ΕΦAPΜΟΖΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ~ πως η κλωνοποίηση μπορεί να λειτουργήσει ως μέθοδος προσφοράς

πως οι εφαρμογές της επιστήμης & της τεχνολογίας επιδρούν στην κοινωνία του σήμερα

από in Πείραμα κλωνοποίησης συνεχίζεται εδώ και 26 γενιές

Ιάπωνες ερευνητές υποστηρίζουν ότι τελειοποίησαν τη μέθοδο που είχε χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία του προβάτου Ντόλι, έτσι ώστε να μπορούν να κλωνοποιούν τους κλώνους επ΄αόριστον και να δημιουργούν έτσι μια αθάνατη σειρά πειραματόζωων.
Στη διάρκεια ενός πειράματος που συνεχίζεται εδώ και επτά χρόνια, οι ερευνητές δημιούργησαν 26 «γενιές» κλωνοποιημένων ποντικών, καθεμία από τις οποίες είχε κλωνοποιηθεί από την προηγούμενη. Όλα τα πειραματόζωα , συνολικά 581 τον αριθμό, είναι γενετικά αντίγραφα ενός αρχικού ποντικού που κλωνοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2005, αναφέρει η ερευνητική ομάδα στην επιθεώρηση Cell Stem Cell.
Η βελτιωμένη μέθοδος κλωνοποίησης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην κτηνοτροφία ή σε προγράμματα αναπαραγωγής απειλούμενων ειδών: «Η τεχνική αυτή θα μπορούσε να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμα για τη μαζική παραγωγή ζώων ανώτερης ποιότητας, είτε στην κτηνοτροφία είτε για λόγους διατήρησης του περιβάλλοντος» δήλωσε ο Τερουχίκο Γουακαγιάμα, γνωστός «εξπέρ» της κλωνοποίησης και επικεφαλής της μελέτης στο Κέντρο Αναπτυξιακής Βιολογίας Riken, στο Κόμπε της Ιαπωνίας.
Μέχρι σήμερα, οι προσπάθειες «επανακλωνοποίησηςς» κλωνοποιημένων ζώων συχνά αποτυγχάνουν λόγω της συσσώρευσης γενετικών βλαβών -στην περίπτωση της αγελάδας, του χοίρου και της γάτας, για παράδειγμα, οι επιστήμονες δεν έχουν καταφέρει να προχωρήσουν πέρα από την τρίτη «γενιά» κλώνων.
Η ομάδα του Γουακαγιάμα χρησιμοποίησε την ίδια μέθοδο που είχε εφαρμοστεί για τη δημιουργία της Ντόλι το 1996: ο πυρήνας ενός σωματικού κυττάρου, στον οποίο βρίσκονται αποθηκευμένες οι γενετικές του πληροφορίες, εισάγεται μέσα σε ένα ωάριο από οποίο έχει αφαιρεθεί ο δικός του πυρήνας. Το «γονιμοποιημένο» πλέον ωάριο εμφυτεύεται τελικά στη μήτρα μιας παρένθετης μητέρας που θα αναλάβει να κυοφορήσει τον κλώνο.
Προκειμένου να αποτρέψει τη σταδιακή συσσώρευση γενετικών λαθών, ο Γουακαγιάμα χρησιμοποίησε τριχοστατίνη, μια ουσία που εμποδίζει τις λεγόμενες «επιγενετικές» αλλαγές: χημικές τροποποιήσεις στο μόριο του DNA, οι οποίες δεν αλλάζουν μεν τις ίδιες τις πληροφορίες των γονιδίων, μπορούν όμως να αυξάνουν ή να μειώνουν την έκφρασή τους.
Οι ιάπωνες ερευνητές αναφέρουν ότι το ποσοστό επιτυχίας στις προσπάθειες κλωνοποίησης δεν άλλαζε από τη μία «γενιά» κλώνων στην επόμενη. Όλα τα πειραματόζωα ήταν γόνιμα και παρουσίαζαν φυσιολογική διάρκεια ζωής, περίπου δύο χρόνια.
«Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η επαναληπτική κλωνοποίηση είναι εφικτή» δήλωσε ο Γουακαγιάμα.
«Θα ήθελα να ήμουν σε θέση να πω ότι θα συνεχίσουμε το πείραμα για πάντα. Θα συνεχίσουμε όμως τη μελέτη μας μέχρι να δούμε κάποιο τέλος» είπε.

Η ιστορία με την κλωνοποίηση έχει πλέον μακρά ιστορία. Όταν κλωνοποιήθηκε το πρόβατο όλοι φοβόμασταν για ανθρώπους που θα γεννηθούν όμοιοι και τέτοιες δακρύβρεχτες ιστορίες, όμως όταν φάνηκε πόσο μακριά είμαστε από αυτό, κανείς δεν έκατσε να ασχοληθεί με το κατά πόσο μία σχετική έρευνα θα έλυνε προβλήματα (αντί να δημιουργούσε).

Ο Γουακαγιάμα επέμεινε και μάλιστα στην προσπάθεια του να τελειοποιήσει την εφαρμογή του, δεν σταμάτησε να κλωνοποιεί κλωνοποιημένα, ξανά και ξανά μέχρι να φτάσει σήμερα, στα πεντακόσια ογδόντα ένα τέλεια κλωνοποιημένα ποντίκια. Ε, αυτό δεν σημαίνει κάτι για την αρτιότητα του εγχειρήματος;

Αν δηλαδή είναι ο τρόπος να σώσουμε ένα προστατευόμενο είδος ή μία καλλιέργεια. Αν είναι ο τρόπος να παράγουμε με επάρκεια για ανθρώπους που δεν έχουν την δυνατότητα καν να τρώνε, αν για κάποιο λόγο αυτή η εφαρμογή δώσει λύσεις στην επιστήμη, στην γεωργία και την κτηνοτροφία, τότε γιατί να μην αξίζει μία προσπάθεια εφαρμογής στον… έξω κόσμο;

Αν η συζήτηση πάει στον άνθρωπο, τότε μπορούμε να αρχίσουμε να συζητάμε για ώρες και ώρες με βάση την θρησκεία, την ανθρωπολογία, την επιστήμη, την δικαιοσύνη, τους νόμους και πάει λέγοντας. Όμως γιατί πρέπει όλα να είναι τόσο πολύπλοκα; Γιατί πρέπει να είμαστε πάντα των άκρων;

Πριν αποφασίσουμε και καταδικάσουμε οποιαδήποτε ιδέα, ας ρωτήσουμε τον κτηνοτρόφο, τον άπορο, γεωργό. Ίσως αυτός μας παρουσιάσει μία διάσταση που ο πουριτανισμός μας δεν επιτρέπει να δούμε. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓIAΣ ~ οι ξένοι διαφημίζουν καλύτερα την ελλάδα

Καληνωρίσματα. Εδώ στο yannidakis με την πρώτη ευκαιρία υπενθυμίζω πόσο σημαντικό είναι να προσέχουμε την βιομηχανία του τουρισμού και δεν αναφέρομαι μόνο σε όσους ασχολούνται επαγγελματικά με αυτόν, αλλά και όλους εμάς με την συμπεριφορά μας στους επισκέπτες μας αλλά και στην πόλη που επισκέπτονται οι ξένοι.

Έτσι, η προώθηση του τουρισμού είναι πολύ σημαντική υπόθεση. Πολλές καμπάνιες “τρέχουν” κάθε χρόνο στο εξωτερικό από το ελληνικό Υπουργείο Τουρισμού, είτε ως διαφημίσεις σε μέσα, είτε ως εκδηλώσεις κλπ. Υπάρχει όμως και ένας ακόμα τρόπος να διαφημιστείς. Είναι δωρεάν και είναι πιο αποτελεσματικός από τον καθιερωμένο.

Πρόκειται για την διαφήμιση που σου κάνουν οι ίδιοι οι επισκέπτες ή επαγγελματίες του τουρισμού. Τελευταίο τέτοιο παράδειγμα ήταν μία λίστα του έγκυρου CNN στην οποία το δημοσιεύτηκαν τα είκοσι κορυφαία μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς. Και μόνο η ενσωμάτωση ενός δικού μας θα ήταν καλά νέα, αλλά τι θα λέγατε για μία Ακρόπολη στην δεύτερη θέση; Ε, ναι λοιπόν! Η Ακρόπολη βρίσκεται τόσο ψηλά όσο και η φυσική της θέση. Μάλιστα μνημονεύεται όλο το ιερό μονοπάτι ως το μουσείο που για να λέμε την αλήθεια είναι από τα ελάχιστα πράγματα που μπορείς να αγαπήσεις στην πρωτεύουσα! Γνωρίζοντας πως στην λίστα βρίσκονται κάτι… Βενετίες, κάτι πυραμίδες της Αιγύπτου, κάτι Μάτσου Πίτσου κλπ. αντιλαμβανόμαστε το ανταγωνισμό και την σημαντικότητα της διάκρισης.

Προσθέστε πως λίγες μέρες νωρίτερα η Sunday  Times ανακοίνωσε πως το μουσείο της Ακρόπολης είναι το τρίτο καλύτερο μουσείο στον κόσμο! Τι έχετε να πείτε γι’ αυτό; Ουσιαστικά αποτελεί ένα ακόμα παράδειγμα αυτού που λέμε για την διαφήμιση που γίνεται από άλλους για εμάς και δεν μας κοστίζει κάτι. Αντίθετα, αυτή η διαφήμιση αποκτά περισσότερη αξία καθώς η γνώμη τρίτων τυγχάνει περισσότερης αποδοχής από τους ξένους που γνωρίζουν πως υπάρχει περισσότερη αντικειμενικότητα. Και ξέρετε που αλλού συμβαίνει αυτό; Στη διάσημη ιστοσελίδα tripadvisor όπου απλοί άνθρωποι σαν εμάς, μοιράζονται τις εμπειρίες και τις εντυπώσεις τους –θετικές και αρνητικές- και κάπως έτσι οι γνώμες και οι απόψεις κάποιων, γίνονται διάσημες σ’ όλο τον κόσμο.

Κρατήστε λοιπόν το πόσο σημαντικό είναι να φροντίζουμε να έχουμε τις προϋποθέσεις που θα μας επιτρέπουν ή μάλλον που θα αναγκάζουν τους επισκέπτες να φεύγουν από την Ελλάδα και να την διαφημίζουν στο εξωτερικό. Δεν είναι κυβερνητική πολιτική ή κάτι παρόμοιο, είναι το δικό μας χαμόγελο και η προθυμία μας στους ξένους που έρχονται στον τόπο μας πληρώνοντας για να περάσουν καλά. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡOTHΤΑΣ ~ η γέννηση ενός σπουδαίου βρέφους δεν είναι πάντα βασιλική είδηση

Εδώ και μέρες έχουμε γίνει μάρτυρες ενός σκηνικού αλλοφροσύνης. Μέρες πριν η δούκισσα και σύζυγος του πρίγκιπα William, Kate Middleton, μπει στο μαιευτήριο για να γεννήσει τον διάδοχο του θρόνου, εφημερίδες, ιστοσελίδες και ολόκληρες τηλεοπτικές εκπομπές ασχολούνται με το γεγονός λες και ο χρόνος έχει σταματήσει!

Πιθανολογώ πως δεν μπορούμε να έρθουμε στην θέση του μέσου βρετανού πολίτη για να συγκρίνουμε το πόσο σημαντικό είναι το γεγονός, εφόσον δεν έχουμε βασιλιά στην Ελλάδα. Όμως βλέποντας απλούς πολίτες να βγαίνουν στους δρόμους –λίγες μέρες αργότερα- πανηγυρίζοντας για την γέννηση του… βασιλικού βρέφους, σκέφτηκα πως ίσως δεν πρέπει να χλευάζουμε το γεγονός. Ίσως γι’ αυτούς το γεγονός να είναι μία αφορμή εθνικής ενότητας, κάτι σαν να παίρνουμε εμείς το Ευρωπαϊκό! Μπορεί φαινομενικά να μην πρόκειται για κάποιον σοβαρό λόγο, όμως αναρωτηθήκατε ποτέ αν θα πρόκειται να βρούμε κάποιον σοβαρό λόγο να νοιώσουμε εθνικά υπερήφανοι;

Θα επιστρέψω όμως για να θέσω και τον προβληματισμό μου, στον πανικό που δημιούργησε στα μέσα ενημέρωσης η γέννηση του νέου πρίγκιπα. Αιτιολόγησα πως βρίσκω δικαιολογημένη την μαζική αναφορά των βρετανικών μέσων στην γέννηση αυτή, όμως τι γίνεται με τα υπόλοιπα; Για παράδειγμα, γιατί πέρα από μια αναφορά, θα πρέπει και τα ελληνικά μέσα να ασχολούνται σε τόσο μεγάλη έκταση; Εδώ άκουσα πως σε περιοχή της  Κίνας βγήκαν σε πλατεία με κεριά και χόρεψαν τοπικούς χορούς για την γέννηση αυτή. Τι; Πόσο ανόητο ακούγεται αυτό;

Όταν ένα παιδί γεννιέται, προσωπικά αισθάνομαι λίγο περισσότερη ελπίδα γι’ αυτόν τον παλιόκοσμο. Αν αυτό το παιδί θα γίνει κάποτε βασιλιάς ή είναι το ανηψάκι μου (που έχουν σχεδόν την ίδια ηλικία), σε μένα δεν έχει μεγάλη διαφορά. Η ζωή τους φυσικά θα είναι διαφορετική, όμως ποτέ δεν μπορείς να προβλέψεις τι θα προσφέρει σε αυτόν τον κόσμο το καθένα. Είναι ένα μυστήριο που μπορεί να επιφυλάσσει μία πολύ σπουδαία έκπληξη. Μία έκπληξη για την οποία αξίζει να ελπίζει κανείς κι έτσι καλωσορίζω με την ίδια επισημότητα και λαμπρότητα τον γιο του πρίγκιπα που ίσως γίνει ένας σπουδαίος βασιλιάς κάποτε, όπως το ανηψάκι μου που ίσως γίνει ένας σπουδαίος ηγέτης κάποτε, όπως και ένα παιδάκι στην Αφρική που ίσως γίνει ένας σπουδαίος αθλητής κάποτε. Εν καιρώ… +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ANΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΙΟΥΛΙΟΥ ~ άνδρες θύματα ενδοοικογενειακής βίας

μαθήματα από καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τις ζωές τους

Γεια σας και σήμερα αγαπητοί αναγνώστες!

Το σημερινό άρθρο μας αφορά όλους και ειδικά το ανδρικό φύλλο. Θα έλεγα ότι είναι ένα θέμα πολύ ενδιαφέρον καθώς έρχεται να ανατρέψει όλα όσα λανθασμένα πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Και τι εννοώ με αυτό!

Μέχρι πρόσφατα πιστεύαμε πως το πιο αδύναμο φύλλο και αυτό που χρίζει βοήθειας και προστασίας από περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας και σωματικής κακοποίησης είναι η γυναίκα. Αυτό φάνηκε από τα περιστατικά βίας που έχουν ακουστεί κατά καιρούς, από την πληθώρα καταφυγίων προστασίας κακοποιημένων γυναικών, από τις  συνεχείς ενημερώσεις των γυναικών για την αποφυγή τέτοιων καταστάσεων, από τις εθνικές γραμμές τηλεφωνικής βοήθειας γυναικών που βρίσκονται σε κίνδυνο κτλ. 

Πρόσφατες έρευνες λοιπόν έρχονται να ανατρέψουν αυτά τα δεδομένα με το φαινόμενο της κακοποίησης ανδρών εκ μέρους των γυναικών-συντρόφων τους. Εντυπωσιακά αποτελέσματα που αιφνιδίασαν τους ειδικούς προέκυψαν από την έρευνα DOVE (Domestic Violence in Europe) ως προς το φύλο των θυμάτων. Από την έρευνα προέκυψε πως η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας και το σημαντικότερο είναι πως το μεγαλύτερο ποσοστό των θυμάτων σωματικής, ψυχολογικής, ηθικής ακόμα και σεξουαλικής βίας είναι οι άντρες. Παρομοίως έρευνα που έγινε στο ΤΕΙ Κρήτης σε δείγμα 1.112 δεσμευμένων ενηλίκων από 18 έως 65 ετών, κατέδειξε ότι το 80% περίπου των γυναικών εξασκεί ψυχολογική πίεση στο σύντροφό τους. Το 1994 στις ΗΠΑ 167 χιλιάδες άνδρες κατήγγειλαν ότι είχαν δεχτεί σωματική βία από τις συντρόφους τους και πολύ περισσότεροι παραδέχτηκαν ότι έχουν βιώσει παρόμοια περιστατικά, αλλά δεν το ανέφεραν πουθενά, για να μην γελοιοποιηθούν. Ένα ακόμη πολύ σημαντικό εύρημα είναι ότι η ψυχολογική κακοποίηση του άνδρα πολλές φορές δεν ασκείται αποκλειστικά από τη σύζυγο αλλά και από άλλα μέλη της οικογένειάς της.

Οι τρόποι ανδρικής κακοποίησης ποικίλλουν. Υπάρχουν γυναίκες που εκφράζουν στον σύντροφό τους γκρίνιες και παράπονα (π.χ. για τα οικονομικά), τον υποχρεώνουν να τους λέει ό,τι θέλουν να ακούσουν, του εκφράζουν υπερβολική έλλειψη εμπιστοσύνης (π.χ. καχυποψία, δυσπιστία), του στερούν την προσωπική ζωή-ελευθερία («δεν έχεις να πας πουθενά χωρίς εμένα»), σπάνε διάφορα αντικείμενα στο σπίτι, πετούν αντικείμενα με στόχο να τραυματίσουν τον άνδρα τους, ρίχνουν κλωτσιές, δίνουν μπουνιές, δαγκώνουν, γδέρνουν ενώ σε ακραίες περιπτώσεις υπάρχει ακόμη και χρήση μαχαιριού ή όπλου. Στην ψυχολογική βία περιλαμβάνεται και το σύνδρομο της γονικής αποξένωσης, κατά το οποίο η γυναίκα στρέφει εναντίον του πατέρα το παιδί ή τα παιδιά τους. Παρά λοιπόν το γεγονός ότι ο άνδρας μπορεί να ασκήσει μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη ή να περιορίσει αποτελεσματικότερα την επιτιθέμενη σύντροφό του, οι γυναίκες καταφεύγουν σε πιο περίπλοκες και καλύτερα σχεδιασμένες μορφές βίας, οι οποίες εξισώνουν τα ποσοστά. Αυτό επιβεβαιώνεται απόλυτα στις περιπτώσεις ενδο-οικογενειακής βίας που καταλήγουν σε θάνατο ή σε σοβαρό τραυματισμό».

Ολοκληρώνοντας το σημερινό άρθρο θα ήθελα να αναφέρω δυο πράγματα: πρώτον ότι ο γάμος και γενικότερα οι ερωτικές σχέσεις απαιτούν καθημερινή δουλειά και προσπάθεια εκ μέρους των δύο συντρόφων. Το ζευγάρι πρέπει να προσπαθεί από κοινού για να βρει τους κώδικες επικοινωνίας του, να εγκαθιδρύει μια «κοινή γλώσσα» και πάντα σε διαφωνίες να καταβάλλεται προσπάθεια να κατανοηθεί και ή άλλη πλευρά προκειμένου να καταλήξουν σε μια κοινή λύση. Μην ξεχνάμε πως κάθε άτομο είναι μοναδικό και ξεχωριστό και έχει το δικαίωμα να έχει τις δικές του απόψεις και σκέψεις και δεύτερον το κράτος θα μπορούσε να μεριμνήσει ώστε να ιδρυθεί καταφύγιο προστασίας για θύματα ανδρών ή να υπάρξει Εθνική Γραμμή Βοήθειας για κακοποιημένους άνδρες – γονείς. +entita matsinska

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

EPΩΤΗΜΑ ΙΟΥΛΙΟΥ ~ παρουσίαση αποτελεσμάτων ψηφοφορίας

Καληνωρίσματα. Στο Ερώτημα Ιουλίου ασχοληθήκαμε με το καλοκαίρι. Ένα ομολογουμένως δύσκολο καλοκαίρι με λιγότερες επιλογές σε σχέση με πέρσι σε ότι αφορά την διασκέδαση, την χαλάρωση και τις διακοπές. Πως αλήθεια περνάμε καλά το καλοκαίρι;

Από τις απαντήσεις σας, δημοφιλέστερες αναδείχτηκαν η καφετέρια και το μπαλκόνι που

ισοβάθμησαν στο 33% ενώ λίγο πιο κάτω και πάλι ισόβαθμες βρέθηκαν οι υπόλοιπες απαντήσεις που ήταν η παραλία και εκδρομές με 16%. Γίνεται προφανές λοιπόν πως από τη μια ο κόσμος αναζητά την ηρεμία του μπαλκονιού και από την άλλη βλέπει ως μοναδική διέξοδο τις καφετέριες.

Επόμενο Ερώτημα για τον Αύγουστο θα έχουμε κάτι πολύ πρακτικό. Την ανάγκη να έχουμε μερικά μικρά αλλά πολύ σημαντικά αντικείμενα καθημερινά μαζί μας, όπου κι αν πάμε. Την Δευτέρα, 5 Αυγούστου στις 12:00 στο yannidakis. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

BPΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ~ «βλέπω, άρα εγκρίνω» η ηθική των ηλεκτρονικών μμε

Σας παρουσιάζω το καλύτερο άρθρο αυτής της εβδομάδας σύμφωνα με την καθαρά υποκειμενική κρίση του yannidakis. Σημειώνεται πως η βράβευση αφορά μονάχα την ενότητα ιστολογίων και για τους χώρους τους οποίους επισκέφτηκα. Παρακάτω δημοσιεύονται και τα υπόλοιπα άρθρα τα οποία ξεχώρισα μέσα στην εβδομάδα ως δευτερεύοντες διακρίσεις για λόγους ενδεχόμενης ισοπαλίας. Το ιστολόγιο που συγκεντρώνει τις περισσότερες βραβεύσεις και διακρίσεις στο τέλος κάθε μήνα βραβεύεται στην ειδική ενότητα "ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ".

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:
από: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΕΤΟΣ

τίτλος: «Βλέπω, άρα εγκρίνω» Η ηθική των ηλεκτρονικών ΜΜΕ
Οι τελευταίες δεκαετίες και η έξαρση της χρήσης των ηλεκτρονικών μέσων μαζικής ενημέρωσης φέρνει διαυγέστερα στην επιφάνεια γνωσιολογικά και ηθικά προβλήματα, τα οποία μέχρι πρότινος, μολονότι υπήρχαν, δεν γίνονταν αμέσως καταληπτά από την απλή παρατήρηση ενός σκεπτόμενου ανθρώπου. Τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης δρουν ως παράγοντες εμφατικοί κάποιων εγγενών προβλημάτων της ανθρώπινης κοινωνίας,

αλλά και της ατομικής ιδιαιτερότητας του κάθε πολίτη. Αυτή η θεώρηση από μόνη της ως ένα σημείο μπορεί να εκληφθεί από ορισμένους ως «απενοχοποιητική» για τα σύγχρονα ΜΜΕ, καθώς αυτά από μόνα τους δεν αποτελούν τη ρίζα των σημαντικότερων προβλημάτων μας.

Ωστόσο, επειδή ακριβώς δρουν ως παράγοντες που δίνουν έμφαση στο κακό, κάνοντάς το χειρότερο, αλλά και στο καλό, κάνοντάς το καλύτερο, μας φέρνουν ξεκάθαρα ενώπιον των ευθυνών μας.

Τώρα πλέον δεν έχουμε την πολυτέλεια να αγνοήσουμε προβλήματα που μέχρι σήμερα δεν θα μπορούσαν να μας αγγίξουν. Τώρα πλέον ο ηλεκτρονικός τρόπος επικοινωνίας απλώνεται σε πολλαπλούς τομείς της ζωής, σε ψυχαγωγία, καθημερινή πρακτική και εργασία, οδηγώντας μας σε προβληματισμό πάνω σε ζητήματα που μέχρι σήμερα δεν μας απασχολούσαν (Ariss et al, 2002). Πέρα από αυτό όμως, μήπως και η αλλαγή των διαστάσεων της αξιολογικής και περιγραφικής πραγματικότητας, αποτελεί στη βάση της ένα σημαντικό πρόβλημα;

Η τόσο κραυγαλέα διάδοση των ηλεκτρονικών ΜΜΕ λειτουργεί ως καταλύτης που μπορεί εύκολα να άρει την απροθυμία συλλογισμού πάνω σε ένα ευρέως προβαλλόμενο πρόβλημα ή φαινόμενο. Το γεγονός αυτό πολλές φορές τυγχάνει εκμετάλλευσης από το ίδιο το μέσο με ιδιοτελείς σκοπούς, πράγμα σύνηθες στις ανταγωνιστικές εμπορικές επιχειρήσεις μιας δυτικής κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας. Έτσι για παράδειγμα, η υπερβολική έμφαση σε ένα πρόβλημα ή φαινόμενο, το οποίο, απόντων των μέσων ενημέρωσης, θα ήταν ήσσονος σημασίας, δημιουργεί μία νέας μορφής πραγματικότητα, όπου και το πιο ασήμαντο πράγμα, μπορεί να πάρει τερατώδεις διαστάσεις.

Επομένως ο εμφατικός ρόλος των ΜΜΕ, μολονότι τις περισσότερες φορές δεν αλλοιώνει την αξιολογική ουσία ενός προβλήματος ή φαινομένου (κάτι που θεωρείται κοινώς κακό, τις περισσότερες φορές εξακολουθεί και αντιμετωπίζεται ως τέτοιο), αλλοιώνοντας της διαστάσεις του, δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα, ένα νέο στερέωμα ιδεών, αντιλήψεων, προτύπων και τρόπων ζωής (Kubey, 1990). Ενώ δηλαδή η λέξη «ενημέρωση» εξορισμού πηγάζει από την εμπειρική πραγματικότητα και την περιγραφική της ανάλυση, τώρα μεταλλάσσεται σε κάτι άλλο, ξένο από την ουσία της: την καλλιέργεια νέων τάσεων και συνηθειών, την αλλαγή του τρόπου αντίληψης για τα πράγματα, την ολοκληρωτική οικοδόμηση ενός νέου κόσμου, μιας νέας πραγματικότητας (Bourdieu, 2001).

Επειδή μάλιστα η εμπορική φύση των μεγαλύτερων ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης είναι δεδομένη, ο ανταγωνισμός οδηγεί σε μια στενή παρακολούθηση του ενός ηλεκτρονικού μέσου στο άλλο, πράγμα που οδηγεί στην υιοθέτηση μιας γραπτής ή άγραφης νόρμας που καθορίζει κοινές στρατηγικές και ομογενοποιήσεις που αφορούν τη λειτουργία και τη δράση τους, παγιώνοντας νοοτροπίες: Αν κάποια μικρά αγόρια αφεθούν να παρακολουθήσουν συστηματικά τηλεοπτικές παραγωγές οι οποίες προβάλλουν έντονα το στοιχείο της βίας εναντίον των γυναικών σε καθημερινή πρακτική, έχει αποδειχθεί πειραματικά εδώ και κάποιες δεκαετίες (Malamuth, et al, 1981) ότι θα αλλάξουν στάση συμπεριφοράς και θα κατευθυνθούν προς την αποδοχή των προτύπων αυτών βίας.

Αν το πείραμα αυτό ήταν ικανό να δώσει τέτοιο αποτέλεσμα πριν μερικές δεκαετίες, οπότε και τα τεχνολογικά μέσα της εποχής δεν ήταν ιδιαιτέρως εξελιγμένα, εικάζουμε ότι σήμερα, με την συμβολή της τεχνολογικής εξέλιξης στη δημιουργία μεγάλων και εντυπωσιακών τηλεοπτικών παραγωγών, θα είχαμε αποκομίσει σαφώς μεγαλύτερα και φανατικότερα ποσοστά έγκρισης της βίας κατά των γυναικών από τα νεαρά αγόρια. Κάτι που προβάλλεται έντονα και εμφατικά από ένα ηλεκτρονικό μέσο ενημέρωσης, δεν θα αργήσει να αποκτήσει και το ανάλογο κοινό που θα αποδεχτεί και θα εναρμονιστεί με τη νέα αυτή συνήθεια της υπερβολής και των ακροτήτων.

Το νέο στερέωμα που εγκαθιδρύεται μέσα από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ έρχεται να νοηματοδοτήσει εκ νέου θεματικές περιοχές της ανθρώπινης σκέψης και δραστηριότητας. Αυτό συμβαίνει ακόμα και στο επίπεδο των επιστημών. Πολλές φορές παρατηρείται η προσπάθεια «εκλαΐκευσης» ενός επιστημονικού αντικειμένου, το οποίο, υπό τη νέα, απλουστευμένη του μορφή, φιλοδοξεί να καταστεί εύληπτο στον μέσο τηλεθεατή, στον μέσο ακροατή μιας εκπομπής.

Η εκλαΐκευση αυτή φυσικά είναι δυνατόν να προσδώσει στο θεματικό αντικείμενο μιας επιστήμης μια γενικότερη δημοφιλία στην κοινωνία. Σύμφωνα με μια λογική, κάτι που ήταν κλεισμένο σε βιβλία και πανεπιστημιακές αίθουσες, κάτι που ήταν περιορισμένο σε λίγους και «εκλεκτούς», τώρα πλέον γίνεται υπόθεση οποιουδήποτε ενδιαφέρεται γι αυτό. Ωστόσο, αυτό συμβαίνει μόνο κατά τα φαινόμενα. Η ουσία βρίσκεται στον τρόπο της εκλαΐκευσης αυτής και στο τελικό αποτέλεσμα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που μας αφορά εν προκειμένω είναι εκείνο της επιστήμης της ψυχιατρικής και της ψυχολογίας.

Ολοένα και περισσότερο, σε θέματα εκπομπών που αφορούν προβλήματα προσωπικού χαρακτήρα, κάνουν την εμφάνισή τους (στην καλύτερη των περιπτώσεων) ειδικοί της ψυχικής υγείας που επιδιώκουν να τεκμηριώσουν την επιστημονική τους άποψη επιδιώκοντας τη λύση σε ένα πρόβλημα που τους παραδίδεται δημόσια. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, είναι φυσικό και επόμενο, οι επιστήμες της ψυχικής υγείας να αποκτήσουν δημοφιλία σε ένα ευρύτερο κοινό. Ενδέχεται επίσης, ο μέσος τηλεθεατής, θεωρώντας ότι κάποιο πιθανό δικό του πρόβλημα ομοιάζει προς την κατάσταση που παρακολουθεί στην τηλεόραση, να αποφανθεί ότι η λύση που προβάλλεται μέσω του ηλεκτρονικού μέσου είναι και η ενδεδειγμένη για τη δική του περίπτωση.

Ωστόσο, όπως ομολογείται στην ιατρική κοινότητα, η ρίζα των ηθικών και επιστημονικών προβλημάτων που ανακύπτουν σε τέτοιες περιπτώσεις είναι: «Η παροχή διαγνωστικών και θεραπευτικών συμβουλών που βασίζονται σε ένα (φυσιολογικά) ελλιπές-ανακριβές ιστορικό και δημιουργούν στον τηλεθεατή-"ασθενή" μια "ψευδαίσθηση" αντιμετώπισης του προβλήματος του, καλλιεργώντας ταυτόχρονα μια στρεβλή εντύπωση αναφορικά με την ψυχοπαθολογία, την αιτιολογία της και την αντιμετώπιση της και β) η διατήρηση ή και αύξηση του φόβου που ήδη υπάρχει στο πλατύ κοινό απέναντι στον ψυχιατρικό άρρωστο και η συνέχιση της απομόνωσης του μέσα από μια διαδικασία στιγματισμού.» (Δημέλλης, 2004).

Όπως γίνεται κατανοητό, η δημοφιλία και η «εκλαΐκευση» από μόνη της δεν είναι παράγοντες που είναι σε θέση να προωθήσουν την επιστημονική διαδικασία. Τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης φαίνεται ότι χρειάζονται να περάσουν αρκετές παραδεδομένες κλασικές έννοιες μέσα από ένα εννοιολογικό «άλεσμα», προκειμένου να δημιουργήσουν με το υλικό που θα εξαχθεί τη νέα τους πραγματικότητα.

ΞΕΧΩΡΙΣΑΝ ΑΚΟΜΑ:

1. Ένα παραμύθι για μεγάλους,,Το παραμύθι της ανάπτυξης. από ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΕΤΟΣ
2. Μια σαλάτα με ΦΠΑ παρακαλώ! από πιτσιρίκος
3. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΣΜΟΙ από γαβγίσματα
4. Κύριε Σαμαρά, κάντε καθαρή εξήγηση σε δανειστές και πολίτες – Αλλιώς έρχεται χάος από aixmi

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣXOΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ~ η πρώτη δημόσια εμφάνιση του βασιλικού μωρού

η είδηση που στιγμάτισε τη βδομάδα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
Η στιγμή που περίμενε η Μεγάλη Βρετανία έφτασε. Ο πρίγκιπας Ουίλιαμ και η δούκισσα του Κέμπριτζ Κάθριν βγήκαν από το νοσοκομείο Σεν Μέρι αγκαλιά με το νεογέννητο γιο τους. Η επίσημη ανακοίνωση της γέννησης του βασιλικού μωρού θυροκολλήθηκε σύμφωνα με την παράδοση στις πύλες των Ανακτόρων του Μπάκινχαμ, αφότου έφτασε με αυτοκινητοπομπή της αστυνομίας ο αγγελιαφόρος που μετέφερε τη χαρμόσυνη είδηση
 το σχόλιο 
Έχει πλάκα πως η δεύτερη δημοφιλέστερη είδηση της εβδομάδας ήταν η ενθρόνιση του νέου βασιλιά του Βελγίου. Πολύ γαλαζοαίματοι δεν πλάκωσαν ξαφνικά;
Ας είναι. Η γέννηση ενός βρέφους είναι πάντοτε χαρμόσυνη είδηση (την Τετάρτη στο yannidakis) αλλά εδώ μιλάμε για πλήθος κόσμου που ξεχύθηκε στους δρόμους λες και η Αγγλία πήρε το Παγκόσμιο Κύπελλο. Για σκεφτείτε να γινόταν κάτι τέτοιο εδώ. Θα ασχολιόντουσαν μόνο οι σκανδαλοθηρικές φυλλάδες και όλοι οι υπόλοιποι θα καταριόντουσαν τα λούσα του νέου βρέφους!
Πρέπει βέβαια να ομολογήσουμε πως ο William και η χαριτωμένη δούκισσα του παρέλειψαν αρκετά πρωτόκολλα. Όχι τόσα που να εμφανίσουν αυθάδεια προς την βασίλισσα αλλά αρκετά ώστε να δείξουν πως σέβονται τις δύσκολες εποχές που διανύουμε. Εγώ το εκτίμησα αυτό από ένα ζευγάρι που τουλάχιστον προς το παρόν βγάζει ασπροπρόσωπα τα ανάκτορα του Μπάκινγχαμ.
Δεν ξέρω αν ο πιτσιρικάς θα γίνει μεθαύριο ηγέτης μεγάλος και τρανός, όμως 'καλή ανατροφή' έχουμε ανάγκη από λαμπρούς νέους στην εποχή μας...

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΜOYΣΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ ~ το ονειρικό ταξίδι μιας μικρής πριγκίπισσας (kemal)

ταξιδέψτε στον Μουσικό Κωδικό ακούγοντας το κομμάτι συγχρόνως

Αυτή είναι μία ιστορία που δεν είναι καθόλου ψεύτικη ή φανταστική. Αφορά μία πριγκίπισσα που όταν ξέφυγε από τον κόσμο των "μεγάλων" έζησε μία μεγάλη περιπέτεια. Μία περιπέτεια που ζει ξανά και ξανά εδώ και δύο χρόνια!

Σαν το φως έσβησε και οι ήχοι σιώπησαν κανείς πια δεν μιλούσε στο σπίτι. Όταν οι άνθρωποι και οι μηχανές σταματούν ένας άλλος παράλληλος μαγικός κόσμος ξαγρυπνά χωρίς κανένας να τον παίρνει χαμπάρι. Κανένας; Η γυναίκα αποκοιμήθηκε πάνω στην ξύλινη καρέκλα ίσως πριν καν καταφέρει να κοιμίσει το παιδί της.

Και τότε… Οι σκιές στον τοίχο έγιναν τέρατα. Τα σεντόνια, αφρισμένα κύματα και η κούνια, πειρατικό καράβι. “Βοήθεια!” φάνηκε να ακούγεται από την πρύμνη που στεκόταν στο μαξιλάρι μία ξανθιά πριγκίπισσα. Οι πειρατές άρχισαν να την περικυκλώνουν. Ήταν ένας μπεζ σκύλος, ένας καφετί αρκούδος και ένας γκρίζος γάιδαρος. Οι πειρατές πήραν όλο το χρυσό και άρχισαν να τρώνε και να πίνουν γλεντώντας το κλάμα της μικρής πριγκίπισσας.

Στις πέρα θάλασσες του δωματίου ένας κόκκινος σκίουρος έψαχνε για πενήντα μέρες το πειρατικό καράβι κι όταν το βρήκε οργάνωσε ανταρσία. Με μπροστάρη τον σκίουρο και πίσω έναν ιππόκαμπο, ένα δελφίνι και έναν αγκαλίτσα, άρχισαν να σκαρφαλώνουν στο καράβι από την κουρτίνα του παραθύρου και ξαφνικά βρέθηκαν μπροστά στους πειρατές που ήταν τύφλα στο μεθύσι από το πολύ γάλα στο μπιμπερό.

Ύψωσαν τα τουβλάκια, κομμάτια από παζλ και πλαστικά πιρούνια και άρχισαν να επιτίθενται στους πειρατές. Τότε, ένα φως απ’ το βάθος του διαδρόμου άναψε και τα όπλα των ελευθερωτών έδειχναν στον τοίχο σαν σκιές δράκων, δεινοσαύρων, εξωγήινων με διαστημόπλοια και άγριων τεράτων. Οι πειρατές δεν πρόλαβαν καν να σηκώσουν τα δικά τους όπλα και μούσκεψαν αμέσως τις πάνες τους βάζοντας τα κλάματα!

Τότε, ο μπεζ σκύλος και η συμμορία του, πήδηξαν από το πειρατικό καράβι και χάθηκαν στην φουρτουνιασμένη θάλασσα του δαπέδου. Η πριγκίπισσα πασίχαρη άρχισε να ζητωκραυγάζει και να ευχαριστεί τους σωτήρες της που έσπευσαν να την σώσουν από τις κακουχίες της ζωής. Ήταν ακόμα νύχτα και το πλοίο είχε ακόμα δρόμο να διανύσει μέχρι το ξυπνητήρι να χτυπήσει, οπότε η πριγκίπισσα ξάπλωσε στο αμπάρι, πήρε αγκαλιά τον κόκκινο σκίουρο και ανακουφισμένη έκλεισε τα μάτια της.

Καληνύχτα πριγκίπισσα μου. Αυτός ο κόσμος δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ, οπότε ζήσε το όνειρο σου. Όσο ακόμα μπορείς… +Yanni Spiridakis 

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΘEMΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ~ θέλω να γίνω άνεργος

Εργάζομαι. Είμαι από αυτούς που έχουν μία δουλειά και θα έπρεπε ίσως να είμαι περισσότερο από ευχαριστημένος, όμως κι εγώ έλληνας είμαι… πως θα μπορούσα να είμαι ποτέ ευχαριστημένος με ότι έχω;

Βλέπετε, εργάζομαι εφτά ημέρες της εβδομάδας, με περίπου δεκατέσσερις ώρες στην κάθε ημέρα. Για να δούμε τι μπορεί να σημαίνει αυτό:

• Αν ήμουν κουμουνιστής, θα είχα αυτοκτονήσει.
• Αν ήμουν καπιταλιστής, θα είχα αγοράσει τη μισή Ελλάδα
• Αν ήμουν σοσιαλιστής, θα είχα βολέψει όποιον ξέρει το όνομα μου
• Είμαι όμως ένας μαλάκας που –όπως πολλοί από εσάς- ανοίχτηκα με δάνεια και άλλα χρέη προκειμένου να αγοράσω κι εγώ ένα σπίτι και μερικές καλές συνθήκες εργασίας.

Και στην αρχή ήταν όλα υπέροχα. Όπως όταν το ζευγάρι ερωτεύεται και μπορεί να είναι όλη μέρα μαζί, στερώντας την πρωτύτερη ελευθερία που είχε ο καθένας, όμως είναι ωραία διότι περνάνε καλά και ο χρόνος κυλάει ανταποδοτικά. Έτσι κι εγώ με την δουλειά μου. Αμειβόμουν επαρκέστατα και είχα αρκετά για να καλύπτω τα πολλά μου έξοδα και να ζω μια όχι πλούσια, αλλά άνετη ζωή.

Και ξαφνικά, μετά από λίγα χρόνια έρχεται ο κορεσμός στην σχέση. Στην γυναίκα βρωμάνε οι μασχάλες του άντρα και ο άντρας ξενερώνει με την γκρίνια πριν και κατά τη διάρκεια “εκείνων των ημερών του μήνα”. Οι αφορμές είναι πολλές, όμως όταν τελειώσουν τα “μέλια” αρχίζουν οι τριγμοί. Έτσι και στην δουλειά (μου) που το χαλάλι του εξαντλητικού ωραρίου έγινε μία εφιαλτική σκλαβιά. Διότι όταν δουλεύεις και αντί να αμείβεσαι, “μπαίνεις μέσα” τότε υπάρχουν μια σειρά από συνέπειες.

• Αρχίζεις να μην απολαμβάνεις την δουλειά σου
• Καταλήγεις να μισείς την δουλειά σου
• Φτάνεις το βράδυ σπίτι πιο κουρασμένος από τις ατελείωτες ώρες απραξίας (αναδουλειά)
• Διερωτάσαι. Αρχίζεις και διερωτάσαι… Τι;

? Γιατί να μεγαλώνεις τα χρέη σου δεσμεύοντας την μισή σου μέρα, όταν αν τελικά δεν έκανες τίποτα, τουλάχιστον τα χρέη σου θα παρέμεναν ως έχουν.

? Γιατί εφόσον δεν προσφέρεις ουσιαστικά στο σπίτι σου, πρέπει να χάνεις όλη την ημέρα με την οικογένεια σου, γυρνώντας στο σπίτι όταν οι άλλοι πάνε για ύπνο.

? Γιατί πρέπει να χάνεις όλες τις καθημερινές χαρές της ζωής, όπως ένα μπάνιο στη θάλασσα, μία βόλτα στο πάρκο, λίγες στιγμές γέλιου με φίλους ή το παιδί σου, απλά και μόνο επειδή είσαι κλεισμένος σε ένα γραφείο που δεν αποδίδει.

Και στο τέλος καταλήγεις να ζηλεύεις. Ζηλεύεις όλους εκείνους που ζουν μία λίγο πιο κανονική ζωή από εσένα και στο τέλος ζηλεύεις αυτούς που είναι άνεργοι. Ναι, άνεργοι. Διότι μπορεί να μην μπορούν να ξεπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, όμως δεν μπαίνουν περισσότερο “μέσα” απ’ ότι ήδη είναι. Και το σημαντικότερο; Έχουν όλη τη μέρα δική τους! Δεν βλέπουν τον ήλιο από μακριά μέσα από το τζάμι κι ούτε την οικογένεια ή τους φίλους τους μέσω Skype.

Λένε για τους άνεργους πως έχουν αβέβαιο μέλλον και αναρωτιέμαι: πόσο εξασφαλισμένο είναι ένα μέλλον με το δικό μου παρόν; Καλλιά άνεργος και με λίγο οξυγόνο στην ψυχή και στα πνευμόνια μου. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣMOΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ ~ η ευθύνη μας για την ιστορική καταστροφή απ’ το χάος στην αίγυπτο

Καληνωρίσματα. Ουσιαστικά εδώ και λίγα χρόνια, η Αίγυπτος ουδέποτε βγήκε από την επικαιρότητα. Βλέπετε ήταν η πρώτη μεγάλη χώρα που ξεκίνησε την ιστορία με τις διαδηλώσεις, τις εξεγέρσεις και τα αντικυβερνητικά αιτήματα. Οι Αιγύπτιοι την πρώτη φορά πέτυχαν να ανατρέψουν το καθεστώς και για λίγο η ησυχία επήλθε.

Εδώ και λίγο καιρό όμως η φωτιά που σιγο-έβραζε, επανήλθε και πλέον νέες λαϊκές εξεγέρσεις έφεραν στο φως βία, νεκρούς διαδηλωτές και αυθαιρεσίες. Ανάμεσα σε αυτά βέβαια και κάποιες παράπλευρες απώλειες οι οποίες όμως εγώ θεωρώ πως υπερκαλύπτουν όλα τα άλλα. Αναφέρομαι στους βιασμούς γυναικών από ομάδες ντόπιων που παρεισδύουν στο πλήθος κακοποιώντας τυχαίες γυναίκες. Έτσι ή αλλιώς το πλήθος κατάφερε εκ νέου να ανατρέψει την κυβέρνηση, όμως πριν ο πρόεδρος Μόρσι αφήσει τον θρόνο του, φρόντισε να ανάψει τα αίματα κατεβάζοντας στους δρόμους τους οπαδούς του με αποτέλεσμα…

…Απίστευτες συμπλοκές ανάμεσα σε διαδηλωτές της μίας και της άλλης παράταξης πολιτών. Πλέον το σκηνικό δεν φέρει αντιμέτωπους τους διαδηλωτές εναντίον της αστυνομίας και του στρατού αλλά τους διαδηλωτές υπέρ και εναντίον του Μόρσι! Για να καταλάβετε όμως την κλίμακα των συγκρούσεων, αρκεί να σημειώσω πως μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτών από το ένα και το άλλο στρατόπεδο.

Όπως αναφέρουν ειδικοί αναλυτές, η ιστορία αυτή οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε έναν εμφύλιο πόλεμο. Και αυτό είναι τραγικό και πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία. Δεν υπάρχει χειρότερο από το πολίτης να σκοτώνει συμπολίτη του στο όνομα ενός πολέμου μεταξύ συμπατριωτών. Ρωτήστε τους παλαιότερους στις οικογένειες σας, εκείνους που ίσως έχουν αναμνήσεις και ιστορίες από τον ελληνικό εμφύλιο, που ιστορικά κατέδειξε πως αποτέλεσε τον μεγάλο φραγμό στην ανάπτυξη του ελληνικού κράτους.

Δεν ξέρω αν θα δούμε έναν εμφύλιο πόλεμο να διαλύει το αιγυπτιακό κράτος, ξέρω όμως πως η ιστορία αυτή πονάει οποιονδήποτε θέλει να λέγεται πολιτισμένος σε αυτόν τον κόσμο. Βλέπετε, αν πάμε χιλιάδες χρόνια πίσω συναντάμε τους πρώτους προηγμένους πολιτισμούς στην Αίγυπτο και την Κρήτη. Οι Αιγύπτιοι δίδασκαν πολιτισμό και προηγμένους τρόπους διαβίωσης όταν στον υπόλοιπο κόσμο ζούσαν ακόμα πρωτόγονα. Όμως δεν είναι η εποχή των Φαραώ για την οποία δοξάζεται το όνομα της Αιγύπτου. Είναι πολύ αργότερα, όταν η Αλεξάνδρεια με την περίφημη βιβλιοθήκη της, αποτελούσε το κέντρο του πολιτισμού και της γνώσης. Ακόμα όμως και στην σύγχρονη εποχή, η Αίγυπτος ξεχώριζε εύκολα από την υπόλοιπη Αφρική. Η πρόσβαση στην Μεσόγειο, ο τουρισμός, ο πολιτισμός και η οικονομία της, την καθιστούσαν ως μία από τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το στάδιο ήταν πρώιμο, όμως υπήρχε ένα τέτοιο μακροπρόθεσμο πλάνο, όσο παράξενο κι αν σας ακούγεται αυτό.

Αυτή η χώρα όχι μόνο έχει διαλυθεί οικονομικά και αναπτυξιακά, αλλά βυθίζεται και κοινωνικά. Είναι κρίμα και με λυπεί. Πρέπει η Διεθνής Κοινότητα να αναλάβει δράσεις και να σταματήσει αυτόν τον κατήφορο. Η Αίγυπτος είναι σύμμαχος, είναι εταίρος και πρέπει όλοι στην κατάσταση που βρίσκεται να βάλουμε τους εαυτούς μας. Άλλωστε για εμάς τους Έλληνες δε θα είναι και πολύ δύσκολο… +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

MYΘΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ ~ το κορίτσι που βιάστηκε σαν γυναίκα

Μια φορά σε έναν καιρό το καλοκαίρι γέμιζε με δυσφορία την Ουρανία. Καθόταν στο στενό μπαλκόνι του σπιτιού της και ίδρωνε χωρίς λόγο, χωρίς να κινείται, χωρίς να κουράζεται. Δεν ήταν η ζέστη. Δεν ήταν ο νοτιάς που σήμερα φυσάει μεταφέροντας ένα πέπλο καύσωνα στην πόλη. Είναι το τίποτα. Αυτό το βασανιστικό τίποτα από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει.

Η Ουρανία εδώ και δύο χρόνια έχει τελειώσει τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της πόλης της, όμως έκτοτε κάθεται στο σπίτι χωρίς φίλους, χωρίς δουλειά, χωρίς ενδιαφέροντα. Οι πρώην συμφοιτητές της έφυγαν για τον τόπο τους και η ανεργία δεν έκανε καμία εξαίρεση για εκείνη. Και η Ουρανία βέβαια δεν είναι ο πιο ανοιχτός άνθρωπος. Οι αιτήσεις για δουλειά είναι λίγες γιατί ντρέπεται να στέλνει οπουδήποτε βιογραφικά ή να περνά από συνεντεύξεις. Φίλους στο σχολείο δεν έκανε ποτέ ενώ ακόμα και στο Πανεπιστήμιο οι εμπειρίες της περιοριζόντουσαν εκεί αφού όταν οι συμφοιτητές της έβγαιναν, εκείνη γυρνούσε σπίτι της.

Εδώ και πολύ περισσότερο από έναν χρόνο η καθημερινότητά της ήταν ακριβώς όπως σήμερα. Καθόταν στο μπαλκόνι και την τηλεόραση εναλλάξ χωρίς να κάνει οτιδήποτε. Καμιά φορά στο μπαλκόνι σκεφτόταν διάφορα, αλλά οι σκέψεις της κατέληγαν κάπως έτσι:

- “Ουρανία έρχεται ο πατέρας σου. Έλα να τον υποδεχτείς όσο ετοιμάζω το τραπέζι” ακούστηκε μία γυναικεία φωνή από μέσα.

- “Ναι μαμά” απάντησε εκείνη και σηκώθηκε πηγαίνοντας στην πόρτα. Σε λίγα δευτερόλεπτα έφτανε ένας κύριος λίγο μετά τα πενήντα με μεγάλη φαλάκρα και εξίσου μεγάλο στομάχι. Κρατούσε μία τσάντα με ζαρζαβατικά και μονολογούσε: “Όλη μέρα σπίτι, δεν μπορεί να πάει μέχρι το μανάβη. Πρέπει να πάω εγώ που γυρνάω από την δουλειά”. Η Ουρανία φίλησε τον πατέρα της και εκείνος κατευθύνθηκε προς την τουαλέτα.

Στο μεταξύ εκείνη είχε λάβει θέση στο τραπέζι που η μητέρα της είχε ετοιμάσει λίγο νωρίτερα. Όταν ο πατέρας της επέστρεψε, έκατσαν όλοι μαζί και αφού είπαν μία προσευχή άρχισαν να τρώνε. Ο πατέρας της Ουρανίας έτρωγε με πολύ όρεξη ενώ η μητέρα της κοιτούσε κλεφτά τον άντρα της, έτοιμη να δεχτεί κάποιο σχόλιο για το φαγητό ή το νοικοκυριό. Η ίδια πάντως είχε μία πολύ πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη να προσθέσει στο σκηνικό:

- “Ε… μπαμπά; Βασικά… Δηλαδή, θυμάσαι την Μαρία που σπουδάζαμε μαζί; Τα καλοκαίρια μένουνε στην Σίφνο γιατί οι γονείς της έχουν μία τουριστική επιχείρηση εκεί. Ε, να μου είπε αν θέλω να πάω λίγο να της κάνω παρέα. Είναι όλη μέρα στο σπίτι τους εκεί και δεν έχει τίποτα να κάνει. Οπότε να… σκεφτόμουν να πήγαινα για λίγο”. Ολοκληρώνοντας η Ουρανία την ιδέα της το δέρμα της ήταν κόκκινο σαν το αίμα και από το πρόσωπο και τα χέρια της κυλούσε κρύος ιδρώτας.

Η μητέρα της είχε σταματήσει να τρώει και είχε γουρλώσει τα μάτια δείχνοντας φανερά φοβισμένη.

Ο δε πατέρας της έτρωγε ατάραχος χωρίς να σταματήσει καθόλου. Μόνο όταν σήκωσε το κεφάλι για να ζητήσει περισσότερο ψωμί από την γυναίκα του, είπε πριν καν καταπιεί την μπουκιά του:

- “Ε, γιατί δεν της λες να έρθει εκείνη εδώ”;

Η Ουρανία πάγωσε. Ήταν έτοιμη για ένα απόλυτο όχι ή ένα απίθανο ναι, αλλά όχι για μία ερώτηση στην ερώτηση.

- “Ε, να… Έλεγα, μήπως να έκανα μια βόλτα κι εγώ…” ήταν έτοιμη να συνεχίσει την επιχειρηματολογία της, όμως δείλιασε και το άφησε εκεί.

- “Να πεις στην φίλη σου να έρθει και θα σας πάω βόλτα εγώ” φώναξε αυστηρά και σηκώθηκε απότομα από το τραπέζι πετώντας την χαρτοπετσέτα του και έφυγε για να ξαπλώσει.

Η Ουρανία βούρκωσε όμως κοίταξε τη μάνα της που έβαλε το δάχτυλο της μπροστά στο στόμα κάνοντας της νόημα να ησυχάσει. Η Ουρανία δεν είπε τίποτα. Απλά πήγε στο δωμάτιο της και έκατσε εκεί για το υπόλοιπο της ημέρας κλαίγοντας.

Το βράδυ που οι γονείς της ξάπλωσαν στην κρεβατοκάμαρα, ο πατέρας της είχε όρεξη για… συζυγικές υποχρεώσεις. Κάπως έτσι ήταν η συνουσία για την γυναίκα του, αφού όποτε εκείνος είχε όρεξη την άρπαζε, της έβγαζε το εσώρουχο και έμπαινε μέσα της για όσο εκείνος ήθελε και μέχρι αυτός να θέλει. Εκείνη συνήθως ήταν εντελώς ανέκφραστη μέχρι που ολοκληρωνόταν η πράξη οπότε και έκλειναν το φως, γύριζαν πλευρό και κοιμόντουσαν. Αυτή τη φορά όμως η μητέρα της Ουρανίας ήξερε καλύτερα. Ενώ ο σύζυγος της έπραττε την ερωτική πράξη, εκείνη δίπλωσε τα χέρια της πίσω από το κεφάλι της και είπε σαν τίποτα να μην συνέβαινε εκεί κάτω:

- “Αντώνη. Να αφήσεις την Ουρανία να πάει. Την ξέρω τη φίλη της και είναι απόλυτα καλό κορίτσι και από άριστη οικογένεια. Τι διαφορά έχει να κάθεται όλη μέρα εδώ, τι εκεί. Ε; Τι λες”;

- “Μμμμ…” ακούστηκε από τον αναστεναγμό της πράξης. Και όσο ο ρυθμός επιτάχυνε εκείνη ήξερε ότι πλησιάζει το τέλος, όπου κάθε άντρας είναι πιο ευάλωτος από ποτέ κι έτσι συνέχισε:

- “Ε, πες μου, ντε”.

- “Ε, καλά. Θα το σκεφτώ” απάντησε εκείνος λαχανιασμένος.

- “Τώρα. Τώρα πες μου. Να τη στείλουμε”; επέμεινε ακριβώς την στιγμή που ήξερε ότι δεν υπάρχει πιο αδύναμη στιγμή για τον άντρα.

- “Ναι. Εντάξει μωρέ…” είπε και μούγγρισε καθώς γευόταν την απόλυτη στιγμή της ολοκλήρωσης.

Σε λίγα δευτερόλεπτα ακολούθησε η συνήθης διαδικασία. Τα φώτα έκλεισαν, οι πλάτες πήραν αντίθετες κατευθύνσεις.

Το άλλο πρωί η μητέρα της Ουρανίας πήγε για ψώνια κι όταν γύρισε κρατούσε μαζί της ένα ακτοπλοϊκό εισιτήριο για την Σίφνο. Βλέποντας το η Ουρανία χοροπηδούσε από την χαρά της αγκαλιάζοντας τη μαμά της,χωρίς φυσικά να ξέρει με ποιο τρόπο κέρδισε το δικαίωμα του ταξιδιού αυτού.

“Να πας και να περάσεις καλά με τη φίλη σου. Να προσέχεις όμως γιατί αν γίνει τίποτα κακό θα μας σκοτώσει και τις δυο ο πατέρας σου” της είπε με αυστηρό ύφος και της έδειξε πιο προσεκτικά το εισιτήριο: “Φεύγεις σε τρεις ώρες. Πριν γυρίσει ο πατέρας σου. Καλύτερα έτσι για να μην αλλάξει γνώμη. Φύγε γρήγορα” της είπε και της έδωσε μερικά χαρτονομίσματα τυλιγμένα σαν κουβάρι.

Η Ουρανία έχωσε πρόχειρα μερικά πράγματα σε ένα μικρό βαλιτσάκι και έφυγε καλώντας ένα ταξί με προορισμό το λιμάνι.

Από την στιγμή που μπήκε στο πλοίο όλα ήταν πρωτόγνωρα. Έκανε βόλτες στο κατάστρωμα, χάζευε τους τουρίστες, ένοιωθε ντροπή για το παλιομοδίτικο τζιν παντελόνι της την ώρα που οι τουρίστριες και οι ντόπιες φορούσαν καυτά σορτσάκια ή ακόμα και μόνο το μπικίνι τους. Δεν σταμάτησε να καταγράφει καθετί καινούριο που έβλεπε. Και ήταν όλα καινούρια για εκείνη.

Σε λίγες ώρες το πλοίο είχε φτάσει στην Σίφνο. Η Ουρανία κατέβηκε και ακολούθησε το πλήθος και όταν βγήκε από το λιμάνι είδε μπροστά της το μικρό χωριό της Σίφνου που ήταν όλο δικό της! Για πρώτη φορά στην ζωή της! Η Ουρανία συνέχισε μέχρι που βρήκε ένα κτίριο με ταμπέλα ‘HOTEL’ όπου και μπήκε μέσα.

- “Γεια σας. Ένα δωμάτιο θα ήθελα παρακαλώ” είπε κάπως φοβισμένη.

- “Για πόσα άτομα”; ρώτησε αδιάφορα ένας μεσήλικας κύριος στην υποδοχή.

- “Ε… για ένα” απάντησε διστακτικά.

Η απάντηση της προκάλεσε το ενδιαφέρον του ανθρώπου στην υποδοχή που από αδιάφορος, έγινε ξαφνικά πολύ εξυπηρετικός.

- “Α! Πολύ ωραία. Έχω ένα πολύ ωραίο μονόκλινο με ωραίο μεγάλο κρεβάτι. Έλα, έλα να στο δείξω” της είπε με περισσή ευγένεια και μαζί ανέβηκαν από την σκάλα έναν όροφο. Περπατώντας στον διάδρομο του πρώτου ορόφου βγήκε από ένα δωμάτιο μία κοπέλα ντυμένη υπερβολικά προκλητικά και πολύ μακιγιαρισμένη, τουλάχιστον για την Ουρανία η οποία κοιτούσε με δέος.

“Εδώ είμαστε”! Της είπε ο κύριος δίνοντας της το κλειδί. “Ότι χρειάζεσαι να με φωνάξεις. Είμαι ο κύριος Τάσος”. Η Ουρανία δεν μπορούσε να το πιστέψει! Ήταν εντελώς μόνη της σε ένα ξένο μέρος. Έμεινε στο δωμάτιο της για το υπόλοιπο της ημέρας χωρίς να κάνει τίποτα, απλά χαμογελούσε μέχρι που το βράδυ έφτασε και αποκοιμήθηκε.

Το άλλο πρωί η Ουρανία κατέβηκε στην υποδοχή όπου βρισκόταν ο κύριος Τάσος.

- “Βρε, καλώς το κορίτσι μας! Τι μπορώ να κάνω για σένα”; ρώτησε γεμάτος ενθουσιασμό που ικανοποίησε την Ουρανία.

- “Καλημέρα σας. Να… Σκεφτόμουν τι μπορώ να κάνω για να περάσει η μέρα. Τι κάνει ο κόσμος εδώ”; Ρώτησε διστακτικά.

- “Τώρα την ημέρα θα θέλεις να κάνεις μπάνιο στην θάλασσα. Πήγαινε στην παραλία εδώ πιο κάτω και ζήτα τον Θύμιο. Πες του ότι σε στέλνω εγώ και θα σου φέρει κάτι να φας και να πιεις όσο θα κάνεις το μπάνιο σου στη θάλασσα. Μετά όταν έρθεις θα σου πω τι θα κάνεις το βράδυ”.

- “Ξέρετε κύριε Τάσο. Εγώ δεν έχω μαγιό. Ξέρετε που θα βρω ένα”;

- “Μην ανησυχείς κορίτσι μου. Ο Θύμιος θα σου πει” απάντησε με σιγουριά.

Πράγματι η Ουρανία έκανε όλα όσα της είπε ο κύριος Τάσος. Ο Θύμιος ήταν ένας ψηλός τριαντάρης με τέλειο σώμα και γραμμώσεις, ξυρισμένο κεφάλι και φορούσε ένα μαγιό χωρίς μπλούζα ή παπούτσια. Κρατούσε ένα πλαστικό ποτήρι με φραπέ και αφού ζήτησε από την Ουρανία να του επαναλάβει ότι την έστελνε ο Τάσος, της ζήτησε να τον ακολουθήσει σε έναν κλειστό χώρο που ήταν ο χώρος που ετοίμαζαν μικρογεύματα και ποτά για τους λουόμενος. Εκείνος έφυγε και μέχρι να επιστρέψει μία καλοφτιαγμένη κοπέλα της σέρβιρε ένα πλούσιο γεύμα το οποίο τίμησε δεόντως η Ουρανία. Ωστόσο ο Θύμιος επέστρεψε λέγοντας: “Μέσα σε αυτό το δωματιάκι σου έχω ένα μαγιό. Κάνε το μπάνιο σου και αν θέλεις το βράδυ έλα εδώ μπροστά που πίνουμε έναν χυμό και περνάμε την μέρα μας”.

- “Σας ευχαριστώ πολύ. Τι σας χρωστάω”; ρώτησε αφελέστατα εκείνη.

- “Ω! Σε παρακαλώ. Αφού σου έστειλε ο Τάσος δεν μου χρωστάς τίποτα. Καλό μπάνιο”! ευχήθηκε και απομακρύνθηκε.

Η Ουρανία πήγε να βάλει το μαγιό, όμως ήταν πολύ μικρό. Ένα μέρος του στήθους της έβγαινε έξω ενώ σχεδόν όλος ο γλουτός ήταν ακάλυπτος. Ντρεπόταν πολύ να βγει έξω. ‘Ουρανία είπες ψέματα στους γονείς σου. Επινόησες μία Μαρία που δεν υπάρχει και έκανες το όνειρο σου πραγματικότητα. Βγες έξω τώρα!’ σκέφτηκε και πήρε την μεγάλη απόφαση. Βγαίνοντας έξω έκανε μικρά βήματα ώστε να μην κινείται πολύ και κατευθύνθηκε γρήγορα στην θάλασσα όπου θα έκρυβε το σώμα της. Στον διάβα της είδε πολλές κοπέλες με προκλητικά μαγιό ή ακόμα και χωρίς αυτά οπότε καθησύχασε τον εαυτό της. ‘Ποιοι θα κοιτάξουν εμένα, άλλωστε’; έπεισε τον εαυτό της και ένοιωσε καλύτερα.

Γυρνώντας από την παραλία, πήγε στο ξενοδοχείο όπου συνάντησε στην υποδοχή τον κύριο Τάσο.

- “Λοιπόν; Πως πέρασες;” την ρώτησε με θέρμη.

- “Πολύ ωραία, ευχαριστώ”.

- “Λοιπόν να σου πω τι να κάνεις το βράδυ”; ρώτησε αόριστα εκείνος.

- “Ε, ξέρετε μου είπε ο κύριος Θύμιος να πάω για έναν χυμό εκεί, αν δεν σας πειράζει” απάντησε ευγενικά.

- “Α! εξαιρετικά! Καλά να περάσεις”. Κατέληξε.

Ανεβαίνοντας τις σκάλες συνάντησε δύο κοπέλες που ήταν εντελώς γυμνές και ενώ έσκυψε το κεφάλι με διακριτικότητα, εκείνες την σταμάτησαν.

- “Ε; Που πας; Είσαι καινούρια”; ρώτησαν ενώ την κοιτούσαν από την κορυφή ως τα νύχια!

- “Ε… ναι”.

- “Εγώ είμαι η Τάνια και από δω η Ναστάζια”.

- “Εμένα με λένε Ουρανία”.

- “Άκου αν είναι το πρώτο σου καλοκαίρι εδώ, να ξέρεις θα είναι λίγο δύσκολο στην αρχή αλλά μετά αν αφεθείς θα σου αρέσει. Να, κάθε φορά που θα βλέπεις άντρα πίνε ένα τέτοιο” της είπε η Τάνια και της έδωσε ένα μπουκαλάκι με κάτι χαπάκια.

Η Ουρανία ευχαρίστησε τις νέες της φίλες και πήγε στο δωμάτιο της.

Νωρίς το βράδυ η Ουρανία βγήκε από το δωμάτιο της για να πάει στην παραλία όταν την συνάντησε η Ναστάζια.

- “Που πας”; την ρώτησε.

- “Ό κύριος Θύμιος μου είπε ότι μπορώ να πάω στην παραλία για χυμό” απάντησε εκείνη.

- “Χαχαχα! Έτσι ντυμένη”; ξέσπασε σε γέλια η Ναστάζια. Η Ουρανία φορούσε ένα φαρδύ τζιν και μία ριχτή και πλατιά σκούρα γκρι μπλούζα, ενώ η Ναστάζια ένα κοντό και στενό φόρεμα. “Έλα, έλα μαζί μου. Σήμερα δεν δουλεύω και θα πάω κι εγώ στου Θύμιου. Έλα να σου δώσω κάτι να φορέσεις” της είπε στοργικά και μπήκανε στο δωμάτιο της όπου της δάνεισε ένα μωβ φόρεμα το οποίο δέχτηκε τελικά να φορέσει η Ουρανία αφού στην αρχή δεν δεχόταν βρίσκοντάς το υπερβολικά προκλητικό.

Οι δύο φίλες προσεγγίσανε το μπαρ του Θύμιου και η Ναστάζια παρορμητική ως ήταν έφτασε πρώτη χαιρετώντας τους γνωστούς της. Η Ουρανία βλέποντας τον κόσμο σάστισε και αμέσως θυμήθηκε: ‘Άντρες-χάπια’ και με μία κίνηση κατάπιε ένα χαπάκι.

Όταν η Ουρανία πλησίασε την υποδέχτηκαν με μεγάλη θέρμη ενώ θα ορκιζόταν πως κάποιοι άλλοι από την μεγάλη παρέα γελούσαν συνωμοτικά σα να την κορόιδευαν. Ο Θύμιος πάντως την πλησίασε δίνοντας της ένα μεγάλο ποτήρι: “Ο χυμός σου. Στην υγειά σου”. Η Ουρανία δοκίμασε πίνοντας μία μεγάλη γουλιά και αμέσως έβηξε αφήνοντας ένα μέρος της γουλιάς της να της φύγει απ’ το στόμα.

- “Δεν είναι πορτοκαλάδα αυτό κύριε Θύμιο” είπε σε κατάσταση σχεδόν σοκ.

- “Είναι και πορτοκαλάδα Ουρανία μου. Έχει και λίγη βότκα. Όλοι πίνουμε βότκα. Είναι ωραία η βότκα” κατέληξε να φωνάζει σα να τραγουδάει!

Η Ουρανία συμβιβάστηκε και βλέποντας απ’ τη μια τους άλλους θαμώνες να πίνουν μονορούφι τα δικά τους ποτήρια και απ’ την άλλη υπολογίζοντας πως αν πιει απότομα το ποτό της θα βασανιστεί λιγότερο από το τσούξιμο της βότκας, ήπιε ολόκληρο το ποτήρι μονομιάς. Ύστερα πήρε μια βαθιά ανάσα προσπαθώντας να συνέλθει ενώ όλο το μπαρ είχε γυρίσει προς το μέρος της και την επευφημούσε.

Η παρέα ήπιε κι άλλο κι άλλο κι άλλο ποτό ώσπου η ώρα είχε περάσει για τα καλά και η Ουρανία απλά χαζογελούσε σε ότι άκουγε και καταλάβαινε ή δεν καταλάβαινε. Το μπαρ είχε αδειάσει από θαμώνες ενώ παρέμενε εκεί η παρέα του Θύμιου.

“Αρκετά ιδρώσαμε με αλκοόλ και ζέστη. Πάμε για μπάνιο” φώναξε αυτός και όλη η υπόλοιπη παρέα ζητωκραυγάζοντας είπε με μια φωνή: “Ναι!!!”.

Αμέσως άρχισαν να τρέχουν προς την θάλασσα βγάζοντας τα μαγιό, τα ρούχα, τα εσώρουχα ή ότι άλλο φορούσαν και βούτηξαν στην σκοτεινή θάλασσα. Η Ουρανία βρισκόταν λίγο πιο πίσω ακολουθώντας διστακτικά τους υπόλοιπους, ώσπου ένα χέρι –που δεν κατάλαβε από που προερχόταν- την ώθησε να βγάλει τα ρούχα της και να ακολουθήσει, όπως και έγινε.

Μέσα στην θάλασσα διέκρινε ζευγάρια αγκαλιασμένα να αναστενάζουν, άλλα να φιλιούνται στο στόμα βγάζοντας την γλώσσα έξω, ακόμα και γυναίκες μεταξύ τους. Την παρατηρητικότητά της διέκοψε μία βίαιη αίσθηση από ένα χέρι που άρχισε να την ζουλάει σε κάθε απαγορευμένο μέρος του κορμιού της. Εκείνη δεν αντέδρασε γιατί δεν ήξερε πως να το κάνει όντας σε κατάσταση μέθης.

Σε λίγη ώρα η παρέα βγήκε από την θάλασσα και αφού ντύθηκαν άρχισαν να αποχωρούν. Η Ουρανία ζαλιζόταν τόσο πολύ που όχι απλά δεν ήξερε τι συμβαίνει γύρω της, αλλά δεν μπορούσε καν να σταθεί στα πόδια της. Το μόνο που θυμάται είναι πως κάποιος την πήρε στα χέρια του και την πήγε στο δωμάτιο της. Μα δεν ήταν μόνο αυτός. Μαζί ήταν και ο Θύμιος με την Ναστάζια.

Ενώ η Ουρανία ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι σε ημιλιπόθυμη κατάσταση, οι υπόλοιπη χόρευαν και χαριεντίζονταν ακριβώς μπροστά της. Με ελάχιστη μόνο καθοδήγηση η Ουρανία βρέθηκε εκείνο το βράδυ να γλείφει τα γεννητικά όργανα των αντρών και της φίλης της και να συνουσιάζεται για πρώτη φορά στη ζωή της με κάθε γνωστό και άγνωστο –για εκείνη- τρόπο.

Το επόμενο πρωί που ξύπνησε πονούσε σε όλο της το κορμί, όμως είχε μία αίσθηση ευφορίας. Ήταν σίγουρη ότι είχε περάσει καλά αλλά δεν θυμόταν πως. Άρχισε να ψάχνει τα προσωπικά της είδη μήπως θυμόταν κάτι, όμως εκτός ότι τίποτα δεν της έφερνε στη μνήμη τα χθεσινά γεγονότα, δεν έβρισκε τα λεφτά που η μαμά της είχε δώσει πριν φύγει. Έτρεξε αμέσως κάτω εξηγώντας στον κύριο Τάσο την απώλειά της, όμως η αντίδραση του δεν ήταν η αναμενόμενη:

- “Παλιοτσουλάκι! Είστε όλες ίδιες. Ήρθες να κάνεις το κέφι σου χωρίς λεφτά. Ποια νομίζεις ότι είσαι” φώναζε εκνευρισμένος.

Η Ουρανία ντράπηκε πολύ όμως επέμενε να του εξηγήσει την κατάσταση ώσπου κάποια στιγμή τον ηρέμησε.

Μετά από λίγες ώρες ο κύριος Τάσος ανέβηκε στο δωμάτιο της Ουρανίας λέγοντας:

- “Συγγνώμη που σου φώναξα Ουρανία, όμως με έχουν εκμεταλλευτεί πολλές φορές κι εγώ ένα μεροκάματο προσπαθώ να βγάλω το καλοκαίρι να ζήσω την οικογένεια μου. Αν δεν πληρώνει ο ένας και ο άλλος πως θα ζήσω εγώ”; Η Ουρανία αισθάνθηκε τύψεις και σκέφτηκε τον βιοπαλαιστή πατέρα της.

- “Τι μπορώ να κάνω κύριε Τάσο για να σας ξεπληρώσω και να βγάλω και το εισιτήριο της επιστροφής”; ρώτησε λυπημένη.

- “Το βρήκα”! Φώναξε ενθουσιασμένος. “Γίνεται να με ξεπληρώσεις, να βγάλεις τα εισιτήρια και να περάσεις και καλά όπως χθες. Άκου. Θα έρχονται κάποιοι κύριοι τα βράδια εδώ στο δωμάτιο σου. Φίλοι του Θύμιου. Θα περνάτε καλά όπως χθες και θα φεύγουν. Αν το κάνεις αυτό κάθε βράδυ ως το τέλος του καλοκαιριού, θα με έχεις ξεπληρώσει όπως είπαμε” κατέληξε.

Η Ουρανία δέχτηκε και μέσα σε λίγες ώρες και μέρες κυκλοφόρησε στους… κατάλληλους κύκλους του νησιού και των γύρω νήσων, πως υπήρχε ένα νέο κορίτσι στο ξενοδοχείο του κυρίου Τάσου και μάλιστα… παρθένα μέχρι πριν μία ημέρα! Ξαφνικά ουρές σχηματιζόντουσαν στο μπαρ του Θύμιου και στο ξενοδοχείο του κυρίου Τάσου.

Η Ουρανία πριν το πρώτο ραντεβού της κάθε ημέρας έπαιρνε ένα, δύο, μπορεί και τρία χαπάκια και χωρίς να ξέρει τι ακολουθούσε, όλοι οι… πελάτες έφευγαν κατενθουσιασμένοι!

Ο Αύγουστος είχε φύγει και τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου η Ουρανία πήγαινε στο ψιλικατζίδικο για να πάρει τσιγάρα του κυρίου Τάσου, όταν από τη ζαλάδα της ξέχασε ότι βγήκε έξω τελείως γυμνή. Δεν είχε πια διαφορά για εκείνη, όμως συνέβη να συναντήσει μία κυρία άνω των πενήντα ετών που την άρπαξε από τα μαλλιά και άρχισε βίαια να την χτυπάει φωνάζοντας: “Παλιοπουτανάκι! Ήρθες και κατέστρεψες το νησί. Κατέστρεψες τους άντρες μας. Δεν έχεις πατέρα εσύ; Δεν έχεις γονείς”; Η Ουρανία ήταν τόσο μαστουρωμένη που δεν κατάλαβε όσο πόνο θα έπρεπε, όμως της έμεινε η τελευταία φράση της γυναίκας. Ναι, είχε γονείς και λογικά θα έπρεπε να ανησυχούν όσο τίποτα.

Η Ουρανία σηκώθηκε ολόγυμνη και αιμόφυρτη επέστρεψε στο ξενοδοχείο. Ζήτησε από το Τάσο: “τα λεφτά μου να φύγω” και εκείνος φοβισμένος της έδωσε λίγα περισσότερα απ’ όσο θα κόστιζαν τα εισιτήρια. Η Ουρανία άφησε στο δωμάτιο της τα παλιά της ρούχα, έσκισε με μανία τα καινούρια που είχε αγοράσει με την Ναστάζια και έφυγε με το πρώτο δρομολόγιο για το σπίτι της.

Εκεί έφτασε νωρίς το πρωί και συνάντησε τη μαμά της η οποία την αγκάλιασε ξεσπώντας σε κλάματα. Ακολούθησε η Ουρανία που ξεσπώντας κι εκείνη σε λυγμούς έσφιγγε τη μαμά της στην αγκαλιά της. Αφού η μητέρα της περιποιήθηκε τα τραύματα της περίμεναν τον πατέρα της μαζί.

Εκείνος έφτασε λίγες ώρες μετά. Όταν είδε την κόρη του μετά από τρεις μήνες σήκωσε το χέρι του αδειάζοντας όλη του τη δύναμη πάνω στο πρόσωπο της. “Τρεις μήνες ούτε ένα τηλέφωνο και η μάνα σου κόντευε να πεθάνει από την αγωνία της. Μου έλεγε να πάμε στην αστυνομία, όμως ρεζίλι εγώ δε γίνομαι. Αφού τρεις μήνες μας έσβησες, εμείς σε σβήνουμε για το υπόλοιπο της ζωής σου. Φύγε! Φύγε και μην ξανάρθεις” είπε με όλη τη δύναμη της φωνής του.

Η μητέρα της έτρεξε να την αγκαλιάσει, όμως η Ουρανία την απώθησε ελαφρά και έφυγε σιωπηρά.

Οι γονείς της δεν ξαναείδαν την Ουρανία από τότε. Ούτε η Ουρανία είδε ξανά την Ουρανία. Ούτε το κοριτσάκι που καθόταν στο σπίτι όλη μέρα, ούτε την κοπέλα που βιαζόταν για ένα ολόκληρο καλοκαίρι. Γύρισε σελίδα και έχτισε μία νέα ζωή, που έζησε μια νέα Ουρανία.

+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ EΛΛAΔΑ ΙΟΥΛΙΟΥ ~ η ελλάδα της κρίσης πηγή καλλιτεχνικής έμπνευσης

μέσα σε μια βαλτωμένη κοινωνία, μία Ελλάδα πρωτοπορεί, καινοτομεί & διαφημίζει τη χώρα. Ας την γνωρίσουμε

Καληνωρίσματα. Ακόμα και η σημερινή Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης. Όχι κατήφεια, μιζέρια και άλλη απαισιοδοξία. Η βαλτωμένη Ελλάδα έδωσε το βασικότερο συστατικό σε αμέτρητους έλληνες καλλιτέχνες ώστε να δημιουργήσουν και να αναδείξουν ένα ελληνικό στοιχείο για το οποίο μπορεί κανείς να είναι περήφανος.

Αυτούς τους μήνες που ετοιμάζω αυτήν την ενότητα έχω κολλήσει στην νεαρή απόφοιτη καλών τεχνών του Πανεπιστημίου Goldsmiths στο Λονδίνο. Η Αιμιλία Μελετίου ήταν η μοναδική απόφοιτος που συμμετείχε σε μία εικαστική έκθεση με ένα συγκλονιστικό καλλιτέχνημα που αναπαριστά την Νίκη της Σαμοθράκης με σκυμμένη κεφάλι και κουρελιασμένα ρούχα αλλά διάπλατα μεγάλα φτερά που αποτελούνται από σώματα ανθρώπων! Το έργο που βλέπετε σίγουρα προκαλεί τον θαυμασμό όλων όμως είναι το μήνυμα που η κοπέλα στέλνει με αυτό. Στην Ελλάδα της φθοράς και ταλαιπωρίας δείχνει στον κόσμο πως η ελληνική σημαία κυματίζει περήφανα αναδύοντας έτσι το όνομα της ξανά.

Την ίδια περίοδο περίπου, τριάντα δύο έλληνες καλλιτέχνες συμμετείχαν σε έκθεση στο πλαίσιο δράσεων μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης κατά του χρέους της Ελλάδας. Μάλιστα εκατό έργα πουλήθηκαν για τον καλό αυτό σκοπό. Έργα με θέμα την Ελλάδα ή έργα που καυτηριάζουν την κρίση στην Ελλάδα, καταφέρνουν να ευαισθητοποιήσουν τους λάτρεις της τέχνης και να αναδείξουν και τα προβλήματα και τις δυνατότητες της χώρας.

Ας μην ξεχνάμε πως και στο λαμπερό Hollywood διάσημοι αστέρες στηρίζουν το όνομα και την φήμη της χώρας ακριβώς την περίοδο που το έχει ανάγκη όσο ποτέ. Ο ηθοποιός Tom Hanks συχνός επισκέπτης της χώρας μας και βαφτισμένος χριστιανός ορθόδοξος από την ελληνίδα σύζυγό του, δείχνει και αρκετά ενημερωμένος σε πολιτικό επίπεδο, όποτε με την πρώτη ευκαιρία φροντίζει να στηρίξει την προσπάθεια της Ελλάδας να αναδυθεί. Κάπως έτσι και ο Ζαχαρίας Γαλιφιανάκης που πλέον αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά ονόματα της έβδομης τέχνης. Ο νεαρός ηθοποιός επιμένει να διαφημίζει τις κρητικές του ρίζες και πρόσφατα ανακοίνωσε πως επιθυμεί να γυρίσει μία ακριβή παραγωγή στην Ελλάδα με θέμα την Μάχη της Κρήτης.

Διάσημοι ή λιγότεροι διάσημοι τραγουδιστές φροντίζουν να περνούν τα σύνορα ενισχύοντας το όνομα της Ελλάδας, ενώ μπορεί σήμερα η ποίηση και η λογοτεχνία να μην είναι στο απόγειο τους με έλληνες καλλιτέχνες, όμως τα ιστορικά έργα συνεχίζουν όχι μόνο να διαφημίζουν την Ελλάδα αλλά και να διδάσκουν μαθητές και φοιτητές απ’ όλο τον κόσμο.

Κάπου εκεί, κρυμμένη στις στάχτες, μία Ελλάδα αναδύεται από το πουθενά και όπως πάντα κάθε σελίδα της ιστορίας της, όσο μαύρη ή λευκή κι αν είναι, αποτελεί πηγή έμπνευσης για έλληνες και ξένους δημιουργούς. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ή ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »