Καληνωρίσματα. Δεν είναι πολύς καιρός που συζητούσαμε για τη
ρουτίνα στην καθημερινότητα του ανθρώπου. Όμως πρέπει να ομολογήσω την αλήθεια. Όσο και αν μαθαίνουμε να ζούμε με αυτήν, ακόμα και αν τελικά την αγαπήσουμε, πάντα θα εκτιμούμε, θα επιζητούμε τα διαλείμματα που άλλοτε ονομάζονται διακοπές, για να ξεφεύγουμε από αυτήν. Η ξεκούραση, η ψυχαγωγία, η αλλαγή παραστάσεων, είναι όλα αιτίες διακοπής από την ρουτίνα. Και δεν πιστεύω κάποιος από εσάς να διαφωνεί με αυτό.
Ωραία, γιατί διαφωνώ εγώ με τον εαυτό μου! Είχα την ευκαιρία πριν λίγες ημέρες να ξεφύγω από το γραφείο, να περάσω οικογενειακές στιγμές χωρίς ιδιαίτερο άγχος από εκκρεμότητες και προθεσμίες για δυο-τρεις ημέρες. Δεν θα έλειπα σε ταξίδι, δε θα οργάνωνα κάποια εκδήλωση, θα είχα απεριόριστο χρόνο για ξεκούραση και για ύπνο πολύ περισσότερο από τον πεντάωρο καθημερινό μου. Και πράγματι, όλα συνέβησαν βάση σχεδίου. Πέρασα όμορφες και χαλαρές στιγμές, κοιμήθηκα αρκετά, ξεκουράστηκα και είδα το σπίτι μου υπό το φως της μέρας (!) οπότε θα έλεγε κανείς πως όλα ήταν ιδανικά.
Κι όμως. Θα ανατρέψω και πάλι τη ροή του κειμένου μου, διότι τίποτα

τελικά δεν ήταν ιδανικό. Ο πέραν του μέσου όρου μου, ύπνος, μου προκάλεσε πονοκέφαλο και μετά το πέρασμα των πρώτων ωρών ξεγνοιασιάς και ψυχαγωγίας σε κενούς χρόνους από βόλτες και σπατάλη χρόνου στον καναπέ του σπιτιού, αρχικά αισθάνθηκα αμήχανα και ύστερα η αμηχανία έγινε αβεβαιότητα και στο τέλος νευρικότητα. Ενεργοποίησα μεγάλη αυτοσυγκέντρωση για να διατηρήσω την ψυχραιμία μου και σε ακριβώς σε εκείνο το σημείο αισθάνθηκα οργή που δεν εκτίμησα τις λίγες αυτές στιγμές που μου δόθηκαν μακριά από την (λατρεμένη μου) καθημερινότητα.
Το συμπέρασμα απ’ όλα αυτά είναι απογοητευτικό (για μένα). Δεν είμαι άξιος να απολαύσω διακοπές; Δεν είμαι άξιος να ξεφύγω απ’ την ρουτίνα μου; Απλά δεν έχω την ικανότητα να ξεφεύγω από αυτήν ή τέλος πάντων την αγαπάω τόσο πολύ που μου έχει γίνει ένα απαραίτητο συνήθειο; Δεν θα απαντήσω. Θα αφήσω –μάλλον- να απαντήσετε εσείς για εμένα. Οι λίγες αυτές ημέρες έχουν περάσει και δεν τις αναπολώ καθόλου. Όχι επειδή δεν πέρασα καλά (κάθε άλλο) απλά επειδή αισθάνομαι ότι στην καθημερινότητα μου, παθαίνω αυτό που προκαλώ, αυτό που μου αξίζει.
ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΑΦΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΤΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ :[
Διαβάστε περισσότερα.. »