βpάβευση τρίτης ~ ποια αριστερά


η βράβευση της καλύτερης καταχώρησης για την ημέρα που πέρασε στον χώρο των ιστολογίων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ ΤΣΙ ΜΕΡΑΣ
από olympia

Ποιά “αριστερά”;

Σε πολλά blogs διαβάζω διάφορες περισπούδαστες αναλύσεις περί της ανάγκης να ηγηθεί της χώρας επιτέλους η Αριστερά. Η Αριστερά των πολιτών, των αδικημένων, των ανθρώπων του μόχθου κλπ κλπ. Ειλικρινώς, δεν θα είχα απολύτως καμμίαν αντίρρηση να γίνει τούτο πραγματικότητα, μιας και  όντως η Αριστερά, αμιγώς, δεν έχει ποτέ δοκιμασθεί στην Κυβέρνηση και συνεπώς θα ήταν μία καλή αλλαγή για το σύστημα.

Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, αγαπητοί μου είναι το εξής: Για ποια ακριβώς Αριστερά ομιλούμε;;; Ακούγοντας το τελευταίο διάστημα πολλούς εκ των εκπροσώπων της, δεν βγάζω άκρη!

Ομιλούμε για την Αριστερά της Ευρώπης;; Της «μη» Ευρώπης; Της «μη» ευρωζώνης αλλά της Ευρωπαικής Ένωσης;

Της καταγγελίας των μνημονιακών συμβάσεων; Της «περίπου» καταγγελίας; Της «μη» καταγγελίας αλλά της «επανεξετάσεως»;

Της «βίλας Υπατία»; Της απόλυτης φιλίας μας με τους λαθρομετανάστες;; Της μερικής;; Υπάρχει σχέδιο ν αναπνεύσει το κέντρο; Μήπως αυτό είναι η πλήρης νομιμοποίηση κι ελληνοποίηση των πάντων; Όχι;;

Της επανάστασης του «Δεκέμβρη 2008»;;

Της πλήρους αυτοδιάθεσης των Σκοπίων με όποιο όνομα επιθυμού; Της «μη» πλήρους;;

Της απόλυτης φιλίας με τον τουρκικό λαό; Της λιγότερης «φιλίας»; Ποια «φιλίας» τέλος πάντων;;

Της μονομερούς ανακήρυξης της ΑΟΖ στο Αιγαίο; Της «μη» μονομερούς αλλά με την συγκατάθεση των φίλων μας των Τούρκων; Της μονομερούς εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων στο Αιγαίο; Της συνεκμετάλλευσης; Δλδ της de facto αναγνώρισης κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Τουρκία;

Επειδή είτε είμαι αδαής είτε δεν έχω λάβει ακόμη απαντήσεις από την Αριστερά στα ανωτέρω, θα ήθελα μέσα από το φιλόξενο τούτο ιστοτοπο να μου απαντήσει κάποιος αρμόδιος και μάλιστα μονολεκτικώς, έτσι όπως θα ήθελε ο κύριος Τσίπρας ν απαντήσουν οι έτεροι κομματάρχες στα περίφημα πέντε ερωτήματα που έθεσε (ναι η όχι) και δη εγγράφως κατά την διάρκεια των διερευνητικών εντολών.

  οι απόψεις που εκφράζονται στο κείμενο δε συμφωνούν ή εκφράζουν απαραίτητα το yannidakis. 
Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένα κριτήρια

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιo τσι τρίτης ~ και ιδιώτες στο διάστημα

η είδηση που στιγμάτισε τη μέρα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
Η αμερικανική εταιρεία SpaceX εκτόξευσε σήμερα τη μη επανδρωμένη κάψουλα Dragon, το πρώτο όχημα ιδιωτικής εταιρείας που θα ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ISS
 το σχόλιο 
Πρόκειται για μία νέα σελίδα στα διαστημικά δρώμενα. Από την άλλη βέβαια μου είναι αδύνατο να μην κάνω τον παραλληλισμό της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης με τις αντιστρόφως ανάλογες επενδύσεις στην ιδιωτική διαστημική. Ας ελπίσουμε η ανάμιξη της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας να συμβάλλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη του κλάδου. Άλλωστε πάντα μας αρέσει να ακούμε για νέες "επουράνιες κατακτήσεις"

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

εκ-παιδεύovτας το αύριο ~ μια βόμβα στο σαλόνι μου

μία μητέρα περι-γράφει πως είναι να μεγαλώνεις την αυριανή γενιά, σήμερα

Πάντοτε μου άρεσε η τάξη, δεν μπορούσα να ησυχάσω όταν το σπίτι μου ήταν ατακτοποίητο και όμως στην πορεία έπρεπε να μάθω όχι μόνο να μην με απασχολεί η σκόνη, που προφανώς υπάρχει, αλλά και τα παιχνίδια που κυκλοφορούν μέσα στο σαλόνι. Τις προάλλες καθόμουν στο σαλόνι του σπιτιού μου και έβλεπα πως διαμορφώθηκε μετά τη γέννηση του παιδιού όχι μόνο χωροταξικά αλλά και όσον αφορά την τακτοποίηση του. Είναι σε αυτή την πανέμορφη για εκείνη ηλικία που κάνει τα πρώτα της βήματα και ανακαλύπτει όλο τον κόσμο. Την εντυπωσιάζουν το τραπεζάκι του σαλονιού, προσπαθεί να ανοίξει τα ντουλάπια και εμείς οι νοικοκυρές οφείλουμε να διατηρούμε την ψυχραιμία μας και να τους μάθουμε ότι δεν τους ανήκει όλο το σπίτι και ότι κάποια πράγματα είναι της μαμάς ή του μπαμπά.

Δεν μου αρέσει να της λέω συνεχώς μην το κάνεις αυτό ή μην το κάνεις εκείνο όμως οφείλω όχι μόνο για λόγους τακτοποίησης αλλά και για λόγους ασφάλειας να της βάζω όρια. Προσπαθώ να βάζω τα παιχνίδια της σε μια σειρά και να παίζουμε μέσα στο δωμάτιο της προσπαθώντας να της δείξω ότι αυτός ο χώρος είναι για παιχνίδι και για ξεκούραση. Το ενεργητικό ζουζούνι μας όμως δεν αρέσκεται να αφήνει τα παιχνιδάκια του στο δωμάτιο του και εκεί είναι που το σαλόνι μας είναι γεμάτο παιχνίδια. Και εμείς οι μανούλες με την πρώτη ευκαιρία που κάνει έναν υπνάκο τρέχουμε να το φτιάξουμε όπως εμάς μας αρέσει ή όπως είχαμε συνηθίσει μέχρι την επόμενη φορά που θα γεμίσει με παιχνίδια. 

Άλλωστε με τον δικό τους τρόπο θέλουν και εκείνα να κεντρίζουν το ενδιαφέρον μας και μας ζητούν να παίξουμε μαζί τους. Λατρεύουν όταν καθόμαστε και εμείς στο χαλάκι μαζί τους ενώ είναι πιο ανήσυχα όταν τα αφήνουμε μόνα τους να παίζουν. Αλλά για να είμαι ειλικρινής όσο και αν εμάς μας αρέσει το τέλειο σπίτι αισθάνομαι πολύ καλύτερα όταν περνάω τον χρόνο μου μαζί της γνωρίζοντας έτσι ότι είναι χαρούμενη και ευτυχισμένη. Αυτό άλλωστε φαίνεται και από το γλυκό τους χαμόγελο αλλά και από τα φιλιά που μας χαρίζουν. Καλή δύναμη σε όλους τους γονείς.

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

προβληματισμός τρίτης - Η METΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΟ ΚΑΙΝOTOΜΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

Καληνωρίσματα. Γράφω συχνά εδώ στο yannidakis πως το μέλλον του κόσμου είναι η νεολαία και αυτό πάντοτε με γεμίζει ελπίδα όχι μόνο κοιτώντας το διεφθαρμένο παρόν της δικής μου γενιάς, αλλά και στο ότι η καινοτομία, η φαντασία, η δημιουργικότητα κρύβεται πάντοτε μέσα σε αυτά τα νεαρά μυαλά.

Το μόνο που λείπει είναι να αποδεικνύεται και αυτό γίνεται συχνά. Σήμερα σας παρουσιάζω μία καινοτομία νέων που απευθύνεται σε νέους. Πρόκειται για το πρόγραμμα “Outstudying” σύμφωνα με το οποίο φοιτητές μαζεύονται σε έναν εξωτερικό χώρο, μια καφετέρια, ένα πάρκο και διδάσκονται τα μαθήματα του εξαμήνου τους από έναν άλλο φοιτητή προφανώς μεγαλύτερου εξαμήνου. Πρόκειται για μια ενισχυτική διδασκαλία εκ των έσω! Όταν ενημερώθηκα για το εγχείρημα, γύρισα αυτομάτως στα δικά μου φοιτητικά χρόνια, όταν πολλοί συμφοιτητές μου ερχόντουσαν για να τους φτιάξω το εξώφυλλο της εργασίας τους, να την διορθώσω ή ακόμα και να την συγγράψω εξ αρχής. Άλλοι ερχόντουσαν για να τους εξηγήσω σημεία του μαθήματος που δυσκολευόντουσαν να κατανοήσουν. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ, αλλά ήμουν κι εγώ τρόπον τινά ένας Outstudying δάσκαλος!

Σήμερα οι φοιτητές που συμμετέχουν στο εγχείρημα είναι πολύ πιο οργανωμένοι. Έχουν τα tablets τους, τις σημειώσεις τους και το πλάνο βάση στο οποίο θα εξηγήσουν την κάθε ενότητα στο… κοινό τους! Το μάθημα δεν παρέχει κάποιο είδος πιστοποίησης, αλλά τι παραπάνω μπορεί να ζητήσει κανείς από το να περάσει το μάθημα του εξαμήνου; Οι φοιτητές που ξεκίνησαν το εγχείρημα απολαμβάνουν σήμερα μια πρωτόγνωρη δημοσιότητα ακριβώς επειδή σκέφτηκαν κάτι πολύ απλό, να οργανώσουν μια δραστηριότητα που συμβαίνει σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, σε όλες τις φοιτητικές παρέες. Και ακριβώς επειδή το Outstudying είναι πολύ απλό, μεγαλώνει και αναπτύσσεται. Ζητά ολοένα και περισσότερους φοιτητές που ενδιαφέρονται να διδάξουν ώστε να καλύψουν την ολοένα αυξανόμενη ζήτηση από τους συμφοιτητές τους. Όποιος ενδιαφέρεται δεν έχει παρά να περάσει από ένα μικρό σεμινάριο από τους διοργανωτές ώστε να είναι πανέτοιμος για να μεταδώσει ωφέλιμα τις γνώσεις τους.

Αλλά ας μην μείνουμε στο Outstudying. Ουσιαστικά αυτό που δίδαξαν αυτά τα παιδιά είναι πως όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε τους δίπλα μας αξιοποιώντας τις γνώσεις και τις ικανότητες μας με τρόπο οργανωμένο, έτσι ώστε να λειτουργούμε όλοι μαζί σε ένα περιβάλλον συναγωνισμού που θα πετύχει την αύξηση του επιπέδου παντού γύρω μας, σε κάθε τομέα της ζωής μας. Το Outstudying μας διδάσκει να σκεφτόμαστε απλά, όπως ένας καινοτόμος νέος στις μέρες μας!

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΜΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ OUTSTUDYING ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ :[

 Διαβάστε περισσότερα.. »

βpάβευση δευτέρας ~ ο πικραμμένος και οι πικραμένοι


η βράβευση της καλύτερης καταχώρησης για την ημέρα που πέρασε στον χώρο των ιστολογίων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ ΤΣΙ ΜΕΡΑΣ
από protagon

Ο Πικραμμένος και οι πικραμένοι

Μεθαύριο στις Βρυξέλλες θα γίνει άλλη μία έκτακτη σύνοδος κορυφής.Αυτή τη φορά το θέμα θα είναι η ανάπτυξη. Οι 27 ηγέτες θα καθίσουν γύρω-γύρω στο τεράστιο, οβάλ τραπέζι, κάπου στον τέταρτο όροφο του κτιρίου του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου. Ανάμεσά τους θα είναι και δύο νέα πρόσωπα.

Ο ένας «πρωτάρης» θα είναι ο Παναγιώτης Πικραμμένος, εκπροσωπών ως υπηρεσιακός Πρωθυπουργός την Ελλάδα. Δεν έχω κανένα λόγο να αμφιβάλω ότι ο άνθρωπος θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του. Ευπρεπής είναι, μορφωμένος είναι, όλη την καλή διάθεση του κόσμου έχει – μόνο που δεν είναι εκλεγμένος ηγέτης και δεν διαθέτει καμία ανάλογη εμπειρία, ούτε είναι εξουσιοδοτημένος να παρέμβει ουσιαστικά σε αυτή την σύνοδο, σε μία οριακή στιγμή για ολόκληρη την Ευρώπη. Μπορώ να προβλέψω, έχοντας καλύψει καμιά σαρανταριά συνόδους κορυφής, από τα μέσα της δεκαετίας του '90 μέχρι πρόσφατα, ότι ο κύριος Πικραμμένος θα ανταλλάξει πολλές χειραψίες χάριν ευγενείας, θα εισπράξει ενδεχομένως συμπάθεια και κατανόηση από τους υπόλοιπους 26, αλλά θα επιστρέψει κατά πάσα πιθανότητα πικραμένος και σοκαρισμένος, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι τα πράγματα είναι χειρότερα από τα άσχημα που του περιέγραψε ήδη ο Παπαδήμος.

«Πρωτάρης» θα είναι και ο Φρανσουά Ολάντ. Μόνο που δεν κάνει κάθε μέρα “πρεμιέρα” ένας Γάλλος Πρόεδρος στις Βρυξέλλες. Και τί πρεμιέρα! Ο Ολάντ ταξιδεύει στην σύνοδο κορυφής με τον αέρα του ηγέτη, που έρχεται με νωπή λαϊκή εντολή, σε μία μεγάλη χώρα από τις λεγόμενες “μεγάλες δυνάμεις” και θέλει να αλλάξει τον ρου της Ιστορίας. Η μεγάλη του πρόκληση είναι αυτή: να αποδείξει ότι δεν έχει επικρατήσει ολοκληρωτικά η “γερμανική σχολή” στην Ευρώπη, να διαμορφώσει νέα μέτωπα και μία δυναμική που θα μετατραπεί σε πίεση για στροφή υπέρ της ανάπτυξης. Εν ανάγκη, να δείξει στη Μέρκελ ότι κινδυνεύει να βρεθεί “μόνη εναντίον όλων”. Ο Ολάντ, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, πηγαίνει για να δώσει μία μάχη εμπροσθοφυλακής βάζοντας στο τραπέζι τρία «αιτήματα» προς τη Μέρκελ:

• Τα ευρωομόλογα
• Τον απευθείας δανεισμό των χωρών που δοκιμάζονται από την ΕΚΤ
• Την αύξηση των δανείων που χορηγεί η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

Είναι βέβαιο ότι θα ληφθούν και αποφάσεις μεθαύριο, που θα αλλάζουν άρδην το σκηνικό στην ευρωπαϊκή οικονομία; Καθόλου.
Θα κριθεί κάτι οριστικά «εδώ και τώρα»; Δεν το βλέπω.

Όμως, αυτός θα είναι ο πρώτος, αναγνωριστικός γύρος για τη νέα σύνθεση των 27, με τον Ολάντ να έχει αντικαταστήσει τον Σαρκοζί. Απομένει να δούμε εάν μπορεί να αλλάξει και τις ισορροπίες, τώρα που όλοι οι υπόλοιποι ηγέτες (με πρώτο και καλύτερο τον Μόντι, αλλά από κοντά και τον Ραχόι) γνωρίζουν πως η Γερμανία είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένη να αναζητήσει μία φόρμουλα συνύπαρξης με το νέο συνομιλητή της στο Παρίσι. Δεν περιμένω καμία επανάσταση από τον Ολάντ. Τα είχα γράψει και την επαύριο των Γαλλικών Προεδρικών εκλογών: τα συμφέροντα της χώρας του θα προασπίσει, έλεγα, ενώ θα επιδιώξει μία νέα αναπτυξιακή διάσταση στην συνταγή αντιμετώπισης της κρίσης και θα ζητήσει από την Ελλάδα να εκπληρώσει της υποχρεώσεις της, ώστε να δουν οι Ευρωπαίοι «τί καλύτερο μπορεί να γίνει» στην δική μας υπόθεση. Εδώ βρισκόμαστε τώρα.

Με τη διαφορά ότι, ενώ στην Ευρώπη «όλα αλλάζουνε» - στην Ελλάδα «όλα τα ίδια μένουν». Ακυβερνησία, απραξία, κόμματα που αναμασούν συνθήματα, ύφεση που εξαπλώνεται γύρω και μας τρομάζει. Κομματάρχες που δεν μπόρεσαν να συνεργαστούν την κρισιμότερη ώρα για τη χώρα και τη δυσκολότερη για όλους μας, αλλά υπόσχονται ότι θα το πράξουν αφού τους (ξανα)ψηφίσουμε. Φαντάζονται ότι θα καταπιούμε αμάσητα τα συνθήματα-διλήμματα «μνημόνιο-αντιμνημόνιο» και «ευρώ ή δραχμή», λες και δεν υπάρχει το δίλημμα «ικανοί – ανίκανοι», ή «ακυβερνησία – συνεργασία».

Κάποιος να τους ξυπνήσει. Πικραμένοι ψηφοφόροι είμαστε, όχι αποβλακωμένοι.

  οι απόψεις που εκφράζονται στο κείμενο δε συμφωνούν ή εκφράζουν απαραίτητα το yannidakis. 
Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένα κριτήρια

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιo τσι δευτέρας ~ ξεκίνησαν οι πανελλήνιες εξετάσεις

η είδηση που στιγμάτισε τη μέρα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
Με το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας ξεκίνησαν οι πανελλήνιες εξετάσεις για περίπου 111.000 υποψηφίους
 το σχόλιο 
Μπορεί όλοι να κινούμαστε σε ρυθμούς εκλογών και πολιτικών εξελίξεων, όμως το 1% του πληθυσμού μας ζει στους έντονους ρυθμούς των πανελλήνιων εξετάσεων. Για πολλά παιδιά το μέλλον τους θα καθοριστεί αυτές τις ημέρες, χωρίς ωστόσο αυτό να είναι απόλυτο. Όσοι το έχουμε περάσει ξέρουμε ότι τίποτα δεν τελειώνει εδώ. Μπορεί όμως να αρχίσει... Οπότε καλό είναι να το κυνηγήσουν όλοι οι υποψήφιοι με ψυχραιμία και χωρίς άγχος. Σε αντίθεση με την ζωή εκεί έξω, το τέλος του κόσμου δεν είναι εδώ

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

κυματίζοvτας σκέψεις ~ με τα μάτια του μετανάστη (μέρος β)

ακροβατώντας σε κύματα ρεαλισμού & ρομαντισμού, σκέψεις & συναισθήματα αποτυπώνονται σε λέξεις

με τα μάτια του μετανάστη (μέρος β')

Παράξενη η νοσταλγία, είναι φορές που σε κυριεύει και σε τραβάει στο βυθό σα τεράστιο κύμα και είναι άλλες που σε σκοτώνει αργά και μεθοδικά σα φίδι που διπλώνεται πάνω σου και σε σφίγγει μέχρι να πάψεις ν' αναπνέεις. Η ζωή μου τα πρώτα χρόνια κυλούσε με πολλές ασχολίες και λίγο χρόνο να μπορώ να σκεφτώ και ν' αναλογιστώ το μέγεθος της απόστασης που με χώριζε από τους δικούς μου κι από την πατρίδα μου. Τα γράμματα που ερχόντουσαν όμως, αρκετά συχνά, από φίλους κι αδέλφια με γύριζαν πίσω και τότε ήταν που το θεριό της νοσταλγίας άρχιζε να μου τρώει τα σωθικά. Σαν Προμηθέας όμως εγώ κάθε πρωί ξεκινούσα και πάλι τη ρουτίνα μου...

Έκανα φίλους αρκετούς και πάντα μου κρατούσαν συντροφιά και ήταν στο πλάι μου κι εγώ ανταπέδιδα την αγάπη τους, όμως μέσα μου ένιωθα ένα κενό. Ήταν σα να είχα δύο ζωές, αυτή που άφησα πίσω κι αυτή που ζούσα στο παρόν. Δε μπορούσα να βάλω τους φίλους τους παλιούς και τους καινούργιους στην ίδια μοίρα. Μου ήταν δύσκολο να αφεθώ ελεύθερος στην παρέα, δεν είχαμε μεγαλώσει με τα ίδια οράματα και τους ίδιους προβληματισμούς, δεν είχαμε κάνει τα ίδια όνειρα και δεν είχαμε τις ίδιες εμπειρίες στη ζωή μας. Δε θα μπορούσαν ποτέ τους να καταλάβουν τι σημαίνει χαβαλές σε μια καφετέρια ή μπουζουκάκι και τραγούδι κάτω από το φως του φεγγαριού σε μια παραλία. Γελούσα με τ' αστεία τους και προσπαθούσα να μπω στον ψυχικό τους κόσμο, να αφομοιώσω τη ζωή τους και τις προσδοκίες τους. Νομίζω πως αν εξαιρέσουμε την ξενική προφορά μου είχα μπορέσει να να γίνω κι εγώ μέρος της παρέας. Βέβαια οι συναντήσεις γινόντουσαν σε σπίτια ή εστιατόρια που μόλις φας θέλουν να σε βγάλουν έξω για να αδειάσουν το τραπέζι για τους επόμενους πελάτες. Δεν έχει εδώ ατέλειωτες ώρες σε ταβέρνα... Τη μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε η μανία των νέων παιδιών να πίνουν οινοπνευματώδη. Να μεθύσουν και να γίνουν χάλια ήταν αυτό που επιδίωκαν σε κάθε συνάντηση (οι περισσότεροι). Αυτό δε το είχα ζήση γιατί εμείς δεν είχαμε περιορισμούς στο ποτό αλλά δεν ήταν το μεθύσι αυτό που επιδιώκαμε. Ίσως αυτό που είναι απαγορευμένο το θες πιο πολύ... Και σημειώνω ότι οι νόμοι εδώ είναι πολύ αυστηροί για την πώληση και ανάλωση αλκοολούχων ποτών κάτω από την ηλικία των 21 ετών.

Το πρώτο βιβλίο που διάβασα στο κολέγιο λεγόταν "Two years in the melting pot" γραμμένο από ένα Κινέζο που είχε περάσει δύο χρόνια στην Αμερική ως φοιτητής/καθηγητής και έγραφε τις εντυπώσεις του και αυτά που τον κατέπληξαν σε μια τόσο διαφορετική χώρα από τη δική του. Ο όρος "melting pot" είναι το καζάνι του χαλυβουργείου όπου αναμιγνύονται τα μέταλλα και κάπως έτσι έχουν χαρακτηρίσει την Αμερική. Ότι δηλαδή είναι είναι ένα κράμα διαφόρων ανθρώπων που έχουν γίνει ένα, με κοινή εθνική συνείδηση. Αυτό σε πολλές περιπτώσεις είναι αληθινό αλλά σίγουρα δεν είναι απόλυτο. Αν και δε συμμερίστηκα όλα όσα έγραφε ο Κινέζος ήταν πολλά που σίγουρα εγώ καταλάβαινα περισσότερο από τον καθένα. Αυτό που μου έμεινε ήταν ότι όσο κι αν εντυπωσιάστηκε από τη ζωή εδώ δεν έπαψε να ανυπομονεί να γυρίσει πίσω στη φτωχική αγκάλη της πατρίδας του.

Στον πρώτο χρόνο του σχολίου τα πήγα πολύ καλύτερα απ' ότι φανταζόμουν μια και το λεξιλόγιό μου στ' αγγλικά δεν είχε τον πλούτο που έχει σήμερα. Τα κατάφερα όμως και μάλιστα για μεγάλη έκπληξή μου ανακάλυψα ότι οι γνώσεις μου ήταν σε πολύ πιο υψηλό επίπεδο απ' αυτό των Αμερικανών συνομήλικών μου. Μπορεί να παραπονιόμαστε για την παιδεία στην Ελλάδα αλλά το φάσμα των γνώσεών μας είναι πολύ πιο πλούσιο απ' αυτό που διδάσκεται εδώ στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το μεγαλύτερο σοκ δε ήταν η πλήρης άγνοια των παιδιών σε ότι έχει να κάνει με γεωγραφία, ιστορία και πολιτισμό ξένων χωρών. Απίστευτο! Με ρωτούσαν αν η Ελλάδα είναι κάποιο τροπικό μέρος ή αν βρίσκεται στην Ασία!!! Ακόμα και σήμερα απαντώ σε ερωτήσεις όπως "έχετε εποχές στην Ελλάδα;" Σίγουρα τα πράγματα έχουν αλλάξει από τότε γιατί σε κάποια στιγμή οι Αμερικάνοι ανακάλυψαν ότι υπάρχει και άλλος κόσμος πέρα του Ατλαντικού και Ειρηνικού...(_)

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

προβληματισμός δευτέρας - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ: ΓΥΡΙΣΕ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΑΦΟΥ ΒΡΕΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ

Καληνωρίσματα. Πολύς λόγος γίνεται τελευταία αναφορικά με το πόσο τελικά το μέτρο της αποκέντρωσης θα μπορούσε να βοηθήσει την Ελλάδα στην περίοδο της κρίσης. Η κορεσμένη Αττική δείχνει να μην μπορεί να προσφέρει πολλές νέες καινοτόμες ευκαιρίες στον έλληνα πολίτη. Θα μπορούσε άραγε η περιφέρεια να απορροφήσει την ελληνική ανάκαμψη; Για να προβληματιστούμε πάνω στο θέμα, ζήτησα τις απόψεις του Γρηγόρη Παπαδόπουλου, συνταξιούχου εδώ και λίγο καιρό της Περιφέρειας.

Η οικονομική και κοινωνική κρίση που περνά η χώρα μας το τελευταίο διάστημα μας δίνει την ευκαιρία να αναθεωρήσουμε μερικές παγιωμένες θεωρίες. Πιστεύετε πως οι έλληνες θα μπορούσαν να έχουν περισσότερες προοπτικές καλύτερης ποιότητας ζωής στις μικρές πόλεις/χωριά της περιφέρειας στην Ελλάδα;

Είναι σχετικό. Εξαρτάται από το τι ζητά ο καθένας. Αν για παράδειγμα κάποιος επιθυμεί να ακολουθήσει μια καλλιτεχνική καριέρα είναι προφανές πως στην Αθήνα έχει περισσότερες ευκαιρίες, όμως μια μικρομεσαία επιχείρηση θα έχει πολύ καλύτερες προοπτικές στην περιφέρεια όπου θα πλησιάσουν το πελατολόγιο τους πιο εύκολα, θα διαφημιστούν πιο εύκολα και γενικά ο κόσμος θα στηρίξει μια καλή προσπάθεια.

Έχει καθιερωθεί να πιστεύεται πως ο κάτοικος της περιφέρειας μπορεί να απασχοληθεί μόνο με την γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία και τον τουρισμό. Μπορεί να αλλάξει κάτι τέτοιο προσφέροντας συνθήκες ανταγωνισμού στην περιφέρεια με τις μεγάλες πόλεις;

Αυτό δεν είναι αλήθεια. Σκεφθείτε πως το διαδίκτυο έφτασε στην Ελλάδα από ερευνητικά κέντρα στην Κρήτη ή πως σημαντικές εταιρείες στους κλάδους της μεταποίησης, πετρέλαιο, πλαστικά, ορυκτά, παλαιότερα ο καπνός, όλα έχουν σα βάση περιοχές εκτός Αθηνών. Επίσης μην ξεχνάμε τον τουρισμό που κατά βάση ανθίζει στην περιφέρεια και που αποτελεί βασικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας.

Ποιο είναι αλήθεια το ενδεχόμενο κέρδος συνολικά για την Ελλάδα με την αποκέντρωση;

Δε νομίζω πως μπορώ να απαντήσω με κάποιο νούμερο ή με μια συγκεκριμένη φράση. Ακόμα και φιλοσοφικά, είναι λάθος μια χώρα να συγκεντρώνεται οικονομικά και πληθυσμιακά στο κέντρο της επικράτειας της. Η Ελλάδα παρουσιάζει σπάνιες ιδιομορφίες από τον Έβρο ως την Κρήτη.

Ποιες δράσεις προτείνετε για να επιστρέψει ο έλληνας στην περιφέρεια;

Η αλήθεια είναι πως έχουν γίνει πολλά λάθη σε αυτόν τον τομέα. Πολλές καθυστερήσεις. Τα χρήματα πήγαιναν όλα στην Αττική και η Περιφέρεια δεν κατάφερε να δώσει κίνητρα με ανάπτυξη ώστε να κρατήσει τους νέους. Σήμερα χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να αντιστραφεί η φιλοσοφία αυτή. Πρέπει να τρέξουν προγράμματα επενδύσεων στην Περιφέρεια, να επιστρέψουν οι επιχειρηματίες εδώ από την Βουλγαρία που κάποτε πήγαν. Υπάρχει η δυνατότητα για να γυρίσει ο κόσμος πίσω.

Σας ευχαριστώ και εύχομαι πραγματικά οι νέοι να επιστρέψουν στην περιφέρεια.

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΑΦΟΥ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΔΡΑΣΕΙΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ :[

 Διαβάστε περισσότερα.. »

βpάβευση κυριακής ~ η γενοκτονία των ελλήνων της μικράς ασίας


η βράβευση της καλύτερης καταχώρησης για την ημέρα που πέρασε στον χώρο των ιστολογίων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ ΤΣΙ ΜΕΡΑΣ
από ai-vreS

Η γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας

Ολοκληρώθηκαν χτες οι πολυήμερες εκδηλώσεις για την επέτειο της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από Τούρκους εθνικιστές με αρχηγό το Μουσταφά Κεμάλ.
Προσφυγικής καταγωγής κι εγώ από την πλευρά της μάνας μου (οι πρόγονοι ήρθαν από την περιοχή της Σεβάστειας) έλαβα μέρος ενεργά στις εκδηλώσεις, οι οποίες πρώτη φορά, στην Κοζάνη τουλάχιστον, απέκτησαν τέτοια ένταση και παλμό τόσο στα σχολεία όσο κι έξω από αυτά με ομιλίες, συζητήσεις, πληροφοριακά περίπτερα, χορούς, ολονυκτίες.
Φυσικά δεν ήταν μόνον οι Έλληνες που υπέφεραν τα φοβερά δεινά του πολέμου, των εκτοπίσεων, των εξοριών και της φυγής, αλλά οι Αρμένιοι επίσης και οι Ασσύριοι.
Κανείς επιστήμονας όσο Γραικύλος κι αν είναι δε μπορεί να αρνηθεί τις 25.000 χήρες και ορφανά που ήρθαν στη χώρα μας από τη Μικρά Ασία όπως επίσης και τους 1.200.000 χριστιανούς οι οποίοι εγκατέλειψαν μέρη ελληνικά για τρεις χιλιετίες.
Όπως γράφει ειδικά για τη Σμύρνη ο Βρετανός ιστορικός Clogg: «…πανικόβλητοι πρόσφυγες πηδούσαν στη θάλασσα, για να ξεφύγουν από τις φλόγες και οι τρομακτικές κραυγές τους ακούγονταν μίλια μακριά».
Εδώ και καιρό οι αποδομητές του Έθνους, ντόπιοι και ξένοι, επιδιώκουν να μας αποκόψουν από την ιστορία μας, αλλά δεν το κατορθώνουν. Οι μνήμες μας, ιδιαίτερα της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, είναι για μας πάντα ζωντανές.

  οι απόψεις που εκφράζονται στο κείμενο δε συμφωνούν ή εκφράζουν απαραίτητα το yannidakis. 
Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένα κριτήρια

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιo τσι κυριακής ~ ιστορική ανατροπή η τσέλσι

η είδηση που στιγμάτισε τη μέρα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
Έπειτα από ένα συναρπαστικό τελικό που κρίθηκε στη διαδικασία των πέναλτι (1-1 η κανονική διάρκεια και η παράταση), η Τσέλσι επικράτησε 4-3 της Μπάγερν και κατέκτησε το πρώτο Champions League της ιστορίας της
 το σχόλιο 
Για όσους δεν το έχετε ζήσει, πρόκειται για την άγρια ομορφιά του ποδοσφαίρου. Σε αντίθεση με πολλά άλλα αθλήματα, δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος εδώ. Η ανώτερη Μπάγερν για δεύτερη φορά στην ιστορία της δεν κατάφερε να διατηρήσει το προβάδισμα της σε τελικό μόλις στις καθυστερήσεις και ειδικά φέτος, μέσα στο Μόναχο ταπεινώθηκε γνωρίζοντας μακάβρια ήττα. Για όσους δεν υποστήριζαν μια συγκεκριμένη ομάδα, ο αγώνας ήταν σκέτη απόλαυση αφού είχε απ' όλα στις 3 ώρες που κράτησε ο αγώνας, η παράταση, τα penalties και η απονομή. Του χρόνου πάλι!

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ψήγματα πνεuματικότητας ~ ο θρησκευτικός φανατισμός

αποκωδικοποιώντας τα μηνύματα της θρησκείας προβληματιζόμαστε σε ζητήματα της κοινωνίας

Χριστός Ανέστη!

Στη σημερινή ευαγγελική διήγηση αποκαλύπτεται περίτρανα το απροκάλυπτο προσωπείο του θρησκευτικού φανατισμού στην περίπτωση των Φαρισαίων. Οι εκπρόσωποι της πνευματικής ηγεσίας του Ιουδαϊκού λαού βρίσκονται μπροστά σε μια ακόμη θαυματουργή επέμβαση του Χριστού σ’ ένα δυστυχισμένο άνθρωπο, τον οποίο θεραπεύει από την εκ γενετής τύφλωσή του. Μη μπορώντας να αποδεχθούν όλα αυτά τα θαύματα και να πιστέψουν στο πρόσωπο του Ιησού, επιδίδονται σ’ έναν ανελέητο αγώνα, προκειμένου ν’ απαξιώσουν το γεγονός και να το αποδώσουν σε δαιμονική ενέργεια και όχι στη Θεία δύναμη. Ανακρίνουν με προσβλητικό τρόπο τον θεραπευμένο άνθρωπο, επικαλούνται τον Μωσαϊκό νόμο περί της αργίας του Σαββάτου, ώστε να καταστήσουν τον Ιησού υπόλογο θρησκευτικά επειδή κάνει θαύματα την ημέρα εκείνη. Χαρακτηρίζουν τον Χριστό αμαρτωλό, ασκούν ψυχολογική βία στους γονείς του πρώην τυφλού για να υποβαθμίσουν το θαύμα, τον αποπέμπουν, επαιρόμενοι για την δήθεν πνευματική τους επάρκεια και αυτάρκεια. Με λίγα λόγια, επιδεικνύουν όλα εκείνα τα στοιχεία που συνιστούν το φαινόμενο του θρησκευτικού φανατισμού.

Είναι αλήθεια πως στη διάρκεια της ιστορίας έχουμε πάρα πολλά κρούσματα θρησκευτικού φανατισμού, ορισμένα απ’ τα οποία διατηρούνται έως και σήμερα. Η θρησκευτική μορφή του φανατισμού είναι η πιο επικίνδυνη για τις κοινωνίες, δεδομένου ότι στοχεύει στην υπερδιέγερση του θρησκευτικού συναισθήματος για να προκαλέσει την έκρηξη. Ορισμένα παραδείγματα παρατηρούνται στις μέρες μας σε πολλά σημεία του Ισλαμικού κόσμου, ειδικότερα εκεί όπου το Κοράνι ερμηνεύεται με ακραίο και ολοκληρωτικό τρόπο και γίνεται νόμος των κρατών, με συνέπεια να καταργούνται στοιχειώδεις δημοκρατικές διαδικασίες και δικαιώματα τα οποία είναι αυτονόητα στις Δυτικές κοινωνίες.

Αντίστοιχα φαινόμενα παρατηρούνται και στον Εβραϊκό κόσμο, όπου στην Ορθόδοξη φανατική πλευρά, θυμίζει τους Φαρισαίους του Ευαγγελίου  που αρνούνται και πολεμούν κάθε διαφορετική θρησκευτική έκφραση, ενώ επιδεικνύουν μηδενική ανοχή και ανεκτικότητα.

Στο Χριστιανικό κόσμο το φαινόμενο του θρησκευτικού φανατισμού έκανε την εμφάνισή του στον Δυτικό Μεσαίωνα, όταν έστελνε στην πυρά κάθε αντίληψη και σκέψη που προσέκρουε στις Παπικές αντιλήψεις και προστάγματα που έθεταν σε κίνδυνο τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Αλλά και στην εποχή των σταυροφοριών, όταν τα παπικά στρατεύματα, στο όνομα του Χριστού έπνιγαν στο αίμα τους ορθόδοξους οι οποίοι είχαν αρνηθεί να υποταχθούν σε αυτούς.

«Η Ορθοδοξία δεν μπορεί από τη φύση της να συγκαλύψει οποιαδήποτε αδικία και απανθρωπιά, από όπου κι αν προέρχεται. Δεν συντάσσεται με τους ισχυρούς, αλλά με τους αδικουμένους. Είναι ξένη προς κάθε μορφή τρομοκρατίας, που την θεωρεί έγκλημα φρικτό και απάνθρωπο. Όταν δεν συμβαίνει αυτό, ας μη μιλούμε για Ορθοδοξία, αλλά για μια ακόμα παραχάραξή της. Διακηρύσσει, όμως και την εμπειρία της η Ορθοδοξία, ότι η τρομοκρατία, ο φανατισμός και η βία δεν πολεμούνται με μανιφέστα, διακηρύξεις ή με αντι-βία, αλλά μέσα μας. Όχι με εξωτερικές συμφωνίες, αλλά με την ένταξη στον τρόπο ζωής και το ήθος των Αγίων μας, που νικά όλες τις εκτροπές της πτώσης και πτωτικότητάς μας. Διαφορετικά, αλλοτριώνεται η Ορθοδοξία σε μία κοσμική δύναμη και εξουσία. Και υπάρχει πάντα αυτός ο κίνδυνος για την Ορθοδοξία, όχι των Αγίων, αλλά τη δική μας…»

Ο θρησκευτικός φανατισμός εμφανίζεται σήμερα στους κόλπους της εκκλησίας με την μορφή του θρησκευτικού ευσεβισμού. «Είναι ο επικίνδυνος ζήλος της θρησκείας που σταυρώνει τον Χριστό και λιθοβολεί τους ανθρώπους» Εμποδίζει κάθε άνοιγμα της εκκλησίας στα δεδομένα του σήμερα. Μένει περιχαρακωμένος σε έναν στείρο αρνητισμό όπου επιλέγει με ελεγχόμενα κριτήρια, τα δήθεν «χαρισματικά» πρόσωπα της ορθόδοξης αλήθειας. Βάζει εύκολα και χωρίς σκέψη τις ετικέτες του αιρετικού, του νεωτεριστή, του οικουμενιστή, του προδότη της πίστεως, σε υπεύθυνες εκκλησιαστικές μορφές που έχουν τα μάτια ανοικτά στις προκλήσεις της εποχής και θέλουν την εκκλησία ζωντανή στο σήμερα και όχι ένα αποστειρωμένο απολίθωμα του χθες, ανίκανο ν’ αντιληφθεί τις ανάγκες των ανθρώπων.

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

προβληματισμός κυριακής – ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΑΙΟΥ: Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Καληνωρίσματα. Αυτόν τον μήνα ασχοληθήκαμε με ένα κρίσιμο Ερώτημα που παραμέρισε το εκλογικό αποτέλεσμα από το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν προέκυψε κυβέρνηση. Όταν έχουμε κυβέρνηση –όποια κι αν είναι αυτή- τι στόχους θα έχει; Τι προτεραιότητες; Αυτό ακριβώς είναι που μας ενδιαφέρει σαν μικρομεσαίοι πολίτες κι αυτό ακριβώς έπρεπε να εκφράσουμε.

Εκ των απαντήσεων που ήταν πολλαπλής επιλογής θα έλεγε κανείς πως αποτυπώθηκε πλήρως το αποτέλεσμα των εκλογών ακόμα κι αν η ερώτηση δεν είχε άμεσο εκλογικό ή πολιτικό τόνο. Έτσι, οι μισοί από όσους συμμετείχαν στην ηλεκτρονική ψηφοφορία ψήφισαν πως προτεραιότητα της νέας κυβέρνησης που θα προκύψει θα πρέπει να είναι η επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου δίνοντας και το στίγμα του εκλογικού αποτελέσματος. Με 38% ακολούθησαν οι απαντήσεις για την πάταξη της φοροδιαφυγής και τον περιορισμό των λαθρομεταναστών το οποίο αποτελεί άλλο ένα δείγμα του εκλογικού αποτελέσματος. Λίγο πιο πίσω με 27% συναντήσαμε την ανάγκη για ενδυνάμωση της ανταγωνιστικότητας και την στήριξη της ρευστότητας στην αγορά, απάντηση που δόθηκε από πιο πρακτικούς αναγνώστες. Με 22% ακολούθησαν η μείωση της ανεργίας, η επιστροφή των κεφαλαίων πίσω στην Ελλάδα, η προσέλκυση ξένων επενδύσεων προφανώς για ανάπτυξη, και η βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος, ενώ με ποσοστά κάτω του 20% οι αναγνώστες επέλεξαν ως προτεραιότητα για την κυβέρνηση την βελτίωση του φορολογικού, την βελτίωση των υπηρεσιών υγείας αλλά και την ακραία άποψη για έξοδο από την Ευρώπη.

Επόμενο ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ την πρώτη Δευτέρα του Ιουνίου στο yannidakis την 4/6 στις 12:00 :[

 Διαβάστε περισσότερα.. »

βpάβευση σαββάτου ~ έλληνας είναι κάποιος που χορεύει πάνω στα συντρίμμια της ζωής του και ξεκινάει πάλι


η βράβευση της καλύτερης καταχώρησης για την ημέρα που πέρασε στον χώρο των ιστολογίων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ ΤΣΙ ΜΕΡΑΣ
από GREECE-IMA-NEWS.BLOGSPOT.COM

Έλληνας είναι... κάποιος που χορεύει πάνω στα συντρίμμια της ζωής του και ξεκινάει πάλι...

Καθώς βαδίζουμε σε νέες εκλογές -και όλα γύρω μας είναι ανθισμένα και τα πουλιά κελαηδούν-, νιώθω την ανάγκη να απευθυνθώ στο έθνος και να σας... ανακοινώσω πως όλα είναι υπέροχα και θα πάνε ακόμα καλύτερα.

Ας ξεκινήσω από τα σίγουρα.

Ζούμε σε μια πολύ όμορφη χώρα που έχει εξαιρετικό κλίμα.

Είμαστε ζωντανοί. Το διευκρινίζω γιατί βλέπω το βάρος με το οποίο αντιμετωπίζουν κάποιοι συνάνθρωποί μας την χρεοκοπία της χώρας μας και μου δίνουν την εντύπωση πως νομίζουν ότι θα ζήσουν για πάντα.

Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Πόσο χειρότερα να πάνε τα πράγματα; Το πολύ πολύ, να χάσουμε τις αλυσίδες μας.

Όποιος έχει διαβάσει το βιβλίο «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» του Νίκου Καζαντζάκη, θα θυμάται, ίσως, πως, όταν τα μεταλλεία κατέρρευσαν και η επιχείρησή τους πήγε στο διάολο, ο Αλέξης Ζορμπάς το έριξε στο χορό και έκανε και τον «ξενέρωτο» Καζαντζάκη να χορέψει.

Αυτό είναι ο Έλληνας. Αυτό είναι ο άνθρωπος.Κάποιος που χορεύει πάνω στα συντρίμμια της ζωής του και ξεκινάει πάλι. Όπα!

Διδάσκουμε την Ευρώπη τι σημαίνει Δημοκρατία. Γίνονται εκλογές, μας φωνάζουν οι πάντες ότι είναι κρίσιμες, και –με όλους τους εκβιασμούς και με όλα τα χρέη του πλανήτη πάνω μας- σχεδόν οι μισοί δεν πάμε στις κάλπες και οι υπόλοιποι πάμε και ψηφίζουμε την Αριστερά. Τους κουφάναμε όλους. Τους στείλαμε αδιάβαστους.

Το παιχνίδι που παίζεται σήμερα στην Ευρώπη δεν έχει να κάνει με το ευρώ – έχει να κάνει με τη Δημοκρατία. Οι Έλληνες το αντελήφθησαν πρώτοι απ’ όλους και μαύρισαν τα ξεπουλημένα ανθρωποειδή του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που έχουν πουλήσει την ψυχή τους στο διάολο – τώρα το μόνο που μένει είναι να τους ξαποστείλουμε οριστικά μαζί με τους νταβατζήδες και τα παπαγαλάκια τους, γιατί χαλάνε την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό.

Να δείτε τώρα που θα μας ακολουθήσουν όλοι. Έχει να πέσει Αριστερά που θα πάει σύννεφο. Σοβιετική Ένωση θα γίνει η Ευρώπη. Με τη διαφορά πως η Σιβηρία της Ευρώπης θα είναι η Ελλάδα και θα θέλουν να έρθουν όλοι εδώ.

Ναι, αλλά θα μας βγάλουν από την ευρωζώνη. Τι μου λες; Σοβαρά; Σκασίλα μας!

Άσε που, αν βγάλουν την Ελλάδα από την ευρωζώνη, θα μείνει μόνο η Γερμανία στο τέλος να έχει ευρώ.

Δεν ξέρω πώς πείστηκαν τόσο εύκολα τόσοι πολλοί άνθρωποι πως το ευρώ είναι αυτοσκοπός. Κάποιοι νομίζουν πως το ευρώ είναι έργο τέχνης. Έχουν την εντύπωση πως το ευρώ είναι ο Παρθενώνας. Δεν είναι.

Και μετά από χρόνια που το χρήμα θα έχει καταργηθεί εντελώς, θα γελάνε οι απόγονοί μας με εμάς, όταν θα μαθαίνουν στην Ιστορία το τι ζόρι τραβάγαμε επί χρόνια με ένα κωλονόμισμα. Με ένα κѠλ⓪νόμισμα που δεν ήταν καν δικό μας. Εθνική κατάθλιψη για ένα ξένο νόμισμα.

Πώς κάνετε έτσι, ρε; Λεφτά είναι, δεν είναι άνθρωποι. Σιχαμένα βρομόχαρτα.

Αν η Ευρώπη θέλει να είναι κάτι περισσότερο από μια νομισματική ένωση, έχει ανάγκη την Ελλάδα. Δεν είμαι εθνικιστής αλλά, με το συμπάθιο κιόλας, η Ελλάδα δεν είναι Πορτογαλία, ούτε Βέλγιο. Η Ελλάδα είναι πιο σημαντική για την ύπαρξη της Ενωμένης Ευρώπης και από τη Γερμανία.

Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να σηκωθούμε να φύγουμε. Ας βρεθεί ένας Έλληνας πολιτικός με αξιοπρέπεια να τους πει «Γεια σας». Θα μας τραβάνε από τα πόδια κι απ’ τα χέρια, για να μείνουμε. Θα μας κολλάνε τα ευρώ στο κούτελο.

Κι αν μας αφήσουν να φύγουμε; Εκεί να δεις γλέντια. Μετά την υποτίμηση της δραχμής, η ελληνική οικονομία θα γίνει φοβερά ανταγωνιστική και θα ανακάμψει, η ανάπτυξη θα εκτιναχτεί και πολλές ευρωπαϊκές χώρες θα παρακαλάνε να βγουν από το ευρώ, για να μοιάσουν στην Ελλάδα. Όλη η Ευρώπη θα θέλει να έχει δραχμή.

Βρε κουτά, το έχω ξαναγράψει. Η Ευρώπη ήταν μια γκόμενα του Δία, ο οποίος αφού την κουτούπωσε και την γκάστρωσε, την ξαπόστειλε γιατί του γυάλισε κάποια άλλη.

Η Ευρώπη είναι σαν όλες τις γκόμενες που έχουν φάει απόρριψη. Καψούρα για πάντα.

(Εντάξει, έχουμε κι ένα σκασμό αρνητικά στοιχεία –και γενικά τα έχουμε κάνει μαντάρα- αλλά κάναμε ότι κάναμε επειδή θέλαμε να χτυπήσουμε τον απάνθρωπο καπιταλισμό. Από μέσα. Και τα καταφέραμε.)

  οι απόψεις που εκφράζονται στο κείμενο δε συμφωνούν ή εκφράζουν απαραίτητα το yannidakis. 
Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένα κριτήρια

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιo του σαββάτου ~ εκλογές δημοψήφισμα λένε όλοι

η είδηση που στιγμάτισε τη μέρα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
Ενώ η ελληνική κρίση κλιμακώνεται επικίνδυνα η Γερμανίδα καγκελάριος θυμήθηκε τις «Κάνες», και συνέστησε στην Αθήνα τη διοργάνωση μαζί με τις εκλογές και... δημοψηφίσματος για να αποφασίσει ο ελληνικός λαός "την παραμονή ή όχι στην Ευρωζώνη"
 το σχόλιο 
Η πρόταση της Μέρκελ προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από τις πολιτικές παρατάξεις. Σιγά! Μας δουλεύουν; Μήπως οι ίδιοι πρώτοι δεν έδωσαν δημοψηφισματικό χαρακτήρα στις εκλογές; Οι μεν λένε  πως πρόκειται για απόφαση για παραμονή ή έξοδο από το ευρώ και οι δε πως πρόκειται για απόφαση για παραμονή ή έξοδο από το Μνημόνιο. Ω τι υποκριτές που τους πείραξε ξαφνικά πως κάποιος ξένος είπε ακριβώς που αυτοί στηρίζουν εδώ και μερικές μέρες οπότε και ξεκίνησε η νέα προεκλογική περίοδος!

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

ιστopικές ειδήσεις ~ και πάλι στις κάλπες η χώρα

η είδηση της εβδομάδας παρουσιάζεται με σκοπό να διερευνηθεί η επίδραση της στην κοινωνία

από 24Η.GR Και πάλι στις κάλπες η χώρα ενώ η οικονομία παραπαίει

Το οριστικό ναυάγιο στο οποίο κατέληξε η σύσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας με τους πολιτικούς αρχηγούς για το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας, οδηγεί τη χώρα μετά από εννέα ημέρες ακυβερνησίας σε νέες εκλογές με τη χώρα και την ελληνική οικονομία στην κόψη του ξυραφιού. 

Οι επισημάνσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια – ο οποίος εξάντλησε τα περιθώρια για σχηματισμό κυβέρνησης - για την κατάσταση στο τραπεζικό σύστημα αλλά και τα δημόσια ταμεία (όπου τα διαθέσιμα επαρκούν ως τις 20 Ιουνίου) αλλά και η ενίσχυση των έξωθεν πιέσεων, συνθέτουν  ένα εκρηκτικό κλίμα στο οποίο πολιτικές δυνάμεις και πολίτες θα οδηγηθούν μέχρι τις 10 ή 17 Ιουνίου που θα γίνουν οι εκλογές.

Οι χθεσινές τοποθετήσεις των πολιτικών αρχηγών ωστόσο παραπέμπουν σε μία δεύτερη προεκλογική αναμέτρηση εξαιρετικά πιο πολωτική από την προηγούμενη, όπου από το ρεπορτάζ προκύπτει ότι με πρωτοβουλία των κομμάτων θα αναδειχθούν μεν οι μεταξύ τους προγραμματικές διαφορές, η αναμέτρηση ωστόσο προμηνύεται στα άκρα. Το κλίμα δυναμιτίστηκε ήδη από τη χθεσινή συζήτηση στο Προεδρικό Μέγαρο. Μετά τη χθεσινή σύσκεψη οι πολιτικοί αρχηγοί φρόντισαν να δώσουν το στίγμα της προεκλογικής περιόδου.

Ο Α. Σαμαράς επιχειρώντας να θέσει το δίλημμα των εκλογών έκανε λόγο για αναμέτρηση των αριστερόστροφων συνιστωσών παρέα με έναν τυχοδιωκτικό λαϊκισμό με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις. 

Ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε ότι το δίλημμα στο οποίο επιχείρησαν να εγκλωβίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν «μνημόνιο ή ευρώ» και μιλώντας για τις επαναληπτικές εκλογές είπε ότι οι δυνάμεις του χθες αναζητούν δεύτερη ευκαιρία.

Ο Ευ. Βενιζέλος κατηγόρησε πρώτα τον ΣΥΡΙΖΑ και σε δεύτερο επίπεδο την ΔΗΜΑΡ για τυχοδιωκτισμό και κομματισμό και σημείωσε ότι οι χώρα πάει σε εκλογές σε δυσμενείς συνθήκες.

Ο Φώτης Κουβέλης επιχείρησε να πείσει ότι η ΔΗΜΑΡ έκανε τα πάντα για τον σχηματισμό κυβέρνησης, επιρρίπτοντας την ευθύνη του ναυαγίου στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Πάνος Καμμένος, αντιθέτως, έριξε την ευθύνη του ναυαγίου σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

H ιστορία θα γράψει πως για πρώτη φορά στην ιστορία του έθνους, σε μια τόσο δύσκολη στιγμή για την επιβίωση του κράτους, οι έλληνες δεν κατάφεραν να συνεργαστούν για το κοινό συμφέρον. Δεν μένω αν αφορά μικροπολιτικές σκοπιμότητες, λαϊκισμούς ή οτιδήποτε άλλο. Δεν ασχολείται με αυτά η ιστορία στις οποίας τις σελίδες θα γραφεί πως χάθηκε ένας μήνας από τη χώρα μέχρι να πάμε ξανά σε εκλογές με εξαιρετικά εύθραυστο μοτίβο.

Η ιστορία θα γράψει ακόμα πως ορκίστηκε υπηρεσιακή κυβέρνηση και συγκαλέστηκε η Βουλή για δύο μόλις ημέρες έως ότου διαλύθηκε για να προκηρυχτούν εκλογές! Σε κάθε περίπτωση οι εκλογές είναι προ των πυλών και ας ελπίσουμε οι χειρισμοί που θα γίνουν στο εξής όπως και στο τέλος η νέα απόφαση των πολιτών θα αποτελέσει μια φωτεινή σελίδα της ιστορίας :[

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

προβληματισμός σαββάτου - ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΟΙ: ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΖΩΗ ΣΕ ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ (Pages)

ταξιδέψτε στον Μουσικό Κωδικό ακούγοντας το κομμάτι συγχρόνως

Γνώρισε έναν τύπο που όλη του η ζωή είναι μία σελίδα. Την γράφει για πάντα, κάνει διορθώσεις, την ανταλλάσει, την μεταδίδει, την δέχεται πίσω, την επεξεργάζεται και την αλλάζει. Παίρνει τις λέξεις της και παίζει με τα γράμματά της. Μέσα από αυτή τη σελίδα μπορεί να κρύβει τα συναισθήματα του και να γράφει την αλήθεια του μέσα σε λέξεις που περιμένουν να διαβαστούν από κάποιον που θα ενδιαφερθεί να τις “διαβάσει”, που θα έχει την ικανότητα να “ανοίξει” τα μάτια του για να τις δει και ίσως κάποιος μπορεί ή θελήσει να τις υιοθετήσει. Μέσα από αυτή τη σελίδα, ο τύπος διαπιστώνει πως η ζωή δεν είναι τέλεια και η συνήθεια του ίσως τον φθείρει και τελικά μπορεί να μην αξίζει τον κόπο.

 

Αν μπορέσεις να διαβάσεις, θα δεις μία ματωμένη πληγή στην ψυχή του και το αίμα θα είναι κρυστάλλινο ώστε να καθρεφτίζει τα δικά σου συναισθήματα και να σε ωθήσει να προβληματιστείς κοιτώντας μέσα από την δική του διάλυση και που ξέρεις, ίσως ξεχάσεις έτσι τον πόνο σου.

 

Τώρα γνώρισε μια ψυχή που ακροβατεί ανάμεσα σε εμπειρίες, αναμνήσεις, σκέψεις, συναισθήματα, προβληματισμούς και σκέψεις για το μέλλον και τότε προσπαθεί να γράψει σε μια σελίδα για να τα αποτυπώσει όλα και να τα ξεκαθαρίσει, αφήνοντας όλα όσα τον δέσμευσαν από μια ζωή που παραμέρισε. Τώρα, σε κάθε νέο του βήμα, έμαθε να βλέπει το κίνδυνο και το ρίσκο που περιέχει και καθώς το τολμά, θυμάται όλα τα όνειρα που ακόμα δεν έχει σχηματίσει. Και ξέρει πως ίσως η ζωή του να μην είναι τέλεια ή να μην αξίζει να ασχοληθεί κανείς με αυτή, όμως κανείς δεν μπορεί να του στερήσει το συναίσθημα της ματωμένης του ψυχής. Τότε είναι που γράφει στη σελίδα αποτυπώνοντας όλη αυτή την εμπειρία. Σκέφτεται πως κάποιος θα ταυτιστεί, κάποιος θα δει τα δικά του συναισθήματα μέσα από τις λέξεις του. Εξαθλιώνεται, κόβει μικρά κομμάτια του εαυτού του ένα-ένα, όσο πιο επίπονα γίνεται, παραδίδοντας τον εαυτό του ώστε κάποιος να μπορέσει να ξεχάσει τον πόνο του διαβάζοντας τις αράδες.

 

Θα αξίζει όμως τον κόπο; Θα καταναλωθεί ουσιαστικά; Θα μπορέσει να τον διαβάσει κάποιος αναγνωρίζοντας κάθε σημασία από τις λέξεις του; Ίσως αναγνωρίσει δικά του συναισθήματα και ίσως κάποιον τρόπο να σωθεί. Για εκείνον και τη σελίδα δεν υπάρχει πλέον μέλλον. Διαλύονται σε κάθε λέξη που γράφεται. Ας επωφεληθεί τουλάχιστον κάποιος :[

 Διαβάστε περισσότερα.. »

βpάβευση παρασκευής ~ η ολυμπιακή φλόγα και η εθνική υπερηφάνεια και συγκίνηση


η βράβευση της καλύτερης καταχώρησης για την ημέρα που πέρασε στον χώρο των ιστολογίων
ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΥΣΕΩΝ ΤΣΙ ΜΕΡΑΣ
από olympia

Η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΦΛΟΓΑ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ

Ναι! Η Ελλάδα μπορεί! Ναι! Οι Έλληνες μπορούμε!  

Παρακολουθώντας την τελετή παράδοσης της Ολυμπιακής Φλόγας στο Παναθηναϊκό Στάδιο προς την βρετανική αντιπροσωπεία, που μεταδόθηκε από μεγάλα διεθνή τηλεοπτικά μέσα, μας κάνει να αισθανόμαστε υπερηφάνεια και ρίγη συγκινήσεως. Η Ελλάδα για μια ακόμη φορά έγινε παγκόσμιο επίκεντρο αναφοράς και ιστορικής δόξας.

Ακούγοντας τη χορωδία να άδουν τον ολυμπιακό ύμνο, με αναφορά στους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες και τον Μάριο Φραγκούλη να άδει με τόσο καμάρι τον Εθνικό μας Ύμνο, σύγκορμος συγκλονισμός σε διακατείχε και δύσκολα συγκρατούσες τα δάκρυα συγκίνησης, υπερηφάνειας και πατριωτικού ενθουσιασμού για το μεγαλείο του ελληνικού έθνους.

Μια Ελλάδα που μεταλαμπάδευσε σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο, τα γράμματα, τις τέχνες, τον πολιτισμό και τη δημοκρατία. Μια Ελλάδα που θα έπρεπε να σέβεται και να εκτιμά η ανθρωπότητα και να αποτρέπει με σθένος κάθε επίβουλο που θα διανοούταν να την θίξει ή ακόμη και να της αποδώσει ευθύνες για την οικονομική κρίση που μας μαστίζει.

Η Ελλάδα έχει περιέλθει σε δύσκολη θέση, λόγω μιας εποχής από αυτές που κατά καιρούς, με θλιβερούς τρόπους αμαυρώνουν την εικόνα μας από ανάξιες μειοψηφίες, από ανόητες και θνησιγενείς ιδεοληψίες, ταπεινές και φθηνές αντιδικίες και άλλες λαϊκίστικες επιδόσεις.

Αυτή είναι η ώρα, όταν παγκοσμίως ακούστηκε ο εθνικός μας ύμνος με την παράδοση της ολυμπιακής φλόγας και υπενθύμισε σε όλους την ιστορία και την πηγή του δικού μας πολιτισμού και της δικής μας ένδοξης ύπαρξης, όλοι αυτοί θα πρέπει να σκύβουν με σεβασμό και να κλίνουν το γόνυ στην ελληνική σημαία και την ιστορία μας και να σπεύσουν να συνδράμουν να ξεπεράσουμε την κρίση με συμπαράσταση και αγάπη και όχι με σκληρό δανεισμό και εξουθενωτικά μέτρα.

Όμως θα πρέπει και εμείς να αναλογιστούμε τις δικές μας ευθύνες που δεν μπορέσαμε ή δεν το διανοηθήκαμε κάν, να εμπνεύσουμε τον σεβασμό και την εκτίμηση σε όλον αυτόν τον κόσμο. Είναι δική μας ευθύνη να απαλείψουμε όλους εκείνους τους λόγους που αμαύρωσαν την ιστορία μας και δημιουργούν την προβληματική αυτή κατάσταση. Είναι δική μας ευθύνη και υποχρέωση να απομονώσουμε όλους τους πρωταίτιους.

Είναι δική μας ευθύνη να βρούμε τρόπο να ξεπεράσουμε μόνοι μας πλέον τα προβλήματα που μας βασανίζουν. Ναί1 Η Ελλάδα μορεί!  Ναι! Οι Έλληνες μπορούμε.

Υ.Γ. Συγχωρείστε μου την έξαρση πατριωτισμού. Παρασύρθηκα από συγκίνηση, παρακολουθώντας την τελετή με την πριγκίπισσα της Βρετανίας και τη συνοδεία της να στέκονται προσοχή μπροστά στη σημαία μας και στους τσολιάδες, ακούοντας τον εθνικό ύμνο και αναλογιζόμενος την πολιτική και οικονομική κατάσταση.

  οι απόψεις που εκφράζονται στο κείμενο δε συμφωνούν ή εκφράζουν απαραίτητα το yannidakis. 
Η βράβευση ικανοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένα κριτήρια

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

σχόλιo τσι παρασκευής ~ κρίση τέλος από g8

η είδηση που στιγμάτισε τη μέρα που πέρασε, σχολιάζεται απ' την νυχτερινή οπτική και προβληματίζει

 η είδηση 
As the G8 assembles in the remote Camp David setting in Maryland, far from the eyes of the world’s press, the world’s problems press in. Top of the agenda will be the sharpening financial crisis in Europe, with Greece hanging onto eurozone membership by its fingertips
 το σχόλιο 
Κυρίες και κύριοι. Σας παρουσιάζω το τέλος της κρίσης! Οι 8 "μεγάλοι" θα βρεθούν απόψε και θα συμφωνήσουν πως τα θεμέλια της παγκοσμιοποίησης τρίζουν εξαιτίας της αδυναμίας του κοσμάκι να τους πληρώνει. Έτσι... θα αντικαταστήσουν την λέξη "λιτότητα" με την λέξη "ανάπτυξη" και μετά από ένα κύκλο περίπου δέκα ετών, η κατάσταση θα αρχίσει και πάλι να φτιάχνει έχοντας αλλάξει βέβαια την παγκόσμια οικονομία και τον χάρτη της επιχειρηματικότητας. Ο στόχος για αυτούς επετεύχθη και τώρα θα το "παίξουν" εθνοσωτήρες τερματίζοντας την κρίση. Καλύτερες μέρες έρχονται εν καιρώ αγαπητοί αναγνώστες

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

κυματίζοvτας σκέψεις ~ με τα μάτια του μετανάστη (μέρος α)

ακροβατώντας σε κύματα ρεαλισμού & ρομαντισμού, σκέψεις & συναισθήματα αποτυπώνονται σε λέξεις

με τα μάτια του μετανάστη (μέρος α')

Όταν κανείς πρωτοδεί τη Νέα Υόρκη από κοντά είναι σίγουρο ότι γίνεται μία χάρμα οφθαλμών. Πόσο περισσότερο στα μάτια ενός παιδιού που είναι τόσο εύκολο να μαγευτεί από τα λάγνα μάτια της Αμερικής. Και κάπως έτσι ξεκίνησε μια ιστορία ενός μετανάστη, μια συναρπαστική περιπέτεια με όλα τα πάνω και τα κάτω της ζωής μα και τις λακκούβες που πολλοί θα θέλαμε να αποφύγουμε αν μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω. Το αρχικό σοκ του να ζεις σε μια ξένη χώρα δεν το έζησα ποτέ μια και πολλαπλά ήταν τα ταξίδια που είχα κάνει πριν και είχα γνωρίσει τον τρόπο της ζωής, τις νοοτροπίες και τους ανθρώπους. Τουλάχιστον αρχικά έτσι νόμισα κι έτσι ένιωσα. Αρχικός σκοπός του τελευταίου ταξιδιού μου δεν ήταν να μείνω μόνιμα στη μεγάλη χώρα που ήταν πάντοτε το όνειρο μυριάδων μεταναστών. Όχι δεν είχα σκοπό να μείνω, Ερχόμουνα για σπουδές, κάτι που η γενέτηρά μου δε μπορούσε να μου προσφέρει ή μάλλον δεν ήμουν ικανός αρκετά να το καταφέρω. Τα οικονομικά της οικογένειάς μου δεν μπορούσαν καν να με βοηθήσουν με την πληρωμή του εισιτηρίου μου αλλά ήμουν τυχερός που συγγενικό πρόσωπο με βοήθησε και με φιλοξένησε στο σπίτι του και με έκανε μέλος της οικογένειάς του. Όχι δεν ήμουν φοιτητής με κύρια απασχόληση τα μαθήματά μου και την καλοπέρασή μου. Η δουλειά για να τα βγάλω πέρα ήταν σκληρή και με απασχολούσε 10 με 12 ώρες τη μέρα. Ο χρόνος μου για το κολέγιο περιοριζόταν σε κάποια πρωινά, βράδια και Σάββατα. Κι ενώ το ήξερα ότι η ζωή μου ήταν πολύ καλύτερη από πολλούς άλλους, ο νόστος της πατρίδας, της οικογένειάς μου και των φίλων που άφησα πίσω άρχισε να βαραίνει τους ώμους μου πολύ περισσότερο από το φόρτο των εργασιών μου. Είναι πολλοί αυτοί που ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους, ίσως επειδή δεν έχουν κάτι να τους κρατάει. Εγώ όμως άφησα πίσω ευτυχισμένα παιδικά χρόνια, φίλους που έχουν αποδειχτεί εφόρου ζωής και προπαντός οικογένεια με δυνατούς δεσμούς αγάπης και αφοσίωσης. Η θετή μου οικογένεια δε με έκανε να να νιώσω ξένος αλλά δεν έπαψα ποτέ να νιώθω ακριβώς έτσι. Ήμουν παρόν αλλά ήμουν απών... Στο μυαλό μου είχα πάντα την ιδέα του γυρισμού, κι όμως αν ρώταγες τους ανθρώπους γύρω μου θα σου λέγανε πως ήμουν τελείως αφοσιωμένος, ένας κανονικός Αμερικάνος με όλη τη σημασία της λέξεως. Όμως τα επιφανειακά ποτέ δε μαρτυρούν αυτά που κρύβει κάποιος μέσα του. Ίσως τα γράμματά μου να ήταν η μόνη μαρτυρία για τον πόθο της επιστροφής μου. Αυτά τα πρώτα χρόνια έχασα τη βαθιά επαφή με την πατρίδα, δεν υπήρχε και το διαδίκτυο που πραγματικά σε κρατά επίκαιρο και σε φέρνει τόσο κοντά σ' αυτά που σ' ενδιαφέρουν. Έτσι πιάστηκα στα πρώτα μου χρόνια με γνωριμίες, κορίτσια, συναναστροφές καθαρά απομακρυσμένες από το ελληνικό στοιχείο. Απομακρυσμένος ακόμα και από τη θρησκεία μου μια που η Ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία της Αμερικής προωθεί την αγγλική γλώσσα και αυτό το έβλεπα πολύ ξενικό και με απωθούσε. Τα είδα όλα ως παροδικά μια και που ο χρόνος μου εκεί νόμιζα πως είχε ημερομηνία λήξεως(_) Συνεχίζεται...

---

 

μετάβαση στον προβληματισμό της ημέρας

 Διαβάστε περισσότερα.. »

προβληματισμός παρασκευής - ΜΥΘΟΣ ΜΑΙΟΥ: ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ ΖΩΗΣ (μέρος 3/4)

Ο Νίκος και η Λένα έφτασαν στην Γερμανία και σύντομα κατευθύνθηκαν προς το ξενοδοχείο. Ο Νίκος πρότεινε στη Λένα να κλείσει ξεχωριστό δωμάτιο, όμως η Λένε εξέφρασε επιφυλάξεις για το πόσο φρόνιμο θα ήταν να παραβούν τις εντολές της εταιρείας. Ο Νίκος μάλλον που θαύμασε την προσήλωση της Λένας και δεν επέμεινε. Αφού τακτοποιήθηκαν στα ξεχωριστά κρεβάτια τους, κατέβηκαν στο μπαρ για ένα ποτό. Άλλωστε η επόμενη μέρα θα ήταν δύσκολη με το σεμινάριο.

- “Πες μου κάτι. Δεν σε έχω δει ποτέ στα γραφεία της εταιρείας και περισσότερο απ’ όλα δεν σε έχω εντοπίσει ποτέ στις μισθοδοσίες της εταιρείας. Ποια είσαι”; ρωτούσε όσο πιο ψύχραιμα μπορούσε.

- “Είναι λογικό. Έρχομαι σπάνια στα κεντρικά μας γραφεία. Ανήκω σε μια θυγατρική επιχείρηση και η μισθοδοσία μου βγαίνει από άλλο τμήμα λογιστικής” απάντησε εύκολα η Λένα. Ο Νίκος είχε εντυπωσιαστεί. Η εταιρεία ήταν ακόμα μεγαλύτερη απ’ όσο πίστευε. Αφού οι δυο τους συζήτησαν για ώρα, γύρισαν στο δωμάτιο τους.

- “Ελπίζω να μην ροχαλίζεις και να μην ξυπνάς τις νύχτες” είπε μάλλον αστειευόμενη η Λένα.

- “Το πρώτο το καταλαβαίνω. Το δεύτερο έχει σημασία”; απάντησε με σοβαρότητα ο Νίκος χωρίς ωστόσο να λάβει απάντηση, κάτι που μάλλον πέρασε απαρατήρητο.

Το βράδυ όμως ο Νίκος ξύπνησε και έχοντας στο μυαλό του την αυριανή ημέρα, σκέφτηκε να ρίξει λίγο νερό στο πρόσωπο. Ανάβοντας όμως το μικρό φωτάκι διαπίστωσε πως η Λένα ήταν ξεσκέπαστη. Ξεσκέπαστη και γυμνή. Όσο κι αν προσπάθησε να στρέψει αλλού την προσοχή του, δεν μπόρεσε να βγάλει τα μάτια του απ’ το πλούσιο στήθος της Λένας που είχε χυθεί στα σκεπάσματα.

Την άλλη μέρα τα σεμινάρια ξεκίνησαν και το επόμενο βράδυ επαναλήφτηκε το βραδινό σκηνικό. Ξανά και ξανά. Αυτό το βράδυ όμως, ο Νίκος ένοιωθε πως βασανίζεται απ’ τη θέα κι έτσι αποφάσισε να την σκεπάσει. Πιάνοντας το σεντόνι ένοιωσε το κορμί της Λένας να κινείται και πριν προλάβει να οπισθοχωρήσει για να μην την ξυπνήσει, εκείνη τον έπιασε απότομα: “Ξέρω πως κάθε βράδυ κάθεσαι και με κοιτάς. Εγώ σου είπα να μην ξυπνήσεις το βράδυ γιατί κοιμάμαι γυμνή, εσύ όμως ήθελες να ικανοποιήσεις την περιέργεια σου γιατί με θες από την πρώτη στιγμή που με είδες και σε θέλω κι εγώ”. Η Λένα σταμάτησε να μιλάει κι άρχισε να γδύνει τον Νίκο που δεν αντιστάθηκε καθόλου.

Την επόμενη ημέρα, γύρισαν στην Ελλάδα όπου βρέθηκαν στο γραφείο του διευθυντή: “Έμαθα πως τα πήγατε περίφημα. Η εταιρεία ανακοινώνει και στους δυο σας αύξηση 15% στους μισθούς και για εσένα Λένα μετάθεση στο τμήμα Λογιστικής, μαζί με τον Νίκο”. Οι δυο τους έδειχναν ενθουσιασμένοι και οι ερωτικές τους συνευρέσεις καθιερώθηκαν με τον Νίκο να παραμελεί ολοένα και περισσότερο την Κατερίνα.

Κι όμως σε μία τους συνάντηση που επιδίωξε ο Νίκος η Κατερίνα ήταν έξαλλη μαζί του:

- “Ξέρω ότι βγαίνεις με μιαν άλλη γυναίκα. Αλλά το ότι με παράτησες έρχεται δεύτερο. Δεν είσαι αυτός που ήσουν. Που είναι οι προβληματισμοί σου; Οι λογιστικές φοβίες σου; Εκείνα τα λάθη που ανακάλυψες; Τα παράτησες όλα για μια γυναίκα; Αυτόν τον Νίκο δε θέλω να τον ξέρω” ξέσπασε κλαίγοντας η Κατερίνα.

- “Σ’ όλη σου τη ζωή ασχολείσαι μαζί μου. Γιατί δε βρίσκεις κάτι ενδιαφέρον να ασχοληθείς; Χάρη σου κάνω” απάντησε αυστηρά εκείνος.

Την επόμενη μέρα έμαθε από κοινούς φίλους πως η Κατερίνα βρέθηκε νεκρή λίγα μέτρα μακριά απ’ το σπίτι της. Η αστυνομία απεφάνθη ληστεία, αφού το πορτοφόλι της έλειπε. Η συγκυρία όμως φάνηκε πολύ ύποπτη στον Νίκο.

:[
το τέταρτο και τελευταίο μέρος, την ερχόμενη Παρασκευή στις 12:00

 Διαβάστε περισσότερα.. »