Καληνωρίσματα. Αν ψάξετε στον παγκόσμιο χάρτη, θα βρείτε πόλεις με εγκληματικότητα (Πρετόρια) και πόλεις ασφαλείς (Νιου Τζέρσεϊ), κατάλληλες για να ζει κανένας. Θα βρείτε πόλεις όπου η εγκληματικότητα χτυπήθηκε με δραστικά προγράμματα (Νέα Υόρκη) αντιμετώπισης και άλλες που ενώ φημιζόντουσαν για την γαλήνη τους, ξαφνικά μετατράπηκαν σε πολιτιστικά κολαστήρια επικινδυνότητας.
Ε, όχι και ξαφνικά! Το παράδειγμα της σημερινής Αθήνας μπορεί να διδάσκεται οπουδήποτε στον κόσμο, τώρα και στο μέλλον, υπό τον τίτλο του “πως να καταστρέψετε μια πόλη”. Όταν μιλάμε βέβαια για την Αθήνα σήμερα, οφείλουμε να διαχωρίσουμε τα όριά της. Γιατί η σημερινή Αθήνα δεν είναι μόνο ο Δήμος Αθηναίων. Κι έτσι ενώ υπάρχουν τα βόρεια προάστια που κατά κανόνα συναντά κανείς τις στοιχειώδεις συνθήκες διαβίωσης, στο κέντρο τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά.
Θυμάμαι ιστορίες παλιών αθηναίων που μου διηγούνται μια πόλη όπου οι γείτονες αντάλλαζαν καλημέρες, όπου στη χαρά και το γλέντι του ενός, συμμετείχαν όλοι. Αυτές οι εποχές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί κ ενώ όλες οι πόλεις εξελίχθηκαν με το πέρασμα του χρόνου και έχασαν πολλά από τα στοιχεία της όμορφης γειτονιάς, η Αθήνα έγινε το κέντρο των λαθρομεταναστών που τα τελευταία χρόνια συσσωρεύτηκαν κατά μυριάδες εκεί. Λογικό, αν σκεφτεί κανείς πως τυχόν ευκαιρίες για ένα μεροκάματο, βρισκόντουσαν εκεί. Στο κέντρο της Αθήνας. Το παζλ συμπληρώνουν τα ντόπια περιθωριακά στοιχεία, όπως οι ναρκομανείς, οι αναρχικοί και άλλοι που απλά συνθέτουν την απόλυτη εικόνα ανασφάλειας για τους ντόπιους κάτοικους ή επισκέπτες.
Το τελευταίο διάστημα όμως, η αγανάκτηση του κόσμου τον ώθησε να αντιδράσει. Έλληνες και ξένοι, επαγγελματίες και άστεγοι, οικογενειάρχες και ναρκομανείς ξεκίνησαν έναν άτυπο πόλεμο που στην συνέχεια εξελίχθηκε σε άκρως… τυπικό. Και όπως κάθε “σωστός πόλεμος” μετρήσαμε εκατέρωθεν θύματα, με έλληνες πολίτες, αστυνομικούς, αναρχικούς, λαθρομετανάστες και σε τελική ανάλυση… ανθρώπους! Η αστυνομία δεν κρίνεται μόνο ανεπαρκής να προστατέψει τους αθηναίους, αλλά σε πολλές περιπτώσεις δεν κατάφερε να προστατέψει τα ίδια της τα όργανα.
Ο πόλεμος στην Αθήνα έχει εξελιχθεί σε ένα καθημερινό φαινόμενο με 
μάχες, βανδαλισμούς, επιθέσεις, συλλαλητήρια, σπασμένα μάρμαρα, καπνούς από δακρυγόνα και καμένους κάδους. Η Αθήνα είναι το τέλειο πεδίο μάχης. Σα να μαζεύτηκαν εκεί στρατοί λογιών-λογιών και αποφάσισαν να διεξάγουν τις μάχες τους ακριβώς εκεί, στην άλλοτε κοιτίδα του πολιτισμού, κάτω από το σύμβολο της Δημοκρατίας, την Ακρόπολη. Σε παλαιότερο άρθρο μου, πρότεινα λύσεις για την σωτηρία της πρωτεύουσας, σήμερα θέλω απλά να μεταφέρω το μέγεθος του προβλήματος. Να σας μεταφέρω εικόνες όχι απλά παρακμής, αλλά καταστροφής, εξαθλίωσης, μιζέριας. Είναι κρίμα που κάπως, κάποτε οι αθηναίοι επέτρεψαν να χάσουν τον έλεγχο της πόλης τους. Δείχνει στοιχεία του επιπέδου τους κι εγώ επιβεβαιώνομαι όταν πολύ αυστηρά αναφέρω πως δεν έχω καμία υπόληψη στους αθηναίους συμπατριώτες μου.
Ο πόλεμος της Αθήνας συνεχίζεται καθημερινά. Οι δεξιοί κυνηγούν αριστερούς και τούμπλαλιν, λες και αν νικηθούν οι μεν ή η δε, οι υπόλοιποι θα ζουν αρμονικά στην ταλαίπωρη Αθήνα. Όμως αυτοί είναι οι αθηναίοι και δυστυχώς, αυτή η Αθήνα τους ταιριάζει. Ε, να την χαίρονται!
ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΑΦΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΤΕ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ :[
![image[18]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdKunf4JdHmVpK2GCc1o00gEnlggmgrFd21f4jvLzWR2DgR4H8bJpo6oWe-3qaYsL-LUi7h__1Kb43Z3aTKSRjewwDEf-M4QlhhRfEzDiQXWPftQJJv0t0Rc8gxP7gTmuSRF24aXyg7KU/?imgmax=800 "MEΡΟΣ Α")
