοι στη ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ και την αντιμετώπιση της ζωής. Τι κι αν σήμερα αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, που μπορεί να υπάρξει για μια ΧΩΡΑ, για έναν ΛΑΟ, για ένα ΕΘΝΟΣ;
     Δεν βλέπουν πέρα απ' την βολή τους και τα κεκτημένα τους… δεν ξυπνούν… κάποιο πρωί θα τους πιάσουν στον ύπνο απρόσκλητοι εισβολείς… και δεν θα ξέρουν από πού να φεύγουν… και που να κρυφτούν. Θα πληρώσουν ακριβά το τίμημα για την αδιαφορία που δείχνουν τα τελευταία οκτώ χρόνια που η πατρίδα μας βρέθηκε κάτω απ' τον ζυγό των διεθνών τοκογλύφων και των ηλεκτρονικών ΔΑΝΕΙΩΝ!
     Και φέτος όσοι μπορούν σχεδιάζουν για το Πάσχα απόδραση από τις τσιμεντένιες πόλεις, για να γιορτάσουν παραδοσιακά στα χωριά τους και με λιγότερα έξοδα... να ξεκουραστούν απ' την... αναγκαστική ΑΝΕΡΓΙΑ... για να φάνε, να πιούν και δεν βαριέσαι για την υπόδουλη πατρίδα.

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ~ το τέλος της πλαστικής σακούλας και η υποκρισία των συνεχόμενων αλλαγών

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Όσοι ζήσαμε τις τελευταίες 4 δεκαετίες στην Ελλάδα και τον κόσμο, ασχέτως αν ευημερήσαμε ή όχι, νομίζω πρέπει να νιώθουμε αρκετά ταλαιπωρημένοι. Τεχνολογικές και κοινωνικές αλλαγές, όπως και οικονομικές αλλαγές μας κατέστησαν σαφές πως τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο πια.

Στην εξέλιξη των αλλαγών αυτών, ένας αντικειμενικός παρατηρητής θα διαπιστώσει πως πολλές αλλαγές ωφελούν όπως και άλλες βλάπτουν την κοινωνία μας. Θα ήθελα -για παράδειγμα- να μπορώ να αφήνω το παιδί μου να παίζει μόνο στον δρόμο χωρίς να φοβάμαι, αλλά την ίδια ώρα έχω υψηλές απαιτήσεις από την χρήση της τεχνολογίας στην ιατρική, τους αυτοματισμούς ή την διασκέδαση.

Μία από τις αλλαγές που άλλαξε λίγο τα κλασικά δεδομένα και πρόκειται να φανεί λίγο περισσότερο στην καθημερινότητά μας εν καιρώ, είναι η χρέωση και όχι -ακόμα- κατάργηση της πλαστικής σακούλας. Πολλοί δυσανασχέτησαν ή έχασαν την βολή τους, όμως όσο κι αν το αναλύσεις, η ουσία είναι πως πρόκειται για ένα χρήσιμο και οικολογικό μέτρο δεδομένης της πολλαπλής φθοράς της πλαστικής σακούλας στο οικοσύστημα.

Και επειδή οι απότομες αλλαγές είναι πάντα δύσκολες για το άλλοτε βολεμένο ελληνικό καταναλωτικό κοινό, προέκυψε η ιδέα της χρέωσης της σακούλας μέχρι αυτή να καταργηθεί τελείως. Τέσσερα λεπτά χρέωση. Τόσο υπολόγισαν πως μπορεί να αποζημιωθεί το περιβάλλον ανά σακούλα. Βέβαια, τα 0,04€ δεν καταλήγουν στο περιβάλλον ούτε άμεσα ούτε έμμεσα. Πάνε στον κρατικό μηχανισμό που -διορθώστε με αν κάνω λάθος- δεν έχει προβλέπει να αποδώσει τα όποια ποσά μαζέψει από αυτά τα 0,04 σε δράσεις υπέρ του περιβάλλοντος. Ως είθισται, καμία από τις εισφορές μας δεν διοχετεύεται εκεί που πρέπει ή θα έπρεπε.

Αυτό δε, που μου έκανε τρομερή εντύπωση, είναι η απόδειξη της φωτογραφίας αριστερά. Κάποιος πήγε και αγόρασε μία σακούλα από ένα φαρμακείο ή έκανε τα ψώνια του και μετά ζήτησε την σακούλα. Ο νομοταγής φαρμακοτρίφτης συνέλεξε τα τέσσερα λεπτά και έκοψε -ως έπρεπε- την απόδειξη! Κι εγώ... λίγο πριν ξεράσω κοροϊδεύοντας, αναρωτιέμαι αν ο φαρμακοποιός που έπραξε ορθά ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση του αστείου παραδείγματος. Αν δεν υπήρχε φοροδιαφυγή κι αν το κράτος απέδιδε τις εισφορές του ως έπρεπε, πόσο πολύ θα είχε αγγίξει η κρίση την Ελλάδα;

Ο προβληματισμός είναι δικός σας, μιας και εγώ... χρησιμοποιώ επαναχρησιμοποιούμενες σακούλες εδώ και τρία χρόνια! Και μην μπερδεύεστε με τη μέρα, σας λέω την αλήθεια... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »