yannidakis@gmail.com

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ "άλλα λέω και άλλα κάνω, πως να σου το πω..."

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis
Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω αναρωτηθεί, το πόσο πιο εύκολα και καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν ο κόσμος "έκανε", αντί να "λέει". "Έπραττε", αντί να "δηλώνει". "Ποιούσε", αντί να "υπόσχεται". "Ενεργούσε", αντί να "ισχυρίζεται". Γενικά, αν από τα λόγια, περνούσε στις πράξεις, αλλά και τα έργα. Σίγουρα, στους περισσότερους, η φιγούρα η οποία θα τους ερχόταν στον νου θα ήταν εκείνη ενός πολιτικού, ο οποίος μετά το πέρας της προεκλογικής του εκστρατείας, καθώς επίσης και της ενδεχόμενης πολιτικής του νίκης, θα έκανε τα μισά (στην καλύτερη περίπτωση) από αυτά που θα είχε υποσχεθεί. Και δίχως άδικο, μεταξύ μας. Ο σημερινός προβληματισμός όμως δεν απευθύνεται σε αυτό το προφανές παράδειγμα ενός πολιτικού, αλλά σε κάτι αρκετά πιο κοντινό σε εμάς. Σε τι αναφέρομαι; Σε εμάς τους ίδιους φυσικά.


Μην μου πείτε ότι δεν το κάνετε. Θα λέτε ψέμματα και το ξέρετε. Ας πάρουμε ένα πολύ απλό και καθημερινό παράδειγμα, χωρίς όμως να περιοριστούμε σε αυτό. Πόσες είναι οι φορές που είπατε σε κάποιον γνωστό σας "θα τα πούμε" και δεν τον πήρατε ούτε ένα τηλέφωνο; Σίγουρα δεν είναι μια και δύο. Και καλά τώρα θα μου πείτε ότι αυτή η φράση είναι τελείως τυπική και όλοι την λέμε, όμως, την ίδια στιγμή, "κακό πράγμα η συνήθεια" θα υποστήριζε κάποιος. Ας μην μείνουμε όμως αυτό, και ας περάσουμε και λίγο στην έννοια της αλληλεγγύης και της συνεισφοράς. Βλέπουμε που και που διαφημίσεις στην τηλεόραση ή στο διαδίκτυο, περί καταστάσεως τριτοκοσμικών χωρών, πείνας, φτώχειας και αρρώστιας. Λυπούμαστε και σκεφτόμαστε πόσο στεναχωριόμαστε για την κατάσταση αυτή, βαριαναστενάζοντας, σκεπτόμενοι το πόσο θα θέλαμε να βοηθήσουμε αυτόν τον κόσμο αν ήταν κοντά μας. Βγαίνουμε από το σπίτι και συναντάμε μεμονωμένα τέτοια περιστατικά μπροστά μας, ανθρώπους που μένουν στον δρόμο τρώγοντας από τα σκουπίδια, και ουδεμία κίνηση κάνουμε για να τους βοηθήσουμε. Συγκεκριμένα, μπορεί να μην αισθανθούμε καν τα ίδια με εκείνα που νιώσαμε όταν είδαμε εκείνη την διαφήμιση στην τηλεόραση!

Γιατί αυτό; Τι είναι εκείνο το οποίο μας κάνει να αδρανούμε σε ότι "κατά τα άλλα" μας "απασχολεί" και μας προβληματίζει; Είναι οι δικές μας σκοτούρες που τελικά δεν μας αφήνουν να ενεργήσουμε και μας αφοπλίζουν ολοκληρωτικά; (την πλειοψηφία τουλάχιστον). Είναι απλή υποκρισία και "δηθενισμός" αυτό που μας διακρίνει; Ειλικρινά δεν ξέρω. Το χειρότερο όμως είναι το εξής: Ακόμα και εγώ που γράφω αυτό το κείμενο και δείχνω να θέλω να "ταρακουνήσω" τους αναγνώστες, αλλά ακόμα και οι ίδιοι οι αναγνώστες που ενδεχομένως να συμφωνούν και να γνέφουν καταφατικά το κεφάλι διαβάζοντας αυτό το κείμενο, πάλι, αμφότεροι, τα ίδια θα κάνουμε.

Μας προκαλώ λοιπόν όλους, να με βγάλετε ψεύτη.


Εις το επανιδείν...+Vaggelis Episkopou

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ οι γυναίκες δεν υπάρχουν πια(;)

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Έχει περάσει την δεκαετία τώρα, αλλά ακόμα θυμάμαι να ακούω το περιβόητο “οι άντρες δεν υπάρχουν πια”. Αρχικά ίσως αναρωτιόμουν τι σημαίνει, αργότερα ίσως κατάλαβα, στη συνέχεια ίσως απέκτησα άποψη επ’ αυτού, σήμερα όμως είμαι σίγουρα σε θέση να το προσεγγίσω με βάση την δική μου άποψή.

Κι αν οι άντρες περνάνε… κρίση ταυτότητας με άλλους να αφήνουν γένια ιερέα προκειμένου να αποδείξουν την αρρενωπότητα τους κι άλλους να συναγωνίζονται τις γυναίκες στο πλήθος καλλυντικών που κρύβουν στο ντουλάπι τους, οι γυναίκες… οι γυναίκες πως μετεξελίχτηκαν σε όλη αυτήν την πορεία;

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά τις βλέπουμε ανεξάρτητες, περιποιημένες, ντυμένες τόσο όμορφα όσο και… λιγότερο, προσεγμένες στην κοινωνική τους ζωή, στις παρέες, στις εξόδους, στις δραστηριότητες, ακόμα και στην εργασία που τελικά κάνουν και ο σκοπός πάντα πετυχαίνει αφού οι άντρες πάντα μένουν να τις κοιτάζουν σαν αποχαυνωμένοι μεθυσμένοι από τα αρώματα, το κόκκινο του κραγιόν και το πολύ δέρμα που επιμελώς αποκαλύπτεται πίσω από ωραία δαντέλα ή προκλητική εμφάνιση.

Όμως πάντα φτάνει η στιγμή που κάποιος πρέπει να μιλήσει με κάποιον. Και εκεί το κάστρο γκρεμίζεται. Μάλλον όχι το κάστρο, ολόκληρη η πόλη-κράτος! Γιατί η σημερινή γυναίκα έχει μεν πτυχίο από κάποιο εκπαιδευτικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όμως το απέκτησε ακριβώς όπως και τον καλό βαθμό στο Λύκειο: παπαγαλίζοντας!

Και επειδή οι σπουδές δεν κάνουν τον άνθρωπο, ας αναρωτηθούμε πως τα τηλεοπτικά reality και πως το κανάλι “Ε” πιο συγκεκριμένα αποκτούν τηλεθεατές αρκετά φανατικούς για να υπάρχουν. Πως οι εκπομπές μαγειρικές κατέκλυσαν την ελληνική τηλεόραση και γιατί οι τούρκικες σειρές κατάφεραν να μονοπωλήσουν προσωρινά την φτωχή ελληνική τηλεόραση.

Και επειδή κάθε ερέθισμα διαμορφώνει χαρακτήρα, φτάνουμε στην σημερινή -νεαρά κυρίως- γυναίκα του σήμερα. Εκείνη με το αχανές βλέμμα προς το υπερπέραν, εκείνη που το πολύ βάψιμο ή το πολύ θέατρο, δεν σε αφήνουν να διαπιστώσεις αν όντως μιλάς με άνθρωπο ή με ρομπότ. Κάθε συζήτηση κρίνεται από χαμηλό ενδιαφέρον, χαμηλή ποιότητα και χαμηλή ένδειξη ικανότητας συμμετοχής σε αυτήν. Νομίζουν ότι έχουν άποψη για όλα, ενώ την ίδια στιγμή δεν έχουν ιδέα για το τι συμβαίνει γύρω τους. Κι αν κατά τύχη ξέρουν, η ενημέρωσή τους είναι από αμφιβόλου εγκυρότητας σελίδες στο facebook. Κι έτσι να είναι, το ενδιαφέρον τους περιορίζεται στον τίτλο και την εισαγωγή του άρθρου/είδησης.

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην θαυμάσεις μια γυναίκα που με 35 βαθμούς καλοκαιρία, καταφέρνει να περάσει από δίπλα σου με μαλλιά κομμωτηρίου, μακιγιάζ διαγωνιζόμενης σε καλλιστεία και ενδυμασία που πιο πολύ “καίει” παρά δροσίζει και όλα αυτά την ίδια στιγμή που όλο το πακέτο στηρίζεται σε κάποιον λόφο από τακούνια που κάνουν τις ισορροπίες κυριολεκτικά επικίνδυνες (για εκείνη).

Όμως ως εκεί. Μου φτάνει αυτό. Το βαρέθηκα. Δε με ενδιαφέρει. Με κούρασε να βλέπω κάστρα στην άμμο. Ας πούμε ότι έχασα την εμπιστοσύνη μου σε παραμύθια με πριγκίπισσες που μένουν μέσα σε αυτά. Ας πούμε πως… δεν υπάρχουν γυναίκες πια, έτσι για να μιλάμε την ίδια γλώσσα! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ όταν χάνεις μια παρτίδα βλέπεις τους ύπουλους συμπαίκτες

 you've got to take this moment στο +yannidakis

Θα ήθελα η ανατροφή μου να ήταν τέτοια ώστε να ήμουν λιγάκι αναίσθητη. Να ακούω για ασήμαντα προβλήματα και να κλείνω αυτομάτως τα αυτιά μου. Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, ενδεχομένως να μη φταίει τόσο η ανατροφή, όσο το γεγονός πως σκέφτομαι τους άλλους και θέλω να είναι πραγματικά καλά.

Περίπου μια δεκαετία, είχε να μου συμβεί κάποιο ισχυρό σοκ και είχα ξεχάσει πως οι άνθρωποι κλείνουν μάτια και αυτιά ακόμα και σε ανθρώπους που υποτίθεται πως αγαπούν. Πάντα έλεγα: «Αυτά συμβαίνουν σε άλλους».

Πρόσφατα, μου συνέβη ένα τροχαίο ατύχημα. Αν και είδα το Χάρο με τα μάτια μου ούσα συνοδηγός, τα τραύματα είναι πραγματικά ανεπαίσθητα μπροστά σε όσα θα μπορούσα να είχα πάθει εάν δε φόραγα ζώνη. Η αλήθεια είναι πως ταλαιπωρούμαι. Δυσκολεύομαι να περπατήσω γιατί χτύπησα στα πόδια. Ο γιατρός μου έδωσε σαν συμβουλή να αποφεύγω τις πολλές μετακινήσεις και να επιδιώκω να κολυμπάω για να κυκλοφορεί καλά το αίμα. Μου είπε πως σε ένα μήνα μάλλον θα έχω επανέλθει.

Παρότι είναι καλοκαίρι μου είναι δύσκολο ακόμα και σανδάλια να φορέσω διότι με «κόβουν». Και πες: ''Έλα βρε Αναστασία σημασία έχει που είσαι γερή και απέφυγες τα χειρότερα''. Και όντως έτσι είναι. Απορώ όμως πώς γίνεται να μαθαίνεις πως ένας δικός σου άνθρωπος «στούκαρε» και να μη σηκώνεις το ρημάδι το τηλέφωνο να δεις αν πονάει ή αν χρειάζεται βοήθεια από τη στιγμή που μένει μόνος...; Ξαφνικά, σε βλέπουν τυχαία μπροστά τους και παίρνουν αυτό το δήθεν ύφος του ενδιαφέροντος και λένε: «Τι έπαθες βρε παιδί μου... Άγιο είχες».

Όχι, δεν είχα άγιο! Φόραγα τη ζώνη μου γιατί παρά τα 22 μου χρόνια έχω το μυαλό μου στη θέση του. Γιατί τόσο θεατράκι «φίλε» αφού σε ενδιαφέρει μόνο η ζωούλα σου; Χίλιες φορές η αδιαφορία παρά το ετεροχρονισμένο δήθεν ενδιαφέρον σου που δε μου προσφέρει καν ψυχολογική στήριξη μετά το ισχυρό σοκ που έπαθα.

Ευτυχώς έχω και ανθρώπους που δε φέρθηκαν έτσι και έδειξαν απόλυτο σεβασμό απέναντί μου. Όλοι θα ζούσαμε ευτυχέστεροι αν φαινόμασταν ανθρώπινοι και συνεπείς σε αυτούς που θεωρούμαι φίλους μας. Φταίει η μοντέρνα κουλτούρα μας; Φταίνε οι γρήγοροι ρυθμοί της πόλης; Φταίνε τα κόμπλεξ που κουβαλάμε;

Δε θα γίνω ψυχολόγος κανενός και δεν πρόκειται να χάσω το χαμόγελό μου και το χιούμορ μου. Λυπάμαι για όσους είναι ανεπαρκείς. Μια ζωή θα είναι βυθισμένοι στην κατάθλιψή τους και την ανεπάρκειά τους σαν οντότητες, εκτός κι αν πάρουν την απόφαση να βελτιωθούν! Οι καλοί άνθρωποι αξίζουν καλοσύνη και αγάπη. Τίποτα άλλο. Οι υπόλοιποι απλά μπαίνουν στον πάγο.

Υ.Γ.: Είχα πραγματικά την ανάγκη να βγάλω από μέσα μου το θυμό που έχω!! Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ νέες και νέοι ή εσείς ή αυτοί

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει ο Ηλίας Ευαγγελόπουλος

Στο διδακτικό παραμύθι “Ο λύκος και τα επτά κατσικάκια” η μαμά κατσίκα πριν φύγει για να πάει στο δάσος και να φέρει τροφή, συμβούλευσε τα παιδιά της λέγοντάς τα: «παιδάκια μου εγώ θα βγω στο δάσος για αυτό εσείς θα πρέπει να προσέχετε. Ειδικά να φυλαχτείτε  από τον λύκο (εγχώριους πολιτικούς) γιατί αν μπει μέσα στο σπίτι, θα σας φάει όλα όπως είσαστε με τη μία. Έχετε τον νου σας γιατί ο κακούργος μπορεί και μεταμφιέζεται και αλλάζει όσες μορφές θέλει.  Ότι και να κάνει όμως, πάντοτε η φωνή του παραμένει βραχνή και τα πόδια του είναι μαύρα».

Είναι λυπηρή η σημερινή απραξία των ελλήνων γονέων για το μέλλον των παιδιών τους.
Η μόνη έγνοια τους, να τα ταΐσουν έτοιμα φαγητά, να τα φορτώσουν με ένα σωρό υποχρεώσεις και μετά τίποτα! Σε τι κόσμο τα φέρνουν; Είναι έτοιμα να τον αντιμετωπίσουν; Μήπως τα κάνουν θρεφτάρια για να χορτάσουν οι λύκοι;

Βέβαια, στη συνέχεια του παραμυθιού ο λύκος κορόιδεψε τα κατσικάκια, του άνοιξαν την πόρτα και τα έφαγε. Ταιριάζει με τη δική μας ιστορία με τους προβατόσχημους εγχώριους πολιτικούς (λύκους) που συνεχώς εξαπατούν και κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό.

Τρώνε και εξολοθρεύουν οι λύκοι σήμερα, την νεολαία μας. Ανεργία, ναρκωτικά, ποτό, χαλαρά ήθη. Και τι κάνουν οι γονείς; Απαθέστατοι! Μου κάνει εντύπωση που το κυρίαρχο οικογενειακό ζήτημα σε πολλές οικογένειες είναι σε ποια χώρα του εξωτερικού θα πάνε να εργαστούν και να ζήσουν τα παιδιά τους όταν μεγαλώσουν! Αντί να αγωνιστούν οι γονείς για την σωτηρία και το φτιάξιμο της πατρίδας μας για να έχουν τα παιδιά τους πατρίδα και να ζήσουν σ’ αυτή τα προετοιμάζουν για μετανάστες!

Ας δούμε όμως τη συνέχεια του παραμυθιού. Η μαμά κατσίκα βρήκε τον λύκο έκοψε με το ψαλίδι την κοιλιά του και έσωσε τα κατσικάκια της. Δεν έμεινε όμως εκεί. Φρόντισε και για το κακό τέλος του λύκου (απονομή δικαιοσύνης) γεμίζοντάς την κοιλιά του με πέτρες που είχε ως αποτέλεσμα τον πνιγμό του στο ποτάμι. Βέβαια οι σημερινοί Έλληνες γονείς δεν είναι σαν την μαμά κατσίκα.

Νέοι και νέες είστε μόνοι σας. Το μέλλον σας εξαρτάται μόνο από εσάς. Ή θα νικήσετε εσείς ή θα νικήσει το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο που κυβερνά τη χώρα μας. Δεν υπάρχει χώρος και για τους δύο. Αυτοί αυτό το γνωρίζουν. Εσείς;
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

ΕΙΚΟΝΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ~ κοιτώντας στα έγκατα της γης

μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Πόσες απ' αυτές φτιάχνουν έναν προβληματισμό;

Όταν είσαι στην Γη, κοιτάς ψηλά, εκεί στο άγνωστο. Αναρωτήθηκες ποτέ τι βρίσκεται εκεί εκεί από κάτω από τα πόδια σου και πόσο χαμηλά είναι αυτό; +Yanni Spiridakis 
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

ΣΠΙΘΕΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ ΙΟΥΛΙΟΥ ~ ο επίλογος του i. yalom

σε μία κοινωνία κατήφειας & παρακμής, βρίσκουμε τα εφόδια να αισιοδοξούμε

Καλησπέρα στους φίλους του +yannidakis! 
Υπάρχουν φορές που ένας άνθρωπος που δεν έχεις συναντήσει ποτέ πρόσωπο με πρόσωπο μπορεί να σου προσφέρει πράγματα που δεν φανταζόσουν ότι θα μπορούσε. Μπορεί να αποκτήσει χαρακτηριστικά μέντορα, που σε διδάσκει, σε καθοδηγεί, σε εξιτάρει, σε συντροφεύει. Και όλα αυτά μέσα από το έργο του, το οποίο αποδεικνύεται πολύτιμο για κάθε αποδέκτη του. Για εμένα λοιπόν, ο Irvin Yalom, ο γνωστός ψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση που ανήκει σε αυτήν την κατηγορία ανθρώπου!

Περισσότερο ψυχοθεραπευτής μέσα από τα βιβλία του, παρά από τις τετ-α-τετ συνεδρίες του. Έχει επηρεάσει χιλιάδες κόσμο μέσα από το συγγραφικό του έργο, τα οποία έχουν γίνει παγκοσμίως γνωστά, όχι απλά ως λογοτεχνικά βιβλία, αλλά ως εγχειρίδια αυτοβοήθειας και ενδοσκόπησης. Μία ουσιαστική παρέα για οποιαδήποτε φάση της ζωής μας και αν βρισκόμαστε, αφού, ακόμα και αν νιώθουμε πλήρεις και χαρούμενοι, τα βιβλία του Yalom είναι εκεί για να ανοίξουν κάποιο σκονισμένο συρτάρι του μυαλού μας (ή και της ψυχής μας), που πάντα υπάρχει κάπου ξεχασμένο!


Θυμάμαι ότι πρωτοδιάβασα βιβλίο του με την παρότρυνση μιας θείας μου που την εμπιστευόμουν, αφού ήξερα πόσο συμπίπτουν τα καλλιτεχνικά και συγγραφικά μας γούστα. Ήμουν μόλις 18 ετών, σχετικά μικρή για να διαβάσω Yalom, αλλά αρκετά μεγάλη για να προβληματιστώ και να κατανοήσω ένα κομμάτι από τα λεγόμενά του. Ξεκίνησα με το «Όταν έκλαψε ο Νίτσε». Πασίγνωστο πλέον και αναγνωρισμένο. Σε αυτό το βιβλίο είναι εξαρχής ελκυστική η συνύπαρξη (έστω και φανταστική, μιας και χρονικά δε συναντήθηκαν ποτέ) γνωστών δυναμικών προσωπικοτήτων, όπως Φρόιντ, Νίτσε, Μπρόιερ, Άννα Ο., με φόντο την εποχή που γεννήθηκε η ψυχοθεραπεία. Ένα ψυχαναλυτικό μυθιστόρημα, όχι για λίγους, για όλους. Αρχικά εκπλήσσεσαι με την ταύτιση που νιώθεις ως αναγνώστης με τα πρόσωπα, συναρπάζεσαι από το πνευματικό παιχνίδι που εκτυλίσσεται και ανυπομονείς για την απρόβλεπτη εξέλιξη. Οι συνεχείς αντιστάσεις του Νίτσε και παράλληλα, η έντονη ανάγκη για κάθαρση –τόσο του Νίτσε όσο και του αναγνώστη μέσω εκείνου – σε καθηλώνει. Οπότε αναμενόμενο ήταν η αγάπη μου και εκτίμηση για τον Yalom να αναπτυχθεί και να μεγαλώσει με την ανάγνωση και άλλων, όλο και περισσότερων βιβλίων του. Ξάπλωσα και εγώ «Στο ντιβάνι» με την  ασύμβατη σχέση του έρωτα και της ψυχοθεραπείας με τον «Δήμιο του έρωτα», το συγκινητικό «Η μάνα και το νόημα της ζωής» και το τρομερά δύσκολο για εμένα «Στον κήπο του επίκουρου».

Μετά από τη στενή σχέση λοιπόν που έχει δημιουργηθεί μεταξύ εμένα και του αγαπητού Yalom, δε θα μπορούσα να μείνω ασυγκίνητη με την πρόσφατη ανακοίνωσή του, μέσα από την επίσημη σελίδα του στο Facebook, του νέου αλλά και τελευταίου του βιβλίου, με τον τίτλο: “Becoming myself”. Ο ίδιος προετοίμαζε καιρό τα απομνημονεύματά του και ο τίτλος ήταν ένα μέρος αυτού που αναζήτησε: «Το “Becoming Myself” δεν ήταν ο τίτλος που αρχικά επιθυμούσα. Πριν από λίγο καιρό βρήκα μία εκπληκτική φράση του Nietzsche στο «Τάδε έφη Ζαρατούστρα» που με συγκλόνισε και πάντα ήθελα να την χρησιμοποιήσω ως τίτλο των απομνημονευμάτων μου: "Αυτή ήταν η ζωή; Τότε λοιπόν, ακόμη μια φορά". Προσπάθησα σκληρά, αλλά δεν μπόρεσα να πείσω τον εκδότη μου που δεν του άρεσε ο τίτλος και φοβόταν ότι θα προκαλούσε σύγχυση στους αναγνώστες. Στη συνέχεια, σκέφτηκα ένα άλλο από τα αγαπημένα μου αποφθέγματα του Nietzsche, το «Become who you are», που τελικά μεταμορφώθηκε στο «Becoming myself»].

Περιγράφει τη διαδικασία γραφής του τελευταίου του βιβλίου ως μία τρομερά δύσκολη διαδικασία. «Δεν ήθελα να τελειώσω αυτό το βιβλίο, γιατί ήξερα ότι θα ήταν το τελευταίο μου». Όμως, προσθέτει πως τελειώνει με μία αίσθηση υπερηφάνειας, αφού «είναι το βιβλίο που ήθελα να γράψω. Το τελειώνω και με μία αίσθηση λύπης, ακόμα και με θλίψη, γιατί τώρα αντιμετωπίζω μία νέα πρόκληση, τόσο δύσκολη για τους αφοσιωμένους συγγραφείς: να ζουν καλά χωρίς να έχουν να γράψουν ένα νέο βιβλίο».
Το "Becoming myself" αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο.
Καλές αναγνώσεις σε όλους!  +Elina Ioannou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ η υποκρισία της τρομοκρατίας έχει όνομα και είναι ηριάννα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Καλώς ή κακώς, θέλουμε να αντιλαμβανόμαστε το δίκαιο με βάση τα δικά μας συμφέροντα και την δική μας νοοτροπία. Αυτό νομικά δεν στέκει, όμως από πότε το ανθρώπινο πνεύμα περιορίστηκε από νομικά και διαδικαστικά τερτίπια;

Έτσι, όταν για παράδειγμα δεν συμφωνούμε με μία απόφαση δικαστηρίου, έχουμε κάθε δικαίωμα να κατέβουμε στην Ερμού και να σπάσουμε 20 τζαμαρίες καταστημάτων, απλά "επειδή". Το ότι βρισκόμαστε εν μέσω κρίσης και μέσα στην τουριστική περίοδο όπου επισκέπτες περνούν, είναι ψιλά γράμματα. Μπορούμε να διαμαρτυρηθούμε με βροχή μολότοφ και τελικά να κάνουμε ότι θέλουμε.

Βέβαια, δεν είμαστε μόνοι μας... Μέλη της ίδιας της κυβέρνησης φρόντισαν να προσβάλλουν την απόφαση του δικαστηρίου να προφυλακίσει μία κοπέλα που πλέον μπορούμε να αποκαλούμε τρομοκράτισσα αλλά εκείνη ακούει στο γραφικό όνομα Ηριάννα! Χωρίς να θέλω να μειώσω την πυγμή και την αποφασιστικότητα των αναρχικών, για μία ακόμα φορά, μέλη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ υποκίνησαν επεισόδια στην Αθήνα και όχι μόνο. Δεν έχει καμία δουλειά μέλος της κυβέρνησης να αμφισβητεί απόφαση δικαστών, ειδικά όταν πρόκειται για την κυβέρνηση του απόλυτου ψέματος και της απόλυτης κωλοτούμπας...

Σε κάθε περίπτωση, η κοπέλα πιάστηκε, το DNA της ταυτοποιήθηκε και όταν λέμε ταυτοποιήθηκε, δεν μιλάμε για κάποιο αποτύπωμα σε χερούλι πόρτας ή τοίχου και άλλα στοιχεία που επιφέρουν άλλοθι, αλλά για γεμιστήρες, όπλα κλπ. Μήπως... η Ηριάννα ήταν η οικιακή βοηθός που απλά ξεσκόνιζε τους γεμιστήρες του σπιτιού των τρομοκρατών;

Το κείμενο εξ αρχής ήταν αρκετά ειρωνικό. Αν θελήσω να γίνω πιο ουσιαστικός και για να μιλήσω στην γλώσσα των... αλληλέγγυων θα γράψω πως κανείς εξ αυτών δεν δικαιούται αλληλεγγύη ή τον οίκτο μας. Είναι άνθρωποι που βανδαλίζουν περιουσία ανθρώπων που εργάζονται για να την διατηρήσουν ή περιουσία που εσύ, εγώ και οι γονείς των ίδιων, πληρώνουν κάθε μήνα στο τερατώδες κράτος και κάποιοι εξ αυτών -ως τρομοκράτες- σκοτώνουν και εγκληματούν. Συνεπώς, χαίρομαι που η Ηριάννα βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα. Θα είμαι ο πρώτος που θα της ζητήσει συγγνώμη αν στην δίκη της προκύψει η αθωότητά της, ως τότε όμως θεωρείται μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ τον συγχωρείς τον... "θωμά" ή όχι;

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis
Κάθε λίγο και λιγάκι, μαζί με 2 συναδέλφους από την δουλειά, θέτουμε αυτό που θα ονόμαζε κάποιος "υπαρξιακά -και μη- ερωτήματα" στα οποία καλούμαστε όλοι να απαντήσουμε. Δεν θα σας κρύψω ότι εγώ είμαι αυτός ο οποίος τα επιλέγει τις περισσότερες φορές, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να απαντήσω και όπως θα ήθελα ενίοτε (δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό -μη με ρωτάτε). Για να σας βάλω λίγο στο κλίμα, τα ερωτήματα στα οποία αναφέρομαι δεν είναι άλλο από προβληματισμούς, οι οποίοι έχουν να κάνουν με ότι μπορείτε να φανταστείτε και το αντικείμενο σχολιασμού που τίθεται κάθε φορά μπορεί να είναι σχετικό με κατηγορίες όπως η πολιτική και τα ταξίδια, ή, επίσης, με θέματα όπως οι σχέσεις και τα προσωπικά όνειρα-στόχοι.

Μια από τις ερωτήσεις που έχει τεθεί λοιπόν, είναι και η ακόλουθη: "Μπορείς να συγχωρήσεις την απιστία;". Στην αρχή όπως ήταν φυσικό, υπήρξε ένα γελάκι αμηχανίας και μερικοί αστεϊσμοί επί του θέματος μεταξύ μας και έπειτα, ενός λεπτού σιγή. Η ατμόσφαιρα βάρυνε προς στιγμήν και στην συνέχεια άρχισε να λέει ο καθένας με την σειρά του την άποψη του, επιχειρηματολογώντας παράλληλα προς στήριξη της. Δεν θα σας κρύψω ότι υπήρχαν διαφωνίες και αντιγνωμία, οπότε θεωρήσαμε καλό να θέσουμε το εν λόγω ερώτημα και σε άλλους, έτσι ώστε να έχουμε μια πιο σφαιρική εικόνα για το τι πιστεύει ο κόσμος επ' αυτού. Ειλικρινά εξεπλάγην από τις απαντήσεις που έλαβα. Ορισμένοι ήταν απόλυτοι και κάθετοι δηλώντας ένα ξερό "όχι", ενώ κάποιοι (αρκετοί) υποστήριξαν πως θα ήταν πιο διπλωματικοί στην προσέγγιση του θέματος. Ακούγοντας προσεχτικά τα επιχειρήματα των δεύτερων, ενώ αρχικά ήμουν ταγμένος με το ποσοστό των πρώτων, άρχισα να βλέπω και την δική τους οπτική γωνία αλλά και το πρίσμα υπό το οποίο εξέταζαν και απαντούσαν στον "προβληματισμό" αυτό.

Οι μεν, οι... "όχι", στήριξαν την απάντηση τους πάνω στην εμπιστοσύνη που χάνεται μετά από ένα τέτοιο γεγονός, στην δόση προδοσίας που συμπεριλαμβάνεται σε αυτήν την πράξη, αλλά και στο πόσο δύσκολο είναι να ξαναδείς τον άνθρωπο σου με τον ίδιο τρόπο μετά. Οι δε, οι "εξαρτάται κλπ" δικαιολόγησαν την άποψη τους βάζοντας και άλλα κριτήρια στο παιχνίδι όπως το "πως" και από "ποιον" θα το μάθαιναν, το τι θα έλεγε "ο/η κατηγορούμενος/η" όταν θα καλούταν να "απολογηθεί" , ενώ έκαναν παράλληλα και άλλες ερωτήσεις/σχόλια όπως, "αφού δεν πότιζες την αυλή σου, γιατί παραπονιέσαι που την πότισε ο γείτονας;" κοκ.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά με "ταρακούνησε" η τελευταία προσέγγιση στο θέμα. Σίγουρα, για να απιστήσει κάποιος, η σχέση στην οποία βρίσκεται είναι προβληματική. Τις περισσότερες φορές, δεν θα έπρεπε καν να μέναμε έκπληκτοι σε ένα τέτοιο συμβάν, αφού θα υπήρχαν λόγοι που οδήγησαν σε αυτό και απλά εμείς θα αγνοούσαμε τα σημάδια. Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν δικαιολογώ σε καμία περίπτωση αυτόν τον τρόπο διαχείρισης μιας προβληματικής σχέσης (κέρατο), όμως, την ίδια στιγμή, αρχίζω να σκέφτομαι και το εξής: Όταν απαντάς "όχι", στην ερώτηση "Μπορείς να συγχωρήσεις την απιστία;", ποιον "αρνείσαι" να συγχωρήσεις τελικά; Τον "άλλον" ή εσένα;


Εις το επανιδείν...+Vaggelis Episkopou

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ όταν αγάπησα το baseball

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Ασχολούμαι με το Baseball από το 1996. Μέχρι τότε έβλεπα ένα άθλημα το οποίο μου φαινόταν από αδιάφορο ως βαρετό. Και μόνο στην ιδέα ότι δεν υπάρχει χρονόμετρο ή ότι ένας αγώνας κρατά συνήθως πάνω από τρεις ώρες, είναι συνήθως αρκετά αποκρουστικό.

Οπότε πως ξεκινάς να αγαπάς το Baseball; Να το θεωρείς ως το πλέον ενδιαφέρον άθλημα μετά τον βασιλιά (το ποδόσφαιρο) αν δεν είσαι αμερικανός όπου και θεωρείται το πιο παραδοσιακό άθλημα; Πρέπει να βρεις κάποιον άλλο που θα σου μεταδώσει την ασθένεια. Κάποιον άλλο που θα σε μυήσει. Το ενδιαφέρον με το Baseball είναι ότι για να το κατακτήσεις, δηλαδή να το μάθεις επαρκώς, χρειάζεσαι χρόνια.

Γιατί... η μαγεία του αθλήματος δεν είναι οι δυνατές συγκινήσεις, όπως το τρίποντο στο τελευταίο δευτερόλεπτο ή το ανάποδο ψαλίδι που καταλήγει στο "γάμα" του τερματοφύλακα. Είναι η στρατηγική! Η ανάλυση του πως ένας αριστερόχειρας ρίπτης (pitcher) θα αντιμετωπίσει έναν δεξιόχειρα επιθετικό ρίχνοντας την μπάλα με τόσο διαφορετικούς τρόπους! Αν η στρατηγική δεν είναι στα ενδιαφέροντά σου τότε απλά εξαιρείσαι.

Κι όμως το ίδιο... βαρετό άθλημα, μου έχει προσφέρει μερικές από τις πιο δυνατές συγκινήσεις δράσης! Και επειδή ίσως μακρηγορήσω παραθέτοντας παραδείγματα, θα αναφερθώ στο παιχνίδι του περασμένου Σαββάτου, όπου στο μεγάλο ντέρμπι των αιώνιων εχθρών της Αμερικής, οι New York Yankees ταξίδεψαν στην έδρα των μισητών Boston Red Sox. Εκεί, οι γηπεδούχοι κατάφεραν να προηγηθούν με 1-0 σκορ το οποίο κρατούσαν μέχρι και την τελευταία (9η) περίοδο. Σε εκείνο το σημείο οι φιλοξενούμενοι ισοφάρισαν και έστειλαν το παιχνίδι στην παράταση. Ποια παράταση όμως ρε παιδιά; Ο αγώνας παρέμενε 1-1 μέχρι και την 16η περίοδο (7 παρατάσεις δηλαδή), διαρκώντας σχεδόν 6 ώρες!!! Για την ιστορία, οι Yankees κέρδισαν με 1-4.
Και επειδή κάθε αγώνας στην Αμερική είναι γιορτή...
"Take me out to the ball game,
Take me out with the crowd;
Buy me some peanuts and Cracker Jack,
I don't care if I never get back.
Let me root, root, root for the home team,
If they don't win, it's a shame.
For it's one, two, three strikes, you're out,
At the old ball game".

Και όπως θα λέγαμε πριν αρχίσει το παιχνίδι... "play ball"! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ ο θαυμαστός τρομακτικός κόσμος του απρόοπτου

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Η ζωή μας, είναι μία αλληλουχία από γεγονότα και καταστάσεις. Η εξέλιξη τους καθορίζει την πορεία και την πρόοδο της ζωής μας. Αυτή, συνήθως επηρεάζεται από την παρέμβαση των ανθρώπων που μας περιβάλλουν άμεσα ή έμμεσα. Την γενική ιδέα την πήρατε, την ξέρετε, την βιώνετε.

Πέρα από αυτήν την φιλοσοφική αρμονία, υπάρχει και μια ανεξέλεγκτη ανωμαλία. Πρόκειται για τα απρόοπτα! Ένα απρόοπτο σας έκανε να μην πάτε στην δουλειά σήμερα, ένα άλλο σας ανάγκασε να μην φανείτε συνεπείς στο ραντεβού με την παρέα σας. Ένα απρόοπτο ευθύνεται που ο μισθός δεν έφτασε αυτόν τον μήνα. Η λίστα των απροόπτων είναι τόσο μεγάλη όσο και τα σχέδια (σας) που τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν! Ξέρετε, τα απρόοπτα είναι τόσο διαφορετικά και απρόβλεπτα που κυριολεκτικά όσο καλά προετοιμασμένος και να είσαι οικονομικά, ψυχολογικά ή κοινωνικά, απλά δεν μπορείς να... τους κρυφτείς!

Βλέπετε κάποιος ξεκινάει για την δουλειά του και τρακάρει. Ένα απρόοπτο της στιγμής μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την ζωή του, όμως είναι και κάποια άλλα λίγο πιο μεσοπρόθεσμα καθώς και όχι αρνητικά, αφού μια ζωή διαλυμένη, μια ζωή χωρίς ελπίδα, μπορεί από ένα απρόοπτο συμβάν ή μια εξέλιξη που δεν είναι κατ' ανάγκη στιγμιαία, να σου αλλάξει την ζωή, να σε σώσει, να σε αναστήσει, να δώσει νόημα ξανά στην ύπαρξή σου. Υπάρχουν παραδείγματα εκεί έξω...

Κι έτσι ξέρεις πως τα απρόοπτα μπορεί να είναι και θετικά. Ευεργετικά. Σε αυτήν την περίπτωση βέβαια υπάρχει και μία ακόμη εκδοχή. Αυτή που η ανθρώπινη αχαριστία -την οποία θεωρώ δεδομένη εξ αρχής- δεν μας αφήνει να δούμε. Πολλοί άνθρωποι έχουν ευνοηθεί από ένα απρόοπτο συμβάν ή μια απρόοπτη παρέμβαση, όμως ελάχιστοι γυρνάνε πίσω για να αναλογιστούν την απρόοπτη εύνοιά τους και να δηλώσουν την ευγνωμοσύνη τους. Σπάνια ευχαριστούν τον άγγελό τους...

Τον σημερινό προβληματισμό δεν μπόρεσε να γράψει η Αναστασία που εξαιτίας ενός ατυχήματος δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το πληκτρολόγιο, την ίδια ώρα που ο Γιάννης εξακολουθεί να βρίσκεται στο νοσοκομείο καθώς ένας αδέσποτος σκύλος στην μέση του δρόμου, του στέρησε το δικαίωμα να βρίσκεται στην δουλειά και στην οικογένεια του για πολλούς ακόμα μήνες. Καλό κουράγιο σε αυτούς τους δύο και σε όλους εμάς που συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε κόντρα ή με την βοήθεια των... απροόπτων! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ οπαδοί της ομόνοιας έκαψαν την ελληνική σημαία σε σπίτι στην κύπρο!

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Οργή έχει προκαλέσει στην Κύπρο η επίθεση οπαδών ποδοσφαιρικής ομάδας εναντίον σπιτιού που είχε αναρτήσει την ελληνική σημαία! Όπως αναφέρει η έκθεση της αστυνομίας:

"Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε στην Αστυνομία, ο 45χρονος ιδιοκτήτης της οικίας, γύρω στις 9μ.μ. χθες βράδυ, ομάδα αγνώστων προσώπων, που έφεραν διακριτικά της ΟΜΟΝΟΙΑΣ Λευκωσίας, κατέστρεψαν σημαία, που είχε τοποθετημένη στο εξωτερικό της οικίας του. Ο παραπονούμενος, βγήκε στην αυλή κάνοντας παρατήρηση στους άγνωστους, με αποτέλεσμα αυτοί, σύμφωνα πάντα με τον 45χρονο, να ρίξουν εναντίον του πέτρες και καρέκλες".

πηγή

ΣΧΟΛΙΟ

Δυστυχώς τα πράγματα είναι πολύ άσχημα στην Κύπρο από πολιτικής σκοπιάς...
Η εμφύλια διαμάχη για τα πολιτικά φρονήματα δεν λέει να κοπάσει....
Τόσα χρόνια εθνικής προδοσίας και τουρκικής απειλής δυστυχώς δεν μπόρεσαν να καταλαγιάσουν τον εθνικό διχασμό...
Και είναι τόσο βαθής που έχει πλήξει σχεδόν όλες τις κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις...
Αθλητικές ομάδες, πολιτιστικοί σύλλογοι, ακόμα και επιχειρήσεις κομματικοποιούνται και πολιτικοποιούνται σε τέτοιο βαθμό που οι πολιτικοί αντίπαλοι τις απεχθάνονται και τις μποϋκοτάρουν....

Και υπάρχουν βέβαια και οι ανεγκέφαλοι που προκαλούν επεισόδια τέτοιου είδους σαν το παραπάνω....
Δυστυχώς υπάρχει μια μικρή μερίδα αριστερών που έχουν χάσει την εθνική τους συνείδηση και αυτοαποκαλούνται απλώς Κύπριοι... (κι όχι Ελληνες)... δηλαδή προσπαθούν να πετύχουν αυτό που έκαναν και οι βουλγαροσκοπιανοί που προσπαθούν χρόνια τώρα, να δημιουργήσουν μια ψευδο-"μακεδονική" εθνότητα στα Σκόπια!!!!...
Προσπαθούν δηλαδή μια τοπική ιδιότητα να την αναγάγουν σε εθνική... πράγμα που είναι ανιστόρητο και γελοίο....
Είναι σα να λέμε ότι οι Κρήτες, οι Πελοποννήσιοι, οι Στερεοελλαδίτες, οι Θεσσαλοί, οι Ηπειρώτες, οι Θράκες και οι Μακεδόνες είναι ξεχωριστές εθνότητες...

Οι Κύπριοι είναι Ελληνες....
Και μάλιστα πολύ περισσότερο από όλους μας....
Και η Κύπρος είναι ελληνικό έδαφος....
Και σίγουρα έπρεπε να έχει γίνει η Ενωση με την Ελλάδα...
Ας όψονται και πάλι οι προδότες πολιτικοί και οι ξένες δυνάμεις....
Θα έρθει όμως η ώρα της Ενωσης... αργά ή γρήγορα...

Οσα κι αν κάνουν οι βλάκες οπαδοί, εμένα προσωπικά θα αντηχούν για πάντα στα αυτιά μου ο κοινός εθνικός μας ύμνος που τραγουδούσαμε αγκαλιασμένοι Ελλαδίτες και Κύπριοι στον αγώνα των εθνικών ομάδων μας πέρυσι στο γήπεδο Καραϊσκάκη... αλλά και οι ιαχές των Ελλαδιτών οπαδών "Κύπρος-Κύπρος" και των Κυπρίων "Ελλάς-Ελλάς".... (δείτε σχετική ανάρτηση ΕΔΩ)
Αυτοί είμαστε οι Ελληνες...

ΘΑΝΟΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

ΕΙΚΟΝΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ @star στο πιο μακρινό αστέρι

μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Πόσες απ' αυτές φτιάχνουν έναν προβληματισμό;
Αυτή, είναι η πιο ευκρινής φωτογραφία μακρινού άστρου! Σίδερο, νικέλιο, χρυσός. Αρκεί ένα μεγάλο μπαμ, για να βλέπουμε...
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΙΟΥΛΙΟΥ ~ στα άδυτα της "περιοχής 51"

πίσω από το φυσικά προφανές, διεισδύουμε σε ανεξήγητα παραφυσικά μυστήρια της ιστορίας


χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis 

Οι ισορροπίες ανάμεσα στη συνωμοσιολογία και τη διορατικότητα είναι καμιά φορά λεπτές. Ιδιαίτερα δε όταν μεσολαβούν αφενός ένα μεγάλο πέπλο μυστηρίου, συντηρημένο από παράγοντες και το ίδιο το κράτος, και αφετέρου η ίδια η ανθρώπινη φύση, με την περιέργεια και την επιφυλακτικότητα που τη διακατέχει, στην κατάσταση προστίθενται και δύο πολύ σημαντικοί παράγοντες. Σ' αυτή την κατηγορία φαινομένου εμπίπτει μάλλον και η θρυλική "Περιοχή 51", που έχει απασχολήσει επί σειρά ετών του απανταχού λάτρεις του μυστηρίου.

Τι ξέρουμε: Η "Περιοχή 51" βρίσκεται στη νότια Νεβάδα (Δυτικές Η.Π.Α.) και πρόκειται για το αεροδρόμιο Homey της αεροπορικής βάσης Έντουαρντς. Ο λόγος ύπαρξής της είναι απροσδιόριστος από τις αρχές, γεγονός που έθρεψε σε μεγάλο βαθμό την οργιαστική φαντασία όσων προσπάθησαν να την μελετήσουν, αλλά και των παραγόντων της τηλεόρασης, που βρήκαν σ' αυτήν ένα αρμόζον παρασκήνιο για να στήσουν την εξωγήινή τους βάση... "Απόρρητα" έγγραφα της CIA που πλέον έχουν αποχαρακτηριστεί κάνουν λόγο για χρήση της περιοχής κατά την προετοιμασία του κατασκοπικού αεροσκάφους U-2, αλλά και κατά την Ψυχροπολεμική περίοδο στη διάρκεια της οποίας αξιοποιήθηκε ως κέντρο κατασκοπίας. Χαρακτηριστικό είναι πως, ακόμη και σήμερα, όποιος μη εξουσιοδοτημένος πιλότος πετάξει πάνω της αντιμετωπίζει στρατοδικείο κι έπειτα ποινή φυλάκισης ή αφαίρεσης αδείας. Δεν είναι λίγοι λοιπόν εκείνοι που γενικεύουν και ισχυρίζονται ότι ακόμη και σήμερα η "Περιοχή 51" είναι... απλά (!) ένα προπύργιο των μυστικών και κατασκοπικών δράσεων του αμερικανικού στρατού.

Η στάση όμως της αμερικανικής κυβέρνησης, που έντεχνα απέφυγε να επαληθεύσει την ύπαρξη της "Περιοχής 51" μέχρι το 1995, όταν και ο Μπίλ Κλίντον (ως πρόεδρος τότε) εξαίρεσε την περιοχή από τη νομοθεσία σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος, έβαλε λάδι στη φωτιά των συνωμοσιών, που φούντωσαν τότε ταυτίζοντας την "51" με χώρο πυρηνικών δοκιμών (οι πιο... συνετές), αλλά κυρίως με χώρο επαφής/περισυλλογής Α.Τ.Ι.Α., ακόμη και με χώρο πειραμάτων σε εξωγήινους!

Το διαχρονικό θέμα αναζωπυρώθηκε το 2014, με δηλώσεις του δρ. Bushman, ο οποίος μίλησε λίγο πριν το θάνατό του (εδώ η συνέντευξη για όποιον ενδιαφέρεται) ως συνταξιούχος επιστήμονας που προσέφερε επί σειρά ετών στην "απαγορευμένη" περιοχή τις υπηρεσίες του. "Έχουμε Αμερικανούς πολίτες που εργάζονται πάνω στα UFOs (Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα) 24 ώρες το 24ωρο", δήλωσε ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων και διχάζοντας την κοινή γνώμη για το αν είναι ένας πρεσβευτής της αλήθειας ή ένας άνθρωπος που για τους δικούς του λόγους ψεύδεται. Στον αντίποδα, ο διοικητής της N.A.S.A. C. Frank αναφέρει: "Έχω επισκεφτεί αυτό το μέρος και θέλω να πω ότι είναι απλά ένα φυσιολογικό ερευνητικό κέντρο. Δεν έχω δει ποτέ εξωγήινους ή διαστημόπλοια ή οτιδήποτε περίεργο"

Πρόκειται για ένα μυστήριο που (σκόπιμα ή μη) δεν πρόκειται να διαλευκανθεί οριστικά στο άμεσο μέλλον. Είμαστε λοιπόν ελεύθεροι να αξιοποιούμε τα στοχεία ο καθένας με τον δικό του τρόπο, να καταλήγουμε σε συμπεράσματα και να απολαμβάνουμε όμορφες μα ατελέσφορες συζητήσεις. Θεωρώ ότι αυτός είναι και ο πιο υγιής τρόπος να προσεγγίζει κανείς τέτοιας φύσης θέματα.
 +Kωνσταντίνα Πορφυρού 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ ο σεβασμός στην διαφορετικότητα είναι θέμα τρόπου, όχι ιδεολογίας

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Την περασμένη εβδομάδα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής πραγματοποιήθηκε μια πορεία μελών της Κου Κουξ Κλαν. Δεν έχει σημασία γιατί διαδήλωναν. Σημασία έχει ότι πήραν άδεια από την αστυνομία, έκαναν την ειρηνική τους πορεία φρουρούμενοι από τους αστυνομικούς και μάλιστα περνώντας από έναν διάδρομο στου οποίου τα πλευρά διαδήλωναν απλοί πολίτες εναντίον της οργάνωσης ρατσιστών.

Στον σημερινό προβληματισμό δεν μας ενδιαφέρει ποιος πιστεύει τι, αλλά πως το κάνει. Πως προφυλάσσει την ιδεολογία και τις αντιλήψεις του από τις ακρότητες του φανατισμού και της βίας. Δεν μας ενδιαφέρει η εθνικότητα, η θρησκεία ή το χρώμα, αλλά ο τρόπος που αυτά ξεδιπλώνονται στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία. Γιατί πρέπει να ομολογήσω κι εγώ πως για χρόνια φανατιζόμουν. Με ομάδες, με έθνη, με πολιτική, με ένα σωρό σοβαρά ή όχι πράγματα για τα οποία πάντως δεν πρέπει να φανατίζεσαι. Μέχρι που έμαθα. Έπαθα και έμαθα. Αλλά ηρέμησα. Είδα τι σημαίνει διαφορετικότητα και σεβασμός σε αυτήν.

Οπότε παρά τις ακραίες αντιδράσεις που υπάρχουν, εμένα δεν με νοιάζει αν οι χρυσαυγίτες θέλουν να διαδηλώσουν ειρηνικά υπέρ της ιδεολογίας τους ή αν το ίδιο κάνουν οι αναρχικοί για την δική τους. Εξάλλου εγώ θυμάμαι πάρα πολύ καλά τους φόνους και τις λεηλασίες της Κου Κλουξ Κλαν, τα αντίστοιχα των χρυσαυγιτών και φυσικά των αναρχικών. Δεν με νοιάζει τι ακριβώς πιστεύουν και πόσο μακριά είναι από την δική μου ιδεολογία, εγώ τους μετράω με βάση τον σεβασμό προς τον τόπο και τον συνάνθρωπο.

Σε μια κοινωνία που ολοένα προχωράει στα βήματα εξέλιξης της παγκοσμιοποίησης αλλά την ίδια στιγμή χωρίζεται κάθε φορά και περισσότερο από τον διαφορετικό συνάνθρωπο, ειλικρινά αισθάνομαι ένα χάος αβεβαιότητας και αντίφασης. Εσείς; +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ περί...διαμόρφωση χαρακτήρα ο λόγος

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis
Ο "λαός", πιστεύει πως όχι. Ο περισσότερος κόσμος, συμφωνεί με αυτό. Κάποιοι (συγκαταβατικοί ή άνθρωποι επιρρεπείς στους συμβιβασμούς) υποστηρίζουν πως ναι. Ορισμένοι, δηλώνουν πως ο άνθρωπος δεν αλλάζει, αλλά τον αλλάζουν. Ελάχιστοι, το έχουν καταφέρει και είναι (είτε ψευδώς είτε όχι) υπερήφανοι για αυτό. "Εγώ, εμείς και εσείς" όντας περισσότερο διπλωματικοί και ουδέτεροι στην πλειοψηφία των ζητημάτων που αναλύουμε, θεωρούμε ότι η απάντηση βρίσκεται κάπου στο ενδιάμεσο.

Κατά μία έννοια και σε μια συνήθη πραγματικότητα, ο άνθρωπος διαμορφώνει τον χαρακτήρα και την συμπεριφορά του καθ όλη την διάρκεια της ζωής του, και αυτό, όχι απαραίτητα επειδή μαθαίνει κάτι καινούργιο, αλλά επειδή βιώνει κάτι νέο ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Η κάθε νέα εμπειρία αφομοιώνεται και μετατρέπεται πέρα από γνώση, νέο στοιχείο και κομμάτι του εαυτού μας, καθώς και μέρος της συμπεριφοράς μας. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται συνεχώς, με αποτέλεσμα η διαμόρφωση του χαρακτήρα μας να είναι, θεωρητικά, ατελείωτη. Όσο πιο έντονο, τραυματικό ή "δυνατό" είναι το βίωμα μας, τόσο πιο εμφανής είναι και η αλλαγή σε εμάς.

Και κάπου εδώ όμως αρχίζει να αναδύεται και η... "απάντηση" που ψάχνουμε να βρούμε. Η αλήθεια είναι ότι παρά ελαχίστων εξαιρέσεων (οι οποίες αναφέρονται σε γεγονότα τα οποία φέρνουν τα λεγόμενα "πάνω-κάτω"), μονάχα τα παρακλάδια και οι ακριανές πτυχές του χαρακτήρα μας αλλάζουν, αφού ο κυρίως κορμός/σκελετός του, παραμένει ίδιος και σταθερός. Κάποιοι ειδικοί δηλώνουν ότι ο εν λόγω χαρακτήρας μας διαμορφώνεται μέχρι την ηλικία των 7 ετών. Άλλοι υποστηρίζουν ότι κατά την εφηβεία -ηλικία που μπορεί να αποβεί η πιο καθοριστική ηλικιακή περίοδος για την διαμόρφωση του χαρακτήρα μας- η ανθρώπινη συμπεριφορά παίρνει την τελική κλίση της με ελάχιστα περιθώρια μελλοντικής εναλλαγής. Είναι άραγε τόσο "άτρωτο" το κέλυφος το οποίο την περικλείει;

Αυτό δυστυχώς, είναι κάτι που τελικά διαφέρει στον καθένα μας. Κατ' εμέ είναι κάτι που ο καθένας ανακαλύπτει και συνειδητοποιεί στην ζωή πολύ αργότερα, ενδεχομένως στα βαθιά γεράματα. Ο εγωισμός και το γόητρο της ηλικίας μπορεί να μην τον αφήνουν να το παραδεχτεί, όμως μέσα του το αισθάνεται (για μια "υπερηφάνεια" και μια "αλαζονεία" ζούμε έτσι και αλλιώς). Και μπορεί "ο λύκος και αν εγέρασε και άσπρισε το μαλλί, μήτε την γνώμη του άλλαξε μήτε την κεφαλή του", το ζήτημα είναι να βρει μια καλή "βαφή", και να μην χρειαστεί να κάνει τα άλλα δύο.

Εις το επανιδείν...+Vaggelis Episkopo

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ εθελοντική καθαριότητα: πράξη ευθύνης ή τοπική εκμετάλλευση;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Αν δεν κάνω λάθος ξεκίνησε κάπου πριν ένα χρόνο. Δεν ξέρω αν ήταν αποκλειστική ιδέα των εδώ τοπικών φορέων όμως εγώ εδώ στην Κρήτη το άκουσα για πρώτη φορά. Και ξέρετε... στην αρχή το βρήκα έξυπνο, ρομαντικό, διασκεδαστικό. Αναφέρομαι στην εθελοντική δράση σε κοινόχρηστους χώρους όπου πολίτες μαζεύονται και αρχίζουν να καθαρίζουν παραλίες, δάση, πάρκα κλπ.

Μπορώ να σκεφτώ αμέτρητους λόγους για τους οποίους η ιδέα αυτή είναι καλή. Οι πολίτες συνασπίζονται, φτιάχνουν μια όμορφη παρέα στην οποία και λειτουργούν παραγωγικά. Δίνουν το καλό παράδειγμα στα παιδιά τους, οι ίδιοι θυμούνται πόσο σημαντικό είναι να κρατάς τον τόπο σου καθαρό, ενώ υποσυνείδητα μυούνται και στις αρχές του εθελοντισμού. Παράλληλα γίνονται χρήσιμοι για τον τόπο τους και φυσικά προστατεύουν το περιβάλλον.

Και ενώ όλα αυτά τα υπέροχα γίνονται σε μια παραλία, σε μία άλλη διπλανή κάποιοι ενδεχομένως πετάνε άλλα σκουπίδια κάνοντας την ακριβώς αντίθετη διαδικασία και ίσως ακόμα να διαβάζουν την είδηση της εθελοντικής προσπάθειας φωνάζοντας κοροϊδευτικά "ε, τους μαλάκες...".

Ε, λοιπόν όταν διάβαζα την ίδια είδηση για φέτος κάτι τέτοιο είπα κι εγώ. Οι καθημερινές μου συνήθειες είναι τέτοιες που προστατεύουν το περιβάλλον πολύ περισσότερο απ' τον μέσο έλληνα (ανακύκλωση, χάρτινες ή επαναχρησιμοποιούμενες σακούλες, κατανάλωση σε ρεύμα, κλπ.), ο ίδιος υπήρξα εθελοντής σε μεγάλες διοργανώσεις (Αθήνα 2004) οπότε πλέον έχω την εμπειρία να ξεχωρίσω πότε προσφέρεις για το κοινωνικό σύνολο και για κοινό σκοπό και πότε απλά πέφτεις θύμα εκμετάλλευσης!

Γιατί... ξέρετε κάτι; ο Δήμος έχει υπαλληλικό προσωπικό. Και αν μια συγκεκριμένη έκταση ή περιοχή είναι στην δικαιοδοσία του, τότε έχει και χρέος να την διατηρεί καθαρή και αν τελικά δεν τα κατάφερε είναι δικό του πρόβλημα να την καθαρίσει. Γι' αυτό εσύ και εγώ πληρώνουμε δημοτικά τέλη. Το να αποποιείται τις ευθύνες του και να διοργανώνει ένα γλέντι που μοιάζει με πανηγύρι εθελοντισμού για να κάνουμε εμείς οι πολίτες την δουλειά του, όχι απλά δεν το βρίσκω σωστό, αλλά με εξοργίζει καθώς αισθάνομαι πως πέφτω και θύμα εκμετάλλευσης κι από πάνω. Στη σχέση μου με τον Δήμο θέλω να υπάρχει ισότητα. Σε πληρώνω, κάνεις την δουλειά σου. Είμαι δημότης και έχω δικαιώματα, όπως έχω και υποχρεώσεις, ανάμεσα στις οποίες πάντως, δεν είναι να σου σκουπίζω εγώ... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ η γυναικεία συνωμοσία του ευνουχισμού

 you've got to take this moment στο +yannidakis
Η μεσογειακή μας ανατροφή μας μαθαίνει να ντυνόμαστε για να αρέσουμε, όχι για να ικανοποιήσουμε τη δική μας αισθητική. Παραδόξως οι οδηγίες μας για το «μετά» μέσα σε μια σχέση είναι λειψές ή πρόκειται περί ασυνάρτητων μυθοπλασιών. Κάπου εκεί αρχίζει το μπέρδεμα.

Ξεκινάμε λοιπόν με το μοντέλο άνδρα που δεν έχει ξεκαθαριστεί τι ρόλο βαράει, από τότε που μπούκαρε - θέλοντας και μη- το millenium. Και προκύπτουν τα εξής ερωτήματα: Αν ο άνδρας δεν είναι κουβαλητής – μήπως είναι μοντέλο; Αν δεν είναι προστάτης και παντοτινή μας μοναδική αγάπη  μήπως είναι συνοδός- αξεσουάρ;

Βγαίνεις ραντεβού από το Tinder (ναι, παγκόσμια πρωτοτυπία) και του βάζεις να σου αλλάξει μπαταρία στο αυτοκίνητο - μπας και μπει στο «πετσί» του ρόλου και μετά σου αρέσει πιο πολύ.

Για να τελειώνουμε... Παραδέξου ότι σε εκνευρίζει κάτι ακαθόριστο και έπειτα από πολλές ταλαιπωρίες πνίγεσαι στην αντίφαση: είμαστε ανεξάρτητες και μοντέρνες, αλλά συγχρόνως και απελπισμένες, κρεμασμένες από ένα τηλέφωνο. Όμως πάντα το παίζουμε «cool».

Ενώ η σχέση από το Tinder τσουλάει με ορισμένα ζόρια σε πιάνει ο πανικός του γάμου, κανείς όμως δεν σε αναγκάζει να παντρευτείς τη σήμερον ημέρα. Από την άλλη καταλήγεις πιο αγχωμένη και δυστυχής από τις ανύπαντρες αδερφές του Βέγγου.

Κανονικά, θα έπρεπε, μαζί με τη χειραφέτηση και την ανεξαρτησία να έχεις κάνει εντυπωσιακή πρόοδο. Θα έπρεπε πλέον να μένουμε στο ράφι για μεγάλα διαστήματα από επιλογή, να πίνουμε μπύρες με τις φίλες μας και να γιορτάζουμε την ελευθερία μας βλέποντας τελικό Survivor. Ποια χρειάζεται άντρες που δεν είναι επαρκείς στα καθήκοντά τους;

Τόση δύναμη και θα μπορούσαμε να είχαμε φτιάξει στριπτιζάδικα για τα γούστα μας και υπηρεσίες με call boys. Να έρχονται σπίτι και φεύγοντας να σου πετάνε και τα σκουπίδια. Όμως ποτέ δεν αλλάξαμε γιατί δεν αποκτήσαμε τέτοιου είδους διάθεση.

Η αλήθεια είναι πως δεν την παλεύουμε με το στυλάκι της τάχα μου παντοδύναμης αλλά κατά βάθος τόσο ερωτιάρας, τσαούσας και ανώριμης. Ο γάμος άλλωστε θέλει θυσίες για να πετύχει η συνταγή του!

Ξέρω πως σε κάποια σημεία διαφωνείς. Είμαστε τόσο ίδιες όλες μεταξύ μας και κλείνοντας αυτό το κείμενο θα σου φέρω ένα παράδειγμα (για να μην με περνάς υπερβολική). Τον καλείς σπίτι για ρομαντικό ραντεβού και ανοίγεις μόνη σου το κρασί. Όταν σπεύδει να το ανοίξει εκείνος πετάγεσαι με ένα «Άσε με ξέρω». Κάπως έτσι σταματάς να αγαπάς τον ευνούχο που δημιούργησες.  Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ δέν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Γιατρέ μου, λέει μέ ἔκδηλη ἀνησυχία ἡ ἄγρυπνη μάνα. Τό παιδί μου ἀπό χτές τό βράδυ κοιλοπονάει συνέχεια.

Μή φοβᾶστε, ἀπαντάει μέ σιγουριά ὁ γιατρός. Ὅλα θά πᾶνε καλά. Τί σόϊ καθηγητής εἶμαι ἐγώ. Ἐγώ εἶμαι ὁ πρῶτος καί ἀλάθητος γιατρός σέ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη. Οἱ διαγνώσεις μου δέν μποροῦν νά ἀμφισβητηθοῦν ἀπό κανέναν. Ἠρεμῆστε. Δέν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς.

Μετά ἀπό λίγες ὧρες ἐπανέρχεται ἡ μάνα συνοδεύοντας τό δωδεκάχρονο παιδί της. Γιατρέ μου, τό παιδί ἔκανε τώρα καί ἐμετό. Ὁ κοιλόπονος δέν σταματάει. Τί ἔχει τό παιδί μου;

Ὁ ἀλάθητος γιατρός ἐξετάζει ἀπό θρόνου ἐπηρμένου τό παιδί καί ἀπαντάει: Μή ταράζεσθε. Μιά ἁπλῆ γαστρεντερίτιδα εἶναι ὅλο κι ὅλο. Μέ λίγο πιλαφάκι, μέ κανέναν φιδέ καί μέ μιά θερμοφόρα στήν κοιλιά, ὅλα θά πᾶνε μιά χαρά. Δέν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς.

Το ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρα νά ‘σου ξανά ἡ μάνα μέ τό παιδί της στό ἰατρεῖο τό μεγάλο. Γιατρέ μου, τό παιδάκι μου ἔκανε καί πυρετό. Ὁ κοιλόπονος χειροτέρεψε, ἔχει συνέχεια ἀναγοῦλα, κάνει ἐμετούς καί δέν αἰσθάνεται καθόλου καλά. Λέει, ὅτι πιάστηκε καί τό ποδαράκι του τό δεξί. Φαίνεται, πώς τά πράγματα δέν εἶναι ἔτσι ὅπως μᾶς τά περιγράφετε.
Τό παιδί εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι κινδυνεύει.

Ὁ γιατρός γίνεται ἔξω φρενῶν. Ποῦ βρέθηκε ἄνθρωπος νά ἀμφισβητήσει τήν διάγνωσή του καί τίς θεραπευτικές του ὁδηγίες;

Πρός ἐπιβεβαίωση, λοιπόν, τῆς ἀλάθητης ἄποψής του, ἀποφασίζει καί συγκαλεῖ συμβούλιο ἰατρικό. Καλοῦνται καί συγκεντρώνονται οἱ γνωστότεροι γιατροί τῆς πόλης, οἱ πιό φημισμένοι καί οἱ πιό εἰδικοί. Ἐξετάζουν τό παιδί μέ πολλή προσοχή. Δέν δυσκολεύονται νά βάλουν διάγνωση. Οὔτε μυαλό τούς λείπεται οὔτε καί ἐπιστημοσύνη.

Λένε μέ ἕνα στόμα: Ἡ κατάσταση εἶναι πολύ βαριά. Τό παιδί πάσχει ἀπό ὀξεῖα περιτονίτιδα λόγῳ παραμελημένης σκωληκοειδίτιδος. Ἐάν δέν μπεῖ τώρα ἀμέσως στό χειρουργεῖο, κινδυνεύει νά χάσει τήν ζωή του. Χωρίς ἐπέμβαση, δέν θά ἀντέξει. Θά πεθάνει. Θά πρέπει ὀπωσδήποτε νά ἐνημερώσουμε τούς γονεῖς του.

Τί νά ποῦν, ὅμως, στούς γονεῖς; Πῶς νά περιφρονήσουν τόν πρῶτο καί ἀλάθητο γιατρό; Πῶς νά ἀμφισβητήσουν τήν διάγνωσή του καί τήν θεραπεία πού ἔδωσε; Δέν εἶναι καί τόσο εὔκολο νά τά βάλουν μαζί του. Ἄσε, πού μπορεῖ, ὡς ἀλάθητος καθηγητής, νά τούς πάει κατευθεῖαν στό πειθαρχικό καί μέ τήν κατηγορία τῆς ἀνεπαρκοῦς ἐπιστημονικῆς κατάρτισης, νά τούς πάρει καί τίς ἄδειες ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος. Καιρός γιά τέτοια εἶναι τώρα;

Τούς ἔλουσε κρύος ἱδρῶτας. Μπρός γκρεμός καί πίσω ρέμα. Τί νά κάνουν, λοιπόν; Νά βγάλουν ψεύτη τόν πρῶτο καί ἀλάθητο καθηγητή ἤ νά συμφωνήσουν σέ ὅλα μαζί του; Μέ ἄλλα λόγια, νά χειρουργήσουν καί νά σώσουν τόν μικρό τους ἀσθενή ἤ νά τόν στείλουν στόν ἄλλο κόσμο μέ τήν ψευτοδιάγνωση μιᾶς δῆθεν ἀπλῆς γαστρεντερίτιδας, βάζοντας μάλιστα καί τήν δική τους ὑπογραφή;

Οἱ γονεῖς τοῦ ἑτοιμοθάνατου μικροῦ ἀσθενοῦς περιμένουν μέ ἀγωνία τήν ἀπόφασή τους. Ἔχουν καταφθάσει καί οἱ φίλοι τῆς οἰκογένειας. Κάποιοι ἀπό αὐτούς σηκώνουν μέ ὁργή καί ἀγανάκτηση τά χέρια τους δείχνοντας πρός τόν ἀλάθητο γιατρό καί πρός τούς δειλούς καί ἀναποφάσιστους συνεργάτες του.

Σέ λίγο ἡ ἀπόφαση βγαίνει. Παραδίδεται γραπτῶς:

‘’Καλοί μας γονεῖς τοῦ μικροῦ Γιωργάκη, σᾶς διαβεβαιώνουμε ὑπευθύνως, ἐμεῖς οἱ μεγαλογιατροί τῆς πόλης, ὅτι τά πάντα βαίνουν καλῶς. Δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος ταραχῆς. Ὅσοι σᾶς λένε, ὅτι τό παιδί σας κινδυνεύει, νά μήν τούς πιστεύετε. Σᾶς λένε ψέματα.

Ποιός σᾶς ξεσήκωσε καί σᾶς ὥρισε κριτές τῶν διαγνώσεων καί τῶν θεραπειῶν τοῦ πασίγνωστου καθηγητῆ μας; Ποιός σᾶς ἔδωσε τό δικαίωμα νά ἀμφισβητήσετε τίς πολυχρόνιες σπουδές του, τά πτυχία καί τίς διακρίσεις, πού ἔχει λάβει ἀπό τίς μεγαλύτερες ἰατρικές σχολές τῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἀμερικῆς; Οἱ διαγνώσεις τοῦ κ. καθηγητή παραμένουν πάντοτε στῦλος καί ἑδραίωμα τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης. Ἐάν ὡς άνθρωποι παρεκκλίνομεν στήν ἰατρική μας τέχνη, τότε ἡ σοφία, ἡ αὐθεντία καί τό ἀλάθητον τοῦ κ. καθηγητῆ μᾶς ἐπαναφέρουν εἰς τόν ὀρθόν δρόμον. Δι’ αὐτό, κάθε φόβος εἶναι περιττός, ὡς φανέρωσις ὀλιγοπιστίας πρός τό πρόσωπον τοῦ πρώτου τῶν καθηγητῶν, ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα ἐντός τοῦ ἰδιωτικοῦ του ἰατρείου.

Γιά τήν ὑγεία τοῦ παιδιοῦ σας νά μείνετε ἥσυχοι. Δέν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκεται μεθ’ ἡμῶν ὁ πρῶτος καί ἀλάθητος καθηγητής μας’’.

Τήν ἀπόφαση τήν διαβάζουν οἱ γονεῖς καί κατεβάζουν τά κεφάλια τους μέ θλίψη καί ἀπογοήτευση. Τήν διαβάζουν καί οἱ φίλοι τους, πού ἔτρεξαν ἀπό ἀγάπη καί ἐνδιαφέρον γιά τόν μικρό ἀσθενή. Οἱ καρδιές τους πλημμυρίζουν ἀπό πίκρα καί πόνο.

Γονεῖς καί φίλοι, ὅμως, δέν μένουν ἁπλά καί μόνον στήν ὀδύνη καί τήν ἀπογοήτευση. Τό νεῦρο τῆς ψυχῆς τους τεντώνεται μέχρι τέρμα. Δέν εἶναι δά οὔτε ἀφελεῖς οὔτε μικρόνοες καί ἀκατατόπιστοι.

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ:

Απόφαση Ιεραρχίας
... Σύμφωνα με την Ημερησία Διάταξη, ανέγνωσε την Εισήγησή του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, με θέμα: «Ενημέρωσις περί των διεξαχθεισών εργασιών της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας».
... την οποία χαρακτήρισε αξιοπρεπή, ουσιαστική, παραδοσιακή, στιβαρή, γονίμως παρεμβατική, ενοποιό, πολυφωνική, συνθετική, ευέλικτη, ρεαλιστική και φιλάδελφη.(1) ΕΔΩ

Μήνυμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης ἐν Κρήτῃ Συνόδου.(ΕΔΩ
Ἡ κατὰ τὴν σήμερον 17ην / 30ὴν Ἰουνίου 2017 ἐν Καρυαῖς συγκληθεῖσα
ΣϚ΄ (206η) Ἔκτακτος Διπλῆ Ἱερὰ Σύναξις τοῦ Ἁγίου Ὄρους:
‘’...Διαρκῶς παρατηρεῖται μιὰ ὑποβόσκουσα ταραχὴ προκαλουμένη ἀπὸ ἀντιδράσεις κατὰ ἀποφάσεων τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου (Κρήτη, 2016).
...Ἡ Σύνοδος ἔγινε μετὰ ἀπὸ πολυχρόνιον προετοιμασίαν.
Δὲν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς...’’(2)
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

ΕΙΚΟΝΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ~ ο θρήνος της μάνας

μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Πόσες απ' αυτές φτιάχνουν έναν προβληματισμό;
Μια τυχαία φωτογραφία, σε μια τυχαία στιγμή, σε έναν τυχαίο ζωολογικό κήπο. Το κλάμα της μάνας. Ο θάνατος του τέκνου. 
Και... η ανάσταση λίγα δεύτερα μετά, που τελικά έφερε ένα ευτυχές τέλος σε αυτήν την φωτογραφική περιπέτεια. +Yanni Spiridakis 
 Διαβάστε περισσότερα.. »