EPΩΤΗΜΑ ΑΠΡΙΛΙΟΥ ~ το να αφαιρείς την ζωή ενός ανθρώπου είναι..;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Το να αφαιρεί άνθρωπος την ζωή ενός ανθρώπου είναι πάντοτε αντικείμενο συζήτησης. Δεν είναι μόνο οι εγκληματικές ενέργειες, οι αυτοκτονίες και η θανατική ποινή, αλλά και η ευθανασία. Για την ευθανασία αποφασίζουν μετά από πρόταση των γιατρών είτε ο ασθενής είτε οι συγγενείς του αν ο ίδιος δεν είναι σε θέση. Όσο όμως κι αν εξετάσουμε νομικά και μη πλαίσια, πρέπει να καταλήγουμε στην ουσία: Το να αφαιρείς την ζωή ενός ανθρώπου, είναι..;

Προσπαθώντας να απαντήσουμε στο Ερώτημα είναι χρήσιμο να σας εξηγήσω την αφορμή για το κείμενο αυτό. Βλέπετε, στο Βέλγιο προωθούν ένα νομοσχέδιο σχετικό με την ευθανασία σε παιδάκια που πάσχουν από ανίατες ασθένειες. Η συζήτηση για το θέμα επανέφερε στο προσκήνιο και το ζήτημα της ευθανασίας στους ενήλικους οι οποίοι επίσης προφανώς πάσχουν από σοβαρές ασθένειες. Αντιλαμβάνεστε πως στην συζήτηση ενεπλάκησαν ιατρικοί κύκλοι, σύλλογοι υπέρ των δικαιωμάτων των ανθρώπων, πολιτικοί και άνθρωποι της Εκκλησίας. Αν και τα βασικά στρατόπεδα είναι δύο, εντούτοις ίσως μπορούμε να καταλήξουμε σε περισσότερες επιλογές στον στόχο της διευθέτησης του θέματος:

• Υπέρ της θανατικής ποινής. Ας δεχτούμε ότι τα νομοθετικά πλαίσια επαρκούν και για να προσφεύγει η ιατρική επιστήμη σε αυτήν την επιλογή σημαίνει ότι δεν υπάρχει καλύτερη.
• Υπέρ μόνο όταν ο ίδιος ο ασθενής το επιθυμεί. Πόσο αρμόδιος είναι ένας συγγενής να αποφασίσει για έναν άνθρωπο; Μόνο ο ίδιος ο ασθενής μπορεί να πάρει την απόφαση να θέσει τέρμα στη ζωή του.
• Υπέρ μόνο σε περιπτώσεις υπερήλικων. Αν υπάρχει έστω και μια μικρή ελπίδα ενός θαύματος για ένα παιδί ή έναν νέο άνθρωπο, τότε μπορεί να περιμένει. Ο υπερήλικας δεν έχει νόημα να περιμένει όσο έτσι κι αλλιώς οδεύει προς το τέλος.
• Κατά της θανατικής ποινής/ευθανασίας. Δεν έχει νόημα να συζητάμε. Κανείς άνθρωπος δεν έχει το δικαίωμα να αφαιρεί υπό οιοσδήποτε συνθήκες, την ζωή ενός ανθρώπου.

Ίσως υπάρχουν περισσότερες μέσες λύσεις στο θέμα. Ίσως υπάρχουν εξαιρέσεις που πρέπει να εξετάσουμε, ίσως κάθε

κοινωνία να πρέπει να νομοθετεί διαφορετικά ανάλογα με τα κοινωνικά δεδομένα και την κουλτούρα που ισχύει κάθε φορά. Πάρτε το πάνω σας. Τοποθετηθείτε και επιλέξτε από την ηλεκτρονική ψηφοφορία, πάνω και δεξιά της σελίδας στο μενού με το αντίστοιχο εικονίδιο που βλέπετε στο πλάι. Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας θα ανακοινωθούν στο τέλος του μήνα οπότε και θα ολοκληρωθεί.

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΕΙΚΟΝΙΔΙΟ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

BPΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ~ ο φασισμός της γραβάτας

Σας παρουσιάζω το καλύτερο άρθρο αυτής της εβδομάδας σύμφωνα με την καθαρά υποκειμενική κρίση του yannidakis. Σημειώνεται πως η βράβευση αφορά μονάχα την ενότητα ιστολογίων και για τους χώρους τους οποίους επισκέφτηκα. Παρακάτω δημοσιεύονται και τα υπόλοιπα άρθρα τα οποία ξεχώρισα μέσα στην εβδομάδα ως δευτερεύοντες διακρίσεις για λόγους ενδεχόμενης ισοπαλίας. Το ιστολόγιο που συγκεντρώνει τις περισσότερες βραβεύσεις και διακρίσεις στο τέλος κάθε μήνα βραβεύεται στην ειδική ενότητα "ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ".

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:
από: Στον τοίχο

τίτλος: Ο Φασισμός της γραβάτας

Το φονικότερο όπλο όλων των εποχών από καταβολής δίποδου δεν είναι η ατομική βόμβα, όπως την ένιωσαν στο πετσί τους ειδικά οι Γιαπωνέζοι, αλλά η γραβάτα. Εκτελούμαστε από στρατιώτες ενός συστήματος που η στολή παραλλαγής τους είναι κουστουμάκι και γραβάτα. Όλα ξεκίνησαν από αυτή την αναθεματισμένη γραβάτα που διαχώριζε τον απλό άνθρωπο από εκείνον που του προσέδιδε σοβαρότητα για να κάνει την δουλειά του ένα κομμάτι πανί δεμένο στο λαιμό. Από την εποχή των νοικοκυραίων του ’50, που πρώτα φορούσαν την γραβάτα και μετά το σώβρακο, μέχρι τη γενιά του σήμερα που η γραβάτα έχει μεταλλαχθεί σε πολλά είδη που διαχωρίζουν τους από πάνω με τους από κάτω.

Γραβάτα ο πολιτικάντης, γραβάτα ο δασκαλάκος, γραβάτα ο δικηγόρος, γραβάτα ο ψάλτης, γραβάτα ο στρατιωτικός, γραβάτα ο αστυνομικός, γραβάτα ο πανεπιστημιακός,  όπου θέση ισχύος και γραβάτα. Αυτά μέχρι το 1974 που ο πρώην γραβατοφορεμένος υπουργός Α. Παπανδρέου κατάλαβε ότι η γραβάτα είναι η αχίλλειος πτέρνα των «νοικοκυραίων» και εμφάνισε την πιο εξουσιαστική γραβάτα όλων των εποχών: Το ζιβάγκο. Ακολουθώντας την τακτική των φεμινιστριών που έκαψαν τα σουτιέν τους πλάσαρε το ζιβάγκο και ακριβώς όπως κατέληξε το καμένο σουτιέν να γίνει φιρμάτο σεξουαλικό φετίχ, έτσι και το ζιβάγκο κατέληξε να γίνει η γραβάτα «λαϊκό αξεσουάρ» των σοβαρών πολιτικών ξανά. Το μόνο που κράτησε λίγο παραπάνω ήταν ο τσιγκελωτός ή τύπου Ζαπάτα μύσταξ μετά μύξας που ήταν απαραίτητο αξεσουάρ για το λαό που είχε αναλάβει την εξουσία. Μετά γλιτώσαμε από τα μουστάκια και την μύξα τους. Έπιασαν δουλειά οι στιλίστες, όπως Αμερική.
Αφού λοιπόν έβγαλε και ο τελευταίος πασοκοζωϊσμένος έβγαλε το μάλλινο σώβρακο, φόρεσε γραβάτα και κατέβηκε στην Αθήνα να πάρει έδρα στην Βουλή, τότε βγήκε ένα νέο είδος γραβάτας για να διαχωρίσει τους πασοκοτσοπαναραίους από τους κουλτουρέ αριστερούς: Το φουλάρι ή μπαντάνα. Για να δείξει ο «μάγκας» αριστερός ή ανένταχτος ότι δεν είναι της ίδιας πάστας με τους λαϊκοπασόκους, ό,τι και να φορούσε πάντα ένα φουλάρι στο λαιμό έδειχνε την ένταξή του στην ευρύτερη πάντα αριστερά αποδεχόμενος όμως πάντοτε τους διορισμούς και τα δωράκια από τους πασοκονεοδημοκράτες για το παντεσπάνι του.
Θα μου πεις σήμερα ο σοβαρός αριστερός πολιτικός Τσίπρας δεν φοράει ούτε γραβάτα, ούτε ζιβάγκο, ούτε μπαντάνα. Σου απαντώ ότι σήμερα έχουμε γραβάτα-πουκαμισάκι ανοιχτό, γραβάτα-παλαιστινιακή μαντίλα, γραβάτα-μακό μπλουζάκι με τον Τσε, γραβάτα-σουτιέν να κάνει το βυζί 5 νούμερα μεγαλύτερο, γραβάτα-σακίδιο πλάτης, γραβάτα-γαλότσα 83ευρώ, γραβάτα-μπιχλίμπιδι στο λαιμό, γραβάτα-κασκόλ, γραβάτα-στενό ταγιέρ,  γραβάτα-γιλέκο δημοσιογραφικό, γραβάτα-τάνγκα, και ό,τι κάνει την διαφορά με τον λαουτζίκο που βλέπει το σύμβολο γραβάτα και ξέρει ότι εκεί υπάρχει η γραμμή που τον διαχωρίζει με την πάνω τάξη. Η απουσία της πραγματικής γραβάτας στο κοινοβούλιο κάνει πιο ηχηρή την παρουσία της από οποιαδήποτε άλλη εποχή. Και είναι η πιο επικίνδυνα αποδοτική: «Κοίτα μας μοιάζουμε σαν εσένα».
Αποδεχόμενος ο λαός την σοβαρότητα της εικόνας (γραβάτα γαρ) δεν έδινε σημασία στα λόγια και έργα των σοβαροφανών. Για παράδειγμα σου πετάει η γραβάτα σακίδιο πλάτης πως στα εξήντα θα αποχωρήσει από την πολιτική. Όλα καλά, όμως εκτός από την δήλωση πως εδώ θα είμαι για κάμποσα χρόνια υπάρχει και μια απορία. Πότε ακριβώς μπήκες ρε μάγκα στην πολιτική για να έρθει η ώρα να βγεις; Φαίνεται κουβαλάς πολλές σίγουρες υπογραφές στην γραβάτα-σακίδιο πλάτης για να νιώθεις ότι ήσουν χρόνια στην πολιτική κρυμμένος και θα αποχωρίσεις σε 8 χρόνια άνευ καμιάς αμφιβολίας με την γραβάτα σου στον ώμο.
Με την σιγουριά της σοβαρότητας της γραβάτας παίρνουν το δικαίωμα Έλληνες επιστήμονες, νομικοί και οικονομολόγοι, να υπογράψουν ένα Μανιφέστο με το οποίο με νύχια και δόντια θέλουν «Μια πολιτική ένωση στην Ευρώπη». Παρέα με τους ανάλογους σοβαρούς συναδέλφους τους, Γάλλους και Γερμανούς, που πρώτοι ξεκίνησαν την κίνηση των επιστημόνων της Ευρώπης το πάνε μακριά το γράμμα. Όχι μόνο μία Ευρώπη στην Ευρωζώνη, αλλά μία Ευρώπη για όλη την Ευρώπη με κοινά τα πάντα. Σε αυτό τους το Μανιφέστο καλούν και άλλους σοβαρούς της γραβάτας Έλληνες επιστήμονες να βάλουν την υπογραφή τους για να συνεχίσουν το αγαστό τους έργο.
Η γραβάτα μάς κρέμασε και η γραβάτα θα μάς αποτελειώσει. Αυτό το μικρό κομμάτι πανί που ακυρώνει τις προσωπικότητες των ανθρώπων και δίνει αποκλειστική βάση στις φιλοδοξίες των απάνθρωπων για μία θέση στην πάνω τάξη της κοινωνικής πυραμίδας.
Το μόνο που δεν αλλάζει είναι η γραβάτα θηλιά του μη παραδόπιστου λαού. Εκείνου που διαφέρει χωρίς να έχει ανάγκη κανένα στιλιστικό φετίχ για να δημιουργήσει. Του επικίνδυνου κομματιού της «κοινωνίας» που πρέπει οι γραβατολάγνοι να του σφίξουν την θηλιά - γραβάτα μέχρι το τέλος. Μέχρι που η φανερή ή κρυμμένη γραβάτα να γίνει το λάβαρο του Ολοκληρωτισμού.-

ΞΕΧΩΡΙΣΑΝ ΑΚΟΜΑ:

1. Το εγώ είναι ο χειρότερος εχθρός από Πυρ, γυνή, Αλεξιάννα
2. αν σκεφτείς σαν παιδί, από Katabran's Blog

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣXOΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ~ πρόταση της εοε για αναστολή

η είδηση που στιγμάτισε τη βδομάδα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

 η είδηση 
Η κόντρα ανάμεσα στην Πολιτεία και της Ομοσπονδίες συνεχίζεται με την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή να συστήνει αναστολή όλων των αγωνιστικών δραστηριοτήτων το επόμενο Σαββατοκύριακο
 το σχόλιο 
Η απόφαση αυτή έχει σαν αποτέλεσμα την αναβολή και σε αλλού ματαίωση αθλημάτων όπως η αντισφαίριση, η υδατοσφαίριση, η γυμναστική της οποίας θα γινόταν το πανελλήνιο πρωτάθλημα και άλλων αθλημάτων.
Ο λόγος είναι γνωστός και αφορά τις περικοπές στις επιχορηγήσεις των διαφόρων ομοσπονδιών. Εγώ δεν ξέρω αν δινόντουσαν λεφτά που έφευγαν εκτός της... αποστολής τους, όμως δε θα έπρεπε να εξεταστεί και το αν τα χρήματα επαρκούν για να διεξαχθούν οι εκάστοτε αγώνες;
Έχω γράψει αμέτρητες φορές πως το πρώτο που πρέπει να προστατεύσουμε είναι το μέλλον μας, τα παιδιά μας και ο αθλητισμός είναι ότι πιο υγιές έχουμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας.
+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΕΦAPΜΟΖΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ ~ ακούγοντας για πρώτη φορά

πως οι εφαρμογές της επιστήμης & της τεχνολογίας επιδρούν στην κοινωνία του σήμερα

από sploid
The incredible moment in which a deaf woman hears for the first time

Joanne Milne has not heard a single word, bird chirp or music note for 39 years. Four weeks ago, she got electronic cochlear implants. This is the exact moment when she hears for the first time and starts to cry overwhelmed by the feeling and emotion.

I don't blame her! I felt overwhelmed and teared up just by watching it, but I can't even begin to imagine her feelings.

According to the Birmingham Mail, Joanne has a rare condition called Usher Syndrome—a "rare genetic disorder that is associated with a mutation in any one of 10 genes resulting in a combination of hearing loss and visual impairment and is a leading cause of deaf blindness." Joanne lost her sight in her mid-20s but, according to her mom, "she has been deaf since birth and had never heard sounds before this."

These implants have allowed her to hear for the first time, which obviously is a huge improvement after losing her sight. The mom recorded the joyous moment as the doctors at Birmingham's Queen Elizabeth Hospital switched the implants on.

Όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με το θέμα αυτό, πίστευα ότι θα σας ζητούσα να μπείτε στη θέση της κοπέλας αυτής και από κει να ξεκινήσουμε τον προβληματισμό. Μετά αποφάσισα πως ποτέ κανείς από εμένα και εσάς δεν πρόκειται να κατανοήσει ποτέ τα συναισθήματα αυτής της κοπέλας στο έπακρο.

Το βρετανικό νοσοκομείο εφάρμοσε για πρώτη φορά ουσιαστικά, μία επαναστατική μέθοδο

εγκατάστασης εμφυτεμάτων η οποία για πρώτη φορά διεγείρει τις αισθήσεις του ασθενή. Είναι πραγματικά ένα μικρό επιστημονικό θαύμα παρόμοιο με την σημαντικότητα μιας εγχείρισης από την οποία βλέπουμε έναν ασθενή να περπατάει για πρώτη φορά ή να κινεί το χέρι του.

Ουσιαστικά, η όλη διαδικασία γεμίζει με ελπίδες αμέτρητους ασθενείς με έλλειψη μίας ή περισσότερων αισθήσεων και δίνει πιθανότητες σε σκηνές σαν αυτή παραπάνω να ξανασυμβούν. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠPΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ~ δοκιμάζουμε έναν εναλλακτικό τρόπο θεραπείας με την βιοενέργεια

Mέσα στα πλαίσια ενός σεμιναρίου στο οποίο συμμετείχα, έτυχε να έχω την ευκαιρία να παρακολουθήσω μια διάλεξη σχετικά με την θεραπεία με βιοενέργεια, δηλαδή την βιοθεραπεία. Ποτέ πριν δεν είχα ακούσει τίποτε για αυτήν την μορφή θεραπείας και ξαφνιάστηκα όταν έμαθα πως η τεχνική της βιοθεραπείας αποτελεί την αρχαιότερη και μια απ' τις πιο γνωστές κλασσικές φυσικές μεθόδους θεραπείας.                                                                                                                      

Βρήκα το θέμα πολύ ενδιαφέρον και έτσι ξεκίνησα να αναζητώ περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την μέθοδο αυτή και τον τρόπο άσκησής της. Η γνώση αυτή με εξυπηρέτησε αρκετά στην καθημερινότητά μου και θα σας εξηγήσω παρακάτω το γιατί.                                                 

Πριν ξεκινήσω να αναλύω το κύριο θέμα θα ήθελα να αναφέρω πως η βιοθεραπεία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με παραψυχολογία, μαγεία ή ανεξήγητα φαινόμενα. Αντιθέτως, όλα εξηγούνται με απλή λογική.

Η βιοενεργειακή θεραπεία γίνεται (μόνο) με την χρήση της βιοενέργειας, της ζώσας ενέργειας δηλαδή, που μπορεί να παράγει κάθε ζωντανός οργανισμός.                                                                    

Κατά την διάρκεια της διαδικασίας της βιοθεραπείας, ασθενής - θεραπευτής δεν έχουν καμία σωματική επαφή. Ο θεραπευτής στέκεται μπροστά από το άτομο που χρήζει θεραπείας και κάνει συγκεκριμένες κινήσεις χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια. Αρχικά παίρνει την αρνητική ενέργεια που έχει συσσωρευτεί στο σημείο που πονάει ο ασθενής και την απομακρύνει. Έπειτα αντλεί ζωτική ενέργεια από το σύμπαν και τη μεταβιβάζει στο σώμα που την έχει ανάγκη. O θεραπευτής δηλαδή γίνεται αγωγός ενέργειας.                                                                                      

Βέβαια, η μέθοδος της βιοθεραπείας δεν χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις σωματικού πόνου. Ανακουφίζει και σε περιπτώσεις που κάποιος ταλαιπωρείται από συναισθηματικά βάρη ή διακατέχεται από αρνητικά συναισθήματα και ψυχολογική ένταση.

Ακόμη την βιοθεραπεία μπορούμε να την ασκήσουμε τόσο στους άλλους όσο και στους ίδιους μας τους εαυτούς.                                                                                                                                              

Τα αποτελέσματα της βιοθεραπείας είναι άμεσα και εντυπωσιακά. Και πιστέψτε με, δεν πρόκειται για ''θαύμα''. Είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό. Δεν πρόκειται για κάποια υπερφυσική δύναμη, ούτε για κάποιο ιδιαίτερο ''χάρισμα''. Ο καθένας μας μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτήν την δύναμη που λέγεται βιοενέργεια. Αρκεί απλά να κατανοήσουμε πως όλοι την κατέχουμε, γιατί απ' αυτήν αποτελούμαστε. Εμείς οι ίδιοι είμαστε ενέργεια. +maria aggou 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤHTΑΣ ~ ο τσαμπουκάς πούτιν και στο βάθος πόλεμος

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Θα θυμάστε που λέγαμε πως θέλουμε να παραμείνει η ειρήνη στην Ουκρανία. Ίσως μάλιστα θυμάστε πως σχολιάζαμε και τις εξελίξεις στην Κριμαία. Τελικά το σενάριο ήταν άκρως ανατρεπτικό αφού όχι μόνο έπεσε η φιλο-ρωσική κυβέρνηση αλλά αφού ανέλαβε η καινούρια φιλο-ευρωπαϊκή, κλήθηκε να αντιμετωπίσει και την πρώτη κρίση της. Αυτή της προσάρτησης της Κριμαίας πίσω στην Ρωσία!

Δε θα σας κάνω μάθημα καθότι υποθέτω πως γνωρίζετε το σκηνικό πως έχει. Ουσιαστικά με ένα δημοψήφισμα αλλάζει ξανά ο Παγκόσμιος χάρτης αφού το κομμάτι αυτό στη Γη γίνεται και πάλι ρωσικό. Όχι όμως χωρίς κόστος αφού ξαφνικά οι “προστάτες” της Ουκρανίας άρχισαν να παίζουν το παιχνίδι με τον μπαμπούλα. Αμερική και Ευρωπαϊκή Ένωση ξεκίνησαν μια σειρά από μέτρα-τιμωρίες προς την Ρωσία για το γεγονός αυτό. Είναι σαφές πως κανείς δεν λάτρεψε τους Ουκρανούς, απλά υπάρχουν τεράστια πολιτικά συμφέροντα στήριξης των Ουκρανικών συμφερόντων αλλά και διατήρησης της περιοχής της Κριμαίας στην Ουκρανία.

Τιμωρία είπατε; Μπα… ο Πούτιν έδειξε πως δεν χαμπαριάζει, αγνόησε τους πάντες και απάντησε θυμίζοντας στους φιλειρηνιστές και προστάτες Αμερικανούς, ποιοι προκάλεσαν τους περισσότερους πολέμους, ποιοι χρησιμοποίησαν τους περισσότερους τόνους πυρομαχικών και μάλιστα ανενόχλητοι υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ την ίδια ώρα που η Ρωσία δεν σχεδιάζει κάποια πολεμική σύγκρουση (καλά, αυτό το τελευταίο, αν θέλουμε το πιστεύουμε).

Ειλικρινά δεν αντιλαμβάνομαι με ποιες αρμοδιότητες ο Ομπάμα μπορεί να απειλεί και να τιμωρεί τον Πούτιν, όταν όλοι γνωρίζουμε πως οι δυο τους έχουν άμεση αλληλεπίδραση και μάλιστα η σοβαρή και αληθινή σύγκρουση μεταξύ τους θα μπορούσε να προκαλέσει χωρίς υπερβολές, τον επόμενο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Άσχετα με το τι κάνουν οι άλλοι, οφείλω να παραδεχτώ τον τσαμπουκά Πούτιν που όχι μόνο δεν δέχεται να κάνει βήματα πίσω, αλλά δεν διαπραγματεύεται καν την περηφάνια του έθνους του. Ακούει κανείς (πολιτικός μας); Αν οι υπόλοιποι έχουν όρεξη να το τραβήξουν, ο Πούτιν θα το συνεχίσει. Το πολύ-πολύ να οδηγηθούμε σε πόλεμο! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

yannidakiα ανακοίνωση

Καλό μήνα αγαπητοί αναγνώστες. Βρισκόμαστε ακριβώς ένα μήνα πριν τα όγδοα γενέθλια του +yannidakis. Ήταν Μάιος του 2006 όταν έκανα την πρώτη μου ανάρτηση στο ιστολόγιο μου. Από τότε δεν έχει περάσει μέρα χωρίς έστω και μία ανάρτηση!

Εγκαινιάζοντας σήμερα τον Απρίλιο βρίσκω πως είναι η κατάλληλη στιγμή να ανακοινώσω και την αντίστροφη μέτρηση της σελίδας που θα αρχίζει σήμερα και θα ολοκληρωθεί με το τέλος του μήνα. 

Μάιο ξεκίνησα, Μάιο θα ολοκληρώσω. Ήταν ένα υπέροχο ταξίδι. Σας ευχαριστώ*.

 Διαβάστε περισσότερα.. »

EPΩΤΗΜΑ ΜΑΡΤΙΟΥ ~ παρουσίαση αποτελεσμάτων

 

Καληνωρίσματα από το +yannidakis

Ο Μάρτιος μας βρήκε μέσα στην επικαιρότητα αφού προσπαθήσαμε να αναδιαρθρώσουμε την λειτουργία των παρελάσεων, καθώς έτσι όπως διεξάγονται σήμερα προφανώς δεν ικανοποιούν κανέναν. Σκεφτήκαμε μερικούς τρόπους με τους οποίους θα άξιζε τον κόπο η διεξαγωγή της με όλους ευχαριστημένους. Εσείς τους διαβάσατε, τους ψηφίσατε και να τα αποτελέσματα:

Η πλειοψηφία των αναγνωστών επέλεξε με ποσοστό 26% την κατάργηση των παρελάσεων και της αντικατάστασης της με διάφορες κοινωνικές δράσεις, κάτι που επέλεξα ως την πιο προκλητική λύση κι όμως ήταν αυτή που οι περισσότεροι επέλεξαν στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα.

Στην δεύτερη θέση ισοβάθμησαν με 21% δύο απαντήσεις που δείχνουν και την ανάγκη διαχωρισμού των παρελάσεων. Οι μεν επέλεξαν να διεξάγεται μόνο η στρατιωτική παρέλαση χωρίς δηλαδή την ύπαρξη μαθητών και ακριβώς ο ίδιος αριθμός επέλεξε την διεξαγωγή παρελάσεων χωρίς την ύπαρξη στρατιωτών, δηλαδή μόνο την μαθητική παρέλαση!

Μόλις το 15% προτιμά τις παρελάσεις ως έχουν και θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίζαμε αν αυτό το κομμάτι αφορά αναγνώστες μεγάλης ηλικίας ή όχι.

Ένα ακόμα 10% έφτασε στο άλλο άκρο. Προτίμησε να καταργηθούν εντελώς οι παρελάσεις χωρίς να αντικατασταθούν από κάποιας άλλης μορφής εορτή και επίσης θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να γνωρίζαμε το εύρος των ανθρώπων που επέλεξαν αυτήν την ακραία απάντηση.

Τέλος, ένα 5% θεωρεί πως οι παρελάσεις θα ήταν καλύτερες αν παρελαύνουν οι ίδιοι οι πολίτες! Ενδιαφέρον αν σκεφτεί κανείς πως ήταν ένα σενάριο που έστω και με τη μορφή διαμαρτυρίας πήγε να “περάσει”.

Σε κάθε περίπτωση μπορεί κανείς να συμπεράνει πως η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δεν είναι ευχαριστημένη και αναζητεί εναλλακτικές μορφές εορτασμού.

Επόμενο Ερώτημα για τον μήνα Απρίλιο θα έχουμε την επόμενη Δευτέρα και πρώτη του μήνα, 7/4 στο yannidakis των 12:00 με ένα θέμα που θα προκαλέσει τον προβληματισμό σας! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

BPΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ~ οι τρεις (διαχρονικές) δυνατότητές μας

Σας παρουσιάζω το καλύτερο άρθρο αυτής της εβδομάδας σύμφωνα με την καθαρά υποκειμενική κρίση του yannidakis. Σημειώνεται πως η βράβευση αφορά μονάχα την ενότητα ιστολογίων και για τους χώρους τους οποίους επισκέφτηκα. Παρακάτω δημοσιεύονται και τα υπόλοιπα άρθρα τα οποία ξεχώρισα μέσα στην εβδομάδα ως δευτερεύοντες διακρίσεις για λόγους ενδεχόμενης ισοπαλίας. Το ιστολόγιο που συγκεντρώνει τις περισσότερες βραβεύσεις και διακρίσεις στο τέλος κάθε μήνα βραβεύεται στην ειδική ενότητα "ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ".

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:
από: Αντίβαρο

τίτλος: Οι τρεις (διαχρονικές) δυνατότητές μας

Η ελληνική κοινωνία σέρνεται αυτόν τον καιρό αποκαμωμένη από τα βασανιστήρια στα οποία την υποβάλλουν. Και βαθιά αποκαρδιωμένη διερωτάται  γι’ αυτό που ο ποιητής θεωρεί δεδομένο :



   «Μα θα ’ρθούνε άλλα χρόνια

   μ’ όνειρα κι οράματα

   δίχως λόγους στα μπαλκόνια

   κι’ άχρηστα προγράμματα» (Γκάτσος)

          Θ’ ρθούνε σίγουρα άλλα χρόνια. Έστω κι αν αυτό που κατάφεραν οι διεθνείς τοκογλύφοι και τα ενεργούμενά τους – προσδοκούμε ωστόσο μόνον προσωρινά –  είναι ότι νάρκωσαν τις ελπίδες του λαού.

          Ο ευαγγελισμός του Γένους που ο εθνικός συμβολισμός τον όρισε ανήμερα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου αποτελεί μέγα ορόσημο. Η  Μεγάλη Επανάσταση, έκφραση της εθνικής μας ζωτικότητας, αποτίναξε τον «βαρύτατον και απαραδειγμάτιστον ζυγόν της τυραννίας» και κατάφερε ανήκεστα κατάγματα στην ως τότε μεγαλύτερη αυτοκρατορία της Ευρασίας, σηματοδοτώντας αμετάκλητα την διάλυσή της.

          Οι Έλληνες του «Εικοσιένα» υπόδουλοι, χωρίς κράτος, χωρίς συμμάχους αλλά  ενωμένοι και με ισχυρή θέληση και ακαταμάχητη αγωνιστικότητα συνέτριψαν τον τουρκικό ζυγό, εξάρθρωσαν την πολιτική της ανίερης Ιεράς Συμμαχίας του αδίστακτου Μέττερνιχ, πολιτικού προγόνου της Άγγελας Μέρκελ, και εν τέλει κατάφεραν να δημιουργήσουν ανεξάρτητο Κράτος.

          Η επιτυχία εκείνου του Ξεσηκωμού προδικάζει ότι υπό τις σημερινές συνθήκες, συγκριτικά ευχερέστερες, οι σύγχρονοι Έλληνες θα μπορούν να πραγματώσουν ισάξια έργα. Εκείνοι που δημιούργησαν το όντως θαύμα του ΄21 δεν ήταν υπεράνθρωποι. Πίστευαν ότι «ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδος και δεν την παίρνει πίσω» (Κολοκοτρώνης). Τους συνείχε η ιερότητα του σκοπού, η ανένδοτη βούλησή Ελευθερίας, το πνεύμα της αυτοθυσίας: «Ελευθερία ή θάνατος». Πέτυχαν  κατόρθωμα παγκόσμιας σημασίας.

          Βασικοί παράγοντες του θαύματος : Εθναρχούσα Εκκλησία, Κοινοτισμός, γνήσια κοινωνική αλληλεγγύη, εθνική ενότητα, υπερταξική σύνθεση των αγωνιστών.

          Γενιά ηρώων με αγωνιστές στρατηγικής  ιδιοφυίας  και πολιτικής αρετής. Ιδιότητες ακυρούμενες δυστυχώς συχνά από το δολερό ελάττωμα της διχόνοιας.

          Το Εικοσιένα, ιστορικό ορόσημο – σταθμός, αναζωογονεί την εθνική μας αυτογνωσία, και εμπνέει την αδιάπτωτη παρουσία μας  στα δρώμενα του κόσμου.

          Θεμελιώδη διδάγματα του Αγώνα: α) Η ανάγκη να στηρίζεται κανείς στις δυνάμεις του και να μην περιμένει από τους ξένους . «Μην ελπίζετε εις ξένους / και υιούς νενοθευμένους /αλλά μόνον στην ανδρείαν στων Ελλήνων την καρδίαν» (Ρήγας).β)Το αξίωμα της θουκυδίδειας επιστημολογίας: Περισσότερο φοβούμαι τα δικά μας λάθη – ανομήματα παρά τις μεθοδεύσεις των εχθρών μας. «Μάλλον πεφόβημαι τας οικείας ημών αμαρτίας, ή τας των εναντίων διανοίας» (Α,144, 1).

          Γεννήθηκε τότε ένα πελώριο κύμα Φιλελληνισμού που πόνεσε και στήριξε την ελληνική υπόθεση ηθικά και υλικά. Κορυφαίος τους ο Λόρδος Βύρων. Είναι χαρακτηριστικές οι επισημάνσεις του σε γράμμα προς τον Μαυροκορδάτο( 02/12/1823): « «Η Ελλάς βρίσκεται μπροστά σε τρεις δυνατότητες, ή να ανακτήσει  την ελευθερία, ή να γίνει υποτελής των Ευρωπαίων ηγεμόνων, ή να καταντήσει πάλι τουρκική επαρχία (…). Ο εμφύλιος πόλεμος είναι ο δρόμος που οδηγεί στα δύο τελευταία (…). Αν όμως θέλει να γίνει για πάντα ελεύθερη και ανεξάρτητη, πρέπει να το αποφασίσει τώρα, ή δεν θα ’χει πια ευκαιρία».

          Δύο αιώνες μετά τον μεγάλο Ξεσηκωμό του Γένους ο Τούρκος δεν παύει να απειλεί, να εκβιάζει στρατιωτικά και να προσβάλλει τον Ελληνισμό. «Τούρκοι διαβήκαν. Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα» έγραψε συγκλονισμένος από την Καταστροφή της Χίου ο Ουγκώ. Ανάλογο το τοπίο από τους κανιβαλισμούς μετά τον Αττίλα στη Κύπρο.

Ο αυθεντικός πατριωτισμός αποτελεί κινητήρια δύναμη ενός λαού. Ο εθνομηδενισμός άρχουσα  ιδεολογία των τελευταίων χρόνων την ακυρώνει. Απενεργοποιεί τα αντισώματα του έθνους, εξασθενίζει την αίσθηση του ανήκειν, εκμηδενίζει τις αντιστάσεις. Το «σύστημα» αφού αδρανοποίησε τους πολίτες, επέτρεψε στο πολιτικό προσωπικό να θέσει «αβρόχοις ποσί», εκτός ατζέντας τα μείζονα εθνικά θέματα. Τα μαζικότερα ΜΜΕ έχουν εξαφανίσει κάθε αναφορά, σε Κυπριακό, Σκοπιανό, Αιγαίο, Θράκη, Ελληνοτουρκικά. Στην Κύπρο παίζεται χοντρό γεωπολιτικό παιχνίδι που οδηγεί στην αναγνώριση του ψευδοκράτους, κατάλυση του νομίμου Κράτους και υποκατάσταση του από ένα τουρκοειδές νόθο κατασκεύασμα ετοιμοπαράδοτο εις πρώτην ζήτηση της Άγκυρας. Ασήμαντοι γείτονες μας λοιδορούν ατιμωρητί.

Οι «τρεις δυνατότητες» του Μπάιρον μας προκαλούν διαχρονικά. Πρέπει να σπεύσουμε τώρα. Να αντι-δράσουμε !

ΞΕΧΩΡΙΣΑΝ ΑΚΟΜΑ:

1. παραφορά… από Katabran's Blog

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣXOΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ~ ενταση τουρκίας – συρίας μετά την κατάρριψη συριακού μαχητικού

η είδηση που στιγμάτισε τη βδομάδα που πέρασε, σχολιάζεται και προβληματίζει

 η είδηση 
Ένα λεπτό μέσα στο εναέριο χώρο της Τουρκίας πετούσε το Mig-23 της πολεμικής αεροπορίας της Συρίας σε βάθος 1,5 χλμ, πριν τα μαχητικά F-16 αρχίσουν την καταδίωξη και το καταρρίψουν, με αποτέλεσμα να συντριβεί σε συριακό έδαφος.
 το σχόλιο 
Απίστευτοι οι τούρκοι! Χωρίς κανένα δισταγμό κατέρριψαν το σκάφος το οποίο μάλιστα δεν εκτελούσε αποστολή που αφορούσε την τουρκία, απλά πέρασε από τα σύνορα για να εκτελέσει αποστολή σχετική με τον εκεί εμφύλιο!
Φαντάσου δηλαδή τι συμβαίνει κάθε μέρα πάνω από το Αιγαίο στις αμέτρητες αερομαχίες της δικής μας αεροπορίας με αυτούς. Εξάλλου δεν ξεχνάμε τα αεροπλάνα που μας έχουν καταρρίψει και τους πιλότους που έχουμε θρηνήσει, άσχετα αν ακούμε για βλάβες και ατυχήματα προκειμένου να αποφευχθεί μία πολιτική κρίση.
Αδίστακτοι οι τούρκοι για όσο τους "παίρνει", γιατί μια ματιά στα εσωτερικά της χώρας μας προϊδεάζει για τα... γυρίσματα του καιρού...
+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ANΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΜΑΡΤΙΟΥ ~ ενδοοικογενειακή βία-συντροφική κακοποίηση

μαθήματα από καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τις ζωές τους

Γεια σας και σήμερα αγαπητοί αναγνώστες από το +yannidakis 

Σήμερα θα ξεκινήσω να αγγίζω ένα πολύ ευαίσθητο και συνάμα πολύ σοβαρό θέμα, αυτό της βίας και ειδικότερα της ενδοοικογενειακής βίας. Επειδή όμως το θέμα αυτό είναι από μόνο του πολύ μεγάλο, θα το χωρίσω σε τρεις ενότητες έτσι ώστε οι προτάσεις που θα δώσω να αφορούν κάθε φορά την κάθε περίπτωση ξεχωριστά.

Οι περιπτώσεις βίας που ακούμε τριγύρω μας πιστεύω είναι πολλές. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει ή ακόμα έχουμε δει πράξεις βίας να διαδραματίζονται μπροστά μας. Τι θεωρείται όμως βία;

Η βία είναι έκφραση εξουσίας και καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και  θεωρείται η εσκεμμένη χρήση σωματικής δύναμης ή εξουσίας, έμμεση ή άμεση, εναντίον του εαυτού του ατόμου, άλλου ατόμου ή εναντίον ομάδας ή κοινότητας, η οποία είτε καταλήγει είτε έχει μεγάλη πιθανότητα να καταλήξει σε τραυματισμό, ψυχική βλάβη, κακή ανάπτυξη ή διαφόρων μορφών στερήσεις του θύματος ή ακόμη και το θάνατό του. Όταν η βία εφαρμόζεται μέσα στην οικογένεια καλύπτει τρεις μορφές της: την κακοποίηση συζύγου ή συντρόφου, την βία εκ μέρους ενηλίκων προς τα παιδιά, και τέλος την κακοποίηση ηλικιωμένων.

Σήμερα θα αναφερθώ στην πρώτη μορφή ενδοοικογενειακής βίας αυτής της συντροφικής κακοποίησης. Η γυναικεία κακοποίηση λοιπόν, ορίζεται ως κάθε πράξη, ή απειλή πράξης βίας που οδηγεί ή ενδέχεται να οδηγήσει σε σωματικές, σεξουαλικές, ψυχολογικές βλάβες ή ταλαιπωρία της γυναίκας. Παρόλο που διαφορετικές μορφές κακοποίησης μπορεί να συμβαίνουν ξεχωριστά ή συνδυαστικά, η σωματική βία είναι η πιο προφανής. Η πλειοψηφία των θυµάτων της συντροφικής κακοποίησης είναι οι γυναίκες. Αυτό βέβαια δεν ενισχύει το γεγονός ότι δεν υπάρχουν και άντρες που  κακοποιούνται.

Η κακοποίηση των γυναικών έχει τυλιχθεί μέσα σε μύθους που διαιωνίζουν τη λαθεμένη άποψη ότι το θύμα ευθύνεται για την κακοποίησή του. Η κακοποιημένη γυναίκα περιγράφεται από τους περισσότερους σαν ένα αδύναμο άτομο. Έχει μικρά παιδιά, δεν έχει καμία επαγγελματική γνώση και εξαρτάται οικονομικά από τον άνδρα της. Αν και μερικές από τις κακοποιημένες γυναίκες ταιριάζουν σ’ αυτή την περιγραφή, η έρευνα δείχνει ότι αυτή η στερεότυπη περιγραφή είναι λαθεμένη. Οι περισσότερες κακοποιημένες γυναίκες εργάζονται και μάλιστα μερικές, σε υψηλού επιπέδου εργασίες, κάνοντας επιτυχημένες καριέρες.

Ποια είναι όμως τα αίτια που οδηγούν στην κακοποίηση της γυναίκας; Από την πλευρά του θύματος τα αίτια μπορεί να είναι: 

1. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση, 
2. Η παθητική τους συμπεριφορά,  
3. Η ανασφάλεια και αναξιότητα, 
4. Οι ενοχές,  
5. Τα ψυχοσωματικά συμπτώματα, 
6. Το αίσθημα αβοηθησίας.

Από την πλευρά του θύτη τα αίτια της κακοποίησης μπορεί να είναι:

1. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση, 
2. Παραδοσιακές αντιλήψεις γύρω από το ρόλο τους, 
3. Η έλλειψη αυτοελέγχου και επίγνωσης των πράξεών τους και η προβολή της ευθύνης σε άλλους, 
4. Η παθολογική ζήλια, 
5. Παρουσιάζουν διπλή προσωπικότητα ή έχουν έντονες αντιδράσεις άγχους. 
6. Προηγηθείσες άσχημες εμπειρίες ζωής. 

Το ερώτημα που συχνά τίθεται είναι: ‘γιατί οι κακοποιημένες γυναίκες ανέχονται την κακοποίηση; Ο φόβος, η ανασφάλεια, η συναισθηματική εμπλοκή, η παγίδευση και η εξάρτηση είναι μερικοί από τους λόγους που απαντούν το ερώτημα.

Τι μπορείς να κάνεις στην περίπτωση που βρίσκεσαι ήδη σε σχέση κακοποίησης:

• Προσπάθησε να εξασφαλίσεις από πριν υποστηρικτικό περιβάλλον, δηλαδή φίλους, συγγενείς, γείτονες που θα είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν παρέχοντάς σου στέγη, τροφή, χρήματα, συνοδεία σε υπηρεσίες κλπ.
• Να έχεις σκεφτεί που θα πας αν χρειαστεί να φύγεις από το σπίτι π.χ. κάποια φίλη ή ξενοδοχείο.
• Να αποταμιεύεις χρήματα.
• Να έχεις έτοιμη μια τσάντα με τα απαραίτητα για σένα και τα παιδιά σου χρήσιμα έγγραφα όπως βιβλιάριο καταθέσεων δικό σου, φωτοτυπίες βιβλιαρίου του συζύγου, φωτοτυπία φορολογικής δήλωσης, ταυτότητες, τίτλους περιουσιακών στοιχείων, πιστοποιητικά που αφορούν τα παιδιά κλπ.
• Αν είναι δυνατό να έχεις συνεννοηθεί από πριν με μια γειτόνισσα ώστε να καλέσει την αστυνομία μόλις ακούσει φωνές.

Σε περίπτωση που έχεις υποστεί κακοποίηση μπορείς:

• Να υποβάλεις μήνυση κατά του δράστη (προφορική ή γραπτή) σε οποιοδήποτε αστυνομικό τμήμα, να ζητήσεις την καταγραφή του περιστατικού κακοποίησης του βιβλίου συμβάντων του αστυνομικού τμήματος και να ζητήσεις αντίγραφο.
• Να ζητήσεις από τον εισαγγελέα υπηρεσίας να δώσει έγγραφη εντολή στο αρμόδιο αστυνομικό τμήμα να καλέσουν τον δράστη προκειμένου να του γίνουν «συστάσεις» (αν δεν θέλεις να υποβάλεις μήνυση εναντίον του).
• Να ζητήσεις από τον εισαγγελέα να δώσει εντολή στον  αρμόδιο ιατροδικαστή να υποβληθείς σε ιατροδικαστική εξέταση.
• Αφού μεταβείς στην ιατροδικαστική υπηρεσία και υποβληθείς σε ιατρικές εξετάσεις μπορείς να ζητήσεις να λάβεις το αντίγραφο της ιατροδικαστικής εξέτασης.
• Αν πας σε νοσοκομείο ζήτησε να καταγραφεί το περιστατικό στο βιβλίο συμβάντων ως κακοποίηση και κράτησε αντίγραφο.
• Εάν δεν επιθυμείς να επιστρέψεις στη συζυγική στέγη μπορείς να μετακομίσεις προσωρινά με τα ανήλικα παιδιά σου. Καλό όμως είναι να έχεις ζητήσει προηγουμένως την καταγραφή του γεγονότος της κακοποίησης στο βιβλίο συμβάντων της αστυνομίας ή να στείλεις μια εξώδικο δήλωση που να ανακοινώνει στο σύζυγο την μετοίκιση τη δική σου ή / και των παιδιών σου.

Αν απευθυνθεί σε σένα μια κακοποιημένη γυναίκα:

• Προσπάθησε να την ηρεμήσεις.
• Μην την πιέζεις να πάρει αποφάσεις που δεν είναι ακόμα έτοιμη να πάρει.
• Μην την κρίνεις ή την κατακρίνεις για τη στάση που κρατάει απέναντι στο δράστη της κακοποίησης.
• Προσπάθησε να σταθείς δίπλα της για να μπορέσει ν’ απευθυνθεί σε σένα όταν αυτή το χρειάζεται.
• Ενημέρωσέ την για τα δικαιώματά της αν τα γνωρίζεις και για το τι μπορεί να κάνει.
• Ενημέρωσέ την για τα κέντρα υποδοχής κακοποιημένων γυναικών που γνωρίζεις.

Το ιδανικό θα ήταν οι οικογένειες να μπορούν να βρουν την χρυσή τομή επικοινωνίας και όλα τα προβλήματα μικρά μεγάλα να έβρισκαν την λύση τους. Ο προσδιορισμός των προβλημάτων, η διαπραγμάτευση και η ανάληψη ευθυνών είναι οι ικανότητες εκείνες που είναι καθοριστικές για τη διατήρηση μιας αρμονικής σχέσης. Η καλύτερη αντιμετώπιση δεν έγκειται στην απόδοση των σφαλμάτων, ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, αλλά στην ανάπτυξη καινούργιων στρατηγικών που θα βοηθήσουν τη σχέση. Αυτά είναι η συνεργασία, η αφοσίωση, η πίστη δηλαδή η σεξουαλική πίστη και εντιμότητα, η ευαισθησία, η γενναιοδωρία, το ενδιαφέρον και η υπευθυνότητα.  +entita matsinska

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ~ αποκαθιστώντας την τιμή του facebook

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Όπως για όλους. είναι είναι δύσκολο να παραδέχεσαι ότι έκανες λάθος, ότι αδίκησες κάποιον. Δύσκολο αλλά για μένα καθόλου αδύνατο, αφού αν συμβεί θα το κάνω ευχαρίστως. Ανόητος πρόλογος για κάτι τόσο χαζό σαν αυτό που θα επακολουθήσει.

Βλέπετε, ο προσωπικός μου λογαριασμός στο facebook -όχι αυτός του yannidakis- λειτουργούσε πάντοτε με αυστηρά κριτήρια. Δεν έκανα ποτέ φίλους, άτομα που δεν γνωρίζω. Δεν συμμετείχα σε ομάδες που πραγματικά δεν με ενδιέφεραν, δεν έκανα like σε σελίδες που πραγματικά δε θαύμαζα. Οι δε αναρτήσεις μου ήταν περιορισμένες, επιλεγμένες και εξυπηρετούσαν την κυριολεκτική σημασία των κοινωνικών δικτύων. Καταλάβατε; Ε, ότι καταλάβατε, καταλάβατε.

Πριν λίγο καιρό λοιπόν, αποφάσισα πως δεν θέλω να αποτελώ ένα από τα θύματα του facebook. Από αυτούς που χρησιμοποιούν το μέσο ως μονόδρομο για να επικοινωνήσουν με τους γνωστούς τους εξ αποστάσεως και για να δικτυωθούν ηλεκτρονικά. Δεν ήθελα να παραδεχτώ πως εξαρτώμαι από μία σελίδα. Κι έτσι αποφάσισα να φύγω. Χαιρέτησα τους φίλους μου και μετακόμισα στο αγαπημένο(;) μου google+ ως πιστός χρήστης της google όπου κι άρχισα να καταχωρώ συμβάντα της προσωπικής μου ζωής, τα οποία και μοιραζόμουν μόνο με τις στενές επαφές μου.

Ποιες; Σύντομα συνειδητοποίησα πως παρά τις προσκλήσεις και τις προσδοκίες μου, κανένας (σχεδόν) από τους φίλους μου δεν με ακολούθησε στο συγκεκριμένο μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Έπρεπε να μιλήσουμε, να τους ενημερώσω πως κάτι έχω καταχωρήσει για να μπουν και να το ελέγξουν. Άσκοπος κόπος!

Τελικά, για να καταλήξω εκεί από όπου ξεκίνησα στην πρώτη παράγραφο, αποφάσισα να ρίξω τα μούτρα μου και εντελώς διακριτικά να αρχίσω και πάλι να καταχωρώ στο facebook. Η υποδοχή των φίλων μου; Εγκάρδια! Τώρα λοιπόν αντιλαμβάνομαι πως μπορεί η καφετέρια να μην παίζει ωραία μουσική, αλλά αν στο τραπέζι έχει καλή παρέα, τότε όλα τα άλλα παραγκωνίζονται. Καλά να περνάτε (ε; πως έκλεισα έτσι το κείμενό μου; Μήπως έγινα γραφικός;). +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤHTAΣ ~ καυτηριάζοντας τα νέα πολιτικά κόμματα που μας έκαναν να χάσουμε το μέτρημα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 

Κρίνω πως είναι πολύ νωρίς να ασχοληθώ με τις εκλογές όμως επειδή οι εξελίξεις τρέχουν, πρέπει κι εγώ να εκφράσω τον προβληματισμό μου. Παλαιότερα όταν λέγαμε πως οι (προεκλογικές) εξελίξεις τρέχουν, εννοούσαμε πως κάποιο κόμμα έβαζε στις τάξεις του κάποιο μεγάλο στέλεχος ή κάποιον καλλιτέχνη που θα βοηθούσε στην δημοτικότητά του κόμματος αυτού και πάει λέγοντας. Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Σήμερα αντί κάποιος που θέλει να ασχοληθεί με τα πολιτικά πράγματα, να συντάσσεται με το κόμμα το οποίο βρίσκεται κοντά στις πολιτικές του απόψεις, πάει και φτιάχνει ένα δικό του κόμμα.

Έχει πολύ πλάκα αν σκεφτείτε πως είναι σα να λέμε πως ο Γιωργάκης δεν βρίσκει παρέα να παίξει μπάλα στην αλάνα αφού τα άλλα αγοράκια δεν τον παίζουν κι έτσι αποφασίζει να πάρει μια μπάλα και να παίξει μόνος του με τον τοίχο! […] Έκανα μια παύση να διαβάσω αυτό που μόλις έγραψα γιατί μου άρεσε πάρα πολύ.

…και συνεχίζω. Μαζεύτηκαν λοιπόν κάτι καθηγητάδες, οικονομολόγοι και επιστήμονες και έφτιαξαν ένα νέο κόμμα. Πάει καιρός που το παρουσίασαν κι εγώ έκατσα σαν τον μαλθακό και άκουσα τις προτάσεις τους, όμως ο λόγος που ποτέ δεν ασχολήθηκα μαζί τους έως σήμερα είναι επειδή μέχρι σήμερα έψαχνα να δω πως το έλεγαν αυτό το νέο κόμμα. Τελικά κατάλαβα πως έτσι το λένε… “Νέο Κόμμα”!!!

Κι αν οι άσημοι καθηγητάδες έκαναν ένα, νέο κόμμα, γιατί να μην μπορεί να φτιάξει ένα κόμμα ακόμα και ο σχεδόν καθολικά αγαπητός δημοσιογράφος, Σταύρος Θεοδωράκης; Όλοι τον αγαπήσαμε για την αμεσότητα των αποστολών του σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής τάξης, όμως σαν πολιτικός, τι λέει; Τι μας λέει; Προσωπικά προβλέπω ήδη την αποτυχία του, όμως αυτό που με πειράζει πιο πολύ απ’ όλα, είναι πως έχασα έναν ακόμα άνθρωπο που εκτιμούσα. Γιατί το έχω πει εγώ: Όποιος καλλιτέχνης ή άνθρωπος των γραμμάτων και των επιστημών ασχολείται με αυτόν τον τρόπο με την πολιτική, χάνει την εκτίμηση και τον σεβασμό μου. Διότι να ξεκαθαρίσω πως πιστεύω πως όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε τον τόπο μας, αλλά όχι ρε παιδιά με το να αρχίσουμε όλοι να φτιάχνουμε κόμματα.

Η μόδα προχώρησε τόσο πολύ που ακόμα και νεοϊδρυθέντα κόμματα σαν του Λοβέρδου και άλλων, τι έκαναν στο τέλος; Συνασπισμό (χαχαχα) με το ΠΑΣΟΚ και άλλους δυο, για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν και να σωθούν πριν καταστραφούν! Με απλά λόγια, ο Λοβέρδος έφυγε με το ΠΑΣΟΚ που έχει πρόεδρο τον Βενιζέλο και τελικά συνασπίστηκε με το ΠΑΣΟΚ που έχει πρόεδρο τον Βενιζέλο. Τρέχα γύρευε!

Οι εκλογές πλησιάζουν και σκεφτείτε πως δεν είναι καν βουλευτικές! Ωστόσο η πολύ δημοκρατία μας έχει μαράνει αφού αντί να δούμε φρέσκα πολιτικά πρόσωπα και ιδέες, βλέπουμε καινούρια κόμματα και λογότυπα! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

MYΘΟΣ ΜΑΡΤΙΟΥ ~ ο κάφρος

σύντομες ιστορίες στα όρια της φαντασίας & του ρεαλισμού χωρίς (κανονικό) τέλος

Μια φορά σε έναν καιρό στο +yannidakis
Το πρώτο δώρο που έλαβε ποτέ ο Μάνο, ήταν ένα μαυρόασπρο κασκόλ. Είχε μόλις γεννηθεί και το μόνο που μπορούσε να εκτιμήσει από αυτό ήταν η ζεστασιά που του παρείχε το μάλλινο ύφασμά του. Ο Μάνος μεγάλωνε με μεγάλη αγάπη και φροντίδα από τους γονείς του, όμως ο πρώτος παιδότοπος που επισκέφθηκε ήταν το γήπεδο της Γιουβέντους. Άλλωστε το σπίτι του δεν ήταν μακριά από το γήπεδο. Λίγο πιο πέρα από τις φτωχογειτονιές του Τορίνο εκεί όπου μεγάλωσε ο πατέρας του που θυμόταν καλά το παλιό γήπεδο και τα μεγάλα αστέρια που είχε τότε η ομάδα.

Πλέον ο Μάνο και ο πατέρας του βρισκόντουσαν κάθε εβδομάδα στο γήπεδο. Εντός έδρας στην πιο φανατική κερκίδα και μετά από αιματηρή οικονομία όλη την εβδομάδα, στα εκτός έδρας παιχνίδια, από τη Σικελία έως το Μιλάνο. Για τον Μάνο δεν υπήρχε τίποτα άλλο στη ζωή. Δεν υπήρχαν παζλ, στρατιωτάκια ή κούκλες εκτός αν αυτές είχαν θέμα τη Γιουβέντους και τους παίκτες της. Δεν υπήρχαν εξωσχολικές δραστηριότητες εκτός κι αν αυτές αφορούσαν το ποδόσφαιρο. Σε λίγα χρόνια ο Μάνο ήταν ένας μικρός μαθητής, μέλος των ακαδημιών της Γιουβέντους και ο πιο φασαριόζος μπόμπιρας της γειτονιάς του στο Τορίνο. Η συνέχεια δεν ήταν η πιο ευχάριστη για εκείνον και την οικογένεια του. Οι γονείς του καλούνταν συνεχώς στο σχολείο για να δίνουν εξηγήσεις στον διευθυντή για την επιθετική του συμπεριφορά. Αρκετά αργότερα και όταν τα πράγματα είχαν φτάσει στο απροχώρητο ο διευθυντής διαμαρτυρήθηκε:

- “Τα πρώτα χρόνια λέγαμε πως είναι μικρός και θα του περάσει. Τώρα όμως κοντεύει να τελειώσει το σχολείο και εξακολουθεί να δέρνει παιδιά που υποστηρίζουν άλλες ομάδες. Ως που θα πάει αυτή η ιστορία κύριε και κυρία Αλφόζι”;

- “Έχετε δίκιο κύριε, όμως σας παρακαλώ. Φέτος τελειώνει. Μην του στερήσετε αυτήν την δυνατότητα. Ως φοιτητής θα είναι μακριά από το Τορίνο και θα λάβει νέα ερεθίσματα, θα δει άλλα πράγματα, θα γνωρίσει κορίτσια, θα γίνει πιο υπεύθυνος. Θα δείτε” απάντησε παρακαλώντας η μητέρα του νεαρού.

