Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ ιστορικές επιλογές και ηθικά διλήμματα, γάμος ή διαζύγιο;

Χαίρεται εραστές (και μη) της Ιστορίας στο  +yannidakis
Το 431 ήταν μία χρονιά που σημάδεψε την ιστορία της αρχαίας Ελλάδας. Ήταν το έτος έναρξης του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο οποίος μετέβαλλε τις ισορροπίες της εποχής, τόσο σε επίπεδο πολιτικής κατάστασης, όσο και σε επίπεδο ηγεμονίας. Ο πόλεμος χωρίζεται απ' τους ιστορικούς σε τρείς φάσεις (τις οποίες σκοπός του παρόντος άρθρου δεν είναι να αναλύσει) και κατέληξε, το 405, στη συντριβή του αθηναϊκού στόλου στους Αιγός Ποταμούς, έπειτα από δόλο του σπαρτιάτη Λυσάνδρου.

Η είσοδος του Λυσάνδρου στην Αθήνα, υπό τον ήχο αυλών που παίζονταν από Αθηναίους ολιγαρχικούς (πάντα θα υπάρχουν κάτι τέτοιες μορφές, να αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στο φαιδρό και το λυπηρό), δεν ήταν απλά μια πράξη που σφράγισε την επικυριαρχία της Σπάρτης. Σηματοδότησε το τέλος μίας ολόκληρης εποχής. Μιας εποχής απόλυτης κυριαρχίας, δύναμης και πλούτου. Σηματοδότησε μία σελίδα που γύριζε για την ελληνική ιστορία. Στις τελευταίες σειρές της σελίδας αυτής, η ταπεινωμένη κι αποδυναμωμένη Αθήνα, αφού βλέπει τις διπλωματικές προσπάθειές της να ναυαγούν, αναγκάζεται να αποδεχθεί την κατεδάφιση των -εμβληματικών, πρέπει να δεχθούμε- Μακρών Τειχών της και να προσχωρήσει στην Πελοποννησιακή συμμαχία.

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, πρώην σύμμαχοί της, με κυριότερους Θηβαίους και Κορινθίους, θέλησαν να την δουν να εξαφανίζεται από προσώπου γης, καθώς απαίτησαν την ολοκληρωτική της καταστροφή! Το αίτημα αυτό βέβαια δεν προχώρησε, καθώς η Σπάρτη θέλησε να σεβαστεί το ένδοξο παρελθόν της Αθήνας και τη συμβολή της στα Μηδικά, ή πολύ απλούστερα, έντεχνα προσπάθησε να αποκρύψει το γεγονός πως αντιμετώπιζε τη Θήβα με καχυποψία και σε καμία περίπτωση δε θα ήθελε να υποκύψει στις επιθυμίες της...

 Κάποιος θα έλεγε πως η στάση των πόλεων αυτών μετουσιώνει την έννοια της "μικροπρέπειας". Πως βρισκόμενες για πολύ καιρό και σε πολλούς τομείς -ας είμαστε ειλικρινείς- "υπό" των Αθηναίων, άδραξαν την ευκαιρία να εκφράσουν πάσης φύσεως συμπλέγματα. Όταν έρχεται η στιγμή του "ρόδα είναι και γυρίζει", όταν η ευκαιρία που περίμενες καιρό πεταρίζει μπροστά στα μάτια σου κι η ελπίδα κι η φιλοδοξία στήνουν χορό, πόσο εύκολο είναι να δείξεις μεγαλοψυχία και να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων;

Κάποιος άλλος θα απαντούσε πως, ναι, σωστά αυτά, αλλά πρέπει να αναλογιστούμε και τη στάση της Αθήνας απέναντι στους συμμάχους τα τελευταία χρόνια της κυριαρχίας της. Από σύμμαχος-ηγέτης μετετράπη σε κυρίαρχος, και οι άλλες πόλεις από αυτόνομα μέλη μίας συμμαχίας σε αποικίες! Όταν μάλιστα η Αθήνα έπαψε τη λειτουργία του συνεδρίου των συμμάχων με αποτέλεσμα όλες οι αποφάσεις να επαφίενται στη βούληση των Αθηναίων, όταν μετέφερε το ταμείο της συμμαχίας στην Αθήνα, πολύ δύσκολα δε θα την κατηγορούσε κανείς για αυταρχισμό. Κι ο αυταρχισμός τείνει να τιμωρείται απ' τη ροή των πραγμάτων με τρόπο εμφατικό.

Σε διατυπώσεις όπως οι παραπάνω, κανείς δεν μπορεί να αποδώσει απόλυτα δίκαιο ή άδικο, καθώς το γκρι είναι ένα χρώμα που φοριέται πολύ στην ιστορία. Αποτελούν σκέψεις, αφορμές για προβληματισμό και κατ' επέκτασιν διανοητικό εμπλουτισμό. Μελετώντας ιστορία, μελετάς ζωή. Επιλέγεις δρόμο και πορεύεσαι. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ το κοινό αιγαίο με την τουρκία (δεν) είναι η λύση στο προσφυγικό

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Αν καμιά μέρα σε βγάλει ο δρόμος εκεί προς την Άνω Κατραβαχάθα να ρωτήσεις στο καφενείο του χωριού για την χωματερή, δίπλα στην Βουλωχτουμένη. Πριν χρόνια, ένας τσοπάνης έβγαζε το γουρούνι του βόλτα σε μια χωμάτινη αλάνα, όμως ο απέναντι γείτονας διαμαρτυρήθηκε στον δήμαρχο, ότι η αλάνα αυτή ανήκε στην Βουλωχτουμένη κι ότι απαγόρευε να την χρησιμοποιεί το δικό του γουρούνι. Ο τσοπάνης δημιούργησε περιστατικό που κόντευε να καταλήξει σε κανονική βεντέτα και όταν η υπόθεση στο δικαστήριο, ο δικαστής αναφώνησε αγανακτισμένος: "μαλώνετε για 100 μέτρα μιας λασπωμένης αλάνας; Να μάθετε να την χρησιμοποιείται και οι δύο".

Πιστεύετε πως ο τσοπάνης και ο γείτονάς του έμειναν ευχαριστημένοι από την απόφαση αυτή; Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, είχε μια παρόμοια ιδέα πρόσφατα. Ο άνθρωπος είπε: "Πού ζούμε; Το θέμα είναι ότι πρέπει να τσακωνόμαστε τώρα για 10 χιλιόμετρα θαλάσσιου πλάτους;" κι εγώ δεν τον αδικό. Στα μάτια του -όπως και σε αυτά του δικαστή- το αμφισβητούμενο κομμάτι είναι υπερβολικά μικρό για να δημιουργεί ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα. Βέβαια στην περίπτωση αυτή, ο Γιούνκερ θέτει προτεραιότητες. Εκτιμά ότι η κοινή περιπολία Ελλάδας και τουρκίας στο ανατολικό Αιγαίο είναι μια πρακτική ιδέα αντιμετώπισης της προσφυγικής κρίσης. Και έχει δίκιο.

Ο Γιούνκερ δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να συνεκτιμήσει ότι μια τέτοια εφαρμογή, θα αποτελέσει το έναυσμα ενός δρόμου που δεν έχει επιστροφή. Δεν μπορεί να καταλάβει πως οι τούρκοι θέλουν αυτό το πάτημα για να σπάσουν την κερκόπορτα των θαλάσσιων συνόρων, ένα όνειρο ζωής για εκείνους. Οι αντιδράσεις των ελλήνων φαντάζουν υπερβολικές και φοβικές. Θεωρεί πως δημιουργούμε εμπόδια στην λύση του προσφυγικού, όμως εμείς ξέρουμε καλύτερα, έτσι δεν είναι; +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

KIΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ~ παραφύσιν σχέσεις (the next big thing)

αποκωδικοποιώντας τα κοινωνικά μηνύματα στις δημιουργίες της 7ης τέχνης

Παραγωγή: 2000
ΣκηνοθεσίαJohn Schlesinger
Βασικοί ΧαρακτήρεςMadonna, Rupert Everett, Benjamin Brat
Περιγραφή: Η Abbie (Madonna) κουρασμένη απο τις αποτυχημένες ερωτικές σχέσεις έχει one night stand με ένα καλό της gay φίλο Robert (Rupert Everett). Η σχέση του θα εξελιχθεί περισσότερο όταν βρεθούν να μεγαλωνουν μαζί το παιδί τους. Πως θα εξελιχθεί άραγε η σχέση μιας straight κοπέλας και του gay φίλου της έχοντας να μοιράζονται πλέον τη ζωή τους με ένα παιδί?

Καλωσορίζω τους σινεφίλ του +yannidakis 
Για το μήνα Νοέμβριο διάλεξα να κάνω την ανατροπή και να σας παρουσιάσω μία ταινία την οποία δεν σας προτείνω να δείτε γιατί δεν την θεωρώ ιδιαίτερα αξιόλογη αλλά την παρουσιάζω αποκλειστικά γιατί τα μηνύματα που περνάει είναι άκρως επίκαιρα καθώς καθημερινά γινόμαστε όλο και περισσότερο αποδέκτες ομοφυλοφιλικών σχέσεων αλλά και μικτών. όπως για παράδειγμα ίσως κι εσείς να έχετε υπόψιν σας ομοφυλόφιλα άτομα να συνάπτουν σχέσεις με ετεροφυλόφιλα για τη τεκνοποίηση. Ας δούμε όμως παρακάτω ένα καλό παράδειγμα σχέσης που μας προσφέρει η ταινία μας.

Στην ταινία μας λοιπόν η Abbie κουρασμένη από τις συνεχείς αποτυχημένες προσπάθειες σύναψης μιας σταθερής σχέσης αποφασίζει να προχωρήσει στην ολοκλήρωση της σχέση της με τον gay φίλο της. Οι δύο τους αποκτούν ένα γιο ο οποίος είναι το αγαπημένο κομμάτι της σχέσης τους και συμβιώνουν μεγαλώνοντας τον με πολλή αγάπη αλλά με απομονωμένη σεξουαλική ζωή. Στη ζωή της Abbie μπαίνει ο Ben ο οποίος είναι αποφασισμένος να τη διεκδικήσει έχει όμως αγνές προθέσεις ακόμα και με τον gay φίλο της. Η κατάσταση περιπλέκεται όταν το ζευγάρι θέλει να προχωρήσει τη σχέση του σε γάμο οπότε ο gay φίλος της Abbie είναι έτοιμος να διεκδικήσει το γιο του. Θα καταφέρει άραγε να διεκδικήσει και να πάρει την επιμέλεια του παιδιού που τόσο αγαπούσε;

Στην ταινία μας παρουσιάζεται η σχέση ενός gay άνδρα και μίας straight γυναίκας. Δυστυχώς αν με ρωτάτε η συγκεκριμένου τύπου σχέση είναι προδιαγεγραμμένη ότι θα αποτύχει. Κι αν για τους ενήλικες σε πρώτη φάση φαντάζει κάτι ξεχωριστό λόγω των συγκυριών γιατί πρέπει να υποβάλουν σε ένα μελλοντικό βασανιστήριο ένα παιδί? Γιατί πρέπει ένα παιδί να βλέπει από πρώτο χέρι μία αλλοπρόσαλλη σχέση που για τα μάτια του μόνο (αν) υφίσταται...σχέση; Δυστυχώς όλες οι σχέσεις αργά ή γρήγορα ξεκουκουλώνονται στα μάτια ενός παιδιού και πρέπει πριν γίνει οποιαδήποτε σκέψη για την ύπαρξη ενός παιδιού να παίρνεται με γνώμονα την ψυχική υγεία του και όχι να αφήνονται στιγμιαία πάθη να μας καθοδηγούν.

Η ταινία μας όπως σας προείπα δεν θα παραλάμβανε δάφνες ποιότητας όμως για την εποχή της ήταν προχωρημένη και επειδή στο περιβάλλον μας γίνονται εμφανή όλο και περισσότερα τέτοια παραδείγματα σχέσεων ένιωσα την ανάγκη να αφιερώσω δύο γραμμές από τις σκέψεις μου. Περιμένω τα μηνύματα σας. +daskalakis michael
 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2015

EΡΩΤΗΜΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ~ εσύ σε ποια δεκαετία ανήκεις;

Μαζευτήκαμε στο  +yannidakis
για να ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο ή... όχι! Επειδή καμιά φορά δεν έχει σημασία το πότε γεννήθηκες, αλλά το είδος της προσωπικότητάς σου και την δεκαετία στην οποία αυτή ανήκει. Αλήθεια... Εσύ σε ποια δεκαετία ανήκεις; Οι συντάκτες του yannidakis απαντάνε και αμέσως μετά θα προσπαθήσουμε να μαντέψουμε την δική σου δεκαετία... Απλά τόλμησε την δοκιμασία!

ο Γιάννης Σπυριδάκης
Αν και νομίζω ότι έχω περισσότερους λόγους να διαλέξω την δεκαετία του '90, εγώ δηλώνω κολλημένος και ερωτευμένος με τα 80s! Η μουσική, η ελευθερία, η ανταμοιβή της προσπάθειας, οι προοπτικές, η δύναμη της θέλησης. "Keep calm and pretend it's the 80s"! +Yanni Spiridakis 

ο Νίκος Σπυριδάκης
Αν και δε νομίζω πως η δεκαετία του 20 ταιριάζει στην προσωπικότητά μου είναι η εποχή που με έχει γοητεύσει. Μιλάω για τα 20 στις ΗΠΑ. Είναι 'the roaring twenties" όπως λέγονται και μπαίνουν ριζοσπαστικά με την εξάπλωση της αγαπημένης μου Τζαζ, την απελευθέρωση των γυναικών από τα μεσαιωνικά κατεστημένα καθώς κόβουν τα μαλλιά και χορεύουν το charleston. Τα τζαζ κλαμπ φιλοξενούν μαύρους και άσπρους θαμώνες για πρώτη φορά., Η τεχνολογία εκτοξεύεται με νέα επιτεύγματα και εφευρέσεις που κάνουν τη ζωή πιο εύκολη. Τέλος είναι η εποχή των μεγάλων συγγραφέων που δημοσιεύουν τα κλασικά πια σήμερα λογοτεχνήματα όπως ο F. Scott Fitzgerald, Ernest Heminway, Virginia Wolf, Agatha Christie, Frantz Kafka και πολλοί άλλοι. +Niko Spiridakis 

ο Βασίλης Αναστασιάδης
Δεκαετία '80 χωρίς δεύτερη σκέψη! Οι καλύτερες ταινίες τρόμου, η καλύτερη ροκ/μεταλ μουσική, το πιο κουφό/τρελό ντύσιμο και η μεγαλύτερη ανεμελιά! για να μην πω ότι ήταν η δεκαετία που βγήκαν τα Compact Disks, τα κινητά τηλέφωνα, ο Προσωπικός Υπολογιστής, τα Windows...! +Vassilis Anastasiadis 

ο Μιχάλης Δασκαλάκης
Εγώ επειδή είμαι παιδί των 80's & 90's μπορώ να πω ότι και σαν χαρακτήρας πήρα πολλά πράγματα από αυτά τα χρόνια. Σαν άνθρωπος είμαι αρκετά ήπιων τόνων, γενικά σπιτόγατος (χαρακτηριστικό ίσως και παλαιότερων δεκαετιών!) αλλά γενικά αυτό που με στιγμάτισε σε αυτές τις δεκαετίες ίσως ήταν η διαφορά διαχείρισης της σχέσης με το αντίθετο φύλο. Οι δεκαετίες των προγόνων μας ήταν σαφώς πιο αυστηρές και πατριαρχικές. Η δεκαετία του 90 νομίζω ήταν η απαρχή της ισότητας των δύο φύλων που επηρέασε κι εμένα αρκετά. +daskalakis michael 

η Μαρία Καράνταη
Ο χαρακτήρας μας διαμορφώνεται εκτός από τα βιώματά μας και τις αξίες με τις ο οποίες μας γαλουχούν από το σπίτι μας και από την δεκαετία στην οποία γεννηθήκαμε... Κάθε δεκαετία έχει διαφορετικά πράγματα να μας διδάξει.. Εγώ γεννήθηκα την δεκαετία του 90... Δε σας κρύβω ότι θα ήθελα πολύ να είχα γεννηθεί αρκετά χρόνια πριν που ο κόσμος ήταν πιο αγνός με άλλες αξίες και ιδανικά. +maria karantai 

η Ελένη Γκιόκα
Δεν θα τοποθετούσα τον εαυτό μου σε κάποια δεκαετία αλλά σε ιστορικές περιόδους, αυτές της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. Ήταν και οι δύο περίοδοι άνθησης των επιστημών, των τεχνών, της θρησκείας, της παιδείας και γενικότερα παραγόντων που συντέλεσαν στην καθοριστική πνευματική μεταμόρφωση των αιώνων μέσα στους οποίους αναπτύχθηκαν. +el. gk.

η Ελίνα Ιωάννου
Η δεκαετία των 90’s, που βίωσα και αναπολώ… Στο μεταίχμιο του πριν και του μετά. Όταν παίζαμε ακόμα στις αλάνες, αλλά εξοικειωνόμασταν  και με τη νέα τεχνολογία. VideoClub παντού, λίγο πριν αντικατασταθούν από το internet. Πλουραλισμός, ανάλαφρη μουσική, υπερβολές στη μόδα και τον τρόπο ζωής που άγγιζαν το…κιτς. Το «απατηλό» όνειρο. Η δεκαετία που έβγαλε μια γενιά που ξεκίνησε με τα πολλά και κατέληξε με τα λίγα, που κλήθηκε στο ξεκίνημα της ενήλικης ζωής της να κάνει στάση και όχι εκκίνηση. Που, όμως, με αυτήν την αντίθεση εμπειριών, τους έμαθε τι έχει τελικά αξία και ότι με μικρές «οάσεις» ξεγνοιασιάς δε θα πάψει ποτέ να ελπίζει! +Elina Ioannou

η Κωνσταντίνα Τσιακαλάκη
70's δαγκωτό, δεν τίθεται ζήτημα. Όχι μόνο για τη ροκ μουσική τους και τα νέα ρεύματα,
όχι μόνο για ορισμένες επικές ταινίες που γυρίστηκαν τότε, όχι μόνο γιατί μας χάρισαν τα
παπούτσια "πλατφόρμες" (δεκατετία του ΄70, ένα μεγάλο "ευχαριστώ" απ'το μέλλον!),
αλλά κυρίως για τη μετάβαση που μετουσιώνουν σε κάθε επίπεδο.
Είναι η δεκαετία των αλλαγών, είναι η δεκαετία των εκκινήσεων. Και μας αρέσει. +Kωνσταντίνα Πορφυρού 

Και τώρα η σειρά σας... Εσείς, ποια δεκαετία είστε;


σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΑΦΟΥ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ & ΨΗΦΙΣΕΤΕ!
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ η κυβέρνηση διώχνει την κρήτη απ' την ελλάδα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Και ξαφνικά, ο βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Δημήτρης Καμμένος γνωστός για το χώσιμο του στην Βουλή ως... συνονόματος του καρεκλοκεύραντου, Πάνου, ξύπνησε με μία ενωτική ιδέα!

Πως θα ήταν αν όλες οι Ορθόδοξες χώρες στην Ευρώπη ενωνόντουσαν; Η ιδέα του συνοδεύεται
από έναν σχετικό υποθετικό χάρτη που ενώνει την Ορθοδοξία από την Κύπρο ως την Ρωσία. Στον χάρτη βέβαια υπάρχει και το εξής παράδοξο: Ο κύριος Καμμένος έχει συμπεριλάβει μόνο ορισμένα νησιά του Δυτικού Αιγαίου και έχει εξαιρέσει χαρακτηριστικά την Κρήτη...

Δεν ξέρω αν ο κύριος αυτός έχει πληροφορίες σχετικές με την ανεξαρτησία της Κρήτης, αν δηλαδή βλέπει τόσο μπροστά. Δεν ξέρω αν έχει αντιληφθεί ότι η Μεγαλόνησος αποτελεί ξένο σώμα για την Ελλάδα, όμως μάλλον αγνοεί ότι η Κρήτη θα έπρεπε να συμπεριληφθεί στον περιβόητο χάρτη του, όχι επειδή διοικητικά ανήκει στην Ελλάδα, αλλά επειδή θρησκευτικά ανήκει στο ελληνικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο στο Φανάρι.

Και μια που το αναφέρω αυτό, αναρωτιέμαι ποια θα είναι η πρωτεύουσα αυτής της ένωσης όπως την οραματίζεται ο κύριος Καμμένος όταν δεν συμπεριλαμβάνει το Οικουμενικό Πατριαρχείο που βρίσκεται στην Πόλη. Πολλές ατέλειες; Προχειρότητες σαν και την κυβέρνηση την οποία υποστηρίζει; Μήπως λοιδορίες που εξυπηρετούν κάποιον σκοπό; Προβληματιστείτε! +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ ας ταξιδέψουμε σε ένα όνειρο κολοσσιαίο

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Σήμερα, θέλω να ταξιδέψουμε, να μονοπωλήσουμε και θα σας πω στο τέλος που θα προβληματιστούμε.

Σήμερα, θέλω να δούμε μία εξωπραγματική ιδέα νεαρών ευρωπαίων αρχιτεκτόνων οι οποίοι εκπόνησαν μία μελέτη δημιουργίας ενός υπερ-μουσείου στο εσωτερικό ενός αγάλματος. Όχι οποιουδήποτε αγάλματος, αλλά του ανακατασκευασμένου Κολοσσού της Ρόδου, ακριβώς στο σημείο που τα ιστορικά ντοκουμέντα, αναφέρουν πως έστεκε, στην είσοδο του λιμανιού της Ρόδου.
Πρόκειται για ένα μεγαλεπήβολο έργο τεράστιου προϋπολογισμού, που όμως δεν είναι δυνατό να χλευάσεις ή να απορρίψεις. Σκεφτείτε πως αν στα χρόνια που λέγεται ότι μεσουρανούσε ο προστάτης της Ρόδου, μπορούσαν να φτιάξουν ένα τέτοιο καλλιτέχνημα, γιατί σήμερα όπου η τεχνολογία, η τεχνογνωσία και οι υποδομές είναι απείρως πιο εύκολες, το καθιστά τίποτα παρά μόνο ένα όνειρο; Μια περήφανη Ελλάδα ποτέ δεν θα έλεγε "όχι" σε ένα τέτοιο σχέδιο.

Κι όμως... Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, γίνεται μια καμπάνια εξεύρεσης κεφαλαίων για την κατασκευή του αποκλειστικά από ιδιωτικούς πόρους. Είμαι σίγουρος πως ουδείς μπήκε στον κόπο να επικοινωνήσει με την πολιτεία σχετικά...
Για ένα λεπτό όμως, κοντοστάθηκα. Και με φαντάστηκα να επιστρέφω στην Ρόδο (μετά από πέντε περίπου χρόνια οπότε και την επισκέφτηκα) για να σταθώ κάτω από το άγαλμα του Κολοσσού της Ρόδου. Με φαντάστηκα να επισκέπτομαι το μουσείο στο εσωτερικό του και να φτάνω ως την οροφή για να απολαμβάνω το γεύμα μου στο εστιατόριο με θέα ολόκληρο το νησί! Και μετά; Θυμήθηκα ότι δεν βρισκόμαστε στο Ντουμπάι, τον τόπο της τεχνητής υπερβολής ή μάλλον των τεχνιτών θαυμάτων και συνέχισα την δουλειά μου. +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ η άρση της γενοκτονίας στην κίνα

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Παραδέχομαι εξ αρχής πως ο τίτλος είναι υπερβολικός καθώς αν δεν κινδυνεύει ποτέ σε κάτι η Κίνα, αυτό είναι η γενοκτονία, ωστόσο ο σημερινός προβληματισμός είναι, πράγματι, ιστορικός.
Βλέπετε, η Κίνα προχώρησε στην ιστορική απόφαση να άρει το μέτρο του ενός παιδιού. Όπως ίσως θα γνωρίζετε, υπήρχε αυστηρότατος νόμος στην Δημοκρατία της Κίνας, σύμφωνα με τον οποίο κανένα ζευγάρι δεν δικαιούται να τεκνοποιήσει πέραν της μίας φοράς. Και δεν πρόκειται για κανένα αστείο, καθώς όσοι προσπάθησαν ή από ατύχημα έδωσαν ζωή σε δεύτερο παιδί, όχι μόνο εντοπίστηκαν, αλλά αντιμετώπισαν και άγριες επιπτώσεις, όπως την θανάτωση του παιδιού, την φυλάκιση, την θανατική ποινή και άλλα.

Οι συνθήκες; Η εποχή; Η ανάπτυξη του τόπου; Η οικονομία; Κάτι ή όλα απ' αυτά συντέλεσαν στο να δοθεί μια λύση σε ένα πραγματικό πρόβλημα της Κίνας που αφορά τη γήρανση του πληθυσμού, καθώς οι πολίτες άνω των 50 ετών αποτελούν το 30% της χώρας. Μήπως κάτι παρόμοιο δεν αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα; Εδώ όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν υπάρχει κανένα κίνητρο στην ελληνική οικογένεια να τεκνοποιήσει. Αντιθέτως, κάθε παιδί που γεννιέται κουβαλά αυτομάτως χρέη, φόρους και επιβάρυνση στους γονείς του, σε ένα πακέτο που περιλαμβάνει ελάχιστες προοπτικές και μετριότατες συνθήκες ανάπτυξης. Το αποτέλεσμα δεν είναι μόνο η γήρανση του πληθυσμού αλλά και η μίξη του με δυσανάλογα ποσοστά... +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ στην μέθη της εξουσίας με αφορμή τον καρλομάγνο

"Εγώ είμαι ποιητής ιστορικός", Κ.Π. Καβάφης
Προσωπικότητες περιλουσμένες με αίγλη. Επικές μάχες που μυθοποιήθηκαν με τα χρόνια. Φημισμένοι στρατηγοί που ανυψώθηκαν σε σύμβολα εθνών. Όλα αυτά λίγο ή πολύ, τα ξέρουμε. Μα είναι τέτοια η φύση της ιστορίας, που το άγνωστο είναι πάντα πολύ πιο γοητευτικό απ' το γνώριμο (αν θεωρηθεί ότι μπορεί να υπάρξει η έννοια της "γνώσης" στην ιστορία). Κι αν το κοινό διψά κι αγωνιά για τα παρασκήνια του θεάτρου και του κινηματογράφου, το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχει δοθεί αρκετή προβολή στα παρασκήνια της ιστορίας...

Καρλομάγνος (742-814). Μέγας κατακτητής, εκστράτευσε σε Ιταλία, Ισπανία, μονιμοποίησε τη
φραγκική κυριαρχία στις περιοχές της ανατολικά του Ρήνου Γερμανίας, έκαμψε την αντίσταση των Σαξόνων και κατόρθωσε να ενοποιήσει όλα αυτά τα τμήματα της κυριαρχίας του σε μία αυτοκρατορία που έμεινε στην ιστορία ως "Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους". Χάρη στη δράση του έχουμε νέα πρότυπα διακυβέρνησης, στη δυτική Ευρώπη εμφανίζεται για πρώτη φορά μία διακρατική υπερδύναμη μετά τη διάλυση της δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το 476 μ.Χ. (η ανατολική συνεχίζει ακέραιη και γιγαντώνει τη δύναμή της, μετατρεπόμενη σταδιακά σ' αυτό που σήμερα ονομάζουμε "Βυζάντιο"). Οι αιώνες του Καρλομάγνου σημαδεύτηκαν επίσης απ' αυτό που ονομάζουμε "Καρολίγγεια Αναγέννηση", την ξαφνική δηλαδή τόνωση της δημιουργικής παραγωγής (κυρίως μέσα στην αυλή), αλλά και της μέριμνας για τη μόρφωση του κλήρου.

Μία λαμπρή προσωπικότητα της εποχής, πρωτοπόρος, δυναμικός. Μα, απ' την άλλη, όπως μας πληροφορεί ο βιογράφος του Εϊνάρδος, μέθυσος, χωρίς κανένα μέτρο στο φαγητό, με πολυάριθμα τέκνα από συζύγους και παλλακίδες, πλήρως παραδομένος στις υλικές απολαύσεις, αντιμετώπιζε με αλαζονεία την ίδια τη ζωή. Δε δίσταζε να αψηφά τις εντολές των γιατρών του σχετικά με τις καταχρήσεις του και να επιμένει να συνεχίζει σε παρόμοιους ρυθμούς. Τόσο ήταν το υπερεγώ του, που δε δίστασε, το 782, μέσα σε μία μέρα, να εκτελέσει 4.500 Σάξονες ως απάντηση στις διαρκείς αποκηρύξεις της εξουσίας του απ' αυτούς.

Είμαι όμως σίγουρη πως δε σας ξαφνιάζει αυτό, καθώς σχεδόν κάθε μεγάλος άνδρας στοιχειώνεται απ' τα σκοτεινά σημεία της προσωπικότητάς του. Τι είναι αυτό που οδηγεί τις μεγάλες προσωπικότητες στην αλαζονεία και τις ακραίες συνήθειες; Η αίσθηση της απόλυτης και αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας, το υπερδιογκωμένο "εγώ" (το οποίο στην προκειμένη βρίσκεται στη νιοστή καθώς φρόντιζαν να το θρέφουν αυλές και βασιλοκόλακες) ή η μοναξιά της εξουσίας; Μήπως πρόκειται για μία ψυχολογική ανάγκη ορισμένων φαινομενικά ακλόνητων και άφθαρτων ανδρών να υποκύψουν στην "ανθρωπινότητα" της ύπαρξής τους;

Υ.Γ: στην ενότητα ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ μπορείτε να βρείτε το e-mail της γράφουσας και να επικοινωνήσετε μαζί της για πηγές/βιβλιογραφία/γόνιμο ιστορικό διάλογο. +Κωνσταντίνα Πορφυρού

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ και στο τέλος νικάει η τουρκία;

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Μετά από ένα καλοκαίρι πολιτικών και κοινωνικών αναβρασμών στην τουρκία, εκείνη επέστρεψε. Σαν κάποιος να άναψε ένα φιτίλι στους πολίτες, αναγκάζοντάς τους να επιστρέψουν στην ίδια ακριβώς κατάσταση για την οποία διαμαρτυρήθηκαν στις προηγούμενες εκλογές. Λες και κάποιος έσβησε από την μνήμη τους, τους περιορισμούς στην ελευθερία του λόγου, τις φραγές σε σελίδες του διαδικτύου, τις απειλές, τις φυλακίσεις δημοσιογράφων, την απειλή του ισλαμικού κράτους που για πρώτη φορά μεταφράστηκε σε νεκρούς τούρκους στρατιώτες και την ξεκάθαρη πολιτική ευθύνη στο προσφυγικό.
Ακόμα κι έτσι, η ιστορία επαναλαμβάνεται και το δίδυμο Ταγίπ Ερντογάν-Αχμέτ Νταβούτογλου ανανέωση στην λευκή επιταγή για να συνεχίσουν το έργο τους. Ένα έργο που έχω ξαναγράψει πως για την τουρκία είναι ιδιαίτερα πετυχημένο. Ένα έργο που έχω τονίσει πως κατάφερε να γιγαντώσει το τούρκικο κράτος, ακριβώς την περίοδο που το ελληνικό μίκραινε και μίκραινε...

Η τουρκία έχει στο τραπέζι ανοιχτές προκλήσεις ιστορικής σημασίας, αφού μην ξεχνάτε πως με λίγη συνεργασία με τον υπόκοσμο και χαρτί αντί αφρού στα σωσίβια των μεταναστών, κατάφερε να απειλήσει την Ευρώπη για την είσοδό της στην Ένωση και... το πέτυχε! Την ίδια στιγμή μελετά το πλάνο της κατασκευής ενός πυρηνικού εργοστασίου, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητες και στο τέλος, οι τζιχαντιστές: μια απειλή οικουμενική που για την τουρκία αντιμετωπίζεται ποικιλόμορφα. Και ως απειλή και ως ευκαιρία, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους.

Ο λαός της τουρκίας, έκρινε ότι αυτό είναι το δίδυμο που μπορεί να διαχειριστεί ορθά τις προκλήσεις τούτες και κατά τη γνώμη μου, καλά έκανε. Η ιστορία θα γραφτεί με έντονα γράμματα το επόμενο διάστημα στην ανατολική Μεσόγειο, για να δούμε τι θα γράφει... +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2015

KYΜΑΤΙΖΟΝΤΑΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ~ τι σημαίνει αγάπη;

ακροβατώντας σε κύματα ρεαλισμού & ρομαντισμού, σκέψεις & συναισθήματα αποτυπώνονται σε λέξεις

Καλώς ορίσατε στις σκέψεις του +yannidakis
Τι σημαίνει αγάπη; Οι ερωτευμένοι είναι σίγουροι πως το ξέρουν πολύ καλά, οι δικές τους θεωρίες είναι γεμάτες από πάθος και φλογερό πόθο. Ξέρουν πως χάνουν ένα χτύπο της καρδιάς όταν το είδωλο της λατρείας τους είναι μπροστά τους. Ξέρουν πως ένα άγγιγμα κι ένα χάδι μπορεί να τους πάρει την αναπνοή κι ευτυχισμένοι βαδίζουν σ’ αυτό το γλυκό θάνατο. Η μητέρα ξέρει πως είναι το αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού της που το βλέπει να βαδίζει μέσα στα χρόνια με μια έμμονη ανησυχία και μια απερίγραπτη στοργή ριζωμένη για πάντα στην καρδιά της. Τ’ αδέρφια ξέρουν καλά γιατί μπορούν να νιώθουν τη χαρά και τη λύπη να μοιράζεται μεταξύ τους. Ξέρουν πως είναι η αγάπη μεταξύ ανθρώπων που μοιράζονται την ίδια ρίζα. Οι μοναχοί ξέρουν πως η μοναδική αγάπη είναι αυτή που πλημμυρίζει την καρδιά με αστέρευτο φως και ατέλειωτη ελπίδα. Είναι η αγάπη που εξυψώνει το πνεύμα κι αμελεί τα πρόσκαιρα υλικά και τη σάρκα που έχει ημερομηνία λήξεως.
(σημείωση, Amarantine σημαίνει ατελείωτη, παντοτινή)


Τι σημαίνει αγάπη; Είναι όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα που καθένας μπορεί να δώσει ένα προσωπικό ορισμό. Ο ορισμός αυτός δεν είναι ποτέ αντικειμενικός, άλλωστε δε θα μπορούσε ποτέ να είναι μια που η αγάπη είναι ένα αφηρημένο άυλο πλάσμα του ανθρώπινου νου. Υποκειμενικά λοιπόν η αγάπη είναι αυτό που εμείς μπορούμε να νιώσουμε ως ξεχείλισμα των συναισθημάτων που καθοδηγούν τις πράξεις μας και σκαλίζουν την προσωπικότητά μας. Εφόσον λοιπόν αυτό το συναίσθημα είναι τόσο προσωπικό, πως εμείς μπορούμε να κατακρίνουμε κάποιον για τις υλικές αγάπες του; Θαυμάζουμε την αγάπη για την πατρίδα, για τις τέχνες, για κάποιο ιδανικό αλλά κατακρίνουμε την αγάπη για το χρήμα και τα υλικά αγαθά. Είναι πιθανόν λάθος να κάνουμε αυτές τις διακρίσεις αλλά πιστεύω πως κρατάμε την αγάπη ως ένα αγνό ιδανικό που εξυψώνουμε σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Ίσως να είναι το μόνο ανθρώπινο συναίσθημα που δεν μπορεί συγκριθεί με όλα τα άλλα γιατί είναι ικανό να φορτίσει και να αφυπνίσει όλα τα άλλα μαζί,

Τι σημαίνει αγάπη; Δεν ξεκίνησα να γράφω για να δώσω κάποια απάντηση. Την απάντηση την έχουν όλοι μέσα τους και λίγο πολύ ξέρουν να δώσουν το δικό τους ορισμό. Έτσι κι εγώ μπορώ να δώσω τον δικό μου μέσα από το φάσμα των εμπειριών μου κι αφού μπορώ να πω πως έχω νιώσει όλες τις διαφορετικές μορφές της. Η αγάπη για ‘μένα είναι το καταφύγιο από τη σκληρότητα της ζωής. Είναι αυτό που με αγκαλιάζει σαν τα φτερά αγγέλου καθώς πέφτω στην απελπισία και την καταφρόνηση των άλλων. Είναι η ζεστή κουβέρτα που κρατάει μακριά την παγωνιά της νύχτας. Είναι η κατανόηση και αποδοχή των σφαλμάτων μου που αποτελούν τον ατελή χαρακτήρα μου. Είναι το ζεστό χαμόγελο και ο καλός λόγος που με συνεφέρουν και με ανεβάζουν. Είναι όμως κι αυτά που μπορώ κι εγώ να προσφέρω γιατί η αγάπη είναι η ευχαρίστηση να δίνεις και να παίρνεις το θετικό συναίσθημα ότι η προσφορά σου σε γεμίζει ευφορία. Η αγάπη είναι αυτό που όλα τα περικλείει μέσα στο μεγαλείο που λέγεται το καλειδοσκόπιο των συναισθημάτων. Αν πραγματικά ο άνθρωπος είναι το ανώτερο ον, το οφείλει αποκλειστικά στο συναίσθημα της αγάπης! +Niko Spiridakis 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2015

YANNIDAKIS ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ~ μεγαλύτερο - ποικιλόμορφο - προσαρμοσμένο - ανανεωμένο

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Μαζί με τις αλλαγές του καιρού, θα έχετε διαπιστώσει ήδη και τις αλλαγές στο yannidakis. Αλλαγές που αποδείχτηκαν προς την σωστή κατεύθυνση αφού όχι μόνο έδωσαν στο yannidakis μεγαλύτερα νούμερα επισκεψιμότητας αλλά και πολύ ενθαρρυντικά μηνύματα από γνωστούς και όχι, επισκέπτες μας.

Εδώ και καιρό προωθώ την διαφορετικότητα μετατρέποντας το yannidakis σε ένα ιστολόγιο ανοιχτής συμμετοχής αξιόλογων ανθρώπων με κριτική σκέψη που μπορούν στις μέρες μας (ναι, δεν είναι αυτονόητο) να προβληματιστούν. Έχω την χαρά να φιλοξενώ επιστήμονες, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, φοιτητές, άνεργους, μαμάδες και ανθρώπους που δεν φοβούνται να εξωτερικεύσουν την σκέψη τους και να κάνουν την διαφορά.

Αυτή η περίοδος ειδικά, είναι ιδιαίτερα σημαντική στην πορεία της σελίδας, που εμπλουτίζεται, ανανεώνεται και ανοίγει την αγκαλιά του σε νέους ανθρώπους που είμαι βέβαιος πως θα προσφέρουν τους δικούς τους προβληματισμούς, τον δικό τους ενθουσιασμό και την δική τους φρεσκάδα στο yannidakis. Την προηγούμενη εβδομάδα μιλούσαμε για το επαναλανσάρισμα στις Σπίθες Αισιοδοξίας με τιμονιέρη την +Elina Ioannou

Σήμερα, σας παρουσιάζω ένα καινούριο στοίχημα για τη σελίδα και εμένα προσωπικά. Την +Kωνσταντίνα Πορφυρού η οποία έρχεται κουβαλώντας μαζί της μία ενασχόληση που λείπει από το yannidakis. Την Ιστορία. Ο... έντεχνος τρόπος που περνάει τις μέρες της θα δώσουν έναν διαφορετικό τόνο που καλωσορίζουμε με αγωνία. Η Κωνσταντίνα θα έρχεται στο yannidakis κάθε Τρίτη στις 12:00 γεμάτη διδαχές και προβληματισμούς που θα "παίζουν" ανάμεσα στον χρόνο και τον χώρο.

Αυτό δεν είναι το τέλος των αλλαγών για το yannidakis στο οποίο θα έχουμε από αυτόν τον μήνα, τους +Niko Spiridakis και +el. gk. (Ελένη Γκιόκα) όπως δεν τους έχετε διαβάσει ξανά, με προβληματισμούς έκπληξη!

Το +yannidakis συνεχίζει να μεγαλώνει, περιμένει την δική σας εκδήλωση ενδιαφέροντος εφόσον σας αρέσει η γραφή ή η φωτογραφία και σας υπόσχεται σύντομα νέες ενέργειες! Μείνετε συντονισμένοι... +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ~ αιολικά πάρκα & νατο: αφήστε την κρήτη να ευημερήσει

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Για δεύτερη φορά μέσα στην εβδομάδα αποφασίζω να τα βάλω με... φορείς σχετικά με θέματα που αφορούν την Κρήτη. Βλέπετε στην τρέχουσα επικαιρότητα έχουν προκύψει δύο θέματα που θα τα θίξουμε σήμερα και τα οποία αν και διαφορετικά παρουσιάζουν κατά τη γνώμη μου μία σχετική ομοιότητα.

Αφενός, το μεγάλο ενδιαφέρον ελλήνων και ξένων επενδυτών να εκμεταλλευτούν τις ιδανικές συνθήκες που επικρατούν στην Κρήτη προκειμένου να εγκαταστήσουν Αιολικά πάρκα ικανά να παράξουν και να διοχετεύσουν ολόκληρη τη χώρα με τεράστιες ποσότητες ενέργειας. Οι ενδιαφερόμενοι τονίζουν ότι το περιβάλλον είναι προστατευμένο, όμως οι τοπικοί φορείς επιμένουν πως μια τέτοια επένδυση θα κατέστρεφε το περιβάλλον και την φυσική ομορφιά της Κρήτης και πλέον ολόκληρη η Τοπική Αυτοδιοίκηση απ' άκρη σ' άκρη στο νησί είναι συντονισμένη εναντίον του εγχειρήματος.

Ε, λοιπόν όχι! Η Κρήτη είναι έτοιμη να υποδεχτεί οποιαδήποτε επένδυση θα επιφέρει κέρδη σε όλους. Λέω όχι στην αλόγιστη κατάχρηση της γης της, όμως με ένα πλάνο δομημένο και ασφαλές για την γη και τους κατοίκους, γιατί να γυρίσουμε την πλάτη σε μία τόσο μεγάλη επένδυση που θα επιφέρει τόσα κέρδη στην χώρα και στην περιοχή. Εξάλλου πάνω από την Σητεία που ήδη λειτουργεί ένα τέτοιο πάρκο, εμένα δεν με πειράζει καθόλου... Αν πάντως η τελική απόφαση της Κρήτης είναι αρνητική, το έργο θα συνεχιστεί: στην τουρκία, την Ισπανία, την Ιταλία...

Αφετέρου, οι... φορείς προστάτες αντιδρούν σε ένα θέμα λίγο πιο περίπλοκο. Αυτό της εγκατάστασης μιας ΝΑΤΟικής βάσης εφοδιασμού των drones που χρησιμοποιούνται στην Μέση Ανατολή. Ξαφνικά όλοι είναι εναντίον υπακούοντας σε μια ιδεολογία από τις δεκαετίες του 80 και του 90 που αποδεδειγμένα δεν εξυπηρετεί σε τίποτα.

Γιατί; Στις μέρες μας, οι απειλές απ' την Μέση Ανατολή είναι μεγαλύτερες από ποτέ Οι τζιχαντιστές έχουν δημοσιοποιήσει με κάθε επισημότητα τα επεκτατικά τους σχέδια για την εξάπλωση τους στα Βαλκάνια. Και πρώτος στόχος; Η Κρήτη! Κι εμείς αρνούμαστε να δεχτούμε την μεγαλύτερη ομπρέλα ασφαλείας που μπορεί να μας προσφερθεί και μάλιστα δωρεάν;

Δεν είμαι κατά των ιδεολόγων. Όμως δεν τους επιτρέπω να υποθάλπουν τα συμφέροντα του τόπου μας στο όνομα μιας εγωιστικής ιδέας χωρίς αντίκτυπο. +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2015

ΠPΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ~ τα αδέσποτα μας έχουν ανάγκη

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Ακούω συνέχεια ότι μια ακόμα συνέπεια της κρίσης είναι και τα χιλιάδες αδέσποτα που συνεχώς αυξάνονται στους δρόμους ολόκληρης της χώρας.

Συγνώμη αλλά δε μπορώ να ασπαστώ αυτή την άποψη. Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος- απάνθρωπος να έχει μεγαλώσει μια ψυχή που του έχει δώσει τόση αγάπη και με την πρώτη δυσκολία ή ευκαιρία να το πετά στο δρόμο.

Γιατί; Δεν έχει χρήματα να το φροντίσει, δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί, ή απλά και μόνο το μετάνιωσε και δεν το θέλει άλλο;;

Έβλεπα ένα βίντεο σχετικό που στη θέση του σκύλου ήταν ένα κοριτσάκι, είναι ακριβώς το ίδιο, εάν υιοθετήσεις ένα παιδί μετά θα αλλάξεις γνώμη; Και αν αλλάξεις γνώμη, θα το βάλεις στο αμάξι σου και θα πας να το παρατήσεις στην ερημία; Γνωρίζοντας ότι είναι καταδικασμένο σε θάνατο.

Αυτός είσαι άνθρωπε, αυτή είναι η αξία σου, αυτά είναι τα ιδανικά σου. Κατώτερος, υπανάπτυχτος και το δείχνεις σε κάθε ευκαιρία.

Εάν έχεις ένα ζώο και δεν μπορείς άλλο να το προσέχεις για τον οποιονδήποτε λόγο, μην το πετάξεις, φρόντισε να του βρεις ένα άλλο σπιτικό. Θυμήσου ότι ήταν πάντα δίπλα σου και σε αγαπούσε αληθινά και ειλικρινά, γλύφοντας τα δάκρυα σου όταν ήσουν στενοχωρημένος και αναζητώντας τα χάδια σου. Δε σε πρόδωσε ποτέ και δεν σου ζήτησε πότε τίποτα πάρα μόνο την αγάπη σου, εάν δεν έχεις αγάπη να του δώσεις φρόντισε να βρεις κάποιον που έχει απόθεμα για να του την χαρίσει απλόχερα.

Γλυκά μου πλάσματα δεν φταίτε εσείς για τίποτα έχετε τις πιο αγνές και καθαρές ψυχούλες. Υπάρχουν ακόμα ευτυχώς έστω και ελάχιστοι Άνθρωποι που αγωνίζονται για εσάς και διεκδικούν τα δικαιώματα σας.

ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΑ όπως μπορείτε μην τους γυρνάτε την πλάτη, μας έχουν ανάγκη. +maria karantai

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ~ μια ιστορική πραγματικότητα για να μην ξεχνιόμαστε

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Ημέρα γιορτής σήμερα στην Ελλάδα, οπότε δεν έχω καμία πρόθεση να το χαλάσω, όμως ας επιστρέψουμε λίγο σε μια "ιστορική πραγματικότητα". Αλήθεια, τι γιορτάζουμε σήμερα; Δεν θα μπω στην διαδικασία να ενσωματώσω στο κείμενο, ημερομηνίες, ιστορικά γεγονότα, ομιλίες, ντοκουμέντα. Όχι. Αυτά θα τα βρείτε αλλού (άλλωστε υποτίθεται πως τα ξέρουμε ήδη).

Προχθές λοιπόν, ακούω παιδάκι που γυρνά από το σχολείο να μου λέει με περηφάνια πως γιορτάζουμε κάποιο "Όχι" που φώναξε ένας έλληνας πατριώτης που τον λέγανε Γιάννη Μεταξά και μετά από αυτό πολεμήσαμε τους γερμανούς και τους φίλους τους, τους ιταλούς. Ο προπάππους του παιδιού αυτού είχε σκοτωθεί στον πόλεμο με τους αλβανούς και αφού φρόντισα να του το εξηγήσω, του συνέστησα να το αναφέρει στην δασκάλα. Δεν ήμουν εκεί για να ξέρω πως αντέδρασε όταν το παιδάκι αυτό διόρθωσε την δασκάλα ή μάλλον την συμπλήρωσε αναφορικά με την εμπλοκή με τους αλβανούς, όμως πρόκειται για μια ιστορική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που κόστισε αμέτρητες ζωές ελληνων και δεν ξέρω γιατί πρέπει να αποσιωπάται.

Η Ελλάδα γιορτάζει(;) ένα "Όχι" που φώναξε ένας δικτάτορας και παράνομος κυβερνήτης μιας χώρας που οδηγήθηκε με την βία σε έναν πόλεμο. Γιατί; Είπαμε, δεν έχω πρόθεση να θίξω σήμερα. Αυτό με το οποίο θέλω να καταλήξω σήμερα αφορά τις υπερβολικά πολλές ασάφειες και αντιφάσεις του πολέμου τούτου που καταντούν προκλητικές. Ενός πολέμου δεν έχει πολλές ομοιότητες με την ένδοξη επανάσταση του έλληνα ενάντια του τούρκου κατακτητή που κατατροπώθηκε. +Yanni Spiridakis

Υ.Γ.
Και για πολλοστή φορά:
Παρέλαση δεν είναι φούστες και ζελέ στα μαλλιά. Είναι η ανατριχίλα για τον έλληνα στρατιώτη που περνά κρατώντας με περηφάνια την ελληνική σημαία και ο οποίος θα είναι έτοιμος να πεθάνει αν χρειαστεί, γι' αυτήν.

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗΣ ~ η σωστή εκκλησία και οι κακοί χριστιανοί

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Η επικαιρότητα με αναγκάζει να επιστρέψω στο Βατικανό και να σχολιάσω εκ νέου τις δράσεις και τις απόψεις του Πάπα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, τον οποίο όπως θα έχουν αντιληφθεί οι μόνιμοι αναγνώστες του yannidakis, συμπαθώ ιδιαίτερα.

Αυτή τη φορά ο Φραγκίσκος επέκρινε τους υφισταμένους του για την σκληρή στάση πουριτανισμού που κρατούν σε καυτά ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας, όπως για παράδειγμα το διαζύγιο, την ομοφυλοφιλία κλπ. Ο ίδιος έδωσε μια νέα γραμμή σχετικά λέγοντας πως πρέπει να αντιμετωπίζουν οι ιερείς αυτά τα θέματα: "χωρίς φόβο και χωρίς να κρύβουν τα κεφάλια τους μέσα στην άμμο".

Επίσης όσοι με γνωρίζετε από εδώ, θα ξέρετε τις αυστηρές απόψεις μου για την ομοφυλοφιλία, όμως ένας ιερέας αποτελεί πηγή φωτός ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε. Δεν είναι δυνατό ο ιερέας να διώχνει τον κόσμο όπως μια δημόσια υπηρεσία που του εξηγεί με αγένεια πως δεν έχει τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Η Εκκλησία οφείλει να είναι ανοιχτή στις ατέλειες και τα προβλήματα του καθένα όχι για να προσελκύσει κόσμο με την επαγγελματική έννοια, αλλά για να βοηθήσει κόσμο με τον τρόπο που οφείλει: συμβουλευτικά και πνευματικά.

Η Εκκλησία πρέπει να πάψει να είναι αυστηρή διότι ο Θεός δεν είναι τιμωρός, είναι μία πνευματική όαση. Σκεφτείτε το: Ο κόσμος σήμερα στρέφεται σε δραστηριότητες όπως η γιόγκα, ο διαλογισμός ακριβώς επειδή αγνοεί τι πνευματική ανάταση μπορεί να του προσφέρει η προσευχή και η ηρεμία της "σωστής" εκκλησίας. Χρέος των ιερέων είναι να αναδείξουν την ορθότητα αυτή και όχι να υψώσουν τοίχος στους "κακούς" χριστιανούς" Ο Πάπας το έχει αντιληφθεί αυτό. Οι υπόλοιποι; +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2015

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ~ κάτω τα χέρια απ' την ασφάλεια του πολίτη

Καληνωρίσματα από το +yannidakis 
Έχουμε συνηθίσει πια να ακούμε διάφορα από την Αριστερή κυβέρνηση η οποία μιλάει Αριστερά, κυβερνά Δεξιά και πρωτοτυπεί εις βάρος του πολίτη. Προ ημερών σχολιάζαμε τον αφοπλισμό των δυνάμεων των ΜΑΤ προς χάριν ενός σώματος "φιλικό προς τον πολίτη".

Σήμερα, έχω χρέος να καυτηριάσω, να καταδικάσω και να φωνάξω οργισμένος σχετικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης να καταργήσουν μία από τις πιο μάχιμες μονάδες των ελληνικών σωμάτων ασφαλείας: τα ΤΑΕ. Τα Τμήματα Αστυνομικών Επιχειρήσεων εδώ στην Κρήτη, αγγίζουν τα όρια του ηρωισμού. Μετράνε ανθρώπινες απώλειες, έχουν συμμετοχή στις πιο δύσκολες αστυνομικές επιχειρήσεις και είναι η μόνη αστυνομική μονάδα που όχι μόνο αποπνέει σεβασμό στον πολίτη αλλά και φόβο στις εγκληματικές μονάδες. Είναι η μόνη μονάδα που οργώνει τα χωριά της Κρήτης που για όσους γνωρίζουν αποτελούν άβατο παραβατικότητας και εγκληματικότητας. Είναι οι μόνοι που συνεχίζουν όταν οι συνάδελφοι τους σε άλλα τμήματα, δηλώνουν αδυναμία να συνεχίσουν ή να επιχειρήσουν καν!

Κι όμως... η κυβέρνηση προωθεί την κατάργηση των ΤΑΕ, σχέδιο που ενδεχομένως θα είχε υλοποιηθεί ήδη αν δεν γνώριζε την αντίσταση των διοικητών της Αστυνομίας που αρνούνται να αναλάβουν το κόστος της φύλαξης των πολιτών σε περίπτωση που καταργηθούν τα ΤΑΕ. Επ' αυτού αξίζει να αναφερθεί πως τα ΤΑΕ δεν λογοδοτούν στους εκάστοτε διοικητές της αστυνομίας, αλλά αποτελούν ανεξάρτητο σώμα και αδιάφθορο από τις διάφορες... "αρχαιρεσίες".

Ακόμα κι έτσι όμως, όλοι στα δύσκολα φωνάζουν τα ΤΑΕ. Τι θα γίνει όμως όταν αυτά δεν υπάρχουν; Δεν ξέρω και δεν θέλω να το σκεφτώ. Δεν θέλω να ξέρω πως οι δρόμοι μας θα είναι και πάλι απροστάτευτοι. Αργά το βράδυ που κυκλοφορώ, βλέπω τα οχήματα τους να οργώνουν τις πόλεις και τα χωριά και θυμάμαι πως κανείς ποτέ δεν μπορεί να αντιδράσει σε αυτούς! +Yanni Spiridakis

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
 Διαβάστε περισσότερα.. »

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2015

EK-ΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ~ παιδί μου κάτσε φρόνιμα

μία μητέρα περι-γράφει πως είναι να μεγαλώνεις την αυριανή γενιά, σήμερα

Χαίρεται και καλό χειμώνα. Θυμάμαι ότι η μητέρα μου από πολύ μικρή ηλικία μας έλεγε "φρόνιμα παιδί μου". Δεν είναι στον χαρακτήρα της να μιλάει πολύ και μέσα σε λίγες λέξεις συγκέντρωνε το νόημα της συμπεριφοράς μας. Έτσι όταν έφτασε ο καιρός που πήγαμε σχολείο  θυμόμουν συνεχώς αυτή την μικρή φράση και προσπαθούσα να ξεδιαλύνω τι θα έπρεπε να κάνω ανά περίπτωση για  να είμαι φρόνιμη. 

Φρόνιμη στο σχολείο;;;Μα τι να σημαίνει αυτό; Η μικρή μου Δέσποινα μεγάλωσε και πήγε και εκείνη σχολείο στο μικρό νηπιαγωγείο όπου υπάρχουν κανόνες και πρέπει τα παιδιά να ακούν την δασκάλα τους, να αυτοεξυπηρετούνται, να συμμετέχουν και να γίνονται μέλος μιας ομάδα, να μπουν στο κλίμα της μάθησης λίγο μιας μικρής γραφής και μιας μεγάλης αναγνώρισης γραμμάτων και αριθμών, να μαθαίνουν μικρές ιστοριούλες όπως τι γιορτάζουμε την 28η κτλ.. Εξεπλάγην που τα θυμάται όλα αυτά που ξέρει ποιος είπε το ηρωϊκό ΟΧΙ αλλά χαίρομαι τόσο πολύ όταν βλέπω ότι είναι φρόνιμη. Όταν η δασκάλα της μου λέει ότι είναι υπάκουη, ότι προσπαθεί να συμμετέχει σε δραστηριότητες, ότι δεν δημιουργεί προβλήματα στα άλλα παιδάκια και όταν έχει την διάκριση να προσπαθεί να βοηθήσει και τους συμμαθητές της, τους φίλους της όπως συνηθίζει να αποκαλεί. 

Από την άλλη σκέφτομαι μα δεν μπορεί στο σπίτι δεν είναι και τόσο πια φρόνιμη. Εκεί θυμάμαι μια πολύ καλή μου φίλη που μου λέει ότι και η κόρη της κάνει ακριβώς τα ίδια ατίθαση στο σπίτι υπάκουη στο σχολείο της. Μάλλον που στις μαμάδες βγάζουν τον άλλον τους χαρακτήρα. Από την άλλη σκέφτομαι μια άλλη φίλη μου που μου λέει ότι πάει τα παιδιά της σε δραστηριότητες και βλέπει τον τρόπο που συμπεριφέρονται κάποια παιδιά στο δικό της παιδί που θέλει να μιλήσει στα άλλα παιδιά για την συμπεριφορά τους αλλά δεν πρέπει. Και ο λόγος είναι γιατί το δικό της παιδί θα πρέπει να μάθει να μιλάει για αυτά που το ενοχλούν, να βρίσκει το δίκιο του, σαν ένας τρόπος επιβίωσης σε πιο δύσκολες καταστάσεις. Εκεί είναι που βλέπει και ο κάθε γονιός τα καλά του και τα κακά του σημεία μήπως υπερφόρτωσε το παιδί του στο να είναι καλό, μήπως δεν το "δίδαξε" να αγωνίζεται για τον εαυτό του και η ζωή του στο σπίτι ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Παιδί μου κάτσε φρόνιμα,  μα παιδί μου αγωνίσου κιόλας έχεις προσωπικότητα. Αυτές οι λίγες σκέψεις αφιερωμένες στην μικρή μου Δέσποινα. Συνέχισε μωρό μου στον δρόμο που πριν από λίγο καιρό ξεκίνησες με την ίδια συγκέντρωση και αγωνίσου για το δίκαιο σου όπως συνηθίζεις να λες. +Ioanna Mpάourdouvali 

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »