ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ EΛΛAΔΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ~ η ανάδυση ξεκινά απ’ τον τουρισμό

μέσα σε μια βαλτωμένη κοινωνία, μία Ελλάδα πρωτοπορεί, καινοτομεί & διαφημίζει τη χώρα. Ας την γνωρίσουμε

Αυτήν την περίοδο βιώνουμε ένα από τα πιο κρίσιμα καλοκαίρια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Σε αντίθεση με τον χειμώνα αυτόν, τον επόμενο, τον προηγούμενο ή όλους τους προηγούμενους από το 2009 και μετά, αυτό το καλοκαίρι έχει μία ενδιαφέρουσα αντίθεση. Ένα ερωτικό οξύμωρο. Ας το δούμε.

Μπορεί ακόμα και αυτήν την εποχή να έχουμε νέους νόμους, νέες απολύσεις και νέους λόγους να διαδηλώνουμε στους δρόμους συμβάλλοντας στην ήδη μίζερη διάθεση μας, όμως το καλοκαίρι σαν εποχή, βοηθάει να φτιάξει κάπως η διάθεση μας, και ειδικά φέτος αποτελεί ένα εθνικό στοίχημα επιβίωσης. Η Ελλάδα –έστω και με το ζόρι- κατάφερε να αφήσει πίσω της την φάση όλης αυτής της αρνητικής επιρροής λόγω της κρίσης, των αποκαλύψεων διαφθοράς και ψεύτικης οικονομίας και των επεισοδίων, βίας και καταστροφής, κάθε φορά που κάποιος μνημονιακός νόμος ψηφιζόταν. Η επιφυλακή των ξένων χωρών προς τους τουρίστες τους για προσοχή, άρθηκε. Η εντύπωση που υπάρχει πλέον για την Ελλάδα, είναι πως αποτελεί μία χώρα φτωχή, με πολύ όρεξη για ανάπτυξη και πως αποτελεί και πλέον έναν οικονομικό τουριστικό παράδεισο.

Η επανεκκίνηση της οικονομίας (όπως έχω ξαναγράψει) σε μία χώρα όπως η Ελλάδα ξεκινάει από τον τουρισμό. Μην με παρεξηγήσετε: Ο τουρισμός από μόνος του δεν είναι αρκετός για να καλύψει τα τραγικά ποσοστά ανεργίας και να φέρει έργα ανάπτυξης αρκετά για να χαθεί το χαμένο έδαφος. Είναι όμως ο κλάδος που η βάση υπάρχει χωρίς να χυθεί ίχνος ιδρώτα. Βλέπετε έχουμε το προνόμιο να διαθέτουμε τις καλύτερες παραλίες, την καλύτερη διατροφή, τα ιστορικότερα μνημεία και άπλετο ήλιο και θάλασσα που μας χαρίστηκαν από την φύση. Εμείς απλά πρέπει να τα εκμεταλλευτούμε!

Και φέτος, έχουμε αρχίσει και το κάνουμε. Ο ντόπιος επιχειρηματίας δεν βλέπει πια τον τουρίστα ως κινούμενο ευρώ, δεν σκέφτεται πως θα τον “κλέψει”. Είδε πως όταν το έκανε αυτό, ο τουρίστας επέλεξε έναν προορισμό όπως η τουρκία για τις διακοπές του. Είδε πως όταν το έκανε αυτό ο τουρίστας κλείστηκε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου του για την διατροφή του. Και επειδή η ζωή τελικά δίνει και δεύτερες ευκαιρίες στους μετανοιωμένους, τα νούμερα φέτος είναι εντυπωσιακά! Δεν θα σας ζαλίσω με νούμερα, όμως η αύξηση τους τουρίστες από Ρωσία, Κίνα και Ισραήλ  είναι εντυπωσιακή. Φέτος μάλιστα συνδυάζεται με την επιστροφή των άλλοτε μόνιμων πελατών/επισκεπτών μας από την Βρετανία, την Γερμανία και την Σκανδιναβία. Σε αυτούς προσθέστε ένα κύμα Πολωνών και Αυστριακών και κάπως έτσι διαμορφώνεται ο πύργος της Βαβέλ των ελληνικών τουριστικών προορισμών.

Ας μην πανηγυρίζουμε ακόμα. Ο σκοπός μας δεν είναι να έρθουν αυτοί οι άνθρωποι και του χρόνου να πάνε κάπου αλλού. Ο στόχος είναι να κάνουμε ότι είναι δυνατό ώστε αυτοί οι άνθρωποι να ξαναγυρίσουν του χρόνου στην Ελλάδα. Ο στόχος αυτός είναι εθνικός. Συλλογικός. Οι πρεσβευτές του τουρισμού μας, που είναι οι ξενοδοχειακοί υπάλληλοι είναι οι πρώτοι στην προσπάθεια αυτή. Ακολουθούν όλοι οι επιχειρηματίες και οι σχετικοί του κλάδου. Οι ξεναγοί, οι οδηγοί, οι πωλητές των εισιτηρίων, όλοι μαζί δείχνουν όχι μόνο την ελληνική φιλοξενία, αλλά και την ευγνωμοσύνη τους στον επισκέπτη που ας μην ξεχνάμε πως κι εκείνος έρχεται εν μέσω κρίσης και στην χώρα του. Και ύστερα όλοι οι υπόλοιποι. Οι απλοί πολίτες που σταματούν στις διαβάσεις να περάσουν οι ξένοι για τους οποίους είναι δεδομένοι αυτοί οι συνήθεια, που δίνουν την θέση τους στον ξένο, που αν παρατηρήσουν πως κοιτούν τον χάρτη πολύ ώρα, προσφέρονται να τους ρωτήσουν τι ψάχνουν, που ίσως τους προτείνουν ένα καλό στέκι ή μια καλή παραλία. Πολλές φορές όταν περπατώ στους κεντρικούς δρόμους του Ηρακλείου, ανάμεσα σε μία θάλασσα κόσμου από κάθε γωνιά του πλανήτη, αισθάνομαι την ανάγκη να τους χαιρετίσω, να τους ευχαριστήσω, να τους επιβεβαιώσω πως έκαναν πολύ καλή επιλογή που ήρθαν εδώ και πως θα τους περιμένω και του χρόνου για να δουν λίγο περισσότερο από αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Η Ελλάδα αναδύεται και είναι καιρός να το μάθουν και οι επισκέπτες μας! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

BPΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ~ η γειτoνιά μου και η παραποιημένη ζωή

Σας παρουσιάζω το καλύτερο άρθρο αυτής της εβδομάδας σύμφωνα με την καθαρά υποκειμενική κρίση του yannidakis. Σημειώνεται πως η βράβευση αφορά μονάχα την ενότητα ιστολογίων και για τους χώρους τους οποίους επισκέφτηκα. Παρακάτω δημοσιεύονται και τα υπόλοιπα άρθρα τα οποία ξεχώρισα μέσα στην εβδομάδα ως δευτερεύοντες διακρίσεις για λόγους ενδεχόμενης ισοπαλίας. Το ιστολόγιο που συγκεντρώνει τις περισσότερες βραβεύσεις και διακρίσεις στο τέλος κάθε μήνα βραβεύεται στην ειδική ενότητα "ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ".

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:
από: Το θολό τοπίο με... ξεκάθαρη ματιά!

τίτλος: Η γειτoνιά μου και η παραποιημένη ζωή...
Είναι πράγματα που σε κάνουν να νοιώθεις κάπως και οι αναμνήσεις των παιδικών σου χρόνων που αλλοιώνονται από τις εικόνες του σήμερα. Σε μια συνάντηση των αναμνήσεων
και των χρόνων του δημοτικού μαζευτήκαμε στην παλιά μου γειτονιά στην Κυψέλη να θυμηθούμε, να γελάσουμε και να πούμε για την πορεία μας όλα αυτά τα χρόνια, οι κάποιοι συμμαθητές του δημοτικού.
Ήταν μια συγκινητική και υπέροχη βραδιά, με ανθρώπους που ζήσαμε τα μικράτα μας και την αθωότητα των πρώτων ερώτων μας.

Η Κυψέλη, η Φ.Νέγρη και ειδικά το δεύτερο έγινε κατ’ εικόνα και ομοίωση του ονόματός της. Η Κυψέλη μια από τις ομορφότερες περιοχές της Αθήνας, δυστυχώς βανδαλίστηκε και βανδαλίζεται κατάφορα από την εισροή ξένων και ειδικά μαύρων, σε τέτοιο βαθμό που νομίζεις ότι είσαι σε άλλη χώρα.
Όχι δεν με ενοχλεί το χρώμα, αλλά η κακή ποιότητα του χρώματος και της ασυδοσίας. Σε ένα ανύπαρκτο κράτος, υπαρκτοί άνθρωποι κάθε φυλής, γκέτο μαύρων εμπόρων ναρκωτικών και ελεύθερης πορνείας.

Σε μια περιοχή που γεννήθηκα μεγάλωσα, ερωτεύτηκα και έζησα τα πιο όμορφα χρόνια μου, πονάει πολύ να τη βλέπεις να ρημάζει κάτω από τη σκιά των μεταναστών και λαθρομεταναστών,  που δεν κάνουν απλά τον κόπο… και θεωρούν ότι μπορούν να μη σέβονται τη χώρα και τους ανθρώπους που τους φιλοξενούν.
Πονάει πολύ όταν σου ρημάζουν τόσο βάναυσα τις αναμνήσεις σου , αλλάζοντας τη μορφή και την ποιότητα του τοπίου.
Σε πονάει πολύ όταν βρομίζουν τόσο ξεδιάντροπα τα μέρη που έπαιζες σαν παιδί και ερωτεύτηκες σαν έφηβος.
Πονάει πολύ όταν σε μια περιοχή όπως η Κυψέλη που τα καλοκαίρια μέχρι αργά τα βράδια, έσφυζε από κόσμο και φωνές παιδικές, τώρα να σέρνεται η σιωπή μόνο σε μαύρο χρώμα.

Σε μια χώρα που οι πολίτες της κατακρεουργούνται από αλλεπάλληλους φόρους και χαράτσια, δεν υπάρχει το κεκτημένο δικαίωμα αυτών των πολιτών, να μην νοιώθουν ξένοι και φιλοξενούμενοι στα μέρη που μεγάλωσαν. Ένα ανύπαρκτο κράτος, απέναντι σε υπαρκτούς πολίτες, που δεν θέλει να προστατέψει αλλά λοιδορεί ιστορικά και πολιτισμικά. Σε αυτό το κράτος επιτρέπουμε να παραποιεί τις ζωές μας ξεδιάντροπα και ασύδοτα και να αλλάζει κατά βούληση αδιαφορώντας για τα θέλω, τα πρέπει και τα μπορώ κάθε Ελληνικού στοιχείου και πολιτισμού.

Σε αυτό το κράτος, που δεν είναι κράτος αλλά ένα μεγάλο καθ’ έξιν μπ.......λο.

ΞΕΧΩΡΙΣΑΝ ΑΚΟΜΑ:

1. Oνειρο θερινής νυχτός… από ...The red thin Line...

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣXOΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ~ ο μπερίσα θεωρεί πρόκληση το ελληνικό διάβημα

η είδηση που στιγμάτισε τη βδομάδα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
Ο απερχόμενος Πρωθυπουργός της Αλβανίας, σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του, «θεωρεί απαράδεκτη και παράλογη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Αλβανίας τη χθεσινή δήλωση των ελληνικών αρχών». Ο δήμαρχος ήταν ανένδοτος στο αίτημα της εκκλησίας, για την παραχώρηση στην ορθόδοξη κοινότητα της πόλης του κτιρίου όπου μέχρι χθες στεγάζονταν ο ιερός Ναός των Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ανακοίνωσε δε ότι σύντομα θα αρχίσουν οι εργασίες για τη μετατροπή του σε πολιτιστικό κέντρο.
 το σχόλιο 
Λοιπόν, στα καλά καθούμενα ο Δήμος αποφάσισε να μετατρέψει μία Εκκλησία (συμπτωματικά Χριστιανική Ορθόδοξη) σε πολιτιστικό κέντρο και βάση απόφασης, κάποιοι μαντράχαλοι εισέβαλαν στον ναό ξυλοκοπώντας ιερείς που αντιστεκόντουσαν στην έξωση και αφαιρώντας ιερά αντικείμενα.
Σαν κάτι να μην πηγαίνει καλά εδώ πέρα με την χώρα που φιλοδοξεί να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο νέος φιλοευρωπαϊστής και... φιλέλληνας πρωθυπουργός της χώρας, γνωρίζει τι συμβαίνει κατά κει μεριά κι αν ναι, γιατί σιωπά;
Για μία ακόμη φορά οι Αλβανοί προκαλούν με την στάση τους και καλλιεργούν συνθήκες θρησκευτικού και ίσως εθνικού μίσους. Νομίζουν πως για κάποιο λόγο μπορούν να αισθάνονται κάπως ανώτεροι από τους Έλληνες;

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ANΘΡΩΠΙΝΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ~ πατέρες σε απόγνωση!

μαθήματα από καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τις ζωές τους

Γεια σας και σήμερα αγαπητοί αναγνώστες. Το σημερινό άρθρο βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία που με έχει προβληματίσει τον τελευταίο καιρό. Εδώ και έναν μήνα συνεργάζομαι με μια οικογένεια η οποία αποτελείται από την μητέρα, τον πατέρα και μια επτάχρονη κόρη. Οι δυο γονείς έχουν χωρίσει από τότε που η μικρή ήταν ενός έτους, αλλά οι μεταξύ τους σχέσεις ήταν και προσπαθούν να είναι καλές μέχρι και σήμερα. Η μητέρα είναι φιλόλογος και ο πατέρας τουριστικός πράκτορας που εργάζεται κατεξοχήν από το σπίτι.

Οι ώρες που περνά ο πατέρας με την μικρή είναι μεν αρκετές μέσα στην εβδομάδα αλλά όχι ποιοτικώς επαρκείς. Και τι εννοώ με αυτό. Η μικρή ναι μεν βρίσκεται με τον μπαμπά καθημερινά κατά τους σχολικούς μήνες για τουλάχιστον έξι ώρες την ημέρα επί πέντε φορές την εβδομάδα (κατά τις ώρες που η μητέρα εργάζεται σε φροντιστήριο) αλλά λόγω της φύσεως της δουλειάς του (εργασία μέσω internet) οι ώρες που αφιερώνει πραγματικά στην μικρή είναι ελάχιστες έως μηδαμινές. Δεν υπάρχει χρόνος για διαπροσωπική επαφή με την μικρή, για παιχνίδι μαζί της, για το διάβασμά της και οτιδήποτε άλλο απαιτεί ένα επτάχρονο παιδί.

Το αποτέλεσμα είναι ότι πλέον στα εφτά της χρόνια η μικρή δεν έχει την διάθεση να περνά χρόνο με τον μπαμπά της, ούτε καν τα Σαββατοκύριακα  και ο ίδιος ο πατέρας αισθάνεται την απόρριψη της μοναχοκόρης του. Φοβάται πως πλέον είναι πολύ αργά για να πλησιάσει το παιδί του και αισθάνεται πως απέτυχε στον ρόλο του πατέρα.

 
Αυτό είναι απλό παράδειγμα από τα πολλά που υπάρχουν καθημερινά γύρω μας. Οι ανάγκες για επιβίωση στις μέρες μας είναι μεγάλες και οι ώρες που καλούμαστε να αφιερώσουμε στην εργασία μας είναι πολλές. Τι γίνεται όμως όταν έχουμε οικογένεια και παιδιά που μας έχουν ανάγκη και από την άλλη έχουμε μια εργασία που απαιτεί με την σειρά της τον πολύτιμο χρόνο μας; Υπάρχει τρόπος να βρούμε την χρυσή τομή;

Για όλα υπάρχει η λύση. Ο δεσμός του μικρού παιδιού με τον πατέρα είναι απαραίτητος για την ομαλή ψυχική του ανάπτυξη, καθώς η μητέρα δεν μπορεί να αναπληρώνει τα πάντα. Η αλήθεια είναι πως το βρέφος και η επιβίωσή του κατά το πρώτο έτος είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την πλήρη και αποκλειστική φροντίδα που λαμβάνει από τη μητέρα του. Από το δεύτερο έτος αρχίζει και εισχωρεί ο πατέρας στη ζωή του παιδιού. Μπορεί και συμπληρώνει τις ελλείψεις ή τις πιέσεις της μητέρας, δίνοντας π.χ. περισσότερο χρόνο για παιχνίδι, ενώ παράλληλα εκείνος αρχίζει σταδιακά και λειτουργεί ως πρότυπο. Το παιδί αντιγράφει από εκείνον τα χαρακτηριστικά αυτά της προσωπικότητάς του (π.χ. σεβασμός, υπομονή), τα οποία αναπαράγει σταδιακά το ίδιο ως κομμάτια της συμπεριφοράς του ή κινητοποιείται για να τα συναντήσει αργότερα στις σχέσεις του με τους άλλους ανθρώπους ως επιθυμητές αρετές.

Ο μπαμπάς είναι ο πρώτος άντρας στη ζωή μιας γυναίκας, και βέβαια το πρόσωπο που θα καθορίσει τη σχέση της με το άλλο φύλο. Η σχέση που αναπτύσσει το παιδί με τον πατέρα είναι τελείως διαφορετική από της μητέρας, που σημαίνει πως η συμμετοχή και η εμπλοκή του συμβάλλουν στην ανάπτυξη διαφορετικών ικανοτήτων, ιδιαίτερα στο τομέα των κοινωνικών σχέσεων. Έρευνες έχουν δείξει πως τα μωρά που έχουν έντονη την παρουσία του πατέρα τείνουν να είναι πιο κοινωνικά και χαλαρά με την συναναστροφή αγνώστων από ότι τα μωρά που η παρουσία του πατέρα είναι πιο περιορισμένη.

Το να είσαι μπαμπάς δεν είναι ένας αυτονόητος ρόλος. Τον μαθαίνεις! Ο πατέρας οφείλει να παρέχει ένα είδος αποκλειστικότητας στο παιδί, π.χ. να κουβεντιάζουν, να παίζουν, να του μαθαίνει τον κόσμο, και όχι να λειτουργεί παθητικά ως μία δεύτερη μαμά. Ας είναι λίγος ο χρόνος που έχει να διαθέσει ο μπαμπάς αλλά γεμάτος! Είναι πολύ σημαντικό οι μπαμπάδες να επιλέγουν παιχνίδια με τα παιδιά τους που δεν μοιάζουν με αυτά που παίζουν με την μητέρα. Επίσης σημαντικό είναι να αφήνουν χώρο για προσωπική έκφραση και ανάπτυξη της δημιουργικότητας των παιδιών τους. Έτσι, τα παιδιά γίνονται πιο δημοφιλή και κοινωνικά. Η καλή επικοινωνία μαζί τους εδραιώνει μια καλή βάση για επικοινωνία και στο μέλλον. Το πραγματικό ενδιαφέρον για το σχολείο τους, τα μαθήματά τους, τους φίλους τους και κάθε τι που περιβάλλει τον κόσμο του παιδιού καθημερινά γίνεται σύμμαχος των πατεράδων για να ανακαλύψουν στοιχεία, ικανότητες και ιδιαιτερότητες που δεν γνώριζαν πριν για τα παιδιά τους. Η αμέριστη αγάπη και ο ποιοτικός χρόνος με τα παιδιά είναι το κλειδί για να μια καλή και δεμένη σχέση μαζί τους. +entita matsinska 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΘΕΜΑΤOΛΟΓΙΑΣ ~ αναζητώντας τα συστατικά μιας όμορφης ημέρας

Καληνωρίσματα. Αν ανήκετε στον μέσο όρο των ανθρώπων που κατοικούν στις δυτικές χώρες που πλήττονται από την κρίση, όπως την Ελλάδα, τότε θα μιλήσω απ’ ευθείας στην καρδιά σας! Θέλοντας λοιπόν να σας πιάσω την κουβέντα για την μέρα σας, θα ξεκινήσω χαρακτηρίζοντας την.

Μία κακή ημέρα που ξεκινάει με τους χειρότερους οιωνούς επειδή η κακή μέρα απ’ το πρωί φαίνεται! Για κάποιους το πρωί σημαίνει λίγος χρόνος στην τηλεόραση όσο πίνουν τον καφέ τους ακούγοντας τις πιο δραματικά ανόητες και κακές ειδήσεις στις πρωινές εκπομπές (μου έλειψαν τα παιδικά προγράμματα) και για κάποιους άλλους όχι απλά δεν υπάρχει χρόνος για τέτοια, αλλά κατεβαίνοντας από τις σκάλες του σπιτιού περιμένεις για το πρώτο φανάρι για να δέσεις τα κορδόνια σου. Αν είσαι από τους τυχερούς που δουλεύεις, σίγουρα η δουλειά δεν είναι πια ευχαρίστηση, όχι γνωρίζοντας πως έχει μειωθεί ο μισθός σου μερικές φορές τα τελευταία χρόνια και όχι ξέροντας πως θα τον πληρωθείς πολλές μέρες μετά την πρωτομηνιά. Αν πάλι δεν δουλεύεις ποιος είπε ότι οι ώρες απραξίας δεν σε κουράζουν (και μόνο από το άγχος) εξίσου; Για το απόγευμα ή τέλος πάντων τις θεωρητικά ώρες ξεκούρασης μπορώ να γράψω πολλά. Ξέρω πως πλέον οι περισσότερες είναι στο σπίτι πλέον και ξέρω πως δεν είναι πια τόσο ευχάριστες. Σίγουρα η γκρίνια με τη γυναίκα σου ή τους γονείς σου για τα οικονομικά και τους απλήρωτους λογαριασμούς είναι στην ημερήσια διάταξη, οπότε περιμένεις το βράδυ που είτε θα αποβλακωθείς στην τηλεόραση είτε θα πέσεις σαν τσουβάλι που κείτεται στο κρεβάτι, σαν λύτρωση για να τελειώσει κι αυτή η βασανιστική ημέρα.

Η κρίση όμως μας μαστιγώνει εδώ και τρία-τέσσερα χρόνια. Αν κατάφερες να προσαρμόσεις την ζωή, τα έξοδα και την ψυχολογία σου, τότε πρέπει να είσαι ένας καινούριος “εσύ”. Λογικά έχεις βρεις νέες διεξόδους ηρεμίας και διασκέδασης, έχεις μειώσει τις προσδοκίες και απαιτήσεις σου τουλάχιστον σε ότι αφορά τις υλικές απολαβές. Εσύ –φίλε μου- είσαι ο κερδισμένος από όλο αυτό το νταβαντούρι. Είσαι εκείνος που μπορείς να ατενίζεις με αισιοδοξία το μέλλον και αυτός που όταν με το καλό ομαλοποιηθεί η κατάσταση θα γευτείς με περισσότερη επιτυχία τη νέα ημέρα.

Αλλά ας αφήσουμε την θεωρία και ας επιστρέψουμε στην πράξη. Κάπου ανάμεσα στην μαυρίλα της καθημερινότητάς σας –δεν μπορεί- θα υπάρχει μία καλή ημέρα. Μία μέρα που θα ξεχωρίσει γιατί θα είναι ευχάριστη, θα έχει καλά νέα, καλή παρέα, ξεκούραση, ένα διάλειμμα, μία επιτυχία στην δουλειά, μία καλή πράξη, ένα δώρο, κάτι ρε παιδί μου. Δεκάδες τραγούδια αφιερώθηκαν σε αυτήν ακριβώς την ημέρα και από εδώ θα μοιραστώ μαζί σας εκείνα που σιγοτραγουδώ όταν έχω μία τέτοια ημέρα. Μία μέρα που σίγουρα μια στο τόσο θα έχετε κι εσείς. Ελάτε λοιπόν στον χώρο των σχολίων/προβληματισμών και περιγράψτε μία τέτοια ημέρα. Γράψτε για κάτι που μπορεί να σας φτιάξει την διάθεση με τα νέα δεδομένα στην ζωή σας και ας φτιάξουμε μία λίστα με ευχάριστα γεγονότα, εμπειρίες, συναισθήματα ή σκέψεις που κάνουν μια μέρα εν μέσω κρίσης, όμορφη. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΚΑΙ ΓΡΑΨΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ ~ ο κατάσκοπος edward snowden που θυσίασε άσκοπα την ζωή του

Τόσο καιρό πρώτο θέμα στην επικαιρότητα, δεν μπορεί, κάτι θα πήρε το αυτί σας για τον Edward Snowden, τον αμερικανό πολίτη που εργαζόταν στην National Security Agency και την CIA των Ηνωμένων Πολιτειών. Τον άνθρωπο που με έναν λάθος χειρισμό θα μπορούσε να προκαλέσει ακόμα και πόλεμο μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας.

 

Αν δείτε το πρόσωπο του θα πειστείτε πως ο τριαντάχρονος δεν είναι παρά ένας geek, ένας nerd και άλλα τέτοια που επιγράφουν έναν ψυχάκια με την τεχνολογία. Και δεν κάνετε λάθος, είναι. Συχνά αυτοί οι άνθρωποι είναι πανέξυπνοι όμως δεν μπορούν να διαχειριστούν τις γνώσεις και τις δεξιότητες τους και ίσως γι’ αυτό τους βλέπουμε καλοπληρωμένους υπαλλήλους σε μεγάλες εταιρείες όμως σπάνια ιδιοκτήτες επιχειρήσεων. Ο Snowden έπαθε ακριβώς αυτό. Ήταν ένας ακριβοπληρωμένος υπάλληλος σε μία υψίστης ασφαλείας υπηρεσία της αμερικανικής κυβέρνησης και αντί να δουλεύει με σκυφτό το κεφάλι ξεδιπλώνοντας το ταλέντο του, βγήκε και αναστάτωσε ολόκληρο τον πλανήτη με τις αποκαλύψεις του περί παρακολούθησης των αμερικανών στις συνομιλίες των πολιτών, ακόμα και σε αυτές των ξένων κρατών, γεγονός που αν θυμάστε προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση και επί μέρους κυβερνήσεις όπως η Γαλλία, αλλά και η Ελλάδα!

Ο Snowden κρύφτηκε στο αεροδρόμιο της Ρωσίας και αναζητά χώρα που θα του προσφέρει πολιτικό άσυλο για να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του. Όμως εγώ προσπαθώ να μπω στην ψυχολογία της κάθε του επιλογής:

• Δέχεται να μεταβεί στην χώρα του ώστε να δικαστεί με κατηγορίες περί κατασκοπίας. Είναι αυτό που ζητάει η Αμερικανική κυβέρνηση αλλά και οποιοσδήποτε άλλος στον κόσμο προκειμένου να αποφευχθούν πιθανά διπλωματικά επεισόδια μεταξύ χωρών. Σε αυτήν την περίπτωση, ο Snowden θα μεταβεί με ασφάλεια στην πατρίδα του, θα καταδικαστεί με δημοκρατικό τρόπο και τον περιμένουν πολλά-πολλά χρόνια σε ένα κελί στο οποίο με δεδομένο των πατριωτισμό των αμερικανών θα περάσει μια ζωή με ψυχολογικά και σωματικά βασανιστήρια τα οποία ποτέ δεν θα μάθουμε. Θα ζήσει μία κόλαση, μετανιώνοντας για πάντα που θυσίασε την ζωή του για μια αλήθεια που δεν άλλαξε δα και πολλά στον κόσμο…
• Καταφέρνει να βρει πολιτικό άσυλο σε κάποια χώρα όπως ο Ισημερινός που ακούγεται πολύ τελευταία. Σε αυτήν την περίπτωση θα μεταβεί με ασφάλεια(;) στο Εκουαδόρ και θα αρχίσει να ζει φοβούμενος για πάντα για την ζωή του. Κάθε βράδυ που θα ξαπλώνει, κάθε που θα βγαίνει για να πετάξει τα σκουπίδια στον κάδο, θα ξέρει πως ίσως κάποιος κρύβεται λίγα μέτρα μακριά του καραδοκώντας. Προφανώς οι αμερικανοί δεν θα μπορούν να τον απαγάγουν, όμως ποιος είπε ότι δεν θα τον εκδικηθούν και άλλωστε πόσο καλά μπορεί να κρυφτεί; Ποιος αλήθεια μπορεί να κρυφτεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες; Μια ελεύθερη ζωή με έναν διαρκή φόβο και έντονη ανασφάλεια, πολλά χιλιόμετρα μακριά από τους φίλους, την οικογένεια και την πατρίδα του, πόσο αποδεκτή μπορεί να είναι;

Έτσι ή αλλιώς ο Snowden είναι χαμένος. Η ζωή ενός νεαρού εξαιρετικού στις ικανότητες του, τερματίζεται είτε κοινωνικά είτε βιολογικά, σε αυτό ακριβώς το σημείο. Φανταστείτε λοιπόν πως αισθάνεται αυτήν την στιγμή αυτό ο τύπος, περισσότερο από έναν μήνα κλεισμένος σε ένα δωμάτιο στο αεροδρόμιο της Μόσχας, χωρίς φίλους, χωρίς κανέναν να εμπιστευτεί, με μόνη ασπίδα το διεθνές δίκαιο και μόνη ελπίδα ένα άσυλο ή κάποια πολιτική συμφωνία!

 

Ο τύπος είναι για λύπηση και προσωπικά προτιμούσα να μην κατέστρεφε την ζωή του αποκαλύπτοντας τα περί κατασκοπείας και παρακολούθησης. Μήπως άλλαξε τίποτα μετά τις αποκαλύψεις; Μπορούμε λοιπόν να τον θεωρήσουμε ήρωα ή να τον χαρακτηρίσουμε προδότη της πατρίδας του; Αυτό το αφήνω σε εσάς. Μακριά από πολιτικές αναλύσεις, εγώ λυπάμαι αυτόν τον άνθρωπο που άφησε την κοπέλα του (28), μία νεαρή καλλιτέχνιδα την οποία σκόπευε να παντρευτεί για το τίποτα. Λυπάμαι πολλούς ανθρώπους καθημερινά, όταν όμως καταστρέφονται ζωές ανθρώπων με τόσες προοπτικές, τότε απογοητεύομαι. Κουράγιο Eddie, ελπίζω ότι μέλει να συμβεί να είναι γρήγορο και ανώδυνο…

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

KIΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ~ ο ρατσισμός είναι εδώ (42)

αποκωδικοποιώντας τα κοινωνικά μηνύματα στις δημιουργίες της 7ης τέχνης

42

Παραγωγή: 2013

Σκηνοθεσία: Brian Helgeland

Βασικοί Χαρακτήρες:  Chadwick Boseman, Harrison Ford, Nicole Beharie

Περιγραφή::O Branch Rickey (Harrison Ford) είναι ιδιοκτήτης μιας αρκετά ομάδας baseball στις ΗΠΑ την δεκαετία του 1940 όπου άνθιζε ο ρατσισμός απέναντι στους έγχρωμους ανθρώπους γιαυτό και υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ τους ακόμα και στον τομέα του αθλητισμού. Η ριζοσπαστική ιδέα του να φέρει κάποιον ταλαντούχο έγχρωμο αθλητή στην ομάδα δημιουργεί μεγάλο θόρυβο. Θα καταφέρει ο αθλητής να αντεπεξέλθει στις αντίξοες συνθήκες που έρχεται αντιμέτωπος;

Για τον μήνα Αύγουστο επέλεξα μια ιδιαίτερη ταινία με πραγματικά σπουδαία αλλά και άκρος επίκαιρα μηνύματα για τον ρατσισμό. Ο ρατσισμός ο οποίος μέχρι τα τέλη του 1940 άνθιζε κατά καιρούς, όπως συνέβη και στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κατά την σβάστικα των φασιστών Γερμανών κατά των Εβραίων και των Τσιγγάνων επεκτείνεται στις ΗΠΑ χωρίζοντας του ανθρώπους ουσιαστικά σε δύο στρατόπεδα. Των λευκών (πολιτισμένων, καθαρών, έξυπνων, άξιων) και των έγχρωμων (απολίτιστων, βρόμικων, υποδεέστερης κατηγορίας ανθρώπων). Στην ταινία μας παρουσιάζεται μία αληθινή ιστορία ενός ανθρώπου ο οποίος παρότι έγχρωμος ενσωματώνεται σε ομάδα baseball λευκών και αντιμετωπίζεται χυδαία από τους ίδιους του τους συμπαίκτες, τους αντιπάλους αλλά και γενικότερα από τον εξωτερικό του περίγυρο. Θα καταφέρει όμως να αποδείξει την αξία του σε ένα άκρος εχθρικό περιβάλλον; Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Ο Branch Rickey ο ιδιοκτήτης τη ομάδας των Dodgers ενώ γνωρίζει τον ρατσισμό ο οποίος υπάρχει μεταξύ λευκών και των έγχρωμων αποφασίζει να φέρει στην ομάδα ένα έγχρωμο, ταλαντούχο αθλητή. Ο αθλητής παρά το ότι ήξερε την εχθρότητα που θα αντιμετώπιζε από τον περισσότερο κόσμο αποφασίζει να δεχτεί την μεγάλη αυτή πρόκληση για την καριέρα του. Τα γεγονότα ρατσισμού που προβάλλονται στη συνέχεια της ταινίας ήταν απίστευτα. Οι οπαδοί των ομάδων οργάνωναν επιθέσεις λιντσαρίσματος για να τον σκοτώσουν, οι συμπαίκτες του αρνούνταν να τον δεχτούν και υπέγραφαν λίστες για να τον διώξουν (μάλιστα αρνούνταν να κάνουν μπάνιο μαζί του στις ομαδικές ντουζιέρες για να μην λερωθούν από αυτόν), οι αντίπαλοι προπονητές αλλά και παίκτες τον έβριζαν αλλά μέχρι και ολόκληρες πολιτείες και ξενοδοχεία αρνούνταν να τον φιλοξενήσουν. Το αν αυτός ο πραγματικά ταλαντούχος αθλητής κατάφερε παρόλα αυτά να σταθεί στα πόδια του και να αποδείξει την αξία του σας αφήνω να το διαπιστώσετε ιδίοις όμμα σι στις μικρές σας οθόνες.

Κι αν όλα αυτά σας φαίνονται εξωπραγματικά σας μεταφέρω στην Ελλάδα του 2013 όπου έχει ανθίσει για τα καλά το φαινόμενο του ρατσισμού. Προφανώς και τα αίτια που οδήγησαν στον ρατσισμό στις δύο περιπτώσεις είναι διαφορετικά όμως για μένα ο ρατσισμός είναι ρατσισμός και σε όποια μορφή και αν υπάρχει είναι το ίδιο επικίνδυνη για την διατάραξη της δημοκρατίας και στην διαπολιτισμική ευημερία μιας κοινωνίας. Επίσης στο κομμάτι του αθλητισμού το οποίο είναι και το θέμα της ταινίας, πλέον πολύ σωστά εκδιώκονται δια ροπάλου όλα τα κρούσματα ρατσισμού (όπως π.χ το κρούσμα της Παπακώστα πριν τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου). Τέλος θα ήθελα απλά να αναφέρω τον αποτροπιασμό μου για το πόσο άσχημα φαίνεται για μια χώρα όπως η Ελλάδα στην οποία αναπτύχθηκε και μεγαλούργησε από τους προγόνους μας ο πολιτισμός να αναπτύσσεται ένα τόσο αντιπολιτιστικό στοιχείο όπως αυτό του ρατσισμού. 

Κλείνοντας όπως πάντα θα σας προτρέψω να δείτε την ταινία στην οποία θα δείτε το φαινόμενο του ρατσισμού σε όλο του το ¨μεγαλείο¨ και νομίζω θα προβληματίσει τους περισσότερους από εσάς. Περιμένω τα σχόλια σας για την ταινία αλλά και γενικότερα για το πλέον επίκαιρο θέμα του ρατσισμού. +daskalakis michael  

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΙΣTOΡΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ~ αντιμέτωπος με εξωγήινους

πίσω από το φυσικά προφανές, διεισδύουμε σε ανεξήγητα παραφυσικά μυστήρια της ιστορίας

Το 1947 ικανοποιήθηκε η προσμονή χιλιάδων και ερεθίστηκε η φαντασία ακόμα περισσότερων ανθρώπων σχετικά με την ύπαρξη Αγνώστης Ταυτότητας Ιπτάμενων Αντικείμενων (ΑΤΙΑ) ή πιο γνωστά ως UFO. Η μέρα εκείνη στο Rosewell του Νέου Μεξικού είναι ορόσημο καθώς σε ότι ακολούθησε βασίστηκαν θεωρίες, ταινίες, μελέτες, ακόμα και νέες θρησκείες!

Στο σημερινό κείμενο δε θέλω να ασχοληθώ γενικά με το ζήτημα των εξωγήινων, καθώς έχει πολλές πτυχές (για να χωρέσει σε μία δημοσίευση), είναι πολυδιάστατο και θα μπορούμε να επανέλθουμε σε αυτό ξανά. Οπότε για σήμερα, ας αναρωτηθούμε: Τι θα κάναμε αν τελικά ερχόντουσαν εξωγήινοι στην Γη; Ένα ερώτημα που θα σας αποδείξω πως δεν είναι όσο απλό νομίζετε…

Ας πούμε πως στο Rosewell, το ον που όλοι είδαμε να εξετάζεται από επιστήμονες, ήταν πραγματικά εξωγήινο. Δεν ήταν ούτε κάποιο ψεύτικο μόρφωμα που κατασκεύασαν οι αμερικανοί για να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο, ούτε κάποιο ρώσικο “αστείο” του Στάλιν, για να φοβίσει και να πανικοβάλλει την αμερικανική εθνική άμυνα. Πως το χειρίστηκαν λοιπόν η αμερικανοί; Απέκλεισαν δεν ξέρω κι εγώ πόσα στρέμματα της γύρω περιοχής και έδωσαν στην δημοσιότητα μόνο όσες πληροφορίες ήθελαν εκείνοι. Το σενάριο βόλεψε αφού το… ον ήταν νεκρό και ούτε ήρθε κανείς(!) να το αναζητήσει, ούτε το ίδιο θα μπορούσε να ζητήσει να κάνει καμιά βόλτα στον δρόμο για να πάει για μπύρες! Σε αυτήν την περίπτωση η επιλογή ήταν η αποσιώπηση.

Θέλησα να ξεκινήσω με ένα παράδειγμα που αποτέλεσε κυβερνητική επιλογή, δηλαδή ότι πιο επίσημο έχουμε. Αλλά στη συνέχεια του κειμένου είμαστε μόνοι μας. Μαθαίνουμε λοιπόν αύριο πως σε τρεις εβδομάδες προσεγγίζει την Γη ένα ΑΤΙΑ. Τι συμβαίνει; Στέλνουμε πολυμεσικά σήματα που περιμένουμε να απαντηθούν με κάποιον τρόπο; Κάνουμε το κορόιδο ελπίζοντας να μας προσπεράσουν;

Κι αν τελικά προσγειωθούν κάπου στη Γη, που θα είναι αυτό; Νομίζετε πως θα είναι στη Νέα Υόρκη όπως συμβαίνει στις ταινίες; Ας το ψάξουμε αυτό. Η Γη φαίνεται κάπως έτσι (βλέπε εικόνα) από εκεί ψηλά οπότε αυτοί θα βλέπουν, σημεία με πολλά φώτα και σημεία χωρίς φώτα. Είναι πολύ πιθανό λοιπόν να θελήσουν να προσγειωθούν σε ένα φαινομενικά ομαλό περιβάλλον όπως θα ήταν η Σαχάρα για παράδειγμα. Αν πάντως έχουν επιθετικές προσδοκίες, τότε ο πρώτος τους στόχος λογικά θα είναι και ο πιο φωτεινός!

Και ας πούμε πως τελικά προσγειώνονται κάπου. Ποιος τους μιλάει; Ο πρόεδρος της Αμερικής θα κρυφτεί στο καταφύγιο; Το πιο σωστό θα ήταν να τους υποδεχτεί ο επικεφαλής του τμήματος των Ηνωμένων Εθνών για τις σχέσεις από το διάστημα (The United Nations Office for Outer Space Affairs). Και τι θα τους πει; Πως θα τους το πει χωρίς να κινδυνεύει ολόκληρη η ανθρωπότητα; Αυτά είναι ερωτηματικά που είναι άτοπο να προσπαθήσουμε να απαντήσουμε.

Σίγουρα όμως μπορούμε να περιμένουμε πως εφόσον εκείνοι κατάφεραν να μας εντοπίσουν πριν από εμάς, είναι πιο τεχνολογικά προηγμένοι. Αυτό δεν σημαίνει πως ο πολιτισμός τους είναι προηγμένος. Αυτά δεν πάνε κατ’ ανάγκη μαζί. Σε αυτήν την περίπτωση, μπορεί απλά να θέλουν να επικοινωνήσουν μαζί μας. Και ύστερα να μάθουν από τον πολιτισμό μας, τις συνήθειες μας, τις φυσικές μας ανάγκες, τον τρόπο αναπαραγωγής μας και το περιβάλλον μας. Ίσως όμως και να μην είναι έτσι τα πράγματα. Ακόμα και ο “πολιτισμένος” άνθρωπος δεν επέδειξε σπουδαία δείγματα πολιτισμού όταν βρέθηκε με κάτι εντελώς καινούριο από αυτό που ήξερε. Θυμηθείτε τι έκανε ο Κολόμβος όταν πήγε στην Αμερική. Την είδε, του άρεσε και μετέτρεψε τους ιθαγενείς σε σκλάβους, τις γυναίκες σε δούλες κι αν κάποιοι αντιστάθηκαν, απλά τους σκότωσε. Ο Κολόμβος ταξίδεψε με κάτι σαπιοκάραβα. Οι εξωγήινοι που θα έρθουν με την φοβερή και τρομερή τεχνολογία τους από άλλο γαλαξία στην Γη, σε τι θα κολλήσουν; Καμιά φορά οι… στενές επαφές τρίτου τύπου μπορεί να μην είναι όπως τις βλέπαμε κάποτε στην τηλεόραση…

Σκούρα τα πράγματα λοιπόν κύριοι. Και καταλήγουμε στο αρχικό μας ερώτημα. Ξοδεύουμε τόσα εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο για να ψάχνουμε όσο πιο μακριά μπορούμε στο διάστημα. Αν μια μέρα μας έρθει ένα σήμα-μήνυμα, ποιος παίρνει την απόφαση και το ρίσκο ότι πρέπει να απαντήσουμε αυτό το μήνυμα;

Φυσικά οι θεωρίες είναι πολλές. Κάποιοι λένε πως έχουμε ήδη κάνει επαφή με εξωγήινους, κάποιοι λένε πως κυκλοφορούν ανάμεσα μας, κάποιοι λένε πως έχουν απαχθεί από εξωγήινους ή πως γνωστά πρόσωπα του χθες και του σήμερα είναι εξωγήινοι. Κάποιοι λένε πως είχαμε πολύ νωρίτερα επαφή με εξωγήινους και το στηρίζουν στην ύποπτη ξαφνική κατασκευή πυραμίδων σε πολλά σημεία του πλανήτη μέσα σε μικρό διάστημα από πολιτισμούς που μέχρι πριν δεν είχαν ούτε στο ελάχιστο γνώσεις για μεγάλες κατασκευές, ενώ στις πυραμίδες βρίσκονται συχνά-πυκνά τοιχογραφίες που απεικονίζουν παράξενα πλάσματα που θα μπορούσαν να είναι εξωγήινα ή απλά να είναι ζωγραφισμένα από κακούς κάκιστους καλλιτέχνες της εποχής που προσπαθούσαν να φτιάξουν ανθρώπους!

Αν κάποιοι ξέρουν κάτι, το κρατούν μυστικό για κάποιο λόγο. Αν δεν ξέρουν δεν πρόκειται να μάθουν σύντομα. Σε κάθε περίπτωση η αλήθεια είναι εκεί έξω, όμως γιατί δεν αφιερώνεις λίγο χρόνο να προετοιμάσεις τις αντιδράσεις σου σε περίπτωση που βρεθείς αντιμέτωπος με αυτήν την αλήθεια;

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

BPΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ~ τι ακριβώς είναι αυτό που κοιμήθηκε μέσα μας;

Σας παρουσιάζω το καλύτερο άρθρο αυτής της εβδομάδας σύμφωνα με την καθαρά υποκειμενική κρίση του yannidakis. Σημειώνεται πως η βράβευση αφορά μονάχα την ενότητα ιστολογίων και για τους χώρους τους οποίους επισκέφτηκα. Παρακάτω δημοσιεύονται και τα υπόλοιπα άρθρα τα οποία ξεχώρισα μέσα στην εβδομάδα ως δευτερεύοντες διακρίσεις για λόγους ενδεχόμενης ισοπαλίας. Το ιστολόγιο που συγκεντρώνει τις περισσότερες βραβεύσεις και διακρίσεις στο τέλος κάθε μήνα βραβεύεται στην ειδική ενότητα "ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ".

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:
από: Υστερόγραφα

τίτλος: Τι ακριβώς είναι αυτό που “κοιμήθηκε” μέσα μας;

Όταν ήμουν παιδί πάντα με μπέρδευε η γιορτή του Δεκαπενταύγουστου. Δε μπορούσα να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι γιόρταζαν με χαρά τη μέρα που μια Μάνα ξεχωριστή έφυγε από αυτόν τον κόσμο.

Μεγαλώνοντας, είδα την αλληγορία: Κοίμηση αντί για θάνατος, Μάνα αντί για αγάπη, ελπίδα για κάτι καλύτερο αντί για πένθος. Απόψεις, όλα. Αλλοι υπέρ, άλλοι κατά, λίγη σημασία έχει – άλλωστε στις μέρες μας κατάντησαν οι πεποιθήσεις να είναι η μόνη προσιτή πολυτέλεια.
Κοίμησις πάντως. Η αλλιώς, – αλληγορία τούτη για τις μέρες μας – ύπνος βαθύς σκεπασμένος από σηκωμένους ώμους αδιαφορίας. “Δε βαριέσαι, εγώ να είμαι καλά, τα δράματα πάντα θα συμβαίνουν”.

Σκέφτομαι τα τελευταία δυο 24ωρα, όχι τυχαία: οι περισσότεροι από εμάς σε τροχιά χαλαρών αν μη τι άλλο ρυθμών. Και να μη θέλουμε, ο νους αυτόματα αφήνει λίγο χώρο κενό για φιλτρέρισμα της έξω από εμάς πραγματικότητας.

Μέσα σ’ αυτή, ο ελεγκτής του τρόλεϊ που ήρθε σε σύγκρουση με εναν πρώην επιβάτη και νυν νεκρό. Η μάνα που συνοδεία της δικής της μητέρας πέταξε το ζωντανό της νεογέννητο στη χωματερή. Ο πατέρας που πυροβόλησε στο κεφάλι την έφηβη κόρη του. Και τόσα άλλα που φοβάμαι να καταγράψω εδώ γιατί ντρέπομαι το τικ τικ των πλήκτρων του υπολογιστή – θα ηχεί γελοίος να περιγράφει τέτοιο έρεβος μέσα από την ασφάλεια του σπιτιού.
Θύτες και Θύματα, όλα ένα. Όπως κάθε παρτίδα σκάκι, που στο τέλος του παιχνιδιού βασιλιάς και στρατιώτης καταλήγουν στο ίδιο κουτί. Κεκοιμημένοι, όλοι, ο καθένας στο δικό του σκοτάδι.

Άδικα. Δίκαια. Μάταια. Ανάλογα με το μέγεθος της αγανάκτησης που νιώθει κανείς, επιλέγει.
Δεν είναι καινούριο το εύρημα ότι ως κοινωνία βρισκόμαστε ελαφρά διασωληνωμένοι στην Εντατική ενός παγωμένου θυμού. Αυτός μας κρατάει ακόμα ενεργούς: τουλάχιστον βλέπουμε, καταλαβαίνουμε, ερμηνεύουμε, βριζουμε. Θυμός, αλλά παγωμένος. Τόσο, όσο να μας κρατάει μουδιασμένους μπροστά στις οθόνες των ΜΜΕ, ταχτοποιημένους στα μαξιλάρια του καναπέ μας.

Θα θελα τόσο να ξέρω ή να μάθω κάποτε τι ακριβώς είναι αυτό που κοιμήθηκε μέσα μας και περιμένουμε κάποτε να ξυπνήσει. Και όχι για να το φωνάξω – κανείς δε θα με πίστευε. Μα για να το ψιθυρίσω: εκει όπου υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που εχουν ήδη αναστηθεί από αυτό το κώμα και απλώς δεν το ξέρουν.

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΣXOΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ~ συντάξεις σε νεκρούς

η είδηση που στιγμάτισε τη βδομάδα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
Σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, 2.260 συνταξιούχοι που είχαν πεθάνει εξακολουθούσαν να παίρνουν σύνταξη! Το ποσό των καταβληθεισών συντάξεων ανέρχονταν σε 35.811.994 ευρώ. Επίσης, οι μη απογραφέντες συνταξιούχοι του Δημοσίου μέχρι το τέλος Ιουλίου ανέρχονταν σε 1.929
 το σχόλιο 
Επέλεξα αυτή σαν την είδηση της εβδομάδας, αν και τώρα που το καλοσκέφτομαι δεν είναι δα και κάτι τόσο παράξενο για τα δεδομένα μας, ε; Απλά αναρωτιέμαι πόσα λιγότερα μέτρα, λιγότερες συντάξεις και λιγότερες περικοπές θα ήταν αρκετές για να κάνουμε την δουλειά μας, αν πρώτα είχαμε πατάξει την φοροδιαφυγή και αυτά τα αδιανόητα λάθη της γραφειοκρατίας. Πριν "σφάξουν" ακόμα περισσότερο τον Έλληνα, ας ρίξουν μια ματιά στην οργάνωση του κράτους.
+Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ TEΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ~ ηλεκτρονική ασφάλεια

παρουσίαση νέων τεχνολογιών & η χρηστικότητα & συμβολή τους στην καθημερινότητα

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για την διατήρηση της ιδιωτικότητάς μας όταν χρησιμοποιούμε το Διαδίκτυο καθώς και για το ενδεχόμενο οι κινήσεις μας να καταγράφονται ή οι υπολογιστές μας να είναι, παρά την θέλησή μας, “ζόμπι” που εξυπηρετούν άλλους σκοπούς.

Σε αυτό και στο επόμενο κείμενο θα ασχοληθούμε με την ασφάλεια αλλά και με το πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τον Η/Υ μας αλλά και την προσωπική μας ταυτότητα όταν κινούμαστε στο Διαδίκτυο.

Μέρος Ι: Χάκερς

Οι ηλεκτρονικές απειλές σημειώνουν μεγάλη αύξηση τελευταία και σε αυτό βοηθάει η πληθώρα συσκευών με τις οποίες μπορούμε να συνδεθούμε στο Διαδίκτυο καθώς και η διείσδυση της τεχνολογίας σε όλο και πιο πολλά σπίτια. Πρέπει λοιπόν να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τους κινδύνους και να ενεργούμε ώστε να τους μπλοκάρουμε πριν αποβούν μοιραίοι για εμάς και τον υπολογιστή μας.

Τα νούμερα είναι άκρως εντυπωσιακά:

• 98% των κλεμμένων πιστωτικών καρτών χρησιμοποιούνται για ηλεκτρονικές αγορές.
• 12.6 εκατομμύρια ήταν τα θύματα κυβερνο-απάτης το 2012.
• 21 δισεκατομμύρια δολάρια χάθηκαν το 2012.

Τι στοιχεία όμως συλλέγουν οι χάκερς και πόσο εύκολο είναι να τα αποκτήσουν;

Το Top-5 απαρτίζεται από τα παρακάτω:

1. Κωδικούς πρόσβασης.
2. Τραπεζικούς λογαριασμούς.
3. Ημερομηνίες γέννησης.
4. Αριθμούς πιστωτικών/τραπεζικών καρτών.
5. Αριθμούς διαβατηρίων/ταυτοτήτων.

Πώς αποκτούν τις πληροφορίες αυτές;

• Κοινωνικά δίκτυα:

68% των ανθρώπων μοιράζεται ανοικτά την ημερομηνία γέννησης σε ιστοσελίδες όπως το Facebook.

63% μοιράζονται το σχολείο/πανεπιστήμιο που φοίτησαν.

18% μοιράζονται το τηλέφωνο του σπιτιού ή το κινητό τους.

12% μοιράζονται το όνομα του κατοικίδιου τους.

Όλες οι παραπάνω πληροφορίες συνήθως έχουν σχέση με τον κωδικό πρόσβασης που οι χρήστες χρησιμοποιούν σε πολλές ιστοσελίδες και υπηρεσίες.

• Ασύρματα δίκτυα:

19% των χρηστών έχουν απροστάτευτο το ασύρματο δίκτυο στο σπίτι τους.
89% των χρηστών χρησιμοποιεί δωρεάν-δημόσια σημεία πρόσβασης.

• Παραπλανητικές ιστοσελίδες:

48% των επιθέσεων ξεκινάνε από ιστοσελίδες που έχουν ειδικά κατασκευαστεί ώστε να μοιάζουν με τις αυθεντικές ενώ στην πραγματικότητα “κρύβουν” επικίνδυνο κώδικα.

• Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:

10% των spam περιέχουν κακόβουλο κώδικα.

7% των spam περιέχουν υπερ-σύνδεσμο σε μια παραπλανητική ιστοσελίδα.

Τι μπορούμε όμως να κάνουμε για να προστατευτούμε από όλες αυτές τις απειλές;

Νούμερο ένα και πιο σημαντικό είναι να ενισχύσουμε τους κωδικούς πρόσβασης που επιλέγουμε. Αν αναλογιστούμε ότι το 68% των χρηστών χρησιμοποιεί τον ίδιο κωδικό παντού (ο οποίος μάλιστα τις πιο πολλές φορές είναι υπερβολικά εύκολος) τότε καταλαβαίνουμε ότι το Α και ο Ω είναι να θωρακίσουμε αυτό το κομμάτι. Συνδυασμοί μικρών και κεφαλαίων γραμμάτων, αριθμοί, σύμβολα και μήκος 10-12 χαρακτήρες είναι πλέον το ελάχιστα αποδεκτό. Και μην φοβάστε αν έχετε πρόβλημα να τους θυμάστε - υπάρχουν πολλά προγράμματα που μπορούν να κάνουν την δουλειά αυτή για λογαριασμό σας. LastPass και 1-Password είναι τα πιο διάσημα.

Επόμενο βήμα είναι ο browser που χρησιμοποιούμε. Φροντίζουμε να είναι πάντα ενημερωμένος και πάντοτε αποσυνδεόμαστε (log out) από όποια ιστοσελίδα χρησιμοποιούμε. Ποτέ δεν κάνουμε ηλεκτρονικές αγορές και δεν συμπληρώνουμε προσωπικά στοιχεία σε ιστοσελίδες οι οποίες δεν είναι κρυπτογραφημένες (προσέχουμε για το σύμβολο httpS στην αρχή της σελίδας).

Επόμενη κίνηση είναι να προστατέψουμε το ασύρματο δίκτυο του σπιτιού μας. Ενισχύουμε τον κωδικό πρόσβασης, αλλάζουμε το επίπεδο κρυπτογράφησης και χρησιμοποιούμε ένα από τα νεότερα και ασφαλέστερα WPA-2 και ποτέ μα ποτέ δεν χρησιμοποιούμε τα δημόσια δίκτυα για να κάνουμε αγορές, κλπ.

Τέλος, στο ίδιο το λειτουργικό μας σύστημα απενεργοποιούμε την αυτόματη εκτέλεση προγραμμάτων. Τις περισσότερες φορές ο ιός είναι κρυμμένος σε κάποιο αρχείο που κατεβάζουμε. Αν δεν εκτελέσουμε το αρχείο τότε δεν κινδυνεύουμε.

Υπάρχουν πολλές απειλές στο Διαδίκτυο και είναι πολύ καλά κρυμμένες. Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε ότι δεν μπορούμε να πέσουμε θύμα ηλεκτρονικής απάτης επειδή δεν είμαστε κάποιο σημαντικό άτομο ή επειδή κανείς δεν μας γνωρίζει. Το Διαδίκτυο είναι ένας μαγικός χώρος πληροφορίας αλλά μπορεί να μετατραπεί σε εφιάλτη για όσους δεν προστατεύουν τους εαυτούς τους. Ας μην τους αφήσουμε να μας πιάσουν στον ύπνο!

Σημείωση: Τα στατιστικά και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στο άρθρο συλλέχτηκαν, μεταξύ άλλων, από τις παρακάτω ιστοσελίδες:

http://www.ic3.gov

http://www.lifehacker.com

http://www.techrepublic.com

http://media.blackhat.com

http://www.zdnet.com

+Vassilis Anastasiadis

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΘEMAΤΟΛΟΓΙΑΣ ~ γιατί αλλάζει η διάθεση στον ελληνικό δεκαπενταύγουστο

Σπουδαία ημέρα για την Ορθοδοξία. Μία από τις σημαντικότερες και πιο κοινά παραδεκτές αργίες στην χώρα μας. Μία ημέρα που κατά κανόνα ο κόσμος περνάει εκτός δουλειάς, σε κάποιο χωριό, σε κάποια παραλία, αφού πρώτα επισκεφθεί την εκκλησία (και για το τελευταίο δεν ορκίζομαι…). Εδώ στην Ελλάδα, ο δεκαπενταύγουστος έχει ταυτιστεί ως το καλύτερο διάστημα για να συνδυάσει κανείς τις διακοπές του. Βλέπουμε λοιπόν πως οι περισσότεροι προσπαθούν να συνδυάσουν την αργία αυτή με μερικές ημέρες άδειες ώστε να κάνουν τις καλοκαιρινές διακοπές τους.

Αυτό βέβαια είναι σχετικό στις μέρες μας. Για να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει πρώτα να έχει δουλειά αυτός ο κάποιος, πρέπει να μπορεί να πάρει άδεια και πρέπει να έχει και λεφτά για διακοπές. Μια φίλη μου πήγε στη Σίφνο και μια άλλη στην Σαντορίνη. Οι υπόλοιποι όμως; Τι κάνουν αυτοί που δεν έχουν να πληρώνουν κάθε μέρα ένα ξενοδοχείο; Θα διαπιστώσετε πως ετούτη την ημέρα, ουδείς διαμαρτύρεται. Κατά έναν πολύ μυστήριο τρόπο, όλοι δίνουν διάλειμμα στην γκρίνια και την μιζέρια και κάπως μιλούν θετικά και ευχάριστα. Ποιοι είναι αυτοί;

• Είπαμε, αυτοί που μπορούν να φύγουν για διακοπές. Έχουν την άδεια που δεν τους έκοψε ο “παλιός” και έκαναν τις οικονομίες ώστε να μπορούν αυτές τις μέρες να ταξιδέψουν μέχρι το Αιγαίο/Ιόνιο για να απολαύσουν λίγες ημέρες χαλάρωσης και ηρεμίας!
• Είναι εκείνοι που δεν μπορούν να φύγουν για διακοπές είτε λόγω μη-άδειας, είτε λόγω οικονομικής δυσχέρειας. Λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι αυτές τις μέρες σταματούν να υβρίζουν τον τόπο τους. Για παράδειγμα, έχουν να λένε τι ωραία που είναι η Αθήνα άδεια. Πράγματι, μια άδεια Αθήνα, είναι μια ωραία Αθήνα ή… σχεδόν ωραία.
• Είναι εκείνοι που ποτέ δεν είχαν ανάγκη να ξοδέψουν λεφτά για να απολαύσουν τις χρυσές παραλίες της χώρας μας, αφού η καταγωγή τους ή ακόμα καλύτερα ο τόπος κατοικίας τους βρίσκεται ακριβώς εκεί! Σε αυτήν την περίπτωση το χειρότερο που χρειάζεται να ξοδέψουν είναι τα μεταφορικά μέχρι εκεί! Σκέψου για παράδειγμα τον κρητικό που κατοικεί στην Αθήνα. Σε λίγες ώρες βρίσκεται στον τόπο του που σημαίνει δωρεάν διαμονή, σίτιση και διασκέδαση αφού οι ντόπιοι δεν αφήνουν κανέναν επισκέπτη να πληρώσει! Και όλα αυτά λίγα λεπτά μακριά από μερικές από τις ομορφότερες παραλίες. Του κόσμου!

Αν παρατηρήσετε, θα διαπιστώσετε πως ούτε απεργίες ακούγονται αυτές τις ημέρες, ούτε φοβερά και τρομερά νομοθετήματα, ούτε σημαντικές συναντήσεις πολιτικών, αλλά ούτε και κόσμος να παίρνει αποφάσεις τώρα. Δεν θα δείτε επιχειρήσεις να ανοίγουν τώρα, ούτε κόσμο να αυτοκτονεί (στατιστικά). Οι εξαιρέσεις είναι λίγες αν και σημαντικές είναι οι πυρκαγιές, τα αυτοκινητικά δυστυχήματα (στατιστικά) αλλά και πολύς κόσμος που αντιμετωπίζει βιοποριστικό πρόβλημα. Όλοι οι υπόλοιποι γκρινιάζουμε όλο το χρόνο και περνάμε καλά τον δεκαπενταύγουστο! Τον Ελληνικό Δεκαπενταύγουστο! +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΠIKΑΙΡΟΤΗΤΑΣ ~ τελείωσε το ραμαζάνι, αρχίζει η τζιχάντ στον πιο καυτό αύγουστο της τρομοκρατίας

Μετά από σχεδόν ένα μήνα, ολοκληρώθηκε η πιο ιερή περίοδος των μουσουλμάνων. Αναφέρομαι στο Ραμαζάνι κατά το οποίο υποτίθεται πως οι πιστοί προσεύχονται και απέχουν από κάθε είδους τροφή, νερό και απολαύσεις όπως το κάπνισμα, η συνουσία κλπ. από την ανατολή έως την Δύση του ηλίου (το τι κάνουν μετά δεν το εξετάζουμε σήμερα). Θεμιτό και σεβαστό το ραμαζάνι λοιπόν, όμως πως συνδέεται με τις τρομοκρατικές ενέργειες;

Διάβαζα πως την περίοδο του ραμαζανιού σημειώνονται οι περισσότερες τρομοκρατικές επιθέσεις στον κόσμο. Είναι τυχαίο; Λέγεται πως όχι, καθώς εκείνη την θρησκευτική περίοδο στους μουσουλμάνους, ενισχύονται οι ιδέες της “τζιχάντ” που όπως ίσως θα γνωρίζετε, είναι ο όρος που σημαίνει αγώνας, μάχη στο όνομα του θεού. Οι μουσουλμάνοι σκοτώνουν αθώους ή… σχεδόν αθώους πολίτες στο όνομα του θεού τους, λες και έτσι θα καταφέρουν τίποτα.

Θυμάμαι εκεί πίσω στην δεκαετία του 2000, λόγω των πολέμων κλπ. υπήρχε ένα έντονο αντιαμερικανικό κλίμα ανά τον κόσμο. Είδα λοιπόν κόσμο να ικανοποιείται με την επίθεση στους δίδυμους πύργους. Ειλικρινά σιχάθηκα το είδος μου. Έχω ζήσει τους αμερικανούς, έχω κάνει παρέα μαζί τους, έχω μπει στα σπίτια τους και παρότι το σημερινό θέμα δεν είναι για αυτούς, επιτρέψτε μου να πω πως μπορεί να ισχύουν μερικοί χαρακτηρισμοί για αυτούς όπως το ότι “τρώνε” τα πάντα εύκολα και κάτι τέτοια, όμως ξέρετε κάτι; Αγαπάνε την πατρίδα τους, όπως εμείς δεν μάθαμε να αγαπάμε τίποτα. Σέβονται τον τόπο τους και είναι περήφανοι για το που βρίσκονται. Και ξέρετε πολύ καλά πως οι αμερικανοί πολίτες δεν είναι καν αμερικανοί αν ψάξετε δυο, τρεις, δέκα γενιές πίσω. Μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους που πέθαναν το 2001, αλλά και πεθαίνουν σε κάθε τρομοκρατική ενέργεια ανά τον κόσμο, δεν είναι παρά οικογενειάρχες, εργαζόμενοι, άνθρωποι με όνειρα, άνθρωποι που ξέχασαν να πετάξουν τα σκουπίδια το πρωί φεύγοντας για το σπίτι ή που το απόγευμα είχαν υποσχεθεί στα παιδιά τους να τα πάνε στο πάρκο.

Λένε πως το 2001 ενώ οι αμερικανοί είχαν ενδείξεις για ενδεχόμενη τρομοκρατική ενέργεια, δεν τις εξέλαβαν στα σοβαρά. Φέτος όμως τον Αύγουστο έχοντας παρόμοιες πληροφορίες έδειξαν καλύτερα αντανακλαστικά. Έκλεισαν αρχικά σχεδόν όλες τις πρεσβείες τους ανά τον κόσμο την Κυριακή, τέσσερις Αυγούστου και ύστερα έδωσαν παράταση στην επιφυλακή για όλη την επόμενη εβδομάδα (όπου έληγε το ραμαζάνι). Τελικά αποφασίστηκε, η συνέχιση της επιφυλακής για ολόκληρο τον Αύγουστο. Και πολύ καλά έκαναν. Μία έκρηξη στην αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα θα σκότωνε αμερικανούς πολίτες που ζουν και εργάζονται εδώ και χρόνια στην Ελλάδα, αλλά και έλληνες που εργάζονται εκεί. Σας βεβαιώνω πως ουδείς από αυτούς δεν έχει σχέσεις με την αμερικανική πολιτική, οπότε τι πετυχαίνεις σκοτώνοντάς τον; Στέλνεις κάποιο πολιτικό μήνυμα; Πιστεύεις πως μερικοί νεκροί θα αλλάξουν την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής;

Ποιος είναι ο μουσουλμάνος που θα αποφασίσει έστω με τη μορφή μιας απειλής πως κάπου στον κόσμο ο κόσμος δεν μπορεί να είναι ελεύθερος; Ποια επίσημη θρησκεία υποκινεί μία τέτοια ενέργεια; Γιατί ένας τυχαίος άνθρωπος, σε ένα τυχαίο σημείο, σε μία τυχαία χρονική στιγμή πρέπει να χάσει την ζωή του ή ακόμα χειρότερα, να ξέρει πως κινδυνεύει να την χάσει; Όπως καταλαβαίνετε για κάποιους ο Αύγουστος είναι κάθε άλλο παρά μήνας χαλάρωσης. Ας ελπίσουμε να κυλήσει χωρίς προβλήματα. Καλό και ασφαλές υπόλοιπο καλοκαίρι σε όλους τους πολίτες του κόσμου. +Yanni Spiridakis 

---

σχόλια; αντιρρήσεις; ερωτήσεις;

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΕΜΑ

 Διαβάστε περισσότερα.. »