- “Σας διαβεβαιώνω πως δεν θέλω να δω τίποτα, αρκεί να τελειώσει η χρονιά χωρίς προβλήματα” κατέληξε μετά από σκέψη.

Στην επιστροφή οι γονείς τους μετά από πολλές διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε συμφωνία την οποία και ανακοίνωσαν στον νεαρό που μέχρι να τους δει είχε σίγουρη την αποβολή από το σχολείο.

- “Μάνο έως το τέλος της σεζόν δε θα ξαναπάς στο γήπεδο. Θα βλέπεις τους αγώνες από την τηλεόραση με τον πατέρα σου” είπε αυστηρά χωρίς να τολμάει να τον κοιτάξει στα μάτια, η μητέρα του.

- “Τι; Τι είπες; Όχι, όχι, μη μου το κάνεις αυτό, σε παρακαλώ. Πατέρα! Σε παρακαλώ” είπε σχεδόν κλαίγοντας. Ο πατέρας του λύγισε το βλέμμα και πήγε στο σαλόνι ανάβοντας ένα τσιγάρο.

Πράγματι ο Μάνο δεν πήγε εκείνη τη χρονιά στο γήπεδο ξανά, τελείωσε το σχολείο του χωρίς ιδιαίτερες φασαρίες και σύντομα έμαθε πως πέρασε στο πανεπιστήμιο του Μιλάνο! Δεν ήταν κάτι φοβερό, όμως σίγουρα μια επιτυχία για εκείνον. Θα ήταν εξάλλου το πρώτο μέλος της οικογένειας Αλφόζι που θα σπούδαζε!

Το επόμενο φθινόπωρο ο Μάνο βρισκόταν στο Μιλάνο μαζί με πολλά νέα παιδιά που θα ξεκινούσαν ή θα συνέχιζαν τις σπουδές τους, όμως η συνέχεια δε θα ήταν ίδια για εκείνον. Ο Μάνο ζητούσε συνεχώς χρήματα από τον πατέρα του για να κατεβαίνει τις Κυριακές στο Τορίνο για να πηγαίνει στο γήπεδο. Ο πατέρας του δεν είχε τη δυνατότητα να του ικανοποιήσει την επιθυμία κι έτσι ο νεαρός φοιτητής έπεσε σε βαθιά κατάθλιψη. Στη σχολή δεν πήγαινε παρά μόνο όταν ήταν απαραίτητη η παρουσία του για να μη χάσει το εξάμηνο και επειδή κυκλοφορούσε στο Μιλάνο, μόνο με ρούχα της Γιουβέντους, μια μέρα τον συνάντησε ένας νεαρός στον δρόμο. Φορούσε σκουλαρίκια στα αυτιά και τη μύτη και τα μάτια του ήταν πρησμένα αλλά μισόκλειστα. “Φίλε; Είσαι δικός μας. Έλα στην οδό Ντιβόρνο 21 το απόγευμα να δεις κι άλλους Κούρβα Σουντ της Γιούβε”. Ο Μάνο άκουγε μετά από καιρό το προσωνύμιο των φανατικών της ομάδας του και δεν περίμενε τίποτα περισσότερό από το απόγευμα εκείνο. 

Πράγματι, έφτασε στην οδό που του είχε υποδείξει ο άγνωστος και αντίκρισε ζωγραφισμένο στον τοίχο, ένα άλογο παρόμοιο με εκείνο του εμβλήματος της Γιουβέντους. Ο Μάνο ανέβηκε στον πρώτο όροφο όπως παρατήρησε από τα διακριτικά του διαμερίσματος και χτύπησε την πόρτα. Η πόρτα άνοιξε και ένα μεγάλο μαυρόασπρο δωμάτιο φάνηκε καλυμμένο από αφίσες και σημαίες της ομάδας! Μέσα υπήρχε μια παρέα έξι ή εφτά νεαρών που κάπνιζαν. Η μυρωδιά του καπνού δεν ήταν οικεία για τον Μάνο που κατάλαβε πως οι νέοι του φίλοι κάπνιζαν χόρτο. Ακόμα κι έτσι, η υποδοχή ήταν ένθερμη! Τον αγκάλιασαν, τον φίλησαν, τον ρώτησαν για το παρελθόν του και έμειναν τόσο πολύ εντυπωσιασμένοι που…

“Ε, Τόνι! Φέρε το καλό πράμα να καλωσορίσουμε το Μάνο” φώναξε δυνατά ένας από αυτούς. Ο Τόνι –ένας μακρυμάλλης νεαρός με μακριά γένια- έφερε μία κασετίνα η οποία περιείχε άσπρη σκόνη. Ο ένας μετά τον άλλο άρχισαν να την… δοκιμάζουν σνιφάροντας απ’ την μύτη και όταν την προσέφεραν στον Μάνο εκείνος έδειξε πως δεν κάνει ναρκωτικά.

Παρόμοιο σκηνικό συνεχίστηκε την επόμενη μέρα, τις επόμενες από αυτήν και κάθε μέρα που ο Μάνο βρισκόταν στο Τορίνο. Η μυρωδιά του τσιγάρου που εισέπνεε έγινε σιγά-σιγά η νέα του συνήθεια και σύντομα από απλός καπνιστής έγινε κανονικός ναρκομανής. Ο Μάνο μεταμορφώθηκε σε ένα πρεζόνι που κυκλοφορούσε στους δρόμους του Μιλάνου και όταν τα χρήματα τελείωναν, έβρισκε πάντα τρόπους να παίρνει τη δόση του. Σύχναζε σε δημόσιες τουαλέτες όπου και ικανοποιούσε ένα σωρό αρρωστημένες φαντασιώσεις διεστραμμένων ηλικιωμένων που αντάλλαζε με ένα χαρτζιλίκι.

Παρά τη νέα του ζωή, ο Μάνο δεν ξέχασε την μεγάλη του αγάπη, την Γιουβέντους. Σε κάθε αγώνα της στο Μιλάνο με την Ίντερ ή τη Μίλαν ήταν πάντα στην θύρα των φιλοξενούμενων υποστηρίζοντας την ομάδα του, όμως μία μέρα σε ένα σπουδαίο παιχνίδι για το πρωτάθλημα, η Γιουβέντους δέχτηκε τέσσερα γκολ και οι αντίπαλοι οπαδοί άρχισαν να τραγουδούν εν χορό υβριστικά συνθήματα στους οπαδούς και παίκτες της Γιουβέντους. Ο Μάνο μετέτρεψε την πίκρα της ήττας σε οργή και δίψα για εκδίκηση.

Μετά τον αγώνα, η παρέα του επέστρεψε στο στέκι της. Ήταν αμίλητοι, ιδρωμένοι και εξουθενωμένοι. Ο Μάνο ήταν αυτός που σηκώθηκε πρώτος και πήρε έναν μεγάλο σουγιά που έκρυβαν σε παρακείμενο συρτάρι. Κοίταξε επίμονα τους φίλους του στα μάτια και χωρίς να πει τίποτα, έφυγε. Δύο από αυτούς, έτρεξαν να τον ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι εξαφανίστηκαν μάλλον φοβισμένοι.

Ο Μάνο και οι ακόλουθοί του, κατευθύνθηκαν σε μία γνωστή λέσχη φίλων της αντίπαλης ομάδας και ανενόχλητοι μπήκαν μέσα και χωρίς να πουν τίποτα άρχισαν να καρφώνουν μαχαίρια και σουγιάδες σε όποιον έβρισκαν μπροστά τους. Πρέπει να ήταν πάνω από δέκα άτομα εκεί μέσα και πλέον ήταν όλοι αιμόφυρτοι πεσμένοι στο πάτωμα. Οι νεαροί –όλοι τους με διακριτικά της Γιουβέντους- τράπηκαν σε φυγή και ο καθένας κρύφτηκε εκείνο το βράδυ σπίτι του. Η αστυνομία εξαπέλυσε κυνηγητό και στα πλαίσια της έρευνας ήλεγξαν κάμερες ασφαλείας και διάφορες μαρτυρίες από περιοίκους. Διασταυρώνοντας τα αρχεία εγγραφών της λέσχης της Γιουβέντους στο Μιλάνο έφτασαν εύκολα στη σύλληψη δύο νεαρών. Ο Μάνο ήταν πολύ τυχερός. Δεν είχε κάνει ποτέ εγγραφή στη λέσχη. Δεν ήταν πουθενά καταγεγραμμένος και το κυριότερο το πρόσωπό του δεν φαινόταν από καμία λήψη. 

Όταν ο Μάνο διαπίστωσε πως είχε γλυτώσει, τουλάχιστον προσωρινά, φρόντισε να επιστρέψει στο Τορίνο. Οι γονείς του όλο αυτό το διάστημα αρκούνταν στα λεγόμενα του γιου τους, ότι ήταν καλά, ότι όλα πήγαιναν καλά. Τώρα όμως ήταν μπροστά σε μια μακάβρια αλήθεια. Ο γιος τους ήταν πια ένα πρεζόνι με μακριά μαλλιά και ατημέλητα γένια. Η φωνή του ήταν συρτή και αργή και τα λόγια του χωρίς ενθουσιασμό και μετρημένα. Ένας άγνωστος Μάνο ήταν μπροστά τους και εκείνοι προσπαθούσαν να καταλάβουν πως θα έπρεπε να το χειριστούν.

- “Έλα να ξεκουραστείς. Θα σου φτιάξω το αγαπημένο σου φαγητό” είπε η μητέρα του και όσο εκείνος κατευθυνόταν στο δωμάτιό του τον ακολούθησε ο πατέρας του.

- “Ότι κι αν έχει γίνει εγώ είμαι δίπλα σου. Είμαστε τιφόζι κι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ. Θέλω απλά να μου πεις για να ξέρω πως θα σε βοηθήσω φίλε, αν έχεις μπλέξει με το σκηνικό στο Μιλάνο” τον ρώτησε ντόμπρα ο πατέρας του.

- “Εντάξει… τώρα… εγώ… Ρε πατέρα, μας βρίζανε τα κωλόπαιδα. Μας βρίζανε πάρα πολύ. Εγώ το ξεκίνησα. Όμως νομίζω πως δεν ξέρουν τίποτα για μένα. Δεν ξέρω…” ο Μάνο δεν μπορούσε να συνεχίσει και στον πατέρα του αρκούσε η ομολογία του.

Το επόμενο διάστημα πέρασε με τον Μάνο να έχει επιστρέψει στο Τορίνο και να βοηθάει τον θείο του που ήταν υδραυλικός. Εκεί γνώρισε και την Μαρία, την κολλητή της ξαδέρφης του. Ο Μάνο βγήκε μερικές φορές με την ξαδέρφη του και τη Μαρία και σύντομα ήταν ζευγάρι. Η Μαρία ήταν η πρώτη του σχέση και η πρώτη του επαφή. Θα μπορούσε κανείς να πει πως ο έρωτας τον είχε επισκεφτεί ωστόσο ήταν εμφανές πως δεν ήξερε να χειριστεί μία σχέση. Παράλληλα με την Μαρία πάντως πήγαινε και στο γήπεδο μέχρι που το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε. 

Ο Μάνο πέρασε το πιο παραγωγικό καλοκαίρι της ζωής του. Έκοψε τα βαριά ναρκωτικά και δούλευε ασταμάτητα κάνοντας όνειρα τα βράδια για να παντρευτεί την Μαρία μέσα στο γήπεδο της Γιουβέντους και γαμήλιο ταξίδι στην πόλη που θα φιλοξενούσε τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στον οποίο ήταν σίγουρος πως θα έφτανε η ομάδα του! Η Μαρία ήταν δίπλα του στα όνειρα του και υπέμενε τις οπαδικές του φαντασιώσεις. Στο μεταξύ απλά μάζευαν όσα χρήματα μπορούσαν από την δουλειά τους. 

Την επόμενη χρονιά οι προσδοκίες ήταν μεγάλες και από τον Μάνο και από την Γιουβέντους. Ο Μάνο θα έκανε πρόταση γάμου και επίσημα στην Μαρία και η Γιουβέντους είχε ομάδα που μπορούσε να διεκδικήσει το ευρωπαϊκό τρόπαιο! Μάλιστα, λίγο πριν τα Χριστούγεννα ο Μάνο είχε αγοράσει το δαχτυλίδι και το πρώτο του κουστούμι. Με αυτά θα ζητούσε σε γάμο τη Μαρία και θα επισκεπτόταν τους γονείς της.

“Είμαι ο πιο χαρούμενος άνθρωπος του πλανήτη. Αυτό θα είναι το πιο ευτυχισμένο σαββατοκύριακο της ζωής μου. Το Σάββατο θα είναι η μεγάλη μας βραδιά. Έχω δοκιμάσει όλα όσα θα πω στους δικούς σου! Και μετά την Κυριακή παίζουμε με την πιο μισητή ομάδα του Μιλάνο και θέλω να έρθεις και εσύ στο γήπεδο, να σε γνωρίσω στα παιδιά”! σχεδίασε ενθουσιασμένος φιλώντας τη μέλλουσα γυναίκα του.

Πράγματι, όλα κύλησαν βάση σχεδίου. Νωρίς το βράδυ του Σαββάτου, ο Μάνο έφτασε στο πατρικό σπίτι της Μαρίας. Εκεί τον υποδέχτηκαν αρκετά χαλαρά οι δικοί της και η βραδιά εξελίχθηκε πετυχημένα για το νεαρό ζευγάρι παρά τη μικρή ζημιά που έκανε ο Μάνο χύνοντας λίγη από τη σούπα του στο τραπεζομάντηλο, δείγμα του υπερβολικού του άγχους. Στο τέλος της βραδιάς ο πατέρας της Μαρίας έδωσε το χέρι του και την ευχή του στον Μάνο, όμως του είπε πως απόψε δεν θα ήθελε να βγουν έξω. Ο νεαρός γαμπρός του, φυσικά και αποδέχτηκε αυτό το μικρό απρόοπτο στα σχέδια του και επέστρεψε σπίτι ενθουσιασμένος αγκαλιάζοντας τους γονείς του καθώς τους ενημέρωνε για τις εξελίξεις!

Την επόμενη μέρα η Μαρία ήταν ντυμένη στα ασπρόμαυρα όπως ο Μάνο της είχε ζητήσει και στην προκαθορισμένη ώρα πέρασε να την πάρει από το σπίτι της με προορισμό το γήπεδο! Στο γήπεδο ο πατέρας του και οι φίλοι του προετοίμασαν μια μεγάλη έκπληξη, αφού στο ημίχρονο του μεγάλου ντέρμπι, μπροστά στο κατάμεστο γήπεδο ακούστηκε από τα μεγάφωνα: “Συγχαρητήρια στον Μάνο και την Μαρία για τον αρραβώνα τους! Περιμένουμε τον επόμενο Ντελ Πιέρο παιδιά”, το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα ενώ ο ηλεκτρονικός πίνακας του γηπέδου πρόβαλλε ζωντανά το ζευγάρι από το σημείο όπου καθόντουσαν στο γήπεδο αφού νωρίτερα μια κάμερα τους είχε εντοπίσει καθ’ υπόδειξη. Μπορούσε κανείς να καταλάβει πως ο Μάνο ήταν ένας πανευτυχής νέος και ο πατέρας του ο πιο συγκινημένος άνθρωπος του κόσμου!

Όταν ο αγώνας ολοκληρώθηκε, οι φίλοι και οπαδοί της ομάδας κάλεσαν το ζευγάρι για ένα ποτό στο μπαρ που ήταν το στέκι των οπαδών, λίγο πιο κάτω απ’ το γήπεδο. Το ζευγάρι δεν αρνήθηκε και μαζί άρχισαν να διασκεδάζουν. Στην παρέα ερχόντουσαν κι άλλοι γνωστοί οπαδοί ή και άγνωστοί που απλά έδιναν τα συγχαρητήρια τους, αναγνωρίζοντας το ζευγάρι από τον πίνακα του γηπέδου νωρίτερα. Ένας από τους νεαρούς που πλησίασαν, έδωσε το χέρι του στον Μάνο χαμογελώντας και με μία αστραπιαία κίνηση έβγαλε ένα μαχαίρι το οποίο σφήνωσε δυνατά στο στήθος της Μαρία αφήνοντας την να πέσει αιμόφυρτη κάτω. Από τον πανικό που προκλήθηκε ο νεαρός πρόλαβε να το βάλει στα πόδια, όμως λόγω του αγώνα ήταν ισχυρή η αστυνομική παρουσία στην περιοχή έτσι σε πολύ σύντομο διάστημα συνελήφθη. 

Κατά τις ανακρίσεις της αστυνομίας, προέκυψε η εμπλοκή του Μάνο στο συμβάν του Μιλάνο κι έτσι την επόμενη κιόλας ημέρα, ο Μάνο συνελήφθη αφού του επετράπη να παραστεί στην κηδεία της Μαρία, όπου επικράτησε θρήνος. Ο Μάνο πλέον βρισκόταν κρατούμενος και κρίθηκε προφυλακιστέος από τον εισαγγελέα μέχρι να οριστεί ημερομηνία για τη δίκη. Ο δικηγόρος του Μάνο τον συμβούλευσε να κάνει υπομονή καθώς στο συμβάν του Μιλάνο παρά τους τραυματισμούς, κανένας δεν είχε υποκύψει αφού τα τραύματα ήταν επιφανειακά, ενώ ακόμα δεν ήταν σίγουρος αν θα μπορούσε να αποδειχθεί η εμπλοκή του συμβάν. Οι ώρες, οι μέρες και τα βράδια που ακολούθησαν όμως με τον Μάνο στην φυλακή, οι σκέψεις του ήταν πολύ διαφορετικές. Ο νεαρός είχε κρίσεις πανικού, έκλαιγε ασταμάτητα και συχνά χτυπούσε το κεφάλι του στον τοίχο αναγκάζοντας τους φύλακες να επεμβαίνουν για να τον ηρεμούν. Ο Μάνο δεν θα μπορούσε να ξαναδεί την Μαρία και πιθανότατα ούτε την Γιουβέντους ξανά. Για πρώτη φορά ένοιωσε έντονα την ανάγκη να κάνει χρήση ηρωίνης και κάθε λεπτό ένοιωθε πιο αδύναμος, πιο ευάλωτος, πιο κοντά στον θάνατο. Σε ένα από τα πρωινά που ακολούθησαν ο Μάνο δεν προαυλίστηκε. Οι φύλακες πήγαν για να ελέγξουν το κελί του και τον βρήκαν κρεμασμένο με ένα κασκόλ της Γιουβέντους που του είχανε φέρει φίλοι του για κουράγιο. Κουράγιο;

+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »