yannidakis@gmail.com

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ οι άνθρωποι που δεν ξέρατε

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Υπάρχουν κάποιες φορές που ζηλεύω. Ζηλεύω εσένα, εσένα, εσένα και μάλλον κι εσένα. Είναι φορές που θα σκότωνα για να έχω την ελαφρότητα του μυαλού που πολλοί τριγύρω μας κουβαλούν.

Θα ήθελα να ανοίξω την τηλεόραση και να χαζέψω με no-brain εκπομπές μέχρι να ζαλίζομαι και να γουρλώνω τα μάτια μου. Κι αν τελικά πρόσεχα κάποια εκπομπή θα ήθελα να είναι κάπως... έτσι:
"παίρνουμε το τηγάνι και του ρίχνουμε λίγο λάδι ανάβοντας το μάτι της κουζίνας. Κατόπιν σπάμε τα αυγά και τα ρίχνουμε μέσα στο τηγάνι αφήνοντας τα να τηγανιστούν για τόση ώρα όσο το υγρό τους γίνει το γνωστό μας ασπράδι(!) Αμέσως μετά τοποθετούμε το τηγανισμένο αυγό στο πιάτο. Επαναλαμβάνουμε για όσες φορές χρειαστεί"!

Θα ήθελα να ανοίξω τον υπολογιστή μοιράζοντας αμέτρητα likes σε γνωστούς και αγνώστους, σε κάθε αρλούμπα που βρήκαν από αλλού και θέλησαν με την σειρά τους να κοινοποιήσουν. Και επειδή τελικά κοστίζει να σκέφτεσαι, να κοινοποιούσα ο ίδιος άλλες αρλούμπες που βρήκα τυχαία και μη στο διαδίκτυο, προσποιούμενος πως έχω μια ενδιαφέρουσα ζωή για την οποία αξίζει κάποιου άλλου το like.

Συμβαίνει όμως κάτι πολύ σημαντικό και μη αναστρέψιμο. Και συμβαίνει σε πολλούς από εμάς εδώ κι εκεί. Η μελαγχολία, η απομόνωση, η εσωστρέφεια και η ανάγκη για ηρεμία δεν είναι κατ' ανάγκη κάτι κακό ή ξενέρωτο. Η πλήρης εγρήγορση στο μυαλό και τις σκέψεις δεν αποτελεί απαραίτητα ανασταλτικό παράγοντα στην κοινωνικότητα και την ζωή. Ίσως είναι το εφαλτήριο ή η αναπροσαρμογή.

Και για να μην το κουράζω, αν συναντήσετε ξανά έναν άνθρωπο που δεν κάνει ότι εσείς, που δεν διασκεδάζει όπως εσείς, που δεν συμπεριφέρεται όπως εσείς, μην βιαστείτε να τον κατατάξετε σε λιποτάκτη του Mulder και της Scully. Είτε θα πρέπει να τον αγνοήσετε αφού προφανώς δεν ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία σας κι έτσι θα κάνετε χάρη και σε εκείνον και στον εαυτό σας, είτε... να αρχίσετε να τον ψάχνετε και να τον μελετάτε, αθόρυβα ή και με φανερό ενδιαφέρον. Ποτέ, δεν μπορείτε να προεξοφλήσετε τι θα αποκομίσετε από αυτήν την έρευνα. Ίσως... βρείτε έναν σημαντικό άνθρωπο! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ εις το επανιδείν...

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis

Κοίτα να δεις πως πέρασε πάλι, άλλος ένας χρόνος... Προσωπικά, νομίζω ότι πέρασε ακόμα πιο γρήγορα από τον προηγούμενο. Σαν χθες το θυμάμαι τότε που δημοσιεύτηκε το πρώτο μου άρθρο: μοίρα, timing, θέληση και... η θεωρία των (άγιων) πάντων, καθώς και το πόσο ενθουσιασμένος ήμουν για αυτό. Μετά ακολούθησαν και τα υπόλοιπα. Στο κλείσιμο του 1ου χρόνου μου στο yannidakis, έγραψα το παρακάτω:

"Αθήνα, 23/11/2016

Για δες πως περνάει ο καιρός...

Μεθαύριο, κλείνει ένας χρόνος από τότε που ξεκίνησες να γράφεις σε αυτό εδώ το ιστολόγιο. Ένας χρόνος, σίγουρα πολύ μικρό σαν διάστημα συγκριτικά με άλλους συν-αρθρογράφους, όμως γεμάτος εμπειρίες, πολυποίκιλες και διαφορετικές από κάθε άποψη, οι οποίες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μεταφέρθηκαν στα κείμενα που έγραψες και δημοσιεύτηκαν εδώ. Σκέψεις που περάστηκαν πάνω στο "χαρτί" του ηλεκτρονικού υπολογιστή και προβληματισμοί που απασχολούν τόσο σε προσωπικό, όσο και σε γενικότερο επίπεδο. Δεν είναι πρόθεση σου όμως να περιαυτολογήσεις μέσα από το σημερινό άρθρο (ειδικά σήμερα) παρά μόνο να κάνεις μια μικρή αναδρομή στην χρονιά που πέρασες στο yannidakis, να αναφερθείς σε ορισμένα από αυτά που αποκόμισες, καθώς και στα εφόδια που σου δόθηκαν για να συνεχίσεις (με ότι και να εμπεριέχεται σε αυτήν την... συνέχεια).


Ένα χρόνο πριν, λοιπόν, είχες την τύχη να στείλεις το βιογραφικό σου σε μια αγγελία όπου ζητούταν συντάκτη για ένα ιστολόγιο... κοινωνικού προβληματισμού. Μέσα από αυτήν την αγγελία είχες την ευκαιρία να γνωρίσεις τον Γιάννη και την συντακτική του ομάδα και να ξεκινήσεις να γράφεις τους προβληματισμούς της Τετάρτης διαμέσου του δικό σου προσωπικού "Ευαγγελίου" στοχασμών και ιδεών. Δεν θα κρύψεις ότι η αρχική πρόταση και ιδέα ήταν να ασχοληθείς κυρίως με την επικαιρότητα και τα γεγονότα του σήμερα εν γένει, όμως γρήγορα αυτό έγινε ελεύθερη θεματολογία. (Ευχαριστείς τον κ. Σπυριδάκη για αυτό, για την άνοχη που έδειξε αυτό το διάστημα επιτρέποντας σου να μιλήσεις για eurovision, φαντάσματα και ότι άλλο σου κατέβαινε στο κεφάλι!). Μέσα από την συγγραφή των κειμένων αυτών, έμαθες πολλά πράγματα. Αρχικά, το πως να οργανώνεις την σκέψη σου, πράγμα που στο παρελθόν σε ταλαιπωρούσε. Έπειτα, ανακάλυψες το πως σκέφτεται και μεταφέρει ο υπόλοιπος κόσμος (συνάδελφοι και αναγνώστες) την δική του, όπως επίσης και το πως αλληλεπιδρούν αυτές οι σκέψεις μεταξύ τους. Και φυσικά, εν τέλει, πήρες μια μικρή (μεγάλη) ιδέα για το τι μπορεί να είναι αυτός ο "πολυσυζητημένος" -εδώ πέρα-... προβληματισμός.

Από το πρώτο σου κείμενο μέχρι το σημερινό, μπορείς να αναγνωρίσεις και να δεις τους διάφορους εαυτούς και φάσεις της ζωής σου με μεγάλη ακρίβεια, και αυτό είναι κάτι που σε χαροποιεί ιδιαιτέρως. Θεωρείς πως το ταξίδι αυτό στο yannidakis σε έχει κάνει καλύτερο σε πολλά επίπεδα και πιστεύεις πως ήταν μια από τις καλύτερες επιλογές που έκανες στην μέχρι τώρα πορεία/ζωή σου. Θα το χαρακτήριζες ως εξέλιξη με μια λέξη. Ήταν μοίρα; Ήταν timing; Ήταν θέληση, αυτό που σε οδήγησε εδώ; Αυτό είναι κάτι που σε προβληματίζει ακόμα και σήμερα και, μεταξύ μας, νομίζω πως είναι κάτι που θα σε προβληματίζει για καιρό. Όμως, αυτό που σίγουρα δεν θα σε προβληματίσει ποτέ, είναι το πόσο ορθές μπορεί να είναι κάποιες φορές οι επιλογές που κάνουμε για τον εαυτό μας, και εν συνεχεία για τους άλλους.

ΥΓ: Όταν κάποια στιγμή ένας μελλοντικός σου εαυτός διαβάσει αυτό το κείμενο, θα ήθελες να σταθεί για λίγες στιγμές και να προβληματιστεί για το χθές του σήμερα και το σήμερα του αύριο, και ταπεινά να ευχηθεί σε όλους εμάς και εσάς...

Εις το επανιδείν..."

Σήμερα που το διαβάζω, μου έρχονται πολλές σκέψεις στο μυαλό. Από το πως ξεκίνησα αυτό το ταξίδι στον προβληματισμό, μέχρι το που έφτασα. Μην γελιόμαστε, αυτό είναι ένα ταξίδι ατέρμονο και ξέρω καλά πως ακόμα δεν έχω φτάσει στον τελικό -αν υπάρχει- προορισμό. Μπορώ όμως να αναγνωρίσω μια πρόοδο μέσα από αυτά τα δύο χρόνια, διαβάζοντας ξανά τα κείμενα που έγραψα. Καταλαβαίνω και μπορώ να εντοπίσω το πότε άρχισα να εκφράζω τους προβληματισμούς μου πιο άμεσα, παρά μέσα από αφιερώματα και αφηγηματικά άρθρα. Αναμφίβολα, η μεταστροφή αυτή δεν ήρθε μόνο από το γεγονός ότι "ωρίμασα" (τρομάρα μου) κάπως, αλλά και από την έλλειψη χρόνου που αντιμετώπισα στην πορεία, την οποία έπρεπε να διαχειριστώ.

Συνεχίζω να πιστεύω ότι ήταν ορθή η επιλογή μου να ξεκινήσω να γράφω σε αυτό το ιστολόγιο. Και με την ευκαιρία θα ήθελα να παροτρύνω και όσους το έχουν κατά νου (να ξεκινήσουν δηλαδή να γράφουν κάπου) να μην το σκεφτούν δεύτερη φορά και απλά να το κάνουν. Είναι πολύτιμη εμπειρία και διαδικασία μέσα από την οποία δεν μαθαίνουμε απλά περισσότερα πράγματα γενικά, αλλά κατανοούμε πολλά (που ίσως δεν γνωρίζαμε) και για εμάς. Μαθαίνουμε να εκφραζόμαστε και να "εκτιθέμεθα", ενώ, παράλληλα, διαχειριζόμαστε τον τρόπο σκέψης μας, εξετάζοντας τις σκέψεις των άλλων. Είτε αυτό είναι το αναγνωστικό κοινό, είτε οι συν-αρθρογράφοι μας.

Να πω λοιπόν εδώ, ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κ. Σπυριδάκη, στην συντακτική του ομάδα και στο αναγνωστικό κοινό, για την "ανοχή" που έδειξαν αυτά τα 2 χρόνια. Σε όσους χάζεψαν, διάβασαν, ταυτίστηκαν, μελέτησαν, "'έκραξαν", σχολίασαν και γενικά αφιέρωσαν μέρος του χρόνου τους στα κείμενα μου. Να ευχηθώ επίσης καλή συνέχεια σε ότι και αν κάνουν, τα καλύτερα σε όλους τους τομείς και να είναι με ανθρώπους που αγαπάνε και τους αγαπούν. Μακάρι οι προβληματισμοί σε αυτή την ζωή, να αφορούν μόνο υπαρξιακά ερωτήματα και απορίες σε μόνο θεωρητικό επίπεδο, που δεν θα μας ταλαιπωρούν σε άλλους τομείς. Σήμερα, "κλείνει" το "Ευαγγέλιον" του προβληματισμού μέσα από το yannidakis, όμως το κεφάλαιο προβληματισμών στην ζωή μου έχει ακόμα πολλές σελίδες λευκές για να γραφτούν. Ευελπιστώ και στις δικές σας.

"Στέκομαι λοιπόν λίγες στιγμές και προβληματίζομαι για το χθες του σήμερα και το σήμερα του αύριο, και, ταπεινά, εύχομαι σε όλους εμάς και εσάς: Εις το επανιδείν...".

Καλά επόμενα!

+Vaggelis Episkopou

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ η δύναμη της (σωστής) αντίδρασης

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Προ ημερών, έκανα μία ανάρτηση στο facebook η οποία ήταν ένα κλικ πιο προκλητική απ' ότι συνήθως. Και όταν συμβαίνει αυτό, ξαφνικά ο κόσμος αναρωτιέται, ενδιαφέρεται, ερεθίζεται η σκέψη και η φαντασία του. Έχω αναφέρει ξανά στο παρελθόν πως ο άνθρωπος ελκύεται από το αρνητικό και την καταστροφή και απλά καθησυχάζεται από την αντίθετη κατάσταση. Καλύτερα όμως το είπε ένας πελάτης μου όταν μια φορά τον ρώτησα τι κάνει: "λέμε καλά για να τελειώνουν οι κουβέντες. Αν πεις ότι δεν είσαι καλά, αρχίζουν οι ερωτήσεις και οι άσκοπες συζητήσεις αφού δεν είναι απαραίτητο ότι ο άλλος ενδιαφέρεται πραγματικά για σένα", μου απάντησε και είχε τόσο δίκιο!
Και για να επιστρέψω στην προχθεσινή ημέρα, θα σημειώσω πως "εκεί" στο... facebook συμβαίνει κάτι πολύ εκνευριστικά συνηθισμένο που λίγο-πολύ όλοι το υιοθετούν. Αμέτρητες έτοιμες εικόνες με δήθεν αποφθέγματα που κατά καιρούς μας εκφράζουν και εμείς τρέχουμε να τα υιοθετήσουμε επειδή ξαφνικά διαβάσαμε κάτι που μας εκφράζει. Την ίδια ώρα πολύ σπάνια κάποιος θα ξεδιπλώσει τις σκέψεις και τα συναισθήματα του, με τα δικά του αυθεντικά λόγια. Γιατί; Ξεχάσαμε να μιλάμε; Ξεχάσαμε να εκφραζόμαστε; Μήπως κάποτε θα πρέπει να πληρώνουμε κάποιον για να εξωτερικεύει τις σκέψεις και την καρδιά μας;

Ε, εγώ δεν το κάνω αυτό. Αν γράψω κάτι, θα είναι δικό μου. Κι αν καμιά φορά δείτε στίχους από κάποιο τραγούδι, θα είναι επειδή σας προτρέπω να το ακούσετε και ίσως απλά να προσέξετε τα λόγια που ξεχώρισα από αυτό για κάποιον λόγο.

Στην συγκεκριμένη ανάρτηση στην οποία αναφέρθηκα στην αρχή όμως, υπήρξε ένα συμπέρασμα και μάλιστα ήταν αρνητικό και επίσης αφορούσε εμένα. Τότε ξαφνικά, πολλοί άρχισαν να μου στέλνουν προσωπικά μηνύματα ή να με συναντάνε από κοντά και να με ρωτάνε τι μου συνέβη και γιατί έγραψα ότι δημοσίευσα.

Θα ήθελα λοιπόν, να μοιραστώ την απάντηση που τους έδωσα, μαζί σας. Έγραψα λοιπόν πως όταν... φιλοσοφείς και κυρίως όταν κάνεις την προσωπική υπέρβαση της αυτογνωσίας που απαιτεί πολύ ενέργεια για να τιθασεύσεις τον εγωισμό σου, είναι πολύ σημαντικό να μην το κάνεις εν βρασμώ. Αν κάτι συμβεί, αν υπάρξει κάποιο έμπρακτο γεγονός το οποίο χρήζει συμπερασμάτων, μην τα βγάλεις εκείνη τη στιγμή. Χρειάζεσαι μέρες για να ξεπεράσεις την επίδραση της έντασης των συναισθημάτων και μόνο τότε η λογική θα μπορέσει να επικρατήσει των συναισθημάτων και άρα το όποιο συμπέρασμα να έχει και βάση και να είναι όσο το δυνατό πιο αντικειμενικό γίνεται.

Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να συγκρατηθείς την στιγμή που προκαλείσαι, που αισθάνεσαι πως πρέπει να βρεις το δίκιο σου ή να επιβληθείς για να μην φανεί το άδικό σου. Όμως, προσπαθήστε το. Τη στιγμή του ξεσπάσματος, κάνε ένα βήμα πίσω και προσπάθησε να βρεις τη δύναμη να αντιληφθείς πως ότι κι αν κάνετε εκείνη τη στιγμή θα είναι είτε λάθος είτε μη αντικειμενικό. Σας υπόσχομαι ότι θα έχετε όσο χρόνο θέλετε μετά για να το σκεφτείτε και να βγάλετε τα συμπεράσματα σας ή να αποφασίσετε την αντίδραση σας. +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ η ετυμηγορία της απογοήτευσης

 you've got to take this moment στο +yannidakis




Την απογοήτευση την διαχειρίζεσαι ανάλογα την εμπειρία, το κουράγιο, την ηλικίακαι βεβαίως ανάλογα με την αιτία.  

Είναι σαν βρύση που στάζει λίγο στο κεφάλι σου, ώσπου μια μέρα σε λούζει και ολόκληρος κουβάς.

Σήμερα θα ήθελα να σας γράψω πως είναι κρίμα να στεναχωριόμαστε γιατί αρχίζω να πιστεύω πως οι σχέσεις είναι καθαρά ζήτημα διανομής.

Γνωρίζουμε ανθρώπους και οι ρόλοι που είναι διατεθειμένοι να  μας δώσουν είναι έτοιμοι: μας περιμένει, επίσης, ένα θεατρικό έργο λίγο κουλτουριάρικο -γιατί πρόκειται για μονόπρακτο ή για φλύαρο αριστούργημα - όμως σε καμιά περίπτωση δεν υπάρχει τέλος γραμμένο... στο τέλος αλλά στην αρχή... Θα σας εξηγήσω παρακάτω περί τέλους που βρίσκεται στο λάθος σημείο .

Ο ρόλος που μας δίνεται λοιπόν ισχύει σχεδόν σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις: φιλικές, εργασιακές, γειτονικές. Στα ερωτικά όμως ο ρόλος μας δίνεται στο πρώτο ραντεβού ή και λίγο πριν - έχετε τα μάτια σας ανοιχτά στο πρώτο "χαίρω πολύ" υπάρχει παραδόξως φυτεμένο κάπου εκεί και γραμμένο συνοπτικά το τέλος που σας έλεγα. Είναι επίλογος γραμμένος σαν σημείωση πολύ σύντομη, περνά απαρατήρητος αν δεν είσαι υποψιασμένη...

Οι άλλοι μας λένε ΠΑΝΤΑ το πρόβλημα και εμείς έχουμε μαρμελάδα στα αυτιά..

-Χαίρω πολύ με λένε Γιώργο και πρόσφατα χώρισα και έχω κουσούρι... 
-Χαίρω πολύ με λένε Μαρία και δεν βγάζω άκρη με τους άντρες, μάλλον είμαι στρυφνή.

Τέτοιες δηλώσεις τις περνάμε στο ντούκου, μας ενδιαφέρει να πάρουμε μόνο τον ρόλο, σαν πεινασμένοι ηθοποιοί από τα αζήτητα -πρόθυμοι σαν ηλίθιοι να τον διεκπεραιώσουμε χωρίς να ντιλάρουμε τίποτα.  

Επιπροσθέτως έχεις να αντιμετωπίσεις και αυτό που νομίζουμε πως μας βολεύει όλους, το γνωστό: «μη βάζουμε ταμπέλες». Ολοι θάβουν συναισθήματα, μην τυχόν και αισθανθούν κάτι και μπουν σε κίνδυνο – «δεν κάνει να θες κάτι ή κάποιον πολύ». Έτσι ζούμε πλέον, εθιζόμαστε σε αναμνήσεις προηγούμενων σχέσεων για να γεμίσουμε το κενό, έχουμε δεσμό περισσότερο με τους εαυτούς μας παρά με οποιονδήποτε.

Η μαγική συνέχεια, όταν γνωρίσεις κάποιον που σου αρέσει, δεν είναι διόλου μαγική αλλά μια απολύτως τετράγωνη κατάσταση: ο ρόλος μας δίνεται χωρίς λεπτομέρειες και οδηγίες και εμείς ως ερωτευμένοι ή έστω γοητευμένοι τρέχουμε να τον παίξουμε... σκηνή, σκηνή. Ό,τι και να λέμε, ό,τι και να προσπαθήσουμε  να κάνουμε, ό,τι προειδοποίηση και αν φωνάξουμε, ο ρόλος είναι ρόλος και η τεράστια πρώτη έκπληξη είναι πως δεν είμαστε εμείς οι πρωταγωνιστές στο έργο του άλλου- κάθε φορά ίδιο σπάσιμο.

Όλα αρχίζουν με πολλά φιλιά που λιγοστεύουν όσο περνάει ο καιρός κι έρχεται η τεράστια περιφρόνηση στην προσωπικότητα μας - συνειδητοποιούμε πως οι σκηνοθέτες μας απαιτούν να είμαστε από κομπάρσοι έως δευτεραγωνιστές:μετρημένες οι ατάκες και οι εμφανίσεις κι εμείς είχαμε βλέψεις να ήμαστε το επίκεντρο .

Όσο πιο συγκεκριμένος ο ρόλος τόσο πιο σκληρός ο σκηνοθέτης. Μια κουβέντα να πεις λάθος και ή σε αγνοεί ή βάζει στη θέση σου.  Έχεις θράσος που θες να είσαι και λίγο ο εαυτός σου, απαγορεύεται να πας στο έργο του άλλου να κλέψεις την παράσταση. Καλείσαι να παίξεις: την υπομονετική αρραβωνιαστικιά, τη σοβαρή σύζυγο, τη χωρίς απαιτήσεις φίλη, όμως κι εσύ έχεις σενάριο...

Θα με βρεις εδώ: G+Nastazia A
           
                             FB:  Anastasia Papadaki

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ αντί πολιτικής αρχών και αξιών πολεμική ευτελισμού

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Βλέποντας την σημερινή πολιτική εικόνα της πατρίδος μας και κάμνοντας μια στοιχειώδη αναδρομή στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στον τόπο μας από ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους, διαπιστώνει κάθε σκεπτόμενος Έλληνας ότι οι πολιτικοί της πατρίδος μας συνεχίζουν και σήμερα, να κινούνται στα ματωμένα αχνάρια της καταραμένης για την χώρα μας διχόνοιας της μακραίωνης Ιστορίας μας.

Σήμερα πάλι μπροστά μας ο λαοφιλόσοφος Μακρυγιάννης που δεν μπόρεσε μέχρι σήμερα ν’ απαλλάξει την φυλή μας, από την καταστροφική πολιτική που ταλανίζει τον τόπο μας, δεν μπόρεσε να πείσει ότι κάποτε πρέπει «τα πολλά εγώ να γίνουν εμείς».

Σήμερα διάγουμε ίσως την μεγαλύτερη περίοδο Δημοκρατίας στην νεωτέρα Ελλάδα. Πάλι όμως το σαράκι της διχόνοιας μόνιμα εγκατεστημένο μέσα μας, που δεν επιτρέπει την πρόοδό μας και συνεχίζει να μας οδηγεί αυτή την φορά στον οικονομικό μας όλεθρο και εθνικό μας αφανισμό.

Τα Εθνικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματά μας, πρέπει να περάσουν από την πολιτική. Για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί, πρέπει να υπάρχει μεταξύ των κομμάτων μακροχρόνια πολιτική ειρήνη, ομόνοια και προ παντός συνεργασία, άλλως στις δημοκρατίες τίποτε δεν μπορεί να επιτευχθεί. Κι όμως εδώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Και! εξηγούμαι πως είναι δυνατόν, αφού όλα τα κόμματα διακαώς ενδιαφέρονται και αγωνίζονται για το καλό του ελληνικού λαού (γεγονός που δεν αμφισβητείται για κανένα κόμμα), να μην υπάρχουν έστω και ελάχιστα σημεία επαφής μεταξύ των; Γιατί;

Σε παλαιότερες εκλογές με γνήσιες δημοκρατικές διαδικασίες, δημιουργήθηκε ένα πολιτικό σχήμα τριών κομμάτων. Μπρος στον κίνδυνο και την προβλεπόμενη επέλαση των οικονομικών πιράνχας του διεθνισμού στη χώρα μας, αποφάσισαν τρία από τα κόμματα να δώσουν μαζί την Μάχη να παραμερίσουν τις πολιτικές ιδεολογίες που τα χωρίζουν και αδιαφορώντας και για το πολιτικό κόστος, μπρος στις δύσκολες αποφάσεις που εκαλούντο να πάρουν, προσεπάθησαν και τα τρία κόμματα μαζί να δώσουν τις όσο το δυνατόν καλύτερες λύσεις στο πολυσύνθετο πρόβλημα της Ελλάδος που δεν είναι μόνο οικονομικό.

Παρ’ όλα αυτά, την δια πρώτη φορά στην πολιτική Ιστορία, συμπόρευσης κομμάτων, που και ο τελευταίος σκεπτόμενος Έλληνας χειροκροτεί, διότι μόνον έτσι πιστεύει και ελπίζει σε κάτι καλύτερο. Τα τότε κόμματα της αντιπολίτευσης με ιδεολογικές θέσεις τελείως διαφορετικές μεταξύ των, αντί να συνδράμουν το δύσκολο έργο του κυβερνητικού συνασπισμού και να συνεργασθούν, που πιστεύω όλοι μαζί θα έδιναν καλύτερες λύσεις σ’ όλα τα θέματα, συνέχισαν την πατροπαράδοτη ελληνική αντιπολιτευτική πολιτική της καταστροφής, αφ’ ενός του όποιου έργου προσεπάθει η τότε Κυβέρνηση και αφ’ ετέρου παρουσιάζοντας στον λαό έτοιμες και εύκολες λύσεις ως νέοι Μεσσίες, χειρότερες από τα «Λεφτά υπάρχουν». Χωρίς περίσκεψη, επιδίωξαν με κάθε μέσο, να ρίξουν την κυβέρνηση της χώρας με τους συνεργάτες αυτής, αδιαφορώντας για τις συνέπειες μιας τέτοιας ενέργειας.

Θα περίμενε κανείς από τις υπόλοιπες, υπεύθυνες και αγωνιζόμενες για το καλό του τόπου σεβόμενες την ετυμηγορία του Ελληνικού λαού, κομματικές εξουσίες σαν πρώτη κίνηση να εκφράσουν τα συγχαρητήρια στο νέο Πρωθυπουργό της χώρας και να του βεβαιώσουν ότι θα τον βοηθήσουν στον δύσκολο έργο του. Αυτοί τι έκαμαν, αντί της στοιχειώδους αυτής πολιτικής πολιτισμικής πράξεως που ονειρεύεται ο Ελληνικός Λαός, άρχισαν ν’ ακονίζουν τα μαχαίρια τους πως θα κατασπαράξουν τον νέο Πρωθυπουργό της χώρας και τις όποιες προσπάθειές της νέας Κυβέρνησης.

Όταν! πρόεδρος της Αμερικής ανεδείχθη στην πρώτη τετραετία ο κ. Μπούς και μάλιστα με δικαστική απόφαση (σκεφτείτε με την κομματική νοοτροπία που έχουμε να γινόταν στην Ελλάδα, αλλοίμονό μας) βγήκε την άλλη μέρα στα μέσα ενημέρωσης της Αμερικής ο Πολιτικός αντίπαλος του Αλ Γκορ και τι είπε: «Από σήμερα Αμερικανοί πολίτες πρόεδρος της Αμερικής είναι ο κ. Μπους και είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να τον βοηθήσουμε στο έργο του». Πόσο μακριά είμαστε από τέτοια πολιτική ωριμότητα.

Αντίθετα και σήμερα ακόμη που έχουμε την τότε αντιπολίτευση ως Κυβέρνηση, βλέπουμε, την αλογία στην κεντρική πολιτική σκηνή να πρυτανεύουν εμπρηστικές δηλώσεις, εκ μέρους και των δύο πλευρών και εκ του ασφαλούς, οι οποίες το μόνο, που κάνουν, ανοίγουν τον δρόμο σε κάθε επιθετική ιδιοτέλεια, σε κάθε τυφλή άλογη νοοτροπία, στην καθημερινή ζούγκλα ωμής βίας, βανδαλισμών και μάχες στους δρόμους με Μολότοφ και ό με τους επιφορτισμένους να υπηρετούν την δημόσια τάξη. Και! δεν είναι μόνον αυτά, απλά συνεχίζεται η οικονομική καταστροφή της Ελλάδος και επιδεινώνεται ο αγώνας για τον επιούσιον χιλιάδων Ελλήνων.

Οι σκεπτόμενοι Έλληνες παρά τα δυσοίωνα μηνύματα των καιρών μας, ελπίζουν και πιστεύουν ότι θα ’ρθουν κάποτε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, οι πολιτικοί εκείνοι που το αίσθημα ευθύνης θα υπερισχύει οιωνδήποτε κομματικών και προσωπικών καταβολών των προκατόχων των και θα αποτελούν οι ίδιοι το παράδειγμα,  με κυρίαρχο στοιχείο στην διαχείριση και τον έλεγχο των κοινών,για την επιβίωση της Ελλάδος σαν κράτος και σαν Έθνος, στην επερχόμενη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης που θα ισοπεδώσει κάθε ιερό και όσιο και θα καταστρέψει για πάντα αρχές και αξίες που σφυρηλατήθηκαν αιώνες.

Ο ΞΕΝΟΦΩΝ στην Κύρου Ανάβαση μεταξύ άλλων λέει: «Οποιοσδήποτε και αν είναι εκείνος ο οποίος βλέπει μια λύση, έστω και αν είναι απλός Στρατιώτης, πρέπει να την φανερώσει, διότι ο αγών είναι κοινός δι’ όλους». Αυτό δυστυχώς δεν το γνωρίζουν οι σημερινοί πολιτικοί μας.

Ιωάννης Μ. Ασλανίδης
Αντιστράτηγος ε.α.
Επίτιμος Διοικητής της Σ.Σ.Ε.
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

ΕΙΚΟΝΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ~ γιατί όλα (να) οδηγούν στο μαύρο;

μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Πόσες απ' αυτές φτιάχνουν έναν προβληματισμό;
Το μπλε γίνεται κίτρινο κι αυτό κοκκινίζει αρμονικά. Μα... τι σημασία έχει όταν όλοι ξέρουμε πως σε λίγη ώρα θα κυριαρχεί το απόλυτο μαύρο; +Yanni Spiridakis 
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ~ έξυπνες ιδέες για έξυπνο σπίτι

παρουσίαση νέων τεχνολογιών & η χρηστικότητα & συμβολή τους στην καθημερινότητα

Ο όρος "smart technology" δεν είναι ιδιαίτερα καινούριος. Πολλές φορές, μάλιστα, συνδυάζεται με τον όρο "Internet of ThingsIoT" μιας και οι συσκευές αυτές βασίζονται στην συνεχή παρουσία του Διαδικτύου ώστε να μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ μας και να μας μεταδίδουν πληροφορίες. Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες εταιρίες μας "βομβαρδίζουν" καθημερινά με προϊόντα που είναι "έξυπνα" και έχουν κατασκευαστεί για να διευκολύνουν την ζωή μας.

Αλλά, όπως και με κάθε καινούρια τεχνολογία, όλοι προσπαθούν να κερδίσουν εύκολο χρήμα με αποτέλεσμα να διαθέτουν στην αγορά προϊόντα που μόνο "έξυπνα" και χρήσιμα δεν θεωρούνται. Έξυπνες καφετιέρες, έξυπνα μπουκάλια νερού, έξυπνες χτένες, έξυπνοι βραστήρες αυγών είναι μερικά μόνο παραδείγματα συσκευών που κανένας δεν ζήτησε και κανένας δεν πρέπει να αγοράσει! Αυτόν τον μήνα θα παρουσιάσουμε μερικές "έξυπνες" συσκευές οι οποίες είναι σχεδιασμένες για το σπίτι και μπορούν να προσδώσουν αξία και να μας κάνουν την ζωή λίγο πιο εύκολη.

Για να τις δούμε:

Blink Home Security Camera System
Παραδοσιακά, η εγκατάσταση κάμερας ασφαλείας στα σπίτια ήταν μια επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία λόγω των καλωδίων αλλά και της έξτρα κονσόλας εγγραφής, που έπρεπε να εγκατασταθεί στο σπίτι. Η συγκεκριμένη κάμερα, είναι μικρή, δουλεύει με μπαταρίες (που διαρκούν 2 χρόνια) και χρησιμοποιεί το ασύρματο δίκτυο του σπιτιού για να συνδεθεί. Πρακτικά, ο χρόνος εγκατάστασης κυμαίνεται στα 10 λεπτά! Η κάμερα διαθέτει ανιχνευτή κίνησης και όταν αντιληφθεί κίνηση ξεκινάει εγγραφή και αποστέλλει ειδοποίηση στο κινητό μας τηλέφωνο. Επιπλέον κάμερες μπορούν να προστεθούν στον ίδιο λογαριασμό, κάτι που διευκολύνει την διαχείρισή τους. Τέλος, η εταιρία διαθέτει και αδιάβροχα μοντέλα που μπορούμε να εγκαταστήσουμε στους εξωτερικούς χώρους του σπιτιού μας.
Belkin Wemo Mini Smart Plug
Το συγκεκριμένο προϊόν ανήκει στην κατηγορία των "έξυπνων πριζών" και η εγκατάστασή του είναι εξίσου εύκολη και γρήγορη. Το μόνο που χρειάζεται είναι να την βάλουμε στην πρίζα και να την συνδέσουμε στο ασύρματο δίκτυο. Από εκεί και έπειτα, μέσω της εφαρμογής για κινητά, μπορούμε να ελέγξουμε οποιαδήποτε συσκευή είναι συνδεδεμένη στην πρίζα. Μπορούμε να ανοίξουμε ή να κλείσουμε συσκευές απομακρυσμένα, να ρυθμίσουμε χρονοδιακόπτες ή ακόμα και να συγχρονίσουμε τον χρονοδιακόπτη με τις ώρες που ξημερώνει και βραδιάζει.


Philips Hue Lamps
Οι "έξυπνες" λάμπες της Philips είναι συμβατές με όλους τους τύπους ντουί και διατίθενται σε δυο τύπους, λευκού χρώματος και πολύχρωμες. Όπως και οι προηγούμενες συσκευές, το μόνο που χρειάζονται είναι σύνδεση στο ασύρματο δίκτυο του σπιτιού. Μέσω της εφαρμογής για κινητά τεχνολογίας iOS και Android, μπορούμε να τις ενεργοποιήσουμε απομακρυσμένα, να ορίσουμε την φωτεινότητά τους, το χρώμα τους και πολλά άλλα. Υπάρχει ακόμα και η δυνατότητα να επιλέξουμε μια χρωματική απόχρωση σε μια φωτογραφία και να την αναπαράγουμε μέσω των λαμπτήρων!

Nest Smart Thermostat
Ο "έξυπνος" θερμοστάτης της Nest είναι δημιουργία του σχεδιαστή του Apple iPod και ανήκει στην οικογένεια προϊόντων της Google. Η εγκατάστασή του είναι λίγο πιο χρονοβόρα μιας και απαιτεί καλωδίωση με τον καυστήρα, αλλά, η λογική του είναι πάνω κάτω ίδια με αυτή των άλλων συσκευών που παρουσιάσαμε. Συνδέεται στο ασύρματο δίκτυο και μέσω της εφαρμογής για κινητά, μπορούμε να ρυθμίσουμε την θέρμανση του σπιτιού μας, απομακρυσμένα. Επιπλέον, ο θερμοστάτης μαθαίνει τις συνήθειές μας και δημιουργεί αυτοματοποιημένα προγράμματα θέρμανσης. Πολλαπλοί θερμοστάτες μπορούν να εγκατασταθούν ώστε να δημιουργηθούν ζώνες θέρμανσης.

Amazon Echo
Η Amazon διέθεσε στην αγορά πριν λίγους μήνες την δικιά της εκδοχή της "προσωπικής βοηθού". Το Echo συνδέεται στο ασύρματο δίκτυο και περιμένει τις οδηγίες μας για να μας εξυπηρετήσει. Εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ρωτήσουμε κάτι στην Alexa και αυτή θα χρησιμοποιήσει το ταλέντο της για να μας απαντήσει. Πληροφορίες για τον καιρό, τις ειδήσεις, τι παίζει σε θέατρα και κινηματογράφους, πώς είναι η κίνηση στον δρόμο, κλπ. Επίσης, μπορούμε να ζητήσουμε να παίξει μουσική, να κάνει αγορές στο πολυκατάστημα της Amazon αλλά και να μας πει ανέκδοτα! Η Amazon προσθέτει συνέχεια νέες δυνατότητες στην "μαγική" βοηθό της και εξελίσσει συνέχεια την μηχανή τεχνητής νοημοσύνης που βρίσκεται πίσω από την Alexa. Το καλύτερο όλων είναι ότι τις περισσότερες από τις συσκευές που παρουσιάσαμε παραπάνω, μπορούμε να τις ελέγξουμε μέσω του Amazon Echo χρησιμοποιώντας μόνο την φωνή μας!




Οι "έξυπνες" συσκευές έχουν πολλά να μας προσφέρουν και μπορούν να διευκολύνουν την ζωή μας. Υπάρχουν πολλές ακόμα συσκευές που δεν αναφέραμε στο άρθρο αυτό και πολλές από αυτές έχουν πραγματικά κάτι να μας προσφέρουν. Φυσικά, όπως και με κάθε τεχνολογία, χρειάζεται λίγη κοινή λογική προτού πειστούμε να δώσουμε τα λεφτά μας και να αγοράσουμε κάτι. Κανείς, για παράδειγμα, δεν χρειάζεται ένα μπουκάλι νερού το οποίο αναβοσβήνει όταν χρειάζεται να πιούμε νερό! +Vassilis Anastasiadis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ πως ο adetokunbo διαφημίζει την ελλάδα δυσφημίζοντας τους έλληνες

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Δεν έχω όρεξη να χαϊδέψω αυτιά ή να τονώσω εθνικά φρονήματα. Όχι σε αυτό το κείμενο. Εδώ και δυο-τρεις δεκαετίες έχουμε λίγο μπερδευτεί με τους όρους υπηκοότητα, ιθαγένεια, αλλά και πατριωτισμός και εθνικιστής.

Ακριβώς επειδή δεν θέλω να προκαλέσω (αλλά να ενώσω) σήμερα, δεν θέλω να αναφερθώ σε παραδείγματα όπου εύκολα δεχτήκαμε αλλοδαπούς για να αγωνίζονται με το εθνόσημο, παίρνοντας χρυσά μετάλλια και υψώνοντας την ελληνική σημαία σε Ολυμπιάδες και Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Την ίδια ώρα όταν ένας αλλοδαπός εγκληματούσε, άνοιγε σε κανάλια και καφενεία το μεγάλο ζήτημα της εισροής μεταναστών στην χώρα. Η συζήτηση με το πέρασμα των χρόνων και των γενιών μετεξελίχθηκε στο αν πρέπει να σηκώνουν τα παιδιά τους την σημαία μας, να λένε τον εθνικό ύμνο και πάει λέγοντας.

Και μια μέρα, ένα παιδί που πριν δύο χρόνια πουλούσε CD και το έδιωχναν οι θαμώνες στις καφετέριες με υποτιμητικά σχόλια, γίνεται αστέρας του παγκόσμιου μπάσκετ και ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους αθλητές παγκοσμίως! Ο παραλίγο νιγηριανός, τελικά έλληνας, Γιάννης Αντετοκούμπο απολαμβάνει ξαφνικά από την απόρριψη, τον χλευασμό και την αγωνία για το φαγητό της ημέρας, την απόλυτη δόξα, σεβασμό και φυσικά... χρήμα! Και ξαφνικά, λίγη ώρα μετά από έναν αγώνα, συμβαίνει αυτό:
Και τότε ξαφνικά όλοι αισθανόμαστε εθνικά περήφανοι, όλοι συγκινούμαστε με την δύναμη της Ελλάδας στο εξωτερικό και στον αθλητισμό, όλοι προσπαθούμε να κερδίσουμε λίγο φως από αυτό που εκπέμπει ένας αστέρας, ακόμα κι αν αυτός είναι αστέρας του μπάσκετ, ακόμα κι αν εκπέμπει μέσα από μαύρο δέρμα και όχι λευκό όπως οι πολλοί έχουμε συνηθίσει.

Γιατί τελικά, είμαστε τόσο υποκριτές! Τόσο λαίμαργοι να νικάμε, τόσο εθνικά υπερόπτες, τόσο ύπουλοι εθνικόφρονες και τόσο επιλεκτικά φιλελεύθεροι όσο και αηδιαστικά ρατσιστές. Γιατί δεχόμαστε το ξένο όταν μας συμφέρει και το απορρίπτουμε όταν δεν μας κάνει. Αυτοί οι έλληνες είμαστε. Είμαστε αυτοί οι έλληνες;  +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο;

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis
Μια ερώτηση που μας έχει βασανίσει όλους. Ένας προβληματισμός που μας έχει ταλαιπωρήσει επανειλημμένα. Άλλους λιγότερο και άλλους περισσότερο. Κάποιους συχνά και κάποιους σπάνια. Έχουν οι πράξεις μας άραγε κάποια επιρροή σε αυτόν τον κόσμο; Είναι οι επιλογές μας κλωστές που καθορίζουν το πλεκτό αυτής της πραγματικότητας; Είναι το "φαινόμενο της πεταλούδας" αληθινό; Παίζει ρόλο το αν θα αφήσουμε κάποια "ψιλά" στον περαστικό ζητιάνο ή το αν θα πάμε με το αμάξι μας στην δουλειά, αντί του τρένου εκείνη την Τετάρτη; Στην ιδέα μιας αρνητικής απάντησης σε όλα τα προηγούμενα, μας κυριεύει ο φόβος της "ανικανότητας" και του ασήμαντου των επιλογών μας. Σε μια θετική όμως, το άγχος αυτών είναι εκείνο που μας ανησυχεί και συνάμα μας δίνει ελπίδα για το μέλλον και κατά πόσο μπορούμε να το αλλάξουμε/επηρεάσουμε.

Προσωπικά, θεωρώ ότι και η παραμικρή μας ενέργεια αποτελεί λιθαράκι που χρησιμοποιείται για να χτιστούν τα θεμέλια του κοντινού, αλλά και του μακρινού μέλλοντος. Μέχρι τώρα -δεν ξέρω αν πρόκειται για απανωτές και επαναλαμβανόμενες συμπτώσεις- όλες οι ενέργειες και πράξης μου είχαν κάποια επίπτωση ή συνέπεια στην μετέπειτα πορεία μου. Δεν ξέρω αν σε κάποιες περιπτώσεις ήταν κάτι που μεγαλοποίησα εγώ, όμως τις περισσότερες φορές, τα αποτελέσματα ήταν αρκετά έντονα και ουσιαστικά. Με τούτα και με 'κείνα, θα ήθελα να επικεντρωθώ στο εξής: Οι άνθρωποι, όλοι μας, έχουμε ο καθένας ξεχωριστά ένα μέγεθος επιρροής σε αυτόν τον κόσμο. Όλοι μαζί, κατέχουμε απεριόριστη δύναμη και ισχύ. Ο καθένας ξεχωριστά, ενδεχομένως απειροελάχιστη, όμως, λίγο λίγο, όλοι κάνουμε την διαφορά μας.


Ως απάντηση στον σημερινό προβληματισμός, θα πω με σιγουριά "ναι". Μπορούμε και έχουμε την δυνατότητα να αλλάξουμε τον κόσμο, είτε αυτό αφορά ένα πολύ μικρό κομμάτι του, είτε αυτό έχει να κάνει με ένα άλλο μεγαλύτερο. Το σημαντικό όμως είναι ότι μπορούμε. Εμείς ελέγχουμε κατά ένα μεγάλο ποσοστό την πορεία των πραγμάτων. Εμείς είμαστε οι χειριστές. Εμείς κρατάμε το τιμόνι. Όπως συμβαίνει όμως με όλους τους οδηγούς εκεί έξω, το ζητούμενο είναι πέρα από το να ξέρεις να οδηγείς, να γνωρίζεις και που θέλεις να πας.

Εις το επανιδείν...  +Vaggelis Episkopou

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ ένα σχόλιο ξεγύμνωσε το πρόβλημα της εκκλησίας του σήμερα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Έχεις πάει στην εκκλησία, όλοι έχουμε πάει στην εκκλησία. Κάποιοι από εμάς εκκλησιαζόμαστε πιο συχνά, άλλοι λιγότερο, άλλοι για το τυπικό κι άλλοι καθόλου! Ανάμεσα στο Μυστήριο της Θείας Λειτουργίας, ξεχωρίζω πάντα το κήρυγμα που εκάστοτε ιερέα στους εκκλησιαζόμενους.

Συνήθως ο κόσμος δυσανασχετεί εκείνη την στιγμή, όμως αν το καλοσκεφτούμε, είναι το σημείο στο οποίο ο ιερέας μιλάει στην Δημοτική ακριβώς στα αυτιά του του επισκέπτη και μπορεί να απευθυνθεί σε αυτόν εμπνευσμένος από την καθημερινότητα, από την επικαιρότητα και όλα όσα βασανίζουν τον καθημερινό άνθρωπο. Πρακτικά, θα έπρεπε να είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι κι όμως ο κόσμος όχι μόνο το αγνοεί στην πλειοψηφία του, αλλά το αισθάνεται σαν ένα διάλειμμα από την διαδικασία της λειτουργίας και αρχίζει να μιλάει μεταξύ του.

Εγώ δίνω μεγάλη βαρύτητα σε αυτό. Επειδή εκκλησιάζομαι σε διάφορους ναούς, ακούω με προσοχή τα εκάστοτε κηρύγματα και αξιολογώ και αυτά αλλά και τους ιερείς. Δεν σας κρύβω πως υπάρχουν ιερείς που ορμώμενοι από ένα εκκλησιαστικό θέμα, στέλνουν εξαιρετικά επίκαιρα και σύγχρονα μηνύματα στον κόσμο. Αντίθετα υπάρχουν κι εκείνοι που μπορεί να έγραψαν ένα κείμενο και να το διαβάζουν κάθε χρόνο το ίδιο και το οποίο είναι ένα παζλ από πατερικά κείμενα κλπ.

Προχθές λοιπόν, γιορτή του Αγίου Μηνά -πολιούχου του Ηρακλείου- είχα την ευκαιρία να παραστώ για την λειτουργία στον μητροπολιτικό ναό του. Κατά τη διάρκεια του λόγου ενός καλεσμένου Μητροπολίτη του οποίου το όνομα δεν συγκράτησα ένιωσα την κούραση μιας μακράς βαρετής ομιλίας να με καταβάλει. Σε εκείνο το σημείο ο άνθρωπος με τον οποίο βρισκόμουν στην εκκλησία μου δυσανασχέτισε με σχετική γκριμάτσα και εγώ σχολίασα ψιθυριστά πως η ομιλία του είναι για τα σκουπίδια.

Μεγάλο λάθος μου, αφού μια κυρία από πίσω μου που έως εκείνη τη στιγμή συνομιλούσε με την διπλανή της, άκουσε τι είπα και άρχισε να με "ντύνει" με τα... "ντροπή σου, σεβασμός στην εκκλησία" κλπ. Αυτή η κυρία βέβαια δεν ξέρει πως εγώ είχα προσέξει κάθε λέξη από την έως εκείνη τη στιγμή ομιλία, δεν ξέρει πως εκτός από ακροατής έχω υπάρξει και ομιλητής και πως έχω μακρά διαδρομή στην Εκκλησία και την θρησκεία που έχω υπηρετήσει μεταξύ άλλων, οπότε δεν τίθεται θέμα σεβασμού αλλά καλοπροαίρετου σχολιασμού.

Οι εκκλησιαστικές σχολές διδάσκουν τους επίδοξους μελλοντικούς ιερείς πως μετά τα δώδεκα λεπτά ο κόσμος χάνει το ενδιαφέρον του στην ομιλία και όταν αυτά γίνονται είκοσι πέντε τότε αντιλαμβάνεστε πως όχι μόνο σκοτώνουν την προσήλωση του ακροατή, αλλά μαρτυρούν και την υστεροφημία του ομιλητή που μόνο και μόνο επειδή έχει εγγυημένο(;) ακροατήριο ξεσπά όλη του την πλεονεξία. Την ίδια στιγμή, τι λέει το περιεχόμενο της ομιλίας; Αγγίζει σύγχρονα θέματα που απασχολούν τον άνθρωπο όπως η οικονομία, η κοινωνία, η οικογένεια, το άγχος, η τρομοκρατία, η αλληλεγγύη κλπ. ορμώμενη από ένα εκκλησιαστικό ζήτημα ή μια διδαχή ή... ξεσκονίζει πατερικά κείμενα που κινούνται σε θεωρίες και νοήματα της εποχής που γράφτηκαν;

Ο καθωσπρεπισμός έχει σκοτώσει την Εκκλησία εδώ και καιρό. Η πίστη των ελλήνων δεν αρκεί για να σώσει την Εκκλησία. Λέγαμε πάντα πως η Εκκλησία είναι ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας και αυτό σε πάρα πολλές περιπτώσεις ισχύει ακόμα και υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα, όμως όταν η Εκκλησία πάσχει τόσο πολύ από marketing και αυτό που μένει στον μέσο πολίτη, είναι πως πρόκειται για έναν οργανισμό διαφθοράς και πουριτανισμού, τότε κάποιο πρόβλημα υπάρχει και αυτό δεν είναι το σχόλιο που έκανα εκείνη τη στιγμή, ε; +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »