Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ οδηγός vs επιβάτη σε λεωφορείο του ΟΑΣΘ + bonus αρχέγονα ερωτήματα της ανθρώπινης φύσης

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis

Κεφάλαιο 1: Το συμβάν

Κι ενώ η Θεσσαλονίκη βρισκόταν στην κατάψυξη που λέτε, με αρκετό χιόνι, αρκετό κρύο και αρκετό κόσμο που χρειαζόταν να ανταπεξέλθει σ' αυτήν την καθημερινότητα κάνοντας υπομονή, διαδραματίστηκε η εξής σκηνή απείρου κάλλους:
Την εικόνα κατέγραψε η δημοσιογράφος της εφημερίδας «Μακεδονία», Σοφία Χριστοφορίδου.
Μετάφραση: Οδηγός αρνήθηκε να ανοίξει σε επιβάτη μέσα στο πολικό σκηνικό και εκείνος αντέδρασε βάζοντας εαυτόν μπροστά στο λεωφορείο. Δεν άργησε να δημιουργηθεί κομφούζιο, να μαζευτεί κόσμος, να γίνουν καταγγελίες, να εμπλακεί η εταιρεία security που συνεργάζεται ο ΟΑΣΘ και να καταλήξουμε σε αυτό το "αριστούργημα":

 Για την ιστορία, το λεωφορείο έφυγε μετά από αρκετή καθυστέρηση ΧΩΡΙΣ τον επιβάτη!

Κεφάλαιο 2: Τα κοινωνικά αντανακλαστικά

Το ζήτημα δεν άργησε να "ταξιδέψει" και να γίνει ευρύτερα γνωστό, ξεσηκώνοντας όπως είναι λογικό αντιδράσεις στον κυβερνοχώρο. Πέρα από την εκάστοτε προσωπική άποψη για το θέμα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει να παρακολουθήσει στα social και σχόλια των αντίστοιχων άρθρων κανείς το πόσο εύκολα δημιουργούνται "στρατόπεδα" και πόσο χαιρόμαστε να τσακωνόμαστε και να επιβάλλουμε τη θέση μας ο ένας στον άλλον! Είναι άραγε ν' απορεί κανείς με το συμβάν αυτό καθαυτό; Αφού ολοφάνερα είμαστε όλοι ως κοινωνία στα πρόθυρα να κατασπαράξουμε ο ένας τον άλλο... Μην αφήνοντας μάλιστα και τις μετριοπαθείς και λογικές φωνές να πρυτανεύσουν.

Κεφάλαιο 3: Ο προβληματισμός

Ο προβληματισμός εδώ περιστρέφεται γύρω από  το δίπολο γραπτού και άγραφου νόμου, ηθικής και δικαιοσύνης, που έχει απασχολήσει τον άνθρωπο σχεδόν από τις πρώτες συγκροτημένες κοινωνίες, αφού όλες αυτές αποτελούν αρχές απαραίτητες για την ομαλή κοινωνική συμβίωση. Ο κανονισμός είναι σαφής και επιβάλλει στάσεις μόνο στα προκαθορισμένα σημεία, η ανθρωπιά όμως δεν σου επιτρέπει ν' αφήσεις έναν συνάνθρωπό σου έξω στο κρύο, να περιμένει το επόμενο λεωφορείο (το οποίο μέχρι να έρθει πιθανότατα να έχει καλοκαιριάσει και να μην υπάρχουν τέτοια προβλήματα!).

 Τι κάνεις λοιπόν; 

Παραβαίνεις τον κανόνα, που έχει θεσπιστεί με σκοπό ακριβώς τον συντονισμό τέτοιων καταστάσεων και παίζει ρόλο συνεκτικό σε κάθε ανθρώπινη κοινωνία ή καταπατάς το ανθρώπινο ηθικό αίσθημα που σου λέει να βοηθήσεις τον συνάνθρωπο;

Είσαι πρόθυμος να υποστείς τις κυρώσεις αφενός ή να αντιμετωπίσεις τις εσωτερικές και εξωτερικές φωνές τύψεων αφετέρου;

Εν τέλει, είσαι πάνω απ' όλα πολίτης ή άνθρωπος; Τι πρέπει να είσαι για να λειτουργήσει καλύτερα όλο αυτό το σύνολο το οποίο όλοι μας συναποτελούμε;

Επίλογος

Δεν μπορώ να ξέρω αν ο οδηγός εκείνος του ΟΑΣΘ συλλογίστηκε όλα τα παραπάνω και κατέληξε στην απόφαση που κατέληξε ή αν δεν του πέρασαν καν από το μυαλό και λειτούργησε βάσει βολής και ασφάλειας. Μπορώ όμως να ξέρω πως μας έδωσε αρκετή τροφή για σκέψη και προβληματισμό, και τη δυνατότητα να κάνουμε ένα καλό φινάλε στο σημερινό κείμενο:

Εσείς; Τι θα κάνατε στη θέση του;
 +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ η καθαρότητα της ποίησης

 you've got to take this moment στο +yannidakis

Δε μου αρέσει να μιζεριάζω αλλά μπορώ να πω ότι όσο τυχερή έχω υπάρξει άλλο τόσο αδικημένη είμαι. Βέβαια η ζωή δείχνει πως ο μαχητής μόνο κάποιες «μάχες» χάνει, όχι ολόκληρο τον πόλεμο. Η ζωή είναι ένας πόλεμος. Έχει ένα σωρό δυσκολίες και κάθε μέρα είναι μια νέα δοκιμασία.

Έως εδώ θα έλεγε κανείς πως είναι όλα αποδεκτά. Η εκτόνωση των νεύρων μας σε εύκολα θύματα δείχνει την τάση επιβολής μας και τον εγωκεντρισμό που μας διακατέχει. Προφανώς, ψάχνουμε οι περισσότεροι -λίγο πολύ- να δείχνουμε την κυριαρχία μας στους πιο αδύναμους. Σε εκείνους που απλώς γοητεύουμε και ασκούμε ευκολότερα δύναμη πάνω τους.

Τελευταία διαβάζω blogs διάφορων χρηστών ανά των κόσμο. Έχουν την πλάκα τους. Ο καθένας γράφει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι. Κάτι σαν αυτό που κάνω κι εγώ εδώ. (Ευχαριστώ αυτό το blog που συνεχίζει να έχει μια ανοιχτή αγκαλιά για εμένα ακόμη και όταν έχω μπόλικο τρέξιμο λόγω δουλειάς).

Παρατηρώ λοιπόν το εξής… Ο νέος κόσμος ψάχνεται και έχει ανοιχτά τα μάτια. Δε μασάει το κουτόχορτο που μάσαγαν οι προηγούμενες γενιές. Πολύ καλό αυτό.  Έχουν άποψη και μάλιστα τεκμηριωμένη. Δείγμα ότι ο κόσμος σκέφτεται, βουτάει τη γλώσσα στο μυαλό.

Οι νέοι άνθρωποι έχουν την  τάση να αγαπούν και μέσα από τις δυσκολίες – όπως ανέφερα παραπάνω- βρίσκουν το χαμένο ρομαντισμό που σε άλλες εποχές ήταν πιο αυτονόητος. Η ποίηση, βλέπω, κεντρίζει το ενδιαφέρον αρκετών. Δεν ξέρω εάν σας αρέσει η ποίηση. Εμένα έτσι κι έτσι. Δεν  έχω και πολύ συχνά τη διάθεση να διαβάζω ποιήματα που πολλές φορές είναι τελείως ακατανόητα, ωστόσο, εάν είμαι θυμωμένη, κουρασμένη, είναι ένας καλός τρόπος να ακονίζω το μυαλό μου και να αφήνω τις αισθήσεις μου ελεύθερες.

Μετά λαμβάνω τις πιο σωστές αποφάσεις. Με βοηθά η ποίηση να καθαρίζει το μυαλό μου και να μη με πτοεί τίποτα απολύτως. Κανενός η συμπεριφορά, καμία δύσκολη κατάσταση!

K. Kαρυωτάκης, Αγάπη

Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι.
Και με είδε μια αχτίδα

Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της
κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.
Πώς μ’ έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης,
πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη!

Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι
δεν είμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος,
κι ελύγισα σαν από τρυφερότη,
εγώ που μ’ είχε πέτρα κάνει ο πόνος.   +NastaziaA

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

εικονικοί προβληματισμοί για τον ήρωα που βρήκε το τέλος του @Excel

μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Πόσες απ' αυτές φτιάχνουν έναν προβληματισμό;
Αν δεν έχεις περάσει ατέλειωτες ώρες μπροστά από ένα MS Excel και κάποιες από αυτές, απλά δεν την πάλευες και αποφάσισες να βρεις το τέλος των κελιών ενός κενού φύλλου, τότε ο αποψινός εικονικός προβληματισμός θα σου φανεί χαζός. Κλείσε την σελίδα, τώρα! +Yanni Spiridakis 
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2017

ΣΠΙΘΕΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ~ ένα νέο ξεκίνημα

σε μία κοινωνία κατήφειας & παρακμής, βρίσκουμε τα εφόδια να αισιοδοξούμε

Καλησπέρα στους φίλους του +yannidakis! 
«Αυτό που αποκαλούμε ξεκίνημα είναι συχνά το τέλος. Και το τέλος είναι μια αρχή. Το τέλος είναι το σημείο από όπου ξεκινάμε.»

Υπάρχουν άπειρα αποφθέγματα για τη νέα αρχή. Την πολυπόθητη νέα αρχή. Ομολογώ ότι δυσκολεύτηκα πολύ για το σημερινό θέμα, βρίσκοντας τον εαυτό μου σε μία διαρκή σύγχυση και αμφιταλάντευση. Έτσι, προκειμένου να βάλω σε μία τάξη τις σκέψεις μου, ξεκίνησα να γράφω το κείμενο θέτοντας ερωτήματα στον εαυτό μου:

Γιατί επιδιώκουμε ένα νέο ξεκίνημα το οποίο συνοδεύεται από μια αλλαγή; Αλλά και αντιστρόφως, γιατί δεν το επιδιώκουμε; Γιατί έχουμε την τάση να μένουμε προσκολλημένοι σε μια- δε θέλω να φανώ προκατειλημμένη μιλώντας για συνήθεια ή καθημερινότητα ή ρουτίνα- (έστω) αλληλουχία καταστάσεων που δεν μας καλύπτει πλέον; Γιατί τόσο άγχος και φόβος για το υποτιθέμενο άγνωστο; Πόσο «θεωρητικά» έτοιμοι είμαστε για αυτό; Και συμβαίνει μόνο όταν είμαστε έτοιμοι ή όταν οι καταστάσεις δημιουργούν τις , ξανά θεωρητικά, "κατάλληλες συνθήκες"; Τι υποδηλώνει στα αλήθεια μια νέα αρχή; Και τέλος, όταν υφίσταται αυτό το νέο ξεκίνημα, τι φέρνει μαζί του;
Καταρχήν, όταν αναφερόμαστε σε ένα νέο ξεκίνημα τι εννοούμε και τι σηματοδοτεί αυτό; 
Νέα ξεκινήματα στη ζωή μας συμβαίνουν συνεχώς από την αρχή της γέννησής μας, είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι. Πολλές φορές είναι επώδυνα, όπως το τέλος μιας σχέσης, ένα απροσδόκητο γεγονός, μία ασθένεια, ακόμα και ένας θάνατος, κάτι που μας δυσκόλεψε ή μπορεί να μας πλήγωσε βαθιά. Τότε, το νέο ξεκίνημα παίρνει τη μορφή της λύτρωσης. Μια νέα αρχή γεμάτη θέλω, όνειρα, ελπίδα. Υπάρχουν όμως  και άλλα, φυσικά ερχόμενα ξεκινήματα, όπως μια νέα δουλειά, μια νέα φάση ζωής, η νέα σχολική χρονιά.

Η δική μου αφορμή για το άρθρο λοιπόν, ήταν ο νέος χρόνος, η εκκίνηση του οποίου μόλις σήμανε. Περίοδος κατά την οποία, λόγω του ευρύτερου κλίματος, καθιερώνεται, συνηθίζεται, επιβάλλεται ή, εν τέλει, υπενθυμίζεται  σε εμάς η ανάγκη μιας νέας αρχής, με μεγαλύτερη πίστη για μία ζωή καλύτερη μακριά από τον πόνο που προηγήθηκε στολισμένη με προσδοκίες για μία φρέσκια εκδοχή του εαυτού μας και της μετέπειτα ζωής μας.

Σε τι όμως μας καλεί πραγματικά αυτό το νέο ξεκίνημα; 
Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι προσωπική υπόθεση. Και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε αυτό, τόσο πιο γρήγορα το εν λόγω ξεκίνημα θα πάρει σάρκα και οστά. Το όλο θέμα λοιπόν, περιστρέφεται γύρω από τον άξονα που λέγεται «εγώ» και μεταφράζεται σε «είναι». Όλα τα εξωτερικά γεγονότα δεν αποτελούν παρά αφορμές, αφυπνίσεις, καλέσματα (ξαφνικά, απότομα, πιεστικά ή αυθόρμητα, ήπια, καλόβουλα) για να καταλάβουμε, πως θέλοντας ή μη, η ώρα για να αναμετρηθούμε με τη ζωή και τον ίδιο μας τον εαυτό έχει έρθει. Η νέα αρχή φέρνει μαζί της το σχεδιασμό ενός αναδιοργανωμένου πλάνου, νέους στόχους που πρέπει να τεθούν ή επαναδιαπραγμάτευση των υφιστάμενων, την αναθεώρηση επιλογών, την ανασυγκρότηση δυνάμεων, την ανανέωση της ενέργειας που μας περιβάλλει και την οποία εκπέμπουμε.

Ένα νέο ξεκίνημα δεν πρέπει να συγχέεται με την αλλαγή προσώπων, καταστάσεων, χώρων, δεδομένων, εξωτερικών συνθηκών. Αυτές αποτελούν ορισμένες προϋποθέσεις, ακόμα και ωθήσεις, ώστε να περάσουμε στην αληθινή νέα αρχή που οραματιζόμαστε. Το νέο ξεκίνημα αφορά και απαιτεί την βαθειά, συνειδητή, ουσιαστική και εσωτερική αλλαγή. Τη βαθύτερη γνωριμία με τον εαυτό μας, με τις ανάγκες μας, τις καταπιεσμένες επιθυμίες μας, τον θυμό μας, τις ανασφάλειές μας, τα όνειρά μας.

Ένα νέο ξεκίνημα δεν απομυθοποιεί το παρελθόν. Αντιθέτως, βασίζεται σε αυτό και μαθαίνει, επαναδιαπραγματεύεται μαζί του και συνομιλεί με αυτό. δεν το αφήνει σε κάποια απομακρυσμένη γωνία, ούτε ποτέ το ξεχνά.
Όσο και αν ψάχνουμε την αλλαγή σε πρόσωπα ή καταστάσεις, δε θα τη βρούμε, αν πρώτα δεν αναθεωρήσουμε δικές μας συμπεριφορές, αν δεν ανασυγκροτηθούμε και αν δεν κάνουμε ένα βήμα για να έρθουμε λίγο πιο κοντά στην αυτογνωσία μας. 
Η αλλαγή δεν είναι μακριά. Η αλλαγή είναι μέσα μας.
Η ευχή μου για τη νέα χρονιά; Να φέρει στον καθένα από εσάς ένα εσωτερικό, ουσιαστικό και ανανεωτικό νέο ξεκίνημα!!!  +Elina Ioannou 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ η εκκλησία μας και πάλι στο στόχαστρο

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει ο Ιωάννης Ασλανίδης

Στον επιτάφιο του Περικλέους δίδεται ο ορισμός της Δημοκρατίας: Το Πολίτευμά μας λέγεται Δημοκρατία επειδή την εξουσία δεν την ασκούν λίγοι πολίτες, αλλά ο Λαός· «…και όνομα μεν διατομή ες ολίγοις αλλ’ ες πλείονες οικείν Δημοκρατία κέκληται» (Θουκυδ. Β’, 37)

Με νέα εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας σχεδόν επιδιώκεται η κατάργηση του Μαθήματος των Θρησκευτικών από τα σχολεία. Μετά το θέμα των ταυτοτήτων, των Διαβατηρίων, του διαχωρισμού εκκλησίας και Κράτους έρχεται διά του τρόπου αυτού και νέο πλήγμα, εξ ιδίων, στο Βάθρο της μέχρι σήμερα επιβιώσεώς μας, στον Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό. Δυστυχώς αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται από  τις Ελληνικές Κυβερνήσεις εδώ και 30 χρόνια, χωρίς καμία εξήγηση.

Το Αδόκιμο και φθηνό αιτιολογικό του υπουργείου Παιδείας, ήταν ότι «Έκανε λέει δεκτό το αίτημα του συνηγόρου το πολίτη ν’ αλλάξει το ισχύον καθεστώς στο μάθημα των Θρησκευτικών». Επειδή λέει μερικοί γονείς διαμαρτυρηθήκαν στο συνήγορο του πολίτη, διότι με αυτή την διδασκαλία πλήττεται η προστασία των προσωπικών δεδομένων των τέκνων των κ.λπ. Και! αυτές οι νέες επιθέσεις στα βάθρα της ορθοδοξίας, δεν είναι μόνο επιδιώξεις της σημερινής Κυβέρνησης, αλλά και άλλων προοδευτικών Κυβερνήσεων μη αριστερών, οι οποίες, απώλεσαν τις αρχές και τις αξίες, επάνω στις οποίες οργανώθηκαν σαν εθνικό, πατριωτικό πολιτικό ΚΌΜΜΑ Της Ελλάδος.

Ενθυμείται ο Ελληνικός λαός την προσπάθεια και το πείσμα ελαχίστων αυτοαποκαλουμένων προοδευτικών κύκλων του πρόσφατου παρελθόντος, για την εξάλειψη του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, προς εξυπηρέτηση κάποιων μειονοτήτων και ποιος ξέρει ποιων αντιχριστιανικών και αντεθνικών συμφερόντων. Με την πρωτάκουστη δημοκρατική δήλωση Υπουργού (26-6-2000) ότι: «και 9 εκατομμύρια υπογραφές να φέρουν, θα υποστηρίξουμε τον ένα που δεν υπέγραψε».

Το πρόβλημα που εγείρεται πάλι και σήμερα είναι, εάν πιστεύει ο υπουργός ότι υπηρετεί την Δημοκρατία, με αποφάσεις κόντρα στην θέληση της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού, τότε, οφείλει, κατά την γνώμη μου να δώσει άλλον ορισμό, διαφορετικό από αυτόν που έδωσε ο Περικλής στον επιτάφιο, για την Δημοκρατία.

Γνωρίζουμε από την Ιστορία μας, πόσο άρρηκτα είναι συνδεδεμένα, ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία. Επίσης γνωρίζουμε πολύ καλά, πόσο συνέβαλε η εκκλησία μας, στην αναγέννηση του Ελληνικού έθνους και στην διατήρηση της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας των Ελλήνων. Όσοι δεν γνωρίζουν ιστορία να διαβάσουν, όχι μόνο τα εξώφυλλα.

Όταν ο Απόστολος Παύλος ήρθε στην Ελλάδα και δίδαξε στο ανήσυχο πνεύμα των Ελλήνων τον Χριστιανισμό εξέφρασε, αυτό που από μόνοι τους επιθυμούσαν οι Έλληνες, να οριστικοποιήσουν τον θάνατο των παλαιών θεών και να εγκολπωθούν την ύπαρξη του ΕΝΟΣ, μοναδικού και αληθινού Θεού. Το Χριστιανικό στοιχείο αναμείχθηκε με το Ελληνικό, που βρισκόταν τους τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες σε παρακμή και έψαχνε για μία νέα ταυτότητα.

Ο καρπός της ζωογόνου αυτής ένωσης εδημιούργησε έναν πολιτισμό που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και καλείται Ελληνοχριστιανικός Πολιτισμός. Ενώθηκε λοιπόν η αρχαιοελληνική σοφία του αρίστου και τελείου με την χριστιανική του εναρέτου και της αγάπης. Ο Ε. Παπανούτσος ο παρεξηγημένος αυτός παιδαγωγός και φιλόσοφος ομιλών στην Βουλή των Ελλήνων, ολίγον προ του θανάτου του, διακήρυξε ότι, η ορθοδοξία και ο Ελληνισμός είναι μαζί ζυμωμένα. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι όσοι Έλληνες δεν είναι Χριστιανοί δεν είναι Έλληνες αντιθέτως μπορεί και ετερόδοξος Έλλην να είναι καλύτερος από έναν ορθόδοξο.

Ο τέως υπουργός των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ, ο σύγχρονος Μέτερνιχ της Ευρώπης, που τόσα δεινά έφερε στον τόπο μας, ομιλών το 1994 στην Ουάσιγκτον, μεταξύ άλλων είπε (Σεπτ. 1994): «Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες: Εννοώ δηλαδή να του πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να του εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα να αναπτυχθεί, να διακριθεί και να επικρατήσει στα Βαλκάνια και την ανατολική Μεσόγειο»!...Άρα! γινόμαστε άθελά μας, όργανα των Ανθελλήνων της Παγκοσμιοποίησης.

Αφού λοιπόν από τα ανωτέρω στοιχειώδη παραδείγματα εύκολα εξάγεται το συμπέρασμα ότι η ταύτισις του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, αποτελεί θετικό και ωφέλιμο στοιχείο και κεντρικό άξονα πολιτιστικής, κοινωνικής και εθνικής κυρίως συνοχής, εγείρεται το ερώτημα: Πώς πρέπει να ενεργήσουμε; Να κατεδαφίσουμε, να αποσυνδεθούμε και να διαλύσουμε αυτόν τον εθνικό δεσμό, που αποδεικνύει την εθνική μας ταυτότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πολιτισμού μας; Ή αντιθέτως να ενισχύσουμε να τονώσουμε και να ενθαρρύνουμε τον υπάρχοντα αυτόν δεσμόν μεταξύ Ορθοδοξίας και Ελληνισμού;

Η πρόοδος των λαών δεν επιτυγχάνεται, με καταστρατηγήσεις αρχών, δογμάτων και αξιών, αλλά με την στήριξη στις ιδέες και στις αρχές των προγόνων μας.

Ιδιαίτερα οι Πολιτικές μας ηγεσίες πρέπει να προσέξουν και να λαμβάνουν μέτρα ενωτικά των Ελλήνων όπου θα πρυτανεύει ο Πατριωτισμός και η Ορθοδοξία. Διότι! μέσα στις δύσκολες ώρες που περνάμε καθημερινά, το άτομο αναπτύσσεται λανθασμένα και γίνεται ένα ξεπερασμένο γρανάζι του απρόσωπου συστήματος που κανείς δεν ελέγχει. Ένας ολοκληρωμένος αντιανθρωπισμός που συνθέτει και αντικειμενικοποιεί τον άνθρωπο, βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι υπάρχοντες υγιείς τύποι που υπηρετούν το καλό των πολλών, θεωρούνται ξεπερασμένοι ή συνθλίβονται από τους παθολογικούς που υπηρετούν τα συμφέροντα των ολίγων.

Πρέπει λοιπόν ο Έλληνας να επανέλθει και να παραμείνει στις ρίζες του εάν θέλει να έχει μέλλον, στη γεμάτη αγάπη και πίστη θρησκεία του που επεξετάθηκε όχι γιατί καταπιέζει, αλλά το αντίθετο, γιατί στην ανθρώπινη ελευθερία, αντέτεινε τη θεία, την απόλυτη Ελευθερία.

Το Θλιβερό για το Υπουργείο Παιδείας είναι, ότι! ενώ αδυνατεί να διασώσει την παιδεία της χώρας μας, μετά παρρησίας προβαίνει σε παρόμοιες πράξεις κατά της ανεκτίμητης αυτής πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

«Ποτέ δεν σταθεροποιήθηκε μία Δημοκρατία όταν εναντιώθηκε στους πόθους του λαού. Η προσήλωση στην λατρεία της Θεότητος της Δημοκρατίας είναι η εγγύηση του μεγαλείου των Δημοκρατών. Η περιφρόνηση όμως της Θρησκείας είναι η αιτία και η πιο θετική της καταστροφή, διότι δεν υπάρχει ο φόβος για κάθε είδους έγκλημα, του υπερτάτου όντος» (ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ ΝΙΚΟΛΟ) 
 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιο της εβδομάδας για την επιστροφή Παπανδρέου ή... #GAP_is_back

Η ΕΙΔΗΣΗ
Σε ιδιαίτερα θετικό κλίμα συναντήθηκε ο Γ. Παπανδρέου στη Βουλή με τη Φώφη Γεννηματά στη Βουλή επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά ότι έχει ανοίξει ο δρόμος για την αυτόνομη επιστροφή του στη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
ΤΟ HASHTAG
#GAP_is_back
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
Νομίζω πως είναι πολύ νωρίς για να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα. Μπορούμε όμως σίγουρα να πούμε ότι το ΚιΔηΣο του Παπανδρέου, η Δημοκρατική Αριστερά και το νέο ΠΑΣΟΚ, όλα ανεξάρτητα δεν αρκούν για να ορθώσουν ανάστημα ή... λόγο στην Βουλή.
Συνεπώς, ήταν μια πολιτικά σωστή κίνηση που απορώ γιατί απέρριψε το Ποτάμι που έτσι υπέγραψε την καταδίκη του.
Μένει να δούμε πως το ένα κίνημα θα επηρεάσει το άλλο, αν και οι απόψεις μου για τον Γιώργο Παπανδρέου είναι γνωστές στους αναγνώστες του yannidakis...
+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ #HASHTAG ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο 14 Ιανουαρίου 2017

ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ~ amasia

πως οι εφαρμογές της επιστήμης & της τεχνολογίας επιδρούν στην κοινωνία του σήμερα

χαιρετώ τα science nerds του +yannidakis 
Μία νέα υπερήπειρος έχει αρχίσει να δημιουργείται και θα έχει υπερισχύσει εις βάρος άλλων στα επόμενα 250 εκατομμύρια χρόνια. Η συγκεκριμένη είδηση έγινε γνωστή πριν 3-4 χρόνια, αλλά μέχρι σήμερα προσελκύει το ενδιαφέρον όλο και περισσότερων ανθρώπων, καθώς καινούργια στοιχεία έρχονται συνέχεια στο φως.

Σύμφωνα με την θεωρία δημιουργίας της νέας αυτής υπερηπείρου, την οποία οι επιστήμονες αποκαλούν Amasia, η Βόρεια και Νότια Αμερική θα ενωθούν, ενώ η Καραϊβική Θάλασσα και ο Αρκτικός Ωκεανός θα εξαφανιστούν, κι όλα αυτά θα συμβούν εξαιτίας της κίνησης των τεκτονικών πλακών. Πιο συγκεκριμένα, η Αμερική και ότι έχει προκύψει από αυτή, θα κινηθούν σε τροχιά σύγκρουσης με την Ευρώπη και την Ασία. Όταν η σύγκρουση αυτή πραγματοποιηθεί και η ξηρά κυριαρχήσει επί του υγρού στοιχείου, τότε θα έχουμε τη νέα υπερήπειρο, δήλωσε ο Δρ. Ross Mitchel του Πανεπιστημίου του Yale και επικεφαλής της έρευνας. 

Ευτυχώς που δεν θα ζούμε τότε έχω να πω εγώ. Φανταστείτε τι έχει να γίνει. Πέρα, δηλαδή, από κάποιες φυσικές καταστροφές που μπορεί να συμβούν, το μεγαλύτερο κακό δεν είναι άλλο από τον ίδιο τον άνθρωπο. Ποιος φιλόδοξος ηγέτης δεν θα επιθυμούσε να επεκτείνει την κυριαρχία του σε μία υπερήπειρο; Τα συμφέροντα θα είναι πολλά, και φυσικά πολλοί θα είναι και αυτοί που θα τα διεκδικήσουν. Αλίμονο στους επόμενους...+el. gk. 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ η επέλαση του χιονιά της υποκρισίας

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Οι τελευταίες μέρες του 2016 και αντίστοιχα οι πρώτες του 2017 ήταν κρύες. Παγωμένες! Μπορεί εσείς εκεί πάνω να έχετε συνηθίσει λίγο-πολύ, όμως εδώ στην Κρήτη ζήσαμε πρωτόγνωρες καταστάσεις! Χιόνια μέσα στην πόλη, ακόμα και στην παραλιακή, αποκλεισμένα χωριά σε χαμηλό υψόμετρο, θερμοκρασίες που άγγιξαν το μηδέν μέσα στην πόλη (του Ηρακλείου) κλπ. Προσωπικά, λατρεύω αυτόν τον καιρό. Τον απολαμβάνω και όπως χαρακτηριστικά λέω, "μυρίζει υγεία"! Όμως δεν είμαι μόνο εγώ.

Πολλοί άνθρωποι ανά την Ελλάδα ή την εντελώς απροετοίμαστη Κρήτη, βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση εξαιτίας αυτού του χιονιά. Μακριά από τις φωτογραφίες χαράς, τους χιονάνθρωπους και τις βόλτες για χιονοπόλεμο, είδαμε αποκλεισμένα χωριά, κομμένο ρεύμα, τροχαία λόγω των παγωμένων δρόμων και... κάτι που θα γράψω λίγο παρακάτω.

Με τον καιρό, τον σεισμό και την φύση γενικά δεν μπορεί κανείς να τα βάλει, μπορεί όμως να προστατευτεί με διάφορους τρόπους, πολλοί από τους οποίους αποτελούν σενάρια επιστημονικής φαντασίας για την ελληνική νοοτροπία. Για πολλά λοιπόν από τα δεινά που βασάνισαν τους συμπολίτες μας αυτές τις μέρες, την ευθύνη έχουν οι... ίδιοι ή τέλος πάντων οι κρατικές υπηρεσίας και η πολιτική προστασία.

Σε κάθε περίπτωση υπάρχει μία ακόμα μεταβλητή που όσο εμείς ανάβαμε το τζάκι και ψήναμε λουκάνικα, βρισκόταν στην εξίσωση της κακοκαιρίας στην χώρα μας. Πρόκειται για τους μετανάστες, τους πρόσφυγες, ή όπως αλλιώς θέλετε, πείτε τους. Μιλάμε για ανθρώπους που εδώ και μήνες έχουν μόνιμη κατοικία μια σκηνή εντελώς ακατάλληλη για τον χειμώνα. Άνθρωποι που έζησαν το ίδιο κρύο με εμάς, για εκείνους ενδεχομένως να ήταν ακόμα πιο σοκαριστικό μιας και στον τόπο τους δεν νομίζω να είναι σύνηθες φαινόμενο κακοκαιρία σαν αυτή. Άνθρωποι που είχαν να προστατεύσουν τα παιδιά τους από το κρύο κι όμως την ίδια ώρα έτρεμαν επειδή πολύ απλά δεν είχαν πουθενά να κρυφτούν. Δεν τους βάζω στην ίδια κατηγορία με τους άστεγους των ελληνικών πόλεων, μιας και οι τελευταίοι είχαν την ευκαιρία έστω για αυτές τις μέρες να στεγαστούν σε ειδικούς χώρους που είχαν δεσμεύσει οι τοπικές διοικήσεις.

Ο σημερινός προβληματισμός δεν είναι πολιτικός. Δεν μπαίνω καν στην διαδικασία να συζητήσω για το αν αυτοί οι άνθρωποι είναι καλώς μακριά απ' την χώρα τους, για το αν είναι καλώς στην δική μας ή δεν ξέρω τι άλλο. Σε αυτές τις έκτακτες περιπτώσεις είναι άνθρωποι. Συνάνθρωποι. Και ανάμεσά τους υπάρχουν πολλά παιδιά. Παιδιά που αύριο θα είναι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο πολίτες αυτού του κόσμου. Και αυτοί οι άνθρωποι θα κουβαλούν για πάντα μαζί τους εικόνες πολέμου και τρέμουλο κρύου μέσα στο σκοτάδι μιας σκηνής.

Πρώτος εγώ δηλώνω πόσο απόλαυσα αυτό το κρύο, όμως την ίδια ακριβώς σκέφτομαι τους εργαζόμενους που έμειναν χωρίς δουλειά εκείνες τις μέρες, τους αποκλεισμένους λόγω της μη εξυπηρέτησης των μεταφορών, μα κυρίως αυτά τα παιδάκια που έτρεμαν όσο εμείς βεγγερίζαμε αχνίζοντας στο ζεστό μας τζάμι. +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ το αδιέξοδο ενός ιδεολόγου επιχειρηματία και η αλλαγή σελίδας

Καληνωρίσματα από το +yannidakis
Ξέρεις που πας να συμπληρώσεις μία αίτηση και κάποια στιγμή ζητάει το επάγγελμά σου. Δεν ντρέπομαι να πω πως τελευταία δεν ξέρω τι να βάλω εκεί. "Επιχειρηματίας; Ελεύθερος επαγγελματίας; Αυτοαπασχολούμενος; Ιδιοκτήτης επιχείρησης;" Δεν ξέρω τι από αυτά περιγράφει την κατάσταση μου, γνωρίζω όμως πλέον τις συνθήκες με τις οποίες την περιβάλλουν.

Είμαι κάτι λιγότερο από είκοσι συνεχόμενα χρόνια στον εργασιακό στίβο και έχω περάσει και από τις δύο πλευρές του ωκεανού διατηρώντας πάντοτε την ιδεολογία μου πολύ ψηλά. Εννοώ πως έχω υπάρξει υπάλληλος, χαμάλης, έως και σε ένα αξιοσέβαστο σημείο σε άλλη επιχείρηση. Από την άλλη, έγινα εργοδότης και αγωνίστηκα να χτίσω την προσωπική και οικογενειακή μου ευημερία. Και τα κατάφερα. Και πάντα κρατώντας ψηλά την ιδεολογία του να μείνω μακριά απ' το Δημόσιο (ως υπάλληλος) και ποτέ να μην το κλέψω (ως επιχειρηματίας). Ναι, το λέω με μεγάλη περηφάνια πως ότι έκανα, το έκανα χωρίς ουδέποτε να κλέψω το ελληνικό κράτος.

Ναι, είμαι τόσο μαλάκας.

Θέλω να πω... πως φέτος, ένιωσα για πρώτη φορά την ανάγκη να το κάνω. Θέλετε εξαιτίας οικονομικής στενότητας; Θέλετε από εκδίκηση; Και τα δυο ισχύουν σε έναν βαθμό.

Όμως έρχεται μια μέρα στην ζωή ενός μαλάκα που αποφασίζει να μην είναι το ίδιο μαλάκας. Και τότε βλέπει πως ξαφνικά έχει δημιουργηθεί γύρω του ένα θεσμικό πλαίσιο που θέλει στα 100€ που βγάζει, τα 29€ να τα δίνει στην εφορία, τα 27€ στην ασφάλεια του (άσχετα ότι δεν την χρησιμοποιεί, γιατί η δημόσια υγεία είναι εντελώς ανθυγιεινή) και περίπου 15€ πάνε σε έμμεσους φόρους που πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχαν (ΕΝΦΙΑ, εισφορά αλληλεγγύης, κλπ.). Από τα 100€ μένουν 29 ολόκληρα ευρώ για να πληρώσω κι εγώ όπως κι εσείς, όλα τα πάγια μου έξοδα.

Ξέρετε, στην επιχείρηση μου δεν έχω συνέταιρο, αλλά αν είχα θα φρόντιζα να μοιραζόμαστε την δουλειά για να μην έρχομαι μόνος μου 9 το πρωί και να φεύγω μετά τα μεσάνυχτα, 7 μέρες την εβδομάδα. Οπότε γιατί να έχω το κράτος να παίρνει σχεδόν το 75% του κόπου μου στερώντας μου παράλληλα να έχω κι εγώ αφορολόγητο ή κι εγώ να χρησιμοποιώ το πλαστικό χρήμα για να έχω τα... "προνόμια" που έχουν οι μισθωτοί;

Είναι κάπου εδώ που οφείλεις να τραβήξεις μια γραμμή ...και να χαιρετήσεις.

Το 2005 άφησα δουλειά και ζωή στις ΗΠΑ για να υπηρετήσω μια άλλη ιδεολογία. Αυτή του τοπικιστή. Ήθελα να έρθω στην πατρίδα μου, την Κρήτη και να την υπηρετήσω δίνοντας εδώ ότι μπορώ να προσφέρω.

Δώδεκα χρόνια μετά, στέλνω το πρώτο μου μήνυμα (από τα καμπόσα που θα ακολουθήσουν φέτος στο yannidakis). προς όλους όσους δεν παίρνουν σύνταξη σε αυτό το γηροκομείο που λέγεται Ελλάδα και το μόνο που παράγει, είναι συντάξεις: Φύγετε! Τρέξτε να σωθείτε! Μπορεί εσείς να προλάβετε! +Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ



 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ μήπως... έχασες "κάτι από εσένα" τώρα τελευταία;

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis
Πρόσφατα, όντας ακόμα μια φορά θύμα του διαδικτυακού φαινομένου "WWILF" (what was I looking for?) -αυτό που ξεκινάς να ψάχνεις για το αν έχει π.χ. πολλές θερμίδες το φαγητό που θες να φας σήμερα, και καταλήγεις να διαβάζεις για εξωγήινες αφίξεις τα τελευταία 10 χρόνια- βρέθηκε μπροστά μου ένα κείμενο με "πράγματα που οφείλεις να κάνεις έπειτα από μια δύσκολη περίοδο στην ζωή σου". Η περίοδος αυτή μπορεί να αφορά έναν χωρισμό, κάποιο πρόβλημα υγείας, μια επαγγελματική αστάθεια κ.ο.κ. Ανάμεσα στα 10-15 "πρέπει" που ανέφερε ο συγγραφέας του άρθρου, λοιπόν, υπήρχε και το "βρες πάλι το κομμάτι εκείνο το εαυτού σου, που έχασες αυτό το διάστημα".


Έχοντας στο πρόσφατο ιστορικό μου μια από τις προαναφερθείσες "καταστάσεις", έκατσα και προβληματίστηκα, σκεπτόμενος αν θα μπορούσε να ισχύει η παραπάνω φράση στην δική μου περίπτωση, καθώς και αν όντως υπάρχει κάτι το οποίο έχει χαθεί και έχει εκλείψει από εμένα, από τον πρόσφατο παρελθοντικό εαυτό, μου μέχρι τον σημερινό. Και ναι! Να που χωρίς πολύ κόπο και χρόνο κατάφερα να εντοπίσω 2-3 στοιχεία και χαρακτηριστικά που πλέον δεν αποτελούσαν μέρος του... είναι μου. Σίγουρα, καθώς μεγαλώνουμε και ωριμάζουμε αλλάζουμε και, όπως είναι φυσικό, διαμορφώνουμε ένα νέο... "πρόσωπο". Προσοχή όμως. Δεν αναφέρομαι σε όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία ως φυσική εξέλιξη αλλάζουν ή χάνονται από εμάς. Όχι. Μιλάω για όλα εκείνα τα οποία είναι/ήταν αναπόσπαστα κομμάτια μας με τα οποία συμπορευόμασταν όλη μας την ζωή και καθορίζουν εμάς και το ποιοι είμαστε.

Σημαντικός παράγοντας στην συνειδητοποίηση μου αυτή, στάθηκε μια φωτογραφία που είδα η οποία ήταν τραβηγμένη πριν από περίπου 5 μήνες. Ξέρετε κάτι; Βλέποντας με σε αυτήν την εικόνα, μπορούσα να διακρίνω μια ικανοποίηση και μια "ευμάρεια" (αν θέλετε), την οποία δεν μπορούσα να εντοπίσω πλέον. Ένα συναίσθημα πληρότητας και καλής διάθεσης, που την στιγμή που διάβαζα το άρθρο με τα "πρέπει", αδυνατούσα να αισθανθώ. Δεν μου αρέσει να υποκρίνομαι. Αντιλαμβάνομαι ότι περνώντας από μια δύσκολη φάση, χρειάζεσαι χρόνο μέχρι να επανέλθεις στην αρχική, ή ενδεχομένως σε μια καλύτερη κατάσταση, όμως, παρόλα αυτά, δεν μου άρεσε καθόλου που έβλεπα έναν "προηγούμενο" εγώ μου να είναι "καλύτερο" από το τωρινό. Ας πούμε ότι δεν το έχω συνηθίσει.

Ψάξτε καλά να δείτε τι είναι αυτό που σας έχει (εκ)λείψει περισσότερο μετά ένα... δύσκολο και ιδιαίτερο διάστημα το οποίο διανύσατε. Προσπαθήστε να ξεχωρίσετε τι είναι αυτό στο οποίο γίνατε καλύτεροι και βελτιωθήκατε, αποκτήσατε και εξελιχτήκατε ως ανθρώπινες οντότητες, όμως, προπάντων, εντοπίστε όλα εκείνα (ελπίζω να είναι λίγα) τα οποία "χάσατε" χωρίς να το καταλάβετε ή να το θέλετε. Για εμένα, αυτός είναι ο κύριος στόχος των επόμενων ημερών. Για εσάς;


Εις το επανιδείν... +Vaggelis Episkopou

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ ωδή στον γιάννη αντετοκούμπο

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis

Βρίσκεται στο πικ της μέχρι στιγμής καριέρας του, αν και ειδήμονες και μη, συμφωνούν ότι δεν έχουμε δει ακόμη τίποτα απ' όσα θα ακολουθήσουν. Το ταλέντο του τις τελευταίες μέρες έχει τραβήξει το βλέμμα της δημοσιότητας λόγω των αλλεπάλληλων διακρίσεων: από το ρεκόρ καριέρας στον αγώνα των Μilwaukee Bucks εναντίον των Washington Wizards, στην παρουσία του στο εξώφυλλο του φημισμένου "Sports Illustrated" και στην δεκάδα των "καρφωμάτων" του NBA για το 2016, ο Γιάννης Αντετοκούμπο αποδεικνύει πως έχει άστρο.

nba
 Δεν είμαι όμως ειδική για να σταθώ σε μπασκετική ορολογία, στατιστικά και όλα αυτά τα πολύ εντυπωσιακά. Θα ήθελα να σταθώ σε κάτι -κατ' εμέ- ακόμη πιο σημαντικό, το οποίο μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Όταν πρόσφατα φίλαθλοι, μεταξύ των οποίων και Έλληνες, περίμεναν τον Γιάννη για φωτογραφίες και αυτόγραφα έπειτα από έναν αγώνα, και ένας από εκείνους έτεινε προς υπογραφή την ελληνική σημαία, ο νεαρός άσσος αρνήθηκε ευγενικά λέγοντας: "όχι, δεν υπογράφω στη σημαία μας"!

Ξέρετε, πέρα από το ολοφάνερο, το πόσο δηλαδή σεβασμό έδειξε στο εθνικό σύμβολο (δίνοντας αποστομωτική απάντηση σε κάποιες γλώσσες που έλεγαν διάφορα), θαυμασμό μου προξένησε η ταπεινότητα αυτού του ανθρώπου. Και εξηγούμαι. Η διαδρομή από τα Σεπόλια στο NBA, τα φώτα, η δημοσιότητα θα μπορούσαν (και ως ένα βαθμό για να είμαστε ρεαλιστές απόλυτα δικαιολογημένα) να θολώσουν και να ξεστρατίσουν έναν άνθρωπο. Το να "ψωνιστείς", να θεωρήσεις τον εαυτό σου Θεό υπεράνω πάντων, δεν είναι διόλου δύσκολο. Ο Γιάννης Αντετοκούμπο δεν έπεσε όμως προς τιμήν του σ' αυτήν την παγίδα. Αν αναλογιστούμε δε και κάποια άτομα του αθλητικού χώρου και μη που δεν έχουν ούτε τα μισά επιτεύγματα κι όμως φέρονται σαν να είναι οι πιο μεγάλοι αστέρες, καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι αυτό.

Έρχονται κάτι τέτοια μικρά-μεγάλα πραγματάκια λοιπόν, να μας θυμίσουν πως κι ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και μας δίνει διδάγματα ζωής. Και κάτι μου λέει πως με αφορμή αυτόν τον νεαρό και ταλαντούχο παίχτη, θα έχουμε την ευκαιρία να αναπτύξουμε πολλούς τέτοιους προβληματισμούς στο μέλλον. +Kωνσταντίνα Πορφυρού 
Milwaukee Bucks Πηγή: www.lifo.gr

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιο δευτέρας για την ομιλία της #MerylStreep στα #GoldenGlobes

Η ΕΙΔΗΣΗ
 Στις χτεσινοβραδινές Χρυσές Σφαίρες, η Μέριλ Στριπ παραλάμβανε το Βραβείο Cecil B DeMille. Ο λόγος της ήταν ένα μάθημα αξιοπρέπειας: χωρίς μεγαλοστομίες και κατηγορίες αλλά με λίγα απλά και δυνατά λόγια κατάφερε να αγγίξει τους πάντες.
ΤΟ HASHTAG
#MerylStreep
#GoldenGlobes
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
Η διάσημη ηθοποιός έκανε ένα πολιτικό, κοινωνικό και φυλετικό σχόλιο κατά του νέου προέδρου της Αμερικής (χωρίς να τον κατονομάσει) και κατά των διακρίσεων.
Είναι πολύ σημαντικό να βλέπουμε διάσημους καλλιτέχνες, αθλητές κλπ. να παίρνουν θέση για την πολιτική και κοινωνική κατάσταση. Προσέξτε, δεν είπα να πολιτεύονται, αλλά να παίρνουν θέση, να δείχνουν πως έχουν γνώμη, έχουν άποψη και δεν πετούν στο συννεφάκι το εκατομμυρίων που κερδίζουν στον κλάδο τους.
Να δείχνουν ότι βρίσκονται στον ίδιο πλανήτη με εμάς, ότι έχουν κοινούς προβληματισμούς με εμάς και μέσα από εύστοχα (ελπίζω) σχόλια, να παραδειγματίζουν τους νέους και γενικά τους υποστηρικτές τους ώστε να είναι το ίδιο πολιτικά και κοινωνικά ευαίσθητοι και οι ίδιοι...
+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ #HASHTAG ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ γυναικεία έπαρση πίσω από πτυχία

 you've got to take this moment στο +yannidakis
Οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν την τάση να είναι πολύπλοκες. Ναι οκ, το ξέρουν και οι πέτρες αυτό! Τι κάνουμε όμως γι' αυτό; Άλλοι δεν κάνουν τίποτα, άλλοι αναζητούν μια μικρή όαση μέσα στο χάος των ψυχολογικών σκαμπανεβασμάτων.

Αν είσαι γυναίκα, ξεκόλλα τον εγκέφαλό σου, γλυκιά μου. Δεν είσαι η Μόνικα Μπελούτσι να το παίζεις μοιραία με ιταλική φινέτσα. Είσαι η Μαρίτσα με το αξύριστο πόδι κάτω από το χοντρό σου τζιν. Η νέα, σπουδαγμένη που το παίζει σπουδαία προσωπικότητα κρυμμένη πίσω από κόλλες Α4 που αναγράφουν επαίνους και πτυχία. Τι γίνεται όμως με το χαρακτήρα;

Κανένα πτυχίο δε φτιάχνει χαρακτήρα. Τα πτυχία προσδίδουν ένα κύρος και επιβεβαιώνουν πως έχεις λάβει ορισμένες γνώσεις πάνω σε ένα ειδικό αντικείμενο. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο... Επομένως, δε λένε τίποτα για το χαρακτήρα σου. Aυτό μικρή μου Μαρίτσα, σημαίνει πως χωρίς καμία έπαρση πρέπει να βλέπεις και να μαθαίνεις νέα πράγματα για τους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφεσαι, κι αν κάτι δε σου αρέσει και θες με το ζόρι να περάσει το δικό σου, προσπάθησε να διατηρήσεις την ηρεμία σου.

Αν είσαι άντρας γείρε στον ώμο μου και κλάψε ή κάνε αλλαγή φύλου (μετά θα σε βρίζουν οι άντρες επειδή έγινες γυναίκα βέβαια). Τα πράγματα φαίνεται να είναι δύσκολα για τον Έλληνα άντρα που προσπαθεί να φτιάξει ο άνθρωπος τη ζωή του. Η καλή ανατροφή, τα χρόνια στα κολέγια, μη νομίζεις πως σε καθιστούν καλύτερο άνθρωπο από μια γυναίκα. Γιατί; Ρώτησα γυναίκες, και η απάντηση που έλαβα στο συντριπτικό ποσοστό του 100% ήταν : «Γιατί έτσι».

Πάντα οι γυναίκες θα βρίζουμε τους άντρες λόγω γενετικής ανωμαλίας, υποθέτω... Όλα όμως έχουν ένα τέλος όταν εμείς οι γυναίκες γινόμαστε αδιόρθωτες και υστερικές. Κανείς δε μας χαρίζεται, ούτε ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο! +NastaziaA

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

εικονικοί προβληματισμοί @RealLifeLore και σε μία ενδιαφέρουσα ποσόστωση του πληθυσμού της Γης

μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Πόσες απ' αυτές φτιάχνουν έναν προβληματισμό;
Είναι πολύ κατατοπιστικό να μιλάμε ποσοστιαία γενικά. Τι θα λέγατε λοιπόν αν όλος ο πληθυσμός της Γης ζούσε κατ' αναλογία σε μία πόλη. Μάλλον που θα ήταν κάπως... έτσι! +Yanni Spiridakis 
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017

ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ BATMAN ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ~ ο διαχρονικός προσωπικός μου ήρωας

ο ελληνικός διαδικτυακός χώρος της "επιστήμης" του Batman

ΘΕΩΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΡΥΛΟ

Ο ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΜΟΥ ΗΡΩΑΣ
Μιας και βρισκόμαστε ακόμα σε χριστουγεννιάτικους ρυθμούς ή που χθες είχα την ονομαστική εορτή μου, σκέφτηκα να παρακάμψω την προγραμματισμένη μου θεματολογία για τον ήρωα και να γράψω λίγο για την δική μας προσωπική σχέση. Έχουν προηγηθεί μερικές αφορμές ανθρώπων που έμαθαν πρόσφατα για την ειδική αυτή σχέση και που δεν κατάφερα να τους πείσω για τις βάσεις της.

Όμως, είναι τόσο γερές... Βλέπετε, με τον χαρακτήρα γνωριστήκαμε το 1988, όταν εκείνος ήταν ήδη 49 ετών, ενώ εγώ ένα μικρό παιδί που τότε έκανε το πρώτο του ταξίδι στις ΗΠΑ. Δεν ξέρω τι με συνεπήρε τότε γιατί σήμερα δεν θα με κέρδιζε με τίποτα ένας χαρακτήρας σαν αυτόν:
Έτσι ή αλλιώς όμως με κέρδισε. Ξαφνικά ήμουν ένα παιδάκι που χοροπηδούσε στις "χορογραφίες" των σκηνών μάχης και αναπαρήγαγε τις ατάκες που άκουγε με τα φτωχά τότε αγγλικά του. Και το 1988 έγινε 1989. Και τα αστεία χρώματα και οι γελοίες σκηνές άλλαξαν:
Και κάπου εκεί, όλα άλλαξαν. Μπορεί ηλικιακά να μην είχα το υπόβαθρο να καταλάβω ότι θα κατάφερνα μερικά χρόνια μετά, όμως το πάθος και η αφοσίωση είχαν πλέον καθιερωθεί μέσα μου. Τότε, ο Batman ήταν ο ήρωας που όλα τα παιδάκια έβλεπαν και με ένα "ουάου" στο στόμα παρακολουθούσαν τα κατορθώματά του, παίζοντας με τις φιγούρες/παιχνίδια τους. Μπορεί ο ήρωας να με βοήθησε να ξεπεράσω πολύ νωρίς τον φόβο (που κάθε παιδί έχει) για το σκοτάδι, μπορεί να με βοήθησε να δεχτώ πολύ πιο εύκολα τις ιδιαιτερότητες των γονιών μου (ως ένας χαρακτήρας με δολοφονημένους γονείς κάπου στην τότε ηλικία μου), όμως ήταν ακόμα ανερμήνευτος για εμένα. Ήταν απλά, αυτό που χρειαζόμουν τότε και ήταν αρκετό.

Το παιδί έγινε νέος έφηβος και ομολογώ ότι πέρασα μια δύσκολη εφηβεία. Δεν το έσκασα για να ασκηθώ και να αναπτύξω σώμα και πνεύμα όπως ο Bruce στην αντίστοιχη ηλικία, όμως πέρασα αμέτρητες ώρες μοναξιάς όταν χώριζα απ' τους φίλους μου. Ώρες περισυλλογής, σκέψεων, σχεδίων, σκέψεων, καθορισμού στόχων. Εκεί, άρχισα για πρώτη φορά να διαβάζω λίγο για τον ήρωα, να ανακαλύπτω πως αυτή η απομόνωση ήταν και δικό του χαρακτηριστικό, δική του ανάγκη, ένας δικός του τρόπος να προστατευτεί άλλοτε ο ίδιος κι άλλοτε οι δικοί του άνθρωποι.

Πέρασαν, καμπόσα χρόνια από τότε. Ήταν πριν καν ξεκινήσω να φοράω μαύρα. Και ήταν μια τυχαία και ασήμαντη μέρα που κάποιος με αποκάλεσε "μυστηριώδη". Ήταν η στιγμή που πάτησα το κουμπί της παύσης, γύρισα την κασέτα απ' την πλευρά των δικών μου παράλληλων σκέψεων και ένιωσα ξανά εκείνη την ταύτιση, με έναν ανεξήγητο τρόπο όμως αυτή τη φορά. Και τότε ο Batman κι εγώ, περάσαμε σε ένα επόμενο στάδιο σχέσης. Εγώ, που δεν άνοιγα βιβλίο, άρχισα να μελετάω την ψυχολογία του ήρωα. Το υπόβαθρο που του έδωσαν οι δημιουργοί του. Οι επιδράσεις απ' τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα, τον Φρόιντ, τον Αϊνστάιν κ.α. τα πρόσωπα που έως εκείνη τη στιγμή μου ακουγόντουσαν βαρετά μέχρι θανάτου, ξαφνικά γινόντουσαν πιο πρακτικά από ποτέ. Η σχέση μας έγινε βαθύτερη.

Γιατί ο Batman δεν είναι εξωγήινος ή μεταλλαγμένος. Δεν είναι άνθρωπος που ταξίδεψε στον χρόνο ή που έπεσε θύμα κάποιου υπερφυσικού ατυχήματος. Είναι ένα κράμα σπουδαίων ανθρώπων της παγκόσμιας Ιστορίας που κωδικοποιήθηκε πίσω από το σκοτάδι που κατά βάθος όλοι ζηλεύουμε, όλοι θα θέλαμε να έχουμε σαν διέξοδο ακόμα κι αν η ζωή μας κινδύνευε από αυτό... Είναι αυτό και μαζί του, κουβαλά όλα τα δικά μας ελαττώματα και αδυναμίες, ακριβώς επειδή είναι ένας άνθρωπος σαν εμάς.

Πολλοί με φωνάζουν "Batman" χαριτολογώντας, όμως αυτό είναι εντελώς λάθος. Όπως ως παιδάκι, δεν επέλεξα ποτέ να ντυθώ Batman στις απόκριες ενώ πολλά άλλα παιδιά το έκαναν γύρω μου, έτσι ως ενήλικας αρνούμαι να συγκριθώ μαζί του. Εκείνος επέλεξε ένα μοναχικό μονοπάτι αυτοθυσίας και παράλληλης παρανομίας. Εγώ το αντίθετο...

Φέτος, η ζωή μου αναμένεται να περάσει σε μία επόμενη φάση. Η φάση στην οποία αναμένεται να ταυτιστώ μαζί του σε κάτι διαφορετικό: τα όρια. Πολλοί μιλάνε για τα όρια τους, λίγοι όμως τα γνωρίζουν πραγματικά. Στην πραγματικότητα τα όρια του καθενός είναι πολύ πιο μεγάλα ή -αν θέλετε- ανθεκτικά από αυτά που νομίζει, ενώ δεν εξαρτώνται μόνο από τον ίδιο, αλλά και από το περιβάλλον του. Ποιος όμως είναι ικανός στ' αλήθεια να τα ξεπεράσει; "Know your limits, master Wayne" είπε κάποτε ο Alfred για να λάβει την πιο ρεαλιστική απάντηση: "Well, can't afford to know 'em". Όταν είσαι αποφασισμένος να πετύχεις και όταν ξέρεις ότι ξεκινάς κάτι δύσκολο, αδύνατο ή έστω πρωτόγνωρο για τα δεδομένα σου, το τελευταίο που πρέπει να ελέγξεις είναι τα όρια σου. Πριν πολλά χρόνια στο Knightfall ο ίδιος ανέφερε πως: "All men have limits. They learn what they are and learn not to exceed them. I ignore mine".

Φέτος η χρονιά θα είναι ιδιαίτερη για μένα. Θα κληθώ να αντιμετωπίσω το απρόβλεπτο, το απρόοπτο, το άγνωστο και θα χρειαστώ κάθε πιθανή βοήθεια. Σε ότι αφορά τον Σκοτεινό Ιππότη ξέρω πως κάπως ανεξήγητα θα μου δείχνει τον δρόμο, πολύ απλά γιατί: "I see without seeing. to me darkness is as clear as daylight". +Yanni Spiridakis 

ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΚΙΝΟΥΜΕΝΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

Κυκλοφόρησαν τα λογότυπα των ηρώων
Αξίζει να αναφέρουμε πως όπως όλα δείχνουν ο Lex Luthor θα ξεκινήσει την ταινία όντας κλεισμένος στο Arkham Άσυλο.

Πολύ ενδιαφέρουσα φήμη αν όντως ο David Ayer επιστρέψει για να σκηνοθετήσει την Robbie σε μία από τις πιο αισθησιακές εκδοχές της DC με πρωταγωνίστριες την Harley Quinn, Catwoman, Poison Ivy.

Νέο trailer για μία παραγωγή που τείνει να γίνει επική έχει νέο trailer με κυκλοφορία τον επόμενο μήνα!


ΑΛΛΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ

Σύμφωνα με ψήφισμα που υπέγραψαν 45000 πολίτες του κόσμου, η Wonder Woman, εκπροσωπεί μία γυναίκα με παραφυσικές ικανότητες και μεγάλο στήθος! Το ότι η πρόσφατη "ενθρόνιση" της ως πρέσβειρα υπέρ των ίσων δικαιωμάτων των γυναικών, ήταν αποτέλεσμα του δυνατού της χαρακτήρα, ήταν ψιλά γράμματα για κάποιους. Κρίμα...

Η Margot Robbie κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία Best Actress in an Action Movie.
Margot Robbie (“Suicide Squad”) – Winner
Gal Gadot (“Batman v Superman: Dawn of Justice”)
Scarlett Johansson (“Captain America: Civil War”)
Tilda Swinton (“Doctor Strange”)

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ (COMICS)

Batman comics
Όλα τα βιβλία ή σειρές που αφορούν τον Σκοτεινό Ιππότη

DC Universe: Rebirth
Το τελευταίο λανσάρισμα των ιστοριών που αφορούν το DC Universe

New Graphic Novels and Collections
Συλλεκτικά βιβλία και συλλογές για να ακολουθήσετε
 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ ~ η ανελέητη ροή του χρόνου

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

απόΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Γράφει η Μαίρη Καρά

Ένας ακόμα ημερολογιακός χρόνος μας αποχαιρέτησε, κάνοντας χώρο στον διάδοχό του. Ο χρόνος του 2016 έφυγε παίρνοντας μαζί του πολλά δυσάρεστα γεγονότα κι αφήνοντας  πίσω του τις δυσάρεστες συνέπειές του πάνω στην φυσική και ΕΘΝΙΚΗ μας επιβίωση. Στην διάρκειά του οι Ηγέτες έσπειραν ανέμους στον πλανήτη και το 2017 θα θερίσουν ΘΥΕΛΛΕΣ.
     Ο χρόνος είναι η ακαθόριστη κίνηση κάθε ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, παρόν και μέλλον συνολικά. Άρα και η ακριβής μέτρηση μιας διαδικασίας απ' το παρελθόν στο μέλλον. Κυλά δε στην ατέρμονη ροή της παράλληλα με την ροή του ποταμού και ποτέ δεν γυρίζει πίσω. Ο,τι γέγονε γέγονε για την κάθε ύπαρξη ξέχωρα και καθόρισε την ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ.
     Ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται διαφορετικά την αίσθηση του χρόνου, είτε του προσωπικού είτε του επαγγελματικού είτε του κοινωνικού. Ανάλογα με τις γνώσεις και τις εμπειρίες του παρατηρεί τον χρόνο να περνά βιαστικός κι αδυσώπητος, χωρίς να έχει τρόπο να τον εγκλωβίσει στο παρόν, για να τον κατακτήσει. Η κάθε στιγμή που περνάει γίνεται αυτόματα παρελθόν, παίρνοντας μαζί της κι όποια σκέψη πέρασε απ' το μυαλό του κι όποια πράξη του καταγράφηκε στο ΡΟΛΟΙ ΤΗΣ.
     Τον γήινο χρόνο τον μετράμε σε μονάδες δευτερολέπτων με τα ειδικά όργανα, όπως τα χρονόμετρα και τα ρολόγια. Ο χρόνος στην ανθρώπινη συνείδηση είναι υποκειμενικός. Ο κύκλος μέρας και νύχτας ρυθμίζει στον άνθρωπο το βιολογικό του ρολόι, που φαίνεται πως είναι ακριβές, δεδομένου πως συχνά ξυπνάμε λίγα λεπτά πριν να χτυπήσει το ΞΥΠΝΗΤΗΡΙ.
     Ωστόσο κάποιες στιγμές νομίζουμε ότι ο χρόνος περνά πιο αργά ή κάποιες άλλες πολύ πιο γρήγορα. Περιμένοντας κάτι με καρφωμένο το βλέμμα στο ρολόι, αισθανόμαστε πως ο χρόνος κυλά αργά. Συμμετέχοντας όμως σε ενδιαφέρουσα συζήτηση, στο τέλος αναρωτιόμαστε "πόσο γρήγορα πέρασε η ώρα".
     Όταν βρισκόμαστε μπροστά στον υπολογιστή ερευνώντας μια πληροφορία, υπολογίζουμε πως χρειαζόμαστε πέντε λεπτά, για να καταγράψουμε ή να την χειριστούμε ανάλογα. Επειδή μας απορροφάει όμως με το ενδιαφέρον της, δεν αντιλαμβανόμαστε πως μας απασχόλησε σχεδόν μισή ΩΡΑ.
     Έτσι απορρόφησαν τον χρόνο μας οι "επιστήμονες" της προπαγάνδας και βιώσαμε επτά χρόνια Κατοχής, χωρίς να αντιδράσουμε. Τα πολιτικά μιάσματα εκτελώντας τις εντολές των διεθνών τοκογλύφων, από περήφανο λαό μας κατέστησαν παθητικούς δέκτες των απαιτήσεών τους. Γι' αυτό ο χρόνος μετράει προς όφελός τους, μέχρι να υλοποιήσουν ως το τέλος τα σχέδιά τους και να μας αποτελειώσουν… κι εμείς στον κόσμο μας, να πιστεύουμε πως είμαστε ακόμα ΖΩΝΤΑΝΟΙ…
     Μα κι εμείς τον χρόνο που καλύπτει τα στάδια της Κατοχής, τον μετράμε ή απορροφημένοι στις ευθύνες, μας προσπερνάει ασυνείδητα; Οι εμπειρίες που αποκτούμε απ' τις ενέργειές μας, αποδεικνύουν, πως ο χρόνος "κυλάει" πάντα με τον ίδιο ρυθμό και προς την ίδια κατεύθυνση: απ' το παρελθόν προς το μέλλον. Η κάθε μας κίνηση ούτε μπορεί να διακοπεί αλλά και ούτε να αντιστραφεί στην έννοια του χρόνου. Εκτελείται όπως καθορίστηκε κι ανένδοτη διαγράφει την ΤΡΟΧΙΑ ΤΗΣ.
     Το 2016 ήταν ένας οριακός χρόνος για τα οικονομικά και ηθικά αποθέματα του ελληνικού λαού. Δυσβάστακτοι φόροι αύξησαν το ήδη επαχθές φορτίο του μέσα σ' έναν παγωμένο χειμώνα. Με αυξημένες στρατιές ανέργων και με τις ληστρικές φορολογήσεις στους εργαζόμενους, οι απολαβές τους δεν κάλυψαν ούτε τα στοιχειώδη για επιβίωση. Τον έσυραν σαν εξιλαστήριο σφάγιο στον βωμό των άνομων ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ.
     Τα ένοχα και συνένοχα με τους προδότες "μεγάλα" κανάλια και ο Τύπος καλλιέργησαν κλίμα μοιρολατρικής αναμονής. Με υπολογισμένες δόσεις προσμονής θετικών εξελίξεων και με απειλές τρομοκρατικής χρεοκοπίας κέρδισαν πολύτιμο χρόνο για τα αφεντικά τους. Κι αυτά δεν είναι φαινόμενα οικονομικής κρίσης. Είναι μεθοδευμένο στήσιμο νέου κρατικού μοντέλου, που επιχειρείται να επιβληθεί στον πλανήτη ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ.
     Και μέσα σ' αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα ο νέος χρόνος διαδέχτηκε τον παλιό, μέσα σ' ένα κλίμα διασκέδασης "να πάνε κάτω τα φαρμάκια" των Ελλήνων πολιτών και δεν… βαριέσαι. Το έθιμο να είναι καλά και τι μας νοιάζει για την Ελλάδα… εμείς θα την σώσουμε; Τόσοι σωτήρες κυκλοφορούν ελεύθεροι με εξιτήριο απ' το τρελάδικο… αυτοί ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει ανυπαρξία χρόνου και πόνου. Μήπως τελικά ένας ΤΡΕΛΟΣ θα μας σώσει; Κι έχει τόσους πολλούς η ΕΛΛΑΔΑ!
 Διαβάστε περισσότερα.. »

εικονικοί προβληματισμοί @Mannequin Challenge της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας

μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Πόσες απ' αυτές φτιάχνουν έναν προβληματισμό;
Θυμάστε το Mannequin Challenge της ΕΛ.ΑΣ.; Η Πυροσβαστική απάντησε και... άναψε φωτιά στην κόντρα! +Yanni Spiridakis 
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2017

ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ~ τι έχει περισσότερο σημασία; (nothing else matters)

ταξιδέψτε στον Μουσικό Κωδικό ακούγοντας το κομμάτι συγχρόνως 
Μέσα στον καιρό που είμαστε μαζί, έχουμε υπάρξει κοντά-μακριά και κοντά, σαν οι αλλαγές να γινόντουσαν από μέρα σε μέρα ή από χρόνια σε χρόνια. Όμως κάθε μας επαφή, κάθε μας πραγματική επικοινωνία ήταν από τα ενδότερα της ψυχής και αυτό την έκανε πιο αυθεντική από κάθε τι άλλο. Αυτό έχτισε την εμπιστοσύνη και την σχέση μας και αυτό μπορεί να κρατήσει για πάντα, άλλωστε τι περισσότερο από αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία;

Δεν ήμουν εγώ αυτός. Προτιμούσα να προφυλάσσομαι, όμως όχι σε σένα. Εσύ κατάφερες να ανοίξεις την ψυχή μου και να με καθορίσεις. Πλέον η ζωή μου δεν μου ανήκει ακόμα κι αν εγώ αποφασίζω για εκείνη, είσαι εσύ μέσα σ' αυτή και αυτό δεν θα χωρέσει ποτέ σε λέξεις, άλλωστε τι περισσότερο απ' αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία;

Και κάπως έτσι πορευτήκαμε μόνοι, χωρίς συμμάχους ή αντιπάλους. Όχι ότι δεν υπήρξαν, αλλά στο κατάλληλο σημείο κλείσαμε τ' αυτιά και χαράξαμε τον δικό μας δρόμο. Πήραμε την δική μας ευθύνη και τώρα μόνοι μένουμε να αποφασίσουμε ποια στροφή θα διαλέξουμε στο επερχόμενο σταυροδρόμι.

Στην αναζήτηση για το που θα μοιραστώ το "εγώ" μου, κάπου βρήκα τρόπο να σταματήσω. Κι έκτοτε μέσα στην αφόρητη ρουτίνα υπάρχει κάτι καινούριο πάντα. Άλλοτε το βλέπουμε κι άλλοτε όχι, όμως να ξέρεις πως υπάρχει κάπου εκεί έξω, περιμένοντας από εμάς να το ανακαλύψουμε, γι' αυτό και σου ζητώ να κοιτάξεις γύρω σου, να αναθεωρήσεις, να ρίξεις μια εναλλακτική ματιά σε ότι σε περιβάλλει και τότε θα δεις, πως όλα μπορούν να είναι διαφορετικά και τότε θα πειστείς πως όλες οι δυσκολίες μπορούν να ξεπεραστούν, άλλωστε αυτό δεν έχει την μεγαλύτερη σημασία;

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιο παρασκευής για την σύλληψη της Πόλα Ρουπα

Η ΕΙΔΗΣΗ
Ποινική δίωξη ασκήθηκε για τέσσερα συνολικά αδικήματα κατά της Πόλας Ρούπα από την Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας, όπου οδηγήθηκε το πρωί της Παρασκευής. Η ίδια κατά την είσοδό της φώναξε: "κρατάνε το παιδί μου φρουρούμενο στο Παίδων τα σκουλήκια. Είναι αιχμάλωτος πολέμου 6 χρόνων παιδί". "Είμαι επαναστάτρια και δεν έχω να απολογηθώ για τίποτα".
ΤΟ HASHTAG
Ρουπα
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ
Ομολογώ πως δεν γνωρίζω γιατί γίνεται τέτοιος ντόρος με την επικίνδυνη κακοποιό που η Αστυνομία συνέλαβε. Ξεκινάμε με δίωξη για 4 ποινικά αδικήματα και πάμε παρακάτω...
Η γυναίκα αυτή προφανώς δεν θέλει να απολογηθεί για τίποτα καθότι μέλος μιας τρομοκρατικής οργάνωσης. Δεν ξέρω γιατί προκαλεί αυτή η δήλωσή της.
Τέλος και σε ότι αφορά τις κατηγορίες για το παιδί της, θα ήταν χρήσιμο να έχουμε μια επίσημη απάντηση από τις Αρχές. Κανείς δεν είναι τόσο χαζός που να κρατάει το παιδί παρανόμως, ενώ είμαι σίγουρος ότι το ότι ακόμα δεν έχει δοθεί προς επιμέλεια σε κάποιον συγγενή είναι αρκετά ύποπτο από μόνο του για τον ίδιο τον συγγενή..;
+Yanni Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ #HASHTAG ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »