βpάβευση τρίτης ~ η αριστερά γηράσκει αεί διασπώμενη


η βράβευση της καλύτερης καταχώρησης για την ημέρα που πέρασε στον χώρο των ιστολογίων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ ΤΣΙ ΜΕΡΑΣ
από ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ

Η Αριστερά γηράσκει αεί διασπώμενη

 Αρνούμαι να ασχοληθώ με τον επικείμενο σχηματισμό κυβέρνησης και τις εκπληκτικές ερμηνείες που μας χαρίζ

ουν οι καρατερίστες Βενιράς και Σαμαζέλος. Θα ήθελα να ρωτήσω έναν πιό ειδικό που παρακολουθεί από κοντά τις πρόβες, τον Παύλο κοντογιαννίδη, γιά μιά πιό υπεύθυνη γνώμη.Θα ασχοληθώ με μιά άλλη σκηνή που παίζει το ίδιο έργο καμμιά πενηνταριά χρόνια, βέβαια αλλάζουν οι ηθοποιοί, γιά τον απλούστατο νομοτελειακό λόγο οτι οι πρωταγωνιστές αποβιώνουν.

Η επόμενη των εκλογών βρίσκει τον ευρωπαϊκό καθωσπρεπισμό "ανακουφισμένο" από τα ελληνικά εκλογικά αποτελέσματα. Λογικό, μετά από ένα μήνα κωλοπρεμούρα, η "ανακούφιση" είναι καλοδεχούμενη. Το θέμα είναι αν η κωλοπρεμούρα και η επακολουθούσα ανακούφιση των Ευρωπαίων ήταν γνήσιες ή εντάσονται στο γκροτέσκο αυτό έργο που λέγεται "Πειραματόζωον Ελλάς", με Ευρωπαίους πλέον ηθοποιούς, καλωδιωμένους με τον πιό επίμονο υποβολέα: το διεθνές Χρηματοπιστωτικό Σύστημα.

Τα ερωτήματα που μπαίνουν είναι τα εξής: Είναι δυνατόν να μην γνώριζαν οι Ευρωπαίοι οτι ο ΣΥΡΙΖΑ ειναι η ρόζ Αριστερά, που δεν έχει κανέναν ενδοιασμό γιά τον θεμιτό χαρακτήρα της ατομικής ιδιοκτησίας και ουδόλως ενδιαφέρεται γιά την απαλλοτρίωση και κατοχή των μέσων παραγωγής από την εργατική τάξη; Ο προσανατολισμός του ΣΥΡΙΖΑ είχε και προς το παρόν έχει τον άχαρο ρόλο, να δρά έτσι ώστε να παρακινεί τον καπιταλισμό να λειτουργεί σωστά.

Αν λοιπόν γνώριζαν την "ακτινογραφία" του ΣΥΡΙΖΑ στους διαδρόμους των Βρυξελλών, προς τι όλη η κωλοπρεμούρα και οι παραινέσεις, οι παρεμβάσεις, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, απο τι απειλούνταν οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών, απο το οτι ο Αλέξης θα τους γύρναγε πίσω το Λεξικό Συνωνύμων που δώσανε στον Βαγγέλη γιά να κάνει τις αλλαγές που ήθελε στην δανειακή και στον εφαρμοστικό; Και λοιπόν;

Μήπως δεν θα μπορούσαν να χειριστούν τον Αλέξη με το ίδιο βλοσυρό ύφος που χειρίστηκαν τον χοντρό;

Ψάχνοντας λοιπόν τα αίτια της κωλοπρεμούρας και απευθυνόμενοι στον γαστρεντερολόγο, μαθαίνουμε οτι ο Αλέξης είναι ένα άβγαλτο παιδί, μόλις 38 ετών, δεν έχει τα "άντερα" γιά την άσκηση της εξουσίας όπως οι άλλοι, ο Βενιράς και ο Σαμαζέλος, δεν μπορεί να είναι ισότιμος συνομιλητής "στας Ευρώπας".

Ποιά είναι δηλαδή η διαφορά του από τους άλλους δύο, τι παραπάνω έχουνε αυτοί οι δύο και τους προτιμάνε οι Ευρωπαίοι, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ενσωματώσει το μεγαλύτερο μέρος των μικροαστών του ΠΑΣΟΚ και η διαλεκτική του ομιλείται από όλα τα σύγχρονα σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κόματα πλην ΚΚΕ;

Μήπως η "προσέγγιση" και η ακολουθούσα "ενσωμάτωση" στον μηχανισμό καλωδίωσης με τον πιό πάνω αναφερθέντα υποβολέα δεν πρόλαβε να πραγματοποιηθεί ή μήπως ο Αλέξης και το επιτελείο του διαολόστειλε την πρώτη "διερευνητική" προσέγγιση, μαζί με όλα τα ιδιοτελή δολώματα, που είναι παρελκόμενα τέτοιων προσεγγίσεων και διαβημάτων;

Μήπως η κριτική στάση και ψήφισή του από ψηφοφόρους που φοβούνται οτι ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαφθαρεί όπως  όλοι οι άλλοι, ειναι απόλυτα δικαιολογημένη σαν άποψη;

Μήπως οι εγκάθετοι του συστήματος έχουν επιδοθεί σε έναν "ιερό" αγώνα, να προλάβουν να "ενσωματώσουν" τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη, πρίν την πλήρη απαξίωση της κυβέρνησης ΠΑΝΔΟΚ με ολίγη από Κουβέλη,πρίν την προαναγγεθείσα πτώση της και βεβαίως πριν τα ελικόπτερα ζεστάνουν τις μηχανές τους;

Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ, αντιλαμβανόμενος όλα αυτά και ενώ δεν υπέστειλε ούτε στιγμή την σημαία της  κατάκτησης της πρώτης θέσης, δηλαδή της εξουσίας, μετά την σταθεροποίηση των αποτελεσμάτων το βράδυ της Κυριακής 17-06-12, αναφώνησε "Ούφ, γλυτώσαμε την συγκυβέρνηση, το μπαλάκι το πετάξαμε στον Σαμαρά" ;

Τα ερωτήματα αυτά ελπίζουμε να μην τα απαντήσει η Ιστορία, αλλά να απαντηθούν στο μέτρο του δυνατού από τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ, έτσι ωστε να μπούν κάποια πράγματα στην θέση τους.

Αν στην παρούσα περίσταση, η συγκυβέρνηση από την Δεξιά, είναι ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα, η συγκυβέρνηση από την Αριστερά, είναι ακατόρθωτο.

Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα λοιπόν δεν αναστέλλονται διόλου τα ανακλαστικά της ιδεολογικής  καθαρότητας των αριστερών κομάτων, ούτε παραμερίζεται το γόητρο ηγετών, κεντρικών επιτροπών αλλά και της βάσης τους. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως επιβεβλημένο, δεδομένης της αγωνιώδους  προσπάθειας να συρθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί τον Φώτη τον έχουν σίγουρο, στην συγκυβέρνηση ΠΑΝΔΟΚ, ωστε να μειωθούν οι αντιδράσεις στα σκληρά μέτρα που επακολουθούν. Με το υπόλοιπο αυτιστικό  κομμάτι της αριστεράς απαξιούν να ασχοληθούν, άλλωστε τώρα φωτιά στα μπατζάκια τους μέχρι να  κατασιγασθεί το τσουνάμι των αντιδράσεων και της κριτικής της βάσης που έρχεται.

Όλα τα προηγούμενα δείχνουν πως στην παρούσα συγκυρία με την αποδέσμευση των αριστερόστροφων ψηφοφόρων που ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ και ενσωματώθηκαν τώρα στην εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ, προστιθεμένων και των ποσοστών των δύο άλλων αριστερών κομάτων και επιπλέον με την δυναμική ενός ενιαίου κόματος της αριστεράς, τα τελικά εκλογικά ποσοστά του κόματος αυτού, θα ήταν ίσως και περισσότερα από την αριθμητική άθροιση των επί μέρους ποσοστών τους.

Αυτό σημαίνει μία άνετη αυτοδυναμία της Αριστεράς πού όλοι θα σέβονταν και δεν θα τολμούσαν να  κριτικάρουν την ηλικία του ηγέτη της ή τις ενδυματολογικές επιλογές των στελεχών της.

Θα περιορίζονταν στην κριτική των θέσεων και προταγμάτων, πράγμα που αποτελεί και τον θεσμικό ρόλο των κομάτων.
Όνειρα θερινής νυκτός είναι, δεν έκανα χρήση καμμιάς ουσίας, μιά μπυρίτσα ήπια μέσα στην  μετεκλογική κάψα!
Είναι άραγε ίδιον της ελληνικής γλώσσας, ειναι φυλετικό στοιχείο το μέγεθος της αντιπαλότητας  που οικοδομείται μεταξύ ομογάλακτων γιά την διαφορετική ερμηνεία του ιδίου πράγματος;

Γιατί κρίνεται τόσο αναγκαίο να χαρακτηρισθεί ο ομογάλακτος αντίπαλος, ο σύντροφος ιδεολογικός αντίπαλος ως πλανημένος στην καλύτερη περίπτωση, ως προδότης στην χειρότερη;

Γιατί η διαδικασία αυτή οδηγεί σχεδόν πάντα στην διάσπαση και πολύ σπάνια στην επαναπροσέγγιση των δύο; Εχει καταναλωθεί πολύ μελάνη γιά το θέμα, δεν ξέρω αν προσφέρω τίποτε αναμηρυκάζοντας.

Ο τίτλος "Η Αριστερά γηράσκει αεί διασπώμενη" είναι του Τζίμη Πανούση και τό ανέκδοτο πως  πέθανε ο τελευταίος κομμουνιστής;  Διασπάσθηκε!! είναι αγνώστου.

Καλή Δύναμη και προ παντός Ψυχραιμία!

  οι απόψεις που εκφράζονται στο κείμενο δε συμφωνούν ή εκφράζουν απαραίτητα το yannidakis. 
Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένα κριτήρια

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιo τσι τρίτης ~ απεβίωσε ο αλκέτας παναγούλιας

η είδηση που στιγμάτισε τη μέρα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
Εφυγε από την ζωή το βράδυ της Δευτέρας σε ηλικία 78 ετών ο προπονητής Αλκέτας Παναγούλιας, στο σπίτι του στη Βιένα, λίγο έξω από την Ουάσιγκτον, όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια. Ηταν ο προπονητής της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου που οδήγησε για πρώτη φορά την Ελλάδα σε τελικά Euro το1980 στην Ιταλία και σε Μουντιάλ το 1994 στις ΗΠΑ, ενώ ως προπονητής του Ολυμπιακού κατέκτησε τρία πρωταθλήματα
 το σχόλιο 
Σπουδαία φυσιογνωμία ο Παναγούλιας. Ήταν ο αναμορφωτής του ελληνικού ποδοσφαίρου, όταν μας εισήγαγε στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χάρτη το 1980 και πολύ αργότερα το 1994. Μεγάλες στιγμές ζήσαμε με τιμονιέρη τον Αλκέτα. Με θυμάμαι το 1994 να ξενυχτάω παρακολουθώντας την Εθνική μας στο μουντιάλ των ΗΠΑ. Τότε αγάπησα την Εθνική. Τότε έγινα οπαδός της. Και το χρωστάω στον Αλκέτα

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

εκ-παιδεύovτας το αύριο ~ αφορμές εθνικής περηφάνιας στα παιδιά

μία μητέρα περι-γράφει πως είναι να μεγαλώνεις την αυριανή γενιά, σήμερα

Με αφορμή το όνειρο που ζουν οι Έλληνες διεθνείς ποδοσφαιριστές μας και εμάς που χορεύουμε στο ρυθμό του EURO με μια βαθειά επιθυμία να κατακτήσουμε και το 2012 το τιμημένο, εμπνεύστηκα τούτο το άρθρο. Το Σάββατο κρατούσα αγκαλιά την μικρή μου και πηγαίναμε για το καθιερωμένο βραδυνό μπανάκι όταν ο Καραγκούνης έβαλε το γκόλ και αυθόρμητα της κουνούσα τα χέρια πανηγυρίζοντας και εκείνη γελούσε σα να καταλάβαινε απόλυτα το τι σημαινε αυτό το γκολ για την Ελλάδα. Εκείνη τη στιγμή αυθόρμητα μου πέρασε από το μυαλό μου το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας όσον αφορά τη χώρα που ζουν και αν είναι υπερήφανα για αυτή. Ξερετε στεναχωριέμαι πολύ γιατί ακούω πολλούς ανθρώπους να λένε "στην Ελλάδα μένουμε" και "τι περιμένεις" κτλ.. λές και η Ελλάδα δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι και τα παιδιά μας. Λες και αυτή την κατάσταση στην Ελλάδα δεν τη διαμορφώσαμε εμείς και οι προηγούμενες γενιές και δεν πληρώνει τα λάθη των προηγούμενων γενιών η δική μας γενιά και η γενιά των παιδιών μας. Στεναχωριέμαι πολύ διότι δυστυχώς δεν μεγαλώνουμε τα παιιδά μας μαθαινοντας τα να αγαπούν τον τόπο τους, να αγαπούν τα μνημεία που προκαλούν θαυμασμό σε όλον τον κόσμο, αντ' αυτού τα μαθαίνουμε να γκρινιάζουν. Να μη βλέπουν τις ομορφιές και να έχουν μια ξενομανία λες και στο εξωτερικό όλα λειτουργού σαν ένα καλοκουρδισμένο ρολόι. Και πιστέψτε με οτι δεν είναι έτσι, έχοντας ζήσει στο εξωτερικό, μπορώ να το πω με βεβαιότητα.

Ας μάθουμε στα παιδιά μας να προσέχουν την πλατεία που πάνε και παίζουν όπως προσέχουν το σπίτι τους. Γιατί και αυτό θα είναι το σπίτι τους για μεγάλο διάστημα και γιατί εκεί θα παίζουν σήμερα, αύριο θα κάνουν ποδήλατο και πιο μετά θα πηγαίνουν τα δικά τους παιδιά να παίζουν. Ας τα μάθουμε να συμπεριφέριφέρονται με όμορφο τρόπο στα λουλούδια και στα δέντρα της περιοχής τους, να μη πετάνε σκουπίδια, να ενημερώνουν τους γονείς τους αν δουν άσχημες συμπεριφορές από άλλα παιδάκια και να προασπίζοται το δίκαιο. Αν τα μάθουμε να προσέχουν τα μικρά πράγματα και μεγαλώνοντας θα προσέχουν και τα μεγάλα... Ας τα μάθουμε να αγαπούν την Ελλάδα μας και να είναι υπερήφανα για αυτή όχι μόνο για το παρελθόν αλλά και για ενα ομορφο μέλλον που σε εκείνα έμελλε ο κλήρος να φτιάξουν. Καλό απόγευμα!!!

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

προβληματισμός τρίτης ~ OTAΝ Η ΠΟΛΙΤIKH ΜΠΛΕΚΕΙ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Καληνωρίσματα. Αυτή την περίοδο η Ουκρανία έχει κάθε λόγο να αισθάνεται εθνικά περήφανη καθώς συνδιοργανώνει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου μαζί με την Πολωνία, την μεγαλύτερη πληθυσμιακά χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο ενθουσιασμός είναι μεγάλος για όλη τη γηραιά ήπειρο καθώς παραδοσιακά ακόμα και η πολιτική κάνει μια στάση στη διοργανώτρια χώρα για να γιορτάσει στην γιορτή του αθλητισμού και του πολιτισμού.

Φέτος όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η πολιτική είναι η αφορμή να τιναχτεί στον αέρα η εγκυρότητα της διοργάνωσης ακριβώς εξαιτίας ενός αμιγώς πολιτικού ζητήματος. Πρόκειται για την φυλάκιση της τέως πρωθυπουργού της Ουκρανίας Γιούλια Τιμοσένκο η οποία κρατείται στις φυλακές της χώρας της υπό αντίξοες συνθήκες από την ηγεσία της χώρας, έχοντας μάλιστα καταγγείλει ξυλοδαρμό και κακοποίηση. Είναι προφανές πως είναι ανήκουστο σε μια ευρωπαϊκή χώρα όπως η Ουκρανία να συμβαίνουν τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις.

Πράξεις που εδώ και καιρό καταδικάζει η κοινή γνώμη μέσω αρμοδίων οργάνων. Καταδικάζει όλος ο πολιτικός κόσμος μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και άλλων ευρωπαϊκών και μη, φορέων. Το γεγονός της ποδοσφαιρικής διοργάνωσης όμως προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία να στραφούν τα φώτα της δημοσιότητας και στην Ουκρανία και στα πολιτικά της ζητήματα. Δεκάδες ηγέτες έχουν ακυρώσει τα προγραμματισμένα ταξίδια τους στο Κίεβο για διάφορες συνόδους, όμως αίσθηση προκαλεί η άρνηση κορυφαίων πολιτικών προσώπων όπως η Μέρκελ, ο Μπαρόζο και άλλοι, να παραβρεθούν στα γήπεδα της Ουκρανίας, πρόσκληση που λαμβάνουν από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (UEFA).

Λέω πάντα πως όταν η πολιτική μπλέκεται στον αθλητισμό, βγαίνουν και οι δύο χαμένοι, όμως αυτή τη φορά το πολιτικό μήνυμα είναι ηχηρό και η αιτία της παρέμβασης αναγκαία υπέρ του δέοντος. Η Τιμοσένκο πρέπει να απελευθερωθεί και η Ουκρανία να επανακτήσει τις καλές της σχέσης με την Ευρώπη και τη διεθνή κοινότητα. Είναι προς το συμφέρον όλων. Κανείς δε θέλει να χαλάσει η γιορτή του ποδοσφαίρου για την ντροπή της πολιτικής.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΓΡΑΨΤΕ ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ :[

 Διαβάστε περισσότερα.. »

βpάβευση δευτέρας ~ η άλλη όψη των εκλογών‏


η βράβευση της καλύτερης καταχώρησης για την ημέρα που πέρασε στον χώρο των ιστολογίων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ ΤΣΙ ΜΕΡΑΣ
από PRESS-GR

Η άλλη όψη των εκλογών‏...

«Πριν από δύο ώρες ξεκίνησε η εκλογική διαδικασία. Οι δικαστικοί αντιπρόσωποι δέχονται τους εκλογείς. Όλα βαίνουν καλώς, όπως είχαν προβλεφθεί και προετοιμαστεί. Καλό βόλι σε όλους», δήλωσε ο υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών Αντώνης Μανιτάκης (9 πμ).
Για να πηγαίνουν όλα καλά με την εκλογική διαδικασία σημαίνει ότι κάποιοι άνθρωποι κουράστηκαν και συνεχίζουν να κοπιάζουν. Το εκλογικό υλικό, η παράδοση – παραλαβή του και η μεταφορά του στα σχολεία, η φύλαξη μέχρι να αναλάβει η ΕΛ.ΑΣ., η διαμόρφωση των αιθουσών, η αντιμετώπιση εκτάκτων περιστατικών σχετικά με την εκλογική διαδικασία, οι αγγελιοφόροι, η παράδοση των κινητών τηλ. για την άμεση μετάδοση των αποτελεσμάτων, η εξυπηρέτηση των ετεροδημοτών, η καθαριότητα των χώρων, η επιστροφή του υλικού (κάλπες) μετά το πέρας των εκλογών και η μετατροπή των εκλογικών τμημάτων σε σχολικές τάξεις, ο καθαρισμός από το άχρηστο εκλογικό υλικό κ.α είναι αρμοδιότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δημοτικοί υπάλληλοι είναι αυτοί που διεκπεραιώνουν τα παραπάνω. Οι «τεμπέληδες», «οι άχρηστοι», «τα βύσματα», «οι χαραμοφάηδες», «η γάγγραινα του Ελληνικού κράτους» για εκείνους που θεωρούν πως μόνο η ιδιωτική πρωτοβουλία είναι παραγωγική, ξεχνώντας τις περιπτώσεις «Energa” και «Hellas power”…..
Επιπρόσθετα, για την επιτυχία της εκλογικής διαδικασίας εργάζονται ένα πλέγμα υπηρεσιών του κράτους και των σωμάτων ασφαλείας. Όλοι «αντιπαραγωγικοί»!!!
Αναμφισβήτητα τη δεκαετία του ’80 μπήκαν πολλοί από το παράθυρο αλλά την επόμενη δεκαετία με το ΑΣΕΠ, η πλειοψηφία των νέο προσληφθέντων υπαλλήλων εισήχθη αξιοκρατικά.
Παρόλα αυτά συνεχίζουμε κατηγορούμενοι γιατί εγκαταλείψαμε τον στίβο στο ιδιωτικό τομέα της μαύρης εργασίας, των απλήρωτων υπερωριών, των απολύσεων λόγω συμμετοχής σε απεργία, της φοροδιαφυγής. Σαφώς με εξαιρέσεις, που όμως είναι ελάχιστες.
Γεγονός αποτελεί η ανάγκη για αναδιάρθρωση του δημοσίου τομέα. Το ερώτημα βέβαια είναι πόσο αποτελεσματική θα ‘ ναι, αν εντολοδόχοι για την πραγματοποίηση της παραμείνουν εκείνοι που για 40 χρόνια ως κυβερνώντες δημιούργησαν και εξέθρεψαν το σημερινό δημόσιο.

  οι απόψεις που εκφράζονται στο κείμενο δε συμφωνούν ή εκφράζουν απαραίτητα το yannidakis. 
Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένα κριτήρια

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιo τσι δευτέρας ~ το αύριο των εκλογών

η είδηση που στιγμάτισε τη μέρα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
η Ελλάδα δεν βρίσκεται πλέον σε πολιτικό αδιέξοδο. Η ευχή και ελπίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια «να σχηματιστεί σταθερή κυβέρνηση» έχει τις προϋποθέσεις να υλοποιηθεί. Η ΝΔ έρχεται πρώτη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αθροίζουν πολύ πάνω από 150 βουλευτές. Αν προστεθεί και η ΔΗΜΑΡ, υπάρχει η δυνατότητα ευρείας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που φτάνει τους 179 βουλευτές
 το σχόλιο 
Την Κυριακή των εκλογών ο λαός δεν επιφύλαξε κάποια ιδιαίτερη έκπληξη. Σήμερα όμως ο λόγος επέστρεψε και πάλι στους πολιτικούς και όλα δείχνουν μία ξεκάθαρη συνεργασία ανάμεσα σε Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Μία δυνατή κυβέρνηση με πολλούς βουλευτές ώστε να πάρουν την ευθύνη που τους αναλογεί για το μέλλον του τόπου, μία ευθύνη που επέλεξε να αποποιηθεί ο Τσίπρας και το κόμμα του. Τώρα απαιτούμε κοινωνική πολιτική. Ο χρόνος μετράει!

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

κυματίζοvτας σκέψεις ~ το παραμύθι ενός ραγισμένου έρωτα

ακροβατώντας σε κύματα ρεαλισμού & ρομαντισμού, σκέψεις & συναισθήματα αποτυπώνονται σε λέξεις

το παραμύθι ενός ραγισμένου έρωτα

Μενέλαος Λουντέμης
Τὸ παραμύθι ἑνὸς ραγισμένου ἔρωτα


Μιὰ φορὰ κι ἕνα καιρό,
ἦταν ἕνα γραμμόφωνο.
Ἕνα ὁλομόναχο γραμμόφωνο.
Μὰ μπορεῖ καὶ νὰ μὴν ἤτανε γραμμόφωνο
καὶ νά ῾ταν μόνο ἕνα τραγούδι,
ποὺ ζητοῦσε ἕνα γραμμόφωνο,
γιὰ νὰ πεῖ τὸ καημό του.


Μιὰ φορὰ κι ἕνα καιρό,
ἦταν ἕνας Ερωτας.
Ἕνας ὁλομόναχος Ἔρωτας
ποὺ γύριζε μὲ μία πλάκα στὴ μασχάλη,
γιὰ νὰ βρεῖ ἕνα γραμμόφωνο
γιὰ νὰ πει τὸ καημό του.


«Ἔρωτα μὴ σὲ πλάνεψαν
ἄλλων ματιῶν μεθύσια
καὶ μέσ᾿ τὰ κυπαρίσια
περνᾷς μὲ μι᾿ ἄλλη νιά;
Ἔρωτ᾿ ἀδικοθάνατε,
Ἔρωτα χρυσομάλλη,
ἂν σ᾿ εἶδαν μὲ μιὰν ἄλλη,
ἦταν ἡ Λησμονιά».


Μιὰ φορὰ κι ἕνα καιρό,
δὲν ἦταν ἕνας ἔρωτας,
δὲν ἦταν ἕνας πόνος.
Ἦταν μισὸς ἔρωτας -μισὸς πόνος-
καὶ μιὰ μισὴ πλάκα,
πού ῾λεγε τὸ μισό της σκοπό:
«Ἔρωτα μὴ σὲ... Ἔρωτα μὴ σὲ...
ἔρωτα μισέ... ἔρωτα μισέ...»


Θέ μου!
Μὰ δὲ βρίσκεται ἕνα χέρι!
Ἕνα πονετικὸ χέρι,
γιὰ ν᾿ ἀνασηκώσει τὴ βελόνα
καὶ ν᾿ ἀκουστεῖ ξανά,
ὁλόκληρος ὁ Ἔρωτας,
ὁλόκληρο τὸ τραγούδι:


«Ἔρωτα μὴ σὲ σκότωσαν
τὰ μαγεμένα βέλη;
Ἔρωτα Μακιαβέλλι.
Τὰ μάτια ποὺ σὲ λάβωσαν,
μὲ δάκρυα πικραμένα,
καρφιά ῾ταν πυρωμένα
καὶ μπήχτηκαν βαθιά».

Μισός κι εγώ, μισός ο έρωτας, μισή καρδιά, μισό όνειρο...ανεκπλήρωτο. Λησμονιά και μοναξιά και σκέψεις χωρίς ανταπόκριση, σκέψεις που καίνε το μυαλό. Παρηγοριά δεν έχει η λαβωμένη καρδιά και το τραγούδι της δεν το ακούει πια κανείς (_)

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

προβληματισμός δευτέρας ~ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΙΟΥΝΙΟΥ: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤHTAΣ

Καληνωρίσματα. Εδώ και πολύ καιρό η Ελλάδα βρισκόταν υπό προεκλογική περίοδο. Είτε για τις πρώτες είτε για τις δεύτερες εκλογές. Σήμερα, βρισκόμαστε λίγο μετά το τέλος των δεύτερων εκλογών, θα προβληματιστούμε με έναν νέο επιχειρηματία μικρομεσαίας επιχείρησης, τον Μανώλη Βλάχο, αντλώντας δείγματα από τα αποτελέσματα του πρόσφατου Ερωτήματος του Μαΐου.

Μανώλη το Ερώτημα αυτό τέθηκε στους αναγνώστες του yannidakis (δείχνοντάς του παράλληλα το δημοσίευμα) πριν τις πρώτες εκλογές. Σήμερα, μετά και τις δεύτερες ποιες πιστεύεις πως πρέπει να είναι οι προτεραιότητες τις νέας κυβέρνησης;

Βλέποντας τις επιλογές που έχεις θέσει, ομολογώ πως μπερδεύομαι. Είναι πραγματικά τόσα πολλά. Όμως για να αρχίζουν να αλλάζουν, χρειάζεται μια ριζοσπαστική αλλαγή, όπως η διαγραφή από το μνημόνιο. Ανήκω κι εγώ σε εκείνους που έχουν τρομοκρατηθεί από το δίλημμα μνημόνιο ή δραχμή, όμως παρότι έχω διαβάσει τις συνέπειες, θέλω να δοκιμάσω. Απλά δε γίνεται να συνεχίσω έτσι.

Πως είναι τα πράγματα στην επιχείρηση σου τώρα;

Ανήκω στους τυχερούς που ακόμα είναι ανοιχτοί, όμως τα χρήματα δεν επαρκούν πλέον. Εδώ και μήνες “μπαίνω μέσα” και δεν ξέρω πως θα μπορώ να ελπίζω φια το άμεσο μέλλον. Όταν η δουλειά πήγαινε καλά, ανοίχτηκα. Δεν πήρα δάνεια ούτε για διακοπές, ούτε για άλλες ανοησίες. Πήρα δάνειο για να αγοράσω σπίτι, πήρα δάνειο για να αγοράσω την επαγγελματική μου στέγη, δάνειο για να τα εξοπλίσω, δάνειο ακόμα και για το αυτοκίνητο μου. Όμως δεν έγιναν όλα αυθαίρετα. Οι δόσεις έβγαιναν και μου εξασφάλιζαν και μια αξιοπρεπή ζωή. Τώρα όμως δεν πλησιάζω καν… Το ίδιο δεν έγινε και με την Ελλάδα; Όταν διαπίστωσαν ότι δεν “βγαίνει” πια της έδωσαν δάνεια και τρόπους να βγει απ’ το τέλμα. Σε μένα τι; Με αφήνουν να βουλιάζω όπως χιλιάδες άλλους.

Αναφέρεσαι στους πολιτικούς μας…

Αναφέρομαι σε όσους ορίζουν τις τύχες μας. Γι’ αυτό και με την ψήφο μου τους έδειξα πως δεν τους υπολογίζω. Όπως εκείνοι μου άλλαξαν τη ζωή έτσι κι εγώ θέλω να αλλάξω τα πρόσωπα στην πολιτική. Στήριξα νέα πρόσωπα ακόμα κι αν δεν τα ήξερα. Διαμαρτυρήθηκα και είναι το λιγότερο που μπορεί να με ανακουφίσει αλλά δυστυχώς το περισσότερο που μπορώ να κάνω.

Αγανακτισμένος;

Βέβαια! Όχι όμως σαν αυτούς που έτρεχαν στις πλατείες. Εγώ τότε προτιμούσα να δουλεύω όσο ακόμα είχα δουλειά. Κι αυτοί; Τι κατάφεραν; Πέτυχαν τίποτα;

Μανώλη σου εύχομαι να αντέξεις οικονομικά και επαγγελματικά μέχρι να φτιάξουν τα πράγματα.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΑΦΟΥ ΓΡΑΨΕΤΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ :[

 Διαβάστε περισσότερα.. »

βpάβευση κυριακής ~ ο καλοδεχούμενος θρίαμβος της εθνικής ελλάδος


η βράβευση της καλύτερης καταχώρησης για την ημέρα που πέρασε στον χώρο των ιστολογίων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ ΤΣΙ ΜΕΡΑΣ
από GR-NEWS

Ο καλοδεχούμενος θρίαμβος της Εθνικής Ελλάδος

Ναι, δεν πρέπει να συγχέουμε την Πολιτική με το Ποδόσφαιρο. Ναι, έχουμε πιο σημαντικά πράγματα να ασχοληθούμε από το Euro 2012. Καμία αντίρρηση.

Παρ’ όλα αυτά, ο χθεσινός θρίαμβος της Ελλάδας επί της Ρωσίας είναι κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενος. Ούτε που θυμάμαι πόσο καιρό είχα να δω τόσα χαμόγελα γύρω μου, από πότε…

…είχαν να ξεσπάσουν σε μαζικούς πανηγυρισμούς σε δρόμους και μπαλκόνια οι Έλληνες;

Ακόμα κι αν υπάρχει μια μικρή ή μεγάλη δόση υπερβολής στις αντιδράσεις, ακόμα κι αν τα αυτιά μας θα υποφέρουν από τα όσα θα ακουστούν για το επόμενο ματς με την  ποδοσφαιρικά γοητευτική Γερμανία, είναι από τις στιγμές που μια αθλητική επιτυχία “αποπροσανατολίζει” με τρόπο θεμιτό μια μελαγχολική κοινωνία.

Μπράβο στα παιδιά. Ελλάς ολέ!

  οι απόψεις που εκφράζονται στο κείμενο δε συμφωνούν ή εκφράζουν απαραίτητα το yannidakis. 
Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένα κριτήρια

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιo τσι κυριακής ~ η αθλητική ελληνική κυβέρνηση

η είδηση που στιγμάτισε τη μέρα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 

Αυτή είναι η Ελλάδα. Η χώρα που πρέπει να φτάσει στον πάτο, ή λίγο πριν από αυτόν, για να βγάλει την ψυχή και την καρδιά της. Αυτό που συμβαίνει πάντα. Στην καθημερινότητά μας, στην πολιτική, στην κοινωνία και φυσικά στον αθλητισμό. Η Ελλάδα του μνημονίου, της φτώχειας και της ανεργίας, δείχνει να ξυπνά από τον λήθαργο και να αντιδρά ή τουλάχιστον να απαντά στην προσβολή της προσωπικότητάς μας

 το σχόλιο 
Ξέρετε, δεν είναι η είδηση της ημέρας, αλλά δεν είναι καθόλου τυχαίο που ανήμερα των μεγάλων πολιτικών εκλογών αποφασίζω να ασχοληθώ με το τεράστιο εθνικό επίτευγμα που η Εθνική πέτυχε με καθαρά πολιτικές προεκτάσεις ("έτσι περνάνε αυτοί που σας χρωστάνε"). Η αλήθεια είναι πως αφού ποδοσφαιρική Ελλάδα μπορεί να μας κάνει ενικά περήφανους, μπορεί να μας βγάλει ξανά στους δρόμους για ένα ξέσπασμα χαράς, τότε καταλάβετε το... Προτιμάμε την ποδοσφαιρική Ελλάδα από την πολιτική.
Και κάτι ακόμα. Την Παρασκευή αγωνιζόμαστε στον προημιτελικό, μέχρι τότε απαιτούμε να έχουμε κυβέρνηση. Διαφορετικά θα μείνουμε μόνιμα στην Πολωνία και μόνιμοι πιστοί του ελληνικού αθλητισμού

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ψήγματα πνεuματικότητας ~ η πρόνοια του θεού

αποκωδικοποιώντας τα μηνύματα της θρησκείας προβληματιζόμαστε σε ζητήματα της κοινωνίας

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα μας παρουσιάζει την κλήση των πρώτων μαθητών. Ο Κύριος συναντά δύο αδέλφια: τον Σίμωνα Πέτρο και τον Ανδρέα, όπου ήταν ψαράδες, στη θάλασσα της Γαλιλαίας. Τους καλεί να Τον ακολουθήσουν και να γίνουν αλιείς ανθρώπων. Εκείνοι χωρίς δεύτερη σκέψη εγκατέλειψαν τη δουλειά τους και Τον ακολούθησαν. Στη συνέχεια συνάντησε άλλα δύο αδέλφια (αλιείς και αυτοί) τους οποίους κάλεσε κοντά Του. Τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, άφησαν την ψαρόβαρκα και τον πατέρα τους και έγιναν μαθητές Του. Ο Χριστός άρχισε να περιοδεύει όλη την Γαλιλαία κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο στον κόσμο.

Η κλήση των πρώτων μαθητών θα μας φαινόταν ένα απλό γεγονός, ίσως και περιττό, αν δε γνωρίζαμε τα αποτελέσματα του. Ο Ιησούς αρχίζει το έργο Του, την κατάκτηση της ανθρώπινης καρδιάς και διάνοιας, το πιο δύσκολο δηλαδή έργο. Αρχίζει επιλέγοντας τα κατάλληλα όργανα όπου απαιτείται να είναι ανάλογα του έργου, το οποίο θα κληθούν να επιτελέσουν. Το έργο είναι μεγάλο και δυσχερές, άρα και τα όργανα πρέπει να είναι τα καλύτερα, σε γνώσεις, δύναμη και σοφία. Ο καθένας θα περίμενε να καλέσει τους μεγαλύτερους επιστήμονες της εποχής εκείνης αλλά αντί γι’ αυτούς ο Ιησούς επιλέγει κάποιους ψαράδες. Αν η ανθρωπότητα γνώριζε ότι το σχέδιο του Χριστού ήταν να κατακτήσει τον κόσμο όχι με πολλούς, σοφούς και ισχυρούς, αλλά με λίγους και πτωχούς αλιείς, σίγουρα θα καταδίκαζε την επιλογή σε βέβαιη αποτυχία. Κι όμως, τα πράγματα δικαίωσαν την επιλογή του Χριστού. Το έργο Του στέφθηκε από πλήρη επιτυχία. Οι ολιγάριθμοι αλιείς γυρίζουν τον κόσμο και πείθουν τους σοφούς. Νικούν τους ισχυρούς. Καταβάλλουν τους κοσμοκράτορες. Και, ενώ τα έργα των ισχυρών διαλύονται και εξαφανίζονται, το έργο των Μαθητών μένει εις τον αιώνα, αυξανόμενο και επεκτεινόμενο.

Στην κλήση των Μαθητών φαίνεται περίτρανα η Πρόνοια του Θεού. Δικό της έργο ήταν η κλήση των Αποστόλων, δικό της και το αποτέλεσμα της κλήσης αυτής, όπως και ο εμπλουτισμός της Εκκλησίας, μέσω του Αποστολικού κηρύγματος. Οι Μαθητές υπάκουσαν στην κλήση του Χριστού και τα έθνη οδηγήθηκαν απ’ αυτούς στην ζωή της Εκκλησίας. Όλα αυτά υπήρξαν και είναι έργο της Θείας Πρόνοιας.

Η Θεία Πρόνοια είναι διαρκώς παρούσα στο έργο που ανέλαβαν οι διάδοχοι των Αποστόλων, δηλαδή τα στελέχη της Εκκλησίας, μέσα στους οποίους υπήρξαν ορισμένοι ανάξιοι γι’ αυτό το έργο. Όμως δε στάθηκαν ικανοί να προκαλέσουν πρόβλημα Οι “υγιείς διάδοχοι” κλήθηκαν ν’ αντιμετωπίσουν ποικίλες δυσκολίες, προερχόμενες από εξωτερικές δυνάμεις που πολεμούν διαχρονικά την Εκκλησία. Στάθηκαν απέναντι σε εσωτερικούς κραδασμούς που με ποικίλα προσωπεία, θέλησαν, εκ των έσω, να διαβρώσουν το δόγμα, την θεολογία, την εκκλησιαστική ειρήνη, την ενότητα και την παράδοση της εκκλησίας. Απέναντι σ’ όλους αυτούς τους εξωτερικούς και εσωτερικούς κινδύνους τα όργανα του Θεού στάθηκαν με σθένος και πνευματική ισχύ, που προέρχονταν όχι τόσο από τις δικές τους μικρές και πεπερασμένες δυνάμεις, όσο από την Πρόνοια του Θεού, που βρίσκεται πάντοτε πίσω από τις αγαθές αποφάσεις, τις φιλόθεες πρωτοβουλίες των ανθρώπων της Εκκλησίας προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου.

Η ίδια αυτή Πρόνοια του Θεού είναι βέβαιον ότι θα συνοδεύσει και θα σκεπάσει την εκκλησία και μέσω αυτής όλο τον κόσμο στην εποχή μας, στον καιρό της παγκοσμιοποίησης, των ποικίλων κρίσεων και των μεγάλων ανατροπών, όπου καλείται ν’ αντιμετωπίσει νέους πειρασμούς,  προκλήσεις, αμφισβητήσεις, όσο και εσωτερικές αγκυλώσεις. Και από αυτή τη διαδικασία θα βγουν όλοι ανανεωμένοι και εν δυναμωμένοι.

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

προβληματισμός κυριακής ~ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ (2η κυριακή)

Την προηγούμενη Κυριακή λέγαμε πως η Ελλάδα βρίσκεται και πάλι στο προσκήνιο εξαιτίας του Ευρωπαϊκό Πρωταθλήματος. Όλοι έχουν άχτι την Εθνική ποδοσφαίρου μας διότι το 2004 πήρε το Ευρωπαϊκό χωρίς -και καλά- να παίξει ποιοτικό ποδόσφαιρο.

Από χθες όλος ο κόσμος ασχολείται και πάλι με την Ελλάδα. Διάβασα αμέτρητα κείμενα από ειδησεογραφικές ιστοσελίδες για τις σημερινές εκλογές, πόσο σημαντικές είναι για την Ελλάδα και την Ευρώπη και όλα αυτά που έχουμε βαρεθεί να ακούμε. Αργά το βράδυ όμως, αναγκάστηκαν να γράψουν και κάτι ακόμα, κάτι που δεν μπορούν να αμφισβητήσουν γιατί ήταν προφανές. Οι έλληνες αποκλείσαμε το φαβορί του ομίλου, Ρωσία και ακούστηκε, πόνεσε, ξένισε, αλλά συνέβη. "Έτσι περνάνε αυτοί που σας χρωστάνε", "Μέρκελ ερχόμαστε" και άλλα τέτοια ενδιαφέροντα ακουγόντουσαν χθες.

Που; Μα στους δρόμους και τις πλατείες κάθε ελληνικής πόλης. Εκεί όπου το 2004 είχαμε δώσει ραντεβού, χθες, οχτώ χρόνια μετά επιστρέψαμε βλέποντας μικρά παιδιά που δεν είχαν ξαναζήσει τι σημαίνει να είσαι εθνικά περήφανος. Είδα παιδάκια να μην ξέρουν πως είναι να γιορτάζει η Ελλάδα και οι έλληνες μαζικά. Τραγικό;

Σήμερα το σκηνικό αλλάζει. Ψηφίζουμε για (ξανά). Δυστυχώς δεν μπορούμε να ψηφίσουμε για κυβέρνηση την Εθνική Ελλάδος, πρωθυπουργό τον Σάντος και υπουργούς τους διεθνείς μας, όμως δεν γίνεται. Πρέπει να επιστρέψουμε στο ζήτημα που έως τώρα μας κάνει να ντρεπόμαστε εθνικά. Σήμερα, όλος ο κόσμος θα ασχολείται με την Ελλάδα για το ζήτημα των εκλογών. Αυτοδύναμη κυβέρνηση δεν θα υπάρχει κι έτσι και την Δευτέρα και την Τρίτη και την Τετάρτη και την Πέμπτη, η σύνθεση της κυβέρνησης θα είναι το πρώτο θέμα.

Την Παρασκευή όμως το σκηνικό αλλάζει πάλι. Την Παρασκευή ξαναπαίζει η Εθνική μας, εκτός απροόπτου με τη Γερμανία κι εγώ προτείνω να βάλουμε στοίχημα το χρέος. Αυτό μάλιστα! Αυτό αξίζει πολιτικής διαπραγμάτευσης.

Υπομονή Έλληνες, η Ελλάδα όπως πέφτει έτσι ανεβαίνει :[

 Διαβάστε περισσότερα.. »

βpάβευση σαββάτου ~ αν ψήφιζα αύριο


η βράβευση της καλύτερης καταχώρησης για την ημέρα που πέρασε στον χώρο των ιστολογίων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ ΤΣΙ ΜΕΡΑΣ
από THE INSIDER

Αν ψήφιζα αύριο... 
Πριν ψηφίσουμε αύριο ας κοιτάξουμε με ανοιχτά μάτια γύρω μας. Μακριά από τις ειδήσεις, τους εκβιασμούς, τα ψευτοδιλήμματα και την τρομοκρατία των ισχυρών. Μακριά από τα ανόητα τηλεοπτικά σποτάκια, τους «ειδικούς» και τους εκπροσώπους τους. Θα ψηφίσουμε με το 22% του ενεργού πληθυσμού χωρίς δουλειά και με πάνω από 3 εκατομμύρια συνανθρώπους μας κάτω από το όριο της φτώχειας.

Με 600.000 συμπολίτες μας να αδυνατούν να αγοράσουν κρέας και με το 30% των Ελλήνων να μην μπορεί πλέον να πληρώσει ενοίκια και λογαριασμούς. Με μια μεσαία τάξη που συρρικνώνεται και εκβιάζεται. Με συλλογικές συμβάσεις που μετατρέπουν εργάτες και υπαλλήλους σε αναλώσιμους σκλάβους των αφεντικών και με τους μισούς νέους άνεργους. Και πάνω από όλα με ένα διεφθαρμένο καθεστώς που ειρωνεύεται και τρομοκρατεί.
 Ναι τα ξέρουμε όλα αυτά. Ας τα σκεφτούμε όμως ακόμα μια φορά πριν ψηφίσουμε. Πέρα από την ευθύνη και τα λάθη μας, υπάρχει μια κοινωνία που διαλύεται. Και η συλλογική ευθύνη, όσο υπαρκτή και αν είναι, δεν είναι ισότιμη. Τα ξέρω τα επιχειρήματα για τις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας, για το τεράστιο δημόσιο, για την φοροδιαφυγή, για την διαφθορά. Δεν τα αρνήθηκε ποτέ κανείς, ούτε νοστάλγησε το κρατικοδίαιτο, άκαμπτο και διεφθαρμένο κράτος των προηγούμενων χρόνων. Οι αλλαγές όμως έχουν ουσία μόνο αν συνοδεύονται από ουσιαστικές καινοτομίες στην δομή και την οργάνωση του.
Η έκθεση του ΟΟΣΑ 2011 για τη δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα παραδέχεται πως το κύριο πρόβλημα δεν είναι τόσο ο αριθμός των δημόσιων υπαλλήλων (που αντιστοιχούν στο 22% των εργαζομένων) αλλά ο καταμερισμός των θέσεων τους, η αδυναμία μηχανογράφησης, η έλλειψη ευελιξίας και κινητικότητας και η ελλιπής κατάρτιση. Σημειώνει ακόμα πως το ελληνικό κράτος πληρώνει 50 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο σε ενοίκια αντί να αξιοποιήσει τα δημόσια κτήρια που παραμένουν ανεκμετάλλευτα. Ενοίκια που αποφασίζονται με απευθείας αναθέσεις χωρίς ανοικτούς διαγωνισμούς.

Η πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας (www.transparency.org) σημειώνει πως τα προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων ευνοούν την συσσώρευση πλούτου στα χέρια των ιδιωτών και τονίζει πως τα από τα προγράμματα της Ελλάδας (και της Πορτογαλίας) ελάχιστα χρήματα προορίζονται για την μείωση των ελλειμμάτων. Αντιθέτως από αυτά επωφελούνται ιδιώτες προσκείμενοι σε κυβερνητικούς παράγοντες.

Θα μπορούσα να πω πολλά ακόμα. Να μιλήσω για τους εφοπλιστικούς κύκλους που τόσο έντεχνα παρουσιάζονται από αρθρογράφους της Καθημερινής και αναλυτές του Σκαι ως οι ευεργέτες της Ελλάδας που κανείς δεν πρέπει να αγγίξει. Και όμως οι ευεργέτες της Ελλάδας δεν πληρώνουν σχεδόν κανένα φόρο στο ελληνικό κράτος καθώς έχουν ψηφιστεί 51 φοροαπαλλαγές που αφορούν μέχρι και το νερό που αγοράζουν για τα γραφεία τους, ενώ χρωστάνε εκατομμύρια ευρώ στο υπό κατάρρευση ΝΑΤ.

Να μιλήσω για τις υπερκοστολογήσεις φαρμάκων και υλικών που έγιναν νόμος του κράτους χάρη τις διατάξεις των υπουργών υγείας του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Διατάξεις που απελευθέρωναν τις προμήθειες και καταργούσαν τον ανταγωνισμό αφήνοντας την αγορά φαρμάκων στα χέρια διαπλεκόμενων μεγαλογιατρών και διοικητών νοσοκομείων. Να θυμηθούμε την εταιρεία Johnson & Johnson κατεξοχήν προμηθευτή του ελληνικού δημοσίου, που κοστολογούσε υλικά με 800% και η οποία βρέθηκε υπόλογη στο αμερικανικό υπουργείο δικαιοσύνης για διεφθαρμένες πρακτικές στο εξωτερικό (άσχετο αν συμβιβάστηκε με πρόστιμο 70 εκ. δολαρίων). Κάποιοι υπουργοί και επιτροπές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ υπέγραφαν για όλα αυτά, και όμως φτάσαμε σήμερα να λέμε πως φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχουν φάρμακα οι καρκινοπαθείς.

Θα μπορούσα να πω πολλά και οι περισσότεροι θα συμφωνούσατε μαζί μου γιατί όλα αυτά τα έχουμε ζήσει στο πετσί μας. Όμως αύριο ψηφίζουμε και έχουμε επιτέλους την ευκαιρία την καταγγελία μας να την κάνουμε πράξη.

Αν αύριο λοιπόν ψήφιζα θα σκεφτόμουν πως οι διαρθρωτικές αλλαγές που έχει τόσο μεγάλη ανάγκη η κοινωνία μας δεν είναι μονοδιάστατες και δεν εξυπηρετούν κανένα όταν μοναδικός τους στόχος είναι να στηρίξουν ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα και να διατηρήσουν την ελίτ της εξαθλίωσης στην εξουσία. Το μνημόνιο απέτυχε όχι γιατί δεν πρότεινε αλλαγές αλλά επειδή οι αλλαγές που πρότεινε διέλυσαν την κοινωνία. Διότι για να την εξυγιάνεις πρέπει πρώτα να φροντίσεις να υπάρχει αυτή η κοινωνία. Θα σκεφτόμουν πως δεν θέλω να ζήσω σε μια χώρα που η πολιτική εξουσία με ειρωνεύεται, με υποτιμά και με τρομοκρατεί. Δεν θέλω να ζήσω σε μια χώρα που οι πολίτες της δόθηκαν αδιαπραγμάτευτα στα διεθνή αρπακτικά, σε μια χώρα που μια ομάδα φασιστών με την ανοχή της κυβέρνησης μου, θα καπηλεύεται την ιστορία μου και θα δολοφονεί στο όνομα μου.

Θα ψήφιζα λοιπόν κοιτώντας στα μάτια τον γιο μου, που αξίζει μια δίκαιη και αλληλέγγυα κοινωνία και τον πατέρα μου που δικαιούται την αξιοπρέπεια της ηλικίας του. Και θα διέγραφα για πάντα όσους μας έφεραν μέχρι εδώ.

  οι απόψεις που εκφράζονται στο κείμενο δε συμφωνούν ή εκφράζουν απαραίτητα το yannidakis. 
Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένα κριτήρια

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιo του σαββάτου ~ εκλογές αύριο

η είδηση που στιγμάτισε τη μέρα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την εκλογική αναμέτρηση, που θεωρείται η κρισιμότερη των τελευταίων δεκαετιών. Τα διλήμματα με κυρίαρχο την εφαρμογή, την επαναδιαπραγμάτευση ή την ακύρωση του Μνημονίου μονοπωλούν τις σκέψεις των ψηφοφόρων που προσέρχονται σε λίγες ώρες στις κάλπες ενώ κορυφώθηκε χθες το κλίμα πόλωσης. Αιχμή της πολιτικής αντιπαράθεσης παρέμεινε το Μνημόνιο και τα σενάρια εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, με τον Αντώνη Σαμαρά, τον Αλέξη Τσίπρα, τον Βαγγέλη Βενιζέλο και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς να συγκρούονται ως την τελευταία στιγμή
 το σχόλιο 
Πάμε πάλι! Εγώ θα σας προτρέψω για ότι είχα κάνει και πριν ένα μήνα. Ψηφίστε με σύνεση. Μην ρίξετε ψήφο διαμαρτυρίας, δεν είναι δημοσκόπηση. Οι εποχές είναι τόσο κρίσιμες που πρέπει να κρίνετε πιο κόμμα, ποιος πολιτικός αρχηγός, ποια πολιτικά στελέχη είναι ικανά να διοικήσουν την χώρα, ποια μπορούν να βγουν έξω στην Ευρώπη και να διαπραγματευτούν το καλύτερο για τη χώρα. Είμαστε όλοι θυμωμένοι, όπως την ώρα της κάλπης οφείλουμε να είμαστε ρεαλιστές. Το χρωστάμε στην χώρα μας, το χρωστάμε στα παιδιά μας

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ιστopικές ειδήσεις ~ violence flares in warsaw at euro 2012 clash

η είδηση της εβδομάδας παρουσιάζεται με σκοπό να διερευνηθεί η επίδραση της στην κοινωνία

από euronews Violence flares in Warsaw at Euro 2012 clash

Violence off the pitch marred the Euro 2012 match between Russia and Poland as football fans fought running battles in Warsaw.

More than 120 people were arrested and a dozen others needed medical treatment.

With around 20,000 Russian fans in the Polish capital for the Group A clash, scuffles had been anticipated by the police.

More than 6,000 officers were deployed in the city centre.

The worst of the violence erupted before the match. The Polish authorities had allowed Russian fans to march to the national stadium in a combined celebration of Russia’s Independence Day.

But against a background of decades of rivalry plus liberal alcohol licencing laws, those carrying national flags and banners were jumped upon.

Το 2010, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του ρατσισμού, της διαφθοράς, της εγκληματικότητας στη Νότιο Αφρική, το μόνο που έμεινε να μας ενοχλεί ήταν οι βουβουζέλες και ο θόρυβος τους! Δεν είχαμε κανένα περιστατικό που θα αμαύρωνε την σπουδαία αυτή διοργάνωση.

Δύο χρόνια μετά, στην καρδιά της πολιτισμένης και εξευγενισμένης Ευρώπης, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Φαινόμενα ρατσισμού σε έγχρωμους ποδοσφαιριστές, περιστατικά βίας από οπαδούς εθνικών ομάδων(!) εντός και εκτός γηπέδων, πριν και μετά τους αγώνες, έχουν ήδη στιγματίσει την διοργάνωση.

Δεν ξέρω ποιος θα σηκώσει... την κούπα και δεν με πειράζει (πολύ) αν η Ελλάδα δεν προχωρήσει στην διοργάνωση. Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι πως ο αθλητισμός έπεσε και πάλι θύμα της βίας και εμείς εδώ στην Ελλάδα αν και ευτυχώς δεν έχουμε ρατσιστικά κίνητρα, γνωρίζουμε καλά τι πάει να πει βία στα γήπεδα :[

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

προβληματισμός σαββάτου ~ ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ: ΣΕ ΘΕΛΩ ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ (Hysteria)

ταξιδέψτε στον Μουσικό Κωδικό ακούγοντας το κομμάτι συγχρόνως

Δεν είμαι καλά. Δεν με ενδιαφέρει ποιοι είναι μπροστά μου και ποιοι θα με κακολογήσουν γιατί δεν έχω κανένα έλεγχο. Σαν κάτι να με γαργαλάει βασανιστικά και να μην μπορώ να αντισταθώ σε αυτό το τίναγμα του ηλεκτρισμού που διαπερνά το σώμα μου. Είναι γιατί το θέλω τώρα, χωρίς λεπτομέρειες. Θέλω την καρδιά και όλο σου το είναι. Εγώ έχω ξεφύγει ήδη, δεν έχει απομείνει τίποτα από εμένα. Σε καλώ και είναι η τελευταία ευκαιρία σου να ξεφύγεις χάνοντας κι εσύ τον έλεγχο.

 

Όσο ο χρόνος περνάει χωρίς να παραδίνεσαι, αισθάνομαι χίλια μπράτσα να με κρατούν πίσω ενώ εξαγριωμένος τεντώνω τις φλέβες μου για να απελευθερωθώ. Αναζητώ φάρμακο που θα με κρατήσει πίσω όμως όλες οι δυνάμεις που υπήρξαν διαπερνούν το κορμί μου σαν να τινάζομαι ολόκληρος προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω μια πραγματικότητα που δεν τελειώνει όσο η εκκρεμότητα μας παραμένει. Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα ονειρεύομαι πως είμαι ζωντανός, όμως μόνο εσύ μπορείς να δώσεις το θανάσιμο φιλί που θα με ξυπνήσει στον επίγειο θάνατο. Μην αργείς άλλο γιατί σε θέλω τώρα. Το τώρα μου είναι υπερβολικά σύντομο. Σε θέλω ολοκληρωτικά και παρότι η υπομονή μου νεκρώνει την ζωή μου, αντέχω, δεν σπάσω και σου δίνω την τελευταία ευκαιρία να χάσεις τον έλεγχο μαζί μου.

 

Καθώς σε βλέπω να μου παραδίνεσαι (τελικά) φωνάζω πόσο σε θέλω και μη αντέχοντας άλλο η καρδιά μου εκρήγνυται!  Τώρα διαλύομαι, λυγίζω όμως μπορώ να δραπετεύσω ξέροντας πως η απόφασή σου διαβρώνει την πίστη σε κάθε τετριμμένο :[

 Διαβάστε περισσότερα.. »

βpάβευση παρασκευής ~ μα που είναι οι ανδρείοι έλληνες


η βράβευση της καλύτερης καταχώρησης για την ημέρα που πέρασε στον χώρο των ιστολογίων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ ΤΣΙ ΜΕΡΑΣ
από αἰέν ἀριστεύειν

ΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΙΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ ;

Αγαπητοί  και αγαπητές μου, επειδή όλο και περισσότερο τον τελευταίο καιρό ακούω το ίδιο ερώτημα, κατ’ αρχής  θα συμφωνήσω με τις διαπιστώσεις σας ότι ‘’φαίνεται’’ πως δεν υπάρχουν ανδρείοι πατριώτες μεταξύ μας και ότι οι πατριδοκάπηλες καρικατούρες δεν πείθουν κανέναν.

Όμως επιτρέψατε μου να βάλω ακόμα μια παράμετρο στις σκέψεις μας και αρχίζω με ένα ερώτημα:                                    

 Πιστεύετε ότι σε εποχές εθνικής έξαρσης,  το ποσοστό των αντρείων μεταξύ των Ελλήνων ήταν πολύ διαφορετικό από ότι είναι σήμερα;

1.                     Αν απαντήσουμε ΝΑΙ τότε οδηγούμαστε στην λογική διαπίστωση ότι οι σημερινοί Έλληνες είναι ανάξιοι των προγόνων τους, για διάφορους  λόγους και αιτίες.

Αυτό συνεπάγεται ότι είμαστε καταδικασμένοι στην υποταγή και τον εθνικό αφανισμό.

Αυτά όμως  έλεγαν και τότε το ’21   οι υπηρέτες των ξένων συμφερόντων. Μας έλεγαν ξιπόλητους, βρωμιάρηδες, πλιατσικολόγους κ.λ.π.

Ακόμα και το Φανάρι  αφόριζε τους Έλληνες  πατριώτες.

 Εμείς όμως επαναστατήσαμε  και διώξαμε τον κατακτητή.                      

          Τα ίδια πάνω κάτω έλεγαν και το 1940, ότι  Ιταλοί και Γερμανοί θα κάνουν περίπατο στην Ελλάδα και δεν φοβούνται τους άοπλους και ξιπόλητους  Έλληνες στρατιώτες. Και ω του θαύματος πολεμήσαμε και αντισταθήκαμε 10πλασιο χρόνο από τους πανίσχυρους συμμάχους μας.

Νικήσαμε και ήταν νικηθήκαμε δεν υποταχθήκαμε με αποτέλεσμα να βρει τον Γερμανό ο Ρωσικός χειμώνας που έκρινε την έκβαση του 2ου Π.Π.

  Ας μην πάμε πολύ πίσω στην αρχαιότητα στις Θερμοπύλες, στον Μαραθώνα, στην Αίγινα κ.λ.π. Μια από τα ίδια.                                          

2.                 Αν απαντήσουμε ΟΧΙ τότε οδηγούμαστε στην λογική διαπίστωση ότι το ίδιο ποσοστό ανδρείων που υπήρχε τότε στην Ελλάδα αναλογεί και υπάρχει και σήμερα και θα υπάρχει πάντα, έτοιμο να δώσει τον υπέρ πάντων ηρωικό αγώνα της ελευθερίας υπέρ του έθνους.

Αντιλαμβάνομαι όμως ότι προκύπτει το ερώτημα ”μα που βρίσκονται  οι  ανδρείοι σήμερα;”  

Η απάντηση είναι απλή ”στις θέσεις τους σε κατάσταση αναμονής, προετοιμασίας  και προσμονής για τον αγώνα που θα δώσουν”.

Προκύπτει όμως και ένα ακόμα ερώτημα που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο ”μα ποιοι είναι, πόσοι είναι, που είναι;”

Η απάντηση είναι και πάλι απλή ”είναι εκεί που πρέπει, είναι όσοι χρειάζονται για να κάνουν την διαφορά και είναι οι ίδιοι που ήταν πάντα, ξαναγεννημένοι, για να εκτελούν την προαιώνια αποστολή τους, την υπεράσπιση της ΕΛευθερίας”.

«Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί και αμαθείς, και πλούσιοι και φτωχοί, και πολιτικοί και στρατιωτικοί, και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Όσοιαγωνιστήκαμεν αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσομεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμε ό­λοι μαζί, και να μη λέγει ούτε ο δυνατός εγώ, ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς εγώ; Όταν αγωνιστεί μόνος του και φτιάσει ή χα­λάσει, να λέγει εγώ. Όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε εμείς. Είμαστε εις το εμείς και όχι εις το εγώ!»… Στρατηγός Μακρυγιάννης

Οι Ανδρείοι Έλληνες είμαστε όλοι εμείς που όταν σημάνει η ώρα του ξεσηκωμού θα βρεθούμε εκεί που η καρδιά μας προστάζει.

Ποτέ μέσα στις χιλιετίες δεν χρειάστηκε να είμαστε πολλοί. Ήμασταν πάντα όσοι χρειάζονταν για να κάνουμε την διαφορά μεταξύ  Φωτός και σκότους, Ελευθερίας και σκλαβιάς, Αλήθειας και  πλάνης / συκοφαντίας, Θυσίας και προδοσίας.

Είμαστε εμείς.

  οι απόψεις που εκφράζονται στο κείμενο δε συμφωνούν ή εκφράζουν απαραίτητα το yannidakis. 
Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένα κριτήρια

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιo τσι παρασκευής ~ μήνυση σε ανήμπορη γυναίκα

η είδηση που στιγμάτισε τη μέρα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
Αντιμέτωποι με ένα απίστευτο περιστατικό ήρθαν οι αστυνομικοί στο Ηράκλειο - Συνελήφθη 32χρονη και οδηγείται στον εισαγγελέα. Έκλεψε γάλα για να ταϊσει τα παιδιά της και την έπιασαν. Δεν είναι έτσι όπως παρουσιάζεται η υπόθεση, λέει το Σούπερ Μάρκετ.
 το σχόλιο 
Το συγκλονιστικό στην σημερινή είδηση που με συντάραξε, δεν είναι η ληστεία, δεν είναι ότι μια μάνα είχε ανάγκη από ένα κουτί γάλα για τα παιδιά της. Αυτά μάλλον που αρχίζουμε και τα συνηθίζουμε. Όμως από τη διοίκηση ενός καταστήματος πολυεθνικής εταιρείας να κινηθεί δικαστικά κατά μίας ανήμπορης γυναίκας λες και η σύλληψη της και η δημοσιοποίηση του γεγονότος δεν είναι αρκετή τιμωρία γι την υπόληψη της. Απάνθρωποι-άνθρωποι αγαπητοί αναγνώστες

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

κυματίζοvτας σκέψεις ~ το παλιό βιολί

ακροβατώντας σε κύματα ρεαλισμού & ρομαντισμού, σκέψεις & συναισθήματα αποτυπώνονται σε λέξεις

το παλιό βιολί

Ιωάννης Πολέμης
Τὸ παλιὸ βιολί

Ἄκουσε τ᾿ ἀπόκοσμο τὸ παλιὸ βιολὶ
μέσα στὴ νυχτερινὴ σιγαλιὰ τοῦ Ἀπρίλη
στὸ παλιὸ κουφάρι του μιὰ ψυχὴ λαλεῖ
μὲ τ᾿ ἀχνὰ κι᾿ ἀπάρθενα τῆς ἀγάπης χείλη.


Καὶ τ᾿ ἀηδόνι τ᾿ ἄγρυπνο καὶ τὸ ζηλευτὸ
ζήλεψε κι ἐσώπασε κι ἔσκυψε κι ἐστάθη
γιὰ νὰ δεῖ περήφανο τί πουλὶ εἶν᾿ αὐτὸ
ποὺ τὰ λέει γλυκύτερα τῆς καρδιᾶς τὰ πάθη.


Ὡς κι ὁ γκιώνης τ᾿ ἄχαρο, τὸ δειλὸ πουλί,
μὲ λαχτάρ᾿ ἀπόκρυφη τὰ φτερὰ τινάζει
καὶ σωπαίνει ἀκούγοντας τὸ παλιὸ βιολί,
γιὰ νὰ μάθει ὁ δύστυχος πῶς ν᾿ ἀναστενάζει.


Τί κι ἂν τρώει τὸ ξύλο του τὸ σαράκι; τί
κι ἂν περνοῦν ἀγύριστοι χρόνοι κι ἄλλοι χρόνοι;
Πιὸ γλυκιὰ καὶ πιὸ ὄμορφη καὶ πιὸ δυνατὴ
ἡ φωνή του γίνεται, ὅσο αὐτὸ παλιώνει.


Εἶμ᾿ ἐγὼ τ᾿ ἀπόκοσμο τὸ παλιὸ βιολὶ
μέσα στὴ νυχτερινὴ σιγαλιὰ τοῦ Ἀπρίλη
στὸ παλιὸ κουφάρι μου μιὰ ψυχὴ λαλεῖ
μὲ τῆς πρώτης νιότης μου τὰ δροσάτα χείλη.


Τί κι ἂν τρώει τὰ σπλάγχνα μου τὸ σαράκι; τί
κι ἂν βαδίζω ἀγύριστα χρόνο μὲ τὸν χρόνο;
Πιὸ γλυκιὰ πιὸ ὄμορφη καὶ πιὸ δυνατὴ
γίνεται ἡ ἀγάπη μου, ὅσο ἐγὼ παλιώνω.

Άλλοι λένε “το βιολί βιολάκι” κι όμως να που ο πόνος που δεν σταματά, ο καημός που εκδηλώνεται μέρα με τη μέρα, μήνα με το μήνα και τα χρόνια περνάνε κι η παλιά αγάπη, γίνεται ακόμα πιο παλιά. Η αληθινή αγάπη όμως δεν σβήνει ποτέ και ο χρόνος δεν την ξεθωριάζει όπως τα κύματα φθείρουν τα βράχια και τους φάρους. “πιο γλυκιά πιο όμορφη και πιο δυνατή γίνεται η αγάπη μου”... είναι άραγε αλήθεια; Όποιος την ένοιωσε πραγματικά, ξέρει, όποιος την ένιωσε επιφανειακά δεν θα καταλάβει ποτέ!(_)

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

προβληματισμός παρασκευής ~ ΜΥΘΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ: ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΖΩΗΣ (3/5)

Ο Περάκης κατάφερε να φτάσει στα ίχνη του Στέφανου και τον βρήκε ακριβώς τη στιγμή που βρισκόταν σπίτι του και έγραφε. Ο Περάκης χτύπησε την πόρτα κρατώντας το όπλο του και σύντομα η πόρτα άνοιξε. Τα βλέμματα των δύο αντρών συναντήθηκαν χωρίς να μιλήσουν για λίγο. “Δεν διέπραξα κάποιο αδίκημα, δεν θα με συλλάβεις” έσπασε τη σιωπή ο Στέφανος.
- “Όχι, όμως παίρνω τώρα τη γυναίκα σου να την ενημερώσω ότι σε βρήκαμε. Μετά από τόσο καιρό είναι τρομοκρατημένη όπως και η κόρη σου κι εσύ απαθής τους έχεις βυθίσει στην αβεβαιότητα” του απάντησε αφοπλιστικά ο Περάκης.

Ο Στέφανος τελικά γύρισε σπίτι του, στην οικογένεια του. Κανείς δεν έμαθε που ήταν και τι έκανε, καθώς όλοι είχαν όρεξη να ξεχάσουν αυτό που έζησαν. Όλοι;

Πολύ εύκολα οι φίλοι του φρόντισαν να έχει έτοιμη εργασία, ενώ σύντομα προσπαθούσαν όλοι να συνηθίζουν σε μια νέα ζωή που παρά τις προσδοκίες όμως, δεν θα ήταν ποτέ ξανά ίδια. Ο Στέφανος έδειχνε πως αγαπούσε την κόρη του, όμως δεν κατάφερνε να είναι συνεπής. Δεν ήταν επιμελής στην κόρη του, δεν έδειχνε ενδιαφέρον στη γυναίκα του. Κι όμως εκείνη τον στήριζε. Δεν κατάφερε να ανταποκριθεί ούτε καν όταν η γυναίκα του τον περίμενε γυμνή στο κρεβάτι. Είχε φροντίσει για όλα αφήνοντας τον να κάνει ελάχιστα. Κι όμως… εκείνος δεν ανταποκρίθηκε βυθίζοντας την Χρύσα σε σκέψεις.

Ο Στέφανος ήταν ένας ξένος. Δεν δεχόταν να συναντηθεί με τους φίλους του, ήταν αντιπαραγωγικός στη δουλειά, δεν είχε όρεξη να περνά χρόνο με τη γυναίκα του κι εκείνη δεν σταματούσε να τον υπερασπίζεται. Τον δικαιολογούσε στις παρέες, έβρισκε παράξενες ιστορίες για να λέει στην κόρη τους. Κι όταν προσπαθούσε να μιλήσει στον άντρα της, εκείνος πάντα την απωθούσε ευγενικά.

Η Χρύσα είχε ανησυχήσει και νόμιζε πως κάτι άλλο συνέβαινε. Επισκέφθηκε τον αστυνόμο Περάκη για να του διηγηθεί την τροπή που είχε πάρει η επιστροφή του Στέφανου σπίτι. Συναντήθηκαν σε ένα εστιατόριο όπου η Χρύσα του περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια την πραγματικότητα δείχνοντάς του την απόγνωση. Δεν ήλπιζε σε κάτι, ήθελε απλά να μοιραστεί το πρόβλημα με κάποιον που ήξερε την ιστορία όσο κανείς άλλος. Ο Περάκης την αγκάλιασε για να την παρηγορήσει και εκείνη μοιραία τον φίλησε χωρίς εκείνος να της αντισταθεί. Οι δυο τους βρέθηκαν σε σπίτι όπου πέρασαν στιγμές ερωτικού ξεσπάσματος. Η ιστορία του Στέφανου και της Χρύσας είχε τελειώσει ή μήπως όχι;

:[
διαβάστε το τέταρτο μέρος του Μύθου την ερχόμενη Παρασκευή στις 12:00

 Διαβάστε περισσότερα.. »