Ας κοιτάξουμε το παράδειγμα στο οποίο ένας εργοδότης που πλήττεται από την οικονομική κρίση και ενώ δεν θέλει να απολύσει προσωπικό δεν του είναι και εύκολο να το διατηρήσει με τις ίδιες συνθήκες. Μια πολύ καλή ιδέα θα ήταν η σύνδεση της αμοιβής με το αποτέλεσμα, την αποδοτικότητα δηλαδή του εργαζομένου. Ξέρουμε ασφαλώς τις συμβάσεις που έχουν επιχειρήσεις με εξωτερικούς πωλητές και οι οποίοι αμείβονται με προμήθειες και ποσοστά, αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό. Ουσιαστικά εδώ μιλάμε για ένα προσύμφωνο που θα δίνει τη δυνατότητα στον εργαζόμενο να δουλεύει περισσότερο ή πιο σκληρά για να πετύχει κέρδος στο οποίο θα έχει έμπρακτη συμμετοχή.
Είναι μαγκιά να γελάνε οι ξένοι με τα χάλια μας;
Δεν είναι λίγοι οι συμπολίτες μας που διαχρονικά πανηγυρίζουν όταν η Ελλάδα βγαίνει στα παγκόσμια τηλεοπτικά δίκτυα για δυσάρεστους λόγους.
Από τις χαμένες ζωές στο κέντρο της Αθήνας, μέχρι τα πλοία που δεν μπορούν να δέσουν στο λιμάνι του Πειραιά.
Για χρόνια αυτό κάποιοι το θεωρούσαν μαγκιά.
Επίδειξη δύναμης.
Σήμερα όμως μπορεί να ισχύει κάτι τέτοιο;
Ως τουριστική χώρα θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό.
Και αν φέτος μπορούν να βρεθούν πολλές σοβαρές αφορμές για τις διαδηλώσεις ή ακόμη και τα επεισόδια, τις περασμένες χρονιές άραγε υπήρχαν;
Λίγο πριν όμως ο ανασχηματισμός γίνει “χθεσινή είδηση” εγώ οφείλω να παρέμβω σχολιάζοντάς τον και κρίνω πως ο δικός μου σχολιασμός έχει ιδιαίτερη σημασία μιας και πολλές φορές έχω στηρίξει τις επιλογές της κυβέρνησης ακόμα και βρισκόμενος αντιμέτωπος με τους αναγνώστες μου. Λέω –λοιπόν- όχι σε αυτόν τον ανασχηματισμό, δηλώνω κατά των αλλαγών αυτών και συνοπτικά θα εξηγήσω τους λόγους. Προσωπικά θεωρώ πως αυτός ο ανασχηματισμός είχε τέσσερα βασικά σημεία και για ευκολία θα τα σχολιάσω επιγραμματικά:
Γη. Αυτό, γιατί η επιφάνεια του πλανήτη μας καλύπτεται κατά τα 3/5 από θάλασσα. Σε αυτήν την περίπτωση θα είχαμε ένα τσουνάμι –υποθέτω- και ενδεχόμενα μια μεγάλη οικολογική καταστροφή στην περιοχή, όμως η ανθρωπότητα έχει μάθει να αντιμετωπίζει παρόμοια περιστατικά. Τι γίνεται όμως με το υπόλοιπό 40% και το οποίο δεν είναι καθόλου, μα καθόλου μικρό; Σίγουρα στην επιφάνεια της Γης υπάρχουν τεράστιες μη κατοικήσιμες εκτάσεις κι αν πάλι ο στόχος είναι σε αραιοκατοικημένες, τότε εύκολα (;) μεταφέρουμε τον κόσμο αλλού μέσα σε μια εβδομάδα. Αν όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα; Αν ο στόχος είναι κάπου στο κέντρο της Ευρώπης ή σε κάποια κοσμοπολίτικη πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής; Τότε σίγουρα έχουμε ένα καθώς πρέπει σενάριο επιστημονικής φαντασίας και καλό είναι να σκεφτούμε τι ακριβώς προλαβαίνουμε να κάνουμε μέσα σε μια εβδομάδα.
