ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ δεν έχει τέλος η ελληνική ταπείνωση του τσίπρα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Η κυβέρνηση Τσίπρα είναι τόσο άχρηστη και επικίνδυνη που κάθε φορά που κάνει κάτι (οτιδήποτε) μένει ολόκληρη η Ελλάδα να τρέμει για τις συνέπειες. Στην περιβόητη Σύνοδο Κορυφής του Ιούλιου ο Αλέξης πήγε με ύφος προέδρου δεκαπενταμελούς που ζητάει εκδρομή και όλοι θυμόμαστε τι ταπείνωση υπέστη και μαζί του ολόκληρη η χώρα

Προχθές ήταν μία ακόμα κρίσιμη Σύνοδος Κορυφής στην οποία ο Τσίπρας δέχτηκε μία ταπεινωτική ήττα και μάλιστα σε μία περίοδο που χλευάζεται φραστικά ή δραστικά από άλλα μέλη της Ευρώπης. Χωρίς λοιπόν, να λύθηκε κάνα προσφυγικό, υπήρξαν δύο σημαντικές αποφάσεις. Η μία αφορά τους πρόσφυγες που παραλίγο να έρθουν στην Ελλάδα και για αυτούς θα προβλέπεται να επιστρέφει ένας στην τουρκία και ένας να φεύγει για την υπόλοιπη Ευρώπη. Ω, τι ανακούφιση για την Ελλάδα θα πει κανείς, αν και εφόσον καταφέρει με ή χωρίς το ΝΑΤΟ να διαφυλάξει τα σύνορά της στο εξής.

Η δεύτερη αφορά άμεσα τη χώρα, αφού αποφασίστηκε να της χορηγηθεί το ποσό των 400 εκατομμυρίων ευρώ για την συντήρηση των τριάντα πέντε χιλιάδων και πλέον προσφύγων που υπάρχουν στην Ελλάδα έως το 2020. Τι καταλαβαίνετε από αυτό; Αφενός δεν συμφωνήθηκε τίποτα για την προώθηση αυτών των ανθρώπων στην υπόλοιπη Ευρώπη και αφετέρου αν τα χρήματα που εγκρίθηκαν αφορούν έξοδα ως το 2020 σημαίνει προφανώς πως μέχρι τότε δεν αναμένεται να γίνει τίποτα άλλο πέρα από το να μένουν αυτοί οι άνθρωποι στα... hot spots να λιώνουν ως το 2020.

Τι τεράστια συμφωνία για την Ελλάδα! Τι τεράστια επιτυχία για την κυβέρνηση! Τι νέες προοπτικές ανοίγει αυτή η απόφαση για την Ελλάδα που αδυνατεί να συντηρήσει τους λιγοστούς έλληνες που απέμειναν ως ένδειξη μαζοχισμού, να παλεύουν κόντρα στην ανεργία και στα εκάστοτε νέα μέτρα της εκάστοτε νέας κυβέρνησης.

Θα μπορούσε να πει κανείς πως το προσφυγικό αποτελεί την ταφόπλακα των προβλημάτων της Ελλάδας, όμως η κυβέρνηση διαμηνύει πως το ζήτημα είναι διαχειρίσιμο και δεν εμποδίζει  τα άλλα κρίσιμα ζητήματα που αντιμετωπίζει. Εσείς; το πιστεύετε; +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ μάρδας για τουρκία: «ζητάμε διπλωματική επίλυση των θεμάτων, διαφορετικά, πόλεμος!»

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση
Ερωτηθείς για τα όσα είπε ο κ. Νταβούτογλου, ο κ. Μάρδας είπε ότι «κάθε φορά που έχουμε παραβιάσεις και παραβάσεις, εμείς κάνουμε τις «νότες», οι οποίες χρειάζονται στα όργανα, τα οποία θα πρέπει να παραλάβουνε αυτές τις «νότες»... Και έτσι συνεχίζεται αυτή η ιστορία, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, δεν υπάρχει άλλη λύση. Δεν δεχόμαστε τις συγκεκριμένες θέσεις των Τούρκων. Διπλωματικά, όπως πρέπει να κινηθούμε, κινούμαστε και δεν βλέπουμε να υπάρχει άλλος τρόπος... Διαφορετικά, πόλεμος!».
το σχόλιο
Ειλικρινά προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι είναι τόσο αδαείς και άσχετοι και όχι εκτελεστές κάποιου σχεδίου εθνικής αυτοκτονίας.
Πετάνε κουβέντες και πράξεις που δυσχεραίνουν την θέση της χώρας σε επίπεδο διεθνές -συμμάχων και εχθρών- και αυτό είναι αρκετό για να διαλύσουν την χώρα.
Άκου να ξεστομίσει την λέξη πόλεμος ενώ όλοι γνωρίζουμε πως αυτή τη στιγμή την Ελλάδα δεν την παίρνει να κάνει τίποτα και σε κανέναν.
+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ 4.. πονοκέφαλοι "κοσμικών" προβληματισμών

Περί... προβληματισμού "Ευαγγέλιον" στο +yannidakis 

«..προβληματισμός δημιουργείται από οποιοδήποτε ζήτημα δίνει τροφή για σκέψη.» σχολιάσαμε την προηγούμενη Τετάρτη, παραλείποντας, όμως, να φέρουμε ορισμένα παραδείγματα σχετικών ζητημάτων. Σήμερα, έχοντας αφομοιώσει την ιδέα του προβληματισμού και έχοντας αποκτήσει πιο σφαιρική άποψη επί του θέματος, θα παρουσιάσουμε 4 διάσημους προβληματισμούς συμπαντικού βεληνεκούς (σειρά αναπάντητων ερωτημάτων – θα έλεγε κανείς) οι οποίοι τροφοδοτούν ατέρμονα την σκέψη ειδικών και μη εδώ και πολύ καιρό. Μέσω αυτών, θα παρουσιάσουμε το εύρος αλλά και το μέγεθος που μπορεί να πάρει ένας προβληματισμός, καθώς και πόσους άλλους μυριάδες μπορεί να δημιουργήσει. 

Πώς δημιουργήθηκε το σύμπαν/ο κόσμος;

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες εκεί έξω σχετικά με την δημιουργία του σύμπαντος, όμως η παραπάνω ερώτηση δεν απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο στον τρόπο, αλλά και στην αιτία επίσης. «Στην αρχή υπήρχε το.. τίποτα» λένε. Δεκτό. Λέγοντας «τίποτα» -στο δικό μου το μυαλό, τουλάχιστον- μου έρχεται η εικόνα που βλέπουμε όταν κλείνουμε τα μάτια μας. Ένα.. μέρος που δεν υπάρχει η οποιαδήποτε μορφή ύλης, ενέργειας κλπ. ενδεχομένως μόνο «ο χώρος και ο χρόνος». Πώς γίνεται, λοιπόν, από αυτό το «τίποτα» να δημιουργηθεί «κάτι»; Αντίστοιχα, στην περίπτωση που, αν όντως, προϋπήρχε «κάτι» για να δημιουργήσει μετέπειτα το σύμπαν (δηλαδή η κατάσταση «τίποτα» δεν υπήρξε ποτέ), αυτό το «κάτι» πώς δημιουργήθηκε; Και ούτω καθεξής..

Πως ξεκίνησε η «ζωή»;

Αν προσπεράσουμε το στάδιο της δημιουργίας των βασικών στοιχείων του κόσμου (ύλη, ενέργεια κλπ) θα σκοντάψουμε σε ένα ακόμα εμπόδιο λίγο πιο κάτω. Το εμπόδιο αυτό είναι η «ζωή». Με την ευρύτερη έννοια. Πώς δημιουργήθηκε η πρώτη μορφή ζωής και, προπάντων, γιατί; Τι ήταν αυτό που κινητοποίησε την δημιουργία αλλά και την ικανότητα εξέλιξης της ή μη; Πχ. Ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο σύμφωνα με την θεωρία του Δαρβίνου. Γιατί όμως υπάρχουν ακόμα πίθηκοι;  Έπειτα, τι είναι αυτό που έκανε την κάθε μορφή ζωής (ακόμα και σε οργανισμούς ιδίου είδους) τόσο ξεχωριστή και διαφορετική; Δεν απαιτείται μια, τουλάχιστον, μορφή ζωής για να δημιουργηθεί μια καινούργια; Το σίγουρο είναι ότι οι θεωρίες οι οποίες προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις μέσα από ερμηνείες και εκδοχές ποικίλουν, όμως το ακόμη πιο σίγουρο είναι ότι μιλάμε για.. θεωρίες. (Τελικά η κότα έκανε πρώτη το αυγό ή το αυγό την κότα ρε παιδιά;)

Υπάρχει "άλλη ζωή" εκεί έξω;

Άγνωστο προς το παρόν. Ίσως, συγκριτικά με τα υπόλοιπα στην λίστα, αυτό είναι το μόνο ερώτημα που κάποια στιγμή θα απαντήσουμε και ίσως η απάντηση να είναι θετική. Γιατί αυτό; Αρχικά, έχοντας υπόψη τις πιθανές διαστάσεις του σύμπαντος, είναι αρκετά απίθανο (και ως ποσοστό) η γη να είναι ο μόνος πλανήτης που κατοικείται από κάποια μορφή ζωής. Ενώ τα earthlings σε αυτόν τον πλανήτη επιζούν σε συγκεκριμένες συνθήκες που τους το επιτρέπουν, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άλλες, που μπορούν να επιβιώσουν σε διαφορετικές. Ακόμα και εδώ στην γη, υπάρχει αρκετά μεγάλη διαφορετικότητα όσον αφορά την ικανότητα επιβίωσης των εν λόγω οργανισμών. Από τους Πόλους της γης, μέχρι τις καυτές ερήμους και από τα ψηλότερα όρη μέχρι τα απύθμενα βάθη των ωκεανών, η βιωσιμότητα του περιβάλλοντος των γήινων πλασμάτων παρουσιάζει μεγάλη διαφοροποίηση. 

Μπορούμε να ταξιδέψουμε στο χρόνο;

Ο Αϊνστάιν, μέσω της θεωρίας της σχετικότητας, υποστήριξε πως ναι. «Σύμφωνα με τη θεωρία της ειδικής σχετικότητας, η ακριβής χρονική διάρκεια μεταξύ δύο καθορισμένων γεγονότων θα εξαρτάται από το πώς συμπεριφέρεται ο παρατηρητής. Το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο χτυπημάτων του ρολογιού ίσως είναι μια ώρα αν κάθεται κάποιος ακίνητος, αλλά θα είναι μικρότερο από μια ώρα εάν κινείται. Η χρονική διαφορά είναι απειροελάχιστη –μόλις μερικές εκατοντάδες εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου- πολύ μικρή ώστε να γίνει αντιληπτή από τον κοινό ανθρώπινο νου. Ωστόσο, μπορεί να μετρηθεί από σύγχρονα ρολόγια.» Μπορεί να ήταν αυτό η αρχή για μελλοντικές «χρονικές εκστρατείες» και «ελέγχου» σε αυτό που ονομάζεται «χρόνος»; Δεν είναι κάτι βέβαιο ακόμα. Όμως, σύμφωνα με την ανωτέρω θεωρία, οι αστροναύτες, για παράδειγμα, αντιλαμβάνονται απειροελάχιστα διαφορετικά τον χρόνο και κάνουν μια μορφή time travel κάθε φορά που ταξιδεύουν με τεράστιες ταχύτητες. Εάν κάποια στιγμή στο μέλλον βρεθεί ο τρόπος κατασκευής διαστημικών σκαφών που θα ταξιδεύουν στις επιθυμητές ταχύτητες, καθώς και τα μέτρα προστασίας για τον ανθρώπινο οργανισμό που κινείται σε αυτές, θα μπορέσουμε να ταξιδέψουμε εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια στο μέλλον. 

"Τα αναπάντητα ερωτήματα αυτού του κόσμου ερεθίζουν την σκέψη και ιντριγκάρουν τον ανθρώπινο νου μέσα από την διαδικασία της σκέψης. Το άγνωστο και το ανεξερεύνητο πολλές φορές φοβίζει και φρενάρει την οποιαδήποτε πρόοδο, πότε όμως δεν την τερματίζει. Κίνητρο για την εξερεύνηση και κατάκτηση των πιο σκοτεινών παρυφών αυτού του σύμπαντος, η επανεμφανιζόμενη περιέργεια και η ακόρεστη δίψα για γνώση."

Όπλο, κλειδί και κινητήριος δύναμη του ανθρώπου; Μα φυσικά ο προβληματισμός.

Εις το επανιδείν... +Vaggelis Episkopou 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ άλλη μια σύνοδος κορυφής, άλλο ένα αδιέξοδο

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση
Χρειάστηκαν 15 ώρες διαπραγματεύσεων στις Βρυξέλλες για να καταλήξουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες ότι... θα βγάλουν τελική απόφαση στην επόμενη σύνοδο που θα γίνει στις 17-18 Μαρτίου
το σχόλιο
Απόψε δεν χρησιμοποίησα την ουσία της είδησης, αλλά το ειρωνικό κομμάτι αυτής!
Αν διαβάσετε, κατέληξαν στο ότι η Ελλάδα θα πάρει 400 μύρια για να έχει όσου έχει ως το 2020. Για το δε νταραβέρι με την τουρκία, ούτε λόγος..
+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ χρόνια πολλά στις γυναίκες μ' ένα παράδειγμα προς μίμηση

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας +yannidakis 

Η 8η Μαρτίου, που έχει καθιερωθεί ως "Ημέρα της Γυναίκας", είθισται να γιορτάζεται με αφιερώματα στο σημαντικό και πολυδιάστατο κοινωνικό ρόλο της, αναφορές σε δυναμικές γυναίκες που σημάδεψαν την ιστορία, αλλά και αναδρομές στην πορεία του φεμινιστικού κινήματος. Στο yannidakis, ξεφεύγοντας απ' τα στενά παραδοσιακά πλαίσια της ημέρας, σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα πρόσφατο γυναικείο πρωτοπόρο επίτευγμα, το οποίο αποπνέει υγεία και μας γεμίζει ελπίδες για το μέλλον.

Πριν λίγες μέρες, ολοκληρώθηκε στο Ντουμπάι το "Πρώτο Παγκόσμιο Forum Γυναικών", μία πρωτοβουλία που δεν έχει ιστορικό αντίστοιχο, παρουσιάζει λοιπόν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και σίγουρα πρόκειται να αποτελέσει μελλοντικά σημείο αναφοράς. Πληθώρα ομιλητών ανέλυσε τρόπους με τους οποίους η γυναικεία παρουσία θα μπορούσε να εντατικοποιηθεί σε πολιτική, τέχνη, οικονομία και επιστήμη, ενώ στις εργασίες παρευρέθησαν η Κριστίν Λαγκάρντ, η βασίλισσα της Ιορδανίας αλλά και η πρόεδρος της Χιλής Μισέλ Μπασελέτ. Οι συμμετοχές ξεπέρασαν τις δύο χιλιάδες.

Η σημασία του forum αυτού έγκειται αρχικά στο γεγονός ότι αποτέλεσε δίαυλο για ανταλλαγή απόψεων σχετικά με ζητήματα που διαχρονικά απασχολούν τις γυναίκες, καθώς ακόμη και στις μέρες μας κλάδοι όπως αυτοί που αναφέρθηκαν παραπάνω αποτελούν δύσβατα μονοπάτια, στα οποία η πρόοδος για μία γυναίκα απαιτεί ακόμη περισσότερη προσπάθεια, επιμονή και μεθοδικότητα απ' ότι απαιτεί για έναν άνδρα. Απόδειξη είναι η ίδια η ανάγκη ύπαρξης μιας τέτοιας πρωτοβουλίας.

Επιπλέον, το γεγονός ότι οι εργασίες διεξήχθησαν στο Ντουμπάι με τη συμμετοχή πολλών γυναικών με αραβικές καταβολές αποτελεί κατά κάποιο τρόπο μία "γροθιά στο στομάχι", αν αναλογιστούμε τις καταστάσεις που βιώνουν οι γυναίκες στα αραβικά κράτη. Στα Η.Α.Ε οι γυναίκες είναι υποχρεωμένες να κυκλοφορούν με καλυμμένους τους ώμους και τα γόνατα, τους απαγορεύεται να κάνουν παιδί εκτός γάμου, να παντρεύονται μη μουσουλμάνους, ενώ ένα δημόσιο φιλί μπορεί να οδηγήσει μέχρι τη φυλακή.

Ιστορική είναι λοιπόν η σημασία τέτοιου είδους δράσεων από πολλές απόψεις. Είναι εδώ, για να μας θυμίζουν να μην επαναπαυόμαστε στα κεκτημένα, να μην σταματήσουμε να διεκδικούμε. Κι αυτό το μήνυμα, είναι η καλύτερη ευχή για μία μέρα σαν τη σημερινή. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ τουρκία: διεθνής κατακραυγή για την καταστολή της ελευθερίας του τύπου

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση
«Θα είμαστε κοντά σας το συντομότερο δυνατόν με πιο ποιοτικές και αμερόληπτες ειδήσεις», είναι η πρώτη σελίδα της διαδικτυακής έκδοσης της Ζαμάν, στον απόηχο της εισβολής των τουρκικών αρχών στα γραφεία της εφημερίδας, η οποία τέθηκε υπό δικαστική εποπτεία. Η κίνηση των τουρκικών αρχών έχει προκαλέσει διεθνή κατακραυγή.
το σχόλιο
Μα για εμένα, καμία έκπληξη δεν προκάλεσε το γεγονός. Είναι η γνωστή τουρκία που ενίοτε της ξεφεύγει το πραγματικό της πρόσωπο στην διεθνή κοινότητα. Πόσες τέτοιες παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων υπάρχουν καθημερινά στην τουρκία; Ουουου... αμέτρητες, αλλά να, η ελευθερία του λόγου έχει αυτό το κάτι το τραγικό
+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ μείνε στην ελλάδα για να τους πληρώνεις (να ποιους)

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Είμαι κι εγώ σαν εσένα πάνω-κάτω. Δηλαδή εγώ ανήκω σε εκείνους που δουλεύουν, δουλεύουν, δουλεύουν (ναι, τρεις δουλειές) και σε αυτούς που σκέφτονται να τα παρατήσουν και να φύγουν. Όπως πάντα, σε μία απόφαση, καλό είναι να ζυγίζουμε τα υπέρ και τα κατά και αυτό αξίζει κανείς να κάνει και εδώ.

Επικρατεί μία λανθασμένη άποψη πως αν έχεις δουλειά στις μέρες μας, είσαι τόσο τυχερός που μπορείς τελικά να επιβιώσεις και αν το καλοσκεφτούμε, ξέρεις πως αυτό είναι λάθος. Βλέπεις, αν είσαι μισθωτός είσαι το κατάλληλο θύμα εκμετάλλευσης -οικονομικής και όχι μόνο- και αυτό σε κατατάσσει πολύ μακριά από εκείνους που αισθάνονται τυχεροί. Αν πάλι είσαι επιχειρηματίας είσαι ακριβώς στο στόχαστρο του κράτους, των θεσμών και των εισπρακτικών μέτρων. Η φορολογία από 22% πριν λίγα χρόνια φέτος θα ξεπεράσει το 30% (δηλαδή το ένα τρίτο όσων βγάζει κανείς), η εισφορά αλληλεγγύης αυξάνεται, οι ασφαλιστικές εισφορές το ίδιο, τα πάγια έξοδα το ίδιο και όλα αυτά την ίδια ώρα που οι τζίροι έπεσαν πάνω από 50% Κάποιος νομίζει ότι το περιθώριο κέρδους ήταν τόσο μεγάλο ή πως όλοι φοροδιαφεύγουν...

Σήμερα δουλεύουμε περισσότερες ώρες, χρωστάμε περισσότερα και αμειβόμαστε με λιγότερα. Όλα αυτά ενώ οι υποδομές, οι προσφερόμενες υπηρεσίες στην υγεία και την παιδεία είναι χειρότερες έως και στοιχειωδώς κατώτερες. Για να μην το κουράζω με τη θεωρία, είναι σαν κάποιος να ζητάει έναν μαλάκα να δίνει χωρίς να παίρνει και αυτός να δέχεται αφού πρώτα σπάσει μερικά παγκάκια, μερικές βιτρίνες και βάλει φωτιά σε λίγους κάδους. Με άλλα λόγια η μεγαλύτερη παρωδία της παγκόσμιας ιστορίας!

Και αυτό γίνεται με κάθε επισημότητα πλέον και χωρίς καθόλου ντροπή. Σήμερα λοιπόν στην Ελλάδα, εγώ κι εσύ που καταβάλλουμε εισφορές, είμαστε εμείς που θα πληρώνουμε τα (πολύ) "περήφανα γηρατειά" και:

• 4 συνταξιούχος που παίρνουν 10 συντάξεις.
• 7 συνταξιούχους που λαμβάνουν 9 συντάξεις
• 47 που παίρνουν 8 συντάξεις
• 3 συντάξεις που δίνονται σε 335.000 συνταξιούχους
• 935.000 συνταξιούχους που λαμβάνουν 2 συντάξεις
• και 1.288.000 που οι καημένοι παίρνουν μία σύνταξη

Σε μια χώρα που γερνάει με ταχύτατο ρυθμό, έμειναν οι νέοι μη άνεργοι για να τους ταΐζουν, ευχαριστώντας τους έτσι, που κατέστρεψαν την χώρα μερικές δεκαετίες πίσω!

Και πες μου τώρα. Γιατί να κάτσει κάποιος στην Ελλάδα; Επειδή είναι πατριώτης; Πατριώτης πως; Κάνοντας τον μαλάκα της εκάστοτε κυβέρνησης; Γιατί να υποφέρει την επαγγελματική εξαθλίωση την ίδια ώρα που δεν έχει ούτε τον χρόνο, ούτε την όρεξη να ζήσει ένα μέτριο κοινωνικό επίπεδο; Μετά από χρόνια, θα έχει πολύ ενδιαφέρον να μετρηθούν όχι μόνο οι αυτοκτονίες, αλλά και η ψυχολογική διαβάθμιση των πολιτών της χώρας την περίοδο της κρίσης.

Και τι μένει; Μία Ελλάδα αφημένη στην απόλυτη εξαθλίωση με απειλές από τα γειτονικά κράτη, συνεχείς εκβιασμούς από την κεντρική Ευρώπη και διεθνή χλευασμό από την παγκόσμια κοινότητα. Μια Ελλάδα που έχει γίνει χωματερή ψυχών, αντί για θέρετρο τουριστικής χλιδής.

Μια Ελλάδα που σε λίγα χρόνια θα χάσει την εθνική και πολιτιστική της ταυτότητα εξαιτίας των νέων... σύγχρονων νόμων, της υπογεννητικότητας, αλλά και της εγκατάστασης χιλιάδων μεταναστών όπως όλοι γνωρίζουμε πως θα συμβεί στο τέλος.

Σε αυτό το συνονθύλευμα κράτους, εγώ, τι δουλειά έχω; +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ~ οι "τοίχοι της καλοσύνης" κι οι "τοίχοι του αίσχους"

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

από: ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Του Μιχάλη Τζανάκη

Πίσω από το σχολείο της γειτονιάς μου μια μικρή κρεμάστρα και μια πρόχειρη και μικρή «ζωγραφιά» με μια μικρή ταμπέλα που αναγράφει «εδώ αφήνετε καθαρό φαγητό για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη»!

Σε πολλά άλλα σημεία της δικής μας και όχι μόνο πόλης ξεφυτρώνουν τέτοιες «νησίδες» ελπίδας και αλληλεγγύης με την ίδια συχνότητα που πριν 3-4 χρόνια ξεφύτρωναν καταστήματα με κακόγουστες επιγραφές «αγοράζω χρυσό».  Εκείνο το «μαυραγορίτικο» σκηνικό, προμήνυε το μέλλον της κοινωνίας μας, και να που ήρθαμε στους «τοίχους της καλοσύνης»!

Αφήστε, λοιπόν, καθαρό φαγητό για τους άπορους, που είναι πολλοί, πάρα πολλοί. Γιατί; Γιατί κάποιοι φρόντισαν γι’ αυτό· κι έγιναν τόσο γρήγορα όλα αυτά! Καλό θα ήταν απέναντι από τους ζωγραφισμένους «τοίχους της καλοσύνης» να υπάρχουν και «τοίχοι του αίσχους» και καθένας άπορος, που διακριτικά παίρνει το φαγητό του αλληλέγγυου συμπολίτη του, να πηγαίνει παραδίπλα στον άλλον «τοίχο» και να γράφει περιληπτικά την δική του «ιστορία». Να γράψει ανώνυμα μεν, δημόσια δε, πως βρέθηκε να αναζητά τροφή σε διάφορους «τοίχους», ζωγραφισμένους με θλίψη και παράπονο.

Κι ύστερα να περνούν πολλοί, πάρα πολλοί να αφήνουν λίγο φαγητό και παράλληλα να διαβάζουν τις «ανώνυμες» ιστορίες των αποδεκτών της λίγης τροφής που άφησαν πριν λίγο.

Ποιος να το περίμενε άραγε; Ποιος θα φανταζόταν ότι σ’ αυτή την ευρωπαϊκή χώρα που ευτυχώς δεν «πτώχευσε»- για κάποιους- θα γεμίζαμε … κρεμάστρες με πλαστικά δοχεία πρόχειρου φαγητού, θα λειτουργούσαν «κοινωνικά» ιατρεία, «κοινωνικά» φροντιστήρια, «κοινωνικά» παντοπωλεία, πολύ απλά γιατί το κράτος δεν παρέχει καμιά κοινωνική πρόνοια πλέον, αφού σκοπός είναι να βγουν τα «νούμερα» για την αξιολόγηση.

Παρακολουθώντας την επικαιρότητα και την «τραγωδία» που διαδραματίζεται γύρω μας, αναλογίζομαι πόσο κοντά βρίσκεται σήμερα ο πολίτης του κόσμου στη θυματοποίησή του από τους πολιτικούς «γκάγκστερς» που πανηγύριζαν πριν δυο περίπου δεκαετίες τη «Νέα Τάξη» και το γκρέμισμα του «ολοκληρωτισμού»! Τι ειρωνεία να στήνονται «φράκτες» στην Ευρώπη που πανηγύριζε το γκρέμισμα του «τείχους του αίσχους», για να έρθουμε σήμερα να ζητάμε επιτακτικά την ανέγερση αντίστοιχων «τειχών».

O tempora, o mores.

 Διαβάστε περισσότερα.. »

KYΜΑΤΙΖΟΝΤΑΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΥ ~ το γελαστό παιδί

ακροβατώντας σε κύματα ρεαλισμού & ρομαντισμού, σκέψεις & συναισθήματα αποτυπώνονται σε λέξεις

Καλώς ορίσατε στις σκέψεις του +yannidakis

Ήταν ένα συννεφιασμένο πρωινό του Μάρτη, ένα από ‘κείνα που η Άνοιξη μοιάζει τόσο κοντά μα ταυτόχρονα τόσο μακριά μια που ο γερο-χειμώνας αρνείται να παραδώσει τα ηνία και να ξεψυχήσει ήρεμα στο βάθος του ορίζοντα. Ο νεαρός με τα κολλητά τζιν και τ’ αθλητικά του παπούτσια περπατούσε αεράτος μέσα στους δρόμους της πόλης αψηφώντας την κίνηση και το θόρυβό της. Τα μαύρα πυκνά μαλλιά του κυμάτιζαν στον βοριά μα αυτός δεν ένιωθε τον ψυχρό αέρα γιατί η καρδιά του ξεχείλιζε από ανυπομονησία και μια παράξενη λαχτάρα, έντονα συναισθήματα που μόνο ο δεκαπεντάχρονος έφηβος μπορεί να νιώσει. Στο κέντρο, εκεί στο συνηθισμένο σημείο έλαμψε το χαμόγελό του καθώς είδε την όμορφη κοπελιά του να τον περιμένει με τα λεπτά της χέρια μπροστά της το ένα να κρατάει τον καρπό του άλλου. Τα σγουρά μαλλιά της πάνω στους ώμους της και τα γλυκά καστανά της μάτια να τον κοιτάζουν με ανυπομονησία. Μ’ ένα θερμό φιλί και μια σφιχτή αγκαλιά της ανήγγειλε: «γέννησε!» Κι αυτή μ’ ένα γλυκό χαμόγελο και μεγάλο ενθουσιασμό τον αγκάλιασε και τον φίλησε ακόμα πιο θερμά. Κι αφού ανταλλάξαν ευχές, ο νέος αποχαιρέτησε την αγαπημένη του και πήρε το δρόμο για την κλινική όπου θα έβλεπε επιτέλους για πρώτη φορά τον νέο μικρό αδερφό του.

Μέσα στην ψυχρή κλινική ένα ροδοκόκκινο μωρό με μελαχρινά μαλλιά κοιμόταν ήρεμα στην αγκαλιά της μητέρας του. Ο νεαρός έσκυψε και φίλησε το μικρό θαύμα στο τρυφερό μέτωπο και η καρδιά του ξεχείλισε από αναρίθμητα συναισθήματα. Και κάπως έτσι ξεκίνησε μια ιστορία παράξενη αλλά γεμάτη αγάπη, πόνο νοσταλγία αλλά και αμέτρητες αναμνήσεις. Εκείνο το μικρό μωρό που ο νεαρός νανούρισε στην αγκαλιά του και άλλαξε τις πάνες του και τάισε κι αγάπησε, μεγάλωσε και στα δυο του χρόνια ήταν το αγοράκι με το χαμόγελο που δεν έσβηνε ποτέ από τα χείλη και εκείνες τις υπέροχες καστανόξανθες μπούκλες. Εκείνο το μικρό παιδί που προσπαθούσε να βρει τη θέση του ανάμεσα σε δυο πολύ μεγαλύτερα αδέρφια που είχαν διαφορετικά ενδιαφέροντα και άλλες ασχολίες από τα playmobil  και τ’ αυτοκινητάκια. Και η μοιραία χρονιά ήρθε που ο μεγάλος αδερφός έφυγε μακριά κι άφησε το γελαστό παιδί μακριά του. Ο χωρισμός δεν είναι ποτέ εύκολος αλλά μέσα από την πικρή έλλειψη γεννήθηκε μια αλλιώτικη συναισθηματική σχέση. Τα χρόνια περάσαν και τα’ αδέλφια βρέθηκαν κοντά τα καλοκαίρια τότε πια που το γελαστό παιδί είχε χάσει πια τις μπούκλες του μα συνέχιζε να κάνει το μεγάλο του αδερφό να γελάει και να τον αγαπάει ακόμα πιο πολύ.

«Είσαι η άγκυρά μου στην πατρίδα» του είχε πει ο ξενιτεμένος και το πίστευε με όλη του την καρδιά. Ο οικογενειάρχης πια μεγάλος αδερφός σκεφτόταν το μικρό παιδί που έστω και για λίγο μπόρεσε να κρατήσει στα χέρια του σαν στοργικός πατέρας αλλά είχε τώρα δικά του παιδιά να τον απασχολούν. Τα χρόνια περάσαν και το γελαστό παιδί αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο με μεγάλη επιτυχία κι έκανε τα πνευμόνια του μεγάλου αδερφού να φουσκώνουν με περηφάνια. Κι όταν πια οι ανεκπλήρωτες επιθυμίες του μεγάλου έδωσαν ένα τέλος στο δικό του γάμο, η πολύ αναμενόμενη συνάντηση πίσω στην πατρίδα ήρθε με τις χαρές του γάμου του γελαστού παιδιού. Μια ραγισμένη οικογένεια ένιωσε ολόκληρη και πάλι. Κι εδώ μια νέα σχέση άρχισε μεταξύ των χωρισμένων αδερφών. Μια σχέση αγάπης σεβασμού και αλληλοκατανόησης.

Και πάλι τα χρόνια περάσαν μα μέσα στις καταιγίδες και τ’ αναπάντεχα της ζωής τα δυο αδέρφια έμειναν για πάντα δεμένα μ’ εκείνο τον ξεχωριστό δεσμό που μόνο αδέρφια με μεγάλη διαφορά ηλικίας μπορούν να το καταλάβουν. Ο μεγάλος δεν ξεχνά ποτέ την στιγμή της πρώτης συνάντησης και ο μικρός συνεχίζει να νιώθει κοντά στον μακρινό αδερφό ακόμα και τώρα που η ζωή πήρε μακριά το χαμόγελο του γελαστού παιδιού… +Niko Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ~ έτσι είμαστε εμείς οι έλληνες;

κείμενα προβληματισμού, από τα πιο εκλεκτά ιστολόγια της Ελλάδας

από: ακτιβιστής

Γράφει ο Καθηγητής ΓΙΩΡΓΟΣ  ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ

     Ήταν, θυμάμαι, μέσα της δεκαετίας του 1960 και τελειόφοιτος τότε φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης παρέσυρα μια παρέα συμφοιτητών μου (Αμερικάνων και άλλων) να δούμε την πετυχημένη μεταφορά στην οθόνη του μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη με τίτλο «Ζορμπάς- ο Έλληνας».

     Θυμάμαι, λες και ήταν χτες, όλες εκείνες τις διεργασίες της νεανικής ταύτισης με τους πρωταγωνιστές, την περηφάνεια της ελληνικότητάς μου, ακόμη και εκείνη την ανείπωτα πικρή στιγμή όπου – πριν ακόμη ο Χάρος ολοκληρώσει τον θανατηφόρο εναγκαλισμό του με την Μαντάμ Ορτάνς – ολοκλήρωσαν την τραγικά γυμνή πεζότητα της ανθρώπινης εφημερότητας οι καθιερωμένες «μοιρολογήτρες» που, αντί να περιοριστούν στο γοερό κλάμα, είχαν έρθει να κλέψουν, να λεηλατήσουν, τα αποκτήματα και μαζί την αξιοπρέπεια μιας ζωής που τέλειωνε…

     Μέσα στα δικά μου βουβά συναισθήματα πόνου και θυμού ήρθε, εντελώς αυθόρμητα, και ο θυμός ενός συμφοιτητή μας που χωρίς δισταγμό, στα ίσια, ρώτησε εμένα και τους άλλους δύο Έλληνες:
«…έτσι είστε εσείς οι Έλληνες;»
     Πέρασε από τότε μισός αιώνας, το έργο έτυχε να το ξαναδώ και στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση και μέσα από τους μηχανισμούς της ωραιοποίησης του παρελθόντος και της απώθησης πικρών εμπειριών κάπου επουλώθηκε ο πόνος που είχε προκαλέσει εκείνη η ερώτηση που την είχα αισθανθεί σαν χαστούκι στα ίσια:
 «έτσι είστε εσείς οι Έλληνες;»
    2016 στην Ελλάδα όπου μάταια πασχίζουμε να απωθήσουμε στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο τη σημασία του κοινωνικού «άλγους» που πηγάζει από την οικονομική απαξίωση κόπων μιας ζωής και λέγεται υπόθεση «ΔΝΤ» και μόνιμη απειλή Grexit ή πτώχευσης, της ΤΡΟΙΚΑ που έγινε 4 ΘΕΣΜΟΙ (μεταξύ μας και οι 3 Σωματοφύλακες τελικά ήταν…Τέσσερις).
     Στην Ελλάδα όπου ξεχάστηκαν Χρηματιστήριο, Ολυμπιακά Έργα, Τοξικά Ομόλογα, Ψευδή Οικονομικά Στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ,  PSI (το κούρεμα του κ Βενιζέλου) το μόνιμα επαναλαμβανόμενο ψέμα από το 2010:
  «Του χρόνου βγαίνουμε στις…αγορές!»
     2016 Ελλάδα του Αλέξη Τσίπρα (που ξέχασε τη Θεσσαλονίκη και το σκίσιμο των Μνημονίων), χωρίς Βαρουφάκη και κλασικές φυσιογνωμίες του πάλαι ποτέ ΣΥΡΙΖΑ, της Φώφης Γεννηματά χωρίς τον Γιώργο Παπανδρέου, του Κυριάκου Μητσοτάκη χωρίς τον Αντώνη Σαμαρά ή τον «εξαφανισμένο» Κώστα Καραμανλή, με παρόντα τον Μιχαλολιάκο, τον Θεοδωράκη και, (τελικά τα κατάφερε), τον Βασίλη Λεβέντη…
     Στην Ελλάδα όπου ενώ όλα αυτά και πολλά άλλα θαυμαστά συμβαίνουν τα τελευταία 6 χρόνια ΕΝΑΣ Τσοχατζόπουλος όλο και όλο πήγε φυλακή!..
    2016 τα Σκόπια συνεχίζουν να επιμένουν ότι είναι η «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και οι Σκοπιανοί φυσικοί «απόγονοι» του Μ. Αλέξανδρου ενώ εμείς αυτάρεσκα Σκοπιανούς τους ανεβάζουμε ΠΓΔΜ και FYROM τους…κατεβάζουμε!
      Το ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ αυτές τις μέρες τα διεθνή ΜΜΕ αναφερόμενα στο κλείσιμο της διόδου προς τα Βόρεια των Βαλκανίων από την… ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!!!
      Ελλάδα του 2016 και το Κυπριακό συνεχίζει να πυορροεί, η Άγκυρα ονειρεύεται αναστήλωση της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας καθώς οι φρεγάτες της παρέα με τα σκάφη του ΝΑΤΟ οργώνουν τα στενά ανάμεσα σε νησιωτική Ελλάδα και Τουρκικό Αιγιαλό  και να, μου έρχεται στο νου, σα να ήταν χθες, η Μαντάμ Ορτάνς και ο Ζορμπάς να κυνηγά «τα κοράκια» (εκείνες τις μαυροφορεμένες μοιρολογήτρες) που είχαν έρθει δήθεν για να μοιρολογήσουν αλλά ουσιαστικά για να λεηλατήσουν την αξιοπρέπεια μιας ζωής, μιας αγάπης, μιας ιδέας.
     Ελλάδα με ΑΠΟΝΤΕΣ τους «θεσμούς», ανοιχτά τα μέτωπα για αξιολόγηση, με επικείμενο και άλλο κούρεμα συντάξεων, με συζητήσεις για περισσότερους φόρους σε μια Οικονομία-σεληνιακό τοπίο με όνειρο θερινής νυκτός την…ανάπτυξη!…
      Ελλάδα του 2016 μιλιούνια μετανάστες, οι πρόσφυγες και οι «ψευδό-πρόσφυγες» που κάποιοι  λένε ότι είναι σε «διαχειρίσιμους αριθμούς» και άλλοι ότι μπορεί «να λύσουν το δημογραφικό μας πρόβλημα…. «
     Πώς, τελικά, να ερμηνεύσουμε το σημερινό πολιτικό-κοινωνικό και Οικονομικό μας μπάχαλο με μονεταριστικές και φορομπηχτικές αποφάσεις του Πρωθυπουργού μας που μοιάζει να λησμόνησε τις αριστερές του καταβολές;.
     Ελλάδα του 2016 φεύγουν κατά χιλιάδες λαμπρά ελληνικά μυαλά αλλά μπαίνουν χιλιάδες ξένοι, ζούνε με καθημερινά το φόβο της ΑΠΟΛΥΣΗΣ όσοι ακόμα έχουν απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα.
    Για σένα Ελλάδα, «συμβολική» Μαντάμ Ορτάνς που καθρεπτίζεσαι στο πρόσωπο κάθε Έλληνα, Ελληνίδας, και Ελληνόπουλου, κάθε γιαγιάς και παππού ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΝΑΣ ΖΟΡΜΠΑΣ σε αυτόν τον δύσμοιρο τόπο;
     Βλέπω αμέτρητους νέους και νέες καθισμένους στις καφετέριες και τα μπαράκια, φραπέδες και στριφτά τσιγάρα, βλέπω τις ουρές σε γκισέ και ΑΤΜ με συνεχιζόμενα τα capital controls και μου έρχεται καρφί στη θύμηση ο Νεοϋορκέζος συμφοιτητής μου και αναρωτιέμαι κι εγώ, έτος 2016:

     «Μήπως έτσι ήμασταν και είμαστε εμείς οι Έλληνες;..»

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΑΡΤΙΟΥ ~ αναζητώντας την μεγαλύτερη πληγή της ελλάδας

Μαζευτήκαμε στο +yannidakis και προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε ποιο τελικά είναι το κυριότερο πρόβλημα της πολύπαθης Ελλάδας του σήμερα. Είναι τόσα πολλά, που θα χρειαστούμε την βοήθειά σου. Ψήφισε στην ηλεκτρονική ψηφοφορία τις σημαντικότερες πληγές της Ελλάδας και ανέδειξε την πιο... οδυνηρή στο τέλος του μήνα.

ο Γιάννης Σπυριδάκης
ο έλληνας είναι άνθρωπος με έντονα πάθη. Ένα από αυτά είναι η απληστία. Η "πεινασμένη" για ευημερία, Ελλάδα της μεταπολίτευσης χωρίς πλάνο και οργάνωσης έσπευσε να καρπωθεί οτιδήποτε μπορούσε με τον πιο βάναυσο τρόπο. Πόροι, οργάνωση, δημόσιο, χρέος, δομές, υποδομές. Σήμερα γευόμαστε τους καρπούς της ζωής της περιβόητης γενιάς του Πολυτεχνείου. Πρόκειται για τους γονείς μας, οπότε... να τους χαιρόμαστε! +Yanni Spiridakis 

ο Νίκος Σπυριδάκης
Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 η Ελλάδα δολοφόνησε τον πρώτο και μοναδικό ηγέτη της! Από τον Καποδίστρια και μέχρι σήμερα συνεχίζουμε να βασανιζόμαστε από δειλούς, ύπουλους και μαριονέτες "δήθεν" ηγέτες. Και το χειρότερο είναι πως όλοι μας το αναγνωρίζουμε αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε για τον άλφα ή βήτα λόγο να ξεφύγουμε από την μιζέρια του κομματισμού και το φαύλο κύκλο μέσα στον οποίο όλοι μας είμαστε μπλεγμένοι. Ο ξεπεσμός των ηθικών θεσμών και ο αφανισμός της μεγάλης ιδέας που διατήρησε το έθνος μας στα 400 χρόνια της σκλαβιάς θυσιάστηκαν στο βωμό του ιδιωτικού συμφέροντος. Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε πως δεν είμαστε Αμερική; Οι θεσμοί μας και η ιστορία μας είναι διαφορετική και δεν αρμόζει να μιμούμαστε αυτούς που τελικά μιμούνται αυτό που οι πρόγονοί μας θεμελίωσαν! +Niko Spiridakis 

ο Βασίλης Αναστασιάδης

η χειρότερη πληγή της Ελλάδος, δυστυχώς, είναι οι ίδιοι οι Έλληνες. Είμαστε όλοι εμείς που πάντα ρίχνουμε το φταίξιμο στους "άλλους", που πάντα έχουμε ένα κακό λόγο για όλους, που πάντα θέλουμε οι άλλοι να αλλάξουν αλλά η δική μας βολή να μείνει ανέγγιχτη. Όλα τα υπόλοιπα (προσφυγικό, χρέος, διαφθορά, κλπ.) είναι πάρεργα και άμεσες συνέπειες του κακού χαρακτήρα μας. +Vassilis Anastasiadis 

ο Μιχάλης Δασκαλάκης

Για μένα η μεγαλύτερη πληγή στην Ελλάδα είναι η νοοτροπία. Όλα τα πρακτικά προβλήματα που μας ταλαιπωρούν, είτε αυτό λέγεται χρέος, είτε διαφθορά, είτε ασφαλιστικό, όλα πηγάζουν από την νοοτροπία του βολέματος που έχουμε σαν λαός όπως επίσης η νοοτροπία της μη αλλαγής προς το καλύτερο ή το διαφορετικό από αυτό που μας βολεύει ατομικά. Δυστυχώς για ότι έχουμε πάθει σαν λαός δεν μας φταίει τίποτα και κανένας παρά μόνο η κακή μας νοοτροπία και γιαυτό το θεωρώ ως τη μεγαλύτερη πληγή μας. +daskalakis michael 

η Μαρία Καράνταη
Η μεγαλύτερη πληγή της τυραννισμένης μας Ελλάδας είναι η ασυδοσία και η διαφθορά εκείνων που την "διοικούν" και η βλακεια όλων μας που πιστεύουμε τις φρούδες ελπίδες και τα φούμαρα που μας υπόσχονται και τους δίνουμε το βήμα και τη δύναμη να μας οδηγήσουν στο γκρεμό και μάλιστα με τη θέληση μας...
Αχ ΕΛΛΆΔΑ θα στο πω πριν λαλήσεις πετεινό δεκατρείς φορές, μ' αρνιέσαι, με εκβιάζεις μου κολλάς σαν το νόθο, με πετάς, μα κι απάνω μου κρεμιέσαι...
ΑΧ ΕΛΛΆΔΑ.... +maria karantai 

η Ελένη Γκιόκα
Κατά τη γνώμη μου όλες οι «πληγές» είναι αποτέλεσμα μία μόνο πληγής: των σάπιων ανθρώπων. Όλα από αυτούς ξεκινούν. Ο τρόπος που κυβερνούν, οι δηλώσεις τους, οι ενέργειες τους, τα ψέματα, τα συμφέροντα και όλα τα συναφή δημιουργούν όλα τα υπόλοιπα προβλήματα, για τα οποία όχι μόνο δεν υπάρχει προοπτική για τη λύση τους αλλά όσο πάνε και χειροτερεύουν. +el. gk.

η Ελίνα Ιωάννου
Η μεγαλύτερη πληγή είναι της Ελλάδας είναι, για εμένα, οι άνθρωποι που τη διοικούν. Πιο συγκεκριμένα, η έλλειψη ενός «καθαρού» ηγέτη, ενός ανθρώπου με εντιμότητα, ορθή κρίση και αποφασιστικότητα, που να είναι ικανός να αναλάβει πρωτοβουλίες με στόχο αυτή η χώρα, κάποια στιγμή στο μέλλον και με αργά αλλά σταθερά βήματα, να βγει από το βάλτο που έχει βυθιστεί (ή την έχουν βυθίσει)… +Elina Ioannou

η Κωνσταντίνα Τσιακαλάκη
Αναζητώντας την π(λ)ηγή που γέννησε όλα τα δεινά που περνάμε, απ' όποια σκοπιά και να το εξετάσω καταλήγω στα ευάλωτα οικονομικά και το χρέος μας. Ρεαλιστικά, μία εύρωστη οικονομία, πέρα απ' το να εξασφαλίζει μία στοιχειώδη ευζωία στους κατοίκους, ενισχύει το κύρος του εκάστοτε κράτους και τη θέση του στη διεθνή κοινότητα. Αντίθετα, οι σχέσεις εξάρτησης δεν βγήκαν ποτέ σε καλό για τον εξαρτώμενο, ο οποίος αναγκάζεται να περιστείλει κάθε πρωτοβουλία... +Kωνσταντίνα Πορφυρού

ο Βαγγέλης Επισκόπου
Η μεγαλύτερη πληγή της Ελλάδας είναι, μάλλον, οι άνθρωποι που κράτησαν/κρατούν τα ηνία αυτής της χώρας "το χρέος της" μιας και η οικονομία μιας χώρας είναι εκείνη η οποία μπορεί να επιφέρει λύσεις για όλα τα υπόλοιπα προβλήματα της. +Vaggelis Episkopou 

Και τώρα σειρά σας:

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΑΦΟΥ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ & ΨΗΦΙΣΕΤΕ!

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ πολιτικοί αρχηγοί: η ελλάδα δεν μπορεί να αναλάβει όλο το βάρος της φιλοξενίας των προσφύγων

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση
Με μια κοινή ανακοίνωση, που εκδόθηκε από την Προεδρία της Δημοκρατίας, «επισφραγίστηκε» η συμφωνία των πολιτικών αρχηγών στο «φλέγον» ζήτημα του προσφυγικού, έπειτα από ένα μαραθώνιο συμβούλιο, που διήρκσε οκτώ ώρες. Καλούν την ΕΕ να επιβάλει σε όλα τα κράτη-μέλη της τον πλήρη σεβασμό των υποχρεώσεών τους - Θέτουν ζήτημα αναθεώρησης του Δουβλίνου ΙΙ
το σχόλιο
Η συμφωνία ήταν με καταπίεση και κατά συνθήκη και υπό πίεση. Κανείς δεν συμφωνεί με κανέναν και όλοι θυσιάστηκαν για να ακουστεί μία φωνή στο εξωτερικό. Τουλάχιστον αυτή τη φορά δεν μας ρεζίλεψαν άλλο.
Αλλά ας μην πανηγυρίζουμε. Αν πέτυχαν κάτι, θα φανεί στην επερχόμενη Σύνοδο Κορυφής.
+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ προετοιμαζόμαστε για τον απρόοπτο θάνατο

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Παραδέχομαι πως το σημερινό κείμενο είναι κάπως μακάβριο, όμως ως κομμάτι της ζωής θα το θίξουμε με την φιλοσοφία πως κάποια στιγμή θα το αντιμετωπίσουμε όλοι μας. Θάνατος! Αρχικά να σημειώσω πως αφορμή για τον σημερινό προβληματισμό αποτέλεσε ο ξαφνικός χαμός δύο άξιων εργαζομένων του ΕΚΑΒ.

Και η ερώτηση είναι απλή: Πόσο προετοιμασμένοι είμαστε για τον θάνατο; Σίγουρα δεν ήταν οι δύο εργαζόμενοι στο ΕΚΑΒ που πήγαιναν σε ένα συνέδριο στο Ρέθυμνο. Πρόλαβαν να χαιρετίσουν τα τέσσερα παιδιά τους που άφησαν ορφανά; Πρόλαβαν να ζητήσουν συγγνώμη από τους γονείς τους που ίσως αδίκησαν ή από τη γυναίκα τους που της μίλησαν απότομα το πρωί; Ξέρετε τώρα… απλά καθημερινά πράγματα. Η αλήθεια δεν κολακεύει. Στην πραγματικότητα αν απλώσουμε σε έναν μεγάλο πίνακα την ζωή μας θα βρούμε πολλές-πάρα πολλές εκκρεμότητες. Δεν θα αναλωθώ σε παραδείγματα, απλά αναλογιστείτε πόσα μικρά πράγματα έχετε αφήσει για το μέλλον. Για ένα άμεσο μέλλον που όμως ποτέ δεν έρχεται επειδή δεν βρίσκετε την κατάλληλη ευκαιρία. Μόλις διαπίστωσα πως κι εγώ ανήκω σε αυτήν την κατηγορία, οπότε στο εξής θα χρησιμοποιώ πρώτο πληθυντικό πρόσωπο.

Συνεχίζοντας προοδευτικά τον προβληματισμό καταλήγω σε ένα δεύτερο επίσης απλό ερώτημα: Τι θα κάνατε αν γνωρίζατε την ημερομηνία του θανάτου σας η οποία θα ήταν σε λιγότερο από ένα μήνα; Ξέρω πως τώρα έκανα τα πράγματα πιο περίπλοκα. Η εύκολη απάντηση θα ήταν: “τι θα πρωτόκανα;” όμως η ουσία της ερώτησης παραμένει αναπάντητη και εντελώς υποκειμενική στον καθέναν μας. Οι έχοντες πρέπει να τρέξουν για την διαθήκη τους. Είναι πραγματικά οδυνηρό ο θάνατος μας να συνεπάγεται με τσακωμούς και χρόνιες διαφορές ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας μας, απλά και μόνο επειδή δεν υπήρξαμε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας. Αρχίστε τις συγγνώμες. Υπάρχουν πολλοί εκεί έξω που δεν έχουν καλή άποψη για εσάς και για τους περισσότερους τα αισθήματα είναι αμοιβαία, όμως πολλοί από αυτούς κατέληξαν σε αυτήν την εντύπωση από κάποιο γεγονός. Είτε φταίτε, είτε όχι, δεν έχετε –πλέον- να χάσετε τίποτα! Πηγαίνετε και συμβιβαστείτε. Πείτε στους δικούς σας ανθρώπους πόσο τους αγαπάτε και βγείτε εκτός προγράμματος. Κάντε αυτό που πάντα θέλατε να κάνετε, αλλά μπορούσατε και την επόμενη εβδομάδα, τον επόμενο μήνα, τον επόμενο χρόνο…

Μην πείτε πως αργεί αυτή η μέρα για εσάς. Οι δύο άνθρωποι (του παραδείγματός μας) δεν σκόπευαν να πεθάνουν εκείνη την ημέρα. Ίσως το βράδυ να είχαν κανονίσει φαγητό με φίλους ή να είχαν νοικιάσει μία ταινία για να δουν οικογενειακά στο σπίτι. Δεν ήταν αστυνομικοί ή στρατιώτες που έπεσαν στο καθήκον. Ήταν άνθρωποι σαν εμάς που είχαν την ρουτίνα τους και που ενδεχομένως δεν πρόλαβαν να βγουν από αυτήν για να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητές τους, για να προετοιμαστούν για αυτήν την ημέρα. Γιατί ευτυχώς ή δυστυχώς κανείς δεν μας προειδοποιεί για το πότε θα πεθάνουμε.

Ας το κάνουμε σήμερα. Από σήμερα μάλλον. Ας απλώσουμε σε έναν πίνακα, σε ένα τετράδιο την ζωή μας, ας τακτοποιήσουμε τις εκκρεμότητές μας και ας αρχίζουμε να τις τακτοποιούμε σα να προετοιμαζόμαστε για τον θάνατο. Το πιθανότερο είναι πως δεν θα πεθάνουμε, θα έχουμε γίνει όμως καλύτεροι άνθρωποι για να απολαύσουμε την ζωή. Όσο αυτή κρατήσει. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΚΑΙ ΠΕΡΙΓΡΑΨΤΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ οριστική ματαίωση του κυπέλλου!

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση
Ο Υφυπουργός Αθλητισμού, Σταύρος Κοντονής αποφάσισε την οριστική ματαίωση του Κυπέλλου Ελλάδας, εξαπολύοντας επίθεση κατά πάντων!
το σχόλιο
Οι οπαδοί φταίνε, οι παράγοντες φταίνε, οι διαιτητές φταίνε, οι παίκτες (δε) φταίνε.
Και ο Κοντονής; Τι; Είναι ο αρχάγγελος του αθλητισμού; Ματαίωσε το Κύπελλο μόλις τέσσερις αγώνες πριν την ολοκλήρωση του θεσμού. Κοινώς... ουάου! Αντί να βγει και να τερματίσει το θέατρο στην Ελλάδα σε όλες τις διοργανώσεις και να αποκλείσει τους πάντες από την Ευρώπη, κόβει τους ημιτελικούς την ίδια ώρα που το θέατρο του παραλόγου θα δίνει παράσταση κάθε Κυριακή... Προλάβετε!
+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ δεν θα περάσει η λογοκρισία της κυβέρνησης

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Σκέφτηκα ότι μπορεί να γίνω κουραστικός αν γράψω για μία ακόμη ημέρα για την ελευθερία του λόγου και μετά ξανασκέφτηκα -"τι στο καλό; Δικό μου είναι το ιστολόγιο, θα γράψω (για) ότι θέλω"- οπότε αποφάσισα να επανέλθω στο ζήτημα μέσα σε πολύ σύντομο διάστημα και μάλιστα πολύ φοβάμαι για έναν ακόμα πιο σοβαρό λόγο.

Η κυβέρνηση δια του Υπουργού Επικρατείας της, κύριο Παππά, έστειλε εξώδικο στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη για ένα άρθρο που ποτέ δεν περιείχε αυτά για τα οποία φοβόταν ο Παππάς και ολόκληρο το σινάφι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Πριν ξεκινήσω, να σας δώσω τη δυνατότητα να διαβάσετε αναλυτικά το εξώδικό εδώ.

Όταν όμως, μία κυβέρνηση στέλνει εξώδικο σε μία εφημερίδα για αυτόν τον άστοχο λόγο, τότε έχουμε πρόβλημα. Όταν μία Αριστερή κυβέρνηση προσπαθεί να φιμώσει τον τύπο εξαντλώντας την κρατική ισχύ της ενάντια στην ελευθερία του λόγου, συντελείται ένα έγκλημα χωρίς νομική παραβίαση και αυτό είναι ότι πιο αισχρό υπάρχει.

Και καιρός είναι να εξηγηθούμε σε αυτό το σημείο: βλέπετε, δεν είμαι υπέρμαχος των εφημερίδων διότι όλοι γνωρίζουμε πως έχουν πολιτικές θέσεις και υποστηρίζουν πολιτικές για να μην πω κομματικές, ιδεολογίες. Είναι σαν το MEGA που όλοι το κατηγορούν για μεροληψία, αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο βρίσκεται πάντα στις πρώτες θέσεις της τηλεθέασης και αυτό ξέρετε, ονομάζεται ελευθερία της έκφρασης. Λες ότι θέλεις και υποστηρίζεις αυτό που θέλεις ακόμα και αν αυτά τα δύο πέφτουν στην παγίδα της αντίφασης. 

Η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή βάλλεται από τα Μέσα. Αυτό της το αναγνωρίζω. Δεν κατάφερε ποτέ να πάρει λίγη πίστωση χρόνου από τις εταιρείες που έτσι κι αλλιώς δεν την υποστήριξαν ποτέ. Όμως τώρα η πίεση είναι αφόρητη. Μνημόνιο, νέα μέτρα, προσφυγικό, αγρότες, εσωστρέφεια και μηδαμινή ανάπτυξη, είναι παράλληλα μέτωπα στα οποία η άπειρη κυβέρνηση αντιδρά σπασμωδικά και χωρίς πολιτική ωριμότητα.

Αποτέλεσμα; Βλέπει παντού εχθρούς και χωρίς να το θέλει, δημιουργεί νέους... Πρέπει όμως να μάθουν επιτέλους κάτι στο Μαξίμου. Τον δημοσιογράφο, την εφημερίδα και τα μικρόφωνα, δεν τα κλείνεις. Είδατε τι έγινε με την ΕΡΤ που έγινε ΝΕΡΙΤ που έγινε ΕΡΤ. Το όνειρο της κυβέρνησης είναι μία ελεγχόμενη τηλεόραση με τέσσερις άδειες που -γιατί όχι- ας καταλήξουν και σε ξένα (βλέπε τούρκικα) χέρια και από εφημερίδες; Όσο πιο ανίσχυρες, τόσο καλύτερα.

Μα αυτό δεν είναι τρόπος να κυβερνήσεις. Όχι σκοτώνοντας τον Τύπο, όχι σκοτώνοντας τον επιχειρηματία, όχι σκοτώνοντας κάθε λαϊκό στρώμα που κατάφερε να επιβιώσει τα πρώτα πέντε-έξι χρόνια της κρίσης. Άλλωστε αυτό που τώρα κάνουν, υποτίθεται ότι ουδέποτε τους άρεσε. Αυτή η αντιλαϊκή πολιτική. Γιατί λοιπόν συνεχίζουν να οδηγούν τον έλληνα στο αδιέξοδο; Γιατί δεν παραιτούνται αφού εντείνουν το πρόβλημα αντί να αποτελέσουν την λύση του; Γιατί δεν αντιλαμβάνονται πως απομονώνονται ολοένα και περισσότερο από όλους εκείνους που πριν λίγο καιρό τους ανέδειξαν: Τον λαό του Συντάγματος και της πλατείας; Τον λαό που βρισκόταν στα εξώφυλλα των εφημερίδων και στα πρώτα θέματα των δελτίων ειδήσεων; +Yanni Spiridakis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ ντου οπαδών και ξύλο με τα ματ!

η είδηση που στιγμάτισε την ημέρα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

η είδηση
Το ντέρμπι της Τούμπας δεν ξανάρχισε ποτέ. Μετά τη διακοπή λόγω φωτοβολίδων και εισβολής οπαδών στον αγωνιστικό χώρο της Τούμπας, οι δύο ομάδες βγήκαν ξανά στον αγωνιστικό χώρο, αλλά είχαμε νέα εισβολή οπαδών και ξύλο με τα ΜΑΤ!
το σχόλιο
Το ότι δεν ολοκληρώνεται ένα παιχνίδι ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός δεν είμαι καμία ιδιαίτερη έκπληξη.
Το ότι ο Ολυμπιακός ευνοήθηκε από λάθος απόφαση διαιτητή δεν είναι ούτε έκπληξη ούτε δικαιολογία.
Το ότι άρχισαν οι συζητήσεις για κάθαρση και "επιτέλους κάτι πρέπει να γίνει" είναι κουραστικό αλλά πάλι, δεν προκαλεί έκπληξη.
Το ότι η κυβέρνηση είναι άχρηστη στο να διαχειριστεί ένα... προβληματάκι σαν αυτό, είναι γνωστό και συνηθισμένο.
Και όπως πάντα, καλό βράδυ
+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »