yannidakis@gmail.com

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

KYΜΑΤΙΖΟΝΤΑΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ~ κρατώ μια ηλιαχτίδα

ακροβατώντας σε κύματα ρεαλισμού & ρομαντισμού, σκέψεις & συναισθήματα αποτυπώνονται σε λέξεις

Καλώς ορίσατε στις σκέψεις του +yannidakis
Κρατώ μια ηλιαχτίδα σφιχτά μες την παλάμη μου. Το ξέρω πως δεν είναι εκεί όσο κι αν σφίγγω τη γροθιά μου μα συνεχίζω να προσπαθώ να την κρατήσω. Κρατώ μια ηλιαχτίδα μα την χάνω, την κλέβουν τα σύννεφα, την παίρνει ο άνεμος, την κρύβουν τα φύλλα των δέντρων. Χάνεται μέσα στη σκιά, γίνεται ένα μαζί της και μαυρίζει, παραδίδεται στο άγγιγμα του σκότους. Ήθελα να πιστεύω πως την κράτησα για λίγο, ήθελα να αισθάνομαι μια παράξενη ευτυχία, μια αλλιώτικη αίσθηση που ζει και χρωματίζεται μέσα στα πολύχρωμα όνειρα που ζωγραφίζει η σκέψη. Κι όμως...όσο η κι αν μάχεται η λογική μαζί μου, εγώ ξέρω πως για μια στιγμή την κράτησα, την ένιωσα, την έκανα δική μου. Για μια στιγμή μόνο ξερίζωσε από το λαμπερό της άστρο κι έκανε τη φωλιά της μέσα στο δικό μου χέρι. Κι ύστερα χάθηκε αφήνοντάς με την ψευδαίσθηση πως ακόμα την κρατώ, πως ακόμα είναι δική μου, πως κρύβεται μέσα στ’ αυλάκια της παλάμης μου. Image result for images of a hand holding a sun ray

Το ξέρω πως δεν είναι πια δική μου, το ξέρω πως το λαμπερό της φως δεν χρυσίζει το δέρμα μου. Το ξέρω...μα να που τη νιώθω σα να ‘χει γίνει ένα μαζί μου, την νιώθω να κυλά μέσα στις φλέβες μου, είναι η λάμψη στις άκρες των ματιών μου, είναι το χτύπημα της καρδιάς μου μέσα στο στήθος μου. Ολόκληρος ο εαυτός μου την αγκαλιάζει, την μυρίζεται, τη βλέπει να σκαρφαλώνει και πάλι τον καθαρό αέρα, να βάφει με πορφύρα τις πλαγιές των λόφων και να σαρώνει τα σύννεφα με το δραματικό της βιολετί. Τη βλέπει να πέφτει σαν ασήμι πάνω στα ήρεμα νερά και να αλλάζει χρώματα στο βάθος του ορίζοντα. Την ποθώ σα χαμένη ευτυχία, σαν ανεκπλήρωτο όνειρο και γι’ αυτό συνεχίζω να ζω κρατώντας αυτό που δεν έχω...

Κρατώ μια ηλιαχτίδα μέσα στο νου και την καρδιά μου. Το ξέρω πως δεν είναι πια δικιά μου. Όμως εγώ την κρατώ σφιχτά μέσα μου γιατί ξέρω πως απ’ εκεί κανείς δεν θα την πάρει.
+Niko Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ αλλαγή τακτικής εκ μέρους του κράτους των σκοπίων

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Απ’ ότι πληροφορούμεθα, το θέμα της πλαστογραφίας του Ελληνικότατου ονόματος «Μακεδονία» εκ μέρους του Κράτους των Σκοπίων, εισέρχεται πλέον ως δήθεν θέμα αντιπαράθεσης μέσα εις την Βουλή των Σκοπίων. Προσοχή! το πρόβλημα της Ελλάδος με τα Σκόπια εισέρχεται στην πιο δύσκολη, ύπουλη και επικίνδυνη φάση του.

Η Σκοπιανή εφημερίδα του Εθνικιστικού ψευτομακεδονικού Κόμματος VMRO-DPMNE του εξωμότη Ελληνικής καταγωγής Νίκολα Γκρουέφσκι (Νικόλαος Κρούμμος), φιλοξενεί άρθρο της καθηγήτριας Νομικής του Πανεπιστημίου Σκοπίων κ. Τάτια Καρακαμίσεβα, η οποία αναφέρεται σε σενάρια «μεγάλης προδοσίας», με απώτερο σκοπό «την εξάλειψη του «Μακεδονικού Ονόματος και ταυτότητας». Επίσης η αρθρογράφος Πανεπιστημιακός υποστηρίζει ότι, όσο υπάρχουν πραγματικοί Μακεδόνες (εννοεί ασφαλώς τους Σλάβους), αυτοί που έχουν βάλει σκοπό να εξαλείψουν το όνομα Μακεδονία δεν θα τα καταφέρουν και υποστηρίζει ότι το όνομα αυτό είναι θεϊκό και ότι μόνο ο θεός προδιαγράφει την Ιστορία.

Δεν αξίζει τον κόπο να απαντήσει κανείς στη θλιβερή ανιστόρητη αυτή κυρία, που είναι και Πανεπιστημιακή. Αξίζει όμως τον κόπο, η Ακαδημία Αθηνών της χώρας μας, να της κάνει δώρο και να της στείλει το τρίτομο έργο «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» των Αμερικανών Καθηγητών Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Cambridge N.G.L. HAMMOND και F.W. WALBANK και το μέρος της Ελληνικής Μυθολογίας, Προϊστορίας και Ιστορίας που αναφέρεται στην Μακεδονίας, για να μάθει αυτή, η πιστεύω σκόπιμα ανιστόρητη Κυρία, ότι! όσο είναι Ελληνική η, η Θεσσαλία, η Στερεά Ελλάδα, οι Νήσοι Αιγαίου και Ιονίου Πελάγους άλλο τόσο είναι και η Μακεδονία Ελληνική.

Από την άλλη πλευρά, διαφαίνεται ότι δεν πρόκειται να κρατήσει πολύ η αισιοδοξία με την νέα Κυβέρνηση των Σκοπίων με τον Ζόραν Ζάεφ. Διότι! από την μία δηλώνει προσπάθειες βελτιώσεως των σχέσεων του Κράτους των Σκοπίων με τα όμορα κράτη και ιδίως με την Ελλάδα, από την άλλη ουδεμία συζήτηση σχετικά με τον σφετερισμό του ονόματος «Μακεδονία» και τα γραφόμενα περί Ελληνικής κατοχής Μακεδονικών Εδαφών και τα τοιαύτα.

Πρόκειται δηλαδή για ενέργειες εκ του πονηρού δια των οποίων οι Σκοπιανοί επιδιώκουν κατ’ αυτόν τον τρόπο, να παρακάμψουν την Ελλάδα και να της αφαιρέσουν το μοναδικό στοιχείο πιέσεως που έχει, το ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις δεν μπορούν ν’ αρχίσουν στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, εάν δεν διευθετηθεί το ζήτημα του ονόματος κατά τρόπο ικανοποιητικό για την Ελλάδα.

Τώρα λοιπόν η Σκοπιανή ηγεσία τι κάνει, πονηρά σκεπτόμενη, παραιτείται μέχρι της πρότινος αδιάλλακτης θέσης της «είτε εισερχόμεθα στους οργανισμούς αυτούς με το Συνταγματικό μας όνομα Μακεδονία, άλλως δεν επιθυμούμε την ένταξή μας».  Ενώ με την νέα τακτική προσπαθούν να μπουν στους διεθνείς οργανισμούς με το προσωρινό όνομα FYROM, με την σκέψη έτσι θα υπνώσουν την Ελληνική αντίδραση, ώστε στην συνέχεια θα μπορούν ν’ αγνοήσουν τελείως κάθε Ελληνική αντίδραση.

- Στις πρόσφατες δηλώσεις του νέου πρωθυπουργού της χώρας Ζόραν Ζάεφ, δήλωσε μεταξύ άλλων: «το θέμα του ονόματος θα το χειριστούμε με διαφάνεια, με συμμετοχή της αντιπολίτευσης, θα λάβουμε τις αποφάσεις μαζί με την αντιπολίτευση και οι αποφάσεις αυτές θα οριστικοποιηθούν με δημοψήφισμα». Και! σ’ άλλο μέρος της ομιλίας του συνεχίζει: «… Εγώ δεν έχω πρόβλημα να παρακαλέσω τους Έλληνες πολίτες να δείξουν κατανόηση για την ανάγκη εντάξεως της χώρας μας στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ». Εδώ! πλέον καθαρά φαίνεται ότι προσπαθεί, να ξεπεράσει το εμπόδιο της Ελλάδος, σχετικά με την είσοδό των στους ανωτέρω σχηματισμούς. Και! σε ότι αφορά το όνομα και την αλλαγή Συντάγματος, θα το λύσουν μόνοι των διότι μετά την είσοδό των, δεν θα υπάρχει πλέον πρόβλημα με την Ελλάδα.

Η Ελλάς ουδέποτε αρνήθηκε την είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Το πρόβλημα της Ελλάδος είναι:

ΠΡΩΤΟΝ: Ο Σφετερισμός του ονόματος «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», που η περιοχή αυτή των Σκοπίων και οι κάτοικοί του, δεν έχουν καμία σχέση ιστορική, εθνολογική, πολιτιστική και γεωγραφική με την Ελληνικότατη Μακεδονία. Το όνομά τους ας ψάξουν να το βρουν στην ιστορία τους. Εάν δεν έχουν ιστορία ή δεν τους αρέσει η ιστορία τους, δεν έχουν κανένα δικαίωμα σφετεριζόμενοι την Ελληνική Ιστορία, να στηριχθούν σ’ αυτήν και

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Τα αναφερόμενα στο Σύνταγμα των Σκοπίων ότι η Μακεδονία των Σκοπίων βρίσκεται υπό Ελληνική Κατοχή, δηλ. διδάσκουν στα Σχολεία των θέματα Αλυτρωτισμού της Πατρίδος των. Και! συνεχίζουν προπαγανδιστικά «…όλα τα αρχαία που ευρέθησαν στην Μακεδονία δεν είναι Ελληνικά, αλλά Μακεδονικά όπου ανήκουν και τα Σκόπια…».

Σήμερα! μπορεί να θεωρηθούν αστείες και χωρίς σημασία οι διεκδικήσεις από ένα μικρό Κράτος όπως είναι τα Σκόπια, η Ιστορία όμως διδάσκει άλλα. Πολλές φορές μικρά κράτη γίνονται μεγάλα, εάν οι συγκυρίες, οι διεθνείς συνθήκες, οι ανάγκες των υπερδυνάμεων, τις μετατρέψουν σε μεγάλες εις βάρος των γειτόνων των..

Εάν τα Σκόπια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συνεχίζουν, την ανέντιμη τακτική των, χωρίς να αγγίζουν τα δύο παραπάνω βασικά θέματα: Ελλάδος και Σκοπίων, που εμποδίζουν κάθε συνεννόηση, τότε λύση δεν υπάρχει.

Η Μακεδονία που την οριοθέτησε στην τελική της μορφή ο Φίλιππος Β΄, είναι ένα Βασίλειο της Βορείου Ελλάδος, που κατοικείται από αρχαιοτάτων χρόνων από ανθρώπους που μιλούν την Ελληνική γλώσσα, χρησιμοποιούν Ελληνικά Ονόματα έχουν το Ελληνικό Ημερολόγιο και λατρεύουν τους θεούς των Ελλήνων, όπως όλες οι περιοχές της Ελλάδος. Τα Σκόπια και η περιοχή του κρατιδίου αυτού δεν έχουν καμία σχέση με την Μακεδονία, είναι περιοχή της αρχαίας Μυσσίας, ελέγετο από αρχαιοτάτων χρόνων Δαρδανία και μέχρι το 1944 ονομάζετο «Βαρτάρσκα». Το Κράτος αυτός δημιουργήθηκε με αυτό το όνομα, από την υστερόβουλη σκέψη για κάθοδο των Βορείων στο Αιγαίο Πέλαγος από κάποιους ηγέτες του περασμένου αιώνα.

- Στις ημέρες μας, το δηλητήριο του Εθνικισμού που έσπειρε στη χώρα αυτή το VMRO (Γκρουέφσκι) των 2 περίπου εκατομμυρίων κατοίκων, αποτελούμενο από Σλάβους, Αλβανούς, Ρομά, Σέρβους, Βουλγάρους κ.λπ., οι έντονες εθνοτικές διαφορές και οι συχνές απροκάλυπτες επεμβάσεις των «Μεγάλων Δυνάμεων» έχουν δημιουργήσει μια έκρυθμη κατάσταση και χειροπιαστές προϋποθέσεις διαμελισμού της νεαρής αυτής χώρας.

- Εις ότι αφορά την στάση της Ελλάδος, θα πρέπει οι Πολιτικές Ηγεσίας της χώρας μας, όλες μαζί να επαναβεβαιώσουν στη Βουλή την κοινή πατριωτική γραμμή, που έχουν και σύσσωμο τον Ελληνικό λαό με το μέρος των, αλυτρωτισμό». Ώστε καμία Κυβέρνηση σημερινή ή αυριανή, να έχει δικαίωμα να διαπραγματευθεί ήτοι «καμία ονομασία που να περιέχει το όνομα Μακεδονία σύνθετη ή απλή και αλλαγή του Συντάγματος της Γείτονος χώρας, που αναφέρεται στον, έστω και ερμαφρόδιτη ονομασία των Σκοπίων, περιέχουσα το όνομα «Μακεδονία».

- Εις ότι δε αφορά την στάση των Σκοπίων, κατά την γνώμη μου, η πιο σώφρων, αναίμακτη και πολιτισμένη λύση είναι ̇ Η άμεση αλλαγή του ονόματος, που οικειοποιείται την γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας και η συμφωνία με την Ελλάδα στα υπόλοιπα θέματα, συμβόλων, εθνότητας, γλώσσας και αλυτρωτισμού. Έτσι! είναι βέβαιο ότι η γειτονική χώρα θα οδηγηθεί αμέσως στην Ατλαντική συμμαχία, εξασφαλίζοντας πλήρως την ακεραιότητα και την ασφάλειά της και παράλληλα θα δημιουργήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την μελλοντική ένταξή της στην Ε.Ε., με την αμέριστη υποστήριξη της Ελλάδος.

Ιωάννης Μ. Ασλανίδης
Αντγος ε.α.
Επίτιμος Διοικητής της Σ.Σ.Ε.

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

ΕΚ-ΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΙΟΥΝΙΟΥ ~ παίρνοντας τα πάντα σαν δεδομένα με τα παιδιά μας

περι-γράφοντας πως είναι να μεγαλώνεις την αυριανή γενιά, σήμερα

Ας μιλήσουμε σήμερα για... δεδομένα. Όλοι οι γονείς έχουν σαν δεδομένο πως το παιδί τους θα περπατήσει, θα μιλήσει, θα μάθει να μετράει, να γράφει, να κάνει παρέες. Είναι τόσο δεδομένο πράγματι, που απλά απαξιούμε να αναφερθούμε σε αυτά.

Και δεν θα έπρεπε... αφού ο γονέας θέλει το καλύτερο για το παιδί του. Θέλει την πρόοδο του. Θέλει να ξεχωρίζει. Δεν θα μπορούσε να μένει στάσιμος σε απλά προφανή ζητήματα. Και αυτό δεν είναι αλαζονικό. Είναι η ερμηνεία του ενδιαφέροντος για το αύριο των παιδιών σας. Είναι ότι σας κατατάσσει στους γονείς που δεν αρκούνται με την... φτωχή κανονικότητα, αλλά θέλουν να προσφέρουν μερικά ακόμα εφόδια πριν το παιδί φύγει έτοιμο(;) για αυτήν την άθλια κοινωνία της προηγμένης Δύσης.

Και εκεί που όλα κυλούν αρμονικά δεδομένα, ξάφνου, ένα ατύχημα, μια αρρώστια, ένα απρόοπτο.
Τα παιδιά στην πόλη γιορτάζουν την έναρξη του καλοκαιριού παίζοντας μπουγέλο στην αυλή του  σχολείου και λίγα χιλιόμετρα πιο μακριά ένα παιδί σε καταστολή παλεύει για την ζωή του στην αποστειρωμένη αίθουσα της Εντατικής. Δεν είναι ένα παιδάκι με προβλήματα εκ γενετής με το οποίο οι γονείς ξεκινούν τον γολγοθά της διαπαιδαγώγησης γνωρίζοντας τους περιορισμούς. Είναι ένα παιδάκι σαν αυτά που παίζουν μπουγέλο κάθε τελευταία σχολική ημέρα...

Ξαφνικά τα δεδομένα γκρεμίζονται. Οι προτεραιότητες αλλάζουν. Δεν έχει σημασία αν χθες το παιδί τιμωρήθηκε να μην φάει παγωτό ή αν είχαν όλοι συμφωνήσει να μοιραστεί το καινούριο παιχνίδι με τα αδέρφια του. Ξαφνικά δεν έχει σημασία να σχεδιάσουν όλοι μαζί καλοκαιρινές διακοπές για πέντε μέρες ή μια φουσκωτή πισίνα για την αυλή. Όλα τα μικρά, δεδομένα ζητήματα που απασχολούν τους γονείς καθημερινά, που τους εξαγριώνουν, που τους αναγκάζουν να ξεσπάσουν στα παιδιά τους, να τα τιμωρήσουν και να βγάλουν την κούραση και την αγανάκτησή τους, πάνω τους... ξαφνικά σβήνουν. Η αγωνία και το άγχος αφορά αυτό το ένα παιδί και την ελπίδα να γίνει καλά.

"Ας γίνει καλά και εγώ δεν θα είμαι τόσο σκληρός μαζί του". "Ας έρθει κοντά μου και εγώ θα προσπαθήσω να είμαι καλύτερος γονέας". "Πόσο ανόητος ήμουν να βάζω τόσο εύκολα τιμωρίες ή να απαγόρευσα ένα ακόμα παιδικό στην τηλεόραση ή να τα μάλωσα για λίγη σάλτσα στην καθαρή μπλούζα".

Το άρρωστο παιδί είναι ξαφνικά πιο σημαντικό; Είναι πιο πολύτιμο; Μήπως εμείς τόσο καιρό ήμασταν τυφλοί; Δεν βλέπαμε τον θησαυρό που είχαμε στο σπίτι μας; Μήπως δεν καταλάβαμε ποτέ ότι ένα λιθαράκι από το οποίο θα χτιστεί το αύριο, ζητούσε απλά ένα παραμύθι πριν πάει για ύπνο;

Απόψε το βράδυ. Μόλις κοιμήσετε τα παιδιά σας. Μείνετε ένα μόνο λεπτό να τα χαζέψετε όσο κοιμούνται. Όσο βλέπετε το γαλήνιο προσωπάκι τους αναρωτηθείτε πόσο καλοί γονείς είστε και πριν φύγετε, ρίξτε μια ματιά στο δωμάτιο των παιδιών σας. Είναι ένα δωμάτιο μέσα στο σπίτι σας ή ένα δωμάτιο από θάλαμο νοσοκομείου; Αύριο το πρωί το παιδί σας θα ανοίξει τα μάτια του για μια νέα περιπέτεια ή τα μάτια του θα παραμείνουν κλειστά στο κρεβάτι μιας εντατικής περιμένοντας ένα μικρό θαύμα; Μετά, βγείτε από το δωμάτιο και ξανασκεφτείτε τι είναι τελικά δεδομένο στην σχέση σας με τα παιδιά... +Yanni Spiridakis 

~ Στην Σοφία.
Περαστικά...
~

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ οι αλλόκοτοι άνθρωποι της κρίσης και ο εαυτός μου που (δεν) αποτελεί εξαίρεση

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Το σημερινό θέμα δεν το προγραμμάτιζα καθόλου, αλλά να, πέρασε ο Γιάννης από το γραφείο μου σήμερα -με ρώτησε κάτι επαγγελματικής φύσης- και έμεινε όρθιος να μου μιλάει για περίπου μισή ώρα σχεδόν χωρίς σταματημό.

Λοιπόν ο Γιάννης είναι ένας τύπος κάπου στα 40, ψηλός, όμορφος και σωματικά πολύ καλοφτιαγμένος και περιποιημένος. Είναι λίγο πολυλογάς και αγχώδης, όμως και δουλευταράς είναι και περιουσία έχει και κατά τη γνώμη μου όλο το πακέτο για μια σύγχρονη γυναίκα διαθέτει.

Τον γνώρισα στην γειτονιά που συγκατοικούσε με μία κοπέλα, καθηγήτρια με καταγωγή από την Αθήνα. Αλήθεια ταιριαστό ζευγάρι! Ώσπου μια μέρα μου είπε ο Γιάννης ότι θα πήγαιναν να ψαχτούν στην Αθήνα για να είναι κοντά στους δικούς της. Σκέφτηκα να του πω μπράβο για την θυσία του να παρατήσει την Κρήτη και αυτό ήταν όλο. Ύστερα από κάνα χρόνο ο Γιάννης επέστρεψε μόνος. Μου είπε ότι εκείνη άλλαξε και ότι έβγαζε τρελά γούστα. Είπαμε, είναι πολυλογάς, αλλά δεν είναι ψεύτης.

Λίγο καιρό τον είδα με μια άλλη κοπέλα. Επίσης ωραίο ζευγάρι, ταιριαστό και όλα έδειχναν άριστα. Σήμερα που ήρθε ο Γιάννης μου είπε ότι προχθές σηκώθηκαν από το κρεβάτι και του είπε ξαφνικά ότι δεν ταιριάζουν και θέλει να χωρίσουν. Ο Γιάννης δεν ήθελε μια αγκαλιά να κλάψει, απλά ήταν απογοητευμένος και περίεργος για το τι συμβαίνει πια με τους ανθρώπους και φέρονται τόσο αλλόκοτα, τόσο απότομα και τόσο ξαφνικά.

Τότε αντιλήφθηκα ότι όχι μόνο έχει δίκιο, αλλά αυτήν την συμπεριφορά την βλέπουμε παντού γύρω μας. Στον δρόμο, στα αυτοκίνητα, στις γειτονιές, στις υπηρεσίες, σε οτιδήποτε απαιτείται η συνύπαρξη ανθρώπων...

Το πιο πρόχειρο που μπόρεσα να του πω, ήταν πως πράγματι ο κόσμος έχει αλλάξει, έχει γίνει αλλόκοτος και κουβαλάει δυσφορία. Πως όταν οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί τόσο πολύ, γιατί θα πρέπει να μας προκαλεί τόση εντύπωση η ακραία και ανεξήγητη συμπεριφορά όλων των υπολοίπων;

Και αλήθεια... γιατί πάντα εμείς βγαίνουμε από αυτό το μοτίβο; Εγώ πρώτος παραδέχομαι πως έχω αλλάξει. Μπαίνω στην πλατεία του λιθοβολισμού εθελοντικά και ομολογώ πως αυτά τα μερικά χρόνια της... κρίσης, έχω γίνει πιο κουρασμένος, πιο καταθλιπτικός, πιο νευρικός, πιο γκρινιάρης, έχω αλλάξει προτεραιότητες, έχω δει την υγεία μου να κλονίζεται, έχω αναθεωρήσει απόψεις, σχέσεις και στόχους και δηλώνω χωρίς κανένα ενδοιασμό πως είμαι γεμάτος βλάβες, έτοιμος για ένα καλό και μόνιμο ρεκτιφιέ! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ ήρθε η ώρα να γίνουμε όλοι συριζα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Με το σημερινό μου άρθρο, δεν κάνω βήματα πίσω, δεν αλλάζω γνώμη και δεν παραδέχομαι τίποτα. Στο παρόν, θα μιλήσω για την ανάγκη που υπάρχει να ενωθούμε και να παλέψουμε με ομόνοια. Βλέπετε, ακόμα και ο πιο δύσπιστος αναγνώστης μου, δεν θα πίστευε ποτέ ότι θα ερχόταν ότι θα έγραφα σε κείμενό μου υπέρ του Αλέξη Τσίπρα και της χαβαλετζίδικης κυβέρνησής του.

Κι όμως... Έτσι ή αλλιώς (μα πιο πολύ αλλιώς), ήρθε η στιγμή που η Ελλάδα κέρδισε πολιτικά. Ουσιαστικά δεν νίκησε ποτέ μιας και η νίκη αυτή σήμερα έρχεται μετά από απανωτές σφαλιάρες. Πλέον όμως ο Τσακαλώτος πήγε σε ένα Eurogroup ναι μεν με το ίδιο τσαλακωμένο λινό σακάκι (σαν τον Γιάννη Ιωαννίδη ένα πράμα), αλλά με την αυτοπεποίθηση του νικητή. Οι... εταίροι αναγνώρισαν επιτέλους τα πεπραγμένα και για πρώτη φορά μίλησαν οι ίδιοι για ελάφρυνση του χρέους. Για πρώτη φορά, η συμφωνία μιας εκταμίευσης όχι μόνο ήταν άνω του αναμενόμενου αλλά και δεν συνοδεύτηκε από νέα μέτρα (ίσως γιατί αυτά είχαν ήδη ψηφιστεί).

Το μεγάλο κέρδος όμως δεν ήταν τίποτα από τα παραπάνω. Το χειροπιαστό κέρδος για μένα και για σένα, ήταν πως για πρώτη φορά η συμφωνία της εκταμίευσης συνοδεύτηκε από ένα πρόγραμμα που θα εφαρμοζόταν κατ' αντιστοιχία με μέτρα ανάπτυξης. Με προσέλκυση επενδύσεων και με άμεση σύνδεση της ευημερίας και της βιωσιμότητας της χώρας. Γιατί... η Ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν έχει ανάγκη τόσο από αύξηση μισθών και συντάξεων. Δεν έχει ανάγκη τόσο από μείωση της φορολογίας (τρέμουν τα χέρια μου που το έγραψα αυτό) και των εισφορών, όσο έχει ανάγκη από προσέλκυση επενδύσεων για να μειωθεί η ανεργία και να αναστηθεί το εμπόριο, η οικοδομή και η εργασία.

Και τώρα που με κάποιον μαγικό και κωλόφαρδο τρόπο η κυβέρνηση κατάφερε να φέρει την χώρα σε μία κατάσταση στην οποία απαλλαγμένη από νέα μέτρα θα μπορέσει να συγκεντρωθεί σε κυβερνητικό έργο προσέλκυσης επενδύσεων και πολιτικών ανάπτυξης, τώρα πρέπει όλοι να την στηρίξουμε! Πρέπει να συνεργαστούμε ζητώντας της να πράξει τα αυτονόητα. Να φέρει Κεφάλαια με προοπτικές θέσεων εργασίας, να φέρει βιώσιμα σχέδια ανάπτυξης ή διάσωσης οργανισμών που παράγουν. Τώρα δεν έχει νόημα η απεργία και οι κινητοποιήσεις. Τώρα είμαστε όλοι στην ίδια πλευρά και πρέπει να βοηθήσουμε, να διευκολύνουμε αυτήν την κυβέρνηση να πετύχει. Αν δεν τα καταφέρει, τότε... +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ εσύ, γιατί θα επέστρεφες στο χωριό σου;

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis
Τα τελευταία χρόνια, πάντα τέτοιες μέρες, μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα από τα παιδικά μου χρόνια που ταξιδεύω με τους γονείς μου στο χωριό, λίγο μετά το πέρας της σχολικής χρονιάς. Τότε, είχα συνδυάσει το καλοκαίρι με αυτό το ταξίδι, και μου ήταν αδιανόητο οι διακοπές μου να περιελάμβάναν κάτι διαφορετικό. Μεγαλώνοντας, άρχισε να γίνεται αντικείμενο σχολιασμού και συζήτησης στις παρέες, το πώς θα ήταν αν θα ζούσαμε εξ ολοκλήρου στον (επαρχιακό) τόπο καταγωγής μας και, κυρίως, το τι θα στερούμασταν συγκριτικά με τις μεγάλες πόλεις. Γενικά, η πλειοψηφία της νεολαίας ήταν "κατά" αυτού του ενδεχομένου για προφανείς λόγους. Πλέον, θα μπορούσα να το δω σαν μια επιλογή που αμυδρά θα αχνοφαινόταν στο μακρινό μέλλον, την "επιστροφή στο χωριό", και σήμερα θα ήθελα να την σχολιάσω. Ποιά θα ήταν τα "υπέρ" και τα "κατά" μιας τέτοιας επιλογής και τι "εμπόδια-προβλήματα" θα μπορούσε να συναντήσει κάποιος; Είναι κάτι που θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί και σε μια ηλικία που θεωρείτε παραγωγικά ενεργός και (σχετικά) νέος; Για να δούμε μερικά από αυτά...

Τα πρώτο πράγμα το οποίο θα έβλεπε κανείς σαν πιθανό "στοπ", θα ήταν μάλλον η εγκλιμάτιση σε ένα περιβάλλον, το οποίο δεν μπορεί να σου παρέχει όλες τις ανέσεις και επιλογές της "Μεγάλης Πόλης". Το δεύτερό, ίσως να αφορούσε τις ευκαιρίες εργασίας και γενικά των πιθανών πηγών εσόδων που θα ήταν διαθέσιμες. Το τρίτο, θα είχε να κάνει με τον κόσμο (και όταν λέω κόσμο εννοώ κοινωνικό-οικογενειακό κύκλο) που θα άφηνε πίσω. Το τελευταίο όμως, και ίσως πιο βασικό, θα σχετιζόταν με τα άτομα που θα συναντούσε εκεί. Πώς θα τον αντιμετώπιζαν; Θα ήταν θετική ή αρνητική η αντιμετώπιση τους; Θα γινόταν αποδεκτός ή θα παρέμενε στο περιθώριο; Θα χαρακτηριζόταν ως "αποτυχία στην πόλη" η επιστροφή του αυτή; Θα υπήρξε υποστήριξη του τοπικού πληθυσμού σε αυτό το νέο του ξεκίνημα; Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο για τους ανθρώπους της επαρχίας να παρουσιάζουν μια τοπικιστική και, ορισμένες φορές, "ξενοφοβική" συμπεριφορά προς εκείνους που κάνουν αυτό το βήμα και δεν είναι λίγοι αυτοί που το έχουν αντιμετωπίσει. Πολλές φορές, τουλάχιστον για ένα χρονικό διάστημα το οποίο διαφέρει ανά περίπτωση, το "νεοεισαχθέν" άτομο αντιμετωπίζεται με καχυποψία από τον τοπικό πληθυσμό και περνάει μια περίοδο κρίσεως.



Στην άλλη πλευρά, βλέπουμε όλα εκείνα τα οποία μπορεί να προσφέρει η επιστροφή αυτή, τα οποία είναι, ομολογουμένως, αρκετά δελεαστικά. Αρχικά, καλύτερη ποιότητα ζωής από άποψη υγείας. Καλύτερη και φυσικότερη ποιότητα διατροφικών -και μη- προϊόντων, υγιέστερο κλίμα από άποψη περιβάλλοντος, πιο "ήρεμοι ρυθμοί" και έναν γενικά έναν βίο πιο κοντά στην φύση, όπως αρχικά είχε σχεδιαστεί και προγραμματιστεί για εμάς. Όλα αυτά, μας πηγαίνουν στο επόμενο υπέρ, και συμβάλλουν στην δημιουργία μιας καταλληλότερης βάσης για την δημιουργία μιας οικογένειας, η οποία απαρτίζεται από παιδιά. Ποιός άλλωστε δεν έχει λατρέψει και λησμονήσει να παίζει στις πλατείες και στην εξοχή όπως έκανε μικρός, και δεν θα ήθελε το ίδιο και για το παιδί του; Τέλος, δεν θα έπρεπε να ξεχάσουμε να αναφέρουμε και το γεγονός ότι το να ζεις στην επαρχία και στον τόπο προέλευσης σου, είναι και ζήτημα διαιώνισης παράδοσης αλλά και κουλτούρας, οι οποίες, δυστυχώς, γίνονται όλο και πιο ευάλωτες στην αλλοίωση με το πέρασμα των χρόνων. Και αυτοί είναι μονάχα λόγοι οι οποίοι είναι αυτή την στιγμή στο μυαλό μου.

Λοιπόν; Επιλογή ή λύση ανάγκης; Υποχρέωση ή ενδεχόμενο; Καλό ή κακό; Αναπάντεχη τροπή ή φυσική εξέλιξη; Μεγάλο βήμα ή αναμενόμενη κατάληξη; Όπως καταλάβατε, σας πετάω το μπαλάκι...  

Εις το επανιδείν...+Vaggelis Episkopou

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ ο φελπς, ο καρχαρίας, ο άρτος και τα θεάματα...

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis
"Η μητέρα των μαχών". Ο 23 φορές χρυσός ολυμπιονίκης με τα χρώματα της Αμερικής στην κολύμβηση Μάικλ Φέλπς, ένας αθλητής των ρεκόρ και των προκλήσεων, πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ανοιχτή θάλασσα έναν... κυρίαρχό της. Έναν καρχαρία. Το event, το οποίο θα καλυφθεί από το Discovery Channel, ανακοίνωσε ο ίδιος ο αθλητής στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, ενώ για περισσότερες λεπτομέρειες θα αναγκαστούμε όλοι να κάνουμε λίγες μέρες υπομονή.

Η πρώτη αντίδραση, τουλάχιστον για την πλειοψηφία, είναι ο εντυπωσιασμός και ο θαυμασμός για αυτόν τον άνθρωπο που αξιώνει να τα βάλει με ένα απ΄ τα πιο δυνατά πλάσματα της θάλασσας και να βγει νικητής. Αν μη τι άλλο, πρόκειται για εκκωφαντικό δείγμα της έμφυτης αλαζονείας του ανθρώπινου είδους που θεωρεί ότι μπορεί να επιβληθεί ολοκληρωτικά στη φύση... Εν έτει 2017 και φαίνεται πως είμαστε πιο χαμένοι στους κόλπους της από ποτέ. Αναζητάμε το ρόλο μας μέσα της μανιωδώς, πάντα όμως με λάθος τρόπο, και πάντα διεκδικώντας τον τίτλο του κυρίαρχου.

Ενεργοποιώντας λίγο τα κριτικά μας φίλτρα όμως σε σχέση μ' αυτόν τον αξιοπερίεργο αγώνα, δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε "γιατί;". Γιατί ένας από τους πλέον διακεκριμένους αθλητές της ιστορίας παίρνει μία τέτοια απόφαση, που μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση το κύρος του; Γιατί κάπου, κάποιος θεώρησε ότι αυτή είναι μία αξιόλογη ιδέα που πρέπει να προωθηθεί; Έχουμε μάλλον απύθμενη ανάγκη να καταναλώσουμε ως κοινωνία, να καθίσουμε παθητικά και να απολαύσουμε ένα ακραίο (αλλά, ας μη γελιόμαστε, κενό από άποψη ποιότητας περιεχομένου) θέαμα για να ανεβάσει την αδρεναλίνη μας -μπας και θυμηθούμε πως είναι-, και υπάρχουν πάρα, μα πάρα πολλοί άνθρωποι εκεί έξω πρόθυμοι να μας "ταΐσουν" ό,τι ακριβώς ζητάει ο οργανισμός μας, για να γεμίσουν την τσέπη τους. Διαχρονικό ιστορικό φαινόμενο, με πιο κραυγαλέο παράδειγμα -ποιο άλλο;- το Κολοσσαίο.

Μήπως όμως σήμερα, τη στιγμή αυτή ακριβώς που διαβάζετε αυτές τις αράδες, είμαστε πιο πεινασμένοι για "άρτο και θεάματα" από ποτέ; Απ' τα reality shows που όσο πιο σκληρά είναι τόσο πιο πολύ σαρώνουν μέχρι την εμμονή με τα social media, σ' όλη αυτή την έκταση κινηθείτε για να βρείτε την απάντηση. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ δείξε μου τι φοράς να σου πω ποιος είσαι

 you've got to take this moment στο +yannidakis


Για τη σημασία της χειραψίας θα μπορούσαν να γραφτούν τόμοι. Ξεχνιέται τις τελευταίες δεκαετίες και πολύ περισσότερο, όπως έχει πει η Ελένη Βλάχου για τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς, όταν "οι εποχές είναι τυραννισμενες".

Στη χειραψία σφίγγεις το δεξί χέρι με δύναμη, όχι χλιαρά λες και το χέρι είναι μαραμένο μαρούλι. Με αυτό τον τρόπο δείχνεις ότι δε φοβάσαι να παρουσιαστείς μπροστά σε κάποιον.

Χαριτολογώντας θα πω ότι ένας Έλληνας νεοαριστερός κάτι τέτοια τα αντιπαθεί σφόδρα γιατί τα θεωρεί "κουραφέξαλα". Γενικά, με ενοχλεί να βλέπω καλοντυμένους και  μοσχομυριστους ανθρώπους μόνο τα βράδια του Σαββάτου. Παρατηρώ, πως υπάρχει κάποιου είδους απροθυμία για περιποίηση όταν πρόκειται να πάμε στη δουλειά μας. Μάλλον γιατί οι απολαβές είναι λίγες.

Πιστεύω ότι με μια καθώς πρέπει εμφάνιση κερδίζει πολλά κάποιος. Αποκτά άλλο κύρος κι ενδεχομένως μια μεγαλύτερη σιγουριά για τον εαυτό του. Η ενδυματολογία μας έχει κάποιους κώδικες που αποκαλύπτουν σε ένα μεγάλο ποσοστό τι χαρακτήρες είμαστε.

Αυτή τη στιγμή σκέφτομαι την επιλογή ντυσίματος του Τσίπρα... ξέρετε, που το παίζει "δήθεν" και δε φορά γραβάτα.  Φανταζόμουν τις προάλλες τον Τσίπρα να φορά γραβάτα και να ομολογεί -όπως έκανε πρόσφατα- ότι τα φουσκωμένα τιμολόγια της ΔΕΗ οφείλονται στη φετινή βαρυχειμωνιά...

Ευτυχώς, ο πρωθυπουργός, όπως και όλοι οι υπόλοιποι καταλάβαμε με πίκρα γιατί δεν πρόκειται να βάλει ποτέ γραβάτα. Το αψεγάδιαστο στυλ δε χωρά παιδικές γελοιότητες. Σαφώς, δε θέλω να πω πως οι γραβατωμένοι υπάγονται σε υψηλότερο level, ίσως όμως η πολιτική να αρκείται στο ρετρό στυλ της, άλλωστε δεν είναι εποχές για σπουδαίες αλλαγές. +Nastazia A

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

ΣΠΙΘΕΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ ΙΟΥΝΙΟΥ ~ ώρα για αποφάσεις

σε μία κοινωνία κατήφειας & παρακμής, βρίσκουμε τα εφόδια να αισιοδοξούμε

Καλησπέρα στους φίλους του  +yannidakis! 
Πριν έναν χρόνο, τέτοια εποχή, σας μιλούσα για το ενδιάμεσο. Για το ύποπτο διάστημα παύσης, αδράνειας, το λεγόμενο ως "ανάμεσα σε δύο φάσεις". Ο αποχαιρετισμός του προηγούμενου και η προετοιμασία του επόμενου. Τότε, παρομοιάσαμε το ενδιάμεσο με ένα χωλ, με έναν κοινόχρηστο χώρο μιας πολυκατοικίας και το συνδέσαμε με την ιδέα του Ma, την Ιαπωνική φιλοσοφία που ορίζει το ενδιάμεσο μέσω του χώρου, της τέχνης, μέχρι και μέσω στιγμών της καθημερινής ζωής, όπως είναι η ήρεμη στιγμή του διαλείμματος για μια κούπα τσάι, πριν επιστρέψουμε στην πολυάσχολη ρουτίνα μας. Με απλά λόγια, το συνδέσαμε με την απαραίτητη παύση πριν την επανεκκίνηση.

Σήμερα, έναν χρόνο μετά, ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε για το επόμενο βήμα
Ώρα λοιπόν για τις επόμενες προτάσεις της ιστορίας μας!
Ο Κρισναμούρτι ξεκινάει το βιβλίο "Η μόνη επανάσταση", δίνοντας μία προσωπική ερμηνεία του διαλογισμού, παραπέμποντας έτσι στην έννοια και τον στόχο του ενδιάμεσου που μας απασχόλησε, ως μέσο «κατανόησης του κόσμου και των δρόμων που ακολουθεί». Ο ίδιος λέει: "Ο διαλογισμός είναι περιπλάνηση μακριά από αυτόν τον κόσμο. Και πρέπει κανείς να ζει μέσα στον κόσμο, αλλά να μην ανήκει καθόλου σε αυτόν τον κόσμο. Τότε ο κόσμος έχει κάποιο νόημα και η ομορφιά του ουρανού και της γης είναι πάντα εκεί. Τότε η αγάπη δεν είναι ευχαρίστηση." Και συνεχίζει, καταλήγοντας σε αυτό που μας απασχολεί: "Από αυτό πηγάζει κάθε δράση που δεν είναι αποτέλεσμα έντασης, αντίφασης, αναζήτησης ικανοποίησης του «εγώ» ή έπαρσης της εξουσίας".
Έχοντας προηγηθεί το περίπλοκο και αμήχανο διάστημα λεγόμενο ως μεταίχμιο, έχουμε πλέον διαμορφώσει μία, αν όχι ξεκάθαρη, σίγουρα λιγότερο θολή εικόνα για τον εαυτό μας. Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι όντως κάθε δράση που συνεπάγεται της απόφασης ή της επιλογής δεν είναι αποτέλεσμα έντασης, αντίφασης, αναζήτησης ικανοποίησης του «εγώ» ή έπαρσης της εξουσίας. Είναι αποτέλεσμα εσωτερικής ηρεμίας, συνομιλίας με το ενδόμυχο «εγώ», αναζήτησης κατεύθυνσης, χτισίματος αυτοπεποίθησης.

Συχνά λένε πως, για να πάρεις μια σωστή απόφαση, θα βοηθούσε να αναλογιστείς προηγούμενες αποφάσεις-κομβικά σημεία της ζωής σου. Να ζυγίσεις τα υπέρ και τα κατά κάθε σημαντικής απόφασης, να σκεφτείς αν υπερίσχυσε η λογική ή το συναίσθημα, να ανακαλέσεις αισθήματα πληρότητας ή μη που επακολούθησαν. Με τι γνώμονα έπραξες τότε; Το αποτέλεσμα σε ικανοποίησε άμεσα, μακροπρόθεσμα ή καθόλου; 
Για εμένα, όλα αυτά δεν έχουν και ιδιαίτερο νόημα, αφού το παρελθόν ανακατεύεται με τη μνήμη και ξεχνάει την αλήθεια. Ξανά σύμφωνα με τον Κρισναμούρτι: "Η αλήθεια δεν βρίσκεται ποτέ στο παρελθόν. Η αλήθεια που έρχεται από το παρελθόν είναι οι στάχτες της μνήμης. Η μνήμη ανήκει στον χρόνο και στις νεκρές στάχτες του χθες δεν υπάρχει αλήθεια. Η αλήθεια είναι κάτι ζωντανό, έξω από το πεδίο του χρόνου".

Δεν είπε κανείς πως μια απόφαση είναι εύκολη υπόθεση. Κουβαλάει άγχος, αμφιταλαντεύσεις και  αμφιβολίες. Τα απρόβλεπτα γεγονότα θα είναι πάντα εκεί για να μας αποπροσανατολίσουν και να μας βάλουν σε ένα λαβύρινθο αμφισβητήσεων και επαναπροσεγγίσεωνΌμως, θα ερχόμαστε συνεχώς αντιμέτωποι με το βάρος μιας απόφασης, μικρή ή μεγάλη, σημαντική ή λιγότερο σημαντική, σίγουρα απαραίτητη για να συμπληρώσει το puzzle της ζωής μας.  
Να θυμάστε πάντα πως κάθε απόφαση, εκτός από τις εκπλήξεις που κρύβει, συνοδεύεται από μία εκκαθάριση. Συνοδεύεται από τη λύτρωση που μόνο το θάρρος για το "επόμενο βήμα" μπορεί να φέρει. +Elina Ioannou 


σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ μερικές φράσεις του διαγγέλματος του ψεύτη κι άθεου πρωθυπουργού με τρόμαξαν...

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει ο Θάνος

Θα παράθέσω όλοκληρη την ανταπόκριση του διαγγέλματος του Τσίπρα όπως την δημοσίευσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ για να μην πουν ότι πήραμε απόσπασμα και τον αδικήσαμε...:

Χθες ήταν μετά από πολύ καιρό μια πολύ καλή μέρα για την Ελλάδα, τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας στο τηλεοπτικό μήνυμα του, στον απόηχο της συμφωνίας του Eurogroup. 

«Πήραμε τελικά αυτά που διεκδικούσαμε, αλλά και αυτά που δικαιούμασταν. Και τώρα ανοίγει ο δρόμος για την έξοδο στις αγορές, για το οριστικό τέλος, σε ένα χρόνο από σήμερα, των προγραμμάτων στήριξης και των μνημονίων που τα συνοδεύουν, ανοίγει ο δρόμος για την οριστική έξοδο από την κρίση», σημείωσε. 

«Αισθανόμαστε δικαιωμένοι γιατί πράξαμε ορθά που δεν πήραμε ό,τι μας έδιναν τρεις βδομάδες πριν», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας στο τηλεοπτικό μήνυμα του, στον απόηχο της συμφωνίας του Eurogroup. 

«Αναλάβαμε το ρίσκο, κινητοποιήσαμε τις συμμαχίες μας αλλά και τη κοινή λογική στην Ευρώπη και πήραμε τελικά αυτό που ζητούσαμε: Μια συμφωνία διεξόδου», τόνισε. Πρόσθεσε ότι η πιο σημαντική δέσμευση της απόφασης αφορά τη δέσμευση για οριστικό τέλος των μνημονίων τον Αύγουστο του 2018. 

«Μετά τη χθεσινή εξέλιξη, ανοίγεται μπροστά μας ένας καθαρός δρόμος διεξόδου», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός. 

«Έχω πλήρη επίγνωση των δυσκολιών και των θυσιών του ελληνικού λαού όλα αυτά τα χρόνια. Είναι όμως άλλο να υπομένεις χωρίς αχτίδα φωτός. Και άλλο να βλέπεις μπροστά σου το δρόμο της εξόδου», τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας στο τηλεοπτικό μήνυμα του, στον απόηχο της συμφωνίας του Eurogroup. 

Κατόπιν αυτών, σημείωσε ότι «τώρα δεν είναι η ώρα του εφησυχασμού, της επανάπαυσης αλλά της αποφασιστικότητας», «τώρα είναι η ώρα για να προωθήσουμε τις μεγάλες τομές που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία και κοινωνία». Για να τονίσει: «Το σήμα προς τα έξω, προς τους επενδυτές και τις αγορές για να εμπιστευθούν ξανά την Ελλάδα, έχει ήδη δοθεί και είναι πολύ ισχυρό». «Το σήμα όμως και προς τα μέσα, όμως, πρέπει να είναι ακόμη ισχυρότερο. Ναι μπορούμε. Μπορούμε να ξανασταθούμε στα πόδια μας με τις δικές μας δυνάμεις,» «να ξανακερδίσουμε την κυριαρχία και το μέλλον μας. Μπορούμε και θα τα καταφέρουμε», υπογράμμισε. 

(AΠΕ-ΜΠΕ)

Δεν θα σταθώ στα χονδροειδή ψέματα του προδότη Τσίπρα...
Αλλωστε τώρα πια όλοι σχεδόν οι Ελληνες θα πρέπει να το έχουν καταλάβει...
Ο τύπος θέλει να μείνει στην εξουσία "πάση θυσία"... Δηλαδή με κάθε θυσία της Ελλάδος και των Ελλήνων φυσικά...

Θα σταθώ μόνο σε μια φράση που κυριολεκτικά με τρόμαξε...
«τώρα είναι η ώρα για να προωθήσουμε τις μεγάλες τομές που έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία και κοινωνία»

Και όταν ένας άθεος και άπατρις μιλάει για "μεγάλες τομές" στην οικονομία και στην κοινωνία, όλοι μας μπορούμε να φανταστούμε από τα όσα έχει κάνει και όσα έχει πει, τι θα είναι αυτές...

Οταν μιλάει για μεγάλες τομές στην οικονομία προφανώς θα εννοεί ότι θα ξεπουλήσει ότιδήποτε άλλο έχει μείνει για ξεπούλημα...
Οπως ακριβώς ξεπούλησε αεροδρόμια, λιμάνια, μαρίνες, επιχειρήσεις, δημόσια περιουσία...
Οπως ακριβώς καθιέρωσε τους πλειστηριασμούς κατοικιών και μάλιστα τους ηλεκτρονικούς για να μην μπορούν να αντιδράσουν οι πολίτες...
Οπως ακριβώς επέβαλλε με το στανιό ηλεκτρονικές κάρτες, προχώρησε σε κατασχέσεις λογαριασμών, έκοψε συντάξεις, τσάκισε τα εργασιακά δικαιώματα και τους μισθούς των εργαζομένων...
Οπως ακριβώς διέλυσε την δημόσια υγεία με θύματα χιλιάδες ασθενείς συμπολίτες μας που ταλαιπωρούνται ή πεθαίνουν περιμένοντας μάταια να γιατρευτούν...
Οπως ακριβώς κατάργησε επιδόματα ανέργων, πολυτέκνων, αναξιοπαθούντων, αναπήρων...
Οπως ακριβώς μείωσε αφορολόγητο, έβαλε υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές στα πάντα με αποτέλεσμα να κλείνουν σωρηδόν εταιρείες και να καταργούν μπλοκάκια οι ελεύθεροι επαγγελματίες...

Ετσι λοιπόν οι "μεγάλες τομές" στην οικονομία που σκέφτεται αυτός και το επιτελείο του ΜΟΝΟ τρόμο προκαλούν σε όλους μας...

Ας έρθουμε όμως στις "μεγάλες τομές" στην κοινωνία...

Θα μας φέρει λοιπόν μεγάλες τομές στην κοινωνία...

Οπως έφερε το Σύμφωνο Συμβίωσης στους ομοφυλόφιλους προς τους οποίους έχει δείξει αληθινά την πιο συνεπή στάση... (τους κάνει όλα τα θελήματα)...
Οπως το ξεπούλημα της ελληνικής ιθαγένειας στους αλλοδαπούς λαθρομετανάστες με συνοπτικές διαδικασίες για να δημιουργηθεί ένας ολόκληρος στρατός συριζαίικων ψηφοφόρων και να αλλοιωθεί ο πληθυσμός της Ελλάδας...
Οπως η ελεύθερη είσοδος των εκατομμυρίων λαθρομεταναστών στην πατρίδα μας με ουσιαστική κατάργηση των συνόρων μας...
Οπως η διάλυση της Παιδείας μας... με κατάργηση των θρησκευτικών, αλλοίωση της Ιστορίας μας και επιβολή των νεοταξίτικων εντολών προπαγάνδας για διεστραμμένες διαφορετικότητες και πολυπολιτισμούς στα σχολεία μας...
Οπως η γκετοποίηση ολόκληρων περιοχών μέσα στις πόλεις μας από αλλοδαπούς, αναρχικούς ή εγκληματίες...
Οπως το χτίσιμο του ισλαμικού τεμένους...
Οπως οι φασιστικοί αντιρατσιστικοί νόμοι που απαγορεύουν στον κάθε πολίτη την ελευθερία του λόγου...
Οπως η διάλυση του ελληνικού αθλητισμού... (η διαφθορά στο ποδόσφαιρο μεγαλώνει, και σε όλα τα υπόλοιπα αθλήματα αυτοσυντηρούνται οι αθλητές ΜΟΝΟΙ τους)
Οπως η πλήρης εγκατάλειψη της ελληνικής επαρχίας...
Οπως η εκδίωξη χιλιάδων νέων προς το εξωτερικό...
Οπως το άδειασμα των φυλακών με απελευθέρωση χιλιάδων κακοποιών με τον νόμο Παρασκευόπουλου, οι οποίοι άνετα κυκλοφορούν ανάμεσά μας και διαπράττουν συνεχώς νέα εγκλήματα... για να ξανασυλληφθούν και να ξαναφεθούν ελεύθεροι μετά από λίγο...

Αδέρφια ο κατάλογος δεν τελειώνει...
Οσο σκεφτόμαστε θα προσθέτουμε και νέα "όπως"...
Εχουμε να κάνουμε με οργανωμένη προδοσία και αδίστακτους και σιχαμερούς μισέλληνες πολιτικούς...

Οι "μεγάλες τομές" του Τσίπρα μόνο συνέχιση της εθνικής καταστροφής σημαίνουν...
Δυστυχώς στο ίδιο πλαίσιο κινείται και η αξιωματική αντιπολίτευση η οποία αντί να προβάλλει σθεναρά εθνικό λόγο, απεναντίας πολλά από τα παραπάνω καταστροφικά τα ψήφισε σαν αντιπολίτευση αλλά και σαν προηγούμενη μνημονιακή κυβέρνηση...

Αρα όταν ο Τσίπρας λέει ότι βλέπει "αχτίδα φωτός και διέξοδο" ετοιμάστείτε για το πιο πυκνό σκοτάδι...

Ας ετοιμαστούμε λοιπόν για αγώνα για να περισώσουμε ότι μπορεί να περισωθεί...
Κι ο Θεός να βάλει το χέρι Του...
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΙΟΥΝΙΟΥ ~ ο γιατρός είναι έτοιμος να σας δει

παρουσίαση νέων τεχνολογιών & η χρηστικότητα & συμβολή τους στην καθημερινότητα

Αυτό δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ότι θα είναι και άνθρωπος..! Και αυτό, είναι καλό!



Τα τελευταία στατιστικά δείχνουν ότι υπάρχει έλλειψη σε ιατροφαρμακευτικό προσωπικό που, αυτή τη στιγμή, φτάνει τα 7 εκατομμύρια παγκοσμίως. Πολλοί παράγοντες συμβάλουν σε αυτό:
  • Ο πληθυσμός της Γης ολοένα και αυξάνει
  • Το μέσο προσδόκιμο ζωής αυξάνει με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να ζει περισσότερα χρόνια (και άρα, να χρειάζεται ιατρική περίθαλψη)
  • Οι συνθήκες ζωής σε πολλά κράτη χειροτερεύουν
  • Το κόστος εκπαίδευσης έχει εκτοξευθεί
  • Ο χρόνος εκπαίδευσης είναι μεγάλος
Άρα, όχι μόνο είναι δύσκολο να γίνεις γιατρός αλλά και αυτοί που τελικά γίνονται, δεν αρκούν για να καλύψουν την ζήτηση. Το αποτέλεσμα; Πληρότητα στα νοσοκομεία, κουρασμένο και ταλαιπωρημένο προσωπικό, ταλαιπωρία στους ασθενείς, "βιομηχανοποίηση" της υγείας ώστε να εξυπηρετήσουμε όσους περισσότερους μπορούμε στην διάρκεια της ημέρας, κλπ. Το τελικό αποτέλεσμα; Λάθος διαγνώσεις, λάθη στις επεμβάσεις και θεραπείες και φυσικά, θάνατοι! 

Από την άλλη μεριά, πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγατε στο γιατρό για ένα απλό check up; Ή ακόμα και για να ελέγξετε κάποιο σύμπτωμα, που δεν είναι ζωής και θανάτου; Έρευνες στην Αμερική έχουν δείξει ότι 19% λιγότεροι ασθενείς επισκέφτηκαν γιατρούς και νοσοκομεία το 2010 σε σύγκριση με το 2001. Οι λόγοι για αυτή την "αποχή"; Το δυσβάσταχτο κόστος της περίθαλψης, η δυσκολία του να κλείσεις ραντεβού με γιατρό και φυσικά, η έλλειψη χρόνου από μεριάς μας. Η σύγχρονη κοινωνία, με τους ρυθμούς που έχει επιβάλλει, καθιστά απίθανη την όποια σκέψη για την υγεία μας και τον εαυτό μας. Οι περισσότεροι καταλήγουν στον γιατρό όταν τα συμπτώματα είναι πλέον προχωρημένα. Δυστυχώς όμως, η προληπτική ιατρική δεν σώζει μόνο ζωές, αλλά και πορτοφόλια!

Όλα αυτά είναι προβλήματα τα οποία μπορεί να επιλύσει η τεχνολογία με την βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης. Και αυτή τη στιγμή, πολλές εταιρίες δαπανούν μεγάλα ποσά προκειμένου να εισαγάγουν αυτή την καινοτομία στον κλάδο της υγείας. Για παράδειγμα, η μηχανή Deep Mind της, γνωστής σε όλους μας, Google, βοηθάει το Κρατικό Σύστημα Υγείας της Αγγλίας στην έγκαιρη διάγνωση συμπτωμάτων που οδηγούν σε μερική ή ολική τύφλωση, ενώ ο Watson του κολοσσού IBM κάνει μεγάλα βήματα προς την πρόβλεψη, διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου.


Ας δούμε πώς!

Έγκαιρη και ακριβής διάγνωση:
Η πρόληψη και θεραπεία ασθενειών βασίζεται στην σωστή και έγκαιρη διάγνωση των συμπτωμάτων. Παραδοσιακά, ο ανθρώπινος παράγοντας παίζει μεγάλο ρόλο σε αυτό το κομμάτι. Κάθε γιατρός έχει ένα περιορισμένο φάσμα γνώσης και εμπειρίας και όσο πιο σπάνια είναι η ασθένεια, τόσο πιο δύσκολο είναι να διαγνωστεί. Για αυτό και τα μεγάλα νοσοκομεία και διαγνωστικά κέντρα, έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης το οποίο κάνει χρήση εξειδικευμένων αλγορίθμων για να αναλύσει και να μελετήσει εκατομμύρια δεδομένα και να καταλήξει σε διάγνωση ασθενειών με εκπληκτική ακρίβεια. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι το ποσοστό λάθος διαγνώσεων στην Αμερική κυμαίνεται μεταξύ 10% και 20% και εξ' αυτών, το 30% οδηγεί σε προβλήματα που είτε καταλήγουν σε κάποια μορφή αναπηρίας είτε ακόμα και σε θάνατο. Σε αντίθεση, ο Watson της IBM πρόσφατα διέγνωσε περιστατικό λευχαιμίας σε ασθενή όταν κανένας από τους γιατρούς δεν μπορούσε να φτάσει σε αυτό το συμπέρασμα. Και το καλύτερο; Σε αντίθεση με τον άνθρωπο, οι αλγόριθμοι βελτιώνονται με την ηλικία..!



Προσωπική φροντίδα:
Πολλές φορές, η θεραπεία που παρέχεται στον ασθενή πρέπει να προσαρμοστεί, όχι μόνο στον τύπο της ασθένειας, αλλά και στον ίδιο τον ασθενή. Παράγοντες όπως αλλεργίες, άλλες ασθένειες, η συνολική υγεία του ασθενούς, κλπ. παίζουν μεγάλο ρόλο στην επιλογή του φαρμάκου και της θεραπείας που παρέχεται. Ο Watson της  IBM έχει επιλεχθεί από μεγάλα νοσοκομεία για να βοηθήσει σε αυτό τον τομέα. Αναλύοντας ένα μεγάλο όγκο δεδομένων γύρω από την ασθένεια, τον προσωπικό ιατρικό φάκελο του ασθενούς και άλλα παρόμοια περιστατικά, είναι ικανός να προσαρμόσει θεραπείες για τον καρκίνο σε ατομικό επίπεδο (κάθε θεραπεία διαφέρει από την προηγούμενη/επόμενη).

Ιατρικοί βοηθοί:
Τα παραπάνω παραδείγματα εφαρμόζονται σε νοσοκομεία και ιατρικά κέντρα, αλλά, η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει και σε πιο προσωπικό επίπεδο όταν θέλουμε μια απλή διάγνωση για κάποια συμπτώματα που έχουμε. Συνήθως, όταν έχουμε κάποιο σύμπτωμα, η πρώτη μας αντίδραση είναι να πάμε στον γιατρό. Ο γιατρός κάνει κάποιες ερωτήσεις, μας εξετάζει και μας χορηγεί κάποια φάρμακα ή μας παραπέμπει για περαιτέρω εξετάσεις. Πολλοί οργανισμοί υγείας άρχισαν να προσφέρουν εφαρμογές που μπορούν να κάνουν αυτή την "δουλειά" και να ελευθερώσουν χρόνο στους γιατρούς προκειμένου να ασχοληθούν με πιο επείγοντες και κρίσιμες δραστηριότητες. Παραδείγματα τέτοιων εφαρμογών είναι το WebMD, Ada, Dr. AI, Babylon Health. Το WebMD μάλιστα, έχει επικυρωθεί από το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Αγγλίας. Τα πλεονεκτήματα αυτών των εφαρμογών είναι ότι επιτρέπουν στους ασθενείς να λάβουν διαγνώσεις για ιατρικά θέματα από την άνεση του σπιτιού τους (και όχι μόνο), παρέχουν πρόσβαση σε ιατρική βοήθεια σε άτομα που μένουν σε απομακρυσμένες περιοχές ή έχουν κινητικά (ή άλλα) προβλήματα αλλά μειώνουν και δραματικά τον χρόνο αναμονής και διάγνωσης. Οι εφαρμογές μάλιστα είναι αρκετά έξυπνες και μπορούν να ειδοποιήσουν τον ασθενή σε περίπτωση που τα συμπτώματά του χρήζουν άμεσης ιατρικής φροντίδας ή ακόμα και να έρθουν σε επαφή με "πραγματικούς" γιατρούς προκειμένου να βοηθήσουν τους ασθενείς με την διάγνωση του προβλήματός τους.


Φυσικά, όπως με κάθε τεχνολογία και καινοτομία, δεν είναι όλα ρόδινα και καταπληκτικά. Η Τεχνητή Νοημοσύνη κουβαλάει τις δικές της προκλήσεις και μερικές είναι ιδιαίτερα κρίσιμες.

Η ασφάλεια των προσωπικών μας δεδομένων, για παράδειγμα, είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Η Google και η IBM δαπανούν μεγάλα ποσά στην έρευνα και η ασφάλεια είναι ψηλά στην λίστα τους. Μάλιστα, τεχνολογίες κρυπτογράφησης δανεισμένες από το Bitcoin βρίσκονται ήδη σε πιλοτικό στάδιο για τον σκοπό αυτό.

Επίσης, η αρμονική συνύπαρξη "ρομπότ" και ανθρώπων είναι αρκετά κρίσιμη. Ο άνθρωπος θα πρέπει να μάθει να  δουλεύει πλάι-πλάι με την Τεχνητή Νοημοσύνη και να εκμεταλλεύεται τις τεράστιες δυνατότητες που αυτή παρέχει.


Τέλος, η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι μια τεχνολογία που βασίζεται σε δεδομένα προκειμένου να φτάσει σε αποφάσεις και να βελτιώσει τα ποσοστά επιτυχίας της. Μέχρι να φτάσουμε στο σημείο της πλήρους ανεξαρτησίας, οι επιστήμονες θα πρέπει να ελέγχουν και να παρακολουθούν τα αποτελέσματα και τις διαγνώσεις και να μην τις λαμβάνουν σαν δεδομένες και αλάνθαστες.

Έχουμε αναφέρει πολλές φορές μέσα από αυτή την στήλη ότι το μέλλον έρχεται με γοργούς ρυθμούς. Σαφώς και πρέπει να το "αγκαλιάσουμε" και να το αποδεχτούμε, αλλά ταυτόχρονα, θα πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και να είμαστε σε εγρήγορση. Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή και η πρόβλεψή μας είναι ότι θα δούμε πολλές και σημαντικές αλλαγές στα επόμενα 15-20 χρόνια. Αλλαγές που θα κάνουν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας να μοιάζουν με παιδικές ιστοριούλες!


Μείνετε συντονισμένοι...  +Vassilis Anastasiadis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ μωσαϊκό ειδήσεων

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
  1. Σεισμός: Πάντα στη χώρα μας καραδοκεί ένας σεισμός. Παρόλα αυτά η οργάνωση μας και ως χώρα και ως πολίτες ατομικά περιορίζεται στην αντιμετώπιση των συνεπειών και όχι στην πρόληψη ώστε να περιορίζονται -όσο γίνεται- οι ζημιές, οι καταστροφές και, κυρίως, τα θύματα. 
  2. Eurogroup: Να γελάσω, να κλάψω; Τα νέα πάντως είναι γνωστά: Όπως όλοι έχουμε καταλάβει, ο κ. Τσίπρας παίρνει και θα συνεχίσει να παίρνει μέτρα με τρόπο όμως που δεν οδηγεί σε εξυγίανση, γιατί -εκτός των άλλων- έχει κι έναν κομματικό στρατό να συντηρήσει. Από την άλλη, εκλογές δεν πρόκειται να κάνει αν δεν επιτύχει τη μείωση του χρέους (που διαρκώς διαλαλεί), γιατί κάτι πρέπει να έχει να λέει στον προεκλογικό του αγώνα... πάντως έχω μεγάλη περιέργεια να δω που θα καταλήξει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ... 
  3. Πανελλήνιες: οδεύουν προς το τέλος τους, καλή επιτυχία και, κυρίως, καλή τύχη στο αυριανό επιστημονικό και εργατικό δυναμικό της χώρας μας. Δεν είναι παρά πολύς καιρός που πέρασα κι εγώ τα ίδια, ωστόσο, είναι αρκετός για να δώσω μια συμβουλή: το παν είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις. Κι αν δεις πως δεν το αγαπάς ή πως δεν κάνεις γι' αυτό, να έχεις το θάρρος να αλλάζεις δρόμο. Κι αν πάλι οι συγκυρίες δεν σε βοηθούν να έχεις την ψυχραιμία να βρεις την καλύτερη δυνατή λύση.

    Αφήνοντας τις φυσικές, πολιτικές και κοινωνικές καταστροφές, να κλείσουμε με κάτι ευχάριστο: χθες έκλεισαν τα 20 χρόνια από την κατάκτηση του ευρωπαϊκού κυπέλλου καλαθοσφαίρισης από την εθνική Ελλάδος το οποίο συνέβαλε καθοριστικά στην αλλαγή του αθλητικού σκηνικού στην χώρα μας καθιστώντας για χρόνια το μπάσκετ το δημοφιλέστερο άθλημα στη χώρα μας. +Elena Alefantinou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ ο άνθρωπος που δεν αντέχει άνθρωπο, η αντοχή και η... σχετικότητα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Και ο άνθρωπος έφτιαξε τα ρομπότ. Πολύ χαζά, αλλά έκαναν αυτό για το οποίο δημιουργήθηκαν και οι δημιουργοί ήσαν χαρούμενοι. Αν χάλαγαν νευρίαζαν ή αν διαπίστωναν πως δεν μπορούν να κάνουν περισσότερα απ' αυτά για τα οποία έχουν προγραμματιστεί. Γενικά όμως παρέμεινε ευχαριστημένος με τα ρομπότ.

Δεν μιλάνε, δεν αντιδρούν και πάνω απ' όλα, δεν αλλάζουν συμπεριφορά. Καθόλου περίεργο λοιπόν που διαλέγει τα ρομπότ στην δουλειά του την ίδια ώρα που ο άνθρωπος εκφυλίζεται σαν ον! Βλέπετε... ο άνθρωπος αντιδρά, οδηγείται από την παρόρμηση και το συναίσθημα. Από το πείσμα και το εγωισμό. Έχει έναν σκοπό, αλλά συχνά είναι απώτερος και μυστικός.

Και επειδή ο εγκέφαλος του ανθρώπου είναι αρκετά πολύπλοκος από μόνος του, δεν τολμώ καν να προσεγγίσω το πως αντιδρά σε θέματα που άπτουν του συναισθηματισμού του. Νομίζω πως ήδη ακούγεται αρκετά τρομακτικό... Κι όμως αυτό είναι που κάνει τον άνθρωπο απρόβλεπτο, ενδιαφέρον και τελικά, ξεχωριστό.

Κατά πόσο όμως εμείς -οι ίδιοι οι συνάνθρωποι- μπορούμε να αντέξουμε τον άνθρωπο δίπλα μας; Τον συνάνθρωπο; Τον συνάδελφο, τον συγγενή, τον σύζυγο, τον ανώτερο. Η Ιστορία έχει δείξει πως μάλλον αυτό είναι δύσκολο. Κανείς δεν αντέχει κανέναν, είναι όμως τέτοια η ανάγκη συνεργασίας για την επίτευξη κοινών στόχων που αναγκαστικά ο άνθρωπος μειώνει τις δικές του απαιτήσεις και ελευθερίες προκειμένου να συνυπάρξει ειρηνικά.

Και τότε αναρωτιέσαι αν σε όλο αυτό υπάρχει ένα όριο. Ένα όριο αντοχής. Πρέπει να υπάρχει. Άνθρωποι απολύονται ή παραιτούνται κι άλλοι χωρίζουν ή τολμούν μια παντελή ανανέωση στην σχέση τους. Έννοιες όπως η σταθερά και το δεδομένο, παραλείπονται πλέον γιατί πολύ απλά δεν μιλάμε για ρομπότ που κάνουν ξανά και ξανά την ίδια δουλειά με ακρίβεια βελόνας, αλλά για ανθρώπους. Ο ίδιος ο Αλ. Αϊνστάιν δεν δέχτηκε ποτέ καμία σταθερά στη ζωή του. Μίλησε για σχετικότητα όταν ακόμα θεωρούταν προκλητικός. Προσπάθησε να βασιστεί σε θεωρίες με μεταβλητές σταθερές, ενώ ο ίδιος προσπαθούσε να αποδείξει την... σχετικότητα! Στον χρόνο, στον χώρο και αν έχετε ασχοληθεί με τη ζωή του θα καταλάβετε: σε όλα+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΒΛΉΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ σχολείο που προετοιμάζει και... (εκ)παιδεύει;

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis
Μιας και διανύουμε ακόμη περίοδο πανελληνίων εξετάσεων (εάν και εφόσον έχω ενημερωθεί σωστά) και μιας και εχθές παρακολούθησα μια θεατρική παράσταση που είχε ως κεντρική ιδέα και αντικείμενο σχολιασμού την εκπαίδευση, σήμερα θα μιλήσουμε για την παιδεία, το σχολείο και το... σχετικό σύστημα.

Συνειδητοποίησα που λέτε χθες, ότι το σχολείο ανά τους αιώνες, παράγει -ή τουλάχιστον προσπαθεί να παράξει- ένα συγκεκριμένο τύπο ανθρώπου, χρησιμοποιώντας μια μέθοδο η οποία -κατά το σκεπτικό των αρμοδίων ατόμων- τον προετοιμάζει για την ένταξη του στην κοινωνία που ακολουθεί. Ο συγκεκριμένος τύπος ανθρώπου, ενώ είναι στο σχολείο, ζει και υπάρχει σε ένα περιβάλλον το οποίο πλαισιώνεται από κανονισμούς, ιεραρχίες και κοινωνικές ομάδες. Μέσα σε αυτό, καλείται να λειτουργήσει και να εξελιχθεί. καθώς και εν τέλει να "επιβιώσει". Εν συντομία, το σχολείο αποτελεί μια μικρογραφία της κοινωνίας του εκάστοτε παρόντος. Καλά ως εδώ; Μια χαρά. Φυσική ροή των πραγμάτων θα έλεγε κανείς. Το πρόβλημα όμως εντοπίζεται στις μεθόδους που χρησιμοποιεί για να το πετύχει αυτό, οι οποίες εάν εξεταστούν, εμφανίζονται επιεικώς προβληματικές.



Σε πρώτο στάδιο, είναι η τεράστια "γνωστική ύλη" που πρέπει να καλυφθεί, μεταφερθεί σε και να αφομοιωθεί από τους μαθητές. Έπειτα, είναι η απώλεια της επιλογής για το τι θέλεις ή μπορείς να μάθεις, καθώς επίσης και το τι υπάρχει διαθέσιμο για να μάθεις. Μετά, συναντάμε τον τρόπο ελέγχου για το γνωστικό επίπεδο που έχεις, μέσω των εξετάσεων και με ότι αυτό συνοδεύεται. Τελευταίο και καλύτερο, είναι η φιγούρα του δασκάλου/καθηγητή και του προφίλ το οποίο καλείται να υιοθετήσει, αλλά και της αντιμετώπισης του προς τους μαθητές. Ανάμεσα σε όλα αυτά, βρίσκονται και τα (συν)αισθήματα φυσικά. Το άγχος για αποτυχία στις εξετάσεις (αλλά και του στίγματος που σε ακολουθεί αν "μείνεις" στην ίδια τάξη), ο ενστερνισμός της άποψης της απόλυτης υπέροχης του εκπαιδευτικού συγκριτικά με τους μαθητές, καθώς και του σκληρού περίγυρου των υπολοίπων μαθητών ο οποίος ούτε "ξεχνάει", ούτε "συγχωρεί". Και πολλά άλλα...

Εκτός των ανωτέρω σημείων, είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι, αν όχι όλοι μας, έχουμε να διηγηθούμε μια ιστορία από τον καιρό του σχολείου που περιγράφει μια εμπειρία κατά την οποία νιώσαμε ότι αδικηθήκαμε, πιεστήκαμε ή υποχρεωθήκαμε να κάνουμε κάτι χωρίς να το θέλουμε. Αντίστοιχα, ίσως υπάρχει και μια παρόμοια ιστορία στην οποία να το κάναμε εμείς σε κάποιον άλλον, και αυτό διότι σιγά σιγά αρχίσαμε να γινόμαστε όλοι ίδιοι. Αυτό, διότι αργά ή γρήγορα αφομοιωθήκαμε από αυτό το σύστημα και γίναμε όπως οι "προηγούμενοι". Διότι και οι δάσκαλοι/καθηγητές ήταν κάποτε μαθητές. Κάτι τέτοιο, θα συμβεί και με τους επόμενους τα επόμενα χρόνια και θα συνεχίσει να γίνεται, λογικά, ες αεί.

Και ορίστε ο σημερινός προβληματισμός: Αν όντως το σχολείο είναι μια μικρογραφία αυτού που ακολουθεί (που μεταξύ μας είναι), φταίει που μας προετοιμάζει κατά τον τρόπο αυτόΝαι ή όχι, είναι το ίδιο υπαίτιο για την δημιουργία του... μετά;




Εις το επανιδείν... +Vaggelis Episkopou

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